คัดลอกลิงก์เเล้ว

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
เพราะความคิดถึงทำให้เขียนเรื่องนี้ขึ้นมา

เรื่องในตอนนี้ อัพเดท 10 เม.ย. 60 / 00:49

บันทึกเป็น Favorite


คาเมะจัง

 

“มีใครเคยเลี้ยงเต่าญี่ปุ่นไหม?”

“แล้วอายุของมันเท่าไร?”

หลังจากที่บ้านรับเลี้ยงสามเสือมาได้สองปี น้องสาวที่อยู่ไกลได้ย้ายมาเรียนที่กรุงเทพฯ และวันหนึ่งน้องสาวก็นำกระต่ายกลับมาบ้าน แต่แล้วมันก็ตายจากไปในช่วงเวลาแค่ข้ามคืน

ด้วยความปากเปราะของฉันเองที่คิดถึงเรื่องกระต่ายกับเต่าขึ้นมา จึงพูดกับน้องเล่น ๆ ว่า 

“กระต่ายมันใจเสาะจะตาย เลี้ยงกระต่าย เลี้ยงเต่าดีกว่า”

ไม่นึกว่าหลังจากนั้นไม่ถึง 2 วัน ที่บ้านก็มีน้องเต่าตัวเล็กเท่าเหรียญสิบ เดินต้วมเตี้ยมในบ้าน พร้อมกับสายตาของท่านแม่ 

“ใครบอกให้เอาเต่ามาเลี้ยง กระต่ายเพิ่งจะเอาไปฝังเองนะ” พร้อมทั้งส่งสายตาพิฆาต ปรากฏว่าอาเจ้ใหญ่ (ฉันเอง) ได้แต่ยิ้มแหย ๆ ก็ใครจะไปคิดว่าหมวยน้อยมันจะเอามาจริง ๆ นี่นา

แล้วก็มาถึงการตั้งชื่อ ด้วยสกิลที่ไม่ธรรมดาของฉัน ฉันก็เลยตั้งชื่อให้มันว่า คาเมะจัง (น้องเต่า) ใส่จังตรงท้ายให้รู้ว่าหนูเป็นผู้หญิงนะเออ คนเอามามองหน้าเจ้ด้วยสายตา “เอาจริงดิ” อาเจ้ก็พยักหน้ารับว่า “จริง”

ดังนั้นเต่าญี่ปุ่นตัวน้อยจึงได้ชื่อว่า คาเมะจัง 

ความแมวและกระต่ายยังไม่ทันหาย ความเต่าก็ได้มาเยือน ถามว่าเคยเลี้ยงเต่าไหม?

ตอบเลย ไม่เคย แล้วจะทำอย่างไร ที่พึ่งสุดท้ายอยู่ที่อากู๋ (google) ช่วยด้วยเถิด

เหมือนเดิม บ้านนี้ไม่เคยพาสัตว์เลี้ยงมาบ้านตอนกลางวัน โน้นพระอาทิตย์ท่านลาลับแล้ว แล้วจะทำเช่นไร ด้วยความที่ฉันมีเฮียที่คลั่งไคล้ปลา ที่บ้านจึงมีกล่องโฟมสำหรับให้ตั่วเฮียใส่กลับบ้านเวลาไปตกปลา ดังนั้นคืนนั้น กล่องโฟมใบใหญ่จึงเป็นบ้านหลังแรกของคาเมะจัง

คำถามต่อมา เต่ากินอะไรเป็นอาหาร?

บอกเลยคืนแรก คาเมะจัง อดอาหารจ้า เพราะไม่รู้จะเอาอะไรให้กิน เดือดร้อนอากู๋อีกจนได้ จนได้รู้ว่า เต่าญี่ปุ่นหรือเต่าแก้มแดงเป็นสัตว์กินเนื้อนะจ๊ะ อ้าว! แล้วที่มีคนเคยบอกฉันว่าเต่ากินผักบุ้งล่ะ แถมเมื่อก่อนตอนยังเด็กเห็นแม่ชีเอากล้วยให้เต่าที่ใต้หอพระไตรปิฎกกินอีกต่างหาก งงขั้นสุด พอกลับมาถึงบ้านเลยบอกแม่ว่า คาเมะจังเป็นสัตว์กินเนื้อนะแม่ ทีนี้อาหารเลี้ยงช่วงแรกจึงเป็นปลาสับบ้าง กุ้งสับบ้าง บางทีก็ให้หมูสับก็มี คาเมะจังกินเรียบ และด้วยความอยากรู้

คำถามต่อมา คาเมะจังที่โดนทึกทักเอาว่าเป็นผู้หญิงใช่ผู้หญิงจริงอ๊ะเปล่า?

