Friend With Benefits [GunGam]

ตอนที่ 7 : Chapter : 7

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1307
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 146 ครั้ง
    27 ก.พ. 62


     ร่างบางในชุดลำลองสบาย ๆ แตะคีย์การ์ดเข้าไปในคอนโดของตัวเอง ก่อนหน้าที่นภัทรจะมาส่งเธอเขาได้ให้บอดี้การ์ดส่วนตัวไปซื้อชุดมาให้เธอเปลี่ยนก่อนเพราะขืนใส่ชุดเกาะอกตัวยาวเมื่อคืนกลับมามีหวังโดนสงสัยแน่ ๆ

     “รอนานไหมคะคุณญาดา” วิชญาณีเอ่ยทักเสียงใสเมื่อเห็นคนเป็นแม่กำลังจัดอาหารเช้าอยู่ที่โต๊ะ ขาเรียวสวยก้าวเข้าไปหาก่อนจะกดริมฝีปากลงบนแก้มสากของคนสูงวัย

     “ไม่เท่าไหร่จ้ะ”

     “งานที่บริษัทเยอะมากเลยเหรอลูก

     “ก็นิดหน่อยค่ะ” หญิงสาวส่งยิ้มบาง ๆ ก่อนจะตักอาหารหน้าตาน่าทานใส่จานตัวเอง นาน ๆ ทีเธอจะได้กินของโปรดจากฝีมือของคนเป็นแม่ เพราะตั้งแต่ที่เธอย้ายออกมาอยู่คอนโดกว่าจะได้กลับไปกินที่บ้านก็แทบนับครั้งได้เลย

     “แม่ขอโทษนะลูกที่ไม่บอกเรื่องครอบครัวกับเรื่องบริษัทให้เร็วกว่านี้” คนสูงวัยเอ่ยอย่างรู้สึกผิด

     “ไม่เป็นไรหรอกค่ะ ตอนนี้เราก็พอจะแก้ปัญหาได้แล้วนี่คะ”

     “คุณแม่ไม่ต้องเป็นห่วงนะคะ แก้มจัดการได้” มือเรียวเอื้อมไปจับมือสากของคนเป็นแม่ที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามพร้อมกับส่งรอยยิ้มบาง ๆ เพื่อให้ญาดาสบายใจ

     “เอ๊ะ! แล้วนั่นหน้าอกไปโดนอะไรมาลูก”

     ประโยคจากญาดาทำเอาวิชญาณีชะงักก่อนจะรีบขยับเสื้อขึ้นปิดรอยแดงจาง ๆ ที่พ้นออกมานอกเสื้ออย่างรำไร

     “แก้มน่าจะแพ้อะไรสักอย่างแล้วเผลอไปเกามันน่ะค่ะ” ใบหน้าสวยได้แต่ส่งรอยยิ้มแหย ๆ กลับไป

     “ยังไงก็ดูแลตัวเองดี ๆ นะลูก แม่เป็นห่วง”

     “ค่ะแม่ ทานข้าวกันดีกว่า”

     .

     .

     .

     ร่างบางผิวสีน้ำผึ้งนั่งอ่านรายงานประจำเดือนของบริษัทอยู่ที่ห้องรองประธาน คิ้วเรียวขมวดเข้าหากันแน่นสลับกับคายออกอย่างเป็นระยะก่อนที่เลขาประจำตัวจะเคาะประตูเข้ามาหาเธอในห้อง

     “บ่ายนี้คุณแก้มมีออกไปคุยงานกับลูกค้านะคะ”

     “แล้วมีเอกสารอะไรที่ฉันต้องดูอีกไหม”

     “ไม่มีแล้วค่ะ”

     “งั้นฉันไปเลยละกัน” วิชญาณีมองนาฬิกาบนข้อมือที่บ่งบอกว่าใกล้ถึงเวลานัดหมายแล้ว มือเรียวปิดแฟ้มเอกสารก่อนจะคว้ากระเป๋าใบหรูออกจากห้อง

     ร่างบางเจ้าของผิวสีน้ำผึ้งเดินเข้ามาในร้านอาหารหรูภายในห้างสรรพสินค้าตามเวลาที่นัดหมาย ดวงตาคู่สวยมองหาอีกฝ่ายก่อนจะรีบสาวเท้าเข้าไปเมื่อพบบุคคลที่เธอนัด

