iKON ϟ quack boys ㄨ「#จานบินใบว่าน」 « #BJIN ♡ »

ตอนที่ 5 : q u a c k - 4 ♡

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 197
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    5 เม.ย. 59

T
B






จานบิน's พาร์ท

           ตอนแรกก็นั่งกินข้าวกับไอ้หมอฟันขาโหดกำลังเพลินตาเพลินใจก็ดันไปสะดุดตากับซ้อคนหนึ่งที่ปากแดงแจ๋เดินตรงมายังโต๊ะที่ผมนั่งอยู่ตอนแรกก็งงแหละว่าใครหน้าคุ้นชิบหายพอเดินเข้ามาในระยะ 2 เมตรเท่านั้นแหละ         
           "ม๊า..."

           "อาตี๋..."

           แต่ไม่รู้ว่าม๊าจะเห็นตอนที่เล่นกันเมื่อก่อนหน้านี้มั้ยเพราะปกติม๊าไม่เคยเห็นผมเล่นแบบนี้กับใครยกเว้นกับคนที่ผมไว้วางใจหรือสนิทด้วยเท่านั้น

           "สวัสดีครับ"

           "เพื่อนลื้อหรออาตี๋หน้าตาน่ารักดีนะชื่ออะไรเรียนคณะอะไรละเรา ม๊าไม่ยักจะเคยเห็นหน้าเราเลย"

           "ชะ..ชื่อใบว่านครับ เรียนทันตะฯ ปีสองครับ" 

           ท่าทางของคนที่นั่งอยู่ตรงข้ามดูตกใจอยู่ไม่น้อยที่เจอม๊าของผมจึงตอบแบบเสียงสั่นแบบนั้นออกไปหรือว่าเขินที่โดนชมว่าน่ารักกันแน่นะ

           "อาตี๋ ลื้อมีเพื่อนท่าทางเรียบร้อยแบบนี้คบด้วยหรอ ปกติเห็นอยู่กันสามหน่อบับเน่วินอะไรของลื้อหน่ะ"

           "ก็บินก็บอกแล้วไงม๊าว่าไม่ได้มีกันแค่สามคน นี่ใครม๊า นายบัณฑัตแอมบาสซาเดอร์บริหารนะครับ" พอมั่นหน้าอวดว่าตัวเองเป็นใครเสร็จก็ถามคำถามที่ยังคงคาใจอยู่ในตอนแรก "เอ้อ..แล้วม๊ามาทำอะไรแถวนี้อะ ?"

           "ม๊าเพิ่งไปเจอกับเจอคุณอภิวัฒน์มา บ้านเขาอยู่แถวนี้พอออกมาม๊าเลยลงมาแวะซื้ออะไรให้ป๊าเรากินเห็นบ่นว่าอยากกินเป็ดย่างมาหลายวันแล้ว"

           "ไปคุยเรื่องงานหมั้นหรอม๊า ?"

           "ก็ไม่เชิงแค่ลองไปคุยดูก่อนแต่เหมือนบ้านนั้นเขาก็พอใจในตระกูลของเรานะ ก็ป๊าลื้อร้อนใจลื้อไปพูดอะไรไว้ละแถมป๊าก็โกรธลื้อมากไม่ยอมให้ม๊าโทรหาลื้อเลย"

           "หึ ก็แล้วแต่ป๊าเหอะบินไม่สนใจแล้วใครจะแต่งก็แต่งไปบินไม่แต่ง บินยังยืนยันคำเดิม..."

