Invisible Love {Fic SJ - kihae wonhyuk kyumin}

ตอนที่ 3 : Reminiscence

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 166
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    24 เม.ย. 55

 2.

 

ลมทะเลพัดผ่านกระทบร่างบอบบางที่เดินย่ำน้ำไปเรื่อยๆ คลื่นน้ำสีใสวิ่งเข้ากระทบฝั่งเป็นระลอกเล็กๆตัดกับผิวทรายที่เป็นสีขาว เม็ดทรายเนื้อละเอียดให้ความนุ่มลื่นกับปลายเท้า ทำให้รู้สึกผ่อนคลายยิ่งนัก ร่างบอบบางสูดกลิ่นไอของน้ำทะเล  พร้อมกับยิ้มให้กับบรรยากาศแสนเงียบเหงารอบๆตัว

 

คุณแม่คะ ทำไมพี่คนสวยตรงนั้นทำหน้าเศร้าจังเลยคะ คนที่มาเที่ยวต้องมีความสุข เหมือนที่คุณแม่บอกไม่ใช่หรอคะเด็กผู้หญิงน่ารักจิ้มลิ้ม อายุราวแปดขวบ ถามแม่ตัวเองด้วยเสียงสดใส เต็มไปด้วยความอยากรู้อยากเห็น

 

ไม่ใช่ซะหน่อย นี่ไง พี่คนนั้นยิ้มอยู่เลยคุณแม่ของเด็กสาวหันมามองเค้าด้วยสายตาที่สนใจ

 

แต่มันคือรอยยิ้มเศร้าๆไม่ใช่หรอคะ เหมือนดวงตาของพี่เค้ากำลังกลั้นน้ำตาอยู่ตังหากผู้เป็นแม่หันไปมองอีกรอบ จึงเผลอเข้าไปสบตาดวงตาสวยของร่างบอบบางนั่น ใช่! ดวงตาของเด็กคนนั้นกำลังร้องไห้อยู่ แต่ร้องไห้โดยไม่มีหยดน้ำตา เป็นการร้องไห้ที่เจ็บปวดกว่าร้องไห้ฟูมฟายเสียอีก

 

ผู้เป็นแม่ทำได้แค่ยิ้มอายๆส่งไปให้ เพราะกำลังรุกล้ำความเป็นส่วนตัวของร่างบางอยู่ ก่อนรีบพาลูกสาวตัวน้อยเดินไปหาบรรดาญาติๆอีกฝั่งนึงของหาด

 

ความทรงจำที่เจ็บปวดไหลเวียนกลับไปที่หัวสมองของ ลี ซองมิน ความทรงจำที่เจ็บปวดที่ฝังในใจเค้าตลอดมา

 

ตลอดเวลาที่ผ่านมาเค้าไม่เคยลืมเรื่องราวระหว่างเค้ากับคยูฮยอนได้เลย เค้าไม่เข้าใจด้วยว่าทำไมอยู่ๆคยูฮยอนถึงทิ้งเค้าไป ทั้งๆที่ก่อนหน้านี้ เค้ากับคยูฮยอนก็รักกันดี ถึงขั้นเป็นคู่รักที่ดังในที่สุดในโรงเรียนเลยก็ว่าได้ เพราะคยูฮยอนในตอนนั้นเป็นเด็กหนุ่มที่เรียนดี เล่นกีฬาเก่ง เล่นดนตรีได้ แถมมีใบหน้าที่หล่อเหลาอีก เค้าไม่แปลกใจเลยที่จะมีคนหมั่นไส้เค้า เพราะเค้าได้เป็นคนรักของคยูฮยอน

 

คนนี้ไง พี่ซองมิน ที่เป็นแฟนของรุ่นพี่คยูฮยอนเด็กสาวรุ่นน้องชี้นิ้วมาที่เค้า พร้อมกับซุบซิบกับเพื่อนด้วยเสียงที่ดังพอ ที่เค้าจะได้ยิน

 

