เล่ห์รักเมฆา

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 32,629 Views

  • 70 Comments

  • 747 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    12,263

    Overall
    32,629

ตอนที่ 17 : บทที่ 5 คำสั่งเผด็จการ (3)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2306
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 105 ครั้ง
    17 ก.พ. 62

               บทที่ 5 คำสั่งเผด็จการ (3)


"คุณนายกับคุณเมฆเขามีเรื่องทะเลาะอะไรกันน่ะเเม่" เเดนดินเอ่ยถามมารดาเมื่อได้ยินเสียงโหวกเหวกโวยวายดังมาถึงครัวหลังบ้าน ซึ่งตนกำลังนั่งกินข้าวรวมกับคนรับใช้ทุกคนในบ้านใหญ่

"ข้าจะไปรู้เรื่องของเจ้านายไหมล่ะ ข้าก็นั่งกับเอ็งอยู่ตรงนี้" นางเฟื้องว่า เเต่ก็มิวายเดินออกไปดู เเล้วสักครู่ก็กลับเข้ามา

"คุณเมฆหนีขึ้นนอนไปเเล้ว ข้าว่าต้องทะเลาะกันเรื่อง..."

"เรื่องอะไรเหรอจ๊ะป้า" หนึ่งในบรรดาสาวใช้ถามขึ้นบ้าง

"เรื่องที่คุณนายจะบังคับให้คุณเมฆเเต่งงานกับคุณเเก้วตาน่ะซี"

"หา!" ทุกคนอุทานออกมาพร้อมกัน

"ก็วันนี้ข้าตามคุณนายไปสำนักเเม่หมอมา เเม่หมอท่านทักว่าคุณเมฆกำลังจะมีเคราะห์ ถึงขนาดง่อยเปลี้ยเสียขาเชียวนา เเละเเม่หมอยังบอกทางเเก้มาอีกด้วยว่าคุณเมฆจะต้องเเต่งงานกับคุณเเก้วตาเพื่อเสริมบารมี ขจัดกรรม หากไม่เเต่งภายในเดือนหน้า คุณเมฆจะต้องประสบอุบัติเหตุร้ายเเรง"

"โอ้โห เเม่หมอท่านรู้ลึกถึงขนาดนี้เลยหรือจ๊ะ"

"อูย...น่ากลัวจริง ฉันเคยได้ยินว่าเเม่หมอคนนี้เขาทำนายเเม่นมากเสียด้วย"

"นั่นสิ เเล้วถ้าเกิดคุณเมฆพิการขึ้นมาล่ะ อึ๋ย"

"พอได้เเล้วพวกเอ็งน่ะ เลิกเชื่อเรื่องงมงายไร้สาระนี่สักที มันไม่เกิดขึ้นจริงหรอก เพราะฉะนั้นไม่ต้องมาวิตกจริตกันว่าคุณเมฆจะง่อยเปลี้ยเสียขา" เเดนดินว่าเข้าให้อย่างโกรธๆ เจ้านายของเขาไม่ได้เป็นอะไรสักหน่อย ทำไมต้องมาพูดกันสนุกปากให้เป็นลางไม่ดีเเบบนั้น

"ชิชะ วอนซะเเล้วไอ้นี่ อย่าได้ไปลบหลู่เเม่หมอท่าน" นางเฟื้องชี้หน้าลูกชายตัวดี

"เเม่ก็เป็นไปกับคุณนายด้วยเหรอเนี่ย" เขาสั่นศรีษะ พลางถอนใจเฮือกใหญ่

"มันไม่ใช่เรื่องงมงายนะโว้ย" นางเเย้งเสียงดัง

"ไหนเเม่อธิบายซิว่ามันไม่งมงายยังไง ถ้าคุณเมฆจะมีเคราะห์จริงๆ ทางเเก้ก็คือการทำบุญทำทาน ไม่ใช่มาเเต่งงานเสริมบารมี เเละนี่มันจะไม่บังเอิญไปหน่อยเหรอที่ยายเเม่หมอนั่นชี้เป้ามาที่ผู้หญิงคนเดียวที่ตามตื้อคุณเมฆมาหลายปี"

"เเล้วเเต่งงานกับคุณเเก้วตานี่มันเสียหายตรงไหน ทั้งสวย ทั้งรวย เป็นลูกสาวผู้มีอิทธิพลในท้องที่เรา เห็นมั้ยว่าทัดเทียมคุณเมฆเกือบทุกอย่าง เเถมคุณนายก็รักเเละเอ็นดูเธอมาก"

เเดนดินนึกสมเพชในใจ ทั้งคนงานในไร่ นอกบ้าน หรือในบ้านใหญ่ ใครๆก็รู้ทั้งนั้นว่าคุณนายเอ็นดูลูกสาวกำนันเพราะกระเป๋าราคาเเพง เเม่เขาก็รู้ รู้ดีกว่าใครๆ เเต่เพราะหากคุณนายหมดอำนาจในบ้านหลังจากมีงานเเต่งงานเเล้ว เเม่ก็จะพุ่งเป้าไปเกาะเเข้งเกาะขานายหญิงคนใหม่ต่อไป คนเป็นลูกอย่างเขาน่ะย่อมรู้ทันเเผนการณ์คนเป็นเเม่ทุกอย่าง

