คัดลอกลิงก์เเล้ว
นิยาย [1-Short Twice] Too Good { Dahyun x Chaeyoung } [1-Short Twice] Too Good { Dahyun x Chaeyoung } | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
Too  Good
- Dubchaeng -






Thanks  For  Theme







พูดคุย  ติชม  ทวงฟิคอื่นๆได้ที่  @pixppd  และ  #ดุ๊บคนกาก

ขอบคุณที่แวะเข้ามาไม่ว่าจะบังเอิญหรือตั้งใจ  :)
o w e n tm.

เนื้อเรื่อง อัปเดต 12 พ.ย. 59 / 00:54






                         คิมดาฮยอนคิดว่าเธอด้อยมาก


                         เมื่อเทียบกับคนอื่นๆ  เธอนั้นไม่มีอะไรดีเอาเสียเลย



                         เรื่องกีฬาหรอ...  เธอน่ะมีสกิลการเล่นกีฬาที่แย่เป็นเอามาก  แม้แต่กีฬาง่ายๆอย่างแบตมินตัน  เธอก็ไม่สามารถทำมันออกมาได้ดี  อย่าให้ถามถึงเรื่องวิ่งเถอะ...  ช้ายิ่งกว่าเต่าเป็นไหนๆ


                         เรื่องดนตรีหรอ...  ชีวิตนี้ไม่เคยคิดที่จะฝึกเล่นเครื่องดนตรีชนิดไหนและก็ไม่มีความคิดที่จะฝึกด้วย  แค่รู้ว่าโน็ตทีสูงกว่าซอลก็ถือว่ามากที่สุดแล้วสำหรับเธอ


                         เรื่องการเรียนนี้ไม่ต้องพูดถึง  ครองตำแหน่งที่โหล่มาตั้งแต่ไฮสคูลปีหนึ่งจนตอนนี้จะปีหกแล้ว  ดาฮยอนก็ยังคงอยู่ตำแหน่งเดิม  เรียกได้ว่าไม่มีใครกล้าโค่นล้มเธอออกจากตำแหน่งได้


                         ขนาดหน้าตายังธรรมดาเลย...  คิมดาฮยอนนั้นแสนจะไร้เสน่ห์  คงมีเพียงดวงตาชั้นเดียวและผิวขาวอันเป็นเอกลักษณ์นั้นทำให้เธอพอจะภาคภูมิใจในตัวเองได้อยู่บ้าง




                         คิมดาฮยอนเองก็เคยคิดว่าคนอย่างเธอคงไม่สามารถที่จะมีความรักอย่างคนอื่นๆ  คงเกิดมาเพื่อเรียน  หาเงิน  ดูแลพ่อแม่แล้วตายไป  แต่ความคิดนั้นก็พลันมลายหายไปเมื่อมีคนๆหนึ่งเข้ามาในชีวิต


                         เธอเป็นลูกสาวของนักธุรกิจผู้โด่งดังทั้งในประเทศและต่างประเทศ  หนึ่งในสมาชิกเชียร์ลีดเดอร์ของโรงเรียน  มีดีกรีเป็นถึงไอดอลของน้องๆและเพื่อนรุ่นเดียวกัน  อุปนิสัยร่าเริง  เฟรนลี่  มีลักยิ้มเป็นเอกลักษณ์ของตนเอง  แถมหน้าตาน่ารักจิ้มลิ้ม  ขนาดตัวเล็กกะทัดรัด  คุณสมบัติทั้งหมดทั้งมวลนั้นทำให้เธอกลายเป็นผู้หญิงที่ทุกคนต่างหมายปอง

                         เธอคนนั้นคือ  'ซนแชยอง' 


                         ตั้งแต่ซนแชยองเริ่มเข้ามาทำความรู้จักกับเธอเมื่อหกเดือนที่แล้ว  ทำให้ชีวิตของคิมดาฮยอนที่เป็นเหมือนสีเทา  กลับกลายเป็นสีชมพูในสองเดือนหลังจากนั้น  ซนแชยองเป็นคนขอเธอคบด้วยเหตุผลที่ว่า