           "ยืนยันเรื่องที่ว่าลื้อตะโกนกลางบ้านว่าชอบผู้ชายหรออาตี๋ อั้วคลอดลื้อมาเลี้ยงลื้อมา 20 ปีทำไมอั้วจะไม่รู้ว่าลื้อโกหกเพราะไม่อยากหมั้นลื้อก็รู้ว่าตอนมัธยมผู้หญิงของลื้อแต่ละคนสร้างปัญหาขนาดไหน"

           "ม๊าอย่าเพิ่งเผาอั้วได้มั้ย ดูหน้าไอ้หมอนี่ก่อนเขาอึดอัดนะม๊ามาพูดอะไรแบบนี้ตอนกินข้าวเนี่ย"

           "ม๊าเจอลูกสาวคุณอภิวัฒน์เขาด้วยนะ หน้าตาน่ารัก ท่าทางเรียบร้อยเชียวแถมมารยาทดีที่สุดจากที่มาเคยเจอมาในหมู่ผู้หญิงของลื้ออะอาตี๋ อ๋ออีกอย่างนึงเขายังเรียนคณะทันตะฯ อยู่ปี 2 มหาลัยเดี๋ยวกับลื้อด้วย"

           "แต่เดี๋ยวนะหนูก็เรียนทันตะฯนิพอจะรู้จักมั้ยจ๊ะใบว่าน"

ม๊าพูดแทรกขึ้นมาอีกประโยคหนึ่ง

           "เขาชื่ออะไรอะครับ เผื่อผมจะรู้จัก"

           "หวานเย็นจ่ะ พอจะรู้จักมั้ยจ๊ะ ?"

           "..." ใบว่านไม่ได้ตอบอะไรกลับไปมีแววตาที่ดูไม่ค่อยดีเท่าไหร่ถึงแม้จะไม่แสดงสีหน้าออกมาแต่เพียงดูแววตาก็รู้แล้วว่าเขากำลังคิดอะไรบางอย่างอยู่ในใจแน่

           "ว่าไงจ๊ะหนู"

           "ม๊า ใบว่านไม่รู้จักหรอก คณะเดียวกันใช่ว่าจะรู้จักกันหมดซะที่ไหน ยิ่งเฉิ่มๆแบบนี้อีกนะไม่รู้จักหรอก"

           "ม๊าก็นึกว่ารู้จักเป็นถึงลูกสาวของคุณอภิวัฒน์เขาขนาดนั้น แต่ม๊าคิดว่ายังไงบินก็ต้องไปดูตัวนะลองตีสนิทกับเขาผ่านใบว่านไงไปหาใบว่านที่คณะบ่อยๆสิ จะได้เจอและลองคุยกับหนูหวานเย็น"

           "ม๊าพอเหอะ บินไม่ได้มีเวลาขนาดนั้นแล้วอีกอย่างนะม๊า ใบว่านอะไม่ใช่แค่เพื่อน..."

           "..." ไม่มีใครพูดแทรกขึ้นมาในระหว่างที่ผมพูดประโยคก่อนหน้านี้

           "แต่ใบว่านเป็นแฟนผม !"

           "อาตี๋ !"

           "ไปกันเถอะใบว่าน พี่ครับผมวางเงินไว้ 200 ไม่ต้องทอนนะครับ"

           "จานบิน !"



ใบว่าน's พาร์ท

           "ขึ้นรถ !" ผมโดนจานบินลากแขนมาจากร้านจนถึงรถของเจ้าตัว จานบินดูอารมณ์ไม่ดีเพราะทะเลาะกับแม่ของเขามาดูจะเป็นเรื่องใหญ่ด้วย

           "ไม่ ! นายพาเราหนีออกมาแบบนี้ได้ยังไงอะ ทำไมไม่พูดกับแม่ดีๆ"

           "ไม่เอา ไม่ชอบพูดอะไรซ้ำซาก ถ้าบอกว่าไม่ก็คือไม่"

มันไม่ถูกต้อง เรื่องนี้เขาจะแก้ปัญหาด้วยวิธีแบบนี้ไม่ได้หรอก ถึงแม้หวานเย็นคนนั้นจะเป็นที่ผมแอบชอบมาตลอดก็ตาม

           "นายยังไม่เคยเจอหวานเย็นตัวจริงเลย ถ้าเจอ...นายอาจจะถูกใจหวานเย็นก็ได้นะทั้งน่ารัก นิสัยดี เรียนเก่ง แถมมีตระกูลดีอีกต่างหากเพอร์เฟคจะตาย"

           "ถ้านายไม่หยุดพูดเกี่ยวกับหวานเย็น ฉันจะให้นายโบกแท็กซี่กลับหอไปเองแล้วนะ"

           "ก็เราพูดเรื่องจริงนิ แต่นายจะทำแบบนั้นตั้งแต่ที่คอนโดแล้วก็ได้ เรากลับเองก็ได้"

           "นายพูดเองนะ งั้นหาทางกลับหอเองแล้วกัน !" 

