[Fic One piece][BL] ลูกสาว(?)ของจักพรรดิผมแดงงั้นเหรอ?!

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 22,017 Views

  • 323 Comments

  • 1,093 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    714

    Overall
    22,017

ตอนที่ 31 : EP. 29 : อย่าถือสาคนเมา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 491
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 81 ครั้ง
    8 พ.ค. 62



     "จับมัน!!"

     "มันไปทางนั้น จับมัน!!" เสียงของเหล่านักดาบซามุไรวิ่งตามเด็กชายผมแดงที่ตอนนี้มีเลือดไหลท่วมตัวไปหมดจนแยกไม่ออกว่าเลือดตนหรือเลือดศัตรู เด็กคนนั้นวิ่งไปเรื่อยๆจนสุดทาง เบื้องหน้าเป็นผาชันติดทะเล คลื่นลมพัดกระหน่ำอย่างหนัก เด็กผมสีแดงหยุดอยู่ที่ขอบผา พร้อมทั้งมองทะเลสลับกับคนที่ไล่ตามเขามา
      "หึๆ เจ้าหนีไม่รอดแล้วล่ะ ผู้ที่ฆ่าอาจารย์ ข้าจะบั่นคอมันเอง" โซเมย์ที่เป็นผู้ไล่ล่าเขาแสยะยิ้มทั้งยังชักดาบออกมาชี้หน้าของเด็กน้อยอีก
ไคยังคงมองทะเลสลับกับกองทัพซามุไรที่โซเมย์มา
      'ท้องทะเลกว้างใหญ่ ทำให้ได้พบเหล่าเพื่อนพ้องผู้มีอิสระ หวังว่าเจ้าจะได้พบนะ'

    คำสั่งเสียของผู้เป็นอาจารย์ดังขึ้นในหัวราวกับต้องการย้ำเตือน ไคหลับตาลงแล้วเก็บตัวเองเข้าฝักราวกับตัดสินใจได้ โซเมย์ที่เห็นแบบนั้นจึงรีบเข้ามาคว้าตัวเด็กผมแดงไว้แต่ก็ช้าไป ร่างเล็กนั้นได้ทิ้งตัวลงจากหน้าผานั้นสู่ท้องทะเลไปแล้ว









     "หลังจากนั้นฉันก็เจอกับป๊ะป๋า ก็เท่านี้แหละ" หลังจากที่ผมเล่าจบ เอสก็ทำหน้าเหวอตกใจมากๆ ตกใจเรื่องอะไรฟะ หรือชีวิตฉันมันเป็นเรื่องประหลาดมากรึไงหะ?!

     "อะไร?"

     "งั้น..นายกับผมแดงก็ไม่ได้เป็นพ่อลูกกันจริงๆน่ะสิ!" นี่เอ็งตกใจเรื่องนั้นเหรอ!

     "หา? ทำไมถึงคิดว่าฉันมีพ่อเป็นคนบ้าแบบนั้นกัน"

     "ก็สีผมนายก็เป็นสีแดงเหมือนกันนี่นา" ผมจับปอยผมตัวเองมาดู จะว่าไปก็ใช่แฮะ แต่เท่าที่จำได้ อาจารย์บอกว่าพ่อแม่ผมตายเพราะดื่มน้ำที่มีพิษจากโรงงานในแม่น้ำ หรืออาจารย์จะโกหก จริงๆแล้วป๊ะป๋าเป็นพ่อแท้ๆ อืม.. ไม่น่าจะใช่นะ ถ้าเป็นพ่อแท้ๆคงไม่... ไม่พูดดีกว่า

     "แต่หน้าตาไม่เหมือนหรอกใช่มั้ย" ผมถามพลางจับหน้าเอสให้หันมามองหน้าผมใกล้ จะได้เห็นชัดๆว่าหน้าตาพี่ไม่เหมือนขี้เมานะน้อง

แต่อยู่ๆเอสก็เอื้อมมือมากอดเอวผมไว้หลวมๆ แล้วก้มมามองลึกเข้ามาในตาผมตรงๆ พร้อมใบหน้าคมที่ดูเหมือนกำลังแดงเล็กน้อย


ตึกๆ


      "อะ..อืม น่ารักเกินไป"


โป๊กก!!!


