ตอนที่ 23 : First Wave - 23 - ตัวตนที่ห้ามแตะต้อง บทปลาย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5913
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 458 ครั้ง
    10 มี.ค. 62

            .....

            .......

            ..........

            เดธแอร์.......เดธแอร์เห็นๆ

            ตัดผิดเหรอ หรือว่าเบี้ยว ไม่สิดูจากสายตาแล้วถึงจะตกใจแต่ก็ไม่ได้เหมือนทำพลาดอะไร มันเหมือนเจออะไรไม่คาดฝันมากกว่า

            หรือว่าหน้าตาผมจะไม่ถูกใจเธองั้นเหรอ......ไม่มีปัญหา

            เกาหลีน่าจะช่วยเราได้ในจุดนี้

            ผมไม่ได้พูดอะไรออกไปหลังจากนั้นเพราะดูเหมือนยิ่งตัดเธอจะยิ่งจริงจังขึ้นทุก ถ้าผมได้ยินไม่ผิดเหมือนเธอจะใช้ทักษะอะไรออกมาสักอย่างหรือสองอย่างด้วย

            “ฟู่” หลังจากที่เธอตั้งหน้าตั้งตาตัดผมจนเสร็จแล้วเธอก็สะบัดกรรไกรออกจากนิ้ว พริบตานั้นทั้งกรรไกรและผ้าคลุมสีขาวก็พลันหายไปในทันที

            เธอดีดนิ้วอีกครั้งเรียกกระจกถือออกมาให้ผมส่องดู

            อืม ใบหน้าปกติดี ไม่มีรอยแผลหรือว่าอะไรแปลกๆ เพียงแต่ว่ารู้สึกเหมือนไม่ได้มองหน้าตัวเองมาหลายปีแล้ว มันก็เปลี่ยนไปมากเหมือนกันแฮะ

            ผมเอามือลูบคางเช็คใบหน้าที่ไม่ได้สังเกตมานาน

            “....แย่แล้ว ทำเกินไปหน่อยแฮะ.....”

            ผมได้ยินเสียงพึมพำจากด้านหลัง แต่มันก็แผ่วเบาเสียจนจับใจความไม่ได้ เอาเถอะ แค่เธอพอใจไม่ว่าทรงผมมันจะบิดจะเบี้ยวหรือเต่อหรืออะไรก็ช่าง ความจริงก็คือช่วงเวลาที่ได้ใกล้ชิดกับเธอเมื่อครู่คือช่วงเวลาที่มีค่ามากสำหรับผม

            “ขอบคุณนะครับ” ผมยื่นกระจกคืนให้เธอพลางยิ้มกว้างขอบคุณ แต่ออโรร่าไม่ตอบอะไร เธอเพียงแค่พยักหน้า เอากระจกคืนและก้มหน้าค้างไปอย่างนั้น

            “เป็นอะไรไป” ผมโค้งตัวยื่นใบหน้าเข้าไปมองเธอที่ก้มหน้า พยายามจะมองดูว่าเธอเป็นอะไร แต่ก็ถูกขวางเอาไว้ด้วยฝ่ามือเรียวสวยของเธอเข้าที่เต็มใบหน้า

            “อุ้ก” ทั้งที่มือของเธอเล็กจนไม่สามารถกำศีรษะของผมได้แท้ ๆ แต่ด้วยพลังอะไรบางอย่างจึงทำให้เธอสามารถกำศีรษะของผมเอาไว้และยกขึ้นได้อย่างง่ายดาย

            บอกตามตรงว่าถ้าไม่มีความทนทานระดับสูงล่ะก็ศีรษะของผมมันคงจะระเบิดเป็นแตงโมเจอทุบไปแล้วอย่างแน่นอน ในที่สุดผมก็ทนความเจ็บปวดไม่ไหวจนต้องตีมือเธอเบา ๆ เพื่อเตือนเธอว่า

            ‘ผมจะตายแล้วนะ’

            ความจริงแล้วถ้าเธออยากจะฆ่าผมผมก็ไม่บ่นอะไรหรอกนะ ดีเสียอีกได้ตายด้วยมือของคนที่ทุ่มเททั้งใจไปให้ อย่างน้อยผมก็สามารถมอบวินาทีสุดท้ายของผมให้เธอได้

