<เชิงชีวิต, 2> - เปลวฝันควันธูป

ตอนที่ 7 : ตอนที่๖ แม่ผัวลูกสะใภ้

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 158
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    17 พ.ค. 60

“นี่นะเหรอธูปทอง“”

เนียม หญิงสาววัยประมาณห้าสิบมองธูปทองหัวจรดเท้า ธูปทองยิ้มแหยๆ รู้สึกได้ทันทีว่าตัวเองโดนดูถูกจากแม่สามี แต่ด้วยความที่เพิ่งมาเจอหน้ากันจึงไม่อยากจะมีเรื่องอะไร

“ค่ะ คุณแม่”

“ใครแม่เธอ“”

“เนียม!”

“ทำไมคะคุณ” เนียมหันไปทางวิชชัยที่หน้าเสีย คงคิดไม่ถึงว่าภรรยาจะแสดงกิริยาแบบนี้ออกมา เนียมกระตุกมุมปาก “ธูป ฉันได้ยินเรื่องของเธอมาบ้างนะ สวยนะสวยอยู่หรอก แต่นิสัย... ฉันไม่อยากได้ลูกแม่ค้าที่มีนิสัยตลาดๆ ปากกล้าท้าตบชาวบ้านมาเป็นแม่ของหลานฉันหรอกนะ”

“เนียม ธูปเขาจะเป็นลูกเต้าเหล่าใครแล้วยังไง“”

“นี่คุณเข้าข้างมันเหรอคะ“”

“ผมไม่ได้เข้าข้าง ผมแค่พูดไปตามความจริง ธูปเขามีข้อดีตั้งเยอะแยะ เรียนหนังสือก็เก่ง อีกอย่างเขากับไอ้วิชชาก็รักกันมากด้วย เด็กมันรักกัน เราเป็นพ่อแม่ก็ให้มันแต่งงานกันสิ”

“เพิ่งเรียนจบทำไมต้องรีบแต่งงานอย่าบอกนะว่าท้อง“”

“แม่ครับ ผมกับธูปไม่ใช่คนแบบนั้นนะครับ”

“วิชชา ปกติลูกไม่เคยทำเสียงนี่ใส่แม่นะ”

“ก็แม่มาว่าธูปเสียๆ หายๆ”

“ยังไม่ทันไรลูกก็เข้าข้างมันแล้วเหรอ

“พอเถอะเนียม ธูปเขายังไม่ได้ทำอะไรคุณเลย มาเจอกันวันแรกก็ด่ากันแล้ว” วิชชัยเริ่มโมโห “กลับไปก่อนเถอะธูป ถึงแม่เขาไม่ยอมแต่พ่อจะไปขอหนูเอง วิชชา พาธูปออกไปก่อน”

“ครับ คุณพ่อ”

วิชชาพาธูปทองเดินออกไป เธอพูดกับตัวเองในใจ

“มึงได้เจอกูอีกแน่... อีแก่!!

......................................................................................................................................................

หลายเดือนต่อมา

งานแต่งงานของทั้งคู่จัดกันเล็กๆ ธูปทองใส่ชุดไทยที่เธอชอบและส่องกระจกอยู่นาน วันนี้เธอสวยเป็นพิเศษเพราะความสุขที่อิ่มเอิบล้นทรวง หน้าสวยหวานหยาดเยิ้มน่าภาคภูมิใจ ผมยาวสลวยดัดเป็นลอนและใส่มงกุฎดอกไม้เอาไว้งดงามราวกับเทพธิดา

“สวยจังลูกสาวแม่”

“ฉันก็สวยอยู่แล้วล่ะแม่”

“เออ อีธูป อีสวย”

“ใครมันจะไปขี้เหร่เหมือนพี่วะ“” หญิงสาวอดแขวะกลับไม่ได้ คงเพราะเธอสวยกว่าพี่ในไส้ถึงได้อิจฉาแล้วทะเลาะกันตลอดเวลา ฉัตรเงินฟังแล้วโกรธจนต้องย้อนกลับ

“อีนี่ ฉันชมแกดีๆ จะมาด่ากันทำไม“”

“พี่ชมหรือประชด ฉันไม่ได้โง่นะโว๊ย”

“ชมสิวะ แกนั่นแหละจับผิด”

“เอ้า พี่นี่หาเรื่องกัดฉันทุกวัน ไหน พาลูกฉันมาดูสิ” ธูปทองกวักมือเรียกฉัตรเงินให้เดินเข้ามา เธอจ้องท้องโตๆ นั่นแล้วลูบทักทายอย่างที่ทำประจำทุกวัน “เป็นไงบ้างคะลูกแม่อีกไม่นานเราก็เจอกันแล้วนะ... วันนี้แม่จะได้แต่งงานกับพ่อ... รีบๆ ออกมาหาพ่อกับแม่นะ!!”

