คัดลอกลิงก์เเล้ว

( RP ) ╰ dramatist 【вeta-test】

สวัสดีครับโฮสต์! ผมคือระบบผู้ช่วยของคุณ นับตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไปหน้าที่ของโฮสต์คือ เข้าไปแก้ไขพล็อตที่ไร้คุณภาพครับ#แนวระบบ #ไม่ใช่นิยาย | CBT ; ทดลองระบบ

ยอดวิวรวม

626

ยอดวิวเดือนนี้

51

ยอดวิวรวม


626

ความคิดเห็น


193

คนติดตาม


15
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
จำนวนตอน : 41 ตอน
อัปเดตล่าสุด :  8 ก.ย. 62 / 22:56 น.
นิยาย ( RP ) ╰ dramatist 【вeta-test】 ( RP ) ╰ dramatist 【вeta-test】 | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้



( RP )╰ dramatist
role-playing community @dek-d | status ; beta test * ไม่ใช่นิยาย *









รูปภาพที่เกี่ยวข้อง
ในยุคสมัยที่ประเทศชาติได้รับการพัฒนาไปจนถึงจุดสูงสุด
เทคโนโลยีก้าวล้ำ ภาษาต่างๆไม่ใช่อุปสรรคของมนุษย์อีกต่อไป

นโยบายใหม่ได้ประกาศออกไปให้ประชาชนทุกคนได้ทราบ
ทางรัฐบาลต้องการควบคุมคุณภาพของประชากรในประเทศ
ด้วยการกำหนดเนื้อหาของสื่อต่างๆให้มีคุณภาพมากยิ่งขึ้น
ดังนั้นจึงมีหน่วยงานพิเศษด้านการปรับแต่งเนื้อหาของสื่อต่างๆ
ไม่ว่าจะเป็นหนังสือวรรณกรรม เกม หรือภาพยนตร์ ฯลฯ

ผู้ที่ได้รับเลือกให้เข้ามาทำหน้าที่นี้คือเหล่าคนตกงานทั้งหลาย
ส่วนรัฐบาลก็ถือโอกาสหารายได้เข้าประเทศ
ด้วยการถ่ายทอดสดเป็นเรียลลิตี้ให้แก่ผู้ชมทั่วโลก!


จำนวนโฮสต์ที่เชื่อมต่อกับระบบ [ 12 / 12 ]

BETA TEST ; LIST

► blooming bouquet [ 3/3 ]
► sword saga [ 3/3 ]
► the fallen planet [ 3/3 ]
► dokidoki magic school [ 3/3 ]


























 

❝ประกาศจากระบบ❞

สวัสดีครับโฮสต์ ผมคือระบบผู้ช่วยของคุณ
นับตั้งแต่วันนี้ไปโฮสต์คือ 'เจ้าหน้าที่พิเศษ'
ซึ่งมีหน้าที่เปลี่ยนแปลงเรื่องราวที่ไร้คุณภาพ
และทำให้บรรดาผู้ชมทั่วทั้งโลกพึงพอใจครับ!

โดยที่โฮสต์ต้องทำภารกิจที่ได้รับมาให้สำเร็จ
เพื่อทำการเปลี่ยนแปลงเนื้อเรื่องในโลกนั้นๆ
หากว่าโฮสต์ทำภารกิจสำเร็จก็จะได้รับรางวัล

แต่ถ้าโฮสต์ทำภารกิจไม่สำเร็จล่ะก็...
โฮสต์ก็จะถูก 'ทำโทษ' นะครับ!

NOW : [ BETA TEST ]

- - - - - - - - - - - - - - - - -

เปิดลงทะเบียน ; 06/09/2019
ระยะเวลาทดลองระบบ [ beta test ]
06/09 - 20/09

* เมื่อครบระยะเวลาทดลองระบบแล้ว
ไม่ว่าโฮสต์จะดำเนินเรื่องราวถึงจุดไหน
ระบบก็จะทำการหยุดการดำเนินเรื่องทันที
และโฮสต์สามารถกลับมาดำเนินเรื่องต่อได้
หลังจากที่ระบบเปิด open bata *













 




[ เปิดรับสมัคร ]






tb

สารบัญ อัปเดต 8 ก.ย. 62 / 22:56

ตอน
ชื่อตอน

ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ 「hello,world!」 จากทั้งหมด 1 บทความ

  • เรื่อง

    หมวด

    ตอน

    คนเข้าชม

    โพสต์

    คะแนน

    อัปเดต

  • อื่น ๆ

    41

    50 /625

    193

    0%

    8 ก.ย. 62

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

193 ความคิดเห็น

เจ้าของบทความปิดแสดงความคิดเห็น
  1. #193 The Sleeping Beauty of Letters (@ETNsystem) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 11 กันยายน 2562 / 11:32

    [ Sak ]


    ' แปลว่ามีความเป็นไปได้ที่จะเหมือนฉันรึเปล่า 'เขานั้นเอ๋ยออกมา

    เมื่อได้ยินกรพ่นลมหายใจนีเองนะ


    ' ขนาดฉันจะมี ใช่ว่าตัวละครอื่นๆ จะไม่เป็นสะหน่อย ' หยิบนู๋นี้ไปด้วยนะ

    และก็เริ่มถามคำถามเรื่องอาวุธต่อไปนะ


    ' คิดว่ามันเป็นเกมหรือตูนหรือไงถือดาบแบบนั้นนะ............... โลกนี้มันเป้นเกมนี้หว่า '

    เขานั้นคิดแบบบ่นๆนะเมื่อได้ยินว่ามีอาวุธหรือดาบด้วย บ้าบอจริงๆ เลยนะ และก็พึ่งนึกได้

    ว่าตัวเองเข้ามาอยู่ในโลกแห่งเกมนี้หว่านะ ซิทคอมเลยสะจริง และก็หันมาสนใจของตรงหน้าต่อนะ


    ลั้นล๊าๆแปป


    โดนด่าไปดอกหนึ่งเมื่อ เจอรืรี่นั้นด่าเขาไปเสยสะได้เลยนะ สีหน้าของเขานั้นสะดุ้งด้วยความที่

    ไม่ได้คุ้นชิน เพราะว่าเขานั้นตกงานมาลนะ ตามปกติเขาเป็นช่างฝีมือดีด้วย แต่ก็ยังโดนหัวหน้าบ่นอยู่เสมอ

    เรื่องที่เขานั้นชอบที่จะทำอะไรคนเดียว จนไม่ได้ดูแลพวกเด็กใหม่ที่เข้ามาอยู่เป็นประจำ เขาเป็นพวกสอนชาวบ้านไม่ได้นี้นะ


    " ขอโทษด้วยครับ ผมเกิดสนใจมันขึ้นมานะครับ เลยอยากที่จะเรียนรู้งานนอกสายของตัวเองบ้าง "

    เจเรมีนั้นเอ๋ยออกมากล่าวกับชายหนุ่ม ตรงหน้านี้เองละนะ ท่าทียกเว้นสะดุ้งตอนแรกนั้นตอนนี้ก็เรียบร้อยนะ


    a

    #193
    0
  2. #192 blueliking (@angio) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 10 กันยายน 2562 / 18:37

    T A L A Y ;

    as daniel hunter

    สิบห้านาทีกับการรับมือกิ้งก่าลมกรดถึงสี่ตัว

    แค่คิดทะเลก็ส่ายหัววืดแทบหลุดจากบ่าแล้ว

    แต่ตอนนี้ที่ต้องระวังคือการถูกล้อมจนไร้ทางหนี

    เขาไม่หยุดรอเพื่อเปิดโอกาสนั้นแม้แต่วินาทีอีกแล้ว

    ร่างของนายทหารบาดเจ็บจึงพุ่งตรงไปยังทิศเดิม

    ที่ระบบผู้ช่วยแจ้งเอาไว้ว่าเป็นจุดหมายปลายทาง

    ระหว่างนั้นเองก็ต้องพยายามหูไวระวังการโจมตีไปด้วย

    พระเจ้า

    'มีใครต้องเข้ามาเหนื่อยขนาดนี้อีกไหมเนี่ย!'

    เอาจริงนะ เขาไม่ได้คิดถึงการเข้ามาแล้วต้อง

    วิ่งมาราธอนขนาดนี้มาก่อนเลย -- ให้ตาย!


    ❚ ❚ ❚ ❚



    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 10 กันยายน 2562 / 18:50
    #192
    0
  3. #191 purplerabbitonthemoon (@HPurple) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 10 กันยายน 2562 / 15:32

    - Jaosao -

    [ Side C : Melinda’s route ]

    .

    ‘ทำไมเมลินดาถึงมั่นใจในตัวเองสูงขนาดนั้น 

    เธอจบแพทย์ตั้งแต่อายุ 3 ขวบเลยหรือเปล่า 

    หรือว่า สามารถชุบชีวิตคนตายแล้วฟื้นได้?’

