นิยาย Dek-D

ไม่พลาดทุกการอัปเดต
เพียงอ่านผ่านแอปนิยาย Dek-D

แอปที่จะทำให้คุณสามารถอ่านนิยายได้ทุกที่ ทุกเวลา พร้อมฟังก์ชันการใช้งานหลากหลาย รับรองสนุกไม่มีเบื่อ! ดาวน์โหลดฟรีได้แล้ว บน Android, iOS และ HUAWEI

นิยาย [FIC - TOPBOM] : Under the rain

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้

Description

 
อัพ fiction ของคู่ชาย-หญิงที่มี main character มาจากวง BIGBANG กับ 2NE1
แล้วก็เหนือสิ่งอื่นใด เรื่องราวในนี้
เป็นแค่จินตนาการของคนเขียน ไม่ได้มาจากเรื่องจริงแต่อย่างใดค่ะ
 

เนื้อเรื่อง อัปเดต 2 พ.ค. 56 / 23:04


Title : Under the rain 

Rating : PG

Paring : TOP x BOM

 

----------------------------------

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                เปาะแปะ...เปาะแปะ....

 

                เฮ้อ....

 

                เสียงถอนหายใจของหญิงสาวที่นั่งมองสาวฝนที่พร่างพรมลงมาตั้งแต่เช้าไม่ยอม หยุด เสียงฝนกระทบหน้าต่างกระจกบนตึกสูงชวนให้ง่วงซึม แถมท้องฟ้าสีเทาซึมเซาข้างนอกหน้าต่างนั้นก็ยังทำให้บรรยากาศซึมเซาลงไปกว่า เดิม ปาร์คบอมถอนหายใจอีกครั้ง ก่อนจะก้มหน้าก้มตาคีย์ข้อมูลลงในโปรแกรมคอมพิวเตอร์

 

                ...ไม่ชอบวันฝนตกแบบนี้เลยจริงๆ ซินะ...

 

 




                เปาะแปะ...เปาะแปะ....

 

                ข้าวกลางวันวันนี้กลายเป็นเบอร์เกอร์ที่โทรสั่งจากร้านแมคโดนัลใกล้ๆ ที่ทำงาน เพราะสายฝนที่พร่างพรมลงมาไม่ยอมหยุดทำให้บอมไม่อยากออกไปตากฝน เธอไม่สบายง่าย แค่โดนฝนนิดหน่อยก็เป็นหวัดแล้ว แถมคนคนนั้นยังเคยบอกว่า ถ้าวันฝนตกห้ามเดินออกไปตากฝน เพราะเขาไม่ชอบเวลาเธอป่วย


               ‘เวลาเธอป่วยตาก็ปูด จมูกก็แดง เหมือนกวางรูดอล์ฟเลย’


                เบอร์เกอร์ถูกงับเข้าปากอย่างหงุดหงิดเมื่อนึกถึงคำพูดนั้น อิตาลิงบ้านั่นกล้าดียังไงมาว่าเธอเป็นกวางรูดอล์ฟจมูกแดง ไหนเคยบอกว่าไม่ชอบให้เธอป่วย ทำไมถึงไม่ยอมซื้อข้าวกลางวันมาให้ ปล่อยให้เธอนั่งหงอยอยู่ในออฟฟิศที่ไร้ผู้คนอยู่คนเดียว


                ...เมื่อไหร่ฝนจะหยุดตกซักทีก็ไม่รู้เนี่ย...

 




 

                ปาร์คบอมนั่งฟังเพลงจาก ipod เครื่องบางที่ซุกเอาไว้ในกระเป๋าสะพาย วันนี้รถไฟใต้ดินที่เธอนั่งกลับบ้านแน่นขนัด เพราะฝนตกทุกคนเลยไม่อยากติดแหงกอยู่บนถนน ใกล้ๆ กับที่นั่งของเธอมีคู่รักวัยรุ่นยืนจับมือกัน บางจังหวะที่รถไฟใต้ดินโค้งไปตามแนวอุโมงค์ สาวน้อยคนนั้นก็เอนซบไหล่ของชายหนุ่มคนรัก


                ทั้งคู่กระซิบอะไรที่บอมไม่ได้ยินกันเบาๆ แต่รอยยิ้มสดใสที่ทั้งคู่มอบให้กันทำให้บอมรู้สึกเหงาอย่างบอกไม่ถูก ไออุ่นๆ จากมือของตาลิงบ้ที่เคยกุมมือเธอเอาไว้วันนั้น ตอนนี้เหลือเพียงสองมือที่ว่างเปล่าของเธอ และไอหนาวจากเครื่องปรับอากาศในขบวนรถ


                ...ในขบวนรถไฟใต้ดินไม่มีเสียงเปาะแปะของสายฝน เงียบเหงาเกินไป...

 

 






                เปาะแปะ...เปาะแปะ...