     "โอ๊ย!" คนผมดำปล่อยมือจากผมแล้วร้องโอดโอยพลางกุมจมูกตัวเองที่ตอนนี้มีเลือดกำเดาไหลออกมา

     "ขะ..ขอโทษที" โทษทีพอดีเขินแรงไปหน่อย เอ้ย! ไม่ใช่! แค่..แค่โมโหแรงไปหน่อย เลยเผลอโหม่งใส่หน้าเท่านั้นเอง ผมจึงรับผิดชอบด้วยการจูงมืออีกฝ่ายไปทำแผลห้องพยาบาลของเรือ มืออีกข้างก็กุมหน้าอกตัวเองไว้ พยายามให้หัวใจเต้นช้าลงหน่อย เอ..ทำไมวันนี้มันร้อนๆนะ หน้าผมแดงหมดแล้วเนี่ย



     หลายวันต่อมาผมรู้สึกเหมือนช่วงนี้อากาศมันร้อนเกินไป ไม่สิ เอสใช้พลังบ่อยเกินไปแน่ๆ เวลาอยู่ใกล้ๆหน้าผมถึงได้ร้อนๆแดงๆบ่อยขนาด
     "ไค เป็นอะไรน่ะ หน้าแดงเชียว" สับปะรดเดินมาทักผมที่ยืนพิงกาบเรืออยู่ ในมือก็ยื่นแก้วน้ำผลไม้ให้ เห็นฉันเป็นเด็กเหรอมัลโก้!
     "ปะ..เปล่านี่ แดงมากเลยเหรอ" ผมรับแก้วนั้นมาแล้วถามกลับ สุดท้ายก็กิน เพราะคอแห้งหรอกน่า
     "แดงจนน่ากินเลยล่ะ"


พรูดดดดด


   น้ำผลไม้ที่ดื่มไปเมื่อกี๊ถูกผมพ่นออกมาจนหมด 
มัลโก้กินยาลืมเขย่าตัวเองรึเปล่า ถึงได้พูดด้วยน้ำเสียงเซ็กซี่แบบนั้น แถมยังมองผมแบบนั้นอีก
     "แค่กๆๆ"
     "เฮ้ๆ ไหวมั้ยเนี่ย" มัลโก้ที่เห็นผมยังสำลักอยู่ก็ตบหลังผมเบาๆ(?)
     "เฮ่อ.. ดีนะไม่ออกมาทางจมูกด้วย"ผมพูดพร้อมกับบีบจมูกตัวเองสองสามที ช่วงนี้รู้สึกใจไม่ค่อยดีเลยแฮะ
     "ให้ตายสิ นายนี่มันเด็กจริงๆเลยนะ" คนตรงหน้าพูดอย่างขำๆแล้วลูบหัวผมไปมาจนหัวผมกลายเป็นรังนกไปแล้ว
     "หนวกหูน่า!" ผมพูดแล้วตีแขนมัลโก้เต็มแรงก่อนจะเดินหนีไปลานกว้างของเรือ ซึ่งดูเหมือนกำลังส่งเสียงเชียร์กันเสียงดังเชียว น่าจะว่างกันมากสินะ ผมเลยเดินเข้าไปร่วมวงด้วย เมื่อผมเดินเข้ามาก็พบว่าพวกลูกเรือทั้งหลายกำลังแข่งดวลเหล้ากันอย่างเมามัน โดยที่มีคนนอนล้มพับกองอยู่ใกล้ๆวง
     "ไงไค สนใจมาร่วมวงมั้ยล่ะ" ลูกเรือที่ดูเหมือนจะครองแชมป์คนคอแข็งอยู่ถามผม 
     "เอาดิ คนชนะได้อะไรล่ะ" เหอะๆ ไม่รู้ซะแล้วไอ้น้องว่าบรั่นดีถังเดียวทำอะไรพี่ไม่ได้หรอก
     "ฉายาคนคอแข็ง"
     "ตกลง" ผมตอบตกลงโดยไม่ต้องคิด แล้วนั่งลงตรงข้ามกับคนชวน ตรงหน้าผมและอีกฝ่ายก็มีแก้วเหล้าห้าใบวางเรียงกัน
     "เริ่มได้!" ลูกเรือที่เป็นกรรมการให้สัญญาณเริ่มเกม ผมกับคู่ต่อสู้เริ่มหยิบแก้วเหล้าตรงหน้ามาดื่มอย่างรวดเร็ว พร้อมกับเสียงเชียร์และเสียงลงพนันดังไม่หยุด ไม่นานนักผมก็ดื่มไปจนถึงแก้วที่สิบสองแต่ผมยังคงนั่งครองสติไว้ได้ครบถ้วน ก็มีหันไปหัวเราะท่าทางของคนที่นอนกองอยู่ข้างๆวงบ้าง ส่วนคนที่นั่งตรงข้ามผมเริ่มจะเลื้อยลงไปนอนแล้ว ทั้งยังนั่งขำโดยไม่มีสาเหตุอีก สักพักก็หันไปคุยกับทั้งเหล้าที่วางอยู่ พอถึงแก้วที่สิบสามคนที่นั่งคุยกับทั้งเหล้าเมื่อกี๊ก็ล้มลงไปนอนเรียบร้อย
     "ไค เป็นฝ่ายชนะ!"
     "แมร่งเง้ยยย เสียโว้ยยย!"
     "จ่ายมาซะดีๆ วะฮ่าๆๆ" เสียงเฮ้ของพวกลูกเรือ ประกอบกับเสียงโอดครวญผู้แพ้พนันดังขึ้นอย่างสนุกสนาน แต่แล้วความสนุกมาพร้อมกับความอิ๋บอ๋าย
     "ฉันขอร่วมวงด้วย"
     "อิโซ!"
     "มาเลยๆหัวหน้าอิโซ" หัวหน้าหน่วยที่สิบหกเดินมานั่งข้ามผมก่อนจะแสยะยิ้มให้ผม รู้สึกเหมือนจะซวยยังไงก็ไม่รู้แฮะ
     "นายแค้นอะไรฉันรึเปล่าเนี่ย" ผมถามอีกฝ่ายพลลอบปาดเหงื่อตัวเอง
     "หา? ใครแค้นนายตอนที่ทำให้ซัจพ่นน้ำใส่หน้าฉันกัน ไม่มีทางหรอกน่า หรือจะเป็นตอนที่ตัดบทสนทนาของฉันแล้วไปสนใจบาร์บีคิว ฉันไม่แค้นนายหรอก" อื้อหือ นี่ขนาดไม่แค้นนะเนี่ย รู้สึกตาขวามันกระตุกรัวๆเลยวุ้ย
    "เอาสาเกมา"


