รักสุดแสนวุ่นวายของยัยคุณหนู

ตอนที่ 22 : 21

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 84
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5 ครั้ง
    24 ก.พ. 63

คำเตือน

เนื้อหาบางฉากในเรื่องนี้อาจจะไม่เหมาะสมในเรื่องของศีลธรรม

อาจไม่เหมาะสำหรับผู้ที่อายุต่ำกว่า 18+ โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน

 

**************************************************** 

 

Chapter 21

 

 

 

[วาทานาเบะ ฮิโรชิ – Talk]

 

@ อิซาคายะ

 

“ปากแตก สภาพดูไม่ได้เลยนะเว้ย ฮิโรชิ” เสียงของไทจิทักขึ้นเมื่อเห็นสภาพของผม นานแค่ไหนแล้วนะที่ผมไม่ได้มีสภาพแย่แบบนี้

“T^T” ผมหันไปมองไทจิอย่างขอความเห็นใจ ใช่ครับสภาพผมดูไม่ได้อย่างที่มันว่าจริงๆแหละ

“ไงเล่ามา...” ไทจิหันไปทักทายโทราจิโร่ซังก็ จะนั่งลงฝั่งตรงข้ามผม

“ทำไมหน้านายถึงเป็นแบบนี้ไปฟัดกับหมาที่ไหนมา?” หน้าตาของไทจิตอนที่ถามผมดูซีเรียสมาก ก็น่ะ...ตั้งแต่พวกเราจบมหาลัยกันมาพวกเรื่องชกต่อยก็แทบไม่มีเลย แต่สภาพผมวันนี้ทำให้ไทจิอดกังวลไม่ได้

“โดนพี่เขยต่อยมาน่ะ” ผมพูดติดตลกนิดๆ 

“พี่เขย? ใครวะ? O_O” 

“พี่ชายของคุณหนูฮานะน่ะ... เออไทจินายจำไอ้ยูสึเกะได้ไหมวะ?” ผมบอกเสียงเรียบ

“จำได้ดิ อริเก่านายไม่ใช่รึไง?” ไอ้ไทจิตอบกลับมา ย้ำกันมาก =_=

“เออ! นั้นแหละพี่ชายของคุณหนูฮานะ” 

“ห๊ะ! เวรแล้วไอ้ฮิโรชิ ฉันว่างานนี้ไม่ง่ายอย่างที่คิดแน่ๆ” ไทจิอาการแตกตื่นทันที ไทจิรู้จักกับยูสึเกะพอๆ กับผมนั้นแหละ

“ก็เออดิ ใครจะไปคิดว่ะโลกจะกลมอะไรขนาดนั้น เห้อ...คิดละปวดหัว ไอ้บ้าเอ่ยยย!” ผมเอามือกุมขมับปวดหัวไปหมด มีแต่เรื่องให้ปวดหัวได้ตลอด

“เอาไงต่อวะ?” ไทจิถามผมขึ้น

“คนนี้ฉันจริงจังนะเฟ้ย -*-” ใช่...คนนี้ผมจริงจัง จริงๆนะ ไม่ได้คิดจะคบเล่นๆ ด้วย

“เออรู้แล้ว แต่ช่วยดูพี่ชายเขาด้วยโหดชิบหาย แถมยังอริเก่าแกคงจะให้คบน้องเขาง่ายๆหรอก -*-“ ทำไมเพื่อนผมไม่ปลอบผมละ ทำไมต้องโดนย้ำความจริงตลอด

“นั้นแหละที่ฉันเครียด -*-“ ผมบอกเสียงเครียด

“แกจริงจังแล้วผู้หญิงเขาจริงจังกับแกป่ะวะ? ฉันไม่อยากให้แกเสียเวลาและเจ็บตัวฟรีๆ นะเว้ย ไอ้ฮิโรชิ”

“ฉันคิดว่าจริงจัง ไม่งั้นเขาคงไม่ยอม...” ผมพึมพ่ำกับตัวเอง

“ไม่ยอม..?” และไทจิได้ยินเข้าพอดี

“เปล่าไม่มีอะไร -*-“ ผมบอกปัดไป

“เออนี่... ถ้าคิดว่าผู้หญิงเขาก็ใจตรงกัน ก็ลุยเลยเว้ย! เดิมพันหมดหน้าตัก!!” 