     “ขอโทษที่มาช้านะคะ คุณคิมหันต์รอนานไหมคะ” เสียงหวานเอ่ยอย่างรู้สึกผิดพร้อมกับก้มศีรษะเชิงขอโทษ 

     จริง ๆ เธอไม่ได้มาช้าหรือเลทเลยสักนิด แต่เป็นอีกฝ่ายต่างหากที่ดันมาเร็วกว่าเธอ

     “ผมก็เพิ่งมาได้สักครู่นี้เองครับ เชิญคุณแก้มนั่งสั่งอาหารก่อนดีกว่า” ชายหนุ่มตี๋ส่งรอยยิ้มให้อย่างเป็นมิตร ยื่นเมนูอาหารให้คนตรงข้าม

     “จริง ๆ เราเริ่มคุยรายละเอียดกันเลยก็ได้นะคะ ฉันไม่อยากรบกวนเวลาคุณนานน่ะค่ะ” ใบหน้าสวยส่งยิ้มบาง ๆ ให้อย่างเกรงใจ คิมหันต์ก็เป็นหนึ่งในนักธุรกิจอันดับต้น ๆ ของประเทศ แค่เขาสละเวลามาคุยรายละเอียดเรื่องงานกับเธอมันก็มากเกินพอแล้ว

     “ไม่รบกวนสักหน่อยครับวันนี้ผมว่าง เราทานข้าวกันก่อนดีกว่า เดี๋ยวมื้อนี้ผมเลี้ยงเอง” ชายหนุ่มยังคงไม่ละความพยายาม

     “งั้นก็ตามใจคุณละกันค่ะ”

     สุดท้ายวิชญาณีก็ต้องยอมตามความประสงค์ของชายหนุ่มตี๋ก่อนจะสั่งอาหารเพียงอย่างสองอย่างพร้อมกับเครื่องดื่มมาตามมารยาท เพียงไม่นานอาหารหน้าตาน่าทานหลากหลายก็ถูกเสิร์ฟไว้บนโต๊ะ

     “คุณแก้มดื่มไวน์ไหมครับ” เสียงหนาเอ่ยถามขณะบริกรหนุ่มกำลังรินไวน์ราคาแพงใส่แก้ว

     “ไม่เป็นไรดีกว่าค่ะ”

     ร่างบางปฏิเสธก่อนจะจิ้มสลัดผักในจานทาน และตลอดการรับประทานอาหารมื้อนี้คิมหันต์ก็เป็นฝ่ายคอยตักนู้นตักนี่ใส่จานเธอตลอด ชวนคุยเรื่องสัพเพเหระต่าง ๆ นา ๆ ประหนึ่งคนสนิทกัน ทั้ง ๆ ที่เธอกับเขาเพิ่งได้พบปะจริงจังกันเป็นครั้งแรก

     กว่าจะได้คุยเรื่องงานกันจริง ๆ ก็ปาไปเกือบชั่วโมงแล้ว

     “งั้นตกลงตามนี้นะคะ ขอบคุณคุณคิมหันต์มากนะคะที่อุตส่าห์สละเวลามาคุยกับฉัน”

     “อุตส่าห์อะไรกันครับ สำหรับคุณแก้มผมเต็มใจมาก ๆ เลยต่างหาก”

     “อ้ะ!” 

     วิชญาณีแอบสะดุ้งเมื่ออยู่ ๆ เท้าจากคนตรงข้ามก็ขยับมาสะกิดหน้าขาเธอพร้อมกับรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ที่แสดงออกถึงความต้องการอะไรบางอย่างจากเธอชัดเจน อารมณ์โกรธและไม่พอใจจึงถูกจุดขึ้นทันที แต่ใบหน้าสวยก็ยังคงพยายามปกปิดมันไว้

     “งั้นฉันขอตัวก่อนนะคะ สวัสดีค่ะ”

     “เดี๋ยวก่อนสิครับ”

     “โอ๊ย!” ด้วยความที่ร่างบางยืนเร็วเกินไปจึงทำให้เสียการทรงตัวบนรองเท้าส้นสูง ชายหนุ่มตี๋รีบปรี่ตัวลุกขึ้นไปประคองอย่างรวดเร็ว 