           พอจานบินพูดจบเขาไม่สนใจใยดีผมแล้วก็ออกรถไปอย่างรวดเร็วเวลาจานบินโมโหแบบนี้น่ากลัวยิ่งกว่าเดิมอีก ยิ่งกว่าตอนที่ผมขับรถชนมาโนชอีก แต่ผมก็ไม่ได้แคร์อะไรอยู่แล้วแถวนี้ก็ย่านผมผมใช้ชีวิตคนเดียวแถวนี้มาเกือบ 2 ปีทำไมจะกลับหอเองไม่ได้ละ



 ♡
           "เฮ้อ..." ผมถอนหายใจแรงเมื่อกลับมาถึงหอ เสื้อที่ใส่อยู่ก็ดันเป็นเสื้อของอีกคนที่กำลังโกรธผมอยู่จะเอาคืนยังไงก็ยังไม่รู้เลยจะให้ถ่อไปคณะเขาหรือจะให้ถ่อเอาไปคืนที่คอนโดก็คงจะไม่ไหว ถ้าเปลี่ยนตอนนี้ก็ต้องเสียเวลาไปเอาเสื้อผ้าตัวเองที่อยู่ที่ร้านซักรีดอีก

           'ทำไมชีวิตมันยุ่งยากและน่าเบื่อขนาดนี้นะ' 

           ทำได้แค่คิดในใจแล้วรับชะตากรรมต่อไป ก็ไม่ได้เกิดมาในกองเงินกองทองเป็นทายาทเศรษฐีแบบคนพวกนั้นนิไม่เข้าใจหรอกนะกะอีแค่เรื่องคู่หมั้นเนี่ยก็แค่แต่งไปก่อนพอได้ประโยชน์จนพอใจก็หย่าก็ได้นิ แต่เรื่องพวกนั้นผมไม่เข้าใจจริงๆหรอกว่ามันเป็นยังไงซับซ้อนขนาดไหนกันแน่ เอาง่ายๆคนอย่างใบว่านไม่เข้าใจวิถีคนมีเงินซักเท่าไหร่หรอกนะ


           Rrrrrrrrrrrr

           'ฮาร์ทฮาร์ท'

           "ฮาโหล ว่าไงคุณชาย"

           (ไอ้มาร์คแม่งรถชนหวะมึง !)

           "ห๊ะ ที่ไหนเมื่อไหร่"

           (ตอนนี้อยู่โรงพยาบาลแล้วไม่รู้ไปชนอีท่าไหน เหมือนคู่กรณีจะฝ่าไฟเหลืองส่วนไอ้มาร์คก็ออกตัวก่อนไฟเขียว สรุปแม่งผิดทั้งคู่บาดเจ็บทั้งคู่นั่นแหละ)

           "แล้วมึงจะทำไงมึงจะแวะไปหามันก่อนเรียนหรอ"

           (น่าจะเป็นแบบนั้นหวะมึง ว่าจะเฝ้าดูอาการมันซักหน่อย)

           "มึงสองคนนี่นับวันยิ่งเหมือนผัวเมียละนะ แต่กูฝากดูแลไอ้มาร์คแทนกูด้วยแล้วกัน กูจะทำการบ้านที่จารย์กรอฟันสั่งมา มึงทำยัง"

           (ทำแล้วเดี๋ยวยังไงกูไปดูงานของโรงแรมก่อนนะ วางนะมึง)

           "โอเคเจอกันที่คณะนะ บาย"





           'แคร่กๆๆ...แคร่กๆ'