                         'ฉันชอบเธอมานานแล้ว  และฉันก็มั่นใจว่าเธอก็ชอบฉันเหมือนกัน'


                         และนั่นเป็นสาเหตุที่ดาฮยอนและแชยองมานั่งอยู่ที่ดาดฟ้าของตึกเรียนในวันครบรอบสี่เดือนที่คบกัน  แชยองล้มตัวลงนอนที่ตักของดาฮยอน  ชี้นิ้วไปที่ท้องฟ้ากว้างใหญ่


                         "ฟ้าสวยจังเนาะดุ๊บ"

                         "สวยน้อยกว่าแชงอ่ะ"


                         แชยองอมยิ้ม  ยกนิ้วขึ้นจิ้มแก้มขาวๆนั่น


                         "เดี๋ยวนี้ปากหวานนะ"

                         "แชงก็รู้นี่  ออกจะชิมปากเราบ่อย"


                         ครั้งนี้เป็นหมัดเล็กๆที่พุ่งเข้ามาต่อยอกเธาเบาๆ


                         "แชงไปก่อนนะ  พี่นายอนเรียกประชุมลีดอ่ะ"

                         "อื้ม  เจอกันเย็นนี้นะ"


                         แชยองชันตัวลุกขึ้นจุ๊บที่รีมฝีปากของคนตัวขาว  ดึงดาฮยอนเข้ามากอดทีหนึ่งก่อนรีบวิ่งออกไปโดยไม่ลืมที่จะหันมาโบกมือบ้ายบายให้คนรัก


                         การที่ได้เป็นแฟนกับซนแชยองนั้นเหนือความคาดหมายของเธอมาก  ทุกวันนี้เธอมีความสุขที่มีซนแชยองอยู่ใกล้ๆ  ได้เดินไปส่งที่บ้าน  ได้เดินมาโรงเรียนด้วยกันซึ่งจริงๆแล้วบ้านของเธอและเธอก็ไม่ได้ใกล้กันเลยแม้แต่น้อย  ซนแชยองพาดาฮยอนไปหาพ่อกับแม่ของเธอและดาฮยอนเองก็พาแชยองไปหาพ่อกับแม่ของเธอเช่นกัน  ดาฮยอนรู้สึกขอบคุณท่านทั้งสองมากเหลือเกินที่เข้าใจความรักของเรา


                         นั่งดื่มด่ำกับลมเย็นบนดาดฟ้าได้สักพัก  ดาฮยอนจึงเดินลงมาจากดาดฟ้า  แวะเข้าห้องน้ำเสียหน่อยก่อนเริ่มคาบเรียนต่อไป


                         เสียงเปิดก๊อกน้ำกับฝีเท้าทำให้ดาฮยอนรู้ว่ามีคนเข้ามาใช้ห้องน้ำ  และบทสนทนาระหว่างบุคคลด้านนอกประตูห้องน้ำนั้นทำให้มือขาวที่กำลังเอื้อมไปเปิดประตูต้องหยุดชะงัก



                         "มึงตัดใจจากแชยองได้ยังวะโซมี"

                         "ยังว่ะ  เสียดายชิบเป๋ง  ไอ้เตี้ยตัวขาวนั่นแย่งแชงจากกู  มันมีดีอะไรวะ  แชงถึงรักถึงหลงมันขนาดนั้น  สงสัยกูคงต้องไปหั่นขาแล้วทาตัวขาวๆ  เผื่อแชงจะได้สนใจกูมั่ง"


                         เสียงก๊อกน้ำและพูดคุยเงียบลงไปแล้ว  แต่ดาฮยอนก็ยังคงยืนตัวแข็งอยู่ในห้องน้ำ

                         มันมีดีอะไรวะ  แชงถึงรักถึงหลงมันขนาดนั้น



                         นั่นสิ...  แล้วเธอมีดีอะไร  นางฟ้าอย่างซนแชยองถึงรักหมาวัดอย่างเธอได้?


















