iKON ϟ quack boys ㄨ「#จานบินใบว่าน」 « #BJIN ♡ »

ตอนที่ 4 : q u a c k - 3 ♡

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 203
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    3 เม.ย. 59

T
B
          








           สำหรับคืนนี้และตอนนี้ผมกำลังเดินแบกคนตัวเล็กที่หลับตาพริ้มอยู่บนหลังของผมตั้งแต่ชั้น G จนถึงชั้น 10 ระหว่างที่เดินไปยังห้องของตัวเองก็คิดเรื่องไลน์ของใบว่านที่ชานชานน้องชายของผมไลน์หาว่าคิดถึง "ไหนว่าไม่ชอบผู้ชายไง" พูดออกไปทั้งๆที่รู้ว่าคนนอนหลับอยู่ไม่ได้รับรู้หรอก

           "มาแล้วหรอเฮีย" เสียงของใครบางคนทักขึ้นทันทีที่ผมเปิดประตู "อ่าว หิ้วใครมาด้วยอะ ปกติไม่เห็นเอาคนนอกเข้ามานิ"

           "ไอ้หมีมึงมาทำไมเนี่ยไม่ไปนอนหอตัวเองวะ ?" ใช่ครับเขาคือชานชานน้องชายคนเล็กของผมเอง และผมก็เรียกมันว่าไอ้หมีตลอดเพราะรูปร่างบวกแก้มยุ้ยๆกับนิสัยน่ารักของมัน 

           "เข้าไม่ทันอะมัวแต่ทำการบ้านที่หอเพื่อนจนลืมดูเวลา" ชานชานเดินเข้ามาใกล้เพื่อจะมาช่วยผมพยุงคนตัวเล็กที่ผมแบกอยู่ แต่น้องชายก็ดันทักขึ้นมาซะก่อน "เห้ย เฮียนี่พี่ใบว่านนิ"

           "เออ ใบว่านที่ไลน์หาไง มึงเป็นอะไรกับใบว่านคนคุยหรือแฟนหรือว่าไง"

           "จะบ้าหรอเฮีย ผมชอบผู้ชายที่ไหนกัน พี่ว่านเนี่ยเจอกันตอนไปส่องสาวที่คณะทันตะฯ" 
           
           "แล้วมีการบอกว่าคิดถึงเนี่ยนะ"

           "ก็...คุยกันทุกวันบ่อยไง เห็นหายไปหลายวันเลยทักไปดู"

           "ไอ้หมี เฮียขอความจริง"

           "จะจีบเพื่อนสนิทพี่เค้า เลยต้องตีสนิทพี่เค้าก่อนพอใจยังเฮีย"       

           "เออ ก็แล้วไป" พอพูดจบผมเลยจะแบกใบว่านไปนอนในห้องของผมแต่ถูกน้องชายร่างหมีเดินมาขวางประตูห้องซะก่อน ไอ้หมีขัดขวางการเข้าห้องแถมยิงคำถาม "แต่เดี๋ยว แล้วเฮียไปแบกพี่เค้ามาจากไหนเนี่ย ผมสิต้องสงสัยเฮียจีบพี่เค้าอยู่หรอ ไม่อะ เฮียชอบผู้ชายนิ"

           "หยุดคุยกับตัวเองแล้วเขยิบออกจากประตูห้องกูก่อน" นี่คือข้อดีของไอ้หมีน้องรักมันเป็นคนที่เชื่อฟังและมักจะโดนผมหลอกตลอด "ไว้กูจะบอกพรุ่งนี้เช้าละกันนะไอ้หมีชาน กู้ดไนท์ ปั้ง !"

