Whisper Softly ให้รักโยงใจไว้ด้วยกัน -ทำมือ REUP

ตอนที่ 67 : บทที่ 24 ทริป 'ไหนว่าตั้งใจจะไม่โกรธ' 2 (3)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 17,952
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 117 ครั้ง
    1 มี.ค. 62

“เมื่อวานท่านวินิจ ท่านรัฐมนตรีที่มาเปิดงานเกิดหัวใจล้มเหลว ผมอยู่ใกล้ ที่สุด ต้องคอยช่วยปั๊มหัวใจแล้วพาไปส่งที่โรงพยาบาล ผมรอจนกว่าญาติเขาจะมาถึง ตารางเวลาที่จะต้องขึ้นไปพูดในงานเลยดีเลย์ กว่าจะมาถึงที่นี่เลยช้ากว่าที่คิด”

พัฒน์ธิดารู้สึกผิดที่เอาแต่ใจและคิดน้อยเกินไปจนไม่คิดบ้างว่าเขามีเหตุผลอื่นที่ทำให้มาถึงช้า

เธอเห็นข่าวว่านักการเมืองท่านหนึ่งป่วยเข้าในโรงพยาบาล แต่ไม่ได้สนใจว่าเป็นใครและเกิดขึ้นที่ไหน อ่านเพียงแต่หัวข้อข่าวผ่านตา แล้วปล่อยเลยไปเท่านั้น

“แพม…แพมขอโทษ” เธอกอดเขาตอบแน่นขึ้น น้ำตาไหลเปื้อนลงบนอกเสื้อเชิ้ต “แล้วตอนนี้ท่านปลอดภัยรึยังคะ”

“ตอนนี้อยู่ที่ห้องซีซียูอยู่ แต่อาการก็น่าจะดีขึ้นในไม่ช้า” ภูพรพงษ์เงียบ ก่อนจะลูบศีรษะเล็กที่รู้สึกผิด จริง ๆ ต้นเหตุที่ทำให้พัฒน์ธิดาข้องใจก็คือเขา “ผมขอโทษที่ไม่ได้บอกอะไรคุณเลย ถึงผมจะคิดว่าไม่เป็นไร แต่ผมเข้าใจแล้วว่าบางเรื่องมันก็สามารถกระทบจิตใจได้มากจริง ๆ”

พัฒน์ธิดาส่ายหน้า “แพมก็ผิดเหมือนกันที่ทำตัวเหมือนเด็ก คิดแต่น้อยใจ ขอโทษด้วยนะคะ”

คนฟังยิ้มกริ่ม กอดเธอแน่นด้วยความรู้สึกภาคภูมิ แม้จะเหมือนเด็กแต่เธอมีความสำนึกอย่างที่ผู้ใหญ่บางคนไม่นึกมี ถ้าเป็นผู้หญิงคนอื่นคงจะงอนต่อไป หรือไม่ก็โบ้ยให้งอนง้อเพื่อตัวเองจะได้เป็นฝ่ายถูก แต่พัฒน์ธิดากลับยอมรับออกมาตรง ๆ ซึ่งนั่นทำให้เขารู้สึกปลาบปลื้ม

“คุณไม่ได้โกรธแพมใช่ไหม…”

ชายหนุ่มส่ายหน้าก่อนจะยกมือหนาขึ้นมาทาบแก้มใสแล้วใช้นิ้วไล้เกลี่ยหยาดน้ำตาของเธอ

“ที่แสดงออกนี่ยังชัดเจนไม่พออีกเหรอว่าผมรู้สึกยังไงกับคุณ”

เสียงทุ้มพร่าเล็กน้อย เพราะกลิ่นกรุ่นที่ได้สูดดม เนื้อตัวนุ่มนิ่มของคนในอ้อมแขนทำให้เขาแทบเสียสติ แต่ตอนนี้หญิงสาวไม่ได้ฉุกคิดหรือสนใจใด ๆ นอกจากความไม่ชัดเจน เธอมองคู่หมั้นหนุ่มผ่านม่านน้ำตาที่เริ่มแห้งเหือดก่อนจะส่ายหน้า

เธออยากได้ยินคำว่ารักจากเขา รักมาก ๆ รักเธอแค่คนเดียว

“ทั้งที่รู้ว่าผิดเพราะสถานะเราไม่เหมาะสม แต่ผมกลับรู้สึกพิเศษกับคุณ มันมากจนอาจจะเรียกว่ารัก มันไม่ใช่แค่คำว่าลูกศิษย์กับอาจารย์แต่เราไม่เหมาะสมกันด้วยทางฐานะ…ผมไม่ใช่สายเลือดจริง ๆ ของมณิ…” เขาหยุดพูดเมื่อมีนิ้วชี้เรียวขึ้นมาวางทาบทับอยู่บนริมฝีปากบางของเขา