     จึงส่งผลให้วิชญาณีต้องไปอยู่ในอ้อมกอดของคิมหันต์อย่างทำอะไรไม่ได้

     “เอ่อ ขอบคุณค่ะ” หญิงสาวรีบขืนตัวออกจากอ้อมแขนหนักของร่างสูงก่อนจะขยับตัวออกห่างจากชายหนุ่ม ส่งยิ้มบาง ๆ ให้อย่างขอบคุณ

     “ขอตัวก่อนนะคะ”

     วิชญาณีรีบคว้ากระเป๋าเดินออกจากร้านอาหารหรูอย่างไม่สนใจ ขาเรียวสวยเดินจ้ำอ้าวอย่างไม่สนใจสิ่งแวดล้อมรอบข้างจึงทำให้เธอไม่ทันได้สังเกตเห็นชายหนุ่มที่แสนคุ้นเคยที่บังเอิญผ่านมาเห็นและอยู่มองเธอราว ๆ เกือบสองชั่วโมง ตั้งแต่เริ่มทานอาหารกับคิมหันต์จนถึงที่เธอออกจากร้านอาหารไปเมื่อสักครู่

     และแน่นอน ทุกเหตุการณ์และทุกการกระทำที่เกิดขึ้นระหว่างเจ้าของร่างบางผิวสีน้ำผึ้งกับคิมหันต์อยู่ในสายตานภัทรหมดทุกอย่าง ความรู้สึกหวงที่อยู่ลึก ๆ ในใจถูกเพิ่มขึ้นอย่างล้นทะลัก

     เขาไม่สามารถอธิบายได้เลยว่าความรู้สึกตอนเห็นคิมหันต์เข้าใกล้วิชญาณีมันเป็นยังไง แต่ที่แน่ ๆ สิ่งที่เขาอยากทำคือเข้าไปกระชากหนุ่มตี๋นั่นออกจากผู้หญิงของเขาตั้งแต่ที่เห็นหน้า!

     “คุณกันจะเอายังไงต่อครับ” บอดี้การ์ดหนุ่มประจำตัวนภัทรเอ่ยถามหลังจากที่เห็นคนเป็นเจ้านายยืนจ้องหนุ่มตี๋ในร้านอาหารไม่ละสายตา

     “สั่งให้คนไปสั่งสอน และห้ามไม่ให้มันมายุ่งกับคุณแก้มอีก!” เสียงหนาหนักแน่นอย่างชัดถ้อยชัดคำ บ่งบอกถึงไฟลาวาในใจอย่างชัดเจน

     “ได้ครับ”

     .

     .

     .

     ติ๊งหน่อง ติ๊งหน่อง ~ !

     นภัทรกดออดหน้าคอนโดวิชญาณีอยู่นานสองนานแต่ก็ไร้ทุกสัญญาณการตอบรับ คิ้วหนาจึงหมวดเข้าหากันอย่างหงุดหงิดก่อนจะมองเวลาบนนาฬิกาข้อมือที่บ่งบอกเป็นเวลาสี่ทุ่มครึ่

     วิชญาณียังไม่กลับคอนโดอีกหรือไง!

     “มาหาคุณแก้มเหรอคะคุณ” นภัทรหันตามเสียงคนสูงอายุที่ออกมาจากห้องข้าง ๆ วิชญาณีหลังจากทำความสะอาดห้องเสร็จ

     “ครับ”

     “คุณแก้มไม่อยู่หรอกค่ะ เธอขึ้นไปว่ายน้ำบนชั้นดาดฟ้าตั้งแต่สี่ทุ่มแล้ว” แม่บ้านสูงวัยเอ่ยอย่างเป็นมิตร

     “ขอบคุณมากนะครับ”

     เมื่อรู้ดังนั้น นภัทรจึงรีบกดลิฟต์ขึ้นมาบนชั้นดาดฟ้าของทางคอนโดและภาพที่เห็นตรงหน้าก็ทำเอาเลือดในกายเขาสูบฉีดพลุ่งพล่านไปหมด รู้สึกถึงลำคอที่กำลังแห้งผาก เพราะตอนนี้เจ้าของร่างบางที่เขาตามหาอยู่ในชุดทูพีชสีดำแสนเซ็กซี่ ผมยาวสวยถูกมวยขึ้นสูง กำลังเล่นน้ำอยู่ในสระคนเดียวอย่างสบายใจ

     วิชญาณีโผล่หน้าขึ้นจากน้ำก่อนจะท้าวขอบสระมองวิวแสงสีของเมืองหลวงในช่วงเวลากลางคืนอย่างผ่อนคลาย ไม่ว่าจะผ่านไปกี่ปี การว่ายน้ำยังคงช่วยทำให้เธอรู้สึกดีและผ่อนคลายได้อยู่เสมอ

     “อุ้ย!” 