    .

    ก็ถามเว่อร์ไปอย่างนั้นแหล่ะ เพราะดูๆ แล้ว ประวัติของเฮนรี่นั้นไม่ธรรมดาเลย

    เธอก็เลยนึกสงสัยในตัวเมลินดาว่า อะไรทำให้เธออยากได้ตำแหน่งหัวหน้ามาแทน

    ถ้าเกิดว่า เธอไม่ได้มีความสามารถ หรือมีประสบการณ์มากเหนือกว่าผู้ชายคนนี้

    ทำหน้าครุ่นคิดในใจ เจ้าสาวอยากจะรู้เกี่ยวกับฝีมือ ความเก่งฉกาจ ของเมลินดามากกว่านี้ 

    .

    เดินไปจนกระทั่งหยุดตรงโต๊ะตัวหนึ่งที่นั่นมีหญิงสาว และชายหนุ่ม สองคน 

    คนในห้องอาหารต่างมองมาทางพวกเธอ นั่นทำให้เจ้าสาวประหม่า 

    แต่ก็พยายามเก็บอาการเอาไว้ภายใต้ใบหน้าที่เรียบเฉย ริมฝีปากบางยิ้มละไม 

    พร้อมๆ กับข้อมูลที่เธอเคยขอระบบผู้ช่วยก็ดังขึ้นในโสตประสาทของตนทันที

    เธอตั้งใจฟังเงียบๆ ปากก็ยิ้มแย้มอย่างเป็นมิตร พร้อมเอ่ยทักทายทั้งสองคนกลับไป

    .

    “ไง เมื่อคืนนอนหลับสบายดีกันใช่ไหม”

    .

    ที่นี่มีแต่คนเจ๋งๆ แฮะ

    .

    ‘แบร์คะ เรื่องมันมีแค่กลุ่มโจรสลัดสองกลุ่มปะทะกันใช่ไหม

     ทำไมมีแต่คนเก่งๆ มาอยู่รวมกันได้ล่ะ’

    .

    มองความอึดอัดที่เกิดขึ้นรอบตัว กระจายจนกลืนบริเวณโต๊ะไปแล้ว 

    เมลินดายืนนิ่งอยู่อย่างนั้น ยังไม่นั่งลงไป รอจนผู้เป็นหัวหน้านั่งลง 

    เธอจึงนั่งตาม เพราะถ้ายืนต่อไปเธอก็รู้สึกเก้อๆ กังๆ แปลกๆ

    .

    “ไม่ต้องสนใจฉันก็ได้ กินกันไปเถอะ ตามสบาย”

    .

    ‘ว่าแต่-- คนคุ้มกันของเมลินดาอยู่ไหนเหรอคะ 

    พวกเขาไม่หิวข้าวเหรอ ฉันลืมสนิทเลย’

    .

    มือจับมีดส้อมขึ้นมา เตรียมจะหั่นไก่ แต่ก็ยังรู้สึกไม่ดีอยู่ดี 

    การกินอาหารควรกินอย่างสุขสบายใจ ไม่มีความอึดอัดสิ ถึงจะอร่อย จึงบอกพวกเขาใหม่

    .

    “ฉันทำให้พวกนายอึดอัดหรือเปล่า ไม่เป็นไรนะ ฉันลุกไปนั่งที่อื่นได้”

    .

    เลิกคิ้วถาม ชะงักมือจากการจัดการไก่ทอดไซส์บิ้กของตัวเอง



    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 10 กันยายน 2562 / 15:33
    แก้ไขครั้งที่ 2 เมื่อ 10 กันยายน 2562 / 15:38
    #191
    0
  4. #190 「hello,world!」 (@angelusxkda) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 10 กันยายน 2562 / 11:56

    TO ;; NATAWON


    Hennry .

    ได้ยินคำตอบเเบบนั้นเเล้วเอาก็ได้เเต่ส่ายหัวในใจ
    บางทีเขาก็อาจจะคิดมากไปเรื่องการปฏิบัติตัวของเธอ
    เพราะก็ไม่ได้ต่างจากเดิมมาก โดยเฉพาะการพูดเเบบนั้น

    ส่วนเรื่องที่ทำไมอีกฝ่ายถึงเปลี่ยนใจจะนั่งร่วมโต๊ะกับเขา
    ทั้งที่ตั้งเเต่มาอยู่ที่นี่จะตั้งเเง่กับเขามาโดยตลอด 
    กับคุณหนูที่อารมณ์เเปรปรวนง่ายเเบบนี้ก็คงจะเป็นเรื่องธรรมดา


    [ เมลินดาค่อนข้างจะตั้งเเง่กับเขาอยู่พอสมควรขอรับ
    เนื่องจากเขาค่อนข้างจะเข้มงวดในเวลางาน เธอเลยมองว่าเขาเป็นพวกเจ้ากี้เจ้าการ
     ชอบออกคำสั่ง เเล้วก็น่าเบื่อล่ะครับ  หลายครั้งเมลินดาจะชอบข่มเขาอยู่บ่อยๆ
    รู้สึกว่าเธออยากจะได้ตำเเหน่งหัวหน้ามากกว่าล่ะขอรับ ]


    เฮนรี่เดินนำต่อไปยังโต๊ะของตนด้วยจังหวะไม่ช้าเเละไม่เร็ว
    เนื่องจากมีคนตามตนมาอยู่ เเต่ระหว่างนั้นก็ต้องเลิกคิ้วราวกับประหลาดใจ
    เเน่ล่ะว่าเป็นครั้งเเรกที่เขาได้ยินคำขอบคุณของเมลินดา เป็นคำที่ค่อนข้างจะเหลือเชื่อ
    ยังไงก็ตามมันก็ถือเป็นเรื่องที่ดีที่ได้เห็นมุมอื่นของเพื่อนร่วมงานเช่นนี้
    เฮนรี่ค่อนข้างจะผ่อนคลายขึ้นเล็กน้อย อย่างน้อยมันก็สบายใจกว่าเดิม

    [ รับทราบเเล้วขอรับโฮสต์ ]

    เจ้าระบบตอบรับอย่างขันเเข็งขณะที่เตรียมจะอัพโหลดข้อมูล
    เเละไม่นานนักเฮนรี่ก็เดินนำเมลินดาไปยังโต๊ะตัวหนึ่ง ซึ่งมีอีกสองคนนั่งอยู่
    เป็นชายหนึ่ง เเละหญิงหนึ่ง ทั้งสองพูดคุยกันอยู่อย่างสนิทสนม
    ก่อนจะชะงักเเละเงียบไปทันทีเมื่อเฮนรี่เดินมาถึง เเละวางถาดอาหารลง

    สายตาของทั้งสองไม่ในมองชายหนุ่มสวมเเว่นที่เพิ่งเดินมาถึง
    เเต่มองเลยมายังเมลินดาที่เดินตามมาอยู่ด้านหลังด้วยสายตาประหลาดใจ
    ซึ่งก็ไม่ได้มีแค่ทั้งสองคนนั้น เเต่หากมองไปรอบๆโรงอาหารในตอนนี้
    สายตาทุกคนเองก็ดูจะประหลาดเเละเคลือบเเคลงใจกันเต็มไปหมด

    ติ๊ง - -

    เสียงเอฟเฟคบางอย่างดังขึ้นในหัว ราวกับเพิ่งโหลดข้อมูลเสร็จ

    [ ตามที่โฮสต์ต้องการข้อมูลเพื่อนร่วมโต๊ะที่ขอมาล่วงหน้า
    ทั้งสองคนนั้นเป็นเพื่อนร่วมงานที่อยู่ในหน่วยเดียวกันขอรับ
    คนพี่ชื่อเเอนนิส ส่วนคนน้องชื่ออารอน มาจากตระกูล เเบรนดอน
    ที่มีชื่อเสียงทางด้านการวิจัยทางตัวยาเเละอาหารล่ะขอรับ

    ตามประวัติเเล้วพวกเขาเองก็เป็นบุคลากรที่มีความสามารถทั้งคู่
    เเละก็เป็นดาวเด่นอายุน้อย โดยปกติจะไปไหนมาไหนด้วยกันตลอด
    รู้สึกว่าทั้งสองจะค่อนข้างเป็นที่นิยมอยู่พอสมควรเลยล่ะขอรับ
    คนน้องเป็นพวกขี้เล่นเป็นกันเอง ส่วนคนพี่เป็นพวกพูดน้อยไม่เเสดงออก

    เอ  เเล้วก็รู้สึกว่าทั้งคู่เองก็ไม่ค่อยชอบใจกับการปฏิบัติตัวของเมลินดาอยู่บ้าง
    เเต่ก็ไม่เคยได้กระทบกระทั่งอะไรกัน เพราะให้ความสำคัญกับเรื่องงานมากกว่า
    เหมือนว่าส่วนใหญ่พวกเขาก็มีท่าทางต่อเมลินดาเหมือนที่หัวหน้าทำล่ะขอรับ ]