เมื่อได้ยินคำที่หวังมานานหูของเธออื้ออึงเธอไม่ต้องการอะไรอีกแล้ว

“…แพมต่างหากที่ต้องพูดว่าไม่เหมาะสม เพราะในเมื่อคุณมีทั้งความรู้ ความสามารถ มีคนวัยเดียวกันอีกมากที่เหมาะสมและเก่งกว่า แต่แพมไม่มีอะไรเลย”

ดวงตาคมทอดมองนัยน์ตาหญิงสาวที่สื่อมาอย่างมีความหมาย พัฒน์ธิดาเป็นคนจริงใจ แม้ว่าบางครั้งเธอจะเอาแต่ใจไปบ้าง แต่ก็ไม่เคยคิดร้ายกับใคร นิสัยของเธอคล้ายเด็ก แต่เหมือนมีความเป็นผู้ใหญ่ซ่อนอยู่

สองชายหญิงต่างมองสบตากัน หญิงสาวไม่อาจทอดถอนสายตาไปจากเขาได้ ทั้งเธอยังไม่ยอมเอ่ยห้ามปรามใด ๆ เมื่อเห็นว่าตอนนี้ใบหน้าคมคายที่กำลังจ้องอยู่กำลังใกล้เข้ามาเรื่อย ๆ และทาบทับริมฝีปากสีระเรื่อนั้นลงมา

 

พัฒน์ธิดาประเมินตัวเองต่ำเกินไป ทั้งที่เธอมักทำให้เขาหลุดจากการควบคุมตัวเองอยู่บ่อย ๆ แต่กลับไม่รู้ตัวเลยสักนิด ผู้หญิงอย่างเธอน่ะเหรอที่เรียกว่าน่าแขยง ถ้าจะเปรียบแล้วเธอเป็นเหมือนแม่เหล็กต่างขั้วที่ดึงเขาเข้าไปหาต่างหาก ไม่ว่าจะอยู่สุดขอบจักรวาลหรือไกลเพียงใดก็จะต้องมาหาเธอ

เปลือกตาบางหลับพริ้มเพื่อเปิดประสาทให้รับรู้รสชาติและสัมผัสมากขึ้น เช่นเดียวกับชายหนุ่มที่แตะได้ถึงความอ่อนนุ่มอ่อนหวาน ลมหายใจที่รินรดบนผิว ความละมุนเกินกว่าจะบรรยาย

ความรู้สึกอันลึกซึ้งที่มีต่อกันถูกถ่ายทอดผ่านริมฝีปากของคนทั้งคู่

จากสัมผัสอันเบาบางที่คอยแตะกันแล้วกันเล่าเริ่มทวีอุณหภูมิสูงเรื่อย ๆ โดยไม่ยอมลดลงจนทำให้ภูพรพงษ์แทบคลั่งเพราะร่างบางซึ่งดูอ่อนนิ่มประหนึ่งแป้งโดว์เริ่มร้อนขึ้นมาบ้าง จากที่ตั้งใจจะจุมพิตเพียงบางเบาแล้วผละจากแต่เขากลับยื้อเวลาไว้จนไม่อยากออกห่างจากเธอ

เขาอยากขอโทษที่ทำให้เธอคิดมาก ซ้ำความรู้สึกน้อยเนื้อต่ำใจที่คิดว่าเธอกับเขาต่างกันมากก็ประเดประดังเข้ามาในหัว ถ้าหากไม่ใช่เธอที่ต้องหมั้น และถ้าหากไม่ใช่เขา เหตุการณ์วันนี้ของคนทั้งสองจะเป็นอย่างไร

พัฒน์ธิดาพยายามตอบสนองชายหนุ่มอย่างถึงที่สุด แม้จะเงอะงะแต่กลับมีปฏิกิริยาตอบกลับที่มีประสิทธิผลสูง อย่างเช่นในยามที่เขาขบเม้มริมฝีปากอ่อนนุ่ม เธอก็ขยับเข้ามาหาและขบเม้มเขากลับ โดยเฉพาะเมื่อยามที่เขาสัมผัสแตะต้องเข้าไปในโพรงปากของเธอด้วยปลายลิ้น ลิ้นเล็ก ๆ ก็สนองด้วยการเกี่ยวกระหวัดแลกสัมผัสที่แทบไม่ต่างกัน ความบากบั่นตั้งใจของเธอ ทำให้คนเริ่มอย่างเขาแทบหยุดตัวเองไว้ไม่ได้

ถึงใคร ๆ จะมองว่าภาพลักษณ์ของเขาดูสุภาพเรียบร้อย แต่เขาไม่ได้ใสซื่อที่จะไม่เคยคบและมีสัมพันธ์กับใคร ซึ่งแน่นอนว่าคนที่เขาข้องเกี่ยวด้วยนั้นจะต้องมั่นใจว่าเธอจะไม่เข้ามายุ่งเกี่ยวและสร้างปัญหาให้เขา

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 117 ครั้ง

1,086 ความคิดเห็น