            แต่ว่า.....อย่างน้อยถ้าได้ตายในอ้อมกอดแทนที่จะตายในอุ้งมือได้มันคงจะดีกว่ามาก

            “อ๊ะ ตายแล้ว” ดูเหมือนว่าเธอจะเข้าใจในสิ่งที่ผมพยายามเตือนเธอจึงรีบปล่อยมือในทันที

            “ขอโทษนะคะ” แล้วก็ลนลานก้มศีรษะลงทันที “แต่เมื่อครู่คุณกฤษณะเป็นคนผิดนะคะ”

            ครับ แน่นอนผมผิดเอง

            ที่ตู้ไปรษณีย์สีแดง ที่ท้องฟ้าสีฟ้า ที่ประเทศโลกที่สามไม่พัฒนาล้วนแต่เป็นความผิดของผมเอง

            เพราะฉะนั้นออโรร่าไม่ต้องคิดมากนะ

            .....ก็อยากจะบอกแบบนั้นหรอกนะ ถ้าไม่ติดว่าการที่ถูกบิดกระโหลกเสียรูปมันเจ็บจนทำให้ทรุดลงไปกับพื้น

            “.....อะ แฮ่ม” พอผมมีแรงลุกขึ้นมาได้เธอก็กระแอมเปลี่ยนบรรยากาศแล้วก็เหล่มาทางผม

            “เอาเป็นว่าเพื่อเป็นการขอโทษที่ทำอะไรรุนแรง ดิฉันจะขอมอบสิ่งนี้ให้คุณเป็นการไถ่โทษก็แล้วกันนะคะ” ว่าจบออโรร่าก็ดีดนิ้วครั้งหนึ่งเรียกกล่องกำมะหยี่สีดำขึ้นมาในมือ แล้วยื่นมามันให้ผม

            ผมก็หยิบมันขึ้นมาในมือและมองไปทางเธอ “เปิดได้ไหม?”

            เธอก็ยิ้มพยักหน้าตอบกลับมา

            เมื่อผมเปิดกล่องกำมะหยี่ดูสิ่งที่อยู่ในนั้นก็คือต่างหูสีดำเมี่ยมอันหนึ่ง

            พลังเวทของผมฟื้นฟูขึ้นมาส่วนหนึ่งแล้ว จึงรีบใช้ดวงตาผู้รอบรู้ตรวจสอบดูทันที

 

___________________________

ต่างหูไร้ลักษณ์

ผู้คนจะไม่สามารถมองเห็นหรือจดจำใบหน้าของผู้สวมใส่ได้ ใบหน้าของคุณจะไม่ถูกบันทึกลงในอุปกรณ์ใด ๆ

สามารถปิดบังค่าสถานะจากอุปกรณ์ตรวจสอบทุกชนิดที่มีระดับต่ำกว่า ผู้ที่มีระดับไม่ถึง 90 ไม่สามารถมองเห็นใบหน้าและตรวจสอบสถานะผู้สวมใส่ได้

ผู้ครอบครองสามารถสร้างรูปลักษณ์และระดับ ค่าสถานะ ทักษะและฉายาปลอมขึ้นมาได้ (เปลี่ยนแปลงได้ทุกหนึ่งสัปดาห์)

___________________________

 

            โอ้โห ไอเทมระดับสูง

            นี่มันเป็นเวอร์ชั่นอัพเกรดของต่างหูนิรนามสินะ แต่ถึงมันจะดีแค่ไหนก็ไม่สามารถแทนค่าที่ว่าออโรร่าเป็นผู้ที่ให้มาได้

            “จะรักษาอย่างดีเลย” ผมว่าพลางจะเก็บเข้าไปในแหวนทองนักสะสม แต่เธอก็แย้งขึ้นมาเสียก่อน

            “ห้ามค่ะ!” มันเป็นเสียงที่ดังที่สุดที่เธอเคยพูดมาเลย

            “ใส่ติดตัวเอาไว้นะคะ” เธอย้ำพลางยื่นใบหน้าเข้ามาหาผม “คิดเสียว่าเป็นฉันแล้วใส่ติดตัวเอาไว้ตลอดห้ามถอดเด็ดขาดเลยนะคะ”