           เห้ย รถสตาร์ทไม่ติดได้ไงเนี่ย หงุดหงิดยิ่งกว่าเดิมนาทีเป็นนาทีตายแบบนี้หิวก็หิวต้องไปเรียนอีกแล้วรถดันมาสตาร์ทไม่ติดอีกเนี่ยนะจะมีใครซวยเท่าใบว่านบ้างสงสัยต้องหมั่นไปเข้าวัดทำบุญล้างซวยบ้างซะแล้วนะเนี่ย บ่นในใจเรื่องชีวิตได้ไม่นานก็คงต้องจำใจเดินไปโบกแท็กซี่หน้าหอ

           "ฟิ้วววว" 

           ไม่มีคันไหนที่เป็นรถแท็กซี่ผ่านมาทางนี้บ้างเลยหรือไง ชีวิตคนเราก็มักจะเป็นแบบนี้เสมอเวลาต้องการทีไรมักจะหาไม่เจอทุกที ผมยืนรอรถมา 15 นาทีแล้วกับการมองนาฬิกาสลับกับการมองรถที่วิ่งผ่านหน้าไปมา

           'เอี๊ยดดด' 

           ผมมองคนขี่รถมอไซค์บิ๊กไบค์อย่างนินจารุ่น H2 แล้วมาจอดตรงหน้าผม รูปร่างคุ้นตาเหมือนจะเคยเห็นที่ไหนมาก่อนการแต่งตัวที่โครตจะดูดีแต่ดันใส่หมวกกันน็อคซะมิดชิดขนาดนี้ก็เดาไม่ออกหรอกนะว่าเป็นใคร

           "จะไปไหนให้ไปส่งมั้ย"

           "อ่าว จูเน่"

           พอเขาเปิดดันกระจกหมวกกันน็อคขึ้นแล้วถามจึงรู้ทันทีเลยว่าเป็นจูเน่เพื่อนของจานบินนั่นเอง ผมจึงตอบกลับไปอีกครั้ง "อืม ไปส่งเราที่คณะหน่อยได้มั้ย รถเราเสีย"

           "อือ ขึ้นมาสิเราจะเข้าไปทำธุระที่มหาลัยเหมือนกัน รีบใช่มั้ย ?"

           "อืมรีบ ยังไงเรารบกวนด้วยนะ"           

           ถึงแม้จูเน่จะดูท่าทางดุและน่ากลัวแต่ทำไมเราถึงไม่รู้สึกว่าเขาเป็นคนแบบนั้นเลยนะ อย่างตอนแรกที่เจอกันก็ออกแนวจะตลกซะมากกว่า สงสัยคงเป็นเพราะจูเน่ไม่ค่อยยิ้มรึเปล่านะ แล้วก็การพูดที่ดูเหวี่ยงของเขาด้วยแหละมั้ง

           "ถ้ากลัวตกก็จับไหล่เราไว้ก็ได้นะ"

           และแน่นอนว่าใบว่านคนนี้ไม่ปฏิเสธการเกาะไหล่ของจูเน่เพราะจากประสบการณ์การนั่งรถกับจูเน่คราวก่อนแล้วก็ว่าอันตรายสุดๆยิ่งเป็นมอไซค์แบบนี้ไว้ใจไม่ได้อย่างแน่นอนหมวกกันน็อคก็ไม่มีให้ใส่อีกต่างหาก แต่ก็ดีแล้วถ้าใครเห็นว่าใบว่านคนนี้ซ้อนรถจูเน่สุดหล่อคณะนิเทศฯมานี่คงโดนสาวๆของจูเน่พูดถึงไม่สนุกปากแน่



           หัวใจจะวายกว่าจะถึงมหาลัย ภาวนาในใจว่าขอให้ลูกช้างปลอดภัยตลอดทางอีกครั้งแต่ก็ดีที่ขับมาถึงอย่างปลอดภัยและทันเวลาเหลืออีกตั้งครึ่งชั่วโมงด้วยซ้ำ แล้วถ้าเดินไปเซเว่นหน้ามหาลัยไปกลับก็น่าจะทันนะ

