Handle Playboy ปฏิบัติการเปลี่ยนนายเพลย์บอย - นิยาย Handle Playboy ปฏิบัติการเปลี่ยนนายเพลย์บอย : Dek-D.com - Writer
×

    Handle Playboy ปฏิบัติการเปลี่ยนนายเพลย์บอย

    โดย PatsGirl

    ไม่รู้เพราะโชคชะตา ฟ้าลิขิตหรือบังเอิญกันแน่ที่ทำให้เขาทั้งคู่มาพบกัน แต่มันก็ทำให้เขารักกันจนได้

    ผู้เข้าชมรวม

    219

    ผู้เข้าชมเดือนนี้

    2

    ผู้เข้าชมรวม


    219

    ความคิดเห็น


    0

    คนติดตาม


    0
    จำนวนตอน :  5 ตอน
    อัปเดตล่าสุด :  12 มี.ค. 56 / 00:20 น.

    อีบุ๊กจากนิยาย ดูทั้งหมด

    loading
    กำลังโหลด...
    ตั้งค่าการอ่าน

    ค่าเริ่มต้น

    • เลื่อนอัตโนมัติ

        ViViD
    (Reno+Shin)
    Handle Playboy ปฏิบัติการเปลี่ยนายเพลย์บอย
    บทนำ
    ณ คฤหาสถ์หลังหนึ่งในโตเกียว
    "อืมม์" เสียงครางงึมงำดังมาจากเตียงของคุณชายตระกูลนี้ที่อาศัยอยู่คนเดียวเพราะพ่อแม่ไปทำงานต่างประเทศเละทิ้งให้ลูกชายเอาไว้ญี่ปุ่น จึงทำให้ลูกชายขาดความอบอุ่นและได้พา...
    "ตื่นแล้วเหรอครับดาร์ลิ้ง" เสียงชายหนุ่มถามหญิงสาวที่นอนอยู่ข้างๆ เฮ้อ~ เมื่อคืนเล่นเอาเหนื่อยแทบตายแน่ะ อย่างนี้จะต้องให้รางวัลหน่อยแล้ว ชายหนุ่มคิดอย่างเ้จ้าเล่ห์
    "อื้อ...เรโนะเมื่อคืนนี้น่ะมือความสุขมากเลยนะ" หญิงสาวบอกเขาหลังจากที่ได้รับรสจูบอันเเสนอ่อนโยนมาจากเขาและเธอก็เอามือเรียวเล็กนั้นลูบไล้ไปตามแผงออกอันแข็งแรงของชายหนุ่มอย่างยั่วยวน
    "ผมก็มีครับ^^ แต่ว่านะ..." ชายหนุ่มเว้นวรรคไว้เพื่อให้หญิงสาวลุ้นกับคำพูดถัดไปที่เขา
    "แต่ว่าอะไรคะ" หญิงสาวอ้อน
    "คุณทำให้ผมเกือบหมดแรงเลยนะครับ แล้วข้าวเช้าผมล่ะใครจะทำให้เพราะแม่บ้านกว่าจะมาก็ตั้งนาน" ชายหนุ่มพูดด้วยน้ำเสียงเชื้อเชิญเพื่อให้หญิงสาวอยู่ต่อ
    "แหมเรโนะคะ" หญิงสาวส่งเสียงกระเซ้า "แค่นี้ทำมาเป็นบ่นฉันเคยได้ยินมาว่าคุณน่ะนอนกับผู้หญิงคนอื่นได้ถึงเช้าของอีกวันเลยนะคะ กะอีแค่5-6ชัั่่วโมงอย่างคุณน่ะไม่มีทางบ่นว่าหมดแรงหรอกค่ะ"
    "โหยยยย อากิอ่า~ อย่าพูดแบบนั้นสิคะพูดเหมือนกับว่าอากิน่ะไม่ถึงใจเลย" ชายหนุ่มส่งเสียงอ้อนหญิงสาวที่ตอนนี้ลุกขึ่นนั่งแล้วหยิบเสื้อผ้าของตนมาใส่
    "ก็มันจริงรึเปล่าล่ะคะ ฉันน่แค่6ชั่วโมงที่นอนด้วยกันกับคุณแต่ผู้หญิงคนอื่นที่เคยนอนกับคุณนอนได้ถึงยันเช้า" ว่าเสร็จไม่พอยังทำแก้มป่องให้ชายหนุ่มหมั่นเขี้ยวอยากจะฟัดอีกสักรอบแต่ว่าตอนนี้ดันหมดแรงไปกับเมื่อคืนซะแล้ว- -'
    "ไม่จริงสักหน่อย ผู้หญิงพวกนั้นน่ะแค่ทำให้ผมสนุกไปยันรุ่งเช้าแต่คุณทำให้ผมหมดแรงเลยนะ ใครแรงกว่าใครคุณก็น่าจะรู้" ชายหนุ่มเขยิบตัวกระซิบใส่หูของหญิงสาวเล่นเอาหญิงสาวต้องหลบหน้าหนีด้วยความเขินอายเพราะเสียงของเขาเซะซี่มากกกก
    "ก็ได้ค่ะเรโนะฉันจะอยู่ต่อ" หญิงสาวบอกอย่างยอมแพ้
    "เย้!!!" ชายหนุ่มส่งเสียงร้องดังลั่นบ้าน (พี่โนะ: คฤหาสถ์ต่างยัยคนเขียน อิชั้น: ขอโทษเฟ่ย)
    "แต่..."
    "แต่?" ชายหนุ่มมองหญิงสาวอย่างสงสัย
    "คุณต้องให้อากิกลับไปก่อนหนึ่งชั่วโมงหลังจากที่คุณทานเสร็จแล้วนะคะ" อากิต่อรอง
    "ง่า ทำไมล่ะครับอยู่กับผมจนเที่ยงไม่ได้เหรอ" ชายหนุ่มอ้อนหญิงสาวที่ตอนนี้ใส่เสื่อผ้าครบชิ้นและเตรียมลงไปทำอาหารเช้าให้เขา
    "ไม่ได้ค่ะเพราะอากิมีประชุมและอีกอย่าง" หญิงสาวมองเขาด้วยสายตาเศร้าๆ "ฉันอยู่กับคุณไ้ด้แค่คืนเดียวเท่านั้นคุณก็รู้" หญิงสาวบอกก่อนจะลงไปข้างล่าง
    ตุ้บ
    เสียงชายหนุ่มกระเเทกตัวเองกับเตียงอย่างหมดอารมณ์ เมื่อกี๊นี้อุตส่าห์ไปได้สวยแล้วแท้ๆ ไอ้คำพูดว่าอยู่ได้คืนเดียวไม่น่าพูดมันออกมาเลยนะอากิ
    เขาคิดอย่างเซ็งก่อนที่จะไปแต่งตัวเพื่อไปกินอาหารเช้า