            ก็ดีใจอยู่หรอกนะที่เธอเข้ามาใกล้ชิดแบบนี้

            แต่บอกตามตรง..........ใบหน้าที่ริมฝีปากยิ้มแต่ดวงตาไม่ได้ยิ้มนี่

            มันน่ากลัวมากเลยล่ะ

            ผมที่รู้ได้โดยสัญชาตญาณว่าเธอไม่ได้ล้อเล่นก็ต้องพยักหน้าเพื่อรักษาชีวิตของตัวเองเอาไว้

            “ครับ”

            “ลองใส่ให้ดิฉันดูทีสิคะ” ใบหน้าของเธอยังคงเป็นรอยยิ้มอันงดงามและสยดสยองเช่นเดิม “จะได้ดูว่ามันเหมาะไหม”

            “.....ครับ” ผมได้แต่พยักหน้าอีกครั้งและถอดต่างหูนิรนามออกก่อนจะแทนที่ด้วยต่างหูไร้ลักษณ์ชิ้นนี้แทน

            พอผมใส่เสร็จดวงตาที่เย็นยะเยียบของเธอก็กลายมาเป็นรอยยิ้ม ออโรร่าเบนตัวออกไปเล็กน้อยขยับซ้ายขวาดูว่ามันเหมาะกับหรือไม่แล้วก็ยิ้มกว้างขึ้นมา

            “เหมาะมากเลยล่ะค่ะ แต่ว่าขอแก้อะไรนิดหนึ่งนะคะ” เธอว่าพลางขยับเข้ามาใกล้ๆ ผมแล้วใช้ทักษะอะไรสักอย่าง

            เมื่อเธอถอยออกไปกลิ่นหอมของร่างกายเธอก็ยังคงอยู่ข้างใบหน้าผมครู่หนึ่ง “มันคือ?”

            “อาคมป้องกันแมล...อะแฮ่ม เป็นอาคมสำหรับป้องกันไม่ให้วัตถุเสียหายค่ะ แต่จะมีข้อเสียก็คือมันจะไม่สามารถถอดได้เท่านั้นเอง ขอโทษนะคะที่ดิฉันทำอะไรพลการแบบนี้” ออโรร่าว่าประโยคสุดท้ายพลางก้มหน้าลงอย่างรู้สึกผิด

            “ไม่เลย ผมดีใจนะ” บอกตามตรงว่าถ้าเธออนุญาตให้ใส่ผมก็กะจะไม่ถอดอยู่แล้วยิ่งได้ผู้ดูแลมิติหมายเลขหนึ่งอย่างออโรร่ามาลงอาคมให้เองแบบนี้ยิ่งไว้วางใจได้ถึงพลังของมัน

            “ขอบคุณค่ะ” เมื่อเธอได้ยินคำตอบของผม เธอก็ยิ้มหวานขึ้นอีกครั้ง

            “ขอบคุณมากนะคะ วันนี้ฉันสนุกมากเลย” ออโรร่าหันหลังให้ผมและเดินห่างออกไป

            ....หมายความว่ามันจะหมดเวลาลงแล้วสินะ

            “ผมมาอีกได้ไหม” ผมชิงถามไปทันทีก่อนที่ผมจะถูกส่งตัวไปยังมิติพิเศษอีกครั้ง “ครั้งหน้าถ้าผมชนะ ผมมาหาคุณอีกได้ไหม?”

            ผมไม่รู้ว่าในน้ำเสียงของผมมันเป็นอย่างไร น่าสมเพช ทุเรศ ดูไร้ค่าหรือไม่

            เพราะแค่รู้ว่าต้องแยกจากเธอหน้าอกมันก็รู้สึกแน่นทรมานขึ้นมา ใบหน้าก็ดูจะบิดเบี้ยวจนดูตลก

            “แน่นอนค่ะ” ออโรร่าหันมาส่งยิ้มให้ผมก่อนที่ใต้เท้าของผมจะเริ่มเรืองแสงขึ้นมา “ดิฉันจะรอนะคะ”

            “ผมจะมาหาแน่นอน” ว่าจบผมก็ยื่นมือออกไปชูนิ้วก้อยให้เธอ “สัญญา”