    ม่ายยยยยยยยยยย!






     "ข้างนอกเสียงดังกันจังนะ" วิสต้าพูดขึ้นหลังจากที่เขาได้ยินพวกลูกเรือที่ส่งเสียงดังมาพักใหญ่ แถมมีเสียงพ่อหัวเราะเป็นครั้งคราวด้วย ซึ่งทำให้พวกเขาที่กำลังเล่นไพ่เสียสมาธินิดหน่อย(เหรอ? แต่นายชนะมาห้าครั้งรวดแล้วนะ!)

     "นั่นสิ แบบนี้ไม่มีสมาธิเล่นเลย" ฮารุตะพูดพลางถอนหายใจก่อนจะจั่วไพ่ขึ้นมาใบหนึ่ง

     "ว่าแต่วันนี้ไม่ตัวติดกับไคแล้วเหรอ เอส" โจสที่นั่งร่วมวงอยู่ ทักคนที่นั่งกินอาหารอยู่ที่เคาท์เตอร์ห้องครัว

     "อืม.. วันนี้ไคดูแปลกๆนะ ไม่ยอมมองหน้าฉันเลย" คนผมดำกินเนื้อติดกระดูกเข้าปากก่อนพูดตอบ พลางนึกถึงเมื่อเช้าที่พอคุยกับคนผมแดงได้แค่ไม่กี่ประโยค ก็ได้แผลที่คางมาอีกรอย แถมคู่สนทนายังเดินหน้าแดงออกไปอีก

     "เหอะๆ เขาคงจะงอนนายแล้วล่ะม้าง ฮ่าๆๆ" นักดาบบุปผาพูดหยอกเด็กหนุ่มเล่นพลางทิ้งไพ่ในมือลงบนโต๊ะ