ไม่เห็นจะสวยตรงไหนเลย จะมีดีแค่ความขาว หน้าตาก็น่ารักนิดๆหน่อยๆเอง ไม่รู้พี่คยูฮยอนหลงผิดมาคบด้วยได้ยังไงเด็กสาวที่แต่งตัวด้วยชุดนักเรียนที่ผิดกฎ เบ้ปากด้วยความหมั่นไส้

 

เยจิน เธอก็อย่าขวางโลกอย่างงี้สิ พี่ซองมินน่ารักจะตายไป ถ้าเป็นผู้หญิงต้องน่ารักมากๆแน่ๆเลยเด็กสาวอีกคนเถียงออกมาด้วยความไม่พอใจแทนเค้า

 

แต่ก็ยังทำตัวผิดเพศ สักวันพี่คยูฮยอนก็คงต้องทิ้งยัยนั่นอยู่ดีเด็กสาวที่ชื่อเยจิน แย้งกลับไปในทันที

 

ที่จริงแล้วเค้าไม่สนหรอกนะ ว่าใครจะมองเค้าเป็นยังไง แค่เพื่อนๆกับคยูฮยอนเข้าใจเค้า เค้าก็พอใจแล้ว แต่ทั้งเพื่อนๆและคยูฮยอนก็ยังคอยมาปลอบใจเค้าอยู่เรื่อยๆ

 

นั่งดูอะไรอยู่หรอ ซองมินคยูฮยอนที่เข้ามาทางด้านหลัง ขยี้หัวของเค้าจนผมเสียทรงไปหมด

 

นี่! นายทำผมฉันเสียทรงไปหมดแล้วนะ คยูซองมินแกล้งเหวใส่ พร้อมกับแย่งขนมจากมือของคยูฮยอนมากินอย่างหน้าตาเฉย

 

โอ้ย! เจ็บนะคยู นายบ้ารึป่าว  บีบเข้ามาได้ซองมินร้องออกมาทันทีที่คยูฮยอน บีบจมูกของเค้าด้วยความหมั่นเขี้ยว จริงๆแล้วเค้าไม่ได้เจ็บอะไรมากหรอก แค่อยากแกล้งให้คยูฮยอนตกใจเล่น

 

โอ๋ๆ อย่าร้องไห้นะเด็กดื้อ เดี๋ยวฉันจะรักษาให้ คยูฮยอนก้มลงจูบที่จมูกคนตรงอย่างรวดเร็ว พร้อมยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ ซึ่งแก้มของคนตรงหน้าเค้าเปลี่ยนเป็นสีแดงจัดด้วยความเขินอายในทันที

 

ไอ้หมาป่าโรคจิต ที่นี่มันในโรงเรียนนะ อายคนอื่นบ้างสิซองมินค้อนใส่คยูฮยอนด้วยความอาย เค้ารู้ที่คยูฮยอนทำแบบนี้ เพราะต้องการกลบเสียงซุบซิบนินทาของคนอื่น ที่บอกว่าสักวันเค้าจะถูกคยูฮยอนทิ้ง

 

แต่มันก็เป็นแค่มุมมองของคนอื่นไม่ใช่หรอ….

 เค้าเชื่อมั่นในตัวคยูฮยอนอยู่แล้ว ว่าจะไม่ทำให้เค้าเสียใจอย่างแน่นอน

 

ในบ้างครั้ง เค้าก็ยังรู้สึกเลยว่าคยูฮยอนตามใจเค้ามากเกินไป มากจนเค้าจะนิสัยเสียอยาแล้ว เพียงแค่สั่ง คยูฮยอนก็จะทำตามทันทีโดยไม่เคยบ่นเลยสักคำ แต่ในบางครั้งเจ้าหมาป่านั่นจะเกิดอาการหมั่นไส้บ้าง โดยการแกล้งหอมแก้มบ้าง ขยี้ผมบ้าง ไม่ก็แกล้งเอาคืนเล็กๆน้อยๆ

เค้าไม่คิดว่าความรักของเค้ากับคยูฮยอนจะจบลงไปง่ายๆ

 แค่คิดว่าจะถูกคยูฮยอนทิ้งไปก็เป็นไปได้ด้วยซ้ำ…..