     ร่างบางสะดุ้งเมื่อหันกลับมาชนเข้ากับหน้าอกแกร่งเปลือยเปล่าของนภัทรที่ลงมาในสระตั้งแต่ตอนไหนไม่รู้ ใบหน้าหวานมีทั้งความตื่นตระหนกและความงุนงงอยู่ในเวลาเดียวกัน 

     แต่เธอก็พยายามเก็บซ่อนมันไว้ภายใต้ใบหน้าที่นิ่งเรียบ

     “คุณรู้ได้ยังไงคะว่าฉันอยู่ที่นี่” วิชญาณีพยายามดึงความสนใจจากร่างสูงที่เอาแต่มองเรือนร่างของเธอที่อยู่ภายใต้น้ำใส ๆ ของสระจนแทบจะกลืนกิน ตอนนี้ใบหน้าหญิงสาวเริ่มขึ้นสีแดงระเรื่อและร้อนผ่าวไปหมด

     “ผมเก่ง ผมรู้หมดทุกอย่างแหละว่าคุณอยู่ที่ไหน ทำอะไร”

     “แม้แต่วันนี้ที่คุณไปกินข้าวกับคิมหันต์ผมก็รู้” ประโยคจากร่างสูงทำให้วิชญาณีรู้สึกแปลกใจเล็กน้อย แต่ก็ยังคงไม่แสดงอะไรออกมาทางสีหน้า

     “แล้วยังไงคะ”

     “ผมเห็นมันพยายามเข้าใกล้คุณ มันแตะเนื้อต้องตัวคุณ” 

     “และมันก็กอดคุณด้วย!” ร่างสูงยังคงเอ่ยต่อด้วยความรู้สึก ‘หวง’ ที่เพิ่มพูนมากขึ้นเรื่อย ๆ และยิ่งบวกกับที่เธอทำเหมือนไม่สนใจสิ่งที่เขาพูดอีก มันเลยยิ่งทำให้เขาอยากจะกำราบผู้หญิงเย็นชาคนนี้ให้รู้แล้วรู้รอด!

     “แล้วยังไงล่ะคะ คุณจะบอกว่าคุณหวงฉันอย่างนั้นน่ะเหรอ” เสียงหวานหัวเราะอยู่ในลำคอ ส่ายศีรษะขำ ๆ อย่างไม่คิดใส่ใจก่อนจะดันแผงหน้าอกแกร่งออก หวังจะขึ้นจากสระว่ายน้ำ

     แต่สุดท้ายมันก็ไม่เป็นดั่งที่ใจหวัง เพราะนภัทรหันกลับมาดึงแขนเรียวก่อนจะดันตัววิชญาณีจนแผ่นหลังติดกับขอบสระ และตามมาด้วยร่างกายกำยำเปลือยเปล่าของเขาที่เข้ามาบดเบียดแนบชิดกับเธอ จนอะไรต่อมิอะไรต้องเสียดสีกันอย่างห้ามไม่ได้

     “ใช่ ผมหวง หวงมากด้วย หวงจนอยากทำโทษคุณให้รู้แล้วรู้รอด!”

     “จะทำโทษอะไร...อื้อ!”

     ยังไม่ทันที่เสียงหวานจะมีโอกาสได้เอ่ยจนจบก็ถูกริมฝีปากร้ายครอบครองเรียวปากนุ่มของเธอเสียก่อน มือหนากดท้ายทอยของหญิงสาวให้รับสัมผัสอันร้อนแรงของเขาได้อย่างแม่นยำถนัดถนี่ยิ่งขึ้น

     จนวิชญาณีรับรู้ได้ถึงความหึงหวงที่นภัทรตั้งใจส่งผ่านรสจูบมาให้เธออย่างชัดเจน

     “อื้ม”

