[END] ✿ SUPER BABY [KOOKV] ✿ #กุกกี้น้อยจอมพลัง

ตอนที่ 17 : ✿SUPER BABY✿ CHAPTER 15 : My euphoria 140%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,865
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 449 ครั้ง
    16 ม.ค. 62

B
E
R
L
I
N
 



“รู้อะไรไหมแทฮยอง...ตอนนี้ กูมีความสุขที่สุดเลย



Taehyung's POV :



เวลาผ่านไป..



ผมกับจองกุกอยู่กันในฐานะผัวเมีย(?)มาเป็นเวลาร่วมหนึ่งเดือนเต็มแล้ว ชีวิตเลิฟของเราทั้งคู่นั้นช่างเพอร์เฟ็คราวกับในซีรีย์เกาหลีแถมยังรักกันปานจะกลืนกินจนคนโสดขี้อิจฉาอย่างไอ้จีมต้องเบะปากใส่แรงๆอยู่เรื่อย อีกอย่างถึงแม้จะได้เจอกันแค่วันละ 12 ชั่วโมง แต่การมีจองกุกเป็นแฟนก็นับว่าเป็นเรื่องโชคดีไม่ใช่น้อย ตั้งแต่คบกันมาเขาก็ทำกับข้าวไว้ให้กินทั้งสามมื้อ ดูแลเทคแคร์ทะนุถนอมกันอย่างดีประดุจว่าคิมแทเป็นเจ้าหญิงผู้เปราะบางในนิยาย แม้แต่เวลาผมโดนยุงกัดที่แก้มจองกุกยังอุตส่าห์ตบให้จนกูคอบิดเลยทีเดียว ที่สำคัญคือผมไม่ต้องกังวลเลยว่าจองกุกจะแอบมีกิ๊ก เพราะแค่ลองมองเข้าไปในดวงตาของอีกฝ่ายที่มีมองมาราวกับว่าผมคือโลกทั้งใบของเขาบวกกับรอยยิ้มที่จองกุกมีให้ผมคนเดียวแล้วก็บั่บบ อร๊ายยย! นึกแล้วมันก็อดเขินตัวบิดไม่ได้เลยง่า! (人´∀`)



บอกตามตรงก็คือตอนนี้ชีวิตรักของผมนั้นแฮปปี้ดีเว่อร์เอามากๆ เรียกได้ว่ามีผัวดีมีชัยไปกว่าครึ่ง แต่เสียอยู่อย่างเดียว..



กูไม่เข้าใจว่าทำม๊ายยยทำไมจองกุกต้องเอากูวันละไม่ตํ่ากว่าสามรอบแบบนี้ด้วยวะ!!? ฮรือออ ㅠㅠ



อย่างที่บอก...ผมไม่ปฏิเสธหรอกว่าจองกุกเด็ดแค่ไหน แต่การที่เอากูจนสลบนี่มันไม่ใช่แล้วจริงๆ บางคืนสลบไปแล้วแต่มันก็ยังหน้าด้านเอาต่ออยู่ดี ไม่มีวันไหนเลยทีกูไม่เจ็บตูดเลยจริงๆ พูดง่ายๆคือมันไม่คิดจะถนอมเอวภรรเมียมันเลยสักนิดอ่ะ ฮรึกกก ถามว่าบ่นไปแล้วจองกุกมันจะปรับปรุงตัวมั้ยน่ะเหรอ? บอกเลยว่านอกจากจะไม่มีอะไรดีขึ้นแล้ว กูยังโดนเพิ่มอีกหลายรอบแถมปากกูยังถูกตีด้วย *เซ็นเซอร์* ที่แข็งๆใหญ่ๆนั่นอีก อยากจะตะคอกถามใส่แรงๆว่าแบบนี้ก็ได้หรอวะ!? ฮรึกกก คงไม่มีใครจะอาภัพในเรื่องบนเตียงเท่ากูอีกแล้วสิท่า ได้แต่หวังว่าจะมีวันที่จองกุกเข้าใจซะทีว่าการเป็นฝ่ายโดนเสียบน่ะมันเจ็บชิบหายขนาดไหน 'ได้แต่หวัง' น่ะนะ..



“แทฮยอง



ผมหันไปมองคุณสวามีผู้มีหน้าตาน่ารักคิขุอาโนเนะเหมือนกระต่ายตัวน้อยๆแต่หุ่นกลับถึกเหมือนอควาแมนที่กำลังนั่งดูดาวชิวๆอยู่ข้างๆ ตัดภาพมายังกูที่กำลังนั่งตัวสั่นหน้าซีดเป็นไก่ต้มด้วยความหวาดเสียวอย่างน่าอนาถ ถามว่าทำไมถึงต้องกลัวน่ะเหรอ? คุณก็ลองมานั่งห้อยขาบนดาดฟ้าของตึกสูงเป็นสิบๆในโซลแบบนี้ดูสิ! ถ้าเผลอตกลงไปข้างล่างนี่คือม่องเท่งกลายเป็นผีคอหักเลยนะ ฮรึกกก อีกอย่างกูก็ไม่ใช่คนใจแข็งอะไร ออกจะปอดแหกด้วยซํ้า แล้วแบบนี้จะไม่ให้กลัวได้ไงล่ะ จองกุกก็ไม่รู้นึกคึกอะไร บอกว่าจะพาไปเที่ยวเนื่องในโอกาสวันครบรอบ ไอ้เราก็นึกว่าจะพาไปในสถานที่โรแมนติกๆแบบชายทะเลไรงี้ ใครจะไปรู้ล่ะว่ามันจะพามาในที่หวาดเสียวเหมือนหน้าผานรกแบบนี้อ่ะ!? ฮรือออ ㅠㅠ



จองกุกยังคงจ้องผมที่กำลังนั่งตัวสั่นเป็นลูกนกอย่างไม่คลาดสายตา ก่อนจะยกมือขึ้นมาลูบหัวผมเบาๆเป็นการปลอบ “กลัวหรอ



..นั่งปากสั่นไข่สั่นเหมือนโดนผีเข้าขนาดนี้ เค้าเรียกไม่กลัวมั้ง!! จะถามเพื่อ?



“ปล่าวซะหน่อย แค่นี้จิ๊บๆอยู่แล้วน่า” ว่าพลางชูสองนิ้วให้ด้วยรอยยิ้มเกร็งๆ ใช้นิ้วหัวแม่ตีนคิดก็ดูออกแล้วว่ากูกำลังกลัวขี้หดตดหายไปหมดแล้ว ฮรึกกก



“ไม่ต้องกลัวน่า กูไม่ปล่อยให้มึงร่วงลงไปหรอก” จองกุกกล่าวด้วยรอยยิ้มเอ็นดูพลางตักบิงซูใส่ปากผม อีกฝ่ายเห็นว่าผมอยากกินเลยซื้อมาประเคนให้ถึงที่ ทุกวันนี้อยากได้อะไรจองกุกก็ไปสรรหามาให้หมด ขยันเอาใจเมียอย่างไม่ขาดสาย ขนาดวันก่อนผมเห็นช้างในสารคดีแล้วชมว่ามันน่ารัก จองกุกยังอุตส่าห์ไปอุ้มมาให้จากสวนสัตว์เลยอ่ะคิดดู สามีแห่งชาติชัดๆเลยอ่ะว่ามะ ฮรือออ ทำไมกูโชคดีอย่างงี้เนี่ย อิจฉาตัวเองไพหมดแร้วว งื้ออออ



แต่ถึงอย่างนั้น..



“มึงไม่จำเป็นต้องเอาใจกูขนาดนี้ก็ได้นะ” คราวนี้ผมเป็นฝ่ายป้อนนํ้าแข็งใสให้จองกุกบ้าง อีกฝ่ายเลิกคิ้วสูงก่อนจะมองมาอย่างไม่เข้าใจ



“ไม่ชอบหรอ



ผมส่ายหน้ารัวๆทันที ใครจะไม่ชอบถูกปรนนิบัติเป็นคุณหนูคุณนายล่ะจริงมั้ย โฮะๆๆๆ “ชอบสิ แต่บางที...



.............



“กูก็รู้สึกผิดที่ผู้ชายดีๆอย่างมึงต้องลดตัวมาเป็นแฟนกับคนอย่างกูอ่ะ..”  ริมฝีปากที่โดนคนข้างๆจูบเป็นประจำเบะลงอย่างหดหู่ ก่อนจะกรีดร้องออกมาลั่นเมื่อจองกุกผลักผมอย่างไม่แรงนักแต่มันก็ทำให้หวาดเสียวว่าจะตกลงไป



“ท..ทำบ้าอะไรของมึงเนี่ย!?



