ปลายทางสีเทา - นิยาย ปลายทางสีเทา : Dek-D.com - Writer
×

    ปลายทางสีเทา

    โดย Aisang_

    หญิงสาวผู้สิ้นศรัทธาในความรัก ใช้ชีวิตให้ผ่านไปวันๆ และหาความสุขจากรักชั่วข้ามคืน ณ ห้วงขณะหนึ่งของชีวิตเหมือนเบื้องบนจะเล่นตลก ที่ส่งชายหนุ่ม3บุคลิกเข้ามาจะทำให้ศรัทธาในความรักของเธอกลับคืนมาหรือไม่

    ผู้เข้าชมรวม

    193

    ผู้เข้าชมเดือนนี้

    6

    ผู้เข้าชมรวม


    193

    ความคิดเห็น


    0

    คนติดตาม


    3
    หมวด :  ซึ้งกินใจ
    จำนวนตอน :  1 ตอน
    อัปเดตล่าสุด :  20 มี.ค. 58 / 23:43 น.

    อีบุ๊กจากนิยาย ดูทั้งหมด

    loading
    กำลังโหลด...
    ตั้งค่าการอ่าน

    ค่าเริ่มต้น

    • เลื่อนอัตโนมัติ

    บทนำ


    ฉันลืมตาตื่นขึ้นมาในสถานที่ที่ไม่คุ้นเคย

    สิ่งแรกที่มองเห็นคือเพดานสีเหลืองอ่อน

    แสงแดดลอดเข้ามาทางขอบผ้าม่านกระทบดวงตาที่ฉ่ำมาสคารา

    ไอเย็นจากเครื่องปรับอากาศตกลงบนใบหน้าที่ยังไม่ได้ล้างคราบเครื่องสำอาง

    ฉันดึงผ้านวมผืนหนาที่ปกคลุมร่างกายเปลือยเปล่าให้สูงขึ้นมาจนเหนือดวงตาคู่สวยซึ่งยังไม่พร้อมจะสู้แสงในเวลานี้

    ฉันพลิกตัวไปทางซ้าย และพบว่ามีเพียงความว่างเปล่าที่รอคอยอยู่ตรงนั้น

    แวบแรกที่รู้ว่ามือน้อยๆ สัมผัสได้เพียงอากาศบนผ้าปูที่นอนผืนนุ่มคือใจที่สั่นระริก

    น้ำตาหยดหนึ่งจุกแน่นอยู่ที่หน้าอก

    แต่นาทีถัดมาจากนั้น รอยยิ้มจางๆ ก็ปรากฏมาแทนที่ เตียงนอนกว้างใหญ่ ผ้าห่มผืนหนาและอบอุ่น
    จะมีสิ่งใดในโลกดีไปกว่านี้อีก

    ไม่รู้ว่าตอนนี้เป็นเวลาเท่าไรแล้ว แม้จะอ่อนเพลีย แต่ฉันก็ไม่อาจข่มตาให้หลับต่อได้
    แสงแดดแรงเกินไปคล้ายจะไม่ยอมให้คนขี้เซาได้พักผ่อนต่อ

    หลังกลิ้งตัวไปมาบนที่นอนอยู่หลายที ฉันจึงตัดสินใจลุกขึ้นจากเตียง
    ทบทวนเรื่องราวที่เกิดขึ้นเมื่อคืน

    ไวน์เลิศรส อาหารรสชาติเยี่ยม วิวแสนสวยจากร้านอาหารชั้นดาดฟ้าของโรงแรมที่สูงตระหง่านใจกลางกรุง

    และใครอีกคนหนึ่ง ที่ฉันจำได้แค่เค้าหน้ารางๆ ของเขาเท่านั้น

    เรากิน ดื่ม หลับนอน และแยกจากกันในตอนเช้า หรือบางทีอาจจะตอนดึก

    นี่คือสิ่งที่เราทำร่วมกัน อ้อมกอดและความห่วงหาอาทรจอมปลอมที่เราเสแสร้งให้กันก่อนจะจบด้วยบทรักเร่าร้อนบนเตียงในห้องนอนสุดหรูของโรงแรม

    ฉันยังคงจำบทเรียนที่ได้รับจากผู้ชายคนหนึ่งเมื่อหลายปีก่อนได้อย่างแม่นยำ

    ผู้สอนวิชารักชั่วข้ามคืนนี้ให้แก่ฉัน หลังจบคืนแรกของการเรียน

    ฉันใช้เวลากว่าค่อนวันในการร้องไห้  ใช้เวลาก่อนเข้านอนและในทุกๆ เช้าหลั่งน้ำตาอีกเป็นเวลาร่วมเดือน

    ในที่สุดฉันก็ได้เข้าใจว่า อ้อมกอดที่แสนอุ่น จุมพิตที่แสนหวาน น้ำเสียงแห่งความรัก ความห่วงหาอาทร มีอยู่เสมอ

    เมื่อเราทำเหมือนว่า

    มันมีอยู่จริง

    และเราสามารถหามันจากใครก็ได้ ที่เราจะบอกตัวเองว่าเขาเป็นแบบที่เราอยากให้เป็น

    เท่านั้นแหละ ความสุขที่ฉันต้องการ







    >>ห่างหายไปสิบปีปีกว่า กลับมาคราวนี้งานเขียนเป็นผู้ใหญ่มากขึ้น เนื้อหาดูโตขึ้นมาก ยังไงก็ฝากเนื้อฝากตัวด้วยค่า

    นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ ดูทั้งหมด

    loading
    กำลังโหลด...

    อีบุ๊ก ดูทั้งหมด

    loading
    กำลังโหลด...

    คำนิยม Top

    ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

    คำนิยมล่าสุด

    ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

    ความคิดเห็น