           "เฮียโครตนิสัยไม่ดีเลยอะ ออกมาคุยกันก่อนดิ"

           "ไม่เว้ย มึงไปนอนเหอะกูจะนอนแล้ว" จากนั้นผมก็ไม่ได้สนใจอะไรน้องชายแล้วมาสนใจคนที่ถูกแบกมาโดยผมดีกว่า ผมค่อยๆวางร่างบางลงบนเตียงแล้วจัดท่านอนให้เรียบร้อยโดยที่ไม่ต้องห่มผ้าห่มหรอก อากาศมันร้อนอยู่แล้วเปิดแอร์ก็พอ ผมยืนจ้องหน้าคนที่กำลังอยู่ในภวังค์ของตัวเอง "หลับตาพริ้มเชียวนะ ฝันดีละสิถ้าฝันจะดีจริงต้องมีฉันอยู่ในนั้นด้วยนะ"

           "จานบีนนนน" โอ๊ะ ดูท่าจะมีผมอยู่ในนั้นจริงซะด้วยสิ เสียงอู้อี้ภายในลำคอพูดออกมาเป็นประโยคยาวๆอีกครั้ง "คนนิสายม่ายดี อาวแต่จายตัวเองงงง ปายไหนก้อปายเลยยยย" 

           "ขนาดฝันยังด่าเลย หน้าตาก็น่ารักทำไมต้องดุขนาดนี้ด้วยวะเนี่ย" ไม่รู้ว่าจะดีใจดีมั้ย เค้าฝันถึงแล้วก็ด่าเนี่ยไม่รู้ว่าดีหรือไม่ดีแต่ก็คงจะดีมั้งเพราะว่ามันมีจานบินอยู่ในนั้นไง "เดี๋ยวมาเช็ดตัวให้แล้วกันนะ เป็นการไถ่โทษที่ไม่ได้พากลับหอ"

           ผมค่อยๆปลดกระดุมเสื้อที่คนตัวกำลังสวมอยู่ผมปลดแค่ 2 เม็ดบนแค่นั้น เพราะผิวขาวอมชมพูนั่นอาจจะทำให้ผมทนเช็ดตัวให้ต่อไม่ได้จนต้องเรียกไอ้ชานมาทำแทนแต่ไม่มีทางหรอกฉันไม่ให้ใครทำแทนฉันหรอกหน่า "นายรู้มั้ยว่าเกิดมาฉันยังไม่เคยดูแลใครแบบนี้ยกเว้นเจ้ามาโนชฉันเลยนะ"

           ผ้าชุบน้ำอุ่นในมือถูไปตามใบหน้าแขนและลำคอแล้วก็ถูกวางไว้บนหน้าผากคนที่นอนอยู่เป็นลำดับสุดท้าย 

           "ฝันดีนะไอ้ตัวแสบ" ผมทิ้งตัวลงนอนข้างคนตัวเล็กแล้วบอกฝันดีจากนั้นเปลือกตาของผมก็ค่อยๆปิดตามความง่วงที่มีอยู่ตั้งแต่อยู่ในร้านเหล้าแล้ว



ใบว่าน's พาร์ท

           "ปวดหัวจัง...น้ำอยู่ไหนเนี่ย" มือเล็กคลำดูตามความชินเวลาอยู่หอที่จะเอาขวดน้ำวางไว้โต๊ะข้างเตียงตลอด 'ทะ...ทำไมไม่มีโต๊ะล่ะ' ฉุกคิดซักพักจนต้องค่อยๆลืมตาขึ้นมาแสงที่แย้งตายิ่งทำให้ตัวเองตกใจมากขึ้นไปอีก เพราะเวลานอนที่หอเค้าปิดผ้าม่านอยู่เสมอ

           "เห้ย..." พอมองไปมืออีกข้างของตัวเองที่ถูกกุมด้วยมือหนาขนาดใหญ่กว่านิดหน่อยผมค่อยๆเลื่อนสายตาไปยังเจ้าของมือหนาจนทำให้ตัวเองอุทานออกมาอีกครั้ง "จะ..จานบิน" 

           จริงๆก็ไม่ได้ตกใจอะไรมากขนาดนั้นหรอกก็พอจะเข้าใจว่าตัวเองเมา แต่ก็ยังสงสัยอยู่ดีว่ามาอยู่กับไอ้คนที่นอนอยู่ข้างๆนี่ได้ยังไง 