“มึงไม่มีสิทธิ์คิดอะไรเหลวไหลแบบนั้น” ปากที่ทำท่าจะโวยวายต่อปิดฉับทันทีเมื่อได้ยินนํ้าเสียงชวนขนลุก สายตาของจองกุกเต็มไปด้วยความไม่พอใจอย่างเห็นได้ชัด



เอาแล้วไง...โดนผัวงอนอีกละกู ฮือออ ㅠㅠ



“ทั้งหมดที่กูทำไปก็เพื่อให้มึงมีความสุข ไม่ใช่ให้มาคิดอะไรไร้สาระแบบนี้



ท่าทางของจองกุกดูหงุดหงิดจนต้องรู้สึกเสียวสันหลังอย่างอดไม่ได้ ผมเม้มริมฝีปากแน่นอย่างประหม่าก่อนจะเอื้อมมือไปแตะแก้มของคนรักเบาๆ “กูแค่กำลังจะบอกว่า...มึงไม่จำเป็นต้องเอาอกเอาใจกูขนาดนี้ก็ได้ เพราะแค่มีมึงอยู่ข้างๆ กูก็มีความสุขมากเกินพออยู่แล้วจองกุก



.............



“เพียงเท่านี้ กูก็ไม่ต้องการอะไรอีก— อื้อออ” สัมผัสนุ่มหยุ่นประทับลงมาบนริมฝีปากโดยไม่ปล่อยให้ผมพูดจบ ผมสะดุ้งเล็กน้อยเมื่อโดนจู่โจมอย่างไม่ทันตั้งตัวก่อนจะโอบรอบคออีกฝ่ายแล้วจูบกลับไปเช่นกัน จองกุกไม่ได้รุกลํ้าอะไรเข้ามา เขาเอาแต่ขบเม้มดูดดุนกลีบปากราวกับจะซึมซับและถ่ายทอดความรู้สึกออกไปให้กันและกันมากที่สุด เขาผละออกมาแล้วดึงหัวผมไปซบไหล่กว้างด้วยรอยยิ้ม



“เมียใครเนี่ย ทำไมน่ารักจัง



“..ใช้คำว่าแฟนน่าจะสละสลวยกว่านะ



“พูดมากเดี๋ยวก็โดนจับกดบนนี้หรอก



คำขู่นั่นทำให้ผมหันไปมองคนข้างๆอย่างท้าทาย “กล้าหรอ?



จองกุกยิ้มมุมปากอย่างเจ้าเล่ห์แล้วรูดซิบกางเกงลง ผมแทบกรี๊ดสาวแตกก่อนจะรีบตะครุบมือหนานั่นที่กำลังจะดึงน้องชายใหญ่ยักษ์ออกมาสู่โลกภายนอกอย่างหน้าตาเฉย โอ๊ยยย! คือนอกจากมันจะหื่นได้โล่แล้วยังจะหน้าด้านอีกหรอวะ!? ฮรือออ ทำไมแฟนกูเป็นคนแบบเน้เนี่ยย



“พอๆๆๆ เชื่อแล้วว่ากล้า! ไม่ต้องโชว์ให้ดูก็ได้



“แต่กูอยากลองทำนอกสถานที่มานานแล้วนะ” จองกุกส่งสายตาออดอ้อนเหมือนลูกกระต่ายหิวนมแบบที่กุกกี้ชอบทำมาให้ คือมันก็น่ารักดีนั่นแหละแต่มันช่างขัดกับเรื่องลามกที่มึงกำลังจะทำเหลือเกินพ่อคู๊นน!



“ขอร้องล่ะแทแท..



เหอะ! คิดหรอว่ากูจะยอมทำเรื่องบัดสีพรรค์นั้นในสถานที่แบบนี้!?



“นะ แค่ออรัลเซ็กส์เฉยๆก็ได้



“เออๆ ก็ได้! ไว้คราวหน้าละกัน บนนี้มันแคบเกินไป ทำ...ไม่ถนัด” โอ๊ยยย! หน้ากูแดงจนไม่รู้จะแดงยังไงแล้ว! ฮรือออ ถอนคำพูดคืนได้มั้ยเนี่ยย!? ㅠㅠ



จองกุกที่ได้ยินแบบนั้นก็ดีใจสุดขีดเหมือนปลากระดี่ได้นํ้าด้วยแววตาเป็นประกาย ก่อนจะคว้าผมไปกอดแน่นทันทีจนกระดูกสันหลังกูแทบหัก “เมียกูแม่งน่ารักชิบหายเลย! งั้นเดี๋ยวกูเลือกสถานที่เองนะ เอาบนรถไฟ? บนเครื่องบิน? ในห้าง? เอ๊ะ! หรือว่ากลางถนนดีนะ?



..แค่ได้ยินชื่อสถานที่พวกนั้น กูก็รู้สึกเหมือนจะเป็นลมบ้าหมูอยู่แล้ว โอ๊ยยย! มึงช่วยสนใจหน่อยว่ากูอยากทำกับมึงมั้ยไอ้คนเผด็จการ! กูเป็นเมียมึงนะโว้ยยย! ทำไมไม่รู้จักเกรงอกเกรงใจกันบ้าง ฮรือออ ㅠㅠ



จองกุกที่เห็นผมนั่งซึมกะทืออย่างหมดอาลัยตายอยากอยู่ก็ค่อยๆสลายรอยยิ้มไป ดวงตาที่เต็มไปด้วยความดีใจและคึกคะนองเมื่อครู่ถูกแทนที่ด้วยความเป็นห่วงแทน ก่อนจะถามอย่างตรงไปตรงมา “ไม่ชอบหรอ 



ตอนแรกก็อยากจะตอบไปว่าไม่ชอบอย่างแรง แต่พอเห็นสายตาอันซื่อตรงของจองกุกที่บ่งบอกว่าเขาจะไม่ทำแน่ถ้าผมไม่ต้องการแล้ว...มันก็รู้สึกคันยุบยิบที่อกซ้ายยังไงไม่รู้



เห้ออ เอาวะ! ไหนๆจองกุกก็เป็นผัวที่ดีขนาดนี้ กูจะลองปากตรงกับใจดูสักครั้งก็ได้ เพราะลึกๆแล้วกูก็อยากลองทำนอกสถานที่เหมือนกัน...จะเด็ดแค่ไหนนะ?



กรี๊ดดดดด!! ทำไมกูดูเป็นคนหื่นงี้เนี่ยย!? ฮรือออ ㅠㅠ



“ชอบดิ กูก็อยากลองเหมือนกันนั่นแหละ” ได้ยินดังนั้นจองกุกก็ถอนหายใจอย่างโล่งอกทันที ผมรู้ว่าเขาจะไม่บังคับแน่ถ้าผมไม่ต้องการ ส่วนไอ้เรื่องที่ว่าผมปฏิเสธเรื่องบนเตียงแทบตายแต่มันก็ยังขืนใจนั่นน่ะ...เป็นเพราะจองกุกรู้น่ะสิว่าลึกๆแล้วผมก็ชอบเรื่องพวกนั้นเหมือนกัน ออกจะชอบมากซะด้วย ฮรึกกก จะเป็นผัวที่รู้ใจกันเกินไปแล้ว



ผมวางศรีษะบนไหล่กว้างเมื่อรู้สึกง่วงๆโดยมีจองกุกคอยลูบหัวอย่างเอ็นดูเป็นระยะๆ ก่อนที่ริมฝีปากหยักจะจูบลงไปบนกลุ่มผมสีบลอนด์



“กูรักมึงนะแทฮยอง...รักจนจะบ้าตายอยู่แล้ว” สีหน้าและรอยยิ้มของจองกุกในตอนนี้เหมือนผู้ชายที่มีความสุขที่สุดในโลก และผมก็คงเป็นคนที่โชคดีที่สุดที่ได้เป็นเจ้าของรอยยิ้มนี้...ได้เป็นคนรักของผู้ชายคนนี้



ผมก้มลงไปประทับริมฝีปากลงไปบนอกซ้ายที่เป็นตําแหน่งหัวใจของอีกฝ่ายเบาๆ ก่อนจะกลับมานอนที่เดิมแล้วตอบกลับไปด้วยรอยยิ้มที่เปี่ยมไปด้วยความสุข



“รักมากเหมือนกัน...คุณสามี



โดยที่ไม่รู้เลยว่า...ความสุขนั้นกำลังจะหมดลงในไม่ช้านี้



Loading...55%



วันต่อมา..



8 AM KST



อรุณเบิกฟ้าเห็บหมาร่าเริง(?) ในที่สุดก็เช้าแล้วจ้าา คุณคงคิดว่าเช้าวันใหม่จะต้องเป็นวันที่ดีแน่ๆใช่ป่ะ? บรรยากาศสดใส อากาศเย็นสดชื่น แสงแดดอุ่นๆส่องเข้ามาในห้อง มีเสียงนกร้องจิ๊บๆอยู่ริมหน้าต่างเหมือนในการ์ตูนเด็ก แต่มันไม่ใช่สิ่งที่คิมแทฮยองกำลังประสบพบเจออยู่ตอนนี้ นั่นก็เพราะ..



