Invisible Love {Fic SJ - kihae wonhyuk kyumin}

ตอนที่ 2 : Begin

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 256
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    18 เม.ย. 55

 1.

 

ขาเรียวยาวได้พาคิบอมมาหยุดอยู่บ้านทรงสองชั้นหลังหนึ่งในละแวกบ้านของคยูฮยอน

ชายหนุ่มไม่มีที่ไปอีกแล้ว  ก่อนหน้านี้เค้าได้แวะไปหาคยูฮยอนที่บ้าน แต่กลับพบว่าบ้านถูกปิดสนิทเงียบเชียบ ราวกับว่าเจ้าของบ้านจะไม่อยู่เป็นเวลาหลายอาทิตย์

 

บ้านหลังนี้เป็นบ้านของตระกูลลี  ทีมีลูกรุ่นเดียวกับพวกเราไง  นายจำได้มั้ย คนที่น่ารักๆ ผิวขาวๆ ที่ฉันเคยล้อเจ้านั่นว่านิสัยเหมือนเด็ก จนเจ้านั่นร้องไห้ไง คยูฮยอนตอบด้วยสีหน้าร่าเริง พร้อมด้วนรอยยิ้มที่ปรากฏออกมาทางดวงตาเจ้าเล่ห์

 

ภาพความทรงจำในฤดูร้อน ในสมัยที่เค้าได้แวะมาที่บ้านของคยูฮยอนและได้ออกมาปั่นจักรยานเล่นด้วยกัน หลั่งออกมาเรื่อยๆ

 

ซองมิน คนที่เป็นแฟนเก่านายใช่มั้ยหล่ะ”  คิบอมแซวขึ้นมาพร้อมหัวเราะร่า แต่คยูฮยอนกลับหุบยิ้ม พร้อมมองไปทางบ้านหลังนั้นด้วยแววตาแสนเศร้า

 

บ้าไปใหญ่แล้ว นายเอาข่าวมาจากไหน ฉันจะชอบผู้ชายได้ไง แกอย่ามายัดเยียดความชอบของแกมาให้ฉันสิวะคยูฮยอนปรับสีหน้าให้เป็นปกติ  พร้อมกับพยายามเค่นหัวเราะ

 

แล้วทำไมบ้านถึงดูเงียบเชียบ เหมือนไม่มีคนอยู่เลยหล่ะคิบอมรีบเปลี่ยนประเด็น พลางคิดในใจว่าเค้าไม่น่าถามคำถามนั้นออกไปเลย ไม่คิดว่าคยูฮยอนจะยังรู้สึกแย่กับเรื่องนั้นเรื่องที่มันเป็นอดีตไปแล้ว

 

พ่อแม่ของซองมินไปทำงานที่ต่างประเทศ นานๆถึงจะกลับมา มีแต่ซองมินกับ ลี ดงเฮ ที่เป็นเพื่อนสนิทอยู่เท่านั้นแหละ แต่หลังๆซองมินทำงานเป็นนักข่าวเลยไม่ค่อยกลับบ้านเหมือนกัน

 

ให้คนตาบอดอยู่บ้านคนเดียวเนี่ยนะ บ้าหรือป่าววะ

 

คิบอมเอ่ยขึ้นมาพร้อมกับส่ายหน้ากับความคิดแปลกๆนั่น

 

ฉันไม่รู้ แต่เห็นคนแถวนี้บอกว่าดงเฮใช้ชีวิตได้เหมือนคนปกติเลยนะ แทบดูไม่ออกเลยว่าตาบอดคิบอมที่ตอนนี้หันไปสนใจกลุ่มคนที่พึ่งไปตกปลากลับมา จึงไม่สนใจที่จะถามต่อ

 

เอาไงเอากันวะ  คิบอมบ่นกับตัวเอง หลังจากจมหายไปในความคิดตัวเองอยู่นาน ตัดสินใจปีนข้ามกำแพงบ้านเข้าไปข้างใน ซึ่งเป็นสวนสไตล์ญี่ปุ่นที่ถูกตกแต่งเรียบร้อย เหมือนได้รับการดูแลเป็นอย่างดี  ร่างสูงไม่มีเวลาจะชื่นชมอะไรทั้งนั้น เค้าต้องหาที่ซ่อนตัว จึงรีบงัดหน้าต่างห้องครัว

 