                         "ดุ๊บ  เป็นอะไรหรือเปล่า"


                         แชยองเอ่ยถามเมื่อสังเกตเห็นว่าดาฮยอนมีท่าทางเหม่อมาตั้งแต่ตอนเย็น  จนถึงตอนนี้ที่พวกเธอทั้งสองมาอยู่ในห้องนอนของซนแชยองหลังจากเอ่ยปากขอพ่อกับแม่ของดาฮยอนเรียบร้อยแล้วว่าจะกลับดึกนิดหน่อย  ดาฮยอนสะดุ้งเล็กน้อยก่อยตอบกลับมาพร้อมกับรอยยิ้ม


                         "เปล่าอ่ะ  คิดอะไรเรื่อยเปื่อยอ่ะ"


                         รีมฝีปากของเธอกำลังยกยิ้ม  แต่ดวงตาของเธอไม่ได้ยิ้มไปด้วยเลย


                         คำพูดของคนๆนั้นยังคงดังอยู่ในโสตประสาท  เสียดแทงเข้าไปในหัวใจดวงน้อยที่คอยตอกย้ำตัวเองอยู่เสมอ

                         เธอไม่มีอะไรดีเลยคิมดาฮยอน...  เธอไม่มีอะไรที่ควรคู่กับคนอย่างซนแชยองเลยคิมดาฮยอน...



                         "แชยองอา"

                         "หื้ม?"

                         "เธอรักฉันเพราะอะไรหรอ"

                         "อืม...  ไม่รู้สิ  ฉันรู้สึกว่าฉันตกหลุมรักเธอตั้งแต่เธอเจอครั้งแรกแล้วล่ะ  ถามทำไมหรอ"

                         "แค่อยากมั่นใจ..."


                         ประโยคหลังเหมือนลอยหายไปกับลมหายใจที่พ่นออกมา  หากแต่แชยองได้ยินมันชัดเจน


                         "มั่นใจ?  มั่นใจอะไรหรอ?"

                         "ฉันย้อนกลับมาคิดซ้ำแล้วซ้ำเล่า  ฉันมันคนไม่เอาไหน  เล่นกีฬาก็ไม่เป็น  ดนตรีก็ไม่เก่ง  การเรียนก็ไม่ดี  ฉันไม่มีอะไรในตัวเองที่ดีพอที่จะควรคู่กับคนอย่างเธอ"

                         "...  อ๋า  เธอคิดมากเรื่องนี้หรอ"

                         "..............."


                         ดาฮยอนไม่ตอบแต่ก้มหน้าลง  เธอรู้สึกเหมือนขอบตากำลังร้อนผ่าวเหมือนว่าน้ำตาจะไหล


                         "เธอเป็นเหมือนดวงดาวที่ส่องสว่างบนท้องฟ้า  โดดเด่น...  สวยงาม...  ชวนให้ผู้คนต่างจับตาไปที่เธอ  ต่างกับฉันที่เป็นเหมือนดาวเคราะห์  ไม่มีแสงสว่างในตนเอง  ล่องลอยอยู่ในอวกาศอย่างไร้จุดหมาย  ได้แต่คอยเกาะอยู่กับดวงดาวที่สว่างไสวพอให้คนอื่นมองเห็นตัวเองบ้าง"

                         "................"

                         "ฉันคิดว่าเธอดีเกินไปสำหรับฉัน...  ฉันไม่มีอะไรที่เหมาะสมกับเธอเลย"


                         สิ้นสุดประโยคนั้น  น้ำตาเม็ดโตก็ร่วงลงบนผ้าห่มผืนใหญ่  ตามมาด้วยอีกหยด...  และอีกหยด  ดาฮยอนร้องไห้จนตัวโยน



                         "ดาฮยอนอา  ทำไมถึงคิดอย่างนั้นล่ะ"


                         แชยองขยับเข้าไปลูบหลังคนรัก


                         "มีคนพูดถึงพวกเราให้เธอฟังหรอ"

                         "ฮึก...  ฮึก..."