กูเจ็บตู๊ดดดด!!!! ㅠㅠ



จะไม่ให้เจ็บได้ไงในเมื่อจองกุกมันเอากูตั้งสี่รอบอ่ะ! สี่รอบสี่ท่าอ่ะคิดดู จิตใจมันทำด้วยอะไรถึงได้ปู้ยี่ปู้ยำเอวกูขนาดนี้ได้ลงคอ ถุงยางก็ไม่คิดจะใช้ เอาแต่แตกในจนกูจะท้องลูกได้เป็นสิบๆอยู่แล้ว ฮรึกกก ไอ้ผัวหื่น! ไอ้กระต่ายบ้ากาม! ไอ้..ไอ้...โว้ยยย!! ㅠㅠ



แต่พอลองคิดถึงจองกุกดูแล้ว...จะว่าไป มันหายไปไหนแล้วนะ



“อื้อออ..จองกุก



มือเรียวสีนํ้าผึ้งปัดป่ายไปบนที่นอนอย่างสะเปะสะปะเพื่อควานหาตัวการที่ทำให้เอวกูระบมด้วยความงัวเงียจากการเพิ่งตื่นนอน จนกระทั่งผมไปคว้าเจออะไรบางอย่างนุ่มๆอุ่นๆที่คุ้นเคยเลยคว้าเข้ามากอดทันที



แต่...ทำไมมันแปลกๆวะ



“จองกุก นี่มึงตัวเล็กลงหรอวะ



ถามเสียงอู้อี้ตามประสาคนง่วงนอน ก่อนจะเปิดเปลือกตาขึ้นมาเป็นครั้งแรกของวัน สิ่งแรกที่เห็นก็คือใบหน้าน่ารักน่าเอ็นดูเหมือนกระต่ายตัวน้อยๆในอ้อมแขน



..ที่ไม่ใช่จองกุกอย่างที่คาดหวังไว้แต่อย่างใด



“กุกกี้?



ผมลืมไปว่าตอนนี้เป็นเวลากลางวัน ซึ่งเป็นช่วงเวลาที่ไม่สามารถเจอจองกุกได้แม้สักเสี้ยววินาทีต่อให้ผมจะคิดถึงมากแค่ไหน สีหน้าผิดหวังของผมทำให้กุกกี้ค่อยๆหุบรอยยิ้มลง ดวงตากลมใสแป๋วที่มักจะหยีลงด้วยรอยยิ้มบัดนี้เต็มไปด้วยความว่างเปล่า



“ออมม่าเบื่อหน้ากุกกี้ขนาดนั้นเลยหรอ



ผมเบิกตากว้าง รีบส่ายหน้าไปมาเป็นพัลวันทันที “ปล่าวนะ! ไม่ใช่ซะหน่อย ไปเอาความคิดแบบนี้มาจากไหนเนี่ย



“ตั้งแต่ออมม่ามีแฟน ในสายตาออมม่ามีแต่จองกุก ไม่เคยสนใจกุกกี้เลยสักนิด —วันๆเอาแต่รอว่าเมื่อไหร่จะคํ่า กุกกี้จะได้หายๆไปให้พ้นหน้า แล้วจองกุกก็จะได้มาซะที



ผมได้แต่เงียบ ไม่รู้จะหาคำพูดไหนมาแก่ตัว เพราะสิ่งที่เด็กน้อยตรงหน้าพูดนั้นเป็นความจริงทุกประการ ผมเอาแต่เฝ้ารอว่าเมื่อไหร่จองกุกจะคืนร่างกลับมาหาผม มาใช้ชีวิตแบบคนรักกันอย่างที่ควรจะเป็น เวลากลางวันของทุกๆวันผ่านไปอย่างเชื่องช้าและเงียบเหงาเมื่อไม่มีจองกุกอยู่ข้างๆ จริงอยู่ที่ผมควรจะชินได้แล้วกับเรื่องนี้ เพราะผมก็เจอจองกุกได้แค่ตอนกลางคืนมาตั้งแต่วันแรกที่เราเจอกันแล้ว แต่คงเป็นเพราะหลังจากที่เป็นแฟนกัน ผมถึงได้รู้สึกต้องการเขามากขึ้น โหยหาเขามากขึ้นอย่างไม่มีสิ้นสุด



..โดยที่ไม่รู้เลยว่าตัวเองกำลังมองข้ามใครบางคนไป



แต่ถึงอย่างนั้นผมก็ไม่เคยเบื่อหน้ากุกกี้เลยสักครั้ง น้องยังคงเป็นเด็กน่ารักแสนดีที่ผมเอ็นดูเสมือนลูกในไส้เหมือนที่เคยเป็นมาตลอด แต่คงต้องยอมรับว่าช่วงหลังๆมานี้ ผมมองข้ามน้องไปจริงๆ ไอ้จีมเองที่เป็นพี่เลี้ยงก็เอาแต่หมกมุ่นอยู่กับว่าที่สามีในอนาคตของมันจนบางครั้งก็ไม่ได้สนใจกุกกี้ จินฮยองที่มาบ่อยๆก็ไม่ค่อยว่างมาดูแล ยิ่งไม่ต้องพูดถึงนัมจุนฮยอง รายนั้นเป็นอริกับกุกกี้ที่ไม่เคยคิดจะใส่ใจอยู่แล้ว จึงไม่แปลกที่กุกกี้จะคิดว่าตัวเองเป็นส่วนเกิน และเรื่องนี้ผมก็มีส่วนผิดเต็มๆที่เอาแต่หลงผัวจนลืมลูกไป



คิดไปคิดมา...กูก็เป็นแม่ที่แย่จริงๆนั่นแหละ



แววตาของกุกกี้เต็มไปด้วยความน้อยใจและขุ่นเคืองผสมปนเปกันไป ไม่ทันที่ผมจะได้พูดอะไร น้องก็ลุกออกไปด้วยดวงตาที่แดงกํ่า



“..ถ้าออมม่าเบื่อหน้ากุกกี้แล้วก็บอกมาตรงๆเถอะ กุกกี้จะได้ไม่อยู่ให้รกหูรกตา ใช้ชีวิตกับแฟนสุดที่รักของออมม่าให้มีความสุขล่ะ



“เดี๋ยว! กุกกี้—



'ปัง!'



เป็นไงล่ะกู...โดนลูกงอนเข้าซะแล้ว



ผมยกมือขึ้นกุมขมับด้วยความเครียด เห้อออ แต่เดี๋ยวรอให้กุกกี้อารมณ์เย็นกว่านี้แล้วค่อยไปขอโทษดีกว่า ขืนไปพูดอะไรไม่เข้าหูคงโดนต่อยหน้าบุบแน่ ฮรึกกก นอกจากกูจะต้องมาระแวงพละกำลังอันมหาศาลของคุณผัวแล้ว ยังต้องมาระวังอารมณ์กุกกี้อีก ทำไมชีวิตกูมันถึงได้เป็นแบบนี้ไปได้วะถามจริ๊งงง! ㅠㅠ








หลายชั่วโมงผ่านไปไวเหมือนตอแหลเพราะคิมแทขี้เกียจบรรยาย..



1 AM KST



ตอนนี้เป็นเวลาดึกอีกเช่นเคย หลังจากที่ผมกับจองกุกไปเดทสุดสวีทหวานกันอย่างไม่อายฟ้าอายดินเสร็จ เราสองผัวเมียก็เดินทอดน่องกลับบ้านกันไปบนท้องถนนอย่างไม่รีบร้อนตามเดิมเพิ่มเติมคือกูเกาะแข็งเกาะขาคุณผัวไว้แน่นราวกับปลิงดูดเลือดพลางกวาดสายตาไปรอบๆตัวอย่างหวาดระแวง เรื่องของเรื่องก็คือเรากำลังเดินอยู่บนถนนสายเปลี่ยวผีสิงที่ร้างเสียยิ่งกว่าป่าช้า แม้แต่รถสักคันหรือเห็บสักตัวยังไม่มีให้เห็น บรรยากาศเต็มไปด้วยเสียงหมาหอนคลอไปกับเสียงลมเย็นๆที่พัดใส่จนขนไข่แสตนด์อัพ เสาไฟบนถนนที่ติดๆดับๆทำให้มันดูน่าขนลุกขึ้นไปอีก ทางเดินโล่งๆกับเสียงอีกาสองสามตัวเพิ่มความหลอน ตลอดทางที่เดินมานั้นให้ความรู้สึกเหมือนถูกดวงตาหลายคู่จ้องมองอยู่ตลอดเวลา บอกได้สามคำชัดๆเลยว่า หลอน-ชิบ-หาย!! ฮรือออ วันนี้มันวันอะไรกันแน่วะ ทำไมกูต้องเจอแต่เรื่องแย่ๆทั้งนั้นเลยอ่ะ ㅠㅠ



“จองกุก..



.............



