Silver Blood (Yaoi) :: จบแล้ว ::

ตอนที่ 29 : แผนการโจมตี

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,615
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 97 ครั้ง
    21 มิ.ย. 59

อีธานกินอาหารกึ่งสำเร็จรูปแบบง่ายๆ ที่มีขายทั่วไปตามแหล่งค้าขายของอันเดอร์กราวซิตี้ รสชาติของมันห่วยแตก แต่ก็ยังดีกว่าอาหารอัดเม็ดแบบแคปซูลอยู่มาก ชายหนุ่มทนต่อการอดอาหารได้นานๆ แต่เมื่อไหร่ที่ได้กิน เขาจะต้องบรรจุมันให้เต็มกระเพาะถึงจะทำอะไรอย่างอื่นต่อได้ 

จีแอลที่กินเสร็จก่อนนั่งมองอีธานสวาปามของหลายอย่างที่แกะออกมาจากห่อ และผ่านการอุ่นด้วยอุปกรณ์ไฟฟ้าอย่างเงียบพักหนึ่ง ถึงได้เริ่มพูดขึ้น

“ระดับการกินเหลือเชื่อเลยนะ” 

“แค่มีระบบเผาผลาญที่ดีแค่นั้น” 

จีแอลขมวดคิ้ว ก่อนจะกล่าว  “ฉันอยากเรียนรู้เรื่องการทำอาหารเอาไว้บ้างแล้วสิ”

“ทำไม?”  อีธานไม่ค่อยเข้าใจนัก

“ก็แหม...สุดที่รักกินเก่งแบบนี้ ฉันก็ต้องอยากทำอะไรให้กินบ้างน่ะสิ”

“รู้หรือเปล่าว่า อาหารบางอย่างแค่ปรุงผิด ก็ทำให้คนตายได้น่ะ”

“ว้าว” จีแอลลูบปลายนิ้วที่คางตัวเอง  “น่าสนใจแฮะ”

สิ่งที่ได้ยินทำให้อีธานตัดสินใจหยุดกิน และยกขวดน้ำขึ้นดื่มแทน

ชายหนุ่มผมยาวหัวเราะเบาๆ พลางล้วงบางอย่างออกมาจากกระเป๋าเสื้อ มันเป็นกล่องสี่เหลี่ยมฝืนผ้าขนาดประมาณหนึ่งฝ่ามือ เขาวางมันลงบนโต๊ะและดันมันด้วยปลายนิ้วมาตรงหน้าอีธาน

อีธานหยิบมันมาเปิดออกโดยไม่ถาม ภายในบรรจุแว่นตาเลนส์สีน้ำตาลเข้ม มีรูปทรงรีโค้งแนบกับแนวขมับ ...แม้ผู้คนส่วนใหญ่ในชุมชนใต้ดินจะไม่นิยมสวมแว่นกันแดด แต่เครื่องประดับแบบนี้ก็ไม่ได้ถือว่าแปลกอะไรนัก

“ไปเถอะ”

อีธานสวมแว่นตา และลุกขึ้นตามจีแอลออกไปจากห้อง

ภายนอกอาคารในวันนี้ค่อนข้างร้างผู้คน ปกติก็ไม่ได้พลุกพล่านอยู่แล้ว แต่เช้านี้เรียกได้ว่าแทบไม่เห็นใครเลยสักคน อาจจะมีการนัดรวมตัวกันที่ไหนสักแห่ง นั่นหมายถึงความเปลี่ยนแปลง สื่อถึงว่ากำลังจะมีอะไรสักอย่างเกิดขึ้นที่นี่

“ผู้คนหายไปไหนหมด”  ถึงจะถามแต่คนฟังก็แค่ทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้ ตอบกลับมาให้เท่านั้น

จีแอลสาวเท้าเร็วขึ้น ผ่านถนนหนทางอันเงียบเชียบ ไปยังอาคารที่อยู่ติดกับศูนย์บัญชาการที่อีธานเห็นพวกของครูสหายตัวเข้าไป  