     "หรือไม่ก็.. เขินเวลาอยู่ใกล้นาย หุๆ" หัวหน่วยที่สี่ผู้ร่าเริงพูดขึ้นหลังจากยกอาหารมาเพิ่ม พลางเท้าแขนลงบนเคาท์เตอร์แล้วทำหน้าล้อเลียนคนที่ยังนั่งกินอาหารไม่หยุด แถมเสียงหัวเราะนั่นมันน่าถีบจริงๆเชียว

     "พูดเรื่องอะไรของพวกนายกันเนี่ย"

     "เฮ้อ.. ไม่หนุกเลยอะ ช่วยมีความรู้สึกเขินบ้างอะไรบ้างสิเอส" ซัจที่เห็นปฏิกิริยาเอสเป็นแบบนั้นเลยส่ายหน้าอย่างเหนื่อยใจ


ปึง!!


     "เฮ้! หัวหน้าอิโซกับไคดวลดาบกันอยู่ล่ะ!" ลูกเรือคนหนึ่งเปิดประตูห้องอาหารเข้าแล้วตะโกนดังลั่น พลางตะโกนเรียกเพื่อนๆให้ออกไปดูด้วยกันอีก แต่ประโยคนั่นทำให้เหล่าหน้าหน่วยที่นั่งรวมอยู่ด้วย ถึงกับอ้าปากค้างเลยทีเดียว แต่หัวหน้าหน่วยที่สองมีปฏิกิริยาหนักหน่อย คือพ่นอาหารที่กำลังเคี้ยวอยู่ใส่หน้าหัวหน้าหน่วยที่สี่เต็มๆ

     "ไอ้บ้าเอส!!" คนที่ถูกทำร้าย(?)จะโวยวายใส่เด็กหนุ่มตรงหน้า แต่เอสก็วิ่งออกไปแล้ว พร้อมๆกับพวกวิสต้า แล้วปล่อยให้ตูหน้าเลอะแบบนี้หรอ!



     ที่ลานกว้างของเรือตอนนี้กำลังมีลูกเรือมามุงดูการดวลของคนสองคนเป็นจำนวนมาก รวมถึงพวกหัวหน้าหน่วยที่อยู่ในห้องครัวเมื่อครู่ด้วย

     "เกิดอะไรขึ้น" เป็นโจสที่ถามลูกเรือคนหนึ่งที่ยืนมุงดูเหตุการณ์อยู่ แต่คนคนนั้นกลับยืนอึกอักหน้าแดงไม่ยอมอธิบายสักที ทำให้คนใจร้อนเดินดิ่งเข้าไปกลางวงล้อมนั้น แล้วก็พบสาเหตุที่ทำให้ลูกเรือมีอาการแบบนั้น


    "อืมม"

    "นี่ ไหวแน่นะ" เสียงของอิโซถามคนที่กำลังล้มพับไปกับพื้นโดยที่ในมือยังถือขวดสาเกสีขาวอยู่

    "ไหวเซ่.. ฉันยังไม่หลับ..ฮิก..ไม่หลับสักหน่อย" คนผมแดงเงยหน้าขึ้นมาตอบเสียงอ้อแอ้ยืดยานจนรู้สึกฟังแล้วเหนื่อย แต่มันตรงข้ามกับการกระทำของร่างนั้นอย่างสิ้นเชิง การเคลื่อนไหวเชื่องช้าแต่กลับดึงดูดสายตาทุกคนที่ยืนอยู่ตรงนี้ สาบเสื้อของชุดยูกาตะที่เจ้าตัวใส่อยู่มันแหวกล่นจนเห็นไหล่เนียนขาว ยอดอกงามสีสดที่น่าลิ้มลอง พร้อมทั้งกล้ามเนื้อบางบนหน้าท้องแกร่ง แค่มองก็ทำให้เลือดในกายพวกเขาสูบฉีดไปทั่วจนรู้สึกหายใจติดขัด หลายคนก็เลือดกำเดาไหลออกมาจากจมูกเป็นน้ำพุแล้วก็ล้มลงไปนอนเล่น(?)กับพื้นทั้งอย่างนั้น

     "อิโซ เกิดอะไรขึ้นเนี่ย" เด็กหนุ่มผมดำที่เดินดุ่มเข้ามากลางวงถามชายที่นั่งอยู่ตรงข้ามคนผมแดงพลางเบนสายตาตัวเองให้ออกห่างจากร่างที่ยั่วยวนนั้น