            เธอเองก็เดินกลับเข้ามาหาผมใช้นิ้วก้อยของเธอเกี่ยวเอาไว้เช่นเดียวกัน “ได้รับสัญญาเรียบร้อยแล้วค่ะ”

            พวกเราจ้องมองกันจนกระทั่งตัวผมเริ่มที่จะจางหายไปเรื่อย ๆ และคำพูดสุดท้ายที่ผมอ่านจากปากเธอได้ก็คือ

            ‘อย่าแพ้นะคะ’

            หึ

            ไม่มีวันหรอกครับ

 

* * * * * * * * * *

 

            หลังจากการเคลื่อนย้ายมิติ ผมก็กลับมาอยู่ที่ทางเข้าหมู่บ้านของมิติพิเศษอีกครั้ง และครั้งนี้เองก็มีเมลมารอรับผมเหมือนกับครั้งที่แล้ว

            “ยินดีต้อนรับกลับมาค่ะ ท่านกฤษ....” เธอเอ่ยถึงแค่นั้น ก่อนจะหยุดชะงักไป จ้องมองผมเหมือนกับเห็นก๊อตซิลล่ากำลังเต้นเบรคแดนซ์อยู่ข้างหน้า

            ห๊ะ เป็นอะไรไป หรือว่าผมที่ตัดมามันเป๋มากขนาดทำให้ตาโตเลยเหรอ?

            “......ต่างหูนั่น” ในที่สุดหลังจากที่เธอตั้งสติได้ เมลก็ชี้มาที่หูข้างที่ผมสวมใส่ต่างหูไร้ลักษณ์เอาไว้ “....ท่านผู้ดูแลหมายเลขหนึ่งให้มาเหรอเจ้าคะ?”

            ผมก็พยักหน้าตอบเธอไป

            พอได้ฟังเธอก็ตาโตไปครู่หนึ่ง ใช้เวลาสักพักกว่าจะกลับมาตั้งสติได้

            “ขออภัยเจ้าค่ะ” เธอยกจีบกระโปรงโค้งศีรษะให้ผม “วันนี้ดิฉันจะคอยดูแลท่านกฤษณะเหมือนเคยนะเจ้าคะ”

            “ขอบคุณ”

            “มิได้เจ้าค่ะ ถือเป็นเกียรติของดิฉันมากกว่าเจ้าค่ะ” เมลตอบกลับมาอย่างจริงจัง

            หือ เป็นเกียรติ หมายความว่าไงหว่า?

            ช่างเถอะ มันไม่ใช่เรื่องที่ผมต้องใส่ใจอะไรนี่นา

            แต่ตอนนั้นเอง....

 

//คุณได้รับฉายาตัวตนที่ห้ามแตะต้อง//

 

            หือ อะไรกัน ทำไมฉายามาขึ้นเอาตอนนี้

            ผมรีบเรียกหน้าต่างสถานะขึ้นมาตรวจสอบเพื่อดูรายละเอียดของตัวผมในตอนนี้

 

___________________________

•กฤษณะ อนันตกาล (19)

•ระดับ 31

•อาชีพ ผู้กล้าฝึกหัด - ระดับ 20, จอมมารฝึกหัด - ระดับ 15

•พลังชีวิต 3250/3250        •พลังเวท 6112/6112         •พลังกาย 4375/4375

-พละกำลัง            55

-ความรวดเร็ว        50

-ความทนทาน       32.5

-ปัญญา                61.12

-จิตใจ                   57.6

-โชค                     9.1

แต้มสะสม 11 แต้ม

•ทักษะ

-ผู้กล้าฝึกหัด* ไร้ระดับ

-เสริมแกร่งขั้นกลาง* ระดับ 1/10

-โชคดี* ระดับ 1/10

-แสงพิสุทธิ์* ระดับ 1/10

-ประกายแสง* ไร้ระดับ

/ใช้ พลังเวท 200 แต้ม เคลื่อนที่ด้วยความเร็วแสงในระยะทางสั้น ๆ /

-จอมมารฝึกหัด* ไร้ระดับ

-ปัญญาแห่งความมืดขั้นกลาง* ระดับ 1/10

-สถิตย์แห่งนิลกาฬ* ไร้ระดับ

-กายแห่งราตรี* ระดับ 1/10

/เปลี่ยนแปลงร่างกายตนเองเป็นหมอกแห่งความมืด สูญเสียพลังเวท 300 ต่อวินาที/

-ดวงตาผู้รอบรู้ ระดับ3/3

-พรางกาย ระดับ 1/10

-โบยบิน ระดับ 1/10

/ใช้พลังเวท 10 ต่อวินาทีเพื่อลอยตัวขึ้นกลางอากาศ ความรวดเร็วในการเคลื่อนที่ขึ้นอยู่กับระดับทักษะ/