     
    Aron & Annis

    บรรยากาศในบริเวณโต๊ะดูอึดอัดขึ้นมาอย่างน่าประหลาด
    ขณะที่ทางฝั่งคนอื่นที่อยู่ภายในโรงอาหารก็จับจ้องมาทางนี้อย่างสนอกสนใจ
    สองพี่น้องที่นั่งร่วมโต๊ะสบตากันเล็กน้อย ก่อนที่ผู้เป็นพี่จะเเอบเเตะส่งสัญญาณเงียบๆ
    อารอนเเอบผ่อนลมหายใจเล็กๆก่อนที่จะส่งยิ้มทักทายเมลินดาที่เดินเข้ามา

    "อรุณสวัสดิ์ตอนเช้านะครับ"

    ชายหนุ่มเอ่ยทักทายด้วยน้ำเสียงเป็นกันเอง ขณะที่ทางฝั่งพี่สาวมองตาปริบ
    ก่อนจะผงกหัวเล็กน้อยเป็นการทักทายหญิงสาวที่มาร่วมโต๊ะในวันนี้



    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 10 กันยายน 2562 / 14:36
    #190
    0
  5. #189 「hello,world!」 (@angelusxkda) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 10 กันยายน 2562 / 11:50
    TO ;; SAK


    [ ตอบคำถาม เนื่องจากไม่ปรากฏข้อมูลที่กล่าวถึงมาก 
    ก็เป็น NPC ธรรมดาๆเหมือนกับเอ็งนั่นเเหละ
    ชื่อคือเจอร์รี่ วาร์ฟิลด์ เป็นหนึ่งในผู้ดูเเลของห้องเครื่องมือ ]


    เจ้าระบบคล้ายจะพ่นหายใจออกติดจะเหนื่อยใจไม่น้อย
    เพราะนี่ก็เป็นอีกหนึ่งที่ผู้พัฒนาไม่ได้ใส่ข้อมูลมาเช่นกัน

    [ ตามปกติอาวุธที่ใช้กันโดยทั่วไปมักจะเป็นปืนเนื่องจาก
    มีเเรงโจมตีที่สูงเเละใช้งานได้ง่าย เเต่ก็มีบ้างบางจำพวก
    ที่ชื่นชอบความท้าทาย ใช้อาวุธธรรมดาอย่างพวกดาบ มีด งี้ก็มี]


    เมื่อเจเรมี่เริ่มถอดส่วนประกอบของอาวุธทรงปืนที่ตนหยิบมาได้
    ภายในนั้นประกอบไปด้วยอุปกรณ์อิเล็คทรอนิคส์ที่ดูไม่ธรรมดา
    เเต่ยังไม่ได้ตรวจสอบอะไรเพิ่มเติม ในห้องก็ดูจะมีการเคลื่อนไหว



    Jerry

    เพราะว่าเหมือนได้ยินเสียงเเบบที่คุ้นเคยดังขึ้น
    ชายคนนั้นเหลือบสายตามองมายังผู้ที่เข้ามาในห้องอีกครั้ง
    เมื่อให้ว่าในมืออีกฝ่ายนั้นถืออาวุธที่อยู่ในระยะต้องซ่อมขึ้นมา
    ทำเอาเขาคิ้วกระตุก เเละจ้องมองอย่างด้วยสายตาเเข็งกร้าว

    "เฮ้ย ไม่ได้อยู่เเผนกเครื่องมือ ใครให้จับซี้ซั้วห๊ะ!
    วางลงที่เดิมซะ นั่นมันงานของทางนี้! "


    เขาชี้ไปที่เจเรมี่ราวกับจะให้วางของ ด้วยน้ำเสียงไม่พอใจ
    เเน่ล่ะว่าเขาเเถบเสื้อก็รู้เเล้วว่าอีกฝ่ายเป็นคนจากฝั่งเเผงวงจรเครื่องยนต์
    มาเดินเล่นฝั่งนี้ก็ไม่ว่าอะไร เเต่ถ้าจะมาอยู่กับงานคนอื่นเขาก็คงไม่ทน


    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 10 กันยายน 2562 / 13:04
    แก้ไขครั้งที่ 2 เมื่อ 10 กันยายน 2562 / 13:04
    #189
    0
  6. #188 「hello,world!」 (@angelusxkda) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 10 กันยายน 2562 / 11:48

    TO ;; TALAY 

    เอเลี่ยนร่างดำมะเมื่อมนั่นคำรามออกมาอย่างหงุดหงิด
    เมื่อเหยื่อที่เป็นเป้าหมายของมันหลบการโจมตีได้
    ทั้งยังปาก้อนหินกระเเทกเข้าที่ลำคอของมันอย่างพอดิบพอดี
    เเม้จะไม่ได้ทำให้มันสะทกสะท้าน เเต่ก็ดูจะทำให้โกรธไม่น้อย
    ฝีเท้าถูกเร่งขึ้นมา พร้อมกับร่างเเยกที่เริ่มกระจายตัว
    เตรียมล้อมมนุษย์ที่กำลังวิ่งนำหน้าของมันอยู่ในตอนนี้

    [ ตอนนี้เหลือเวลาอีก 15 นาทีครับโฮสต์
    ระยะทางมาถึงครึ่งหนึ่งของเป้าหมายเเล้ว สู้เค้านะครับ! ]


    เสียงของระบบผู้ช่วยตัวน้อยทั้งตื่นเต้นเเละลุ้นระทึกไปพร้อมกับสถานการณ์
    ถ้ามันปรากฏร่างต้วเองได้ซักเล็กน้อยก็อยากจะโบกปอมๆเชียร์โฮสต์ของมันไปจริงๆ

    [ จากข้อมูลถึงเเม้ว่าจะไม่ได้เป็นเอเลี่ยนที่อยู่ในระดับสูง
    เเต่สภาพของโฮสต์ตอนนี้หากว่าต้องปะทะก็เสียเวลาเเน่ๆ
    การหนีออกจากเขตของมันคงเป็นการดีที่สุดครับ ถึงโฮสต์จะยั่วโมโหมันไป
    เเละมันก็อาจจะวิ่งไปนอกอาณาเขตได้ เเต่ซักพักมันก็จะหยุดไปเองล่ะครับ ]



    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 10 กันยายน 2562 / 12:14
    #188
    0
  7. #187 Primeparima (@Primeparima) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 9 กันยายน 2562 / 19:39



    "แน่นอน ยังไงก็คงต้องมาแนะนำให้เบธอยู่แล้ว
    ถึงเวลานั้นก็ช่วยดูให้ชาร์ลด้วยนะ"
    มาลารินหัวเราะเบาๆก่อนจะใช้ช้อนคนชาเอิร์ลเกรย์
    ของตนเบาๆก่อนจะวางช้อนไว้ข้างๆจานรองและยกดื่มตาม

    มาลารินค่อยๆยกขึ้นดื่มอย่างเรียบร้อย
    และดูราวกับเป็นคุณหนูตระกูลใหญ่จริงๆแน่นอนส่วนนึง
    เธอลอกมาจากคนด้านหน้าและอีกส่วนคือขุดเอาเองในความทรงจำ

    ไม่ใช่ว่าเธอดื่มชาแบบมีจริตไม่เป็นแต่ว่า
    การดื่มชาและการใช้ชีวิตเธอตอนนี้ต้องไม่ใช่แบบเธอ
    ไม่ใช่มาลาริน แต่ต้องเป็นชาร์ล็อต ดังนั้นนอกจากพึ่งความทรงจำแล้ว

    ก็พึ่งความลำบากของเธอนี่แหละ!!!!!

    ขอชื่อตัวละครที่เป็นคู่หมั้นเบธานีย์ได้ไหมคะ
    แล้วก็...ไม่ใช่ว่าเรื่องนี้เป็นฮาเร็มหรอคะ! ตัวเอกมีเยอะจะตายค่ะ!


    มาลารินคร่ำครวญในใจเมื่อนึกถึงข้อมูล
    ที่บอกว่าเรื่องนี้เป็นฮาเร็มและตัวร้ายอย่างหญิงสาวตรงหน้า
    ก็สามารถที่จะตกหลุมรักได้ทุกตัวนี่ไม่ใช่ว่าเธอต้องไปจีบทุกตัวเลยหรอ!