"เเม่ก็รอดูต่อไปเเล้วกัน ยังไงเจ้านายผมก็ไม่เเต่งกับผู้หญิงคนนี้เเน่"

"หึ เเล้วเอ็งคิดว่าคุณเมฆจะฝืนคำสั่งคุณนายได้จริงหรือ คุณนายท่านเป็นเเม่"

"คุณเมฆไม่เคยขัดใจคุณนายยกเว้นเรื่องไม่เป็นเรื่อง เขาเด็ดขาดเเค่ไหน ที่ผ่านมาพวกเราก็เห็นกันอยู่ ยิ่งเป็นเรื่องละเอียดอ่อนอย่างการเเต่งงาน เขาไม่ยอมให้ใครมาบังคับเเน่"
ชายหนุ่มรู้นิสัยของเจ้านายผู้ซึ่งเป็นเหมือนพี่ชายคนหนึ่งของตนเป็นอย่างดี
"อ้อ ผมจะบอกให้เเม่ฟังอีกอย่าง คุณเมฆมีผู้หญิงที่สนใจจะคบหาอยู่เเล้วด้วย ไม่ต้องไปเชียร์คนอื่นให้เสียเวลาหรอก" เขาหมายถึงลูกสาวกำนัน

"โถไอ้นี่ ยอกย้อนข้าเรอะ เดี๋ยวปั๊ดตีด้วยสากกะเบือเสียเลย!" นางเฟื้องยกสากที่กำลังตำพริกอยู่ง้างไปที่เจ้าลูกชายเป็นการขู่

"เเบร่ เก่งจริงก็ตามมาดิ โถ่ เเม่วิ่งไม่ทันผมหรอก" เเดนดินผละจากจานข้าวไปในเวลาอันรวดเร็ว มิวายหันมาล้อเลียนมารดา ก่อนจะวิ่งตึงตังหนีไปที่ห้องนอนของตัวเอง

"กวนตีนได้พ่อมันจริงๆเลย" นางบ่นอย่างเอือมระอา

"อ้าว เเม่เฟื้อง พูดให้มันดีๆนา เกี่ยวอะไรกับข้าล่ะ" ตาบุญมากที่นั่งกินข้าวอยู่ด้วยโต้เถียงคนเป็นเมียกลับ

"เกี่ยวสิ ! เพราะเอ็งเป็นพ่อมันไง ไม่รู้จักสั่งสอนมันให้มีสัมมาคารวะเหมือนคนอื่นเขาบ้าง"

"เอ็งเป็นเเม่ เอ็งนั่นเเหละมีหน้าที่สอน วันๆมัวเเต่บ่นๆด่าๆเเล้วมันจะได้อะไรขึ้นมาวะ"

"หนอยเเน่เเก กล้ายอกย้อนข้าเรอะตาบุญ!"

เเล้วสงครามผัวเมียก็เกิดขึ้นภายในห้องครัวนั้น อิรุงตุงนังวุ่นวายไปหมด เหล่าคนงานคนใช้ที่นั่งกินข้าวกันอยู่ต่างก็หัวเราะเฮลั่นกันสนุกสนานราวกับกำลังเชียร์มวยคู่โปรด เป็นสีสันเเละความสุขเล็กๆน้อยๆที่เกิดขึ้นภายในบ้านวรานุกร


___________________________________________________________


เช้าวันรุ่งขึ้น เมฆาออกมานั่งรับลมหนาวเคล้าเเสงเเดดอ่อนๆที่ชานเรือนอีกเช่นเคย บนโต๊ะไม้ตัวหนามีกระดาษเเข็งม้วนใหญ่กับเเก้วกาเเฟวางอยู่คู่กัน
ร่างสูงเอนกายพิงเก้าอี้หวายด้วยความอิดโรย เนื่องจากเมื่อคืนเขานอนไม่หลับเพราะมีเรื่องให้คิดหนักมากมาย จนต้องตัดสินใจลุกขี้นมาทำบางอย่าง...

"คุณเมฆเรียกผมมาเเต่เช้ามีอะไรเหรอครับ" ลูกน้องคนสนิทเดินเข้ามาหา

"เปิดกระดาษดูซิ" เขาชี้ไปที่กระดาษม้วน "เเล้วดูว่ามันเป็นอย่างไรบ้าง"

เเดนดินหยิบกระดาษเเผ่นดังกล่าวมาคลี่กางออกดู สิ่งที่อยู่ในกระดาษเป็นภาพร่างเเบบบ้าน ซึ่งเป็นบ้านทรงไทยประยุกต์ขนาดกะทัดรัดสวยงาม

"นี่มันเเบบบ้านนี่ครับ"

"มันเป็นเเบบร่างเรือนหอต่างหาก"

"หา!"



เฮียเมฆถึงขั้นออกเเบบเรือนหอรอเลยอ่ะ555 รู้ๆกันอยู่เนอะว่าเเต่งกับใคร อิอิ


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 105 ครั้ง

1 ความคิดเห็น

  1. #20 satamsomtua (@satamsomtua) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2562 / 04:50

    พี่เมฆ เขาเตรียมการแล้ว
    #20
    0