แต้มสะสม 35 แต้ม

หมายเหตุ *ทักษะสายอาชีพ

•ฉายา

-ผู้พิทักษ์                        (เปิดใช้อัตโนมัติเมื่ออยู่ในสงคราม)

/สามารถรู้ตำแหน่งของราชา/ราชินีได้เสมอและเพิ่มแต้มสถานะจิตใจ 30 แต้มเมื่ออยู่ใกล้ราชาหรือราชินี/

-ผู้ทำลายล้าง                        (เลือกเปิดใช้ตามต้องการ)

-นักรบผู้โดดเดี่ยว                  (ส่งผลตลอดเวลาที่อยู่ตามลำพัง)

-ตัวตนที่ห้ามแตะต้อง      (เปิดใช้ตลอดเวลาไม่สามารถปิดได้ด้วยตนเอง)

/ห้ามดู ห้ามมอง ห้ามเถียงและห้ามแตะ/

___________________________

 

            .............หา?

            ถึงจะดีใจกับทักษะอาชีพที่ได้มาใหม่และฉายาความหวังของเพื่อนมนุษย์ที่พัฒนาเป็นผู้พิทักษ์ก็เถอะ

            แต่ไอ้ความแปลกประหลาดของฉายาตัวตนที่ห้ามแตะต้องเนี่ยมันทำเอาผมเลิกสนใจทุกอย่างไปทันที

            หมายความว่าไงหว่า?

            ห้ามดู ห้ามมอง ห้ามเถียง ห้ามแตะ

            นี่ผมโดยแอนตี้เหรอ?

            หรือว่าผมไปทำอะไรไม่ถูกใจเมลเธอที่เป็นผู้ดูแลก็เลยยัดฉายาแบบนี้มาให้ผม

            ว่าแล้วผมก็มองไปยังเมลที่กำลังโค้งศีรษะค้างเติ่งเอาไว้

            “นี่”

            พอผมส่งเสียงเมลก็สะดุ้งขึ้นมาทันที

            “คะ เจ้าคะ?” เธอตอบรับโดยที่ไม่เงยศีรษะขึ้นมา

            “ผมน่ารังเกียจขนาดนั้นเลยเหรอ?”

            “ไม่ใช่เลยเจ้าค่ะ” เธอสวนขึ้นมาทันที “ดิฉันแค่มิอยากจะเสียชีวิตอย่างเปล่าประโยชน์เท่านั้นเอง”

            หา.........หมายความว่าอะไร

            แค่มองผมนี่ถึงกับต้องตายเลยเหรอ

            ผมเลยเอื้อมมือจะไปจับเด็กสาวที่กำลังตัวสั่นอยู่ข้างหน้า ตั้งใจจะบอกว่าพอเถอะขืนทำแบบนี้มีหวังคนเขามองผมผิด ๆ ไปแน่นอน แล้วอีกอย่างที่นี่ก็มีแต่ผู้ดูแล ขืนพวกนั้นเข้าใจผิดว่าผมรังแกเมลล่ะก็มีหวังเป็นเรื่องแน่นอน

            แต่ก่อนที่มือผมจะเอื้อมไปถึงตัวเธอเมลก็ดีดตัวออกด้วยความเร็วแสงแล้วก้มลงกราบทันที

            “ขออภัยด้วยเจ้าค่ะ ท่านกฤษณะ!”

            เฮ้ย นี่มันคืออะไร การแกล้งแบบใหม่งั้นเหรอ สังคมผู้ดูแลฮิตอะไรแปลก ๆ อย่างนี้ด้วยงั้นเหรอ!?

            ขอร้องล่ะพอได้แล้วก่อนที่มันจะเป็นเรื่องใหญ่ไปมากกว่านี้.....