           "ขอบใจนะ"

           "กินไรมารึยัง ถ้ายังเอานี่ไปกินซะ"

           จูเน่ยื่นถุงเซเว่นกับถุงกระดาษของร้านเบเกอรี่ชื่อดังที่ราคาแพงสุดในระแวกนี้และแน่นอนในถุงนี้ต้องมีเมนูยอดฮิตจากร้านอย่างชีสเค้ก และด้วยความขี้เกียจออกไปซื้อแล้วหิวพอสมควรจึงรับถุงทันที "อืม ขอบคุณนะ"          

           "ใบว่าน แกรู้จักจูเน่นิเทศฯด้วยหรออิจฉาจัง" 
           
           พอผมกำลังจะก้าวขาเข้าไปยังตึกเรียนแต่ก็เจอรุ่นพี่อย่างพี่จินนี่ดาวปี 3 ที่เรียนคณะเดียวกับผมเดินเข้ามาทักผมซะก่อน พี่จินนี่เดินมากับพี่หมอเดฟเดือนคณะแพทย์ ซึ่งเขาสองคนเป็นแฟนกันหน้าตาดีทั้งคู่เลือกไม่ถูกว่าจะอิจฉาใครดีเพราะโปรไฟล์เหมาะสมกันทั้งคู่พอคบกันก็มีแต่คนสนับสนุน

           "ก็ไม่เชิงครับ"

           "โครตอิจฉาจูเน่เลยเปลี่ยนรถเดือนละครั้ง อิจฉาน้องใบว่านด้วยที่ได้ซ้อนรถคันนั้น"

           "ก็บ้านเขาเป็นบริษัทนำเข้ารถมั้ยละ ไปได้แล้วทำหน้าแบบนี้นี่ยังไงหึงนะเว้ย"

           "โห้ พี่หมอเดฟมาหึงอะไรกับผม งั้นผมไปก่อนนะครับผมกลัวโดนพี่หมอต่อย"

           "โห้ย ไม่ต้องไปกลัวมันเลยยังไงก็สู้ๆนะเรียนกรอฟันเวลานี้ระวังเจ๊แกหน่อยละกันพี่ไปละ"

           จากนั้นก็แยกกันโดยดี พี่จินนี่น่ารักมากที่สำคัญเป็นพี่รหัสของหวานเย็นด้วย ผมจึงสนิทกับพี่เขาเป็นพิเศษเพราะปกติพี่จินนี่ไม่ค่อยเข้าหาน้องๆซักเท่าไหร่ ผมถือว่ากลุ่มผมโชคดีที่สุดแล้วละที่รู้จักกับคนที่เรียนเก่งแถมเป็นดาวเดือนคณะอีก



           ตอนนี้ผมได้อยู่โรงพยาบาลที่ไอ้มาร์คเข้ารักษาตัวอยู่ ผมมากับหวานเย็นครับส่วนไอ้ฮาร์ทก็กลับบ้านไปแล้ว เพราะที่บ้านมันทีเรียกรวมญาติเปิดพินัยกรรมทุกวันอังคารอาทิตย์ที่ 3 ของเดือน มันบอกว่าไอ้มาร์คไม่เจ็บหนักอะไรพัก 2 วันก็หายแล้วเพียงแต่แขนเคล็ดหน้าเป็นแผลนิดหน่อยเพราะเศษกระจก

           "เราว่าไอ้มาร์คนี่โครตถึกเลยตัวก็บางชิบหายแต่ไม่เจ็บหนัก"

           "อืม นั่นดิไอ้ฮาร์ทบอกคู่กรณีนี่ขาหักแขนหักเลยนี่"

           "ห้อง 1604 ใช่ปะ ถึงละ"

           แน่นอนสิ วีไอพีก็มีแค่ชั้นนี้อย่างไอ้มาร์คนี่ต้องไปป่วนหมอขอห้องเลข 4 นี่เป็นแน่แท้ หวานเย็นเป็นคนเปิดประตูเข้าไป แต่เหมือนในห้องพักก็มีแขกอีกคนกำลังคุยกับมาร์คอยู่ในห้องอาจจะเป็นหมอหรือพ่อมันก็เป็นได้