“พูดนะพูดง่าย -*- ฉันกำลังคิดอยู่ว่าจะทำยังไงต่อ จะเป็นแฟนกับคุณหนูฮานะทั้งทีทำไมมันยุ่งยากจังวะ? ตอนแรกก็เรื่องว่าที่คู่หมั้น ตอนนี้ก็เรื่องพี่ชาย ทำไมวะไอ้ไทจิทำไมคนอย่างฉันถึงอาภัพแบบนี้ T^T” ผมพูดอย่างหมดปัญญา

“เห้อ...เรื่องแกยุ่งยากกว่าเรื่องฉันซะอีกว่ะ -*-“ นั้นนะสิ ตอนไอ้ไทจิเครียดเรื่องแฟนเด็กของมัน ยังไม่น่าปวดหัวเท่านี้เลย

“ช่วยเพื่อนด้วยนะ T^T” ผมจนปัญญาจริงๆ คราวนี้

“เออ รู้แล้วช่วยคิดอยู่เนี้ย!” ไทจิหยุดคิดไปสัดพัก “ฉันว่านายต้องคุยกับเขาจริงจังเลยนะ หมายถึงคุณหนูฮานะของนายนะ ทั้งสองต้องตกลงกันว่าจะเอายังไง เมื่อกี้นายบอกว่าคุณหนูฮานะมีคู่หมั้นด้วยนิ”

“ว่าที่คู่หมั้นเว้ยยังไม่ได้หมั้นกันจริงๆ -*-“ ผมแก้

“เออนั้นแหละ... ฉันว่าเรื่องการหมั้นถ้าให้เดาน่ะ ครอบครัวของคุณหนูคงถูกใจนายว่าที่คู่หมั้นของคุณหนูฮานะแน่นอน ไม่งั้นคงไม่ให้หมั้นหมายกันไว้ ว่าแต่ว่าแกเคยเจอครอบครัวของคุณหนูฮานะไหมวะ?”

“ไม่เคย T^T”

“งั้นก็โคตรยากเลยว่ะ ถ้าจะคบกับคุณหนูฮานะอย่างราบรื่น อันดับแรกเรื่องว่าที่คู่หมั้นของคุณหนูฮานะแกต้องเคลียร์กัน คือต้องยกเลิกงานหมั้นนั้นซะ สองพองานหมั้นหมายจบไปก็ต้องไปเคลียร์กับพี่ชายเขาต่อ อันนั้นน่าจะยากหน่อยแต่ฉันคิดว่างานยากตั้งแต่แกจะไปยกเลิกงานหมั้นเขาแล้วล่ะ -*-“

“พระเจ้า ทำไมมันยุ่งยากแบบนี้ว่ะ”

“แต่ถ้านายจริงจังกับคุณหนูฮานะจริงๆอ่ะน่ะ ฉันว่านายควรคุยกับเขาตรงๆ เรื่องของนาย มันอาจจะทำให้อะไร อะไรดูง่ายขึ้นก็ได้ ถ้าคุณหนูฮานะให้ความร่วมมือกับแก”

“อืม ฉันจะลองดู ขอบคุณแกมากๆนะเว้ยไอ้ไทจิ”

“อย่าเพิ่งยอมแพ้ไปซะก่อนล่ะ..” 

 

ยอมแพ้งั้นหรอ? ไม่มีวันนั้นหรอก! -*-

 

 

@ คอนโด A

 

ผมกลับมาที่คอนโดด้วยสภาพอิดโรย

“พี่ฮิโรชิ O_O พี่ฮิโรชิจริงๆด้วย แล้วทำไมหน้าถึงเป็นแบบนั้นคะ?” ขณะที่ผมกำลังยืนรอลิฟท์อยู่นั้นก็เจอกับคุณหนูฮานะเข้าโดนบังเอิญเหมือนเธอจะเพิ่งไปซุปเปอร์มาร์เก็ตข้างๆคอนโดนมามั้ง

“เออ...พี่...”

“นี่พี่ไปดื่มมาหรอคะ?” เธอทำจมูกฟุดฟิด เหมือนน้องหมาเลย -.- 

ติ๊ง!

จังหวะนั้นลิฟท์มาพอดี ผมไม่ตอบคำถามเธอแต่กลับแย่งของที่เธอถือมาพลุงพลังมาถือไว้แล้วเดินเข้ามาข้างในลิฟท์

“เข้ามาสิครับ”

“ค่ะ” เธอเดินตามเข้ามาในลิฟท์ ก่อนจะถามผมอีกครั้ง 

“พี่ฮิโรชิยังไม่ได้บอกหนูเลยนะคะ ว่าหน้าพี่ไปโดนอะไรมา” 

“ไม่มีอะไรหรอกครับ...” ผมบอกปัดเธอไป

“อ๊ะ!! อย่าบอกนะคะว่าเป็นเพราะพี่ยูสึเกะ O_O” เธอหน้าตาตื่นทันที เดาเก่งชะมัด

ติ๊ง!

ลิฟท์มาถึงชั้นพอดี ผมรีบเดินหนีเธออีกครั้ง และเลี่ยงที่จะไม่ตอบอะไรให้เธอกังวลใจ

“เปิดประตูห้องก่อนสิครับ”

“ค่ะๆ” เธอรีบกุลีกุจอนเปิดประตูห้องให้ผมทันที

“เข้ามาข้างในก่อนนะคะ เดี๋ยวหนูเอาน้ำเย็นให้ดื่ม”

“นี้ค่ะน้ำ... หน้าพี่ฮิโรชิดูไม่ได้เลย เดี๋ยวหนูทำแผลให้นะคะ” พอเธอเดินมาถึงก็ทำแผลที่หน้าให้ผมทันทีด้วยความเป็นห่วง