“นี่ จองกุก



อีกฝ่ายกลอกตาเป็นรอบที่ร้อยเมื่อโดนผมสะกิดเรียกเป็นรอบที่ล้าน ก่อนจะปรายตามองมาอย่างไม่ใส่ใจนัก “เป็นอะไร



“ป..ปล๊าว ไม่มีอะไร๊” ไม่มีอะไรบ้านเตี่ยกูสิ! ฮรือออ บรรยากาศน่าขนลุกซะขนาดนี้ใครจะไปเดินแดกไอติมชิวๆเหมือนมึงได้ล่ะ แต่ถึงอย่างนั้นจะโทษจองกุกก็ไม่ได้เพราะคนที่ตัดสินใจเลือกมาใช้เส้นทางผีสิงนี้เดินกลับบ้านก็คือตัวกูเองไม่ใช่ใครอื่น เหตุผลก็ไม่มีไรมากนอกจากคิมแทขี้เกียจไปเดินบนถนนที่รถแน่นเอี๊ยดไปหมด มันเป็นเรื่องปกติสำหรับเมืองอันแสนวุ่นวายแออัดแบบกรุงโซลที่จะยังคึกคักในเวลาดึกขนาดนี้ และด้วยความที่คิมแทอยากใช้เวลาความเป็นส่วนตัวกับผัวสุดที่รักให้มากที่สุด ก็เลยขอให้จองกุกพามาเดินแถวนี้ดีกว่าเพราะมันเป็นทางลัดที่ทำให้ถึงบ้านเร็วแล้วมันก็เงียบสงบ...เงียบซะจนได้ยินเสียงหัวเราะแหลมๆเหมือนแม่มดที่อาจจะเป็นของสาวน้อยหัวขาดลิ้นห้อยอยู่ข้างหูกูเนี่ยย!! ฮรือออ ㅠㅠ



“ม..มึง..



.............



“จองกุกอ่า ก..กูว่ามีสัมภเวสีตามเรามาแน่ๆเลยอ่ะ



คนถูกเรียกยอมหันมามองเมื่อโดนกอดแน่นขึ้นจนตอนนี้กูแทบจะสิงมันอยู่แล้ว แขนขายึดเกาะอีกฝ่ายไว้เป็นลูกลิง เนื้อตัวสั่นระริกด้วยความรู้สึกขนลุกซู่ แววตาของจองกุกอ่อนลงในที่สุดเมื่อเห็นว่าผมกลัวมากจริงๆ มือหนายกขึ้นมายีหัวผมที่กำลังมุดหน้าเข้าไปในอกแกร่งอย่างทะนุถนอมแบบที่เจ้าตัวชอบทำเวลาปลอบประโลมผม อันที่จริงแล้วแฟนของคิมแทปลอบใครไม่เป็น ที่มันทำกับผมแบบนี้ก็เพราจองกุกเคยเห็นยุนกิฮยองยีหัวเจ้าควายลิลลี่ตอนมันหงุดหงิด พอเห็นว่ามันเวิร์คดีก็เลยเลียนแบบเอามาทำกับมนุษย์ที่ได้ชื่อว่าภรรเมียอย่างกูบ้าง —ถ้าคนอื่นมาปฏิบัติกับกูเหมือนที่คนทำกับควายแบบนี้คงโดนตีนสวยๆของแตยองคนงามประดับไว้บนใบหน้าไปนานแล้ว แต่เผอิญว่าคนทำคือจอนจองกุกไง คนหล่อทำอะไรก็ไม่ผิดเพราะงั้นผมเลยไม่ได้ว่าอะไร ออกจะชอบด้วยซํ้าที่ผัวเอ็นดูประดุจว่ากูเป็นควายดำถึกๆน่ารักตะมุตะมิ(?) อร๊ายยย (人´∀`)



“ไม่ต้องมากลัวเลย กูบอกแล้วว่าวาร์ปไปดีกว่า แต่มึงก็ดื้อด้านจะมาทางนี้เอง



คุณผัวที่เคารพรักพูดด้วยนํ้าเสียงดุราวกับรำคาญนักหนาแต่ก็ยังปลอบผมที่ตัวสั่นเป็นไวเบรเตอร์อย่างไม่ขาดสาย ตอนแรกจองกุกจะพาผมวาร์ปกลับบ้านภายในสามวิอย่างที่ว่านั่นแหละ แต่ก็ผมก็เซย์โนไปเพราะการวาร์ปต้องใช้พลังงานสูงมากจนทำให้เป็นไข้ตลอด ทุกครั้งที่จองกุกวาร์ป เช้าวันต่อมากุกกี้เป็นอันต้องไม่สบายทุกที ถ้าวันไหนกุกกี้วาร์ป คืนนั้นจองกุกก็จะกลายเป็นฝ่ายไม่สบายแทน ด้วยความที่สองคนนี้มันสิงสถิตย์อยู่ในร่างเดียวกันเลยส่งผลให้อาการเจ็บป่วยมีผลกระทบต่อร่างกายของกันและกันบ่อยๆ ซึ่งมันเป็นเรื่องพิสดารและชวนปวดหัวทากๆ ดังนั้นเพื่อเป็นการตัดปัญหา ผมจึงสั่งทั้งสองคนให้ห้ามวาร์ปเป็นอันขาด อีกอย่างคือกูเป็นห่วงมันไง! มันช่างบาดหัวใจกูเหลือเกินที่ต้องมาทนเห็นผัวน้อยกับลูกรักป่วยหนัก เพราะถ้ามีใครคนใดคนนึงป่วย คนที่เหนื่อยจะเป็นใครไปได้นอกเสียจากคิมแทคนนี้กันล่ะจริงมะ ฮรึกกก ㅠㅠ



แต่จะว่าไปพอพูดถึงกุกกี้...ผมยังโดนน้องงอนอยู่นี่นา



นึกแล้วก็อดถอนหายใจอย่างรู้สึกผิดไม่ได้ ก่อนจะสัญญากับตัวเองในใจว่าตอนเช้าจะต้องไปขอโทษน้องอย่างเป็นทางการซะที และต่อจากนี้เป็นต้นไปก็ต้องใส่ใจน้องให้มากกว่านี้ด้วย แต่เหนือสิ่งอื่นใด..



เมื่อไหร่จะถึงบ้านซะทีวะ กูกลัวจนฉี่จะแตกอยู่แล้วโว้ยย! ฮรือออ ㅠㅠ



ว่าแล้วก็เอื้อมมือข้างหนึ่งไปอุดเป้ากางเกงไว้เผื่ออั้นปัสสาวะที่กำลังจะราดอยู่รอมร่อจากการกลั้นมานาน ก่อนจะเงยหน้าขึ้นส่งสายตาออดอ้อนให้คุณผัวสุดรัก



“จองกุก ป..ปวดฉี่อ่ะ



คนตัวสูงเลิกคิ้วก่อนจะบุ้ยสายตาไปทางพงหญ้าริมถนนที่อยู่ไม่ไกลจากจุดที่เราเดินอยู่นัก “ก็ไปฉี่สิ



“มึงจะบ้าเรอะ! ก..กูไม่ฉี่ข้างถนนหรอกนะเว้ย!” อีกอย่างคือในพงหญ้านั่นอาจจะมี 'อะไรๆ' ซ่อนอยู่ก็ได้นี่ ถ้ากูไปฉี่ใส่หน้ามันขึ้นมา แทฮยองน้อยของกูจะไม่โดนงับจนขาดไปเลยรึไงวะ บรึ๋ยยย! แค่นึกภาพก็สั่นสยองไปทั้งตัวแล้วอ่ะ ฮรืออ ㅠㅠ



จองกุกถอนหายใจให้กับความเรื่องมากของภรรเมียแต่ก็ไม่ได้ขัดอะไรอีกตามเคย เขาหันซ้ายหันขวามองไปรอบๆอยู่พักนึงก่อนจะชี้ไปยังอาคารชั้นเดียวร้างๆที่อยู่ไม่ไกลจากเรานัก “นั่นไงห้องนํ้า ไปดิ



ห..ห๊ะ?



