RRPG • มหาสงครามครองมิติ

ตอนที่ 24 : First Wave - 24 - พันธะอสูร บทต้น

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6026
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 495 ครั้ง
    10 มี.ค. 62

            หลังจากพยายามอยู่นาน ในที่สุดสองปู่หลานก็ยอมลุกขึ้นมาและกลับไปทำหน้าที่ของตน

            ผมลองถามเมลดูแล้วว่าฉายานี้มันหมายความว่าอย่างไร

            แต่พอถามออกไปเมลก็ทำท่าจะก้มลงกราบอีกครั้งผมจึงต้องล้มเลิกความคิดนั้นไป และเพื่อป้องกันไม่ให้เกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นอีกผมจึงให้เมลติดต่อไปยังทุกคนที่อยู่ที่นี่เรื่องผมเอาไว้ก่อน เพื่อจะได้ไม่มีเหตุการณ์แบบนี้เกิดขึ้นอีก ซึ่งดูเหมือนเมลเองก็เห็นด้วยและรีบกระจายข้อความของตัวเองไปให้ผู้ดูแลคนอื่น

            ไอ้ผมก็อยากจะถามอยู่หรอกว่าส่งข้อความอะไรไป แต่ถ้าถามออกไปเกรงว่าจะยาวก็เลยกลั้นใจเอาไว้

            “ไปที่สมาคมกันเถอะ” ว่าแล้วผมก็เดินนำหน้าเมลไปทันที

            เมื่อเข้ามาจากทางเข้าหน้าหมู่บ้าน ก็จะพบบ้านเล็ก ๆ แยกออกเป็นสองฝั่ง เว้นระยะแต่ละหลังเอาไว้พอสมควร หากเดินตรงเข้าไปหน้าสุดเลยก็จะเป็นสมาคม ถ้าเปิดประตูของสมาคมเข้าไปก็จะพบกับเก้าอี้ไม้สองแถวกับเคาเตอร์บริการ ทางด้านหลังจะเป็นบอร์ดอิเล็คโทรนิคส์สำหรับเลือกรับงาน

            เมื่อผมเปิดประตูไม้ออกไปแล้ว ก็พุ่งไปยังบอร์ดเพื่อดูก่อนว่าผมสามารถตอบคำร้องอะไรได้บ้าง

            สินสงครามจากในครั้งนี้ค่อนข้างที่จะน้อย นอกจากนั้นของที่มาก็มีก็แต่ของรางวัลจากภารกิจและรางวัลจากการสังหารราชา เนื่องจากส่วนที่เหลือถูกทิ้งเอาไว้ที่ชั้นใต้ดินตอนที่ผมวาร์ปออกมา

            ว่าแล้วก็เสียดายชะมัดเลยแฮะ

            เอาเถอะ เรื่องที่ผ่านไปแล้วก็คือผ่านไปแล้ว มองไปยังอนาคตดีกว่า

            .....ถึงแม้อนาคตนั้นมันจะไม่ค่อยรุ่งโรจน์เท่าไรก็เถอะ

            ของที่ได้มาในครั้งนี้มีแต่ของกระจอกงอกง่อยทั้งนั้น จึงทำให้ทำให้แลกเปลี่ยนเป็นแต้มได้น้อย แต่ถึงจะน้อยก็ยังสามารถทำให้ผมเลื่อนระดับขึ้นมาได้อีกหนึ่ง

 

___________________________

กฤษณะ อนันตกาล

ระดับสมาชิก ทองแดง3

จำนวนเงินฝาก 1,780 กิล

แต้มสมาคม 310 แต้ม

___________________________

 

            ครั้งนี้นอกจากน้ำยาแก้พิษแล้วก็ไม่ได้ใช้อะไรไปอีกเลย เรียกได้ที่เหลือว่าเป็นกำไรล้วน ๆ ก็ว่าได้

            ....ถึงมันจะน้อยไปหน่อยก็เถอะ

            หลังจากเคลียเรื่องภารกิจเสร็จแล้วผมก็ลองเช็คดูมีคำร้องอะไรน่าสนใจอีกบ้าง

            ซึ่งในนั้นเองมีสิ่งที่ผมพอจะทำได้อยู่สามอย่างก็คือ

 

___________________________

- รับซื้ออาวุธจากพวกออร์ค ไม่สนใจคุณภาพเอามากเท่าที่มากได้

นับเป็นหน่วยกิโลกรัม(ตามหน่วยมิติโลกมนุษย์) กิโลกรัมละ 300 กิล

ผู้ดูแลหมายเลข 44

___________________________

 

___________________________

- รับซื้อห่วงจมูกของพวกหมูโสโครก(ออร์ค) ราคาตามลำดับขั้น

ฆ่ามันให้ได้เยอะที่สุด ยิ่งเยอะยิ่งตบรางวัลงาม หากใช้วิธีในการทรมานและเหยียดหยามมันก่อนตายได้ถูกใจจะบวกรางวัลเพิ่มให้อีก