            “เฮ้ย นั่นเอ็งแกล้งหนูเมลอยู่งั้นเหรอ!!”

            นั่นไง.....คนที่ผมไม่อยากจะให้เห็นมากที่สุดดันมาเห็นเข้าจนได้

            ตาลุงสกิน

            ตาลุงคนนี้นอกจากจะเป็นผู้ดูแลหมายเลข 44 ซึ่งเป็นเจ้าของร้านอาวุธและเครื่องป้องกันแล้วยังมีจุดสำคัญอีกหนึ่งอย่างที่ต้องจำเอาไว้ให้ขึ้นใจ

            นั่นก็คือตาลุงคนนี้เป็นปู่ของเมลและแกก็หวงหลานแกเอามาก ๆ ด้วย

            แล้วในกรณีที่หลานของแกมาหมอบกราบไอ้หนูที่เคยเจอหน้ากันแค่ครั้งเดียวแบบนี้ มีเหรอที่จะไม่ขึ้น

            พริบตาเดียวลุงสกินก็หายตัวมาอยู่ต่อหน้า ผมที่ตกใจก็ผงะถอยหลังไป

            แต่ไม่ทันมือของลุงสกินที่พุ่งเข้ามาทำท่าจะกำศีรษะของผมเอาไว้

            ตายห่า ตายแน่นอนไม่ต้องสืบ!

            ผมยกสองมือขึ้นมากันเอาไว้ ถึงแม้จะรู้ว่ามันไม่ได้ช่วยอะไรก็ตามทีเพราะการที่ดวงตาผู้รอบรู้ตรวจสอบตาลุงคนนี้ไม่ได้แสดงว่าระดับต้องห่างกับผมเกิน 100 แน่นอนแล้วถ้าบุคคลระดับนั้นคิดจู่โจมผม ผมก็คงทำได้แค่เพียงยกมือยอมแพ้ให้ไม่เจ็บมากแล้วหวังว่าแกจะยอมยกโทษให้ก่อนที่ผมจะตายเท่านั้นเอง

            แต่ฝ่ามือที่พุ่งเข้ามานั้นกลับไม่ถึงศีรษะของผม

            ไม่ว่าจะรอนานเท่าไร ความเจ็บปวดก็ไม่พุ่งขึ้นมาเสียที ผมจึงตัดสินใจค่อย ๆ ลืมตาขึ้นมามอง

            และภาพที่ผมเห็นก็ปู่หลานสองคนกำลังก้มลงกราบเคียงคู่กันอย่างพร้อมเพรียง

            “ข้ากระผมต้องขออภัยท่านกฤษณะเป็นอย่างสูงขอรับ!!”

            ห๊ะ นี่มันหมายความว่าอะไร

            ผู้ดูแลที่นี่เพี้ยนกันไปหมดแล้วเหรอ หรือว่าเพราะผลของฉายา แล้วไอ้ฉายานี้มันมาได้อย่างไรล่ะ

คือตอนนี้ผมไม่เข้าใจอะไรทั้งสิ้น ไม่เข้าใจแม้แต่นิดเดียวว่ามันเกิดอะไรขึ้น

            นี่เป็นการแกล้งกัน การแสดงความยินดี การแสดงความนับถือหรือว่าอะไรก็ตาม

            ไม่ว่าอย่างไรก็ตาม

            อย่างไรก็ช่วยลุกขึ้นมาก่อนเถอะ

            ก่อนที่จะมีคนมาเห็นไปมากกว่านี้!!!

            ผมขอร้องล่ะ!!!     


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 458 ครั้ง

858 ความคิดเห็น

  1. #720 HWBEBE (@HWBEBE) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 5 เมษายน 2562 / 18:02
    หน่ะะ คูมออโรร่าชอบพิแล้วรึเปล่านะ พวกตัวแสบ น่ารักน่าเอ็นดู
    #720
    0
  2. #713 sorawitbai (@sorawitbai) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 4 เมษายน 2562 / 21:10

    เมียมอบอำนาจให้หรอ?

