Silver Blood (Yaoi) :: จบแล้ว ::

ตอนที่ 30 : แผนการโจมตี

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,504
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 98 ครั้ง
    21 มิ.ย. 59

อีธานไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่าชีวิตเขาจะมีวันหนึ่งที่ตกต่ำถึงขนาดต้องมาแย่งยื้อขอบกางเกงไม่ให้ถูกผู้ชายถอดออกแบบนี้ 

“ไม่เอาน่า  ทำไมนายต้องเล่นตัวอยู่ได้ตลอดเลย ไม่ได้ยินหมอนั่นว่าหรือไงเราไม่มีเวลานะ”  จีแอลว่า พลางพยายามแกะมือของอีธานออก

“จีแอล!”  อีธานตะโกน  เวลานี้เขาโกรธจนอยากจะจับคนตรงหน้ามัดแล้วจับฝังดินให้รู้แล้วรู้รอด

ฝ่ายนั้นช้อนสายตาขึ้นมอง เจ้าตัวยอมหยุดมือก็จริง แต่ไม่มีทีท่าจะปล่อยขอบกางเกงของอีธานให้เป็นอิสระเลย

“จะหวงไปทำไมนักหนา ของแค่นี้เอง”

อีธานไม่รู้จะตอกกลับยังไง รู้แต่ว่ามันไม่ใช่ ของแค่นี้มันไม่ใช่ขนมหรือของกินที่จะมาขอแบ่งปันให้กันได้ และที่สำคัญคงไม่มีใครหน้าไหนยินดีหน้าชื่นตาบาน เวลามีคนจ้องจะเก็บน้ำเชื้อตัวเองเอาไปทดลองหรอก

“ปล่อยมือ!”  อีธานย้ำ

“ไม่ชอบ มือ งั้นