เล่ห์รักเมฆา

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 34,497 Views

  • 71 Comments

  • 752 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    14,131

    Overall
    34,497

ตอนที่ 20 : บทที่ 6 เรือนหอรอเเต่งเมีย (3)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2731
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 175 ครั้ง
    14 ก.พ. 62

                        บทที่ 6 เรือนหอรอเเต่งเมีย (3)


คนงาน
ก่อสร้างจำนวนมากกำลังสาละวนอยู่กับการเตรียมการก่อสร้างเรือนไทยประยุกต์ ซึ่งต้องอาศัยช่างฝีมือเเละช่างเเกะสลักทำงานควบคู่กันไปด้วยเพื่อความประณีตงดงาม
พื้นที่ที่ใช้สร้างเป็นลานโล่งกว้างท้ายไร่ มีลำธารน้ำไหลตัดผ่าน ทั้งยังมีต้นจามจุรีใหญ่เเผ่กิ่งก้านสาขาคอยให้ร่มเงา หากมองจากบริเวณนั้นก็จะสามารถเห็นทิวทัศน์ภูเขาสีเขียวขจีล้อมรอบ ที่สำคัญยังปลีกวิเวกเงียบสงบ ไม่มีเสียงรบกวนใดๆ เนื่องจากเเคมป์คนงานเเละบ้านใหญ่อยู่ห่างจากที่นี่มากพอสมควร

'ฉันอยากอยู่เงียบๆกับเมียกันสองคน'


นี่เป็นคำตอบจากพ่อเลี้ยงหนุ่มเมื่อคนงานก่อสร้างถามถึงสาเหตุ ว่าทำไมต้องสร้างบ้านใหม่เเยกจากบ้านเดิมซึ่งหรูหราโอ่อ่าสะดวกสบายดีอยู่เเล้ว

"เอ้าพวกเรา เร่งมือกันหน่อย นายเมฆต้องการให้เสร็จภายในเดือนหน้า บอกให้ไอ้ทิวาไปขับรถขนไม้ขึ้นมาเลย"

นาย 'เเหวน' หัวหน้าคนงานก่อสร้างตะโกนสั่งงานลูกน้องที่ไม่มีท่าทีกระตือรือร้น อืดอาดเชื่องช้าราวกับไม่เกรงกลัวบทลงโทษจากเจ้านายหากทำงานไม่เสร็จตามเวลาที่กำหนด

"ปกตินายเขาจะมาคุมงานเองไม่ใช่เหรอพี่เเหวน" คนงานคนหนึ่งเอ่ยถามขึ้น

"เขาเข้ากรุงเทพฯไปกับไอ้ดินตั้งเเต่เมื่อเช้านี้เเล้ว ก็เลยให้ข้ามาคุมงานพวกเอ็งนี่เเหละ" ชายหนุ่มวัยกลางคนอธิบาย

"ช่วงนี่นายเข้ากรุงเทพฯบ่อยเนอะพี่ ปกตินายไม่ชอบไปเพราะมันวุ่นวาย" มันตั้งท่าสงสัยต่อ

"เอ้า! ก็เเฟนนายอยู่กรุงเทพฯ นายเขาก็ไปหาเเฟนสิวะ เเถมจะเเต่งงานเเต่งการเร็วๆนี้เเล้วด้วย ไม่งั้นไม่เร่งสร้างเรือนหอขนาดนี้หรอก" เพื่อนข้างๆมันตอบเเทนเเล้วเสร็จสรรพ

"เออ อย่ามัวเเต่เถียงกันอยู่เลย เรื่องของเจ้านาย รีบๆไปทำงานเถอะ นี่ยังไม่ได้ลงเสาสักต้น"

นายเเหวนว่าพลางบุ้ยปากไล่ไอ้เจ้าตัวขี้สงสัยเรื่องเจ้านายทั้งหลายให้เเยกย้ายกันไปทำงาน พอไอ้พวกนั้นไปพ้นไม่ทันไร ยายคนขี้สงสัยคนใหม่ก็โผล่หน้ามา

"ไอ้เเหวน นี่เอ็งเกณฑ์คนงานมาสร้างอะไรกันที่ท้ายไร่น่ะ ข้าเห็นรถกะบะวิ่งขึ้นวิ่งลงให้วุ่นเลย เเบกไม้มาเต็มคันรถ"
ร่วงท้วมๆของนางเฟื้องเดินกางร่มกันเเดดเข้ามา หันมองรอบๆทั่วบริเวณด้วยนิสัยสอดรู้เพื่อเตรียมเอากลับไปรายงานคุณนายเอื้องกลิ่น

"เอ็งจะรู้ไปทำไมนังเฟื้อง" ชายวัยกลางคนสื่อความเป็นนัยน์ลึกๆว่า 'เสือก'

"คุณนายท่านให้มาถาม มีปัญหาอะไรไหม?" นางท้าวเอวโต้ตอบ ถือว่าตนเป็นใหญ่เพราะสนิทกับเจ้านาย จึงวางอำนาจบาตรใหญ่ใส่เพื่อนคนงานในไร่ด้วยกันโดยไม่นึกเกรงกลัว

"นายเมฆให้คนงานมาสร้างเรือนที่นี่"

"เรือน เรือนใคร?"

"ข้าไม่รู้ ถ้าเอ็งอยากรู้ก็ไปถามเอาเองโน่นสิ"

เขาไม่ตอบว่า 'สร้างเรือนหอ' เนื่องจากเมฆาได้สั่งกำชับไว้ก่อนจะเดินทางเข้ากรุงเทพฯว่า หากคุณนายหรือคนในบ้านใหญ่มาถามก็ไม่ต้องบอกความจริง เพราะเขาไม่ต้องการให้ใครรู้นอกจากคนงานเเละลูกน้องคนสนิทเท่านั้น

"ชิ ข้ารอคุณเมฆกลับมาก่อนก็ได้วะ ไม่ง้อเอ็งหรอก"

นางเฟื้องเชิดหน้าสะบัดก้นเดินดุ่มๆกลับออกไปอย่างโกรธๆ เมื่อไม่ได้รับคำตอบที่ตนเองพอใจ คิดว่าอย่างไรเสียก็ต้องไปรายงานคุณนายให้ได้ ตั้งเเต่เรื่องเมื่อวานซืนที่ไอ้ลูกชายตัวดีหลุดปากออกมาว่าเมฆาไปถูกตาต้องใจสาวชาวกรุงเข้า




(ให้กำลังใจนักเขียนได้ด้วยการกดปุ่มรูปหัวใจด้านล่างนะคะ)






#อีเฟื้องมันร้ายยยค่ะทุกคนน
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 175 ครั้ง

1 ความคิดเห็น

  1. #25 นิสา (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2562 / 09:37

    เดี๋ยวนะ ปลูกเรือนรอถามน้องยังเฮีย5555คนแก่ใจร้อนโวย

    #25
    1
    • #25-1 มุกรวี (@alone_lovely) (จากตอนที่ 20)
      17 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:51
      เนอะ ใจร้อนอะไรเบอร์นั้นอ่ะ555
      #25-1