ผู้ดูแลหมายเลข 65

___________________________

___________________________

- สร้อยคอวีรบุรุษออร์ค

ได้จากการตัดหัวราชาของพวกมัน ถ่มน้ำลายรดศพ แล้วใช้ขวานสับร่างมันเป็นหมื่นชิ้น

อนึ่ง เควสต้องการแค่สร้อยออพชั่นที่เหลือนั้นเป็นความต้องการส่วนตัวของผู้ว่าจ้างที่คุณจะไม่ได้รับรางวัลเพิ่ม (ตัวแทนสมาคม)

ผู้ดูแลหมายเลข 94

___________________________

 

            คนคุ้นหน้าทั้งนั้นเลยนี่หว่า

            คิดถึงตรงนี้ผมก็หันไปหาผู้ว่าจ้างของอันสุดท้าย

            “พวกออร์คเลวร้ายขนาดนั้นเลยเหรอ?” จากคำร้องภารกิจที่เห็นนี่ มีอันหนึ่งที่ใส่อารมณ์ส่วนตัวไปค่อนข้างเยอะเลยด้วย

            เมลที่ได้ฟังก็พยักหน้าลงต่ำ “ค่ะ แค่ได้ยินชื่อเผ่าพันธุ์ของพวกมันก็อยากจะอ้วกแล้วค่ะ”

            คุณลองนึกถึงสีหน้าของเด็กน้อยหน้าตาน่ารักทำเสียงเย็น ๆ แววตาดูถูกเหยียดหยามถึงที่สุดดูสิ มัน....เอ่อ ไม่ค่อยจะเข้ากันเลยใช่ไหม นั่นแหละคือภาพที่ผมเห็นอยู่ในตอนนี้

            ท่าทางไม่แตะเรื่องนี้จะดีกว่าแฮะ

            “ท่านกฤษณะสนใจจะรับภารกิจเหรอคะ?” ผมสัมผัสได้ถึงความหวังในคำถามของเธอ

            ซึ่งผมก็พยักหน้าตอบกลับไป เพราะว่าสงครามกับออร์คคือเป้าหมายครั้งต่อไปของผมนั่นเอง

            “ถ้าเป็นท่านกฤษณะล่ะก็ ต้องทำได้สำเร็จแน่นอนเจ้าค่ะ” เธอยกสองมือขึ้นมากำแน่นด้วยความตื่นเต้น “เมลขอตัวไปปรึกษาท่านปู่กับคุณฟลอร่าเพื่อหาทางสนับสนุนท่านกฤษณะครู่หนึ่งนะคะ”

            ทันทีที่ว่าจบร่างของเธอก็เลือนหายไปต่อหน้าต่อตาโดยไม่ให้โอกาสผมได้อิ๊อ๊ะเลยแม้แต่น้อย

            ยัยหนูนี่ท่าทางจะมีความแค้นกับพวกนั้นพอตัวเลยแฮะ

            แต่ถ้าได้เมลเสนอตัวช่วยแบบนี้ ก็คงพอจะทำให้งานครั้งหน้าสะดวกขึ้นล่ะนะ

            กำไรเห็น ๆ ไม่จำเป็นต้องห้ามเลยสักกะนิด

            ต่อจากนั้นผมก็ตรงมายังมาริคที่นั่งอ่านเอกสารอยู่เพียงลำพัง เมื่อทางนั้นเห็นผมเดินเข้าไปก็ปิดเอกสารลงและยืนขึ้นต้อนรับ

            “ยินดีต้อนรับกลับมานะครับ คุณกฤษณะ” รอยยิ้มของมาริคนั้นเหมือนเดิม แต่ผมสังเกตเห็นถึงเหงื่อเม็ดเล็ก ๆ บนหน้าผากของเขา ดูเหมือนตานี่ก็แอบเกร็งเหมือนกันสินะ

            “ขอข้อมูลของอาทิตย์หน้า” ว่าเสร็จผมก็ส่งบัตรประจำตัวไปให้

            แต่เรื่องน่าเหลือเชื่อก็เกิดขึ้น เพราะมาริคนั้นไม่ยอมรับบัตรนั้น

            “ไม่จำเป็นหรอกครับ คุณกฤษณะ ตราบใดที่คุณกฤษณะต้องการ ไม่ว่าจะเป็นการสนับสนุนเรื่องใด ๆ จากสมาคมก็ขอให้บอกมาได้เลยครับ หากไม่ใช่เรื่องเลวร้ายและโจ่งแจ้งเกินไปไม่ว่าเรื่องอะไรก็ว่ามาได้เลยครับ แล้วในเรื่องค่าสมาชิกประจำปีและค่าข้อมูลเองคุณกฤษณะก็ไม่จำเป็นต้องใส่ใจอีกแล้วครับ”