           "อ่าว หวานเย็น ไอ้ว่านมาแล้วหรอ"

           "อืม เราซื้อของโปรดมาฝากแกด้วย" 

           บรรยากาศโครตแย่ แย่ที่เสียงผู้ชายอีกคนที่ผมได้ยินคือคนที่ผมทะเลาะก่อนจะกลับหอ แย่ตรงที่เราสองคนมองหน้ากันแต่ไม่พูดอะไรออกมา ใช่ จานบิน

           "เห้ย ขอบใจมากเว้ย หวานเย็น ไอ้ว่าน นี่บินเพื่อนสนิทวัยเด็กของกูเอง พอแม่งรู้ว่ากูขับรถชนก็รีบมาหาเลย"

           "ก็ป๊ามึงโทรมาหากู กูก็ต้องมาดิวะ"           

           จานบินละสายตาไปจากผมแล้วหันไปคุยกับมาร์คแทน

            "หวัดดี เราหวานเย็นนะ นี่ใช่บินลูกคุณนายเล็กรึเปล่า ?"

           "อ่าว พวกมึงรู้จักกันหรอ"

           "เปล่า เราเพิ่งเจอป๊าม๊าของบินเมื่อตอนเช้าไง เขาบอกว่าลูกชื่อบินเราก็คิดว่าน่าจะใช่"

           "อืม เราเอง ยินดีที่ได้รู้จักนะหวานเย็น"

           "เดี๋ยวนะ อย่าบอกนะครอบครัวพวกมึงจะดองกัน ?!?"

           "..."

           ไม่มีใครตอบอะไรมาร์คมีแต่เพียงเสียงทีวีที่ดังอยู่เท่านั้น มาร์คคงจะคิดว่าตัวเองพูดอะไรผิดไปรึเปล่านะ

           "หวานเย็นถ้าไม่รีบกลับเราขอคุยอะไรก่อนกลับบ้านได้มั้ย"

           "อืม ไปตอนนี้เลยก็ได้นะ ไปร้านกาแฟด้านล่างกัน"

           ตอนนี้คนที่ทำอะไรไม่ถูกก็คงจะเป็นผม ว่าควรรู้สึกยังไงดีมันดูซับซ้อนไปหมดจานบินกำลังจะทำอะไรกันแน่ที่เราตกลงกันไว้เขาจะยกเลิกรึเปล่านะถ้ายกเลิกก็ยิ่งดีถ้าเขาจะตกลงลองคุยกับหวานเย็นแทนที่จะมาเล่นละครตบตาใครต่อใคร

           แต่ความรู้สึกที่แย่คือผมชอบหวานเย็นผมควรปล่อยหวานเย็นไปทั้งๆที่ยังไม่ได้เริ่มอะไรเลยด้วยซ้ำ แต่ผมก็ต้องเจียมตัวเพราะผมไม่คู่ควรกับหวานเย็นหรอกนะ ตอนนี้พวกเขาสองคนเดินออกจากห้องไปแล้วมีเพียงมาร์คที่มองหน้าผมอย่างสงสัย

           "มึงตะกี้กูพูดอะไรผิด"

           "มึงพูดไม่ผิดหรอก..."

           "ดองกันจริงดิ กูเชียร์ได้มั้ย ? ฮ่าๆ"

           มาร์คหัวเราะกับคำพูดตัวเองขนาดมาร์คยังเห็นดีเห็นงามกับคู่นี้เลย แล้วผมควรทำยังไงละผมคิดถูกแล้วใช่มั้ยว่าควรเก็บความรู้สึกนี้เอาไว้ในส่วนลึกของหัวใจแล้วให้มันจมหายไปแล้วใช้เวลาเยียวใจต่อไปมันน่าจะดีกว่า



           "หวานเย็น..."

