Hunt ล่าฆ่าระห่ำ - นิยาย Hunt ล่าฆ่าระห่ำ : Dek-D.com - Writer
×

    Hunt ล่าฆ่าระห่ำ

    โดย _Nueng_

    จะเป็นยังไงเมื่อคนอย่างจองกุกต้องมาตามจับมือปืนที่ฆ่าเพื่อนของเขาอย่างหน้าตาเฉยโดยที่ไม่รู้สึกรู้สาอะไร งานนี้เขาต้องออกตัวล่าเเล้วล่ะ

    ผู้เข้าชมรวม

    26

    ผู้เข้าชมเดือนนี้

    1

    ผู้เข้าชมรวม


    26

    ความคิดเห็น


    0

    คนติดตาม


    0
    หมวด :  สืบสวน
    จำนวนตอน :  0 ตอน
    อัปเดตล่าสุด :  22 ธ.ค. 62 / 11:58 น.

    อีบุ๊กจากนิยาย ดูทั้งหมด

    loading
    กำลังโหลด...
    ตั้งค่าการอ่าน

    ค่าเริ่มต้น

    • เลื่อนอัตโนมัติ

         

         จองกุกกับจีมินเป็นเพื่อนซี้ที่สนิทกันมาตั้งเเต่สมัยประถมต้นจนถึงปัจจุบัน นับว่านานมากเลยกับความสัมพันธ์ที่ยั้งยืนเเบบนี้ ทั้งคู่ทำงานเป็นสายลับขององค์กรลับในกรุงโซลเป็นสายลับอันดับต้นๆของบริษัทเเละทั้งคู่ก็ไม่เคยทำงานพลาดจนกระทั่ง " เพื่อนของเขาถูกลอบยิง " เสียชีวิตขณะกำลังปฏิบัติหน้าที่การค้นหาหลักฐานมัดตัวผู้ก่อเหตุที่ตอนนี้ถูกควบคุมอยู่ นับว่าน่าเสียใจกับจองกุกที่เพื่อนสนิทของเขาต้องมาตายเเบบนี้ เเต่ถ้าทำงานนี้มันก็ต้องเสี่ยงอยู่เเล้ว ถึงยังไงเขาก็ไม่ให้เพื่อนสนิทของเขามาตายอย่างเสียศักดิ์ศรีเเบบนี้หรอก " เขาต้องตามจับคนมันมาให้ได้ "




    .





    .







    .



    4 เดือนต่อมา...



     ณ องค์กรลับเเห่งกรุงโซล



    ในห้องสีขาวที่ถูกตกเเต่งด้วยของไม่มากนักในห้องมีเเค่โต๊ะทำงานหรูๆเท่ๆสีไม้กับเก้าอี้นุ่มๆที่ไว้พิงหลังเเละอย่างอื่นอีกไม่มาก บนโต๊ะทำงานสีไม้มีเอกสารวางไว้ประมาณสัก2-3เเผ่น ถูกวางระเกะระกะไว้บนโต๊ะก่อนจะถูกมือหนาหยิบเอกสารขึ้นมาเซ็นต์อย่างลวกๆเเล้ววางไว้ที่เดิม จอน จองกุก ชายหนุ่มอายุประมาณสัก 22 ปี นั่งหลับตาเอนหลังพิงพนักเก้าอี้สีดำนุ่มหลังเซ็นต์เอกสารเสร็จพลางคิดอะไรไปเรื่อยเปื่อย นี้ก็เข้าเดือนที่4เเล้วที่ปาร์ค จีมิน เพื่อนสนิทของเขาจากไปอย่างไม่มีวันกลับ พอคิดไปเรื่อยๆความทรงจำในอดีตก็เเล่นเข้ามาในหัวของเขา



    สมัยป.3



    " จองกุกไปเล่นบ้านเรากัน เเม่เราทำขนมไว้ให้ด้วย เอาบอลมาเล่นด้วยนะตอนเย็นจะได้ไปเตะกัน





    " เค รอเราเเปบขอไปบอกเเม่ก่อนเดี๋ยวเเม่ตี "





    " อืม! "



    .





    .





    .