“เดี๋ยวนะจองกุก อ..ไอ้ซากตึกโกโรโกโสนั่นคือห้องนํ้าแน่หรอวะ” ผมขมวดคิ้วอย่างไม่อยากเชื่อหูตัวเองพลางชี้นิ้วสั่นๆไปยังสิ่งปลูกสร้างที่น่าจะเป็นรังซอมบี้มากกว่าห้องนํ้าสาธารณะ บอกตามตรงว่าต่อให้จ้างกูสักหมื่นล้านวอนให้มาเข้าห้องนํ้าป่าช้าแบบนี้ คนกล้าหาญยิ่งกว่าพลทหารในสนามรบอย่างกูก็จะไม่มีวันไปเฉียดแน่นอน ฮรึกกก ㅠㅠ



จองกุกหรี่ตามองเมียที่แสนจะเรื่องมากอย่างเหนื่อยใจ “ถ้าไม่พอใจก็ไม่ต้องฉี่



“อ..เออก็ได้! ต..แต่มันแม่งโคตรน่ากลัวเลยนะ” ผมกำคอเสื้อของอีกฝ่ายแน่นอย่างเอาแต่ใจ ริมฝีปากเบะลงราวกับจะร้องไห้อยู่รอมร่อ ดวงตากลมช้อนมองใบหน้าหล่อเหมือนลูกหมาขี้กลัวจนคนมองใจอ่อนยวบ จองกุกถอนหายใจก่อนจะยกมือขึ้นมาลูบหัวทุยๆในอ้อมแขนอีกตามเคย



จองกุกก็เป็นแบบนี้แหละ...บางครั้งก็ทำเหมือนรำคาญนักหนา แต่สุดท้ายก็ต้องแพ้ความน่ารักของเมียแล้วตามใจผมอยู่ดี



อ้อมกอดนี้ยังคงอบอุ่นและให้ความรู้สึกปลอดภัยเหมือนที่เคยเป็นเสมอมา กลิ่นนํ้าหอมผสมกลิ่นเหงื่อสุดเซ็กซี่ทำให้ผมเริ่มรู้สึกเคลิ้มอย่างมัวเมาด้วยความลุ่มหลง ผมซุกใบหน้าไปในแผงอกแกร่งกำยำที่เป็นที่พึ่งให้ผมเสมอมาแล้วใช้วงแขนโอบรอบเอวสอบไว้ —สาบานเลยได้ว่าถ้าผมสามารถกอดจองกุกแบบนี้ตลอดไปโดยไม่ปล่อยสักครั้งได้คงทำไปแล้ว



“ให้กูเข้าไปเป็นเพื่อนมั้ย



ผมกำลังจะพยักหน้ารัวๆให้อยู่แล้ว ก่อนจะนึกได้ว่าถ้าพาจองกุกเข้าไป...อาจจะไม่ได้จบกันแค่ฉี่ก็ได้ ยิ่งนึกถึงอาการเจ็บตูดเมื่อเช้าแล้วก็ยิ่งขนลุกซู่เข้าไปใหญ่ ฮือออ ไม่เอานะไม่เอา! อย่าเพิ่งเอากันในที่สาธารณะเลยนะกูขอร้องง ก้นกูยังไม่หายเจ็บเลยนะโว้ย! เห็นใจกันหน่อยไม่ได้รึไง ฮรืออ ㅠㅠ



จองกุกที่เห็นผมหน้าแดงขึ้นมากะทันหันก็เลิกคิ้วอย่างสงสัย ก่อนจะมองหน้าผมสลับกับห้องนํ้าแล้วยกยิ้มเจ้าเล่ห์ “อ๋ออ ที่แท้มึงก็อยากเล่นกิจกามนอกสถานที่นี่เอง



'เพี๊ยะ!'



“หุบปากไปเลย!



คนบ้ากามหัวเราะคิกคักอย่างชอบใจที่กวนประสาทผมสำเร็จ เออ! ขำให้เหงือกร่วงไปเลยนะ นี่มันเห็นเมียเป็นตัวอะไรถึงได้ขยันแกล้งเอาๆแบบนี้ ฮึ่ยยย รมณ์เสีย! แล้วอย่าหวังว่าคืนนี้กูจะออนท็อปให้ล่ะ ไม่อมให้ด้วย งอน!



จองกุกเดินจูงผมที่ทำหน้าเบ้ไปส่งที่ห้องนํ้าด้วยรอยยิ้มกวนส้นตีนที่มักจะมาพร้อมกับความคิดหื่นๆ “สบายใจได้ กูไม่เอามึงในที่แบบนี้หรอก มันไม่เร้าใจ —กูชอบที่ที่มีคนเยอะๆ ตื่นเต้นดี :)



“ไอ้...



โลกนี้ยังมีคนหื่นได้มากกว่านี้อีกมั้ยกูถามจริ๊งงง!! (╬ಠ益ಠ)



ผมถอนหายใจให้กับความลามกอย่างไม่มีที่สิ้นสุดของอีกฝ่ายอย่างปลงตก ก่อนจะชะเง้อเข้าไปมองในห้องนํ้าที่มีไฟเปิดอยู่ ถ้ามองข้ามใยแมงมุมทั้งหลายกับประตูพังๆและซากคางคกนั่นแล้ว นี่ก็ถือว่าเป็นห้องนํ้าที่ไม่ได้แย่อะไรนัก แต่ถึงอย่างนั้นบรรยากาศก็ดูหลอนๆเหมือนบ้านผีสิงไม่ต่างอะไรจากด้านนอกเลยสักนิด ผมกลืนนํ้าลายอึกใหญ่เมื่อรู้สึกเหมือนถูกสายตาหลายคู่จ้องมองอยู่ตลอดเวลา จึงรีบหันไปกระโจนใส่จองกุกอย่างขอความช่วยเหลือทันที



“จองกุก ผ..ผีจะโผล่มามั้ยวะ” เอ่ยถามเสียงสั่นด้วยความกลัวอย่างปิดไม่มิด จองกุกถอนหายใจเบาๆก่อนที่มือแกร่งจะออกแรงรั้งใบหน้าผมให้ขึ้นไปสบตากับสายตาที่หนักแน่น



อ่า...เวลาผัวกูจริงจังแบบนี้แม่งโคตรฮอตเลยว่ะ อร๊ายย! (人´∀`)



จะกลัวไปทำไม ในเมื่อไม่มีสิ่งใดในโลกนี้ที่น่ากลัวไปกว่ามนุษย์อย่างเราอีกแล้ว” แววตาของอีกฝ่ายอ่อนโยนในแบบที่มีให้ผมได้เห็นแค่คนเดียวเท่านั้น ริมฝีปากหยักปรากฎรอยยิ้มบางเบา ไม่มีอะไรต้องกลัว กูไม่ปล่อยให้มึงเป็นอันตรายหรอก



เออว่ะ...ก็จริง กูไม่จำเป็นต้องกลัว เพราะไม่มีสิ่งใดในโลกนี้ที่น่ากลัวเท่าจอนจองกุกอีกแล้ว แค่โดนพี่แกดีดหน้าผากก็เสี่ยงว่าสมองจะไหลแล้วอ่ะ ฮรึกกก ㅠㅠ



ผมยังคงกอดรัดอีกฝ่ายแน่นเป็นปลิงราวกับไม่อยากผละออกสักเสี้ยววินาที ก่อนจะเบิกตากว้างแล้วเด้งตัวออกเมื่อนึกได้ว่าตัวเองปวดฉี่จนจะราดอยู่แล้ว ขาเรียวสีนํ้าผึ้งกำลังจะก้าวเข้าห้องนํ้าแต่ก็ต้องหมุนตัวกลับไปสบตากับคนรักอีกครั้ง



“มึง...จะรออยู่นี่ใช่มั้ย



สัญชาตญาณบางอย่างกำลังทำให้ผมรู้สึกกลัวว่าจองกุกจะหายไป ริมฝีปากเม้มเข้าหากันแน่นด้วยความประหม่าอย่างบอกไม่ถูก มือทั้งสองข้างกำชายเสื้อไว้แน่นเพื่อระบายความกังวลในใจ จองกุกทำเพียงก้าวเข้ามาใกล้ๆด้วยรอยยิ้มบางเบาแต่ให้ความรู้สึกอบอุ่นไปทั่วทั้งใจ ก่อนจะยกมือบางข้างหนึ่งไปกุมไว้ราวกับเป็นคำมั่นสัญญา



“กูจะอยู่ในนี้ ไม่ทิ้งมึงไปไหนหรอก” จองกุกชี้นิ้วไปยังอกซ้ายของผมพร้อมเอ่ยด้วยนํ้าเสียงหนักแน่น ริมฝีปากหยักประทับลงบนหน้าผากมนอย่างอ่อนโยน ผมกำลังจะคว้าอีกฝ่ายมาจูบแต่ก็ไม่ได้ทำเพราะแทฮยองน้อยกำลังสั่นไปมาเป็นการประท้วงว่ามันใช่เวลามาสวีทกันรึปล่าววะอีห่า ฉี่กูจะราดอยู่แล้วโว้ย!!