คำตอบที่ได้มาจากผู้มีพระคุณท่านเดิม อากู๋ คาเมะจังเป็นผู้หญิงจริง ๆ จ้า ดูที่ไหนหรอ ก็ดูที่หาง หางเต่าญี่ปุ่นตัวผู้จะยาวมากกว่าเต่าญี่ปุ่นตัวเมียอย่างเห็นได้อย่างชัดเจน แล้วก็ดูที่เท้า (เวลาจับเท้าคาเมะจังมันนิ่ม ๆ สาก ๆ เพลินดีเหมือนกัน แต่คาเมะจังไม่ชอบให้จับเท่าไรนักหรอก แต่อย่าได้แคร์คิดว่าจะหนีพี่พ้นหรือไม่มีทาง) เล็บของเต่าญี่ปุ่นตัวผู้จะยาวกว่าตัวเมียนิดหน่อยอันนี้มองยาก ดูที่หางง่ายกว่า

 หลังจากได้ข้อมูลมาเพียงพอต่อการเลี้ยงคาเมะจัง คืนแรกนั่นแหละที่เล่นเอาใจหายใจคว่ำ คาเมะจังหาย

ใครบอกว่าเต่าเดินช้า... ขอเถียงขาดใจ คาเมะจังเดินเร็วมาก

ใครบอกว่าเต่าปีนไม่เป็น... ของเถียงอีกครั้ง คาเมะจังปีนกล่องโฟมสูงฟุตกว่า ๆ ออกมาจ้า

เดือดร้อนใครล่ะ ก็ฉันนี่ไงเรียกไปสิ คาเมะจัง คาเมะจังประหนึ่งว่ามันรู้ว่ามันชื่ออะไร ทั้ง ๆ ที่เพิ่งตั้งชื่อให้ แล้วก็เดินหา พอดีเปิดฝาท่อน้ำทิ้งไว้อีกต่างหาก เกลียดแมลงสาบก็แสนเกลียด แต่กลัวเต่าหาย ทำไงล่ะ ไฟฉายส่องสิจ๊ะ แต่ก็หาไม่เจอ นี่ก็เดินมาไกลแล้วนาจากกล่องถึงฝาท่อก็ร่วม 4 เมตร ไม่รู้ตอนนั้นคิดไงเลยเปิดประตูออกไปหน้าบ้านแล้วก็นั่งที่บันไดหน้าบ้าน มีกระถางต้นไม้วางเรียงอยู่ แล้วก็เห็นตัวกลม ๆ เล็ก ๆ (อย่าลืมว่า คาเมะจังเพิ่งมา ตัวเท่าเหรียญสิบ) เดินเนียน ๆ เข้ากระถางต้นไม้ เจอแล้วก็เสร็จฉันล่ะจับมามองหน้าแล้วเทศนาซะหนึ่งยก (มันจะรู้เรื่องกับเราไหมเนี่ย) น้องสาวน่ะหรือคิ้วตกกลัวเต่าตายไปตั้งนานแล้ว สรุปคืนแรก นอกจากคาเมะจังอดอาหารแล้ว คาเมะจังยังโดนขังในกล่องโฟม ไม่กล้าเปิดกลัวจะได้เห็น คาเมะจัง ดิ แอดเวนเจอร์ เลยปิดฝาไว้

คาเมะจังเป็นชื่อที่ฉันกับหมวยน้อยเรียกน้องเต่า แต่แม่กับคุณยายบอกว่าชื่อมันยาว แม่กับคุณยายเลยเรียกว่า ไอ้จัง (โถ... โดนตัดเหลือเท่าเนี๊ยะ แถมยังไม่รู้เลยว่าเป็นผู้หญิงหรือผู้ชาย)

เชื่อไหม เลี้ยงเต่าเหมือนได้น้องหมามาเพิ่มอีกตัว จากแต่เดิมมีสามเสืออยู่ที่บ้าน ตอนนี้เวลากินข้าวต้องมีจานของคาเมะจังด้วยนะเออ

ทุกวันคาเมะจังจะได้ลงกะละมังซักผ้าใบใหญ่เพื่อว่ายน้ำเล่น แล้วก็กินกุ้งที่ต้องคีบด้วยฟอร์เซ็ป ไม่งั๊นนิ้วอาจกลายเป็นอาหารให้คาเมะจังได้ ไม่อยากลอง เห็นโบราณว่าไว้ว่าเต่ากัดแล้วไม่ยอมปล่อย ต้องรอให้ฟ้าผ่าก่อนถึงปล่อย

ตอนตัวยังเล็กก็อยู่ในกะละมังซักผ้าใบเล็กที่มีอิฐครึ่งก้อนวางไว้ให้เผื่ออยากอยู่ที่แห้ง แต่พอโต เธอไม่ค่อยชอบอยู่ในกะละมัง เพราะเธอชอบเดินเล่น เดินตั้งแต่หน้าบ้านยันในครัว แล้วก็ออกมาผึ่งแดดที่ริมรั้ว แต่ต้องได้ว่ายน้ำนะ บางทีไม่พอใจตอนกำลังว่ายน้ำ เธอก็อมน้ำแล้วพ่นใส่หน้าเฉยเลย เอากับเธอสิ