ระบบป้องกันที่ประตูเป็นแบบัตรผ่าน แค่รูทคีย์การ์ดประตูก็เปิดออกต้อนรับ เผยให้เห็นศูนย์วิจัยขนาดกว้างขวาง เห็นชัดเจนด้วยพื้นและเพดานสีขาว โถงกว้างเบื้องหน้าถูกกั้นแบ่งส่วนแบบง่ายๆ ด้วยฉากกระจกโปร่งใสหนาแน่น เมื่อก้าวผ่านประตูอัตโนมัติสองชั้นที่เปิดด้วยระบบเซ็นเซอร์  อีธานก็รู้สึกได้ถึงระบบปิดที่น่าทึ่ง อากาศที่หมุนเวียนภายในนี้ให้ความรู้สึกแตกต่างจากด้านนอกอย่างชัดเจน รับรู้ได้ถึงความสะอาด ผสมปะปนไปด้วยกลิ่นเคมีภัณฑ์อ่อน ๆ 

อีธานมองไปรอบๆ นอกจากโถงตรงกลางนี้แล้ว ยังมีประตูอีกหลายบานที่ต้องการสแกนรหัสเพื่อผ่านเข้าออก ดูเหมือนที่นี่นอกจากจะวิจัยทางด้านวิทยาศาสตร์แล้ว น่าจะทำการวิจัยด้านการแพทย์ด้วย มันเกินกว่าที่คาดเอาไว้มากทีเดียว นอกจากที่นี่จะมีแหล่งกำเนิดพลังงานของตัวเองโดยไม่ต้องง้อพลังงานที่ถูกจ่ายการกระเบียดกระเสียรจากเซ็นโทรแล้ว คนพวกนี้ยังซุ่มทำงานวิจัยสิ่งเหล่านี้ด้วยตัวเอง

เซ็นโทรจะมองข้ามความสามารถของเลือดสีแดงไปมากทีเดียว เพราะใช่ว่าพวกเขาจะเป็นได้แค่ชนชั้นแรงงานเท่านั้น เลือดสีแดงจำนวนมากก็มีความสามารถ เผลอๆ บางคนก็มียังมีศักยภาพในการพัฒนาตัวเองเหนือกว่าเลือดสีน้ำเงินที่วันๆ เอาแต่เสวยสุขเสียด้วยซ้ำ

วิวัฒนาการการเอาตัวรอดเพื่อการดำรงชีวิตของเลือดสีแดงเหนือกว่าทุกชนเผ่า ผลของมันชัดเจนก็คือพวกเขายังคงอยู่รอด ท่ามกลางการกดขี่ และ...ยังมีจำนวนที่มากมายเมื่อเทียบกับชนเผ่าอื่น

“ทำไมนายถึงเข้ามาในนี้ได้” อีธานถามจีแอลน้ำเสียงจริงจัง  “นายเองก็เป็นพวกเดียวกับคนที่นี่งั้นเหรอ?”

“ผิดแล้วอีธาน ฉันไม่มีพวก ไม่มีใครทั้งนั้นนั่นแหละ”  จีแอลตอบกลับมา  “จริงอยู่ว่าฉันเคยอยู่ที่นี่มาก่อน แต่ก็แค่ช่วงสั้นๆ เท่านั้น  และเผื่อนายจะสบายใจขึ้นมาได้บ้าง ฉันไม่ได้เกี่ยวข้องหรือรู้จักกับครูสเป็นการส่วนตัว”

ร่างโปร่งเดินเข้ามาใกล้ พูดด้วยน้ำเสียงที่ไม่ดังนัก  “มันไม่แปลกหรอกที่นายจะประหลาดใจ ...คนพวกนี้ยังเตรียมเรื่องให้พวกเลือดสีน้ำเงินอย่างนายเซอร์ไพรซ์อีกเพียบเลยล่ะ”

“เฮ้...ทางนี้”  เสียงที่ดังพร้อมกับชายหนุ่มเลือดสีขาวที่ก้าวออกมาจากห้องทดลองด้านหนึ่ง อาเธอร์อยู่ในชุดที่ดูทะมัดทะแมง สวมทับด้วยเสื้อแขนยาวสีขาวตัวยาวเกือบถึงเข่า “เรามีเวลาไม่มากเท่าไหร่นะ โชคดีที่ฉันยังพอน่าเชื่อถืออยู่บ้าง เราถึงได้ขอเข้ามาใช้ห้องทดลองได้แบบนี้”