           ส่วนจานบินก็กำลังนอนหลับไม่รู้เรื่องอยู่ผมจึงค่อยๆดึงมือตัวเองออกจากมือหนานั่นเพราะกลัวว่าคนที่นอนหลับจะสะดุ้งตื่น แต่พอได้มองหน้าเจ้าลูกชายคนโตของเจ้าของห้าง S ชัดๆ ผิวหน้าเกลี้ยงเกลาชะมัดใช้ครีมแพงละซิ แล้วก็หมั่นไส้จมูกโด่งๆนี่จัง  และแล้วผมถือวิสาสะเอามือไปบีบปลายจมูกโด่งๆนั่นด้วยความหมั่นไส้ "นี่แหน่ะ"

           'หมับ' มือที่กำลังบีบจมูกถูกจับโดยมือของคนที่ถูกบีบจมูกอยู่ ผมจึงรีบชักมือออกแล้วเด้งตัวลงมาทันที

           "โอ้ย !" ไม่ใช่เสียงใครที่ไหน เสียงของใบว่านคนนี้เอง เด้งจนตัวเองกลิ้งตกเตียงลงมาหน่ะสิครับ 

           "สมน้ำหน้า แล้วนี่อะไรมาบีบจมูกคนอื่นเค้า ชอบหรอเอาไปเล่นที่บ้านดิ"

           "ยังไม่ได้พูดอะไรซักคำ หยุดคิดไปเองซะทีได้มั้ยจานบิน"

           "นี่ ! ทำไมถึงชอบเรียกว่าจานบินเนี่ย"

           "ทำไม เราจะเรียกนายทำไม จานบิน จานบิน น่ารักจะตายไป"

           "จริงๆที่นายเรียกก็ไม่ผิดอะไรแต่ว่ามันเป็นชื่อฉันจริงๆ"

           "อ่าว จริงดิ พ่อแม่นายน่ารักเนอะตั้งชื่อลูกอย่างคิ้วท์เลยอะ บอกหน่อยดิมาจากอะไรอะจานบินเนี่ย"

           "อยากรู้ก็ไปถามพ่อเรานะครับคุณแฟน แต่ตอนนี้คุณแฟนควรไปอาบน้ำนะครับเหม็นเหล้าหึ่งเลย" แล้วจานบินก็ลุกจากเตียงเดินหยิบผ้าเช็ดตัวผืนใหม่มาให้ 

           "อาบน้ำหรอ  นายมีชุดอีกมั้ยอะ งั้นขอยืมหน่อยละกันเหม็นกลิ่นเหล้าจริงด้วย"

           "จะว่ามีก็มีแต่ว่ามันพิเศษหน่อยนะ มันถูกปักด้วยรูปดาวตรงปกเสื้ออะมันเป็นสัญลักษณ์ของแอมบาสซาเดอร์ แล้วมันอาจจะใหญ่กว่าเสื้อที่นายใส่อยู่อีกไซส์หนึ่งอะนายจะใส่มั้ยละ"

           "เอามาเหอะ ไม่ใครสนใจหรอก มีห้องน้ำอีกห้องมั้ยนายก็จะได้ไปอาบน้ำเหมือนกัน"

           "อืม ด้านนอกอะมี แปรงสีฟันใหม่อยู่ในตู้ข้างล่างอ่างล้างมือนะ หาเอาละกัน" พอจานบินพูดจบผมกำลังจะก้าวขาเดินออกไป "อะ เอาชุดไปถ้ามาเปลี่ยนในนี้พร้อมกันนายอาจจะไม่ได้ไปเรียนก็ได้นะ"

           "..." ไม่มีเสียงตอบรับใดมีเพียงนิ้วกลางที่ชูใส่หน้าเจ้าของประโยคก่อนหน้านี้  จากนั้นผมก็ดึงชุดจากมือแล้ววิ่งออกมาจากห้องนอนมันอย่างรวดเร็ว           

           "พี่ใบว่านหวัดดี" ผมมองหน้าคนที่ทักผมในเวลาอันน่าอายแบบนี้เขาคือน้องชานชานรุ่นน้องที่รู้จักเมื่อเดือนที่แล้วอย่างตกใจ เป็นรูมเมทหรอก็ไม่น่าใช่นะ ลูกเศรษฐีแบบนั้นคงไม่มาแบ่งกันหารค่าคอนโดหรอกมั้งแล้วน้องเค้าก็อยู่ปีหนึ่งน่าจะอยู่หอในนี่หน่า