                         "ดาฮยอนอา  ความรักมันเกิดขึ้นจากคนแค่สองคนนะ  เธออย่าเอาความคิดเห็นของคนอื่นมาคิดสิ"

                         "ฉันไม่สนใจว่าคนอื่นจะมองฉันยังไง  ฉันไม่สนใจว่าคนอื่นจะบอกว่ารักของเรามันก็เป็นแค่ป๊อปปี้เลิฟ  แต่ฉันสนใจเพียงว่าแค่ฉันมีเธออยู่ในชีวิต  ฉันก็มีความสุขแล้ว"

                         "ฉันรักที่เธอเป็นเธอคิมดาฮยอน"


                         แชยองวาดแขนเข้าโอบกอดร่างที่ยังสะอื้นอยู่  ดึงเบาๆพาดาฮยอนเข้าสู่อ้อมแขนของตนและกระชับให้แน่นขึ้น


                         "อย่าไปสนใจเลยดาฮยอน  แค่เรามีกันและกันแค่นั้นก็พอแล้ว"



                         ดาฮยอนเงยหน้าขึ้น  คราบน้ำตาบนแก้มของเธอชักชวนให้ปลายนิ้วของแชยองเข้าสัมผัสเพื่อปัดมันทิ้งออกไป

                         ฉันไม่ชอบน้ำตาของคิมดาฮยอนเสียเลย



                         "อย่าร้องไห้สิ  ฉันไม่ชอบน้ำตาของเธอ"

                         "อื้อ  ไม่ร้องแล้ว"


                         ยกยิ้มมุมปากอย่างเต็มที่พร้อมกับสวมกอดแชยอง


                         "อ่า  ฉันรักเธอจริงๆซนแชยอง"

                         "อื้ม  ฉันก็รักเธอนะคิมดาฮยอน"






                         ถึงความรักครั้งนี้อาจไม่ยั่งยืน  อาจเดินทางไปถึงจุดแตกหักในสักวันหนึ่ง  แต่คิมดาฮยอนคนนี้จะรักซนแชยองไปจนกว่าโชคชะตาจะพาให้เราจากกัน













_____________________________________________________________________________________________

Writer  Talk  :
ตัดจบแบบนี้รีดจะว่าเราไหมคะ...  เป็นอีกเรื่องที่เกิดจากอารมณ์ชั่ววูบ5555
ปิ๊งตอนฟังเพลงพอดีเลยตั้งโพลถามว่าจะแต่งคู่ไหนดี  ขอบคุณสำหรับทุกโหวตมากๆนะคะ
ไม่เคยแต่งซาจื่อเลย  ไว้มีอารมณ์จะแต่งออกมาให้รีดเดอร์ได้อ่านกันนะคะ

ฮื่อ  ในที่สุดเราก็เอาฟิคอื่นมาลงก่อนทูนะอีกแล้ว  T^T
ขออภัยสำหรับรีดเดอร์ที่รอทูนะอยู่มากๆเลยน้า  แต่ไรท์แต่งได้เกือบจบแล้วค่ะ
อีกไม่นานออกมาแน่ๆ
คำเตือน  :  มินะนก



คอมเม้นเป็นกำลังใจให้ไรท์เตอร์ได้ที่กล่องคอมเม้นด้านล่างและ  #ดุ๊บคนกาก


Next  :  One-Short  Mina x Sana

(เขียนแบบนี้มาสามครั้งแล้วไม่ได้ลงสักที  T^T)

ผลงานทั้งหมด ของ pixppd

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

2 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 11 กันยายน 2559 / 02:29
    ตะดุ๊บหูเบา เดี๋ยวแม่จับตี ไปฟังคนอื่นแล้วมานั่งคิดมากอยู่คนเดียว
    ยัยน้องจะรู้เรื่องด้วยมั้ยคะ เดี๋ยวเถอะ 
    เขียมหนักมากตอนโซมีบอกหรือต้องหั่นขาแล้วทาตัวขาว
    55555555 โอ้ยวงวารลูกค่ะวงวาร
    เขินฉากนอนตักบนดาดฟ้ามากเลยค่ะ ดูแฟ๊นแฟนดูหว๊านหวานฮืออเขินนน 

    #2
    0
  2. #1 ทาสรักคุณยูล (@siripong28) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 11 กันยายน 2559 / 02:15
    พาโบ!!! ดุ๊บอย่างฟัคนอื่น
    #1
    0