    "จริงๆชาร์ลก็ยังไม่มีคนที่สนใจนะ.."
    หญิงสาวพูดเสียงนุ่มพลางตักเค้กที่สั่งมาเข้าปาก
    ดวงตาสีฟ้ามองไปรอบๆร้านด้วยความสนใจก่อนจะหันไปมองภายนอก
    ของร้านอีกสักรอบเผื่อว่าจะมีตัวเอกตัวไหนเดินผ่านมาปักธงใส่เพื่อนสาว



    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 9 กันยายน 2562 / 21:10
    แก้ไขครั้งที่ 2 เมื่อ 26 กันยายน 2562 / 18:11
    #187
    0
  8. #186 -Z E N- (@Sameow) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 9 กันยายน 2562 / 19:19

    $Paytai$

    เพทายเดินไปตามแผนที่ด้วยใบหน้านิ่งเรียบ
    โดยมีเพลงประกอบชวนคุ้นหูจนดังขึ้นมา
    จนเขาแอบหวั่นใจว่าจะโดนค่าลิขสิทธิ์หรือเปล่า...

    "ดอกไม้มันร่วงมาจากไหนนักหนา"

    พึมพำออกเสียงเบาคิ้วขมวดเล็กน้อยอย่างสงสัยมาตลอดทาง
    และในที่สุดเขาก็มาถึงห้องคหกรรมของโรงเรียนจนได้

    [คงไม่ต้องขอใช้ห้องหรอกมั้ง ยังไงผมก็เป็นประธานนักเรียนใช่ไหมคุณมังกร]

    ชายหนุ่มเดินไปสำรวจอุปกรณ์และวัตถุดิบมากมายอย่างตื่นตาตื่นใจ
    แล้วเดินไปหยิบข้าวสารแล้วจัดการเอาไปหุงทิ้งไว้ในหม้อ
    ก่อนจะเดินไปหยิบไข่ไก่มาสองฟองตอกใส่ถ้วยใบเล็ก
    ตักสิ่งที่น่าจะใช่ซอส(?)ใส่ลงไป2ช้อนโต๊ะ
    แล้วลงมือเจียวไข่ในถ้วยอย่างคล่องแคล่ว

    เพทายวางถ้วยไว้บนโต๊ะก่อนเดินวุ่นหากระทะและตะหลิว
    มาตั้งน้ำมันทิ้งไว้สักพักแล้วหยิบถ้วยใส่ไข่มาเทลงไป
    มาถึงจุดนี้ทุกคนน่าจะรู้ได้แล้วว่าคุณพี่ชายที่แสนดีคนนี้
    กำลังทำเมนูอมตะสำหรับคนไทยอย่างไข่เจียวให้กับน้องชายผู้น่ารัก(?)นั่นเอง

    [คุณมังกรคิดว่ามันพอใช้ได้ไหม]

    ชายหนุ่มลูบคางตัวเองขณะพิจารณาข้าวกล่องลายหมีตรงหน้า
    ที่เขาไปรื้อเจอมาในตูเก็บของของห้องคหกรรม
    ภายในกล่องมีข้าวสวยซึ่งมีไข่เจียวโปะอยู่ด้านบน
    และมีรูปหน้ายิ้มซึ่งถูกวาดโดยซอสมะเขือเทศอยู่อีกที


    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 9 กันยายน 2562 / 20:02
    #186
    0
  9. #185 MizaGi_MJ (@mizagi-01) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 9 กันยายน 2562 / 15:17


     


    | หลินซืออิง |
       | ไม้ไผ่ |   


    หญิงสาวหลุดลมหายใจออกมานิดหน่อย
    ความเครียดตอนแรกหายเป็นปลิดทิ้ง
    แทนที่ด้วยรอยยิ้มดีใจกับคำชมเชยจากตากล้องหนุ่ม

    ' ขอบคุณสำหรับการทำงานหนักด้วยนะคะ '

    พลางพูดขอบคุณอย่างใจจริง
    มันเหมือนตื้นตันใจอย่างบอกไม่ถูก
    เธอหันมองไปเห็นผู้จัดการโจว
    ก็ได้แต่ยิ้มยินดีให้กับการยกนิ้วโป้งนั้น

    .. คุณ 0379 เห็นหรือเปล่าค่ะ!?
    .. ไม่คิดเลยนะคะ ว่าถ่ายแบบครั้งแรกในชีวิตของฉันจะดีแบบนี้
    .. อาจจะเพราะตัวหลินซืออิงด้วย
    .. ทั้งที่มีความสามารถขนาดนี้แท้ๆเลยนะคะ


    หญิงสาวคิดอย่างดีใจกึ่งๆกับความกังวลใจ
    ก่อนจะรอเวลาว่าต้องทำอะไรต่อไป
    ถึงจะเสร็จแล้วแต่เผื่อโดนเรียกอีกจะได้ไม่เสียเวลา




    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 9 กันยายน 2562 / 15:25
    #185
    0
  10. #184 Cried Wolf (@jamew12) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 9 กันยายน 2562 / 14:41

    【 Blooming Bouquet 】

     || Lalit in Su XinYu Route || 

    [ เอาใจช่วยฉันด้วยนะคะ บิวตี้! ]


    ลลิตเอ่ยในใจกับระบบผู้ช่วยสาวของตนเองเชิง

    ขอกำลังใจ ในขณะที่ยังคงจ้องมองชายหนุ่มตรงหน้า


    “ชุดของพวกเราเข้ากันพอดีเลยนะคะ”


    เสียงหวานของซูซินอวี่เอ่ยถึงชุดของพวกตนแบบอารมณ์ดี

    ส่วนมือเรียวนั้นก็ยกขึ้นมาป้องปากและหัวเราะเบาๆ


    “สบายดีค่ะ”


    ค้อมศีรษะเชิงขอบคุณที่เขาถามถึงสารทุกข์สุกดิบของเธอ 

    โดยที่ถามหานเหยียนซงกลับไปบ้างด้วยน้ำเสียงที่ห่วงใย


    แล้วคุณหานเป็นยังไงบ้างคะ?”


    จากนั้นเบนใบหน้างามไปทางสตาฟที่เอ่ยแจ้งเวลาและ

    พยักหน้าให้เชิงตอบรับ พร้อมหันกลับมาหาร่างสูงอีกครั้ง


    “ค่ะ เราไปกันเถอะ”


    ว่าแล้วเธอก็เดินเคียงคู่กันกับหานเหยียนซง

    เพื่อขึ้นไปเตรียมตัวบนเวทีกันทันใด พลางคุยกับบิวตี้


    [ ฉันแอบตื่นเต้นจังเลย…ไม่ได้ออกรายการนานแล้ว ]



    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 9 กันยายน 2562 / 14:44
    #184
    0
  11. #183 Richard >︿< (@beafter) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 9 กันยายน 2562 / 14:16



    'วะ เวียนหัว ...'

    อ่อย ....


    สาวเจ้าครางออกมาเบาๆพร้อมเอามือบางสัมผัสที่หัวของตัวเองเล็กๆ ความรู้สึกพะอืดพะอมจุกเข้าที่ลำคอเล็กๆ
    จนเธอต้องเอามือของตัวเธอเองมาอุดปากเข้าไว้

    นี่มันแย่สุดๆไปเลย ...

    เสื้อผ้าที่ดูหลุดรุ่ยราวกับผ่านสนามรบงานปาร์ตี้พร้อมกลิ่นปากของตัวเธอ
    เอาที่มีกลิ่นแอลกฮอลล์ขึ้นมาเต็มปอดทำให้เธอเข้าใจได้อย่างง่ายๆ

    'Eนี่เมามาแน่ๆค่าาาา'

    ตัวเธอที่พยายามเรียบเรียงตัวเองอยู่นั้นจมูกที่ดมกลิ่นที่แขนของเธอนั้น
    กลิ่นเหล้าที่เละเทะผสมปนเปกับชุดที่ดูเปิดๆร่างของเธอนิดๆ เสียดายว่าตอนนี้เธอรู้สึกเวียนหัวเหลือเกิน
    เลยไม่สามารถมองหน้าตัวเองในกระจกได้อย่างชัดๆว่าใบหน้าที่ดูผ่านสังเวียนปาร์ตี้ที่แสนเละเทะนั่นเป็นไงบ้าง
    แต่ดูจากสภาพร่างกายแล้วกลิ่นเหล้าเบียร์นี่คือสุดๆไปเลย ... รวมถึงมีคราบเป็นรอยเปื้อนที่โซฟา

    ก่อนที่เธอจะตั้งสติได้นั้นร่างสูงโปร่งของชายหนุ่มที่ดูตี๋ๆใส่แว่นกรอบหนาก็ผลักประตูปรากฏตรงหน้าเธออย่างมีสคริปในบท

    ดูจากรูปร่างหน้าตาแล้วหล่อใช้ได้---

    ซึ่งดูเหมือนเธอนั้นจะไม่ได้เชยชมความหล่อนั้นนานเสียเท่าไหร่ ร่างสูงแรปด่าฉอดๆๆๆๆ
    จนเธอที่รู้สึกเมากับแอลกฮอลล์ที่ผ่านมานั้นยังไม่หายกับอาการเมาปริ้น
    เธอกดหน้าตัวเองลงไปกับหมอนจนอีกฝ่ายพูดจบประโยคก่อนที่เธอจะหันไปอย่างหนุ่มหน้าตี๋คนนั้น