อีธานหันไปขอคำอธิบายกับจีแอล

“หมอนี่เคยทำงานที่นี่ ก่อนที่เมียเขาจะเกิดวิตกจริตจนขอถอนตัวออกน่ะนะ” จีแอลตอบ

อาเธอร์ดูเหมือนจะไม่สนใจคำกล่าวของจีแอลนัก  เขารูดการ์ดและกดรหัสผ่านที่ประตูบานหนึ่ง ก่อนที่จะเปิดเข้าไป

ห้องที่เข้าไปนั้นเป็นโทนสีขาวทึมๆ  มีเตียงนอนแคบๆ ตั้งเรียงอยู่หลายเตียง อุปกรณ์ทางการแพทย์ที่จัดว่าทันสมัยหลายอย่างถูกจัดวางเอาไว้อย่างเป็นระเบียบ บนผนังมีแผงการควบคุมที่ระบบดิจิตอล  ตรงข้ามมีตู้เก็บอุปกรณ์ที่เป็นกระจกใสมองเห็นบรรดาหลอดทดลองและสารเคมีหลายอย่างตั้งอันแน่นอยู่ด้านใน

“ไม่รู้ว่าจีแอลกล่อมยังไงนะ นายถึงได้ยอมให้เจาะเลือดง่ายๆ แบบนี้”  อาเธอร์ลงมือเตรียมอุปกรณ์อย่างรวดเร็ว ท่าทางของเขาบ่งบอกชัดเจนว่าเป็นมืออาชีพ

“มีข้อตกลงกันนิดหน่อย”  อีธานตอบ

“ยังไงก็ถือว่าดีล่ะนะ เลือดที่เจาะตอนเจ้าตัวอารมณ์ดีจะได้ผลที่แม่นยำดีกว่าล่ะนะ” 

“จริงเหรอ?”  อีธานขมวดคิ้ว

“จริงสิ ...สารเคมีบางอย่างในร่างกายมักจะหลั่งออกมาตามอารมณ์ความรู้สึกนี่นา” อาเธอร์หันไปทางจีแอลที่นั่งอยู่บนเตียงข้างๆ  “อย่าแตะอะไรเชียวนะ!

“รู้แล้วน่า...นายนี่น่ารำคาญจริงๆ”

“ไม่ได้หรอก คราวก่อนนายทำเครื่องมือฉันระเบิดไปอันหนึ่ง จนป่านนี้ยังซ่อมไม่ได้เลยด้วยซ้ำ”

“ของใกล้พังพรรค์นั้น อย่าเอามาพูดเลยน่า”

“ไม่ใช่ของใกล้พังซะหน่อย!” อาเธอร์แผดเสียง ดวงตาสีขาวจางเบิกกว้างจนเกือบจะถลน

อีธานไม่แปลกใจที่สองคนนี้ดูสนิทกันมาก เพราะจากที่รู้จีแอลถูกเลี้ยงดูมาโดยอารอนพ่อของอาเธอร์ ทั้งสองน่าจะเติบโตขึ้นมาพร้อมๆ กัน  

อาเธอร์เคยทำงานให้ ไมก้า ครูส ...เคธี่ภรรยาของเขาก็แสดงท่าทีชัดเจนว่าเคยรู้จักกับ จัสติน มาก่อนระหว่างที่อยู่ในรถตอนหนีจากลานประมูลทาสของวิกเตอร์ สายสัมพันธ์ที่บ่งบอกว่าคนพวกนี้เกี่ยวพันกันยิ่งเพิ่มความชัดเจนมากขึ้น จนอีธานรู้สึกถึงความสังหรณ์ใจที่ไม่ดีเพิ่มมากขึ้น

เมื่อชายหนุ่มเลือดสีขาว ถืออุปกรณ์สำหรับเจาะเลือดมาใกล้ เขาขอให้อีธานยื่นแขนออกไปให้ แต่ชายหนุ่มเลือกจะบอกความต้องการของตัวเองก่อน

“ฉันต้องการเลือดของจีแอล ช่วยใส่ขวดสูญญากาศแบบพิเศษให้ด้วย”

อาเธอร์เบิกตาขึ้น หันไปขอความคิดเห็นจากชายหนุ่มอีกคนในทันที

“ได้เหรอ?”