แต่เหตุการณ์นั้นวันนั้นวันที่เค้าโดนคยูฮยอนบอกเลิก เค้ายังจำมันได้ดี

 

ซองมินออกมารอคยูฮยอนที่สวนสาธารณะที่คยูฮยอนนัดเอาไว้ตามปกติ แต่ก็ไม่มีวี่แววว่าคยูฮยอนจะมาสักที ทั้งที่ๆผ่านมาเกือบครึ่งชั่วโมงแล้ว ปกติคยูฮยอนไม่เคยมาสายเกินกว่าห้านาทีด้วยซ้ำ

ซองมินจึงได้แต่รอต่อไปเรื่อยๆจนครบหนึ่งชั่วโมง จนฝนเริ่มตั้งเค้าที่จะตก แต่คยูฮยอนก็ยังไม่มาสักที โทรไปก็ปิดเครื่องอีก

 

ซองมินยกข้อมือขึ้นดูนาฬิกาทุกๆห้านาที ตอนนี้เค้าไม่ได้รูสึกโมโหคยูฮยอนเลย แต่รู้สึกเป็นห่วงมากกว่าที่อยู่ๆก็หายไปดื้อๆ

 

คยูฮยอนจะเป็นอะไรรึป่าวนะ! ในใจเค้ารู้สึกกังวลไม่ค่อยดีแล้ว

แต่เค้าก็ทำได้เพียงฝากข้อความเสียง เป็นสิบๆข้อความด้วยใจที่ร้อนรน เค้ากลัวว่าจะเกิดเรื่องไม่ดีขึ้น

 

หมาป่าบ้า นายอยู่ไหน รับโทรศัพท์สักทีสิ

 

คยูฮยอน นายอยู่ที่ไหน ฉันโมโหแล้วนะ นายรีบๆมาง้อฉันที

 

คยูฮยอน นายอยู่ที่ไหนกันแน่  ถ้านายไม่รีบมา ฉันจะร้องไห้แล้วนะ

 

สุดท้ายร่างเล็กก็ตัดสินใจกลับไปรอโทรศัพท์คยูฮยอนที่บ้านแทน เพราะฝนเริ่มตกลงมาแล้ว แถมยังตกแรงขึ้นเรื่อยๆ จนซองมินต้องไปหลบที่ตู้โทรศัพท์ ซองมินรอให้ฝนหยุดตกไปเรื่อยๆ จนฝนเริ่มซาลง

 

ซองมินจึงเห็นคยูฮยอนกางร่มมาหาเค้าที่ตู้โทรศัพท์ ซองมินไม่ลังเลใจเลยที่จะรีบวิ่งเข้าไปกอดคยูฮยอนด้วยความเป็นห่วง

 

นายหายไปไหนมา คยูฮยอน ฉันเป็นห่วงนายแทบแย่ซองมินพูดทั้งๆที่กอดคยูฮยอนอยู่ น้ำตาไหลอาบแก้มจนเปียกบ่าคยูฮยอนไปหมด

 

ขอโทษนะ ซองมินคยูฮยอนปาดน้ำตาที่ใบหน้าของซองมินอย่างแผ่วเบา พร้อมกับก้มลงจูบที่ริมฝีปากของเค้า ใต้ร่มคันใหญ่ในบรรยากาศฝนตกพรำๆ

 

แต่เมื่อคยูฮยอนถอนริมฝีปากออก แล้วจ้องตาเค้าแทน เค้าเห็นสายตาว่างเปล่าที่แฝงด้วยความปวดร้าวของคยูฮยอน

 

เราเลิกกันเถอนะ ซองมินคยูฮยอนพูดด้วยสายตาที่เฉยชา ราวกับว่าคนตรงหน้าไม่ใช่คยูฮยอนที่เค้าเคยรู้จัก