    "ค่อยๆพูดสิ ... นายด่าฉอดๆขนาดนี้ตอนชั้นกำลังเวียนหัวขนาดนี้มันก็ไม่เข้าหัวชั้นหรอก"

    เธอเงยหน้าตัวเองขึ้นมา ใบหน้าสีแดงก่ำเนื่องด้วยอาการเมาสุราของเธอนั้นทำให้ดวงหน้าดูส่อแววแปลกๆยากคณาจะนึกได้

    "พูดกับสาวๆเนี่ย ... ต้องพูดหวานๆนะ แล้วก็ดูเป็นสุภาพบุรุษด้วยยล่ะะ---"

    ดูเหมือนเธอจะพยายามเทศนาผู้ชายตรงหน้านั้นแต่ดูเหมือนอยู่ดีๆบางสิ่งบางอย่างนั้นกำลังทะลักเข้ามาที่คอของเธอ
    สาวเจ้ารีบเอามือคว้าลูกบิดประตูใกล้ๆโซฟาของเธอพลางผลักมันออกไปแล้วแล้วไปที่คอห่านของโถส้วม

    หญิงสาวทรุดเข่าลงหน้าคอห่านและทำในสิ่งที่หลายๆคนนึกได้ ...

    อะไรที่กินแล้วเมาก็ต้องถอนออก ...

    อุ้ ... แหวะ ! ...

    ดูเหมือนหญิงสาวจะเลี่ยงจากการพูดคุยกับชายหนุ่มไปคุยกับคอห่านโถส้วมแทนแล้วสิ



    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 9 กันยายน 2562 / 14:46
    แก้ไขครั้งที่ 2 เมื่อ 9 กันยายน 2562 / 14:47
    แก้ไขครั้งที่ 3 เมื่อ 9 กันยายน 2562 / 14:55
    #183
    0
  12. #182 purplerabbitonthemoon (@HPurple) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 9 กันยายน 2562 / 11:20

    - Jaosao -

    [ Side C : Melinda’s route ]

    .

    ‘เป็นถึงหัวหน้าที่ดีขนาดนี้ ลูกน้องคนอื่นๆ คงศรัทธาเขาน่าดู’

    .

    คงยกเว้นแค่ ‘เมลินดา’ คนเดียวหรอกมั้ง

    .

    “แหมๆ คนเป็นหัวหน้า ก็อย่าคิดแทนลูกน้องไปเสียทุกเรื่องสิคะ แต่ก็นับว่า ฉลาดดีนี่ 

    นายคิดถูก ฉันชอบนั่งคนเดียว พอดีว่า ตอนนี้ แค่เบื่อๆ อยากลองเปลี่ยนบรรยากาศน่ะ”

    .

    แซะสักทีหนึึ่ง ยักไหล่ สองขาก้าวเดินตามไปอย่างว่าง่าย 

    .

    ‘แล้วเมลินดารู้สึกกับเฮนรี่ ฟอร์สเตอร์ยังไง’

    .

    ปากก็เอ่ยตามหลังเขา เหมือนกล่าวลอยๆ

    .

    “ขอบคุณค่ะ ที่ใส่ใจกัน”

    .

    พูดเสร็จ ดวงตามองไปรอบๆ ด้าน ปากก็กระหยิ่มยิ้มย่อง พยายามคิดว่า ไม่ได้ฝันไป

    เมื่อก้มมองอาหารในอ้อมแขนตน เธอไม่ได้กินของแบบนี้มานานเท่าไรแล้วนะ

    ก่อนจะนึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ หน้าจึงมองตรงอีกครั้ง เช็กว่า ตัวเองยืนหลังตรง

    ใบหน้ายังคงยิ้มแย้ม อกผาย ไหล่ผึง อยู่ตลอดเวลา ก้นที่งอนงามต้องโผล่ออกมาให้เห็น

    .

    ‘แบร์คะ ถ้าเกิดไปถึง แล้วมีคนร่วมโต๊ะอยู่ด้วย ช่วยขึ้นข้อมูลพวกเขาให้ทันทีเลยได้ไหมคะ

    เอาเท่าที่เมลินดารู้ก็ได้ค่ะ ขอบคุณนะคะ’



    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 9 กันยายน 2562 / 11:21
    #182
    0
  13. #181 Itwasme (@Itwasme) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 9 กันยายน 2562 / 09:36

    || K.Koh ||



    ตัวแสบ?



    แสบขนาดไหนล่ะนั่น

    เหมือนที่เขาเคยเอาจิ้งจกใส่ในถ้วยชาของอาม่าเมื่อตอนเด็กๆรึเปล่า?

    ก่อเกียรติทำตัวไม่ถูก ข้อมูลที่ได้มาเหมือนจะช่วยอะไรไม่มาก

    แถมเขาเองก็ไม่เคยอ่านนิยายเรื่องนี้เสียด้วย

    ส่วนเจ้าเคียร์อะไรนี่ก็ก้ให้ความรู้สึกน่าตีจริงๆนั่นแหละ…



    ‘ขอข้อมูลมากกว่านี้ได้รึเปล่าคุณจิ้ง แบบว่านิสัยของไนเจลลัส อะไรทำนองเนี่ย

    ข้อมูลแค่ว่าเป็นตัวแสบผมนึกไม่ออกหรอกนะ’



    เขานึกในใจ ในขณะที่คิดว่าควรตอบโต้เจ้าหนุ่มตรงหน้ายังไง

    ตอบโต้ให้ดูเหมือนกับเป็นไนเจลลัส…



    “เจ้านี่เสียงดังจริงๆ ข้าก็อยู่ใกล้แค่นี้ไม่เห็นต้องตะโกนเสียงดัง”



    เหมือนมันคือปฏิกริยาอัตโนมัติ เขาหลุดปากออกไปแบบนั้น

    พร้อมกับรอยยิ้มไม่รู้ร้อนรู้หนาว



    “ลมอะไรหอบเจ้ามาถึงนี่ได้ล่ะ? อ่อ..แต่ก่อนหน้านั้นช่วยถอนคำพูดเรื่องข้าอู้งาน

    เพราะข้า-ไม่-ใช่-เจ้า”



    เขายกนิ้วชี้ขึ้นส่ายไปมา 

    ท่าทางที่แม้แต่ตัวก่อเกียรติเองก็ยังรู้สึกว่ามันกวนประสาท

    เสียแต่ว่ามันคือสิ่งที่เขาแสดงออกมาเอง



    แสดงท่าทางออกไปแบบนี้...ใช้ได้รึเปล่านะ?



    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 9 กันยายน 2562 / 09:38
    #181
    0
  14. #180 【Sweet & Flower】 (@one987654) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 9 กันยายน 2562 / 01:52



    « เราคงสำรวจกันวันนี้ไม่ได้หรอก เซซิลต้องกลับมาที่นี้
    ถ้าฉันไม่สั่นกระดิ่ง และคนในปราสาทยังไม่ไว้ใจฉัน »

    ถอยออกมาจากหน้าต่างกลับมานั่งทานข้าวเติมพลังกัน
    ดีๆ ให้ตายสิ นี่ก็ไม่ให้หนีได้เลยจริงๆสินะ เว้นจะคุยกับ
    นกยักษ์ได้ แล้วให้บินมารับเธอแทนนี่แหละ เสียอย่าง...
    กลัวโดนคนในปราสาทยิงร่วงเหลือเกิน ทานตะวันทาน
    อาหารไปแบ่งอาหารไปมาเท่าที่กินไหวเท่านั้นนะ อะไร
    ที่คิดว่าเหลือแน่ๆก็ไม่แตะต้องมัน เผื่อคนอื่นจะกินได้อีก

    « ว้าววว ฉันเพิ่งรู้เลยว่าในโลกนี้คุยกับต้นไม้ได้ด้วย แต่
    เป็นความสามารถที่ดีหมดเลยนี่ น่าแปลกเสียจริง ทำไม
    เอลิโอน่าไม่ประยุกต์ความสามารถตัวเองดีๆ ก็สามารถ
    หนีออกจากปราสาทได้แล้ว โอเค...ฉันบ่นนะกุ๊กไก่ อย่า
    เพิ่งให้ข้อมูลจริงจังฉันมานะ »

    เสียอยู่ว่าต้องใช้เวลาเล็กน้อย และตัวเธอต้องออกจาก
    ห้องไปให้ได้ก่อนด้วย งานนี้ต้องมีคนติดสินบนอาหาร
    กับสัตว์และต้นไม้ทั้งปราสาทแน่ อืม...คิดแล้วมุบมิบเก็บ
    อาหารแห้งบางส่วนไปด้วยนี่แหละ ไม่เอาตรงนี้ ก็ไม่รู้
    จะเอามาจากไหนแล้ว