    "ไคแพ้ดวลเหล้าน่ะสิ"

    "ฉัน..ฮึก..อืม..ยังไม่แพ้..สักหน่อย!" คนผมแดงไม่ยอมแพ้ทั้งยังคลานไปกอดคอหัวหน้าหน่วยที่สิบหกแน่น ทำให้อิโซชะงักแล้วก็นั่งหน้าแดงแปร๊ดเชียว จนเอสต้องเดินมาดึงตัวคนเมาออกทันที

    "ไค นายเมามากแล้วนะ" คนที่ดึงตัวคนเมามาก็จัดเสื้อผ้าให้อีกฝ่ายดีๆจนปิดส่วนที่ดึงดูดจน(เกือบ)มิดชิด แต่คนเมาก็ไม่ได้ยืนดีเท่าที่ควร มือไม้กลับลูบไล้ไปตามร่างของเด็กหนุ่มหน้ากระผู้เปลือยท่อนบนอย่างซุกซน ทำให้เอสได้แต่ยืนตัวแข็งทื่อ

  "เอส เป็นยังไงบ้าง" พวกวิสต้าที่เดินเข้ามากลางวงได้ก็เด็กหนุ่มผมดำทันที

    "ค..ไคเมาน่ะ" เอสสะดุ้งเล็กน้อยก่อนจะตอบคำถาม

    "อืมมม..เอส..เมาเหรอ..ฮึก..ไปนอนเซ่" มือของคนเมาที่กำลังซุกซนก็เปลี่ยนมาโอบรอบคอคนตรงหน้า แล้วโน้มคอเขาลงมาจนริมฝีปากทั้งสองเกือบชิดกัน

    "นายต่างหากที่เมาน่ะ!" เอสตบมุกทันที ซึ่งการกระทำตอนนี้ของคนผมแดงทำให้ใบหน้าของหัวหน่วยที่สองแดงจนใกล้จะระเบิด ก่อนจะหันหน้าไปมองทางอื่น

    ส่วนผู้คนที่เห็นเหตุการณ์ต่างมองทั้งคู่แทบตาถลนออกจากเบ้าทั้งยังอ้าปากกว้างจนแมลงวันบินลงกระเพาะไปแล้ว ก่อนจะพร้อมใจกันทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้

     "เฮ้ เกิดอะไรขึ้น" เสียงของหัวหน้ามัลโก้ที่เดินมาที่ลานกว้างถามขึ้น

     "สับปะรด..ฮิก.."

     'ไคเรียกมัลโก้ว่าสับปะรดด้วย!' เสียงตะโกนในใจของทุกคนที่อยู่ที่นี่ดังขึ้นพร้อมกันโดยไม่ได้หมาย(อีกแล้ว) (ไคแอบเรียกในใจออกจะบ่อยนะ!)

    หลังคำเรียกของไค ทำให้สัมผัสได้ว่าที่ด้านหลังของท่านมือขวาจะมีพลังงานบางอย่างก็เป็นด้ายย.. ไม่โว้ยย!! รังสีอำมหิตกระจายออกมาเป็นวงกว้างจนรู้สึกขนลุกวาบทั้งตัวแล้ว

    "เอ่อ..คือมัลโก้ ไคเมาน่ะ" นักดาบบุปผาอย่างวิสต้าบอกมัลโก้

    "หา?!" มัลโก้ทำท่าตกใจพลางมองไคสลับกับบริเวณที่เกิดเหตุ(ฆาตรกรรมหมู่)แล้วถอนหายใจ

    "ทำไงดีล่ะมัลโก้"

    "พาไปนอนเถอะ"

    "ฮ่าๆ เห็นมั้ยเอสส..เมาก็ไป...นอนเซ่" คนเมาหัวเราะร่าใส่คนที่กำลังพยุงตัวเอง ก่อนจะฉีกยิ้มกว้างอย่างล้อเลียน


เฮือก!! 


