ตอนที่ 32 : EP. 30 : ชอบ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 462
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 66 ครั้ง
    11 พ.ค. 62



     เช้าวันต่อมาก็พบว่าหัวหน้าหน่วยสองกลายเป็นหมีแพนด้าในตอนเช้า

     "อะไรกันเอส เมื่อคืนนี้หนักรึไง" หัวหน้าหน่วยที่สี่เดินเข้ามากอดคอคนที่กำลังจะหลับคาจานข้าว แล้วแซวเล็กน้อย

     "นายก็ดูเหมือนจะไม่ได้นอนเหมือนกันนี่" เอสพูดพลางมองใต้ตาคล้ำๆของคนแซว

     "นั่งเล่นไพ่เพลินเฉยๆ"

     "หา?"

     "แต่คนที่แพ้ต้องทำตามคนชนะหนึ่งอย่างน่ะ" ซัจพูดแล้วยิ้มแห้ง และเหมือนซัจพูดจะเป็นเรื่องจริง เพราะหัวหน่วยที่สิบอย่างฮารุตะเดินเข้ามาในห้องอาหารในชุดกระโปรงฟูฟ่อง เหมือนเห็นภาพซ้อนกับใครบางคนเลยแฮะ

     "มองอะไรกันนักหนาเล่า!" คนที่ถูกจับใส่ชุดกระโปรงตะโกนใส่เหล่าคนรอบที่จ้องมองเขาจนหน้าดำหน้าแดงไปหมด เมื่อคืนไม่น่าลงเล่นเลยวุ้ย!

     "เปลี่ยนสไตล์เหรอ ฮารุตะ คร่อกกก.."

     "อย่ามาหลับแบบนี้นะเฟ้ย!" คนที่นั่งหลับคาจานข้าวพูดทิ้งท้ายไว้ให้คนที่สวมชุดกระโปรงหน้าหน้าแดงเถือกจนแทบจนระเบิดอยู่แล้ว


แอ๊ดดดด


     "อ้าว ฮารุตะเปลี่ยนแนวเหรอ?" ผมเปิดประตูเข้ามาก็เจอกับสาวน้อย(?)ในชุดกระโปรงสีชมพูฟูฟ่องยืนหน้าดำหน้าแดงอยู่ ว่าแต่มันไปเอาชุดมาจากไหนวะ

     "หนวกหูน่า!" นักดาบในคราบสาวน้อยหันมาตะโกนใส่ผม แล้วก็ชักดาบมาวิ่งไล่ผม

     "ฮ่าๆๆๆๆ"

     "ไม่ต้องมาหัวเราะเลย! เพราะนายนั่นแหละ!"

     "ฉันไปเกี่ยวอะไรด้วยเนี่ย?!"

     หลังจากที่หลบจนเหนื่อย แถมคนไล่ฟันก็สะดุดกระโปรงตัวเองล้มหน้าคว่ำไปกับพื้นอีก ผมจึงได้ไปนั่งกินข้าวซักที

     "ไค ปากนายไปโดนอะไรมาน่ะ" หัวหน้าหน่วยที่สี่ทักขึ้น ผมจึงจับปากตัวเอง อืม ก็ไม่มีอะไรผิดปกตินี่นา

     "ทำไมอะ?" ผมกินต่อแล้วถามกลับอย่างงงๆ

     "มันแดงๆน่ะสิ แมลงอะไรกัดรึเปล่า" ซัจในทะเลมีแมลงด้วยเหรอ

     "แค่กๆๆ" จู่ๆคนตื่นมานั่งกินข้าวต่อก็สำลักซะอย่างนั้น

     "เอสเป็นอะไรน่ะ ข้าวติดคอรึไง" เจ้าตัวทุบอกตัวเอง ก่อนจะรีบคว้าน้ำมาดื่ม

     "มะ..ไม่มีอะไร"

     "เอ๋~~~" ทุกคนที่นั่งอยู่ด้วยกันก็พร้อมใจกันทำเสียงล้อเลียน ทำเอาเอสหน้าแดงเถือกเชียว

     "อะไรล่ะนั่น ว่าแต่ฉันกลับไปนอนไหน?" ผมถาม เพราะเมื่อวานจำได้ว่าดวลเหล้ากับอิโซได้จอกแรก แล้วก็ภาพตัดมาตอนเช้า อืม..แต่เหมือนจะจำอะไรได้ลางๆก่อนหลับแฮะ

     "จำเรื่องเมื่อคืนไม่ได้เลยเหรอ?" วิสต้าที่นั่งดื่มชาอยู่ใกล้ๆถามขึ้น นายไม่ช่วยห้ามฮารุตะฟระ!