เมื่อก้าวเข้าไปในห้องครัวที่แสนสะอาด ที่มีประตูไปสู่ห้องนั่งเล่น คิบอมพบว่าบ้านทั้งหลังตกแต่งด้วยสไตล์คลาสสิค ที่เรียบง่ายแต่ก็ดูหรูหรา น่าอยู่ แฝงด้วยกลิ่นไอของไม้ 

ซึ่งคิบอมชอบห้องนั่งเล่นที่สุด ผนังห้องทำด้วยกระจกใส ทำให้เห็นสวนที่ได้รับการดูแลอย่างดี โดยเฉพาะมุมที่มีเปียโน ถ้ามองออกไปจะเห็นน้ำตกจำลองเล็กๆด้วย

 

เค้ารักเสียงดนตรี….. เค้ารักเปียโน…..

เพราะมันทำให้เค้าคิดถึงแม่…………..

แม่ที่อยู่กับเค้าตลอดในวัยเด็ก แม่ที่เล่นเปียโนกับเค้าในทุกวันๆ

แม่ที่เป็นคนๆเดียวเท่านั้นที่รักเค้าอย่างแท้จริง จะมีใครบนโลกนี้อีกบ้างมั้ยที่รักเค้าอีก

จะเจอมั้ย….   อยู่ที่ไหน

 

………………………………………………………………

 

หลังจากได้สำรวจชั้นล่างมาเป็นเวลากว่าครึ่งชั้วโมง จึงได้เวลาขึ้นไปชั้น2

ซึ่งประกอบด้วยห้องหลักๆสามห้อง ซึ่งสองห้องแรกที่เข้าไป เป็นห้องพ่อแม่ของซองมิน และก็ห้องของซองมิน โดยดูจากรูปถ่ายที่ประดับที่หัวเตียง ซึ่งคิบอมก็เล็งไว้ว่าจะนอนในห้องของพ่อแม่ซองมิน เพราะน่าจะไม่มีใครเข้าไปใช้งานมากที่สุด

 

เมื่อเปิดประตูห้องสุดท้ายเข้าไป ก็ได้ยินเสียงเครื่องปรับอากาศ และใครบางคนนอนอยู่บนเตียง ซึ่งก็น่าจะเป็นลี ดงเฮ เด็กหนุ่มที่พิการทางสายตา ตามคำบอกเล่าของคยูฮยอน

 

ร่างบนเตียงนอนเป็นเด็กหนุ่มร่างเล็ก ที่มีใบหน้าน่ารักรูปไข่ ที่ประกอบด้วยคิ้วเรียวสวย จมูกเล็กโด่งเป็นสัน และริมฝีปากแดงน่าสัมผัส ใบหน้าหวานหลับตาพริ้มอย่างน่ารักน่าเอ็นดู ทำให้เค้าจินตนาการถึงรอยยิ้มของคนตรงหน้า

 

เพียงแค่คิดเค้าก็รู้สึกถึงเสียงหัวใจที่เต้นแรง จะว่าตื่นแต้นก็อาจจะส่วนหนึ่ง ร่างที่กำลังหลับใหลอยู่ช่างน่าดึงดูดให้เค้าค้นหา ดูลึกลับเสียจน

 

และในวันนั้นคิบอมก็ได้เรียนรู้แล้วว่าความรู้สึกประทับใจตั้งแต่แรกเห็นมันเป็นยังไง

 

…………………………………………………………………

 

 

แสงแดดอ่อนๆยามเช้าลอดผ่านหน้าต่างของห้องพัก ทาบผ่านร่างที่หลับสนิท ใบหน้าคมที่หล่อเหลาราวกับเทพบุตร ตอนนี้ดูจะซีดเซียวและอ่อนล้าจากเรื่องที่ผ่านๆมา ภายในห้องพักเงียบสนิท ได้ยินแค่เสียงลมหายใจแผ่ว และเสียงน้ำเกลือในขวดหยดเท่านั้น

 

ที่นี่คือที่ไหนกันร่างสูงรำพึงกับตัวเอง ก่อนที่จะหันไปมองรอบๆห้องก็พบว่าอยู่ที่ห้องพักในโรงพยาบาล

 

โอ้ย!!” แค่เพียงขยับหัวก็รู้สึกเจ็บ รู้สึกถึงเศษแก้วเคยที่ฝังไปบนศีรษะ รู้สึกถึงรอยเย็บของเข็มเป็นสิบๆเข็ม คิดแล้วก็น่าโมโหเป็นที่สุด เค้าน่าจะจัดการคิบอมไปนานแล้ว ไม่น่ารอให้มันมาฆ่าพ่อของเค้า ไม่น่าปล่อยให้มันมาทำร้ายตัวเค้า