'นะ..น่ารัก'


     รอยยิ้มของคนที่กำลังเมาไม่รู้เรื่อง ทำให้ทุกคนที่คิดจะพาเขาไปนอนก็ต้องหยุดชะงัก

     "อุ้มไปเลย"

     "ม่ายยเอาาา" คนผมแดงได้ยินแบบนั้นก็กอดคอเอสแน่น ไม่ยอมให้อุ้ม ทำให้มัลโก้ต้องมาแงะคนที่เกาะหนึบกับหัวหน้าหน่วยที่สองออก

แต่ก็ไม่ยอมออกวุ้ย ตอนเมานี่แรงเยอะกว่าปกติอีกแฮะ

      มือข้างหนึ่งของมัลโก้จับแขนที่กอดคอคนตรงหน้าไว้แน่น มืออีกข้างก็รวบเอว แต่ระหว่างยื้อยุดฉุดกระชากกันอยู่ มือที่รวบเอวของมัลโก้มันเลื่อนไปโดนยอดอกใต้ชุดยูกาตะชั้นเดียวของคนเมา

      "อื้ม.." ทำให้ได้ยินเสียงหลุดครางเบาๆของคนตรงหน้า ก่อนจะถูกดึงออกห่างจากเอสทั้งที่ร่างกายโอนอ่อนแบบนั้น

พอแงะออกมาได้คนเมาก็ทำหน้าเหมือนจะร้องไห้ ดวงตากลมมีน้ำตาคลออยู่ ใบหน้าแดงก่ำจากฤทธิ์เหล้าเงยหน้ามองมัลโก้ ดูรวมๆแล้วเซ็กซี่จนอยากรังแกให้จมเตียงเลย! (เย็นไว้ไอ้น้อง!)

      "เอสส ผีสับปะรดอะ!..ช่วยด้วย!" ไคที่พูดแบบนั้นทำให้คนที่ล็อกตัวไว้อยู่ปล่อยรังสีอาฆาตออกมาอีกรอบ


'ชิบผายแล้ว!'


     "น่าๆ เขาๆว่ากันว่า อย่าว่าคนบ้า อย่าถือสาคนเมาไง" ฮารุตะพยายามจะอธิบายเพื่อให้ออร่าทะมึนของคนเป็นขวาสงบลง แต่เหมือนได้ผลแค่นิดหน่อย เพราะไอ้เสียงเชียร์เห็นด้วยของเหล่าลูกเรือที่เหลืออยู่จากการโดนดาเมจคนเมาเข้าไป ทำให้ดูไม่น่าเชื่อถือเท่าไหร่ ฮารุตะไม่ได้ด้นสดสักหน่อย! แถมไคยังพูดตั้งสองรอบเหมือนกับจงใจอย่างนั้นแหละ!

      "เอ่อ..เดี๋ยวฉันพาไคไปเองนะ" หัวหน้าที่สองพูดพลางดึงแขนคนที่ทิ้งคำพูดก่อสงครามไว้ออกมาแล้วอุ้มกลับห้อง ปล่อยให้คนที่เหลือเผชิญโชคกัน

      "เอส!!"





      หลังจากที่ชิ่งออกจากสถานการณ์เสี่ยงโดนโบกออกมาได้ เอสก็เดินดิ่งกลับห้องทันที แต่ระหว่างทางคนที่กำลังโดนอุ้มกอดเขาแน่นแถมยังคลอเคลียอย่างกับลูกแมว!

     พอถึงห้องคนผมดำก็วางคนเมาลงกับเตียง แล้วกำลังจะเดินไปหาผ้ามาเช็ดตัวคนเมาให้ แต่คนที่ถูกอุ้มมากลับดึงรั้งแขนแกร่งนั่นไว้ ทำให้เอสล้ม ลงไปทับร่างเล็กกว่าทันที 

ส่วนคนที่นอนอยู่ก็ไม่ได้รู้สึกรู้สาว่าโดนทับยังยิ้มละลื่นแล้วกอดคอคนด้านบนไว้

     "ไค ปล่อยก่อน ฉันจะไปเช็ดตัวให้" เอสพูดแล้วดันตัวขึ้น

     "ไม่เอา" คนเมาพูดจาเอาแต่ใจ แล้วก็ยังไม่ยอมปล่อย 'มันเมื่อยนะไค!'