 

ทำไมซองมินได้แต่พูดด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา ยากเหลือเกินที่จะเอ่ยถ้อยคำออกมา แต่คยูฮยอนกลับเพียงแค่สบตาเค้า ไม่ได้พูดอะไรออกมา มีเพียงน้ำตาที่ไหลออกมาจากดวงตาที่ว่างเปล่าคู่นั้น

นี่คงเป็นครั้งแรก และครั้งสุดท้ายที่ซองมิน เห็นน้ำตาของคยูฮยอน

 

เกิดอะไรขึ้นทำไมกัน

เค้าทำอะไรผิดหรอ คยูฮยอนถึงทิ้งเค้าไป

 

ร่างเล็กของซองมินได้แต่วิ่งฝ่าสายฝน กลับมาที่บ้านของตัวเอง โดยไม่สนใจอะไรทั้งสิ้น ไม่สนใจที่จะหันกลับไปมองคยูฮยอนเลยแม้แต่ครั้งเดียว

 

หลังจากนั้นเค้ากับคยูฮยอน ก็ไม่ได้เจอกันอีกเลย เนื่องจากช่วงที่เค้าบอกเลิกเป็นช่วงปิดเทอมก่อนเข้ามหาวิทยาลัยพอดี เค้ากับคยูฮยอนสอบติดที่มหาลัยเดียวกัน แต่อยู่กันคนละคณะ จึงแทบไม่ค่อยได้เจอกันเลย

 

ซึ่งก็เป็นไปตามคาด คยูฮยอนได้เป็นเดือนคณะ เป็นที่หมายปองของสาวๆเหมือนสมัยมัธยมไม่มีผิด

แต่เค้าก็ไม่เคยได้ยินว่าคยูฮยอนจะคบกับใครสักคน คยูฮยอนอาจจะกลัวการที่จะคบคนที่เอาแต่ใจตัวเองแบบเค้าอีกก็เป็นได้

 

เวลาที่ต้องเรียนในวิชาที่เรียนรวม หรือเดินส่วนผ่านกัน เป็นช่วงเวลาที่เจ็บปวดที่สุด ซองมินรู้สึกแย่จริงๆที่คยูฮยอนเดินผ่านเค้าราวกับว่าไม่รู้จักกัน แถมบางครั้งยังเดินหลบเค้าไปอีกทาง แต่ก็ยังดีที่ได้เพื่อนสนิทในคณะ อย่างดงเฮกับชินดงคอยปลอบใจ

 

จนในที่สุดก็ถึงวันที่เรียนจบ แล้วต้องแยกย้ายกันไป

ซองมินทำงานเป็นนักข่าว เค้าได้ยินมาจากเพื่อนสนิทว่าคยูฮยอนไปทำงานฟรีแลนซ์ ไม่ก็รับงานถ่ายรูปอิสระเป็นอาชีพเสริม เค้ากับคยูฮยอนก็คงจะไม่มีวันได้พบกันอีก คิดได้แค่นี้ น้ำตาของซองมินก็พาลจะไหลออกมาอีกครั้ง

 

………………………………………………………………

 

ซองมิน นายเป็นนักข่าวหรือเป็นพระเอกเอ็มวีกันแน่เนี่ยเสียงแซวจากเพื่อนนักข่าว ที่ซองมินสนิทที่สุดดังขึ้น

 

จะบ้าหรอไง พี่เยซอง เลิกแหย่ได้แล้วนะซองมินรีบเช็ดน้ำตาลวกๆเพื่อไม่ให้คนข้างหน้าเห็น ก่อนจะเปลี่ยนไปเป็นอ้แทนอน

 

ก็พี่เห็นเราร้องไห้อยู่หนิเยซองพูดพลางขยี้ผมของซองมิน ทำให้คนตัวเล็กคิดถึงคยูฮยอนขึ้นมาอย่างจับใจ ตอนที่คบกัน คยูฮยอนก็มักจะแกล้งขยี้หัวเค้าบ่อยๆ