 

ซีวอน ตื่นแล้วหรอ ลูก.. เป็นยังไงบ้างยังปวดหัวอยู่มั้ยเสียงเรียกจากผู้หญิงร่างเล็กตรงหน้า ที่มีรอยคล้ำใต้ตา เหมือนคนอดนอนมาเป็นเวลาหลายคืน และดวงตาที่บวมเปล่งจากการร้องไห้อย่างหนัก ผู้หญิงคนนี้คือมารดาผู้ให้กำเนิดเค้า

 

ยังปวดหัวอยู่นิดหน่อย แต่ไม่ค่อยเท่าไรแล้วครับความโล่งใจถูกส่งออกมาเป็นรอยยิ้มที่ประดับอยู่บนใบหน้าของผู้เป็นมารดา

 

แล้วเรื่องงานศพของคุณพ่อ เรื่องไปถึงไหนแล้วครับซีวอนโพล่งเรื่องนี้ออกมา อยากพูดเรื่องนี้ให้จบๆไป เค้าไม่อยากให้แม่ของเค้าสะเทือนใจไปมากกว่านี้

 

ตอนนี้ทุกอย่างจัดการไว้เรียบร้อยแล้ว เหลือแต่พิธีจริง ที่จะมีในอีกสองวันซีวอนพยักหน้าเป็นเชิงว่ารับรู้ ไม่แน่อีกสองวันอาจจะได้ออกจากโรงพยาบาลและไปทันงานในวันสุดท้ายพอดี

 

แล้วตอนนี้คิบอมติดคุกอยู่ที่ไหนหรอครับ ผมอยากไปเห็นหน้าไอ้เลวที่ฆ่าตัวเองซีวอนจ้องมองไปที่หน้าคุณนายชเวเพื่อรอคอยคำตอบ

 

หรือว่า มันตายไปแล้วครับสีหน้ากระตือรือร้นที่แฝงไปด้วยประกายแห่งความสุขเปื้อนอยู่บนใบหน้าของซีวอน

 

คนที่ฆ่าผู้ให้กำเนิดของตัวเอง จิตใจของมันต่ำยิ่งกว่าสัตว์เดรัจฉาน ซีวอนอยากจะฆ่ามันให้ตายด้วยมือของเขาเสียด้วยซ้ำ คนชั่วอย่างมันไม่สมควรมีชีวิตอยู่อีกต่อไป!

 

ไม่จ้ะ คิบอมยังไม่ตาย ไม่ได้ถูกจับอะไรทั้งสิ้น คิบอมหนีไปได้คุณนายชเวตอบคำตอบด้วยสีราบเรียบ แต่เค้าก็แอบเห็นดวงตาที่ส่อประกายความเคียดแค้นออกมาจากดวงตาแม่ของเค้า ซีวอนได้แต่นิ่งเงียบ มือกำแน่นจนเส้นเลือดปูดโปน เหมือนระงับความโกรธ

 

ซีวอน แม่ขอได้มั้ย  เรื่องคิบอมให้ตำรวจเป็นคนจัดการ แม่เป็นห่วงลูก ตอนนี้แม่เหลือแค่ลูกเพียงคนเดียวเท่านั้นซีวอนเปลี่ยนเสียหน้าเป็นโมโหอย่างสุดขีด เค้าทนไม่ไหวแล้ว ที่ต้องรอไอ้เลวนั่นหนีรอดไปอย่างหน้าตาเฉย

 

ไม่! ผมจะฆ่ามัน ผมจะฆ่าไอ้คิบอมร่างบาดเจ็บบนเตียงลุกขึ้นโวยวายทันที อย่างขาดสติ พร้อมพยายามดึงทึ้งสายน้ำเกลือ

 

ซีวอน! หยุด! แม่บอกให้หยุดเดี๋ยวนี้!” คุณนายชเวรีบเข้าไปห้ามลูกชายตัวเองที่พยายามดึงทึ้งสายน้ำเกลือและลุกจากเตียง

 

โอ๊ย!” ซีวอนคำรามออกมาด้วยความเจ็บ เค้าเคลื่อนไหวมากเกินไป ทำให้แผลที่ศีรษะมีเลือดไหลเป็นลิ่มๆออกมา

 