ว่าแล้วก็ผละออกจากคุณสวามีแล้ววิ่งเข้าไปในห้องนํ้าทันที ผมรีบไปหยุดอยู่หน้าโถฉี่ของผู้ชายแล้วรูดซิบกางเกงลงอย่างใจร้อนจนกางเกงแทบขาด ก่อนจะปลดปล่อยสิ่งที่อัดอั้นมานานออกไป



อ่าห์...ในที่สุดก็โล่งซะที เพิ่งรู้สึกว่าการฉี่มันฟินก็ตอนนี้เนี่ยแหละ คือเข้าใจความรู้สึกคนอั้นฉี่อั้นอึมาพักใหญ่แล้วได้ปลดปล่อยซะทีมั้ยครับ ความรู้สึกก็จะฟินประมาณนี้เลยล่ะ งื้อออ



..ในขณะที่ผมมัวแต่เพลิดเพลินไปกับการทำธุระส่วนตัวอยู่นั้น จู่ๆก็มีผู้ชายคนนึงที่ไม่รู้โผล่มาจากไหนมายืนฉี่ข้างๆ ผมมองหน้าเขาแวบนึงแล้วเม้มปากแน่น ว่ากันตามความจริงผู้ชายคนนี้ก็ถือว่าหน้าตาดีอยู่นะ แต่ยังไงก็หล่อสู้จองกุกของกูไม่ได้อยู่ดี แค่นึกถึงหน้าหล่อๆนั่นก็ใจละลายไปหมดแล้ว งื้อออ (ไม่ค่อยจะหลงผัวเลยกู)



“นี่ คนสวย



เสียงคนข้างๆเอ่ยเรียกด้วยรอยยิ้มบางๆอย่างมีมารยาทเรียกสติผมให้กลับมา ผมไม่ชอบให้คนไม่สนิทมาเรียกแบบนั้นโดยเฉพาะคนแปลกหน้า มันให้ความรู้สึกดึ๊บๆดึ๋ยๆเด๋ๆ(?)ยังไงไม่รู้ ผมจึงทำเป็นไม่ได้ยินแล้วยืนฉี่ต่อไปอย่างสวยๆ โดยที่ไม่ได้รู้ตัวเลยว่าอีกคนกำลังขยับเข้ามาใกล้กว่าเดิมเรื่อยๆ..เรื่อยๆ



น้องชายแกน่ารักดีนะ



!!!!!



ตากลมสวยเบิกกว้างเมื่อได้ยินคำพูดแทะโลมจากอีกฝ่ายที่มาพร้อมกับสายตาโลมเลียส่วนกลางลำตัวของผมพลางแลบลิ้นเลียริมฝีปากอย่างโรคจิต ความกลัวและรังเกียจแล่นไปทั่วร่างตั้งแต่หัวจรดเท้า มือทั้งสองข้างรีบตะครุบปิดอวัยวะเพศอย่างไวตามสัญชาตญาณก่อนจะรีบรูดซิบกางเกงขึ้นอย่างลวกๆทั้งที่ยังฉี่ไม่เสร็จ ผมกำลังจะวิ่งออกไปหาจองกุก —ไปให้ไกลจากคนโรคจิตตํ่าตมนี่แต่กลับมีใครอีกสองคนเข้ามารวบตัวผมไว้จากด้านหลังเสียก่อน



'พลั่ก!'



“โอ๊ย!” ผมทรุดตัวลงนั่งตัวงอเป็นกุ้งด้วยความเจ็บจากการโดนต่อยเข้าที่หน้าท้องที่เต็มไปด้วยไขมันเต็มๆ เรี่ยวแรงทั้งหมดหายไปแทบจะในทันที มันจุกเสียยิ่งกว่าตอนโดนจองกุกกระแทกเอาๆจนกูสะโพกคราก เจ็บเสียจนไม่มีแรงจะส่งเสียงร้องใดๆออกมาได้ด้วยซํ้า



นี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน..



กว่าจะรู้ตัวอีกทีมือทั้งสองข้างก็ถูกมัดไว้ข้างหลังด้วยเชือกเส้นหนาจนแสบข้อมือไปหมด ผมอ้าริมฝีปากออกหมายจะตะโกนเรียกจองกุกที่อยู่ด้านนอก แต่ใบมีดเล่มคมกลับมาจ่อไว้ที่ต้นคอเนียนสีนํ้าผึ้งเป็นเชิงข่มขู่ว่ากูปาดแน่ถ้ามึงแหกปาก จึงได้แต่ถลึงตาใส่ทั้งๆที่ในใจกลับสั่นระรัวด้วยความกลัวไปหมดแล้ว



“ผู้ชายข้างนอกนั่นน่ะ...เป็นแฟนแกใช่มั้ย” หนึ่งในผู้ชายสองคนนี้กระซิบข้างหูผมด้วยเสียงกระเส่า มือสากๆของผู้ชายอีกคนล้วงเข้าไปลูบไล้ไปมาบนหน้าท้องสีนํ้าผึ้งภายใต้เสื้อยืด ผมเบ้หน้าขยับตัวหนีด้วยความรังเกียจสุดขีดราวกับว่ามือของอีกฝ่ายเป็นสิ่งสกปรกเหมือนเมือกคางคก พยายามขัดขืนสุดฤทธิ์อย่างขยะแขยงแต่กลับไม่เป็นผลสักนิดราวกับว่าแขนขาของไอ้พวกนี้มันทำมาจากเหล็ก —และก็เป็นตอนนั้นเองที่เสื้อบนตัวผมถูกฉีกกระชากออกจนไม่เหลือชิ้นดี สายตาน่ารังเกียจทั้งสามคู่จ้องเรือนร่างท่อนบนที่เปลือยเปล่าอย่างหื่นกระหาย ความหวาดกลัวมากมายมหาศาลก่อตัวขึ้นในจิตใจจนนํ้าตาหลั่งออกมาหยดแล้วหยดเล่า



น่ารังเกียจ...แม่งน่ารังเกียจที่สุด



“จองกุก!! ช่วยด้ว—



คำพูดทั้งหมดหายไปในลำคอแทนที่ด้วยเสียงกรีดร้องทันทีที่ใบมีดกรีดลงมาบนลำคอ เลือดสีแดงสดไหลออกมาเป็นทางพร้อมๆกับนํ้าตาที่ไหลลงมาอาบแก้มอย่างไม่ขาดสาย ในใจร้องเรียกแต่ชื่อของจองกุกซํ้าไปซํ้ามาอย่างบ้าคลั่งด้วยความหวาดกลัว



และก็เป็นตอนนี้นี่เองที่ผมเข้าใจอย่างถ่องแท้ —ว่าไม่มีสิ่งใดบนโลกนี้ที่น่ากลัวไปกว่ามนุษย์แล้วจริงๆ
 


“อย่า...ส่ง...เสียง...ดัง” ชายคนที่ถือมีดกล่าวชัดๆด้วยสายตาเชือดเฉือนจนสั่นสะท้านไปทั้งร่าง ผมไม่ปริปากอะไรต่อแต่ก็พยายามใช้แรงที่มีอยู่น้อยนิดขัดขืนต่อไปอย่างไร้ประโยชน์ ผู้ชายหน้าตาดีแต่จิตใจสกปรกยิ่งกว่าขี้อึ่งอ่างที่มายืนฉี่ข้างผมเมื่อครู่รูดซิบกางเกงขึ้นเมื่อเสร็จธุระก่อนจะสาวเท้าเข้ามาหาร่างบอบบางที่ถูกลูกสมุนอีกสองคนมัดไว้ ฝ่ามือน่าขยะแขยงลูบไล้ไปมาบนกรอบหน้าหวานที่เต็มไปด้วยนํ้าตาอย่างพึงพอใจ ความกลัวจัดว่าจะถูกทำร้ายอีกทำให้ผมไม่กล้าแม้แต่จะเปล่งเสียงสะอื้นออกมา



“ไม่ต้องกลัวหรอกนะคนสวย..



..มึงมองแทฮยองน้อยของกู ต่อยท้องกู มัดกูไว้ กระชากเสื้อกู ลวนลามกู กรีดคอกู แล้วยังมีหน้ามาบอกว่าไม่ต้องกลัวเนี่ยนะ!! Seriously? นี่มึงโง่หรือโง่!? (#`Д´)ノ



“พวกเราก็ไม่ได้คิดจะทำอะไรแกหรอก เพียงแต่..” มันเคลื่อนใบหน้าเข้ามาใกล้จนปลายจมูกถูไถไปมาบริเวณต้นคอที่มีรอยเลือดแล้วสูดดมอย่างหลงใหล “ไหนๆก็เป็นเกย์เหมือนกันแถมยังสวยขนาดนี้...ขืนปล่อยไปก็เสียดายแย่สิ :)



ลมหายใจน่ารังเกียจของคนสามคนรินรดอยู่บนผิวสีนํ้าผึ้งที่มีเพียงจองกุกคนเดียวเท่านั้นที่ได้สัมผัส ผมเอียงหน้าหนีสุดฤทธิ์แต่ก็ย่อมไม่สามารถสู้แรงผู้ชายกำยำสามคนได้อยู่ดี มือน่าขยะแขยงมากมายลูบไล้ผิวเนียนลื่นไปมาจนเกิดความรู้สึกขนลุกขนพอง ก่อนที่นํ้าตาไหลออกมาแทบจะเป็นสายเลือดเมื่อกางเกงผมกำลังจะถูกถอดออกอย่างไม่ใยดี —วินาทีนั้นเองที่ผมนึกถึงประโยคที่จองกุกเพิ่งบอกผมไปเมื่อไม่กี่นาทีที่แล้ว



ไม่มีอะไรต้องกลัว กูไม่ปล่อยให้มึงเป็นอันตรายหรอก



จริงสิ ยังไงซะเดี๋ยวจองกุกก็ต้องมาช่วยอยู่แล้ว...ต้องมาแน่นอน



คิดได้ดังนั้นผมจึงเหลือกตาใส่ไอ้เวรโรคจิตสามตัวนี่ด้วยแววตาแข็งกร้าว สลัดความกลัวทั้งหมดที่เคยมีออกไปราวกับไม่เคยมีมาก่อนแล้วพูดออกไปอย่างสวยๆให้สมกับเป็นนายเอกฟิค “ผัวกูไม่ปล่อยพวกมึงไว้แน่!