           "หืม ว่าไงบิน นายจะเอายังไงกับเรื่องของเรา"

           "เราว่าถ้าเราแต่งกันไปมันก็ไม่เวิร์คหรอกนะ ถ้าเราสองคนไม่ได้รักกัน"

           "แล้วนายรู้ได้ไงว่าเราไม่ได้ชอบนาย..."

TBC.

#ใบว่านจานบิน



เรากลับมาแล้ว เย้ ขอบคุณสำหรับทุกคอมเม้นท์น้า
ฝากส่งฟีดแบ็คหน่อยนะคะ รักรีดเดอร์ทู้กคน
ทักทายเซย์ไฮได้ที่ @qallent ค่ะ


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

163 ความคิดเห็น

  1. #156 iaaooa (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2559 / 12:44
    กรี๊ดหวานเย็นต้องเป็นของชนูนะแง่งงงงงงงงงง
    #156
    0
  2. #136 WhispersUnicorn (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 15 เมษายน 2559 / 00:38
    ตายแล้วหวานเย็นนนนรร รักกี่เส้าดี????????????
    #136
    0
  3. #100 powder (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 10 เมษายน 2559 / 18:36
    ซดมาม่ารอเลย พฮืออ
    #100
    0
  4. #69 ทาสรักฮันบิน (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 7 เมษายน 2559 / 10:35
    ทีมจูเน่เลยค่ะ555555
    #69
    0
  5. #63 Je beemm (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 6 เมษายน 2559 / 22:28
    โห ซับซ้อนอ่ะ สงสารใบว่าน?
    #63
    0
  6. #49 mayoona (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 6 เมษายน 2559 / 04:55
    อ้าว!! โคตรเราสองสามคน ว่านชอบหวาน หวานชอบบิน บินงอนว่านอยู่ โอ้โหแม่ขา นุ้งว่านตอนนี้มากมายหลายปัญหา จานบินจะเยี่ยงไรต่อไป โอ้ย เดาไม่ออกค่ะ ฮือ มัคหายเร็วๆนะ
    ปล.จูนเน่เท่มาก อยากซ้อนท้ายบ้างค่ะ ฮริ้งง ;--;
    #49
    0
  7. #47 LetFly_Sky (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 5 เมษายน 2559 / 16:43
    อ้าว ชห ตายแล่ว lllLora
    #47
    0
  8. #46 hbortuan (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 5 เมษายน 2559 / 16:15
    ไม่มาม่าจิ อย่าโกรธกันเลย หวานเย็นไม่เอานะ 
    เราเชื่อว่าจานบินปฏิเสธเราเชื่อแบบนั้น55555555555
    จงง้อกันเถอะ รอนะคะไรท์ 
    #46
    0
  9. #45 pinkypiez_ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 5 เมษายน 2559 / 15:06
    ไม่ม่านะอย่านะ กำลังกัดกันงุ้งงิ้งน่ารักเลย ขอให้ไม่เป็นอย่างที่คิดเถอะไม่งั้นจะเปลี่ยนมาทีม #จูเน่ใบว่านแล้วนะ ? ?'
    #45
    0
  10. #44 YoNgヨンヨン (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 5 เมษายน 2559 / 14:59
    กำลังดีๆกำลังน่ารัก ทำไมต้องมาม่า;-;
    #44
    0
  11. #43 tsm_ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 5 เมษายน 2559 / 14:48
    เดี๋ยวก็ #ทีมจุนเน่ซะเลยนี่ 5555555
    #43
    0
  12. #42 Nawaroj Khantee (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 5 เมษายน 2559 / 14:27
    อย่าาาเชียวววววว สงสารพี่จินนนนน มั่ยยยยยยยยย เดี๋ยวก็ลงเรือจุนเน่ซะหรอก!!!
    #42
    0
  13. #41 ออกัสจังง (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 5 เมษายน 2559 / 13:38
    เอาแล้วไงหวานเย็น ฮรืออออ หวังว่ามันจะไม่ดราม่า เพราะรูปแบบฟิคมันฟรุ้งฟริ้งมาก ไม่อยากให้มี ;--;
    #41
    0