    ม.5 





    " ใครจะสมัครลงวิ่งเเข่งของสีเรา ให้ไปลงชื่อที่ครูซองมินนะ ครูฝากบอกมา " เสียงของหัวหน้าห้องตะโกนปล่าวประกาศเพื่อนๆ นัั่งอยู่ในห้องเรียนของก่อนจะเข้าคาบ


    " ไอ้กุกมึงไปดิ มึงวิ่งเร็วไม่ใช่หรอ "  จีมินเพื่อนสนิททีี่นั่งข้างๆเขาใช้ศอกสะกิดลำเเขนเเน่นที่วางไว้บนโต๊ะเรียน ก่อนเจ้าตัวที่ถูกสะกิดจะตอบออกมา


    " ไม่วะ น่าเบื่อ


    " มึงยังไม่ทันได้วิ่งเลย เบื่อเร็วจังวะ ถ้ามึงเบื่อเร็วเเบบนี้จะไปเป็นนักสืบได้ไง "


    " ..... "



    " นักสืบเวลาสืบต้องใช้ความอดทนสูง ถ้ามึงไปเป็นจะไม่ถูกไล่ออกตั้งเเต่เเรกเลยรึไง "


    " เนี้ย กูก็จะไปลงชื่อด้วย "


    " มึงไปด้วย?? "


    " ก็เออดิวะ ถึงกูขาจะสั้นก็เถอะ กูไม่ท้อหรอกจะคว้าชัยชนะของสีเรามาให้ได้! "


    " 5555 มุ่งมั่นเกิน "


    " เเล้วตกลงมึงลงเเข่งมั้ย "


    " ...... "


    " ??? "


    " มึงลงกูก็ลง "


    " เย้ยยย นี่ล่ะเพื่อนผมมมม "


    .



    .



    .


    ความทรงจำต่างๆไหลเข้ามาในหัวของเขาอย่างถาโถม เหตุการณ์ต่างๆ อดีตต่างๆ วันเวลาที่เพื่อนสองคนอยู่ด้วยกัน จนถึงวันสุดท้าย...


    .


    .



    .


    " ระวังๆไว้นะ ฉันรู้สึกว่าที่นี้มันไม่ปลอดภัย เอาซะเลย "



    " เเหม่ คุณปาร์คครับ พูดเป็นกันเองก็ได้ "


    " นี่มันเวลางาน อย่านอกเรื่องรีบค้นเร็ว "


    14 นาทีผ่านไป


    " เป็นไงเจออะไรบางมั้ย?  "


    " ไม่เจออะไรเลย สงสัยคงไม่ใช่ที่นี้ "


    "  นั้นก็กลับกันเถอะไอ้มิน "


    "  เอ- "


    ปัง! 


    " จีมิน! "


    " จีมิน!! "


    " เฮ้ย อย่าพึ่งหลับนะเว้ยอยู่กับกูก่อน!! เดี๋ยวจะโทรหารถพยาบาลมา! อย่าเป็นอะไรนะมึง!! "


    " ม...ไม่รอด "


    " กู..ค..คง ทำบุญมาเเค่นี้ อึก "


    " พูดบ้าอะไรวะ เเข็งใจหน่อย! "


    " ขอบคุณนะ..เพื่อนที่คอยอยู่ ค..เคียงข้างกันมาตลอด กูโดน..ย..ยิงจุดสำคัญ ย..ยังก็ไม่รอด "


    " อย่าตาย! ห้ามตายนะเว้ย! รถกำลังจะมาเเล้ว!! "


    " ไม่..ทันหรอก ลาก่อนเพื่อน..รั..รัก จ..จากจีมิน ไม่ต้องร้องไห้นะกูไม่อยู่เเล้ว.. " 


    " ..... "


    " จ..จีมิน เฮ้ย อย่าหลับ ฮ..ฮึก ไอ้มิน!  จีมิน! ไหนบอกเพื่อนไม่ทิ้งกันไง ฮ..ฮึก "


    " ไอ้มิน!!! "



    .



    .



    .


    น้ำตาสีใสไหลออกมาจากหางตาของร่างหนาที่นั่งหลับตาอยู่ ก่อนจะลืมตาขึ้นมาเเล้วปล่อยให้มัน   ไหลอยู่เเบบนั้นจนพอใจ


    " ไหนมึงบอกจะไม่ทิ้งกันไง.. ไอ้มินเพื่อนยาก "




    .




    .




    .


       ___________________________


    ลองไปฟัง "เพลงพันธุ์เดียวกัน " เพื่่อเข้าใจความสัมพันธ์เเบบเพื่อนของทั้งคู่นะค่ะ


    _____________________________


    ลงครั้งเเรกน้าอาจไม่ค่อยจะดีเท่าที่ควร ยังไงก็จะพยายามเเต่งเรื่องให้ออกมาดีนะคะทุกคนนน??’•????






    นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ ดูทั้งหมด

    loading
    กำลังโหลด...

    อีบุ๊ก ดูทั้งหมด

    loading
    กำลังโหลด...

    คำนิยม Top

    ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

    คำนิยมล่าสุด

    ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

    ความคิดเห็น