     เสียงหวานได้แต่ครางอื้ออึงอยู่ในลำคอเมื่อสัมผัสจากแรงบดขยี้เรียวปากนุ่มแสนเร่าร้อนทำให้เธอเผลอมัวเมาและลุ่มหลงจนมือเรียวเลื่อนขึ้นมาขยำกลุ่มผมนภัทรเสียแทน ก่อนจะตอบรับสัมผัสรสจูบของเขาอย่างร้อนแรงไม่แพ้กัน

     “แต่คุณไม่มีสิทธิ์หวงหรือล้ำเส้นฉันนะคะ คุณลืมสิ่งที่ตัวเองเคยพูดไว้แล้วเหรอ” 

     “คุณจะยอมกลืนน้ำลายตัวเองหรือไง” วิชญาณีอาศัยช่วงจังหวะที่นภัทรละริมฝีปากออกจากเธอเตือนชายหนุ่ม 

     แต่คำตอบที่ได้กลับมาก็ทำเอาเธออึ้งไม่แพ้กัน

     “ใช่! ผมยอม!”

     และหลังจากนั้นวิชญาณีก็ไม่มีสิทธิ์ได้เอื้อนเอ่ยอะไรออกไปอีกเพราะถูกริมฝีปากร้ายบดขยี้อย่างไม่จบไม่สิ้นจนเรียวปากอิ่มสีชมพูอ่อน ๆ กลายเป็นสีแดงระเรื่อจากฤทธิ์ของแรงจูบ 

     ก่อนที่ความหฤหรรษ์ชุดใหญ่จะถาโถมเข้ามาหาเธอเมื่อนภัทรไล้ริมฝีปากร้อนเลื่อนต่ำลงไปเรื่อย ๆ ผ่านหน้าอกขนาดอวบอิ่มหายไปอยู่ใต้น้ำ

     และสิ้นสุดลงที่ส่วนกลางกายของเธอ ที่มีเพียงเขาคนเดียวที่สามารถเข้าถึง

     “อ๊าส์...คุณกัน” 

     เสียงหวานเผลอครางออกมาอย่างหวานหูเมื่อคนใต้น้ำเริ่ม ‘ทำโทษ’ ในแบบฉบับของตัวเอง ภาพของชายหนุ่มที่หญิงสาวเห็นเหนือน้ำลาง ๆ ทำเอาเนื้อตัวเธอแดงซ่านไปหมด แม้จะเห็นไม่ค่อยชัดแต่มันก็ชัดมากพอที่จะรู้ว่าคนใต้น้ำกำลังทำอะไรกับเธอ

     เล็บยาวทั้งสิบจิกลงบนขอบสระอย่างระบายอารมณ์ เนื้อตัวขนลุกซู่เสียวซ่านไปหมด ริมฝีปากบางถูกกัดจนเกือบเห็นห้อเลือดอย่างพยายามข่มเสียงครางของตัวเองเอาไว้ หน้าอกอิ่มกระเพื่อมเข้าออกแรงตามจังหวะการหายใจ

     “พอ...แล้ว” คนถูกลงโทษแทบเอ่ยออกมาอย่างไม่ได้ศัพท์ เธอต้องพยายามรวบรวมสติที่เหลืออยู่อันน้อยนิดเป็นอย่างมากเพื่อที่จะหยุดเขา

     จนสุดท้ายเธอก็ถึงจุดแตกดับ...

     “พอใจหรือยังคะ” ร่างบางเอ่ยขณะที่นภัทรโผล่พ้นน้ำขึ้นมาซุกไซ้ลำคอระหงของเธอต่อ

     “ถ้าพอใจแล้วฉันจะได้ขึ้น” มือเรียวดันร่างกำยำเปลือยเปล่าออกก่อนจะว่ายตรงไปขึ้นจากสระน้ำ คว้าเสื้อคลุมที่วางพาดอยู่ขึ้นมาสวมใส่และเดินออกไป

     นภัทรมองตามหลังวิชญาณีไปจนลับสายตา ในใจเริ่มกังวลว่าเธอจะโกรธเขา มือหนาจึงควักน้ำลูบหน้าตัวเองแรง ๆ ก่อนจะขึ้นตามเธอไป

     แต่จริง ๆ แล้วใครจะรู้ว่าวิชญาณีไม่ได้โกรธนภัทร 

     แต่เธอโกรธร่างกายตัวเองที่ยอมจำนนให้กับเขาอยู่ตลอดต่างหาก


.................................