คาเมะจังมาอยู่ที่บ้านได้ไม่นานก็มีสมาชิกใหม่ 2 ตัว เป็นลูกหมาพันธุ์บางแก้วเพศหญิงทั้งคู่ชื่อไวท์ตี้ กับเจ้าขาว ซึ่งก็กลายเป็นเพื่อนเล่นกัน (สังเกตพักนี้แมวไม่ค่อยมีบทบาท เพราะช่วงนี้เป็นช่วงที่น้องแมวอยู่ในภาวะปรับตัว ตอนมีคาเมะจังไม่เท่าไร พอน้องหมามา แมวเซ็งแมวจึงหลบอยู่บนบ้าน)

คาเมะจังเป็นเต่าญี่ปุ่นที่ทำให้ฉันได้รู้ว่า เต่าเดินเร็วนะจะบอกให้ วันนั้นฉันแกล้งถือจานอาหารก้าวยาว ๆ ไปหน้าบ้าน หันมาอีกที คาเมะจังเธอโหย่งตัวสูงกระดองลอยขึ้นมาจากพื้นแล้วก้าวยาว ๆ ตามฉันมาติด ๆ เล่นเอาน้องหมาหลบกันคนละทิศ

ใครคิดว่าเต่าพูดไม่รู้เรื่อง?

คาเมะจังพูดรู้เรื่องนะ แถมมีท่าทางประกอบเล่นเอาหัวเราะกันทั้งบ้าน มีอยู่วันหนึ่ง คาเมะจังหิวแล้ว แต่แม่ยังไม่เอาจานอาหารวางให้ เพราะกำลังคุยกับฉันอยู่ แล้วแม่ก็ก้มไปมอง ฉันเลยมองบ้าง เห็นคาเมะจังเอาเท้าหน้าน้อย ๆ วางบนหลังเท้าของแม่ แล้วก็ตบแปะ ยืดคอสูง ทำตาปริบ ๆ ทำเอาฉันกับแม่ยืนขำ เธอกำลังขออาหาร หลังจากนั้น ก็ยังมีอีกหลายครั้งที่คาเมะจังหิว ก็จะเอาเท้าน้อย ๆ มาแปะที่หลังเท้าแม่ เป็นอันรู้กัน “หนูหิวแล้ว” 

ที่สำคัญเวลาแม่บอกว่า “ไอ้จังกินข้าว ไม่ว่าจะแอบนอนที่ไหน คาเมะจังก็จะคลานมาหาแม่แล้วก็กินอาหารอย่างสบายอารมณ์ทุกที

อาจเป็นเพราะคาเมะจังเคยชินกับการอยู่กับคน บางครั้งเวลากลับบ้านมาฉันก็จะได้เห็นคาเมะจังแอบมานอนบนหมอนของแม่ (ภาพประกอบ) ตอนที่แม่นอนเล่นดูทีวี 

ด้วยงานที่อยู่ไกลบ้านทำให้ฉันไม่ค่อยได้กลับมาบ้านสักเท่าไรนัก ทำให้ แมว 3 หมา 2 เต่าอีก 1 กลายเป็นภาระของแม่กับคุณยาย แต่ก็ทำให้ที่บ้านไม่เหงา เพราะทั้ง 6 ตัว ต่างก็เป็นที่รักของครอบครัวฉัน แต่แล้ววันหนึ่งแม่ก็โทรมาบอกว่าคาเมะจังไม่ยอมกินข้าวนานเป็นสัปดาห์ ด้วยความเป็นห่วงฉันจึงจะพาไปหาหมอที่คลินิกหน้าหมู่บ้าน แต่หมอว่า หมอไม่ชำนาญเกี่ยวกับสัตว์เลื้อยคลานจึงไม่ได้พาไป ฉันกลับไปทำงานแล้วก็หาข้อมูลโรงพยาบาลที่สามารถรักษาสัตว์เลื้อยคลาน แต่ก็ไม่ทัน คาเมะจังตายแล้ว ตอนอายุได้ 5 ขวบ แม่ว่ามันคงทรมานน่าดู เพราะกินอะไรไม่ได้เลย โดยที่พวกเราต่างก็ไม่รู้สาเหตุ แล้วแม่ก็ฝังคาเมะจังไว้ที่กระถางต้นไม้หน้าบ้านนั่นแหละ

แม่บอกว่าคาเมะจังนอนเอาหัววางบนหลังเท้าแม่แล้วก็หลับไป พอแม่เดินออกมาถึงได้รู้ว่าคาเมะจังตายแล้ว

คิดถึงจัง

********************************************************


ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ Tpรัตติกาล จากทั้งหมด 8 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

0 ความคิดเห็น