จีแอลยิ้มพลางพยักหน้า “ที่รักเขาไม่ต้องการอยู่ห่างฉันสักวินาทีน่ะ ก็เลยอยากจะเอามันพกติดตัวไว้ตลอด”

อาเธอร์ยิ้มแหย ส่วนอีธานทำอะไรไม่ได้นอกจากนิ่งเงียบ

“โอเค นายว่าไง ก็ว่างั้น” 

หลังจากอาเธอร์เจาะเอาเลือดสีน้ำเงินเข้มของอีธานไปในปริมาณมากถึงสองหลอดเต็มๆ เขาก็จัดการเก็บตัวอย่างเลือดสีเงินที่เหมือนโลหะวาววับใส่ขวดขนาดเล็กที่ออกแบบมาเป็นพิเศษให้คงทนต่อแรงกระแทก หลังจากนั้นก็ส่งมันเข้าสู่เครื่องปิดผนึกเพื่อเก็บรักษาของเหลวเอาไว้ไม่ให้ถูกอากาศและป้องกันการแข็งตัว

เพียงไม่นาน สิ่งที่มีขนาดเล็กกว่านิ้วก้อยเล็กน้อยยาวประมาณหนึ่งนิ้วครึ่ง มองเห็นของเหลวสีเงินที่เหมือนกับแร่หลอมเหลวอยู่ภายในก็ถูกส่งมาให้อีธาน

“เอาล่ะ...จริงๆ ฉันก็อยากให้เวลาพวกนายหรอกนะ แต่ตอนนี้มันไม่มีเวลาจริงๆ”  อาเธอร์ตบสองมือของตัวเองและประสานไว้ที่หน้าอกขณะกล่าว “เพราะอย่างนั้น ให้ได้แค่ครึ่งชั่วโมงนะ ทันหรือเปล่า?”

จีแอลขมวดคิ้วทำท่าครุ่นคิด  “ก็นะ เวลามาตรฐานนั่นแหละ...ฉันไม่อยากจะยกยอฝีมือตัวเอง รวมถึงไม่อยากจะสบประมาณที่รักของฉันด้วย เพราะงั้นครึ่งชั่วโมงก็โอเค”

“พูดเรื่องอะไรกัน?”  อีธานถามด้วยความสงสัย

อาเธอร์หันขวับไปเขม่นมองจีแอล  “นายไม่ได้บอกเขาก่อนเหรอ?”

จีแอลแค่ยักไหล่

“โธ่เอ๊ย!”  อาเธอร์เดินตรงไปหาอีธาน เขานั่งลงที่ข้างๆ แล้วเตียงวางมือบนเข่าของเขา “คือนอกจากเลือดแล้ว...เอ่อ...”

“อะไร?”

“คือ...มันก็ต้องใช้...เอ่อ...สารคัดหลั่งบางอย่างด้วยน่ะ”  อาเธอร์ว่า

“สาร...”  อีธานชะงัก กัดฟันกรอด  

ให้ตายเหอะ! หมอนี่อยากได้...น้ำเชื้อ ของเขาด้วย!

“ไม่มีทาง!

“อะไรกัน นายจะเบี้ยวเหรอ? เราตกลงกันแล้วนี่”  จีแอลประสานมือไว้ที่ใต้คาง ทำหน้าตาน่ารัก ซึ่งบอกเลยว่าสำหรับอีธานยิ่งดูยิ่งโมโห

“ตกลงกันแค่เรื่องตัวอย่างเลือด!

ร่างโปร่งถอนหายใจ  “ไม่เอาน่า เดี๋ยวจะเอาของฉันใส่ขวดให้ด้วยก็ได้ แลกกันเหมือนเลือดไง โอเค๊”

อีธานโกรธจนหูอื้อ  ใครจะอยากได้ของอย่างนั้นไปทำบ้าอะไรกัน!!