โอ้ยยยย ตายแล้วววว
อะไรจะเบอร์คะคุณณ ไม่อ่อนโยนกันเลยยย งือออ

** ขอแจ้งนิดหนึ่งนะคะ **
แท็กฟิคทั้งหมดที่เรามีขออนุญาตยกเลิกนะคะ ไม่เล่นแท็กในทวิตอีกแล้ว
ที่ผ่านมาขอบคุณทุกคนที่คอยเข้าไปรีวิวไปคุยในแท็กกันเสมอนะคะ แต่เราจะรออ่านคอมเม้นท์และฟีดแบคจากในนี้แทนน้า ขอบคุณสำหรับทุกกำลังใจและทุกการติดตามที่มีให้กันเสมอมานะคะ ^^

ปล.ขอโทษที่ต้องล็อคฟิคไปช่วงหนึ่งนะคะ เนื่องจากมีเหตุจำเป็นนิดหน่อย
รออ่านฟีดแบคจากทุกคนอยู่น้าา : )
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 146 ครั้ง

371 ความคิดเห็น

  1. #131 SansaneeRodkhiw (@SansaneeRodkhiw) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 3 มีนาคม 2562 / 06:21
    มาต่อไวๆจร้า
    #131
    0
  2. #130 punchita_gg (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 2 มีนาคม 2562 / 19:06

    งื้อออ รอนะค้าา^^

    #130
    0
  3. #129 Vanasselt (@Vanasselt) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 2 มีนาคม 2562 / 17:21
    รอนะคะ
    #129
    0
  4. #128 kang (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 1 มีนาคม 2562 / 23:24

    รอนะคะ

    #128
    0
  5. #127 Korkhao GGDT (@KorkhaoFT) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2562 / 07:16

    เป็นการลงโทษที่โคตรจะหฤหรรษ์เลยค่ะ โอ้ยยยยย เลือดจะหมดตัว ส่วนคุณนภัทร เล่นกลืนน้ำลายตัวเองแบบนี้ คุณวิชญาณีจะทำยังไงต่อล่ะเนี่ย แต่รู้สึกจะชอบการลงโทษของคุณนภัทรนิดๆ ฮ่าๆ
    รอนะคะ
    #127
    0
  6. #126 natamon (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2562 / 08:26

    เปิดให้อ่านหน่อยค่ะ

    #126
    0
  7. #124 kang (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2562 / 18:30

    เปิดให้อ่านเถอะนะไรท์

    #124
    0
  8. #123 gam46gam (@gam46gam) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2562 / 05:31
    เปิดให้อ่านหน่อยเถอะคร้าาาา
    #123
    0
  9. #120 Omsi (@Omsi) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:15

    เปิดให้อ่านเถอะนะ
    #120
    0
  10. #119 Cherrinee (@cherrinee00) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2562 / 16:47
    งุ้ยยยย ไรท์มาอ่านไม่ทันง่าาา
    #119
    0
  11. #118 Khungkhing112 (@Khungkhing112) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2562 / 08:54
    เปิดให้อ่านหน่อยนะคะะ มาไม่ทันง่าา
    #118
    0
  12. #116 gam46gam (@gam46gam) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2562 / 07:47
    เปิดให้อ่านหน่อยคร้าาา
    #116
    0
  13. #113 MeenChayanit (@MeenChayanit) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2562 / 23:42
    ไม่ไหวจ้าาาาจะมาทำโทษแบบนี้ไม่ได้
    #113
    0
  14. #112 NACHA_20 (@NACHA_GG) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2562 / 21:32

    มีสิทธิ์อะไรไปหวงเขาาาาาา ไหนพูดสิพูดดดด มีสิทธิ์อะไรรร
    #112
    0
  15. #111 nikkythanaporn0 (@nikkythanaporn0) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2562 / 19:26

    ศพเป็นสีฟ้าชมพูวววววว
    #111
    0
  16. #110 PRamii-GK (@PRamii-GK) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2562 / 19:10
    รอนะค้าา
    #110
    0
  17. #109 bboy93 (@bboy93) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2562 / 19:10
    เลือดพุ่งแล้วไรท์
    #109
    0
  18. วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2562 / 18:50
    ฮื้อออออ มาต่อไวๆนะคะ
    #108
    0
  19. #107 4026poppy (@4026poppy) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2562 / 18:37
    ฟินมากๆเลย รีบมาต่อนะ
    #107
    0