    #713
    0
  3. #683 WayooSreebuarom (@WayooSreebuarom) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 2 เมษายน 2562 / 14:08
    ตัดผมแล้วหล่อจัด โดนวางสนุ๊กเลย 55
    #683
    0
  4. #620 Aetep (@Aetep) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 30 มีนาคม 2562 / 05:07
    เอาสนุกละงานนี้
    #620
    0
  5. #548 ebony967 (@ebony967) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 22 มีนาคม 2562 / 15:02
    ถูกใจนางตัดฮาเร็มออกได้เลยหึหึ
    #548
    0
  6. #403 Chalida Chomboonma (@dai45) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2559 / 17:12
    ไม่ฮาเร็มนะขอออโรร่าคนเดียว>^<
    #403
    0
  7. #398 Corona_Borealis (@Corona_Borealis) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2559 / 09:33
    ชอบ555 //ไม่ฮาเร็มนางเอกคนเดียวใช่มั้ยคะ
    #398
    0
  8. #377 0881980779 (@0881980779) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2559 / 20:10
    จะไม่ให้มีหญิงอื่นสินะ
    #377
    0
  9. #352 Popnol (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2559 / 09:45
    ตอนนี้ฮาดีครับผมนั่งอ่านไปขำไปจนแม่ต้องถามว่าขำอะไรนัก ฮ่าๆๆๆๆๆ
    #352
    0
  10. #342 MojRiSad (@MojRiSad) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2559 / 01:05
    ผู้ดูแลNO.1 สายยัน สิน่ะ หุหุ
    #342
    0
  11. #308 T-e-r-n-G (@068797033) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2559 / 20:02
    ชิ พวกหล่อไปตายซ้า
    #308
    0
  12. #299 ปฐพีเร้นลับ (@ttoo1515) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2559 / 17:34
    หวงจริงไรจริงวุ้ย
    #299
    0
  13. #240 ~Peace_Maker~ (@armclub104) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2559 / 15:08
    ขอบคุณครับ
    #240
    0
  14. #177 Witthawat Saelim (@sekdevil7) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2559 / 06:36
    555 กลายเป็นเด็กของผู้สร้างเกมส์ซะแล้ว vip999
    #177
    0
  15. วันที่ 8 ธันวาคม 2559 / 10:49
    ฟินที่สุดเลย ออโรร่า~~~~??~
    #140
    0
  16. #130 negiharem (@negiharem) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2559 / 01:35
    โดน เจ๋แก จองตัวซะแล้ว ดูท่าจะหึงโหดมากด้วย 5555+
    พระเอกตัดผมแล้วคงหล่อมาก 

    #130
    0
  17. #86 ThanananMeesin (@ThanananMeesin) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2559 / 05:03
    ผมว่าพระเอกหล่อจนออโรร่ายึดเป็นของตัวเองอะครับ55555
    #86
    0
  18. #67 oatkungkondeam (@oatkungkondeam) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2559 / 16:58
    VIP ปะล่าาาา
    #67
    0
  19. #40 louisnacya (@louisnacya) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2559 / 00:23
    หนุกมาก ติดตามๆ
    ปล เด็กใหม่รายงานตัวขอรับ!! ฮ่าๆ
    #40
    0
  20. #33 MaNow2105 (@MaNow2105) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2559 / 21:33
    ใกล้บู๊ละ
    #33
    2
    • 27 พฤศจิกายน 2559 / 19:25
      เอ่อ ต้องขอโทษด้วยครับ กว่าจะฟัดออร์คคงประมาณ 6 ตอนย่อยได้ แต่คิดว่าน่าจะมีการลงล่วงหน้าเพราะผมจะติดไปเชียงใหม่ 1 ธค นี้
      #33-1
  21. #32 KuroNeko-Sama (@MirinRin) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2559 / 21:15
    โอ้ยยยยย อ่านตอนนี้คือเผลอร้องห่ะตามตานิลหลายรอบมากอ่ะ555555
    #32
    0
  22. #31 ShinZen13 (@ShinZen13) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2559 / 20:53
    มีการห่วงด้วยอะ ตัลลากกกก //เชียคู่นี้ครับ
    #31
    0
  23. #30 Kaineth (@Verdellen) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2559 / 20:41
    สนุกดีตอนนี้ 5555
    #30
    0
  24. #29 Mikoto331 (@wachiranon16647) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2559 / 19:06
    สนุกมากๆครับ thankyou
    #29
    0