     ไคที่ไม่ยอมปล่อยมือจากคอเอสก็ดึงให้คนด้านบนลงมาประกบริมฝีปากอย่างรวดเร็ว ลิ้นของคนใต้ร่างสอดเข้าไปในปากของเด็กหนุ่มอย่างยั่วยวน ลิ้นร้อนกวัดรัดเกี่ยวชักนำคนที่กำลังอึ้งกับการกระทำนี้ให้คล้อยตาม ไม่นานนักก็เป็นเอสเองที่ตอบรับมันอย่างเร่าร้อน ก่อนจะเปลี่ยนเป็นผู้คุมเกม มือหนาข้างหนึ่งเลื่อนลงไปบีบคลึงสะโพกแน่นของคนใต้ร่าง เสียงครางอย่างพึงพอใจทำให้คนด้านบนบดขยี้จูบนั้นให้หนักกว่าเดิมจนริมฝีปากนุ่มเริ่มบวมช้ำ ทั้งยังเริ่มหายใจไม่ทัน ทำให้คนผมดำถอนริมฝีปากออก ก่อนจะมองใบหน้าที่กำลังยั่วยวนให้เขาขาดสติ เขาจึงก้มลงไปพรมจูบลงที่ซอกคอขาวของอีกฝ่าย ดูเหมือนคนที่เมาจะพึงพอใจ เพราะมือขาวจิกลงมาที่แผ่นหลังของเขาเบาๆราวกับต้องการระบายความรู้สึกนี้

    "เอส ฉัน...นาย.." คนเมาพูดด้วยน้ำเสียงเซ็กซี่ที่ข้างหู แต่เขาฟังได้ไม่ครบประโยค

    "อะไรนะ?" คนด้านบนได้ยินไม่ชัดจึงเงยหน้าจากซอกคอขาวแล้วถามอีกครั้ง แต่คนที่ต้องตอบก็หลับไปซะแล้ว

     "นี่! ไค!" หัวหน้าหน่วยที่สองเรียกคนใต้ร่างอีกครั้ง แต่ก็คนเมาก็ไม่ตื่นขึ้นมาง่ายๆ

     "บ้าเอ้ย!" เอสสบถอย่างหัวเสีย พลางพลิกตัวให้ลงไปนอนข้างๆไค ไม่ให้เขาหัวเสียได้ยังไงในเมื่อคนที่ปลุกเขาให้'ตื่น'ชิ่งหลับก่อน แล้วทิ้งให้เขาอึดอัดอยู่คนเดียวแบบนี้


     "เจ้าบ้าไค!"





___________________________________________


น้องไคเขิลหน้าแดงซะแล้ว


ที่แชงค์เจ็บตัวบ่อยเพราะน้องเขิลแรงสินะ~


เอสนี่ทำคะแนนนำสูงสุดเลยนี่นา


น้องเมาแล้วยั่วเก่งจ้า (รอดจากมือแชงค์มาได้ไงเนี่ย)


___________________________________________


หน้ามอนิเตอร์ถ่ายทำ


แชงค์ : เปลี่ยนบทเดี๋ยวนี้!! ฉันไม่ยอมมมม!!


ไรท์ : ก็นายชอบเวลาไคเป็นเริ่มไม่ใช่เหรอ


แชงค์ : ไม่ใช่แบบนี้เซ่!! //น้ำตาไหลพราก(อีกแล้ว)


นิวเกรต : ผมแดง ทิชชู่หน่อยมั้ย //ยื่นกล่องทิชชู่ให้


ไรท์ : หนวดขาว คนแพ้ก็ต้องดูแลเอาเองสิ //แย่งกล่องทิชชู่มาจากหนวดขาว แล้วแสยะยิ้ม


___________________________________________


ขอบคุณทุกคนที่คอมเมนต์และติดตามนะคะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 81 ครั้ง

6 ความคิดเห็น

  1. #303 + SaiChil + (@parkchaewon00) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2562 / 15:09
    ป๋าน้อยใจน่าดู 55555
    #303
    0
  2. #272 jannyyyyy2 (@jannyyyyy) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2562 / 22:46
    เอาทุกคนเลย5555
    #272
    0
  3. #270 Morden Jr (@guysiwakorn28) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2562 / 10:11
    สงสารเอส 555+
    #270
    0
  4. วันที่ 9 พฤษภาคม 2562 / 08:36
    ม่ายยยหนูไม่ยอมมมแชงค์ต้องเป็น--//
    #269
    0
  5. #268 mrzakung1987 (@mrzakung1987) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2562 / 00:30
    อื้อหืออออออ
    #268
    0
  6. #267 shino13 (@shino13) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2562 / 23:45

    เมาแล้วววว
    #267
    0