 

ป่าวซะหน่อย แล้วไหนตากล้องที่พี่เยซองจะหามาให้อะ อยู่ไหนหรอซองมินชะโงกตัวไปทางด้านหลังเยซอง เพื่อหาตากล้องของเค้า

 

เค้ายังไม่มา เครื่องบินดีเลย์ไปหน่อยซองมินพยักหน้าพยักหน้ารับรู้ พร้อมยิ้มหวานไปให้คนข้างหน้า

 

ซองมินและเยซองมาทำสกู๊ปข่าวพิเศษที่ภูเก็ต ซึ่งเป็นจังหวัดทางตอนใต้ของประเทศไทย ในหัวข้อข่าวเรื่องธรรมชาติกับมนุษย์ โดยซองมินมีหน้าที่หาข้อมูล สำรวจแหล่งท่องเที่ยวตามธรรมชาติ พร้อมกับถ่ายรูปประกอบ ส่วนเยซองทำหน้าที่เก็บข้อมูลคนในท้องที่ ซึ่งต้องเข้าไปเก็บข้อมูลในตัวเมือง ทำให้ต้องทำงานแยกกัน เค้ารู้สึกเหงาเล็กน้อยที่ต้องทำงานคนเดียว

 

แต่ฝีมือการถ่ายรูปสุดห่วยของเค้า ทำให้เยซองต้องหาช่างภาพมาให้

 

พี่เยซอง ขอโทษที่ผมมาสายนะครับเสียงทุ้มนุ่มหูที่ซองมินคุ้นเคยดี ทำให้ซองมินต้องหันกลับไปมอง และก็ต้องตกใจสุดขีด เมื่อหันไปพบคยูฮยอนที่กำลังถือกล้องตัวใหญ่ กำลังพูดคุยกับเยซองอยู่

 

ทำไมโชคชะตาถึงเล่นตลกกับเค้าแบบนี้

เค้าพอจะทำใจได้แล้วกับเรื่องระหว่างเค้ากับคยูฮยอน

ถ้าต้องทำงานร่วมกัน ต้องใกล้ชิด เข้ากลัวที่จะเผลอใจไปรักคยูฮยอนอีก!   



...................................................................................

ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่านนะคะ

 ยังไงก็อยากให้ช่วยกันคอมเมนต์กันหน่อย  ไรเตอร์อยากได้กำลังใจค่ะ    lol


นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

75 ความคิดเห็น

  1. #73 ae snoopy (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2555 / 13:49


    ยิ่งหนียิ่งเจอนะ
    #73
    0
  2. #62 am26am (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2555 / 11:35
    มีเหตุผลอะไรหรอถึงต้องเลิกกะมินอ่ะ
    #62
    0
  3. #51 kyuminy (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2555 / 00:06

    คยูบอกเลิกมินมินทำไมอะ

    มีปมเยอะแฮะ  ติดตามต่อไป~~~~~
    #51
    0
  4. #46 HyukChicKy (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 30 เมษายน 2555 / 21:49
    ทำไมคยูถึงบอกเลิกมิน
    มินๆน่าสงสาร
    #46
    0
  5. #31 kiwi_counterb (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 24 เมษายน 2555 / 20:07
    ปมเยอะจัง แต่ชอบ น่าติดตามดี :)

    รีบๆมาต่อนะ เป็นกำลังใจให้ ไรเตอร์สู้ๆ
    #31
    0
  6. #26 narintie (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 24 เมษายน 2555 / 17:37
    นายเอกน่าสงสารทุกคนเลยอ่าไรท์เตอร์ อย่าใจร้ายน๊ะค๊ะ TT^TT



    #26
    0
  7. #18 viewz (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 24 เมษายน 2555 / 12:55
    เกิดอะไรขึ้นกับคยูกันแน่ ไรเตอร์รีบๆมาอัพนะคะ ค้างงงงงงงมาก
    #18
    0