จะทำอะไรคะนางพยาบาลที่เข้ามาในห้องกรีดร้องมาด้วยความตกใจ ก่อนจะกดกริ่งเรียกให้คนอื่นเข้ามาช่วย ทุกคนเข้ามาเหมือนรู้หน้าที่ ก่อนที่จะเข้ามาล็อคตัวซีวอนไว้ในทันที

 

ปล่อย ปล่อยเดี๋ยวนี้ ฉันจะไปฆ่ามัน!” คุณหมอเดินเข้ามาพร้อมเข็มฉีดยา ก่อนที่จะปักลงแขนของร่างที่พยายามขัดขืน ผ่านไปได้สักผัก ดวงตาคมก็กระพิบถี่พร้อมปิดลง ทุกคนจึงคลายแขนที่ล็อคตัว พร้อมออกจากห้อง คุณนายชเวได้แต่มองลูกชายด้วยน้ำตาไหลอาบแก้ม

 

……………………………………………………………..

 

ช่วงนี้มีผลงานอะไรบ้างครับ ที่ออกอากาศอยู่ในตอนนี้เสียงพิธีกรหนุ่มหันไปถามแขกรับเชิญ ซึ่งเป็นดาราที่ได้รับความนิยมมากที่สุดในขณะนี้  ดาราวัยรุ่นชื่อดัง ลี ฮยอกแจ

 

ก็มีแค่ถ่ายแบบนิดหน่อย ช่วงนี้ผมกำลังเตรียมตัวเพื่อที่จะถ่ายหนังเรื่องใหม่อีกสองเรื่องครับเสียงหวานใสตอบตำถาม ด้วยสีหน้าร่าเริง

 

เสียงจากโทรทัศน์ได้ปลุกร่างสูงใหญ่ที่นอนอยู่บนเตียง ที่พึ่งงัวเงียตื่นขึ้น พร้อมกับเอามือปล้องแสงด้วยความแสบตา เนื่องจากหลับเป็นเวลานาน

 

หิวน้ำ..” ซีวอนพึมพำคำพูดด้วยความแผ่วเบา แต่คุณนายชเวที่ได้ยิน รีบกุลีกุจอยกแก้วน้ำดื่มส่งมาให้เค้า เค้าดื่มน้ำด้วยความกระหาย จนน้ำไหลรินเป็นทางตามลำคอ

 

แล้วตอนนี้คุณฮยอกแจ มีผู้หญิงที่ชอบหรือยังครับเสียงพิธีกรยิงคำถามเด็ดออกมา ตามด้วยเสียงกรี๊ดของเหล่าบรรดาแฟนคลับที่ตามไปเชียร์ที่ห้องส่ง ด้วยความอยากรู้ในคำตอบ

 

แต่คนที่พึ่งตื่นมา กลับมองโทรทัศน์ด้วยสายตาเหยียดหยาม เค้าเกลียดร่างเล็กที่นั่งหัวเราะร่าอยู่ในจอโทรทัศน์นั่น เกลียดคนร่างเล็ก ที่มีใบหน้าขาวสะอาด ผมเส้นเล็กสีน้ำตาลไหวไปตามร่างกายที่ขยับตัวไปมา ปากแดงน่าสัมผัสไม่น้อย แต่สิ่งที่สะดุดตาคือจมูกที่เชิดขี้นมานิดๆ เค้าเกลียดทุกๆอย่างที่เป็นของคนๆนั้น

 

ใช่ เค้าเกลียด ลี ฮยอกแจ!.....

เพราะหมอนั่นมีสายเลือดชั่ว สายเลือดเดียวกับคิม คิบอม

ฮยอกแจเป็นญาติฝ่ายแม่คนเดียวของคิบอมที่ยังมีชีวิตอยู่

 

ซีวอน ลูกชอบฮยอกแจหรอคุณนายชเวถามเนื่องจากเห็นลูกชายจ้องโทรทัศน์อยู่นานสองนาน

 

ไม่มีใครรู้ว่าฮยอกแจเป็นญาติของคิบอมนอกจากเค้า!