 

                เสียงเม็ดฝนหล่นกระทบร่มของเธอดังเป็นจังหวะ ตากลมมองหยดน้ำเล็กๆ ที่เกาะตรงปลายก้านร่ม ของเหลวใสอ้วนกลมเหมือนลูกบอลน้ำทิ้งตัวลงสู่พื้นหยดแล้วหยดเล่า ทางเท้าที่ทอดเข้าซอยบ้านเธอปูด้วยอิฐบล๊อครูปตัวหนอนชุ่มชื้นไปด้วยน้ำจาก ท้องฟ้าหยดลงมาตั้งแต่เช้าจรดเย็น สายลมพัดเอาละอองเย็นจากไอฝนมาสู่ผิวบางจนบอมต้องห่อไหล่


                ลมพัดมาแบบนี้ทำให้บอมอดนึกถึงวันที่ควงแขนตาลิงบ้าเดินเข้าบ้านตอนที่ฝน ตกพรำอย่างตอนนี้ไม่ได้ ตอนนั้นตาบ้านั่นเป็นคนถือร่มเอาไว้ พอกลับถึงบ้านบอมถึงได้เห็นว่าอีกฝ่ายเปียกโชกไปครึ่งตัว พอโดนเธอบ่นอีกฝ่ายก็ตอบมาเสียงอ่อยๆ จนเธอเองต้องแก้มร้อน


                ‘ก็เป็นผู้ชายนี่นา จะปล่อยให้แฟนตัวเปียกได้ยังไงล่ะ’


                หยดน้ำฝนที่ตกกระทบพื้นกระเด็นขึ้นมาเปียกชายกระโปรงลายลูกไม้สีหวานของ เธอจนบอมก้าวลำบาก หญิงสาวเดินหน้าม่อยตอนรองเท้าคู่โปรดเปียกชื้นไปด้วยน้ำฝน


                ...ก็เพิ่งรู้ว่าเวลาเดินกางร่มกลางฝนคนเดียว มันทำให้เหงาได้ขนาดนี้...

 




 

                เปาะแปะ...เปาะแปะ...

 

                หลังจากได้อาบน้ำอุ่นๆ และสระผม บอมก็รู้สึกสบายตัวขึ้นมาก หญิงสาวสวมเสื้อคอเต่าสีขาวหนานุ่มกับกางเกงขายาวสีครีมอ่อน ถุงเท้าหนาๆ สีเดียวกันบวกกับแก้วนมอุ่นๆ ในมือทำให้หญิงสาวรู้สึกอุ่นขึ้น แม้ฝนจะไม่ตกลงมาหนักเท่ากับตอนที่เดินเข้าบ้าน แต่ท้องฟ้ากลับยังคำรามพร้อมมีแสงแวบวาวลอดหน้าต่างเข้ามาเป็นระยะๆ


                บอมซุกตัวลงกับอาร์มแชร์ตัวนุ่มและมองบ้านประตูทางเข้าบ้านสีน้ำตาลบานโต อย่างเลื่อนลอย สายฝนข้างนอกบ้านเริ่มเทลงมาอย่างหนักอีกครั้ง พร้อมๆ กับประตูบ้านที่เปิดออกช้าๆ


                “กลับมาแล้วเหรอ”


                เสียงหวานใสของบอมเอ่ยขึ้นพร้อมๆ กับที่เข้าตัววางแก้วนมในมือลงและวิ่งไปหาคนที่เปียกมะล่อกมะแล่กเป็นลูกลิง โดนฝนตรงหน้าประตู หญิงสาวกอดอีกฝ่ายไว้แน่นจนรู้สึกถึงไอเย็นๆ ของน้ำฝนที่เกาะพราวอยู่ตามตัวของอีกคน


                “กอดทำไมเนี่ย เดี๋ยวตัวเปียกนะ”


                ชเวซึงฮยอนบ่นเบาๆ แต่กลับกอดร่างบางในอ้อมแขนตอบอย่างแนบแน่นไม่แพ้กัน จมูกโด่งที่เย็นจัดเพราะโดนน้ำฝนฝังลงบนแก้มนุ่มๆ อุ่นๆ ของบอมเสียฟอดใหญ่


                “ตัวห๊อมหอมแฟนใครเนี่ย”


                “อย่ามาปากหวาน ไปอาบน้ำเลย”


                ปาร์คบอมหัวเราะคิกคักตอนที่อีกฝ่ายทำหน้างอแงใส่ ชเวซึงฮยอนเดินบ่นเรื่องฝนตก รถติด ก่อนเดินเข้าไปอาบน้ำที่ห้องนอน ส่วนบอมก็เดินเข้าครัวไปชงนมอุ่นๆ มาเตรียมไว้ให้อีกฝ่าย สายฝนข้างนอกบ้านยังคงเทกระหน่ำลงมาจนทุกอย่างนอกหน้าต่างเป็นม่านสีเทาพร่า


 

                ...แต่ตอนนี้ในบ้านของเธอกำลังอุ่นเพราะคนที่เพิ่งกลับมาพร้อมสายฝนคนนั้น...

 

 

 
 
 
 
- END - 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Talk...
 
one shot รุ่นทดลอง ไม่เกิน 1000 คำ และก็ทำได้อย่างที่ตั้งใจ
หวานๆ ใสๆ เพราะอากาศเปลี่ยนแปลงบ่อย

ฝากผลงานด้วยนะคะ ขอบคุณค่า ^^

ผลงานอื่นๆ ของ Ployniezz

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

ยังไม่มีรีวิวของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

2 ความคิดเห็น

  1. #2 ปู่ป้าโอนลี่
    วันที่ 10 กันยายน 2556 / 12:37
    หวานๆ ใสๆ :)

    น่ารักมากค่ะช็อตนี้ ยิ้มเลย.
    #2
    0
  2. #1 love U bommie
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2556 / 01:25
    น่ารักอะปู่กับป้า >///<

    อยากมีคนมาคอยอยู่ด้วยตอนฝนตกแบบนี้บ้าง

    หวานกันไปแบบเบาๆ คิคิ^^

    สู้ๆนะค่ะไรเตอร์ ไฟท์ติ้ง^_^b
    #1
    0