            อ่า....นี่ถือเป็นโชคดีใช่ไหม

            ถึงจะไม่เข้าใจก็เถอะ แต่ก็กำไรอีกต่อล่ะนะ

            อืม เริ่มที่จะชอบไอ้เจ้าฉายานี้ขึ้นมาแล้วสิ

            “ขอถามเหตุผลได้ไหม?” ผมคิดว่าถ้าถามคำถามนี้กับมาริคไปอาจจะได้คำอธิบายมา แต่น่าเสียดายที่ฝ่ายตรงข้ามทำเพียงแค่โค้งศีรษะและขอโทษเท่านั้น

            ยิ่งไม่เข้าใจไปใหญ่เลยแฮะ

            จากข้อมูลของมาริคนั้นดูเหมือนว่าในเขตของผมจะไม่มีการชนกันของมิติเกิดขึ้น ในส่วนที่ห่างออกไปก็มีเล็กน้อยแต่ส่วนใหญ่ล้วนเป็นมิติสีเขียวที่ผมไม่ค่อยให้ความสนใจเท่าไร

            หมายความว่าผมสามารถทุ่มแรงให้สงครามครั้งนี้ได้เต็มที่เลยสินะ

            ในขณะที่กำลังคิดเรื่องอื่นอยู่ เสียงประตูไม้ด้านหลังก็ดังขึ้น

            พอมองกลับไปก็เห็นเมลวิ่งเตาะแตะเข้ามาด้วยรอยยิ้มพร้อมกับกระเป๋าหนังคาดเอวใบหนึ่ง

            “ขออภัยที่ให้รอนะคะท่านกฤษณะ” เธอโค้งศีรษะลงทีหนึ่งแล้วก็ยื่นกระเป๋าหนังในมือมาให้ผม “นี่คือกระเป๋ามิติของคุณปู่ค่ะ”

            พอรับมาแล้วผมก็รีบใช้ดวงตาผู้รอบรู้ตรวจสอบทันที

 

___________________________

กระเป๋ามิติ(คาดเอว)

กระเป๋าหนังคาดเอวที่มีความสามารถในการจุของมากกว่าภายนอกที่เห็นมากมายนัก

สามารถจุของได้ไม่จำกัดจำนวนชนิด สิ่งของที่ใส่ลงในกระเป๋าจะเหลือน้ำหนักเพียง 1/1000

___________________________

 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 495 ครั้ง

859 ความคิดเห็น

  1. #621 Aetep (@Aetep) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 30 มีนาคม 2562 / 05:14
    ได้เวลาสนุกแล้วสิ
    #621
    0
  2. #550 ธนาวัส ครุฑมาส (@porekub) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 24 มีนาคม 2562 / 01:10
    ขัดใจตรงมิติที่สองบางส่วน เนื้อเรื่องส่วนใหญ่จะเกี่ยวกับบุคคล แต่กับระบบไม่มีอะไรเลยฆ่าไปเหมือนฆ่าเปล่าไม่ได้อะไรสรุปรวมๆที่เดียวจบ ดูแล้วเหมือนแบ่งส่วนไหนฟาร์ม ส่วนไหนสัมพันธ์กับคนจนเกินไป แต่เขียนดีมากชอบใจตัวเอก แต่เส้นใหญ่อะไรก็ง่ายเกินไม่ดีน่ะ
    #550
    0
  3. วันที่ 16 ธันวาคม 2559 / 13:43
    นี่มันกลายเป็นเด็กเส้นไปแล้ววว
    #374
    0
  4. #364 Grisaia (@Grisaia) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2559 / 22:52
    เด็กเส้นชัดๆ เติมทรูมันต้องแลกเงินจริง ซื้อของ
    #364
    0
  5. #353 Popnol (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2559 / 09:55
    ผมว่าพระเอกนี่ยิ่งกว่าเทพทรูอีก แบบนี้เค้าเรียกว่าเด็กเส้นจีเอ็มชัดๆ
    #353
    0
  6. #345 MojRiSad (@MojRiSad) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2559 / 02:32
    แบ๊คอัพดีซะอย่าง
    #345
    0
  7. #300 ปฐพีเร้นลับ (@ttoo1515) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2559 / 17:38
    จะว่าเทพทรูก็ไม่ใช่ ระดับนี้ต้องเป็นสามีเจ้าของบริษัทแล้ว
    #300
    0
  8. #241 ~Peace_Maker~ (@armclub104) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2559 / 15:11
    ขอบคุณครับ
    #241
    0
  9. #42 MP13 (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2559 / 14:19
    สนุกมากมาอึกเยอะๆเลยคับ
    #42
    0
  10. #38 Kaineth (@Verdellen) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2559 / 22:22
    ฉายาเทพทรู
    #38
    0
  11. #37 MoePuncH (@kuronekokuroneko) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2559 / 21:58
    มาเม้นต์เเล้ว~~สนุกอะฉายาใหม่อย่างขำ 555
    #37
    0
  12. #34 MaNow2105 (@MaNow2105) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2559 / 21:03
    ขอบคุณคับ
    #34
    0