    « แค่นั้นก็ยังดี ฉันจะได้รู้ว่าใครจะมาทำร้ายฉันเมื่อไหร่
    ดูแลชีวิตฉันดีๆด้วยล่ะกุ๊กไก่ »

    “ ที่นี้เงียบสงบจังนะ ”

    จะให้องค์หญิงนั่งเงียบๆตลอดก็น่าสงสาร และก็สงสาร
    ตัวเองด้วย แต่ไม่มีคนคุยด้วยแบบนี้ก็ไม่รู้จะทำอะไรดี
    เหมือนกัน ไม่มีอะไรทำเลย! นี่สินะโมเม้นการโดนกักขัง
    ที่แท้ทรู! กินข้าวพร้อมกับอาการคนหมดอาลัยตายอยาก
    ก็หมดอารมณ์กิน ลุกขึ้นไปเปิดประตูห้องให้รู้แล้วรู้รอด
    ไหนดูสิ มีแต่ความว่างเปล่า หรือจะมีคนมาเฝ้า! ว่างเดิน
    ต่อ มีเฝ้าก็เลี้ยวกลับเข้าไปสิค่ะ...



    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 9 กันยายน 2562 / 01:56
    #180
    0
  15. #179 The Sleeping Beauty of Letters (@ETNsystem) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 9 กันยายน 2562 / 01:16

    [ Sak ]


    " อืม "เขานั้นพูดเงียบๆ ก่อนที่จะเปิดประตูเข้าห้องนั้นไปนี้เองละนะ

    เหมือนว่าการที่เจ้านี้นั้นเป็ฯคนเก็บตัว นั้นจะทำไห้มนุษย์สัมพันธ์รอบข้างนั้นแย่สะแล้วละนะ

    เหมือนว่าต้องตีสนิทกับคนนี้มากๆ แล้วแฮะ


    เขานั้นเดินเข้าห้องไปต่อนี้เองละ โดยที่ไม่ได้สนไจอะไรกับชายคนนั้นเช่นเดียวกันนี้ละนะ


    ' คนนั้นเป็ฯตัวประกอบแบบฉันรึเปล่า ' เขานั้นคิดถามไนไจนะ โดยที่มือนั้นก็หยิบพวกของสักอย่าขึ้นมา

    เหมือนว่าการที่มาอยู่ห้องนี้นั้นจะทำไห้เขานั้นตื่นตัวกว่าที่คิดนะ ทำไมนะหรอ ก็เพราะนี้มีแต่สาวๆ(เครื่องมือ)

    ทั้งนั้นเลยนี้น่า แต่ยังเป็นเด็กๆอยู่เลยอะ ถ้าเอามาร่วมนะกันแล้วเป็นสักอย่างนะ น่าจะดูดีดูชมเลยละ


    ' หรอ แต่ฉันอยากที่จะเรียนรู้โดยที่ไม่มีทักษะนะ ขอลองหน่ยอสิ 'เขานั้นจัดการที่จะ หยิบอาวุธที่มาซ้อมบำรุงและไปยัง

    โต๊ะวางพอที่จะทำได้นะ พร้อมกับเครื่องมืออุปกรณ์และก็เรื่มที่จะลองแคะดูด้วยนี้ละนะ


    ' ตามปกติอาวุธของสมัยนี้มีอะไรบ้าง ฮ่ะ เจ้าตูบ '


    ถ้าเขานั้นเรียนได้บอกเลยเสียเวลากับเจ้านี้ละ ลืมที่คิดว่าจะไปสนิทกับหัวหน้าสะแล้ว

    #179
    0
  16. #178 ℒittle ℛed ღ (@LittleRedL) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 9 กันยายน 2562 / 01:12



    - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

    เท่าที่ฟังนุ่มนิ่มพูดดูเหมือนตัวค่าแต้มหัวใจนั้นจำเป็นอย่างยิ่ง จนเจ้าตัวเกือบจะเผลอแสดงสีหน้าแปลกๆออกไป
    กำลังจะคิดในใจตอบระบบผู้ช่วย หากแต่ว่าเอ็ดการ์ก็ได้เอ่ยขึ้นมาก่อน ออร่าพระเอกดูเจิดจ้าและเต็มไปด้วยความรู้สึกด้านดี
    ชวนให้รู้สึกน่าเข้าใกล้มากขึ้น มันไม่ใช่ในแง่มุมเชิงใดๆยกเว้นความเป็นมิตรที่ถ่ายทอดได้จากตัวอีกฝ่ายส่งมายังตน

    " ได้สิ เอ็ดการ์อยากไปไหนข้าก็ไปด้วยหมดนั่นละ! "

    เรือนผมสีขาวเขาสั่นไหวไปตามแรงการพยักหน้าเป็นการตอบตกลง แม้จะไม่ได้กระตือรือร้นเท่าก่อนหน้านี้
    แต่ศรคิดว่าตนจะต้องได้สำรวจอาวุธต่างๆที่เคยเห็นเพียงในเกมก็พอจะรู้สึกกระเตื๊องขึ้นมาหน่อยนึง
    ด้วยยุคปัจจุบันที่ตนอยู่ไม่เคยมีอะไรพวกนี้ให้เห็น มันต่างเป็นสิ่งผิดกฎหมายทั้งหมดเลยด้วยซ้ำ
    อีกอย่างตัวเขาเป็นเพียงคนธรรมดาๆคนหนึ่ง หากได้แตะอาวุธก็ไม่แน่ใจว่าจะสามารถควบคุมมันได้หรือไม่
    เขาพอเห็นข่าวผู้คนสติหลุดหยิบอะไรได้ก็กลายเป็นความรุนแรงไปเสียหมดก็แอบเกร็งตัวไม่ได้

    แล้วในโลกนี้ล่ะ ? จะมีคนประเภทนั้นอยู่ไหมนะ...
    นุ่มนิ่มคิดว่าไงครับ แล้วมีวิธีที่ผมจะได้ค่าหัวใจเยอะๆบ้างไหม แบบพอมีคำแนะนำรึเปล่า


    ความคิดศรนั้นไม่ค่อยประติดประต่อกันเสียเท่าไหร่ ด้วยว่ามันมีความรู้สึกหลากหลายเข้ามาเจือปน
    รวมถึงสมองเริ่มได้รับการใช้งานขึ้นมานิดหนึ่ง สุดท้ายก็ปัดตกลงไปเพราะเริ่มคิดว่าตนนั้นไปกันใหญ่แล้ว
    จะกังวลเรื่องราวที่ยังไม่เกิดขึ้นทำไม ในสุดท้ายเขาก็ได้เข้ามาก้าวอยู่จุดนี้แล้ว
    แม้มันจะเป็นโลกที่ได้รับบทบาทมาก็จะทำให้มันดีสุด ! ว่าแล้วรอยยิ้มคล้ายโล่งใจก็ถูกส่งให้พ่อพระเอก

    " เจ้าเดินนำไปเลยนะ "

    พร้อมกับมือใหญ่ตบลงยังแขนเพื่อนตนคล้ายเป็นการบอกว่า ไว้ใจเจ้ามากๆเลยนะ--
    ทั้งที่ตัวชายหนุ่มนั้นเพียงคิดว่าตนต้องหลงทางแน่นอนเลย การอยู่กับพระเอกก็ต้องใช้อีกฝ่ายให้เป็นประโยชน์
    ถือว่าวิน-วินไปทั้งคู่ แต่ว่าเมื่อเห็นคอมเม้นท์ศรก็เพียงได้แต่เลิกคิ้วขึ้น 

    นุ่มนิ่ม สาววายนี่ไม่ดีตรงไหน ทำไมต้องมีคนว่าด้วยครับ
    เขาแค่ประทับใจในมิตรภาพของผมกับตัวพระเอกไม่ใช่หรอ


    แม้จะพยายามเค้นสมองเท่าไหร่แต่ตนก็จำได้เพียงว่าเป็นกลุ่มคนที่ชอบอะไรสักอย่าง
    แล้วเรียกตัวว่าอย่างนั้น เขาก็คิดว่ามันก็เป็นเรื่องดีไม่ใช่หรือที่ทำอะไรชอบพร้อมกับแต่งฟิค
    จึงกระพริบตาใส่หน้าจอนั้นด้วยความไม่เข้าใจอย่างยิ่งยวด
     


    - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -



    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 9 กันยายน 2562 / 01:31
    #178
    0
  17. #177 「hello,world!」 (@angelusxkda) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 9 กันยายน 2562 / 01:04

    TO : Lalit


    [ ใช่แล้วล่ะจ้ะ เขาคือหานเหยียนซง
    พระเอกของนิยายเรื่อง Blooming Bouquet ]