“มันเกิดมาคงรักแกนะ”

“ก็แหงล่ะ ฉันเป็นแม่มันนี่พี่ ฉันไปก่อนนะ พิธีจะเริ่มแล้ว”

ธูปทองเดินออกไปพร้อมกับความตื่นตะลึงของแขกทุกคน พวกเขาฮือฮาที่เจ้าสาวสวยมาก หวานสุดๆ เพื่อนของวิชชาถึงกับตาโตวาว

“เห้ย วิชชา เมียมึงนี่สวยนี่หว่า”

“กูหล่อแบบนี้ เมียกูก็ต้องสวยเป็นธรรมดา” วิชชาคว้าธูปทองเข้ามากอดด้วยความรักใคร่ เมียเขาสวยที่สุดในโลกสำหรับเขาอยู่แล้ว ตอนเช้ามองมุมไหนก็น่ารักน่าเอ็นดู ตอนกลางคืนมองมุมไหนก็รุ่มร้อนเย้ายวนใจ ซ้ำนิสัยยังออดอ้อนประจบประแจง จะไม่ให้รักให้หลงยังไงไหว

“อายเขา” ธูปทองว่าแต่ในใจก็กระหยิ่มยิ้มย่อง ด้านชายหนุ่มพอเห็นเจ้าสาวแก้มแดงก็หมั่นเขี้ยวหอมเข้าไปอีกฟอดคล้ายอวดเพื่อนไปในตัว

“ฉันอิจฉาธูปมันนะแม่”

“เอาเถอะวะ แกทำตัวดีๆ เดี๋ยวก็มีผู้ชายใหม่เอง เรื่องลูกเก่าแกไม่บอก เขาก็ไม่รู้หรอก” นภาปลอบลูกสาวอย่างอ่อนใจ ฉัตรเงินอายจนไม่กล้าออกไปร่วมงานน้องสาวตัวเอง นภาเองก็อดสงสารไม่ได้ “แม่ไปดูอีธูปมันหน่อยนะ งานแต่งมันทั้งที เดี๋ยวมันน้อยใจ”

“แม่ไปเถอะ”

นภาเดินออกไปดูงานพิธี ตอนนี้วิชชากำลังตอบคำถามแขกที่มา

“เจ้าสาวสวยขนาดนี้จีบนานไหมคะ“”

“ผมไม่ได้จีบธูปครับ ธูปต่างหากที่จีบผม หึๆ”

“จริงเหรอคะน้องธูป“” พิธีกรถาม ธูปทองไม่ตอบแต่ยิ้มเขินไปมา ถ้าเธอเป็นแบบผู้หญิงคนอื่นคงไม่ได้วิชชามาเป็นสามีหรอก ผู้ชายคนนี้ขี้อายอย่างกับอะไรดี เข้าใกล้ผู้หญิงก็ไม่เคย เธอนี่แหละคนแรกของเขา คิดแล้วหญิงสาวก็ภูมิใจในความสวยและเสน่ห์มารยาของตัวเองที่ได้เขามา

พิธีการดำเนินมาถึงตอนสุดท้าย สองครอบครัวมานั่งพร้อมกัน

“ฝากธูปมันด้วยนะลูก มันดื้อบ้างก็ค่อยๆ พูดจากัน”

“ครับ ผมสัญญา ผมจะรักจะดูแลธูปตลอดไป”

“มีความสุขกันมากๆ ล่ะ ตอนนี้ธูปก็เป็นลูกสาวพ่อแล้วนะ”

“ขอบคุณนะคะที่เมตตาธูป”

“งั้นก็ปล่อยให้สองคนนี้เขาอยู่ด้วยกันเถอะ”

“ธูปขอเวลาแป๊บเดียวนะวิชชา ธูปไปบอกฝันดีลูกก่อน” หญิงสาวพูดกับสามีพลางวิ่งไปหาพี่สาวในห้อง ด้านฉัตรเงินเห็นร่างสูงเพรียวเข้ามาก็ตกใจ มองซ้ายมองขวากลัวคนมาเห็น ถ้ามีใครรู้ว่าเธอท้องทั้งๆ ที่ยังเรียนหนังสือไม่จบคงจะเอาไปนินทาให้อายแน่นอน