    หลังจกาที่อากิออกจากบ้านเขาไปแล้วสองชั่วโมง เขาก็นั่งดูทีวีเพื่อแก้อาการเหงาที่เพิ่งเพิ่มลิมิตความเซ็งให้เขาขึ้นมา
    "บ้าเอ๊ย!" ชายหนุ่มสบถก่อนที่จะทิ้งรีโมตทีวีไปบนโซฟาอย่างอารมณ์เสียแล้วเอื้อมมือไปหยิบโทรศัพท์มือถือที่อยู่บนโต๊ะเพื่อต่อสายหาเพื่อสนิทด้วยความเซ็ง
    ตู๊ด ตู๊ด ตู๊ด
    "รับสิโว้ยไอ้เพื่อนบ้า" (อิชั้น: พี่โนะบ้าไปแล้วT^T)
    "(อ่ะโหลๆๆ ใครน่ะ" ปลายสายถามด้วยน้ำเสียงร่าเริง
    "โหย กว่าจะรับได้นะไอ้เพื่อนเรียวงะบ้า" เขาด่าเพื่อนตัวดีที่กว่าจะรับโทรศัพท์ รู้มั้ยตูเซ็งมากๆๆๆๆๆ
    "(แล้วมีอะไรถึงโทรหาฉันได้)" ปลายสายถามด้วความขุ่นข้องใจ ไอ้เพื่อนคนนี้ร้อยวันพันปีไม่เคยโทรหาแต่วันนี้กลับเป็นบ้าอะไรเนี่ยถึงได้โทร- -*
    "เหงา เซ็ง เบื่อโว้ยยยยยย"
    "(เฮ้อ~ แล้วแกจะให้ฉันทำไงวะ)"
    "ไม่รู้อ่ะ ทำยังไงก็ได้ให้ตูหายเหงา หายเบื่อ หายเซ็งสักทีจะตายอยู่แล้ว!" เขาตะโกนใส่โทรศัพท์อย่างหัวเสีย วันนี้มันอะไรกันวะอารมณ์ไม่ดีแต่เช้าเลยหงุดหงิดๆ
    "(แล้วตูจะทราบมั้ยวะครับไอ้คุณเพื่อน= =')"
    "ฮึ่ย!"
    "(อืม...งั้นเอางี้ไปร้านเหล้าไอ้คัสมันเห็นมันบอกเพิ่งเเต่งร้านใหม่เลยอยากให้ไปฉลอง)" (อิชั้น: ก๊งแต่หัววันเลยรึคะพี่เรียว- -')
    "อยากไปนะแต่ตูกลัวเจอเจ๊ซีซี่ ยังสยองไม่หาย" เรโนะว่าพลางทำท่าขนลุก
    "(เออ ไม่เจอหรอกน่ะไปเหอะทุกคนมากันหมดเลยนะ)" ปลายสายกระตุ้นให้เพื่อนตัวดีไปงานนี้กับเขาเพราะเพื่อนสมัยมหาลัยมากันหมด
    "เออๆๆ ไปก็ไปแล้วเจอกันตอนกี่โมงอ่ะ"
    "(อืมมม เอางี้แกเสร็จเมื่อไหร่โทรหาฉันนะเดี๋ยวฉันจะบอกว่าไปเจอกันที่ไหน)" เรียวงะบอกเพื่อน
    "ตกลง" เรโนะว่าแล้วกดวางสาย
    ดีเหมือนกันแฮะจะได้คุยกับไอ้พวกนั้นยันโต้รุ่งไปเลย เรโนะคิดอย่างสุขใจก่อนจะไปเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วโทรหาเรียวงะ


     

    นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ ดูทั้งหมด

    loading
    กำลังโหลด...

    อีบุ๊ก ดูทั้งหมด

    loading
    กำลังโหลด...

    คำนิยม Top

    ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

    คำนิยมล่าสุด

    ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

    ความคิดเห็น