           "อ่าว หมีชานมาอยู่นี่ได้ไง รู้จักไอ้จานบินด้วยหรอ" ผมถามคำถามกับน้องชานที่อยู่ในชุดนักศึกษากำลังดื่มนมแก้วโตกับขนมปัง

           "โอ๊ะโอ ไม่ธรรมดานะเนี่ยรู้จักชื่อเต็มของเฮียผมด้วย"

           "ตอนแรกเรียกเล่นๆแต่มันเพิ่งมายอมรับว่าเป็นชื่อเต็มมันเมื่อเช้านี่เอง แต่เดี๋ยวนะ เฮียหรอ ? พี่ชายนายจริงดิ แบบพ่อแม่เดียวกันเลยหรอ ?" 

           "ใช่แล้วครับ เฮียเป็นพี่คนโตผมเป็นน้องเล็กสุดครับ"

           "หือ น้องชายนิสัยดีเวอร์ ส่วนพี่ชายนายนี่เอาแต่ใจเวอร์อยู่บ้านก็เป็นแบบนี้อะหรอ"

           "ไม่ครับ หนักกว่าที่พี่เห็นแล้วกัน ไปอาบน้ำเถอะครับพี่เดี๋ยวค่อยออกมาคุยกันก็ได้"

           "อื้ม" 

           "หิวแล้วไปหาอะไรกินกัน มึงจะไปมั้ยไอ้หมี" 

           "ไม่ละเฮียเดี๋ยวไปหากินในมหาลัยเอาทีหลัง แต่เฮียจะบอกผมได้ยังว่าพี่ใบว่านกับเฮียเป็นอะไรกัน"

           "แฟน ! /เพื่อน !" ถึงแม้จะตอบพร้อมกันแต่แน่นอนว่าคำตอบของผมต้องเป็นแบบหลัง

           "แหน่ะ เอาให้แน่ๆครับ" 

           "แฟน" จานบินคว้าเอวผมไปแนบชิบเจ้าตัวอีกครั้ง

           "ครับๆ แฟนก็แฟน งั้นผมไปละนะ พี่ใบว่านไว้คุยกันในไลน์นะครับ"

           "พ่อ.ง กูไม่ให้คุยไปเรียนเลยไป๊ ไม่ต้องมาโบกมือยิ้มหวานใส่แฟนกูด้วยนะ"

           แล้วน้องชานก็เดินออกจากห้องไปเหลือแต่ไอ้จานบินบุคคลที่ไม่น่าไว้ใจที่สุดในสามโลก ได้แต่ปลอบตัวเองว่าให้ท่องไว้สองพยางค์เพื่อเงิน...เพื่อเงิน

           "ไปกินข้าวกันเถอะ"

           "งั้นกินเสร็จไปส่งเราที่หอด้วย นี่ถ้าไม่ติดว่าหิวไม่ไปด้วยหรอกนะ"

           "นายขัดคำสั่งฉันได้ที่ไหน ถึงนายไม่หิวฉันสั่งให้กินนายก็ต้องกินอะ" อยากจะไปฉีกสัญญานั่นทิ้งจังแต่ทำได้เพียงแค่คิด แต่เหมือนไอ้หมาจานบินมันจะเป็นผีมันรู้สิ่งที่ผมคิดอยู่แถมพูดกวนผมอีกต่างหาก "ไม่ต้องคิดจะทำลายสัญญานั่นหรอกนะ มันอยู่ในตู้เซฟของฉันอะนะ"

           "รู้แล้วหน่า เราจะขัดขืนแฟนเราได้ไงเนอะ" ผมประชดด้วยการดึงแขนมันมาควงแล้วพูดเสียงหวานใส่

           "อี๋ อย่ามาทำตัวน่ารักนะใบว่าน มันน่าขนลุก"

           "เอาใจยากจังวะ พอหวานใส่ก็ขนลุกพอไม่เล่นด้วยก็โดนด่าว่าดุเหมือนหมาจะเอาไง ต่อยกันมั้ย"