     "ก็ไม่เชิง แต่ก็จำไม่ได้ อ้าว.. เอสจะไหน?" ผมพยายามนึกแต่ก็นึกไม่ออกแฮะ แล้วจู่ๆเอสก็ดึงแขนผมออกจากห้องอาหารไป ผมจึงถามเขาแต่ก็ไม่ตอบ ก่อนจะมาถึงท้ายเรือที่ไม่มีคนเพราะไปรวมกันที่ห้องอาหารไปก็ไปทำกิจวัตรของตัวเอง

     "มีอะไรรึเปล่า?" ผมถามคนตรงที่ทำหน้าเหมือนมีอะไรจะพูดแต่ก็ไม่พูดออกมา

     "ฉัน..." ผมตั้งใจรอฟังอีกฝ่ายพูด แต่เหมือนอีกฝ่ายจะหยั่งเชิงก่อน

    "นายเกลียดฉันรึเปล่า?"

   "หืม? ไม่ใช่ว่าเมื่อคืนฉันบอกนายไปแล้วเหรอ?" ผมเอียงคนถามคนตรงหน้า ก็จำได้ว่าพูดนะ หรือว่าตูฝันวะ

    "เอ๊ะ?"

    "ฉันไม่ได้บอกชอบนายเมื่อคืนเหรอ?" รู้สึกว่าเอสจะกลายเป็นมะเขือไปซะแล้วหน้าแดงเชียว น่ารัก~

     "นายหมายถึงชอบแบบ..."

     "แบบที่นายคิดนั่นแหละ" ผมตอบแล้วยิ้มกว้าง ดูเหมือนสิ่งที่คนตรงหน้ากังวลจะหายวับไปกับตา ก่อนกอดตัวผมแน่น หะ..หายใจไม่ออก!

      "ค่อยยังชั่ว" คนตรงหน้าพูดพลางซุกหน้าลงที่ไหล่ผม ผมจึงกอดตอบแล้วตบหลังเบาๆ เฮ้อ.. เอสนี่เป็นคนคิดมากจังนะ

      "งั้นช่วยลดนิสัยร้อนเลือดของนายลงสักหน่อยนะ"

      "หา?" เอสเงยหน้ามามองผมงงๆ

     "กลัวเป็นหม้ายน่ะ" ผมพูดขำๆ แล้วยิ้มให้เขา

     "ฉันจะไม่ตายหรอกนะ"












.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

..

...

1 ปีต่อมา

    "ขอบคุณที่ดูแลมาตลอด ไปล่ะนะ" ผมยืนสะพายเป้ที่มีของกินจำนวนมากเพื่อเดินทางต่อ หลังจากพักร้อน(?)มาได้หนึ่งปีผมก็เตรียมไปทัศนศึกษาที่อื่นต่อ
     "แล้วนายจะเดินทางยังไง?" มัลโก้ถาม
     "นั่นสิ เรือก็ไม่มี" ซัจที่ยืนอยู่ใกล้สมทบ
     "เดี๋ยวก็มีเองแหละน่า" ผมตอบ แล้วก็เดินไปที่กาบเรือ แล้วก็..เจอแล้วแฮะ

     "ไอ้พวกหนวดขาว!! วันนี้ฉันจะมาเด็ดหัวแก!!" อยู่ๆก็มีเสียงของชาย(น่ารำคาญ)คนหนึ่งที่น่าจะเป็นกัปตันตะโกนมาจากเรือโจรสลัดที่ลอยลำอยู่ข้างๆไม่ไกลนัก
      'บนโลกยังมีคนโง่บรมอยู่อีกแฮะ'
     "คิดจะเด็ดหัวพ่องั้นเหรอ" หัวหน่วยที่สองผู้เลือดร้อนเตรียมตัวจะกระโดดไปบวกเต็มแก่ แต่ผมก็ขวางไว้ก่อน
     "ใจเย็นๆสิ เดี๋ยวฉันก็ไม่มีเรือไปต่อกันพอดี"
     "จะไปกับไอ้พวกนี้เนี่ยนะ!" เอสพูดแล้วหันไปมองคนในเรือลำนั้นแต่ล่ะคน
     ผมไม่ตอบ ก่อนจะจับใบหน้าคมหันมาจูบริมฝีปากเบาๆ แล้วกระโดดข้ามไปเรืออีกลำ ทิ้งให้คนทั้งเรือยืนตาเหลือกอ้าปากค้างกันหมด
     "ฮ่าๆๆ ฉันไปก่อนนะ แล้วเจอกัน" ผมยิ้มขำๆแล้วโบกมือลาก่อนจะหันไปเจอคนใส่ผ้าปิดและมือเป็นตะขอ โอ้โห ชุดในตำนาน เสียดายที่ขาไม่ขาด หรือจะจัดให้ครบชุดดี..
     "น..นี่แกเป็นใครวะ!" กัปตันที่โคตรน่ารำคาญพูดพลางชี้ดาบใส่หน้าผม ผมจึงดึงดาบนั้นออกจากมือมันอย่างง่ายดายแล้วออกคำสั่งกับลูกเรือ
      "ลูกเรือทั้งหลายเราจะไปที่เดรสโรซ่ากัน!" เหล่าลูกน้อง เฮรับคำสั่งอย่างเต็มใจแล้วเข้าประจำที่ตัวเอง เหมือนเห็นตาของพวกนั้นเป็นรูปหัวใจเลยแฮะ หรือตาฝาดวะ
      "เดี๋ยวโว้ย!" คนที่เป็นกัปตันดูเหมือนจะลืมเป้าหมายจริงๆไปแล้ว หันมาเบรกเหล่าลูกน้องที่กำลังเฮโลตามผม
      "อะไร?"
      "ฉันเป็นกัปตันนะ!"
      "แค่มีมือตะขอกับผ้าปิดตาข้างนึงเนี่ยนะ?"
      "ดูขนาดนี้ก็รู้แล้วว่าใครเป็นกัปตันน่ะ!"
     "พวกนายคิดว่าใคร" ผมหันไปถามเหล่าลูกเรือที่ยืนประจำตำแหน่งตัวเอง และแล้วทุกคนก็ชี้มาที่ผมทั้งหมด
      "เห็นมะ" ผมพูดพลางยักคิ้วให้ข้างหนึ่ง
      "ไอ้พวกบ้า!!" คนเป็นอดีตกัปตันตะโกนใส่อดีตลูกเรือตัวเองแล้วเดินไปนั่งกอดเขาร้องไห้อยู่มุมเรือ เอิ่ม เป็นเด็กรึไงฟะ!