ไอ้หน้าคางคกสามตัวชะงักนิ่งไป มันมองหน้ากันพักหนึ่งก่อนจะหัวเราะออกมาด้วยเสียงเหมือนควายแสบคอ



“ทำไม? ผัวแกเป็นตำรวจหรอ หรือว่าเป็นประธานาธิบดี” ลูกสมุนคางคกโรคจิตคนนึงถามขึ้นมาอย่างท้าท้ายด้วยรอยยิ้มเย้ยหยัน แต่แล้วพวกมันทั้งสามตัวก็ต้องอึ้งกิมกี่ไปกับคำตอบที่คาดไม่ถึงของคิมแท



“ผัวกูเป็นลูกธานอส!



กา~ กา~ กา~



เสียงกาบินผ่านหัวคิมแทไปสามตัวเมื่อคางคกโรคจิตทั้งสามตัวนิ่งไปราวกับถูกหยุดเวลา ก่อนจะระเบิดเสียงหัวเราะกันออกมาอย่างบ้าคลั่งจนกูแอบกลัวว่ามันจะสำลักลูกกระเดือกตัวเองตายซะก่อนจะโดนตำรวจจับ เออ! หัวเราะกันเข้าไปให้มากๆเลยนะ ดูซิว่าถ้าจองกุกมาแล้วยังจะขำออกมั้ย!! ฮึ่ยยย! (╬ಠ益ಠ) 



“นี่ คนสวยจ๊ะ” มันเอ่ยขึ้นหลังจากที่ขำจนนํ้าหูนํ้าตาไหลมานาน ก่อนจะขยับเข้ามาใกล้แล้วเชยคางผมขึ้นให้ไปสบตากัน “ถ้าผัวแกจะมาช่วยจริงๆ ทำไมถึงยังไม่มาซะทีล่ะ —ห้องนํ้าโสโครกนี่ก็ไม่ได้เก็บเสียง มันจะไม่ได้ยินเสียงเมียมันเชียวรึไง



.............



“นอกเสียจาก...มันฉวยโอกาสทิ้งแกไปแล้ว



คำพูดหว่านล้อมนั่นไม่ได้ทำให้ผมหวั่นไหวแต่อย่างใด ยังไงซะจองกุกก็เป็นพระเอก เดี๋ยวก็ขี่ม้าขาวมาช่วยกูอยู่แล้วแหละ เพียงแต่ตอนนี้ม้าอาจจะขี้อยู่ เลยยังมาไม่ได้ ฮรึกกก ಥ⌣ಥ



“แต่บางที...” ไอ้คางคกโรคจิตทำหน้าเหมือนนึกอะไรออกก่อนจะขยับเข้ามากระซิบข้างใบหูด้วยเสียงกระเส่า “ผัวแกอาจจะกำลังแอบดูพวกเราอยู่ก็ได้ —ใครจะไปรู้ล่ะ บางทีหมอนั่นอาจจะชอบดูเมียตัวเองถูกข่มขืนก็ได้นะ :)



'โป๊ก!'



“โอ๊ย!



“จองกุกไม่ใช่คนแบบนั้น เขาไม่ใช่คนชั่วตํ่าตมเหมือนพวกมึง!!” เสียงทุ้มหวานตวาดลั่นทันทีหลังจากที่ใช้หัวโขกหน้าอีกฝ่ายจนกำเดาไหลอย่างบันดาลโทสะ ดวงตาทั้งสองแข็งกร้าวด้วยความโกรธจัดและขยะแขยงในคำพูดจากปากหมาๆของอีกฝ่าย แต่คนตรงหน้ากลับทำเพียงเช็ดเลือดออกด้วยรอยยิ้มเย้ยหยัน



“ไม่แน่นะ...บางทีจริงๆแล้วผัวมึงอาจจะเลวกว่าพวกกูก็ได้



“หุบปากเน่าๆของมึงไปซะ!



“เอาอะไรมามั่นใจหรอคนสวย...ว่าผัวแกไม่ใช่คนเลว



.............



ผมนิ่งเงียบไปกับคำถามนี้ ในใจลึกๆก็รู้ว่ากำลังถูกไอ้คางคกหน้าเหี้ยนี่ปั่นหัว แต่พอลองนึกย้อนดูอีกที...จองกุกก็เคยพรํ่าบอกผมมาตลอดว่าเขาไม่ใช่คนดีอย่างที่ผมเห็น ซึ่งผมก็เมินเฉยต่อคำพูดนั้นมาตลอดเพราะไม่ได้สนใจว่าจองกุกจะดีจะชั่วยังไง —สิ่งสำคัญที่สุดก็คือเขารักผม ผมรักเขาและเรารักกัน นอกนั้นก็ไม่ได้มีอะไรสำคัญอีกแล้ว



แต่ตอนนี้...ผมชักไม่แน่ใจแล้วว่าจองกุกจะเป็นคนดีอย่างที่คิดรึเปล่า



รู้ตัวอีกทีผมก็ถูกผลักให้นอนราบลงไปกับพื้นอย่างไม่ออมแรงจนหัวกระแทกพื้นกระเบื้อง ผมเบ้หน้าเมื่อรู้สึกมึนเบลอจนเห็นอะไรๆไม่ชัด มีเพียงสิ่งเดียวที่เห็นได้ชัดยิ่งกว่าระบบ HD นั่นก็คือรอยยิ้มโสโครกของคางคกโรคจิตทั้งสามตัวที่คร่อมอยู่เหนือร่างผม



“ไหนๆผัวก็ไม่สนแกอยู่แล้ว...ถ้าพวกกูจะลองสักหน่อยก็คงไม่ว่าอะไรนะ :)



ไม่ว่าอะไรบ้านเตี่ยมึงสิไอ้วิตถาร!! ประตูหลังกูมีไว้ให้จองกุกคนเดียวโว้ยย! (#`Д´)ノ



ได้แต่คำรามในใจดังๆในขณะที่กางเกงผมค่อยๆถูกดึงลง นํ้าใสๆกลิ้งไหลลงจากดวงตาหยดแล้วหยดเล่าเมื่อรู้สึกอับจนหนทาง คนที่หวังว่าจะมาช่วยก็ไม่มาให้เห็นซะที



จองกุก...มึงจะทิ้งให้กูต้องเจอกับเรื่องแบบนี้คนเดียวจริงๆน่ะเหรอ



ไหนบอกว่าจะไม่ปล่อยให้กูเป็นอันตรายไม่ใช่รึไง...แล้วทำไมไม่มาซะที



สัญญาแล้วไม่ใช่รึไง...ว่าจะปกป้องกูเสมอ แล้วมึงไปอยู่ไหนในเวลาที่กูต้องการมึงที่สุดแบบนี้



มึงรักกู...ไม่ใช่รึไง



ผมหลับตาปี๋ปล่อยให้นํ้าตาไหลอย่างไม่สิ้นสุด เนื้อตัวสั่นเทาด้วยความกลัวและรังเกียจในสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้น จนกระทั่ง..



'หมับ!'



“เห้ย!! ลูกพี่!” ลูกสมุนคางคกร้องออกมาลั่นเมื่อไหัวหน้าแก๊งค์ถูกอะไรบางอย่างกระชากไปไกลจนตัวปลิว



—และอะไรบางอย่างที่ว่านั่นก็ไม่ใช่ใครอื่นนอกเสียจากแฟนผมเอง



แต่นแต๊นน! ฮูเร่!! พระเอกออกโรงแล้วจ้า ปรบมือสิคะรออัลไล อร๊ายยย! ผัวเองกูค่ะผัวกู! (人´∀`)



บอกตามตรงว่าผมไม่เคยรู้สึกดีใจที่ได้เจอหน้าคนรักมากขนาดนี้มาก่อน ผมอยากโผเข้ากอดจองกุกเดี๋ยวนี้...อยากจูบเขาเดี๋ยวนี้...อยากซุกอกกว้างๆนั่นเดี๋ยวนี้แต่ตอนนี้กลับไม่มีแรงแม้แต่จะยืน จึงได้แต่มองหน้าอีกฝ่ายเงียบๆทั้งนํ้าตา —แค่ได้เห็นใบหน้าของจองกุกก็ทำให้ผมรู้สึกปลอดภัยแล้ว



..แต่เดี๋ยวกลับไปจะคิดบัญชีแน่นอน ทำไมมาช้าอย่างงี้วะเนี่ยย เมียมึงเกือบจะโดนข่มขืนอยู่แล้ว มึงมัวทำอะไรยู๊ววว!!? (#`Д´)ノ



“หึ..มาแล้วหรอวะ นึกว่ามึงจะอยู่รอดูพวกกูเอาเมียมึงให้เสร็จก่อนซะอีก



ไอ้คางคกโรคจิตที่กำลังถูกจองกุกกระชากผมไปประจันหน้ายิ้มอย่างเย้ยหยันพร้อมกับลูกน้องสองคนของมันที่หัวเราะร่วนออกมา จองกุกทำเพียงมองพวกมันด้วยสายตาว่างเปล่า ก่อนจะสอดนิ้วทั้งห้าเข้าไปใต้หนังศรีษะของหัวหน้าพวกมัน



—แล้วค่อยๆดึงกะโหลกออกมาจากหนังหัวช้าๆ



“อ๊าาาาาาาาก!!!



