×

ลี่หนิง สตรีแกร่งหัวใจทรนง

เมื่อนางถูกกล่าวหาว่าเป็นตัวหายนะ เพียงเพราะนักพรตไร้ที่มาที่ไปบ้าบอนั่น ต่อจากนี้นางเองก็จะขอไปตามทางของนาง พอกันทีกับบิดาและมารดาที่เชื่อคนภายนอกมากกว่าสายเลือดตนเอง ลี่หนิงผู้นี้จะไม่ทน

ยอดวิวรวม

9,986

ยอดวิวเดือนนี้

130

ยอดวิวรวม


9.98K

ความคิดเห็น


23

คนติดตาม


433
จำนวนตอน : 12 ตอน
อัปเดตล่าสุด :  30 ต.ค. 64 / 00:40 น.

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้

heartอัพให้อ่านทุกวันจันทร์และวันพฤหัสบดีนะคะheartเจอกันน้า

นิยายเรื่องไม่เกี่ยวข้องกับประวัติศาสตร์ใดๆทั้งสิ้น ทุกอย่างเป็นเรื่องที่ไรท์สมมุติฐานขึ้นมาเองล้วนๆ

ห้ามผู้ใดนำไปคัดลอกหรือดัดแปลงเนื้อหา โปรดอ่านเพื่อความบันเทิงใจ ไรท์ใจค่อนข้างบอบบางอย่าด่าแรงเดี๋ยวไรท์ร้องไห้

หากใครไม่อยากพลาดก็อย่าลืมกดใจและกดเข้าชั้นกันไว้ หากใครไม่ชอบหรือไม่ใช่แนวก็กดออกได้เลยค่ะ 

อาจจะมีเรื่องอาหารในยุคปัจจุบันโผล่เข้าไปบ้าง ทุกท่านโปรดระงับความหิว

ส่วนตัวละครอื่นๆ ไรท์จะทยอยเฉลยในตอนนั้นๆ ไปนะคะ

ทุกอย่างในนิยายอะไรก็เกิดขึ้นได้ โปรดอย่าได้กังวลใจหรือตกอกตกใจ ฮ่า ฮ่า ฮ่า

อาจจะมี แฟนตาซี ตลกขบขัน ดราม่า ฮาน้ำตาเล็ด หรืออะไรก็แล้วแต่ไม่สามารถคาดเดาได้ในเรื่องนี้

ไรท์จะมาอัพเรื่อยๆ ขอเม้นต์และส่งกำลังใจให้ไรท์ในการแต่งด้วยนะคะ ไรท์จะได้มีแรงในการปั่น #ด้นสดไม่มีพล็อตล่วงหน้า จะพยายามไม่ลอยคอออกทะเลไปไกล 55555+


 

................................................................................

 

ในเมื่อทุกคนในครอบครัว มองนางเป็นแค่เพียงตัวหายนะ นางก็จะขอไม่ทน

พวกท่านไม่เคยมองว่าข้าเป็นบุตรสาวของท่าน เช่นนั้นข้าก็ขอลาขาดจากตระกูลซูผู้สูงศักดิ์นี่เลยแล้วกัน 

 

ลี่หนิง สตรีอายุสิบสี่ปีที่เกิดมามีชีวิตช่างอาภัพนัก เกิดมาในตระกูลที่ใหญ่โต แต่กลับโดนปฏิบัติดั่งเช่นสาวใช้ในเรือน ผู้คนในจวนตระกูลซูต่างก็กดขี่ข่มเหงนางไม่เว้นแม้แต่สาวใช้ มีเพียงแม่นมเหลียนที่คอยอยู่เคียงข้างไม่ทอดทิ้งนาง ซึ่งต่างจากบิดามารดาผู้ให้กำเนิด ส่งนางให้ไปอาศัยอยู่ท้ายจวนกับแม่นม อาหารการกินที่รับไม่ต่างจากขอทานที่ต้องรออาหารกินต่อจากสาวใช้ นานวันเข้าร่างกายเริ่มอ่อนแอ จนทำให้นางสิ้นใจโดยที่ไม่มีผู้ใดได้รู้ แม้แต่แม่นมเหลียนเอง

 

อาหนิง สาวไทยวัยยี่สิบห้าปี เป็นคนขยันทำงานไม่ค่อยยอมคน หากคนคนนั้นคอยจ้องจะเอาเปรียบหรือกดขี่ข่มเหง ยิ่งเป็นคนที่โดนแม่และน้องสาวทำเหมือนว่าเธอไม่ใช่คนในครอบครัว นับเป็นเรื่องที่ฝังใจ แม่ผู้ที่รักลูกไม่เท่ากัน เธอยอมไม่มีเสียยังดีกว่าที่จะต้องทนอยู่ราวกับว่าเธอเป็นแค่เด็กที่ถูกเก็บมาเลี้ยง ในขณะที่ทำงานอยู่ๆก็เกิดวูบล้มลง ทำให้วิญญาณหลุดออกจากร่าง เมื่อรู้สึกตัวกลับกลายเป็นว่านางได้มาอยู่ในที่ที่แปลกตา แล้วนางจะทำยังไงคงต้องไปลุ้นกันแล้ว

 

แม่นมเหลียน อายุสามสิบห้าปี จากสตรีข้างถนน เนื้อตัวมอมแมม ไม่มีที่อยู่อาศัย ยากจนข้นแค้น จู่ๆก็มีมือเล็กน่าทะนุถนอมยื่นเข้ามาหาตนเอง พร้อมกับรอยยิ้มที่บริสุทธิ์ส่งมาให้นาง

"ท่านป้า ท่านชื่ออะไรหรือเจ้าคะ" เสียงเจื้อยแจ้วเอ่ยถาม

"ข้าชื่อเหลียนจูเจ้าคะ"

"ท่านลุงข้าอยากได้ท่านป่าเหลียนจูคนนี้ไปอยู่กับข้าได้หรือไม่เจ้าคะ"

"ได้สิหลานลุง หากเจ้าต้องการลุงก็อนุญาต"

"ขอบคุณเจ้าคะท่านลุงข้ารักท่านลุงที่สุดเลย"

"ไปเถอะเจ้าคะท่านป้า" 

"ต่อไปเจ้าก็ไปเป็นแม่นมเลี้ยงดูหลานสาวข้าให้ดีๆล่ะ"

"เจ้าคะนายท่าน"

ทุกคำพูดในวันนั้นยังตราตรึงใจนางไม่ลืม บุญคุณมากมายที่นางไม่อาจทดแทนได้ แต่นางก็จะเลี้ยงดูและอยู่เคียงข้างคุณหนูไปตลอดไม่ว่าจะไปที่ใด จะลำบากสักแค่ไหนนางก็พร้อมที่จะไปและปกป้องในเวลาเดียวกัน

 

.............................................................

ส่วนตัวละครอื่นๆไรท์จะทยอยเฉลยในตอนนั้นๆไปนะคะ ฝากเป็นกำลังใจให้ไรท์ตัวน้อยด้วยค่าาา

 


 

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

23 ความคิดเห็น