“ยังไงก็แล้วแต่”  อาเธอร์รีบเดินตรงรี่ไปที่ประตู กล่าวทิ้งท้ายก่อนจะออกไป  “แค่ครึ่งชั่วโมง นะพวก”

อีธานใช้มือข้างหนึ่งกุมขมับ พยายามสงบสติอารมณ์ แต่ดูเหมือนจะไม่มีโอกาศให้ได้ทำอย่างนั้น เพราะยังไม่ทันไรเขารู้สึกถึงมือที่กำลังยุ่งกับหัวเข็มขัดของเขาซะแล้ว

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 97 ครั้ง

942 ความคิดเห็น

  1. #349 tungminpe (@tungminpe) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2560 / 15:31
    จีแอลนี่เจ้าเล่ห์จริงๆเลยว่ะ 55555+
    #349
    0
  2. #140 PRF •_• (@resepnin) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 31 มกราคม 2559 / 17:45
    ถถถ รีบจนพิมพ์ผิด กำเดาจะพุ่ง หัวเข็มขัด ทำอะไรน่ะ -.,-
    #140
    1
    • #140-1 สั้น สั้น (@ToniToni) (จากตอนที่ 29)
      3 กุมภาพันธ์ 2559 / 20:39
      เรื่องพิมพ์ผิดนี่ เราเป็นบ่อยเลยค่ะ มักจะพิมพ์ผิดเป็นอีกคำหนึ่งไปเลยแบบนี้เป๊ะ 555
      #140-1
  3. #139 PRF •_• (@resepnin) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 31 มกราคม 2559 / 17:45
    *เคะ
    #139
    0
  4. #138 PRF •_• (@resepnin) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 31 มกราคม 2559 / 17:45
    อีธานต้องเมะนะ แงๆๆ
    #138
    0
  5. #137 mini_mickey (@nattymini) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 31 มกราคม 2559 / 10:52
    จีแอลแกล้งอีธานให้โมโหอีกแล้วนะ
    #137
    1
    • #137-1 สั้น สั้น (@ToniToni) (จากตอนที่ 29)
      3 กุมภาพันธ์ 2559 / 20:40
      จีแอลขี้แกล้งแบบนี้แหละค่ะ อิอิ
      #137-1
  6. #136 Faren-Hight (@Faren-Hight) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 31 มกราคม 2559 / 09:58
    จีแอล แผนเยอะนะเนี่ยยย
    #136
    1
    • #136-1 สั้น สั้น (@ToniToni) (จากตอนที่ 29)
      3 กุมภาพันธ์ 2559 / 20:40
      เขาเป็นจอมวางแผนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามอ่านนะคะ ^^
      #136-1
  7. #135 lukbua (@lukbua) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 29 มกราคม 2559 / 18:02
    55555555 ตายแล้วววว อีธาน จะโดนรีดพิษแล้ว นับวันจีแอลยิ่งแรดจริงๆ 55555
    #135
    1
  8. #134 ∑⊙ω⊙ (@windy1905) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 29 มกราคม 2559 / 02:22
    รู้ตัวอีกทีก็ไล่อ่านจนถึงตอนนี้ซะแล้ว โอยยยย ชอบจีแอลมากค่ะ ////////////// อีธานยอมๆไปเถอะน้าาาา ฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟ
    บอกตามตรงก็คิดว่าจีแอลเคะนะคะ แต่ถ้าเมะก็สมเหตุสมผลแบบแปลกๆ เราชอบตัวละครนิสัยกล้าได้กล้าเสียแบบนี้ มันน่าัรกน่าเอ็นดูที่สุดเลยค่ะ แงงงงงงงงง

    เป็นกำลังใจให้นะคะ
     
    #134
    1
    • #134-1 สั้น สั้น (@ToniToni) (จากตอนที่ 29)
      3 กุมภาพันธ์ 2559 / 20:43
      ขอบคุณที่ตามอ่านนะคะ ดีใจมากๆ เลยค่ะ จะพยายามแต่งให้จบให้เร็วที่สุดนะคะ ^^

      #134-1
  9. #133 Zero-b (@korinasai) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 29 มกราคม 2559 / 00:15
    กรี๊ดดดดด จะรีดอะไรกันคะ?
    #133
    1
    • #133-1 สั้น สั้น (@ToniToni) (จากตอนที่ 29)
      3 กุมภาพันธ์ 2559 / 20:44
      555

      ขอบคุณที่ติดตามอ่านนะคะ ^^
      #133-1