“คุณหนูฮานะ...” ผมจับมือเธอที่กำลังทำแผลเอาไว้

“คะ?” เธอชะงักและมองมาอย่างมีคำถาม

“คบกับพี่นะครับ” ผมตัดสินใจถามเธอออกไป

“พี่ฮิโรชิ...” สายตาของเธอที่มองมาช่างดูหลากหลายจนผมเดาทางไม่ได้เลย

“พี่จริงจังกับคุณหนูฮานะนะครับ และพี่ก็ไม่คิดเล่นๆ กับเราด้วย” ผมจึงบอกความรู้สึกข้างในให้เธอรับรู้

“หนู...” ผมเองก็แอบกลัวกับคำตอบของเธอ เพราะเธอเองก็เคยบอกผมว่ายังไม่ใช่ไทป์แบบผู้ชายที่เธอชอบ

“คุณหนูฮานะชอบพี่ไหมครับ?” แต่ผมต้องถาม ถามย้ำเพื่อความแน่ใจกับเธออีกครั้ง

“ชอบค่ะ -////-“ เธอตอบกลับมาหน้าแดง โอเคแค่นี้แหละที่ผมอยากได้ความมั่นใจในตัวเธอ อย่างน้อยๆ ผมก็ได้รู้ถึงความรู้สึกของเธอ ผมจะได้ทุ่มเทหมดหน้าตักเหมือนที่ไอ้ไทจิบอกเอาไว้

“ถ้าคุณหนูฮานะชอบพี่จริงๆ พี่ก็จะทำทุกอย่างเพื่อเรา จะไปเจอครอบครัวกับคุณหนูฮานะขอร้องให้เขายกเลิกเรื่องงานหมั้นที่จะเกิดขึ้น จะเคลียร์ทุกอย่างกับพี่ชายของคุณหนูฮานะ พี่จะทำทุกอย่างเลยเพื่อที่จะได้คบกับเรา...”

“พี่ฮิโรชิ...”

“พี่ชอบเราจริงๆนะ” ผมบอกกับเธอก่อนจะก้มจูบเบาที่หลังมือของเธอ

“หนูก็ชอบพี่ฮิโรชิเหมือนกันค่ะ...”

หลังจากที่คุณหนูฮานะทำแผลให้ผมเสร็จ ผมก็ขอตัวกลับห้องตัวเองเพราะวันนี้เหนื่อยล้ามามากพอแล้ว และผมต้องฮีลตัวเองด้วยเพื่อเตรียมตัวรับมือกับเรื่องที่กำลังจะเกิดขึ้นที่ผมเองก็ไม่รู้ว่าเรื่องวุ่นวายจะเกิดอีกเมื่อไหร่

 

 

ครืด...ครืด...

 

‘สายเรียกเข้า - มิกะ’

 

“ไง...” เสียงของปลายสายทักขึ้นมาด้วยเสียงแผ่วเบา เหมือนเธอกำลังเหนื่อยล้า

“โทรมามีอะไรหรือเปล่า เสียงเธอดู...”

“นายเลิกยุ่งกับคุณหนูคนนั้นได้ไหม? ฮิโรชิคุง”

“นี่เธอ...” หัวผมตื้อไปหมด กับประโยคที่มิกะพูดมา

“ฉัน ฮึก... ขอร้องน่ะ เลิกยุ่งกับเธอเถอะ” เสียงของมิกะสะอื้นขึ้นมา

“เพราะหมอนั่นใช่ไหม? เพราะไอ้ยูสึเกะใช่ไหม?”

“ฮึก..” มิกะไม่ตอบมีแค่เสียงสะอื้นจากเธอที่ผมได้ยิน 

“ฉันจะไม่เลิกยุ่งกับคุณหนูฮานะหรอกนะมิกะ เพราะฉันชอบคุณหนูฮานะจริงๆ ส่วนเรื่องไอ้ยูสึเกะ ฉันจะจัดการให้เธอเองไม่ต้องห่วง มันจะไม่มีวันทำอะไรเธอได้อีกแน่ๆ ฉันสัญญา”

 

ติ๊ด!

 

ผมกดวางสายไป

“บ้าเอ่ย!!” ผมกำหมัดแน่ นี่มันเรื่องบ้าบออะไรกันแน่! ยังไงผมก็ไม่มีวันเลิกกับคุณหนูฮานะแน่ๆ ไม่มีวัน!

 

[End]

 

 

 

****************************************************

TALK

แอบเห็นใจท่านฮิโรชิเลยนะคะ T^T

จะมีแฟนทั้งที ทำไมอุปสรรคพี่แกเยอะจังเล๊ยยยย...

ยังไงก็เอาใจช่วยนะคะ ท่านพี่ฮิโรชิ <3

 

****************************************************

ฝากคอมเม้นให้กำลังใจ ส่งสติ๊กเกอร์ หรือจะกดหัวใจให้ก็ได้ค่ะ :) 

ขอบคุณสำหรับการเข้ามาอ่านนะคะ ^_^

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

10 ความคิดเห็น