    ระบบสาวผมชมพูกล่าวตอบด้วยน้ำเสียงยิ้มๆ




    - HanYanSong -


    ชายหนุ่มร่างสูงชะงักไปเล็กน้อยเมื่อได้ยินเสียงเรียกชื่อของตน
    เขาละสายตาจากเอกสารในมือและหันมองตามทิศทางของเสียง
    ก็พบว่าเจ้าของคำทักทายก็คือนางเอกของหนังที่เขาพึ่งแสดงไปนั่นเอง


    " สวัสดีครับ "


    เสียงทุ้มเอ่ยตอบด้วยน้ำเสียงสุขุม แต่ไม่ได้ฟังดูเย็นชาห่างเหิน
    แทนที่จะบอกว่าเขาดูเย็นชา ต้องบอกว่าเขาดูเป็นผู้ใหญ่เสียมากกว่า

    วันนี้หานเหยียนซงอยู่ในชุดเสื้อเชิ้ตสีขาวพอดีตัวและเนกไทด์สีดำ
    เรียกได้ว่าเข้าคู่กับชุดเดรสสีขาวของซูซินอวี่ได้อย่างพอเหมาะพอเจาะ


    " สบายดีหรือเปล่าครับ "


    หานเหยียนซงเอ่ยถามพลางส่งสคริปในมือให้กับผู้จัดการของตน


    " อีกสิบนาทีจะถ่ายทำแล้วนะครับ! "


    เสียงสตาฟดังแทรกขึ้นมาเป็นการบอกให้ทั้งคู่เตรียมตัว
    หานเหยียนซงพยักหน้ารับคำสตาฟ ก่อนจะหันไปมองซูซินอวี่


    " ขึ้นไปเตรียมตัวบนเวทีกันเถอะครับ "





    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 9 กันยายน 2562 / 01:53
    #177
    0
  18. #176 「hello,world!」 (@angelusxkda) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 9 กันยายน 2562 / 00:59

    TO : Maipai



    " ถ่ายเสร็จแล้วครับ! ขอบคุณมากนะครับคุณหลิน "


    สตาฟหนุ่มตะโกนบอกหลินซืออิงที่อยู่ในฉาก
    เมื่อภาพที่ทำถ่ายมาทั้งหมดนั้นเพียงพอแล้ว

    ตากล้องผละออกจากกล้องคู่ใจของตัวเองด้วยรอยยิ้มกว้าง
    ดวงตาทึมทื่อของเขาในตอนนี้ยังเป็นประกายวาววับ


    " สุดยอดเลยจริงๆ ออกมาเป็นธรรมชาติมาก "


    ตากล้องหนุ่มประจำนิตยสารเจ้านี้กล่าวชมเปาะ
    ผู้จัดการโจวที่คอยยืนดูอย่างลุ้นๆก็คลี่ยิ้มจนแก้มปริ
    พร้อมกับหันมาชูนิ้วโป้งเป็นการชมเชยหลินซืออิงอีกด้วย

    แต่มีอยู่หนึ่งคนที่กำลังไม่พอใจอย่างมาก---
    นั่นก็คือเฉินหรูอวี้นั่นเอง หญิงสาวกำมือแน่นจนเล็บจิกเข้าไปในมือ

    หลินซืออิงงั้นเหรอ? เจอดีแน่!

    นักแสดงสาวหน้าใหม่ขบเคี้ยวฟันอย่างโกรธแค้น
    ก่อนจะหันหลังเดินหายเข้าไปในห้องแต่งตัวของนางแบบ





    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 9 กันยายน 2562 / 01:27
    #176
    0
  19. #175 「hello,world!」 (@angelusxkda) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 9 กันยายน 2562 / 00:59

    TO : Paytai



    [ ได้อยู่แล้วครับโฮสต์... ]


    เจ้ามังกรแอบปาดเหงื่อในใจกับคำขอของโฮสต์
    แต่ก็เปิดเพลง OP ของการ์ตูนสาวน้อยให้


    - playing -


    หลังจากที่กิลเบิร์ตเดินเข้าโรงเรียนมาพร้อมกับบทเพลงประกอบ
    และเอฟเฟกต์ดอกไม้โปรยปรายที่ระบบอุตส่าห์ทำให้ด้วยใจรัก(?)
    ในที่สุดเขาก็เดินมาจนถึงห้องคหกรรมขนาดใหญ่ของโรงเรียนโพลาริส
    เรียกได้ว่าอุปกรณ์ครบครัน และมีวัตถุดิบแทบทุกอย่างที่ควรจะมี




    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 9 กันยายน 2562 / 01:18
    #175
    0
  20. #174 Cried Wolf (@jamew12) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 9 กันยายน 2562 / 00:49

    【 Blooming Bouquet 】

     || Lalit in Su XinYu Route || 


    ลลิตในร่างของซูซินอวี่เชิดหน้าขึ้นเล็กน้อย พร้อมยิ้มพิมพ์ใจ

    ให้กล้องโทรศัพท์ของช่างแต่งหน้าสาวอย่างเป็นธรรมชาติ


    แชะ!


    “ตามสบายค่ะ หวังว่าเราจะได้ร่วมงานกันอีก”


    พยักหน้าให้แก่อีกฝ่ายครั้งหนึ่ง ซึ่งพอดีกับที่มีสตาฟสาว

    โค้งตัวเพื่อขออนุญาติและบอกกับตนว่าใกล้ถึงเวลาแล้ว


    “เข้าใจแล้ว ขอบคุณที่มาเตือนค่ะ”


    เสียงหวานเอ่ย พร้อมกับเดินตามสตาฟสาวออกมา

    ก่อนที่ดวงเนตรสีครามจะเบิกกว้างออกมาเล็กน้อย 

    ยามที่มองไปยังร่างสูงตรงหน้าที่มีออร่า ‘พระเอก’ ชัดเจน


    [ นั่นหานเหยียนซงใช่ไหมคะ บิวตี้! อุหวา…หล่อมากเลยล่ะค่ะ! ]


    เอ่ยในใจกับหญิงสาวผมสีชมพูด้วยท่าทีที่ดูตื่นเต้นน่าดู

    เพราะปกติแล้วลลิตเป็นพวกที่ชอบอ่านนิยายแนวรักอยู่แล้ว

    แถมอีกฝ่ายยัง…หน้าตาตรงสเปคของเธอ…ราวกับรู้ใจ


    “สวัสดีค่ะ คุณหาน”


    สาวเท้าเข้าไปหยุดอยู่ข้างกายร่างสูง พร้อมกับเอ่ยทักทาย

    ในขณะที่ใบหน้างามนั้นมีรอยยิ้มเล็กๆ ประดับอยู่บนนั้น



    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 9 กันยายน 2562 / 01:00
    #174
    0
  21. #173 MizaGi_MJ (@mizagi-01) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 9 กันยายน 2562 / 00:32


     


    | หลินซืออิง |
       | ไม้ไผ่ |   


    หญิงสาวหลุดออกจากความคิดของตัวเอง
    ก่อนจะถูกพาไปยังห้องแต่งตัว
    เธอมองตัวเองผ่านกระจกใส
    ชุดกระโรงสีชมพูน่ารักยาวคลุมเข่า
    รวบผมเก็บครึ่งหัวประทับด้วยโบว์สีม่วงอ่อน
    ดูเข้ากับใบหน้าใสซื่อของหลินซืออิงไม่น้อยเลย

    .. ประกาย?

    ในระหว่างนั้นเธอก็โดนเรียกตัวสำหรับการถ่ายแบบ
    เมื่อเข้าฉากที่เข้าชุดกับสีชุดของเธอ
    ของตกแต่งข้างๆเป็นลูกโป่งสลับสีกนั
    มันยิ่งทำให้เธอรู้สึกหวานอย่างบอกไม่ถูก

    .. ประกายอีกแล้ว

    ก่อนที่สตาฟสาวคนหนึ่งจะส่งสายไหมสีหวานให้แก่เธอ
    ทรงผมและชุดถูกจัดเป็นครั้งสุดท้ายก่อนพวกเขาจะหลบออกจากฉากไป

    .. เริ่มแล้ว เริ่มแล้ว เริ่มแล้ว!
    .. แสงเยอะจริงๆเลย
    .. แถมยังโดนจ้องเยอะขนาดนี้อีก
    .. แต่ก็นะ


    หญิงสาวคลายตัวกังวลในใจให้ได้มากที่สุด
    ก่อนจะเริ่มเคลื่อนไหวตัวและโพสท่าไปอย่างเป็นธรรมชาติที่สุด
    ทั้งการเล่นท่าทางกับสายไ่างการเผยยิ้มพร้อมกับเอียงคอให้ดูสดใส
    และยังทำท่าจุบกับสายไหมแล้วยังคงรอยยิ้มตามปกติของตนเองไว้

    .. เกร็งจังเลยค่ะไม่ไหวแล้วว
    .. แต่ว่า แต่ว่า อ๊ากกกกกกกกก


    หลังจากที่เริ่มโพสท่าไปได้ไม่นานจิตใจเธอก็เริ่มวุ่นวายซะแล้ว
    ก่อนจะเผลอทำใบหน้าเป๋อๆพร้อมกับท่าทางที่เล่นกับลูกโป่งข้างๆ
    ใบหน้าของเธอมีแต่รอยยิ้มอยู่ตลอดพร้อมๆกับความพยายามสุดความสามารถของเธอ

    หญิงสาวเอียงตัวเข้ากับฉากหลังสีสวย
    มือบางคว้าสายลูกโป่งส่วนอีกข้างก็ถือสายไหมสีหวาน
    ก่อนจะเผยรอยยิ้มหวานให้กับกล้องที่จับจ้องเธออยู่

    .. เริ่มจะสนุกแล้วสิ
    .. จะทำให้ดีเลยค่ะ!



