ซาตานพยศรัก

ตอนที่ 47 : บทที่ 8 ความทรงจำวัยเยาว์ [4]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1741
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 19 ครั้ง
    25 มิ.ย. 62





บทที่ 8 ความทรงจำวัยเยาว์ [4]

 

         ไอ้เกื้อ นี่แกทำอะไรลูกเกริกไกรสาวเท้าไวตรงเข้ากระชากคอเสื้อบุตรชายด้วยความกรุ่นโกรธ

         พรรณีวิ่งไปอุ้มภีมวัจน์มากอดเอาไว้แน่น ดวงตาคลอหยาดน้ำใส สงสารลูกและตัวเองเหลือกำลัง

         ผมยังไม่ได้ทำอะไรเลยครับคุณพ่อ ไอ้เด็กนี่มันสำออยเหมือนแม่มันไม่มีผิด เอะอะก็ร้องไห้เรียกร้องความเห็นใจจากคนอื่น ทำเหมือนผมเป็นตัวร้ายอย่างนั้นแหละ

         ‘พี่เกื้อ ทำไมว่าฉันกับลูกแบบนี้พรรณีเอ่ยถามเสียงสั่น ทั้งน้อยใจทั้งเจ็บใจระคนกัน สองมือโอบกอดลูกน้อยเอาไว้แน่น

         ผมไปแล้วนะครับคุณพ่อ กลับมาบ้านทีไรเจอแต่เรื่องปวดหัวเกื้อกูลยกมือไหว้ลาบิดาแล้วเดินขึ้นรถหรูขับออกไปอย่างรวดเร็ว

         เกริกไกรมองตามรถบุตรชายด้วยความรู้สึกทั้งรักและผิดหวัง เกื้อกูลเป็นไม้แก่ดัดยากไปเสียแล้ว หากเขาคิดจะดัดนิสัยกันตอนนี้ก็คงมีแต่แตกหัก ลูกชายคงยิ่งเตลิดจนกู่ไม่กลับแน่ๆ สงสารก็แต่สะใภ้ทั้งสองคนและหลานชายทั้งสี่ เกริกไกรหันกลับไปเห็นเจ้าของกระโปรงสีเข้มหมุนตัวกลับเข้าไปในบ้านอย่างไม่สนใจ

         อังคณา...สะใภ้คนรอง แต่เป็นสะใภ้ที่ผ่านพิธีแต่งงาน จดทะเบียนสมรสอย่างถูกต้องตามกฎหมาย อังคณาหรืออิ๋นไม่ใช่คนเลวร้าย แม้จะปากร้ายและมักค่อนขอดคนอื่นๆ อยู่เสมอ แต่เพราะการเลี้ยงดูฟูมฟักมาจากตระกูลพ่อค้าฐานะร่ำรวย ทำให้เธอเป็นคนเชื่อมั่นในตัวเองสูง เอาแต่ใจ และทุกอย่างต้องหมุนรอบตัวเธอ เมื่อพบว่าเกื้อกูลซุกภรรยาเอาไว้ในบ้าน อิ๋นเลยทวีความร้ายกาจชนิดที่ทำให้ใครๆ ต่างก็ปวดหัวไปตามๆ กัน กระนั้นผู้หญิงที่หยิ่งทะนงอย่างอิ๋นกลับไม่เคยขอหย่าขาดจากสามี นั่นคงเพราะลึกลงไปแล้วหญิงสาวคงยังรักบุตรชายของเขาอยู่

         ส่วนพรรณี อดีตสาวใช้ในบ้าน เด็กสาวสดใสในวัยสิบหกปี สาวชาวเหนือผิวพรรณรูปร่างหน้าตาดี อ่อนน้อมถ่อมตน กิริยามารยาทน่ารัก ถูกเจ้าลูกชายของเขาหว่านเสน่ห์จนท้องป่อง ทำให้เขาปวดหัวจนเป็นไมเกรนไปหลายวัน บุตรชายเพียงคนเดียวของเขาจะคว้าสาวใช้มาเป็นภรรยาออกหน้าออกตาไม่ได้ ไม่อย่างนั้นคงได้อับอายชาวบ้านชาวช่องเขาไปทั่ว เขาจึงสั่งให้บุตรชายเก็บเรื่องนี้เป็นความลับ ส่วนพรรณีก็ให้อยู่ในบ้านเหมือนเดิม จัดการส่งสินสอดทองหมั้นหลายล้านบาทไปให้ครอบครัวของเธอที่ต่างจังหวัด เพื่อปัดให้เรื่องราวจบๆ ไป

         ดีอยู่อย่างตรงความเจียมตัวและอ่อนน้อม หากพรรณีลุกขึ้นมาเรียกร้องสิทธิ์ต่างๆ คฤหาสน์ปัทมนันท์คงหาช่วงเวลาสงบสุขไม่ได้เลยแม้แต่วินาทีเดียว

         เป็นยังไงบ้างภีม เจ็บตรงไหนบ้าง

         พรรณีคลายวงแขนออกจากการกอดบุตรชายแล้วถอยห่างออกไป เพื่อปล่อยให้คุณท่านได้พูดคุยกับหลานชาย

         ไม่เจ็บครับคุณปู่เด็กชายตัวน้อยกลั้นสะอื้น

         ไม่เจ็บแล้วร้องไห้ทำไม

         เด็กชายไม่ตอบแต่ยื่นการ์ดยับยู่ส่งให้คุณปู่ เกริกไกรรับมาเปิดดูแล้วก็ถอนหายใจเฮือกใหญ่ ไม่คิดเลยว่าบุตรชายของตนจะใจไม้ไส้ระกำได้ถึงเพียงนี้ เขาเอื้อมไปหยิบกระดาษสีน้ำตาลที่ตกอยู่ไม่ไกลนักมาอ่าน แล้วก็เข้าใจได้ว่าเด็กชายตัวน้อยคุยกับเกื้อกูลด้วยเรื่องอะไร


สงสารภีมน้อยยยยย 



อีบุ๊คกดที่รูปเลยค่ะ >>  <<อีบุ๊คกดที่รูปเลยค่ะ 

 



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 19 ครั้ง

13 ความคิดเห็น