      "น่าอิจฉาจังน้าา" มัลโก้พูดขึ้นลอยๆ ระหว่างที่ดูเรือลำนั้นแล่นห่างออกไป
      "มีการจูบลาด้วย~" สมทบด้วยซัจที่ยืนอยู่ข้างกัน จริงๆแล้วหลังจากวันนั้นเขาก็ไม่ได้ขอคบกับคนผมแดง เพราะพวกเขาเป็นโจรสลัด  พวกเรารักอิสระโดยเฉพาะไค แล้วก็คิดว่าคงไม่ได้เจอกันได้บ่อยๆด้วย แถมพ่อตาโคตรดุ ไม่ใช่!
     "ลูกชายเป็นฝั่งเป็นฝาแล้ว" อิโซที่ยืนอยู่ข้างซัจเอามือข้างหนึ่งทาบอก อีกข้างแกล้งๆปาดน้ำตา(เทียม)
     "นะ..หนวกหูน่า!" เด็กหนุ่มที่หน้าแดงแปร๊ดตะโกนใส่ทุกคน กลบเกลื่อนความเขิลอายของตัวเอง ก่อนจะเดินหนีเข้าครัวไป โดยมีเสียงกัปตันและลูกเรือหัวเราะตามหลัง
    "แต่ว่าไม่เคยเห็นการยึดเรือแบบที่ลูกเรือโคตรเต็มใจให้ยึดแบบนี้มาก่อน" โจสพูดขึ้น
    "นั่นสิ แถมกัปตันยังนั่งร้องไห้เป็นเด็กโดนแย่งของเล่นอีก" วิสต้าเห็นด้วย พลางกรีดหนวดตัวเองให้เข้ารูป
    "คนแบบนั้นมันรอดเข้ามาในนิวเวิร์ลได้ไงวะ" คนเป็นพ่อของเรือพูดขึ้นพลางทำหน้าเหนื่อยใจ ก่อนจะกระดกเหล้าเข้าปาก




________________________________________

ไบร์ทไรท์ : เรื่องนี้เอสเป็นพระเอก!! (เหรอ!)


ดาร์กไรท์ : ไม่อยากเขียนฉากดราม่าเลยน้าาา แต่ทำไงได้ล่ะก็---อุ้บ----


ไบร์ทไรท์ : อย่าสปอยสิฟระ!!


___________________________________________


ไรท์ : คุณป๋า ไคกับเอสสารภาพรักแล้วนะ


แชงค์ : ป๊ะป๋าไม่ถูกใจสิ่งนี้ //แผ่ฮาคิ


ไรท์ : แต่นายเป็นคนขโมยจูบแรกของไคไปนี่หว่า


แชงค์ : //ออกอาการแฮปปี้สุดขีด


___________________________________________


ตอนต่อไป เดรสโรบ้า (โรซ่าเว้ย!//ลอว์ได้กล่าวไว้)


ขอบคุณทุกคนที่ติดตามและคอมเมนต์นะจ้ะ






ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 66 ครั้ง

5 ความคิดเห็น

  1. #304 + SaiChil + (@parkchaewon00) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2562 / 15:19
    โบอาแฮนค็อคมีคู่แข่งแล้ว 55555
    #304
    0
  2. #276 Morden Jr (@guysiwakorn28) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2562 / 22:44
    ตลกโจรสลัดที่โดนยึดเรือ 555+
    #276
    0
  3. #275 shino13 (@shino13) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2562 / 22:19

    จะไปเดรสคุณย่า?? เอ่ย! เดรสโรซ่าาา
    #275
    0
  4. #274 siriwan_kook (@siriwan_kook) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2562 / 09:43

    จะดราม่ายังไงก็ได้ แต่ ขออย่าให้เอสตายเลยคะ
    #274
    0
  5. #273 jannyyyyy2 (@jannyyyyy) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2562 / 09:28
    ชอบมากๆๆ
    #273
    0