    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 9 กันยายน 2562 / 00:49
    #173
    0
  22. #172 blueliking (@angio) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 9 กันยายน 2562 / 00:32

    T A L A Y ;

    as daniel hunter


    อาจเป็นโชคดีแล้วสำหรับทะเลที่ไม่กลัวสัตว์เลื้อยคลาน

    ไม่อย่างนั้นตอนนี้ต่อให้อยู่ในร่างนายทหารมือดีขนาดไหนก็คงขาอ่อนยวบ

    โมลอชดูน่าประหวั่นมากขึ้นเมื่อมันเพิ่มจำนวนจากสองเป็นสาม

    และเริ่มบุกโจมตีอีกครั้งเหมือนโดนเหยียบหางมาก่อนจนสุดแค้น

    เพียงแต่ถ้าเขาเหยียบมาจริงตอนนี้เท้าคงทะลุเป็นรูไปแล้ว

    ดวงตาเรียวกวาดมองเร็วๆ รอบหนึ่งก่อนกระโจนตัวหลบตามคำแนะนำ

    มือคว้าหินสักก้อนตรงนั้นปาใส่เจ้าตัวแผงคอขาว

    รู้ว่าเหมือนยั่วโมโหมัน แต่แค่กำลังหาวิธีแตกกลุ่มดูเท่านั้น

    'ฝากเตือนเรื่องเวลาด้วย'

    จบคำ สองขายาวก็วิ่งฉีกออกไปอีกทาง

    ในหัวคิดเร็วจี๋ถึงวิธีเอาตัวรอด และมีอยู่สิ่งหนึ่งที่ชัดเจนในนั้น

    ห้ามตายเว้ย!

    'หรือถ้าฉันหนีจะไวกว่า ที่ถูกล่าเพราะเข้ามาในเขตของมันใช่ไหม?'

    ถามขึ้นอีกครั้งเมื่อนึกถึงสภาพของแดเนียลในตอนนี้

    ทั้งยังเจอกิ้งก่าหมู่สามรุมหนึ่งอีกต่างหาก


    ❚ ❚ ❚ ❚



    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 9 กันยายน 2562 / 08:23
    #172
    0
  23. #171 「hello,world!」 (@angelusxkda) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 9 กันยายน 2562 / 00:13

    TO ;; SAK

    [ ข้อมูลเจ้านั่นเรอะ ได้ ก็ตามที่เอ็งเข้าใจ
    มันก็ไม่ได้ถูกล็อค เจ้านั่นชื่อฮิวโก้ อัลเลน
    อายุ 30 มีตำเเหน่งเป็นหัวหน้าผู้ควบคุมฝ่ายวิศวกรรม
    ประจำกองยานรักษาการณ์ประจำเขต 8 จักรวรรดิที่ 2
    หรือก็คือเป็นคนประจำในพื้นที่ที่เอ็งกำลังอยู่นี่เเหละ
    ระยะห่างของยานนี่กับที่ฝั่งนั้นอยู่ก็ราว 12 ไมล์

    ตัวของฮิวโก้มีทักษะที่อยู่ในระดับสูงคนหนึ่ง
    เเละยังได้รับการเคารพจากกลุ่มวิศวกรอีกหลายคน
    ก็ถือว่าเป็นคนดังอยู่พอตัว เเละผู้เล่นโดยส่วนมาก
    ก็น่าจะรู้จักเขาในฐานะที่เป็นช่างประดิษฐ์ที่มีฝีมือในการปรับเเต่งตัวยาน

    ส่วนข้อมูลอื่นๆก็ไม่ได้มีอะไรมาก ถึงเจ้านี้มันจะได้เข้ากลุ่มก็เถอะ
    เเต่ว่าก็ไม่ได้มีบทบาทอะไรมากนอกจากเป็นตัวสำคัญในการสร้างของ
    เนื้อเรื่องส่วนลึกก็ไม่ได้ถูกกล่าวถึงอะไรเหมือนกัน
    รู้สึกว่าผู้เล่นบางคนก็เเทบจะกดข้ามการคุยกับเจ้านี้ไปถมเถ ]


    เจ้าระบบอธิบายข้อมูลเเบบคร่าวๆที่ตนเจอไปพลาง
    ทั่งยังอดถอดถอนใจไม่ได้เมื่อเจอข้อมูลช่วงสุดท้าย
    เหมือนว่าทางผู้พัฒนาก็สร้างตัว NPC มาถมที่ว่างโดยไม่ใส่อะไรเยอะอีกเเล้ว

    ในระหว่างการอธิบายของเจ้าระบบ ทางเครื่องสเเกนบัตรก็เริ่มทำงานของมัน
    เส้นสีขาวเลื่อนผ่านตัวบัตร ก่อนที่ตัวไฟด้านข้างจะเปลี่ยนเป็นสีเขียว
    พร้อมบานประตูที่เลื่อนเปิดออก เผยให้เห็นเส้นทางเดินเข้าไปด้านใน

    พื้นที่ภายในห้องค่อนข้างจะกว้างมันเต็มไปด้วยกล่องเก็บอุปกรณ์มากมาย
    บางส่วนที่จัดวางนั้นยังมีพวกอาวุธที่ถูกนำมาเก็บเพื่อปรับปรุงสภาพ
    หากมองไปยังด้านซ้ายมือจะมีที่กั้นขนาดยาว อีกด้านดูจะมีคนนั่งอยู่

    ชายสูงวัยคนนั้นเงยมองผู้ที่เข้ามาใหม่เพียงเล็กน้อย
    พอเห็นบัตรก็เลิกใส่ใจ ก่อนจะก้มทำงานของตนต่อไป

    [ ทักษะหมอนี้เป็นการดูพวกเเผงวงจร
    ส่วนวิธีจะเพิ่มเอ็งก็ต้องใช้ทักษะนี้บ่อยๆ
    เเต่ก็ไม่ต้องคิดมากเรื่องทำไม่เป็นหรอก เจเรมี่คนเดิมมีทักษะนี้อยู่เเล้ว
    ส่วนเอ็งพอมาอยู่ในร่างนี้ ทักษะมันเลยเชื่อมโยงมาถึงด้วย
    เพราะงั้นไม่ต้องทำอะไรให้มาก ร่างกายเอ็งมันก็ทำได้เอง ]



    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 9 กันยายน 2562 / 00:51
    #171
    0
  24. #170 -Z E N- (@Sameow) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 8 กันยายน 2562 / 23:39

    $Paytai$

    [มีแผนที่นำทางด้วย ผู้ช่วยผมเจ๋งสุดๆ]

    เห็นมังกรตัวเล็กข้างหน้าบินวนเหมือนกำลังอยากได้คำชม
    เพทายก็ไม่ขัดศรัทธาจัดการชมไปหนึ่งประโยค
    ก่อนจะหันไปให้ความสนใจกับแผนที่โฮโลแกรมต่อ

    ชายหนุ่มพยายามทำความเจ้าใจกับแผนที่อยู่สักพัก
    ก่อนจะเริ่มก้าวเดินเข้ายังประตูโรงเรียนเวทมนต์ที่ชื่อคุ้นๆ
    เหมือนยี่ห้ออะไรสักอย่าง เพื่อไปยังห้องคหกรรม

    [ขอซาวด์เพลงเปิดตัวได้ไหมครับ พี่มัง
    รู้สึกเหมือนเป็นตัวเอกที่เข้าเรียนโรงเรียนเวทมนต์วันแรกเลย
    ถึงจริงๆจะเป็นแค่ตัวประกอบก็เถอะ...]


    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 8 กันยายน 2562 / 23:59
    #170
    0
  25. วันที่ 8 กันยายน 2562 / 23:36

    ---------- ดัน

    #169
    0