เสียงกรีดร้องโหยหวนดังก้องไปทั่วบริเวณจนบรรดาฝูงนกต้องพากันบินหนี —ลูกสมุนทั้งสองเบิกตากว้าง อ้าปากค้างพูดอะไรไม่ออกราวกับมีอะไรติดอยู่ในคอ ก่อนจะพากันหวีดร้องทั้งนํ้าตาอย่างน่าสมเพจเมื่อหนังหน้าอ่อนยวบไร้กะโหลกของหัวหน้าตัวเองถูกจองกุกโยนใส่ราวกับเป็นขยะไร้ค่า ส่วนผมนั้นได้แต่มองเหตุการณ์ตรงหน้าด้วยความอึ้งอย่างไม่อยากจะเชื่อสายตาตัวเอง



พระเอกจะมาทั้งที...จำเป็นต้องโหดขนาดนี้เลยรึ



จองกุกหมุนกะโหลกศรีษะอาบเลือดในมือให้มาประจันหน้ากับเขาด้วยสีหน้าไร้ความรู้สึก ใบหน้าหล่อเหยียดยิ้มเหี้ยมออกมาอย่างน่าขนลุก



“ใครก็ตามที่แตะเมียกู...กูจะส่งมันลงนรกให้หมด



..ก่อนจะกำกะโหลกไร้วิญญาณในมือแน่นจนมันแตกเป็นเสี่ยงๆ




140%









TALK : 2



ช่วงนี้เรายุ่งมากๆๆเพราะที่บ้านกำลังวุ่นวายกัน เลยมาต่อช้าหน่อยน่ะค่ะ เราก็เลยอัพให้ยาวๆโลยย ><



ตอนแรกจะแต่งให้ตอนนี้ขำๆ แต่ไปๆมาๆก็...แหะๆ


มาม่าอิสคัมมิ่งเวรี่ซูน แต่เอาจริงๆก็แค่หน่วงเฉยๆผสมกับขำๆกันไป อย่างที่บอก เชื่อใจเราน้า55555555555




แต่เอาจริงๆเรารู้สึกว่าแต่งตอนนี้ได้ไม่ดีเลยค่ะ..//โขกหน้าผากใส่กำแพงรัวๆ


STEMUPI NO ME MATES POR ESTO <3









Pojawią się tu przeróżne memy ale też pojawia się takie, które sama z… #fanfiction # Fanfiction # amreading # books # wattpad



ขอบคุณทุกคอมเม้นท์และแท็กสกรีมนะคะ

#กุกกี้น้อยจอมพลัง 


I purple you ค่ะ (・∀・)
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 449 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,284 ความคิดเห็น

  1. #1239 Nuttysnoopy (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 28 เมษายน 2563 / 09:53
    ไม่เอามาม่าาาาาา สงสารกุกกี้ใครไม่รัก เรารักนะะ กุกกี้มาหาาาเรานะเๆๆๆ
    #1,239
    0
  2. #1138 b9zazagtz (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 6 เมษายน 2562 / 22:10
    โอ้ยยยย อีheeมด ใจกูหายแว๊บบบบ!!
    จองกุกแซ่บค่ะลูก โหดค่ะ แม่ชอบ ทีหลังอย่าปล่อยให้แทอตู่ในอันตรายนานๆดิวะ กูเสียวแทน!
    เปงหยังคือบ่อ่อนโยนนนนนน กรี๊ดดดด อย่าพึ่งม่า!
    #1,138
    0
  3. #979 xcoolzip (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 27 มกราคม 2562 / 09:42
    โหดมากจองกุก
    #979
    0
  4. #978 Nuey94 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 26 มกราคม 2562 / 20:15
    ไม่อ่อนนนนนโยนนนนนนนนนนนนน 555555
    #978
    0
  5. #977 Lala_Land (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 21 มกราคม 2562 / 22:41
    ถ้าหน่วงๆนิสๆๆๆๆ มีขำผสมให้หน่อย เราพร้อมเดินไปด้วยกันค่ะ ฮ่าๆๆๆ
    #977
    0
  6. #971 Mikheacit (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 21 มกราคม 2562 / 00:36
    โหดดว้อยยย โหดมากว้อยยยยยยยจองกุกกกก ฮืออออ เเต่ตอนแทจะโดนข่มขืน คือยังตลกได้อ่ะ 55555 อ่ยยแบบบ ไรท์ตลกจังว้อยยย ตอนที่พวกนั้นพยายามเสี้ยมให้แทเชื่อว่าจองกุกไม่ดี คือใจหวิวๆแล้ว แงงง หวังว่าจกุกจะจัดการพวกนั้นได้นะ ฮือออ แล้วก็้แอบสงสารกุกกี้ ลูกฮือออลูกก น้องน่าสงสารร แทไปโอ๋เลยนะะ เห็นตากลมๆน้ำตาคลอละปวดใจยวบยาบ ;--; สู้ๆนะคะไรท์ เป็นกำลังใจหั้ยยยยยยน
    #971
    0
  7. #959 beammyz_ (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 17 มกราคม 2562 / 21:59
    จ...จองกุก ;-; ตะมัยมั่ยอ่อนโยนมี๊เลย

    //วิ่งหนี
    #959
    0
  8. #958 MindQueen (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 17 มกราคม 2562 / 21:50
    เ-้ยมม โคตรโหดดด
    #958
    0
  9. #957 BumbimTanyathip (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 17 มกราคม 2562 / 18:21
    เอาซะเสียวหนังหัวเลย;-;
    #957
    0
  10. #955 Kookv9597 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 17 มกราคม 2562 / 08:19
    โหดสุดดดด
    #955
    0
  11. #954 JKTM979595 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 17 มกราคม 2562 / 02:04
    ต้องโหดขนาดไหน-..- ช๊อบชอบบ
    #954
    0
  12. #953 PimJrwz (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 17 มกราคม 2562 / 00:02
    จองกุกโหดไปมั้ยคะะะะ ดึงกะโหลกเลยเหรอแง
    #953
    0
  13. #952 PaiiKanj (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 16 มกราคม 2562 / 23:36
    กรี๊ดดดดดดด พี่จองกุกเค้าโหดมากค่ะซิส
    #952
    0
  14. #951 moshimoshiiiii (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 16 มกราคม 2562 / 23:11
    โห่

    น่องกุกทำไมรู้สึกกลัว
    #951
    0
  15. #950 Apollon~kv (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 16 มกราคม 2562 / 21:40
    หะ โหดจังคะคุณ
    #950
    0
  16. #949 noei_i (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 16 มกราคม 2562 / 20:50
    โหดมากเด้อออ
    #949
    0
  17. #948 Pinkgu_V (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 16 มกราคม 2562 / 20:14
    จองกุกน่ากลัวมากเด้ออออ
    #948
    0
  18. #947 verynice5555 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 16 มกราคม 2562 / 19:59
    ผิดไหมที่กลัวจองกุกอึกกก
    #947
    0
  19. #946 00:00 PM (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 16 มกราคม 2562 / 19:32
    จองกุก...โหดไปนะเธอ555
    #946
    0
  20. #945 suphassorneww (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 16 มกราคม 2562 / 19:32
    บางทีก็งงนี่แทมันกลัวจริงรึมันไม่กลัวภายนอกกับภายในนี่แสดงออกคนละอย่างเลยหนู55555555
    #945
    0
  21. #944 jvjk (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 16 มกราคม 2562 / 19:26
    จองกุกค่ตโหดเลย
    #944
    0
  22. #943 Pangpon484 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 16 มกราคม 2562 / 19:25
    โหดได้ใจมากคร้าาา
    #943
    0
  23. #942 PKJEON (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 16 มกราคม 2562 / 19:17
    กลั้วลิ้ววฮุกกก
    #942
    0
  24. #941 skkkbu (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 16 มกราคม 2562 / 19:09

    เริ่มกลัวจองกุกแล้วนะ
    #941
    0
  25. #940 someone_ssk (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 16 มกราคม 2562 / 19:07
    โคตรโหดดดด ใจพรี่เริ่มกลัว5555
    #940
    0