“มีอะไรวะอีธูป“”

“ฉันคิดถึงลูกนี่พี่” ธูปทองโวยวาย พอพูดกับทารกในครรภ์ก็ใช้เสียงเบาลง “เดี๋ยวแม่ไปอยู่กับพ่อสักหลายวันนะ แม่จะรีบกลับมาหา แม่กับพ่อรักหนูมากนะ ฝันดีนะคะคนดีของแม่”

“โชคดีนะอีธูป”

“ขอบใจนะพี่ ฉันไปก่อนนะ”

ธูปทองบอกลาแล้วเดินออกไป วิชชัยกับนภาเดินนำคู่บ่าวสาวไปยังห้องหอ หญิงสาวยิ้มให้ชายหนุ่มด้วยความปรารถนา มือเรียวประคองใบหน้าหล่อเหลาเข้ามาแล้วประกบริมฝีปากลงไป ทั้งคู่กอดก่ายกันด้วยความรัก และผ่านค่ำคืนแห่งความสุขไปด้วยกันอีกครั้ง

......................................................................................................................................................

หลังจากเข้าหอหลายวัน ทั้งคู่ก็อยู่แต่ในห้องแทบไม่ออกไปไหน อย่างมากก็ออกมาเวลาอาบน้ำหรือกินอาหาร พอไม่มีอะไรทำก็กลับไปหาเรื่องทำที่ห้องจนธูปทองเหนื่อยอ่อน นอนหลับพักผ่อนจนบ่ายกว่าแล้วยังไม่คิดจะตื่น วิชชาก็ไม่อยากปลุกจนมีเรื่องสำคัญที่ต้องเรียก

“ธูป แม่ธูปโทรมา”

“ธูปไม่คุย ธูปจะนอน”

“นี่เรื่องด่วนนะธูป”

“ด่วนแค่ไหนธูปก็จะนอน”

“แต่พี่ธูปจะคลอดแล้วนะ”

“อะไรนะ“ พี่ธูปจะคลอดแล้ว!!” ธูปทองรีบใส่เสื้อกลับด้วยความร้อนรน ลืมกระทั่งแต่งหน้าแต่งตา “แล้วก็ไม่บอก วิชชา รีบพาธูปไปเร็ว ลูกเราจะมาแล้ว”

“ไปกันธูป”

คู่ข้าวใหม่ปลามันรีบออกไปยังโรงพยาบาลทันที ธูปทองวิ่งหน้าตาตื่นมายั่งห้องคลอดโดยไม่สนใจว่าตอนนี้จะสวยพร้อมหรือไม่พร้อมอย่างไร เห็นฉัตรเงินร้องด้วยความเจ็บปวด เธอบิดตัวจนเหมือนร่างกายจะขาด หมอกับพยาบาลล้อมหน้าล้อมหลังช่วยกันเพราะเด็กคนนี้คลอดยากมาก

“อีกนิดครับ เบ่งครับ”

ฉัตรเงินร้องทั้งหน้าเหยเก สักพักทารกน้อยก็ถือกำเนิดออกมา

“อุแว๊ๆ”

“เด็กน่ารักมากค่ะ เป็นผู้ชาย”

ฉัตรเงินมองลูกสักพักด้วยรอยยิ้มจางๆ แล้วก็สลบไป ด้านธูปทองพอเห็นทารกน้อยที่หน้าตาจิ้มลิ้มเหมือนกับเธอตอนเด็กๆ ก็เอ็นดูเป็นกำลัง

“ลูกแม่... น่ารักจังเลย” ธูปทองกอดเด็กน้อยด้วยความทะนุถนอม ถึงเด็กคนนี้จะไม่ได้เป็นเด็กที่ออกมาจากท้อง แต่ก็ไม่ใช่ปัญหาที่จะทำให้เธอรัก ลูกน้อยลงแม้แต่นิดเดียว 

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

64 ความคิดเห็น

  1. #26 ลูกชุบ (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2560 / 12:53
    เริ่มแซ่บ
    #26
    0
  2. #8 หิมะกลางทะลทราย (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2560 / 21:38
    ได้ลูกชายแล้ว น่ายินดี
    #8
    0