           "ต่อยกับผีดิ ตัวเท่าลูกหมาอย่าริมาเทียบราชสีห์ เดินออกไปเลย" ไม่พูดเปล่ามันจับไหล่ผมหันไปทางประตูแล้วดันให้ผมเดินไป เหมือนเด็กชะมัดจานบินเอ้ย



           พอผมบอกว่าหออยู่ใกล้ตลาด แต่ความแปลกมันอยู่ที่ว่าจานบินพามากินข้าวแถวตลาดที่มีร้านอาหารข้างทางและร้านที่อยู่ในตึกแถวเก่าๆที่ไม่ใช่ภัตตาคารหรูอะไร พอนึกภาพออกกันใช่มั้ยครับผมเลยแอบงงนิดหน่อยว่าเขาลึกๆเขาเป็นคนยังไงกันแน่ ติดดินหรอก็ไม่ค่อยแน่ใจเหมือนกันสิครับ

           "กินไรดี อยากกินอะไรเลือกร้านเลยนะ ฉันกินได้หมดอะ"

           "จานบิน" 

           "ว่า..."

           "ไม่ค่อยสร่างเลยอะ มึนหวะ"

           "เป็นไรมากรึเปล่า กินพวกต้มกระดูกพวกซุปดีมั้ยจะได้หายเมาค้าง ร้านนั้นก็อร่อยนะ"

           "ได้หมดอะ"

           "เอาซี่โครงตุ๋นยาจีน 1 แล้วก็ข้าวหน้าเป็ดพิเศษ 1 ครับ" พอสั่งเสร็จเขาก็พาเดินไปนั่งโต๊ะที่ไม่มีคนอยู่ใกล้

           "ขอถามไรอย่างดิ"

           "ว่ามา"

           "เป็นถึงลูกเจ้าของห้างเคยมากินข้าวในที่แบบนี้ด้วยหรอ"

           "คนรวยก็คนเหมือนกันนะ เอาจริงๆก็มากินกับพวกจูเน่กับบับบ่อยๆไงมันอยู่ใกล้มหาลัยด้วย ห้างน่าเบื่อจะตายนี่ยังคิดอยู่เลยว่าจะวางแผนเที่ยวต่างจังหวัดช่วงวันหยุดที่จะถึงเนี่ยแหละ"

           "จริงดิน่าสนใจนะเนี่ย"

           "หมายถึงฉันใช่ปะ แน่นอนว่าฉันน่าสนใจกว่าที่นายคิด"

           "ไม่เกี่ยวกับนายเลย เราหมายถึงทริปเที่ยวต่างจังหวัดเหอะ"

           "ถึงนายไม่สนใจฉันก็จะบังคับให้นายไปเที่ยวกับฉันตั้งแต่แรกอยู่แล้ว"

           "ถึงนายไม่บังคับเราก็จะไปแล้วก็ชวนเพื่อนเราไปด้วย เอาไงดีละ นายได้ภาระนั้นไปเต็มๆ"

           "มาดิไม่มีปัญหาอยู่แล้วจะได้สนุก แล้วก็รู้จักเพื่อนแฟนด้วย"

           "อี๋ เพื่อนเราไม่อยากรู้จักนายหรอกจานบินนิสัยก็ไม่ดีอย่างงี้"

           "ข้าวหน้าเป็ดพิเศษกับซี่โครงตุ๋นยาจีนค่ะ" มาเสิร์ฟทันเวลาพอดีก่อนที่จะกัดกันไปมากกว่านี้

           "เห้ย ลืมบอกไม่เอาผักบุ้งอะ" จานบินมองที่จานตัวเองแล้วบ่นทันที

           "ไม่กินก็เอามาให้เรา เดี๋ยวเรากินเองเราชอบกินผักบุ้ง"

           "จริงดิ ดีจังเอาไปให้หมดเลยนะ วันหลังต้องพาไปกินข้าวบ่อยๆละ จะได้จัดการผักให้ฉันนายจะได้สูงขึ้นด้วยไงดีมั้ย"

           "เอาที่นายสบายใจเลยเหอะ แต่ต้มตุ๋นนี่อร่อยดีอะ กินมั้ย"