ก่อนความคิดชั่วร้ายจะแล่นเข้ามาในหัว ได้! เค้าจะไม่ออกไปตามฆ่าคิบอม

แต่จะทรมานฮยอกแจแทน เค้ามั่นว่าคิบอมไม่มีทางเห็นญาติ ที่เห็นคิบอมเป็นญาติเพียงคนเดียว

ต้องมารับกรรมแทนมันหรอก เค้าจะใช่ฮยอกแจเป็นเหยื่อล่อคิบอมออกมา

 

ป่าว ผมแค่เห็นเค้าน่ารักดี มองแล้วเพลินตาดีซีวอนแสร้งตอบเพื่อให้แม่เค้าสงสัย

 

แม่ก็ว่าน่ารักดี แถมยังเล่นละครกับร้องเพลงเก่งอีกคำชมที่ออกมาอย่างไม่ขาดปากของคุณนายชเวทำให้ซีวอนแอบหันไปทำหน้าเบ้

 

แม่ครับ ผมอยากอยู่คนเดียว คุณแม่ไปพักผ่อนเถอะซีวอนกล่าวมา เค้าต้องใช้เวลาที่มีอยู่ให้คุ้มค่า โดยการวางแผนการทรมานฮยอกแจให้รัดกุม หมอนั่นเป็นดาราดัง ถ้าเค้าทำอะไรพลาดเพียงนิดเดียว เค้าจะต้องไปนอนคุกแทนไอ้คิบอมในทันที

 

คุณนายชเวมองลูกชายด้วยสีหน้าเป็นห่วง ก่อนจะเดินไปปิดโทรทัศน์ พร้อมเดินออกจากห้อง

เพื่อให้ซีวอนได้พักผ่อนอย่างเต็มที่

 

ฮยอกแจ เดี๋ยวเราจะได้จะเจอกันอีกในเร็วๆนี้ นายจะดีใจมั้ยนะ ที่ได้เจอฉันอีกซีวอนรำพึงกับตัวเอง พร้อมกับยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์

 

………………………………………………………………..


 

ขอบคุณทุกคนที่หลงเข้ามาอ่านนะคะ ก็อยากฝากให้ช่วยกันคอมเมนต์กันหน่อย

จะได้รู้ว่าที่แต่งดีมั้ย ควรแก้ไขตรงไหนบ้าง หรือว่าเจอคำผิดก็มาบอกกันได้ :3

 

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

75 ความคิดเห็น

  1. #72 ae snoopy (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2555 / 13:37


    วอนแกก็ไม่ฟังอะไรเลยนะ
    #72
    0
  2. #61 am26am (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2555 / 11:31

    วอนนะวอน

    #61
    0
  3. #50 kyuminy (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2555 / 00:03
    ง่า  วอนอย่าทำอะไรฮยอกน้า
    (แต่ป.ล่ำได้  -...-* 555)

    สงสารฮยอกอ่อ ต้องมารับกรรมแทน
    #50
    0
  4. #43 HyukChicKy (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 เมษายน 2555 / 21:15
    วอนโหดจัง

    สงสารฮยอกที่ต้องมารับกรรมแทน TT 
    #43
    0
  5. #35 mafia lee (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 26 เมษายน 2555 / 20:40
    ไม่อยากให้ด๊องตาบอดเลยอ่ะ

    ฮยอกก็น่าสงสาร TT^TT
    #35
    0
  6. #21 narintie (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 24 เมษายน 2555 / 14:44
    เรื่องสนุกและหน้าติดตามมากเลยค่่ะ สู้ๆนะคะไรท์เตอร์ แต่ทำไมคุณชายเชวโหดร้ายจัง ไก่จาโดดไลมั่งน๊า
    #21
    0
  7. #17 viewz (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 24 เมษายน 2555 / 12:41
     ทำไมดงเฮถึงตาบอด สงสารดงเฮจัง ไม่อยากให้ตาบอดเลย :(
    #17
    0
  8. #13 Don't Have Name (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 เมษายน 2555 / 23:42
    ง่ายๆเลยนะ รู้สึกเหมือนชีวิตจริงยังไงไม่รู้จิ อิอิ

    ( ผู้แต่งพักผ่อนบ้างนะ เดี่ยวจะไม่สบายซะก่อน )
    #13
    0
  9. #10 love hyuk (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 เมษายน 2555 / 22:40
    วอนทำไมคิดแต่เรื่องแก้แค้น

    ฮยอกที่ไม่รู้อะไรเลยก็จะกลายเป็นเหยื่อที่น่าสงสาร

    วอนใจร้ายๆ
    #10
    0
  10. #9 2min+kihae (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 เมษายน 2555 / 21:43
    ซีวอนแกจะอะไรกับคิบอมนักหนา



    ทั้งที่ก่อนหน้านี้คิบอมก็ยอมให้มาตลอด
    #9
    0