           "ป้อนหน่อย อ้า" เกลียดการอ้อนขอให้ป้อนของมันมาก ถึงจะหมั่นไส้ยังไงแต่มือผมมันก็ไปเองซะงั้นตักซุปป้อนมันเฉยเลย

           "วันนี้อร่อยเป็นพิเศษ ปกติกินแล้วไม่อร่อยขนาดนี้เลยรู้มั้ยว่าทำไม"

           "ทำไม"

           "เพราะคนป้อนแหละมั้ง"

           "แหวะ ขออ้วกใส่หน้าเลยได้มั้ย คนยิ่งไม่สร่างอยู่นะ"

           "เวลานายทำหน้ามุ้ยแบบนี้ไม่น่ารักเลยนะใบว่านออกน่าเกลียดมากกว่า อย่างนายนะฉันว่าน่ารักเฉพาะตอนนอนหลับเท่านั้นแหละ"

           "ตัวเองดีตายแหละ นี่แหน่ะ" แล้วผมก็เหยียบเท้ามันครับ บังอาจมาว่าใบว่านน่าเกลียดนี่ต้องเจอแบบนี้

           "โอ้ย ไอ้หมอโหดด.." พอมันด่ากลับแต่จู่ๆก็หยุดลากเสียงแบบกะทันหันแล้วทำหน้าตกใจอะไรบางอย่าง

           "มีอะไรหรอ"

           "ม๊า..."

           "อาตี๋..."



TBC.

#จานบินใบว่าน


ถ้าถามว่าเราเมนใครเราเมนชานอูนะตัวเอง
แต่เราชิปบีจิน จุนฮวานอะ 
ขอบคุณคอมเม้นท์นะคะมันคือกำลังใจที่ดีที่สุดไรท์เตอร์ทุกคนเลยค่ะ
@qallent
           
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

163 ความคิดเห็น

  1. #155 iaaooa (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2559 / 12:22
    โอ๊ยชานกับน้ำหวานแน่ๆๆๆ น่ารักกกกกก
    #155
    0
  2. #99 powder (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 10 เมษายน 2559 / 18:27
    แงงงน่ารักอ่ะเจอม๊าจานบินด้วยยยย
    #99
    0
  3. #62 Je beemm (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 6 เมษายน 2559 / 22:15
    หว่ายยแม่มา... #มีชานยุนน ><
    #62
    0
  4. #40 alwsik (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 4 เมษายน 2559 / 19:10
    เรื่องนี้น่ารักกก ชอบบ เถียงกันน่ารักมากกก
    อูยยแม่มาแล่ววววๆ
    #40
    0
  5. #39 helloimf14 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 4 เมษายน 2559 / 14:45
    น่ารักกกกก ชอบเรื่องนี้อ่า ติดตามมมเลยย
    #39
    0
  6. #38 Ai'MuuMint (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 4 เมษายน 2559 / 12:37
    อุ๊ย น่ารักกกกก เจอม๊าแย้ววววว
    #38
    0
  7. #32 pinkypiez_ (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 3 เมษายน 2559 / 16:58
    น่าร้ากกกกกกกกก จานบินใบว่านถึงจะกัดกันตลอดแต่ฟินมาก แต่เจอคุณแม่แฟนซะแล้วสิใบว่าน รอนะคะไรท์ -////////-
    #32
    0
  8. #31 hbortuan (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 3 เมษายน 2559 / 15:33
    โถ่ว ชานชาน5555555 จานบินนี่จะรักหรือจะร้ายคะ ตอบค่ะ 
    #31
    0
  9. #30 mayoona (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 3 เมษายน 2559 / 15:30
    อ้าว คุณพ่อคุณแม่ อั้ยหยา ถึงเวลาเปิดตัวลูกสะใภ้5555555555555555555
    #30
    0
  10. #29 ป.ป.ปี้วปี้ว (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 3 เมษายน 2559 / 15:20
    อัพต่อเลยน้าาาาาา รออ่านอยุ่ น่ารักโครตตต
    #29
    0
  11. #28 Nawaroj Khantee (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 3 เมษายน 2559 / 14:49
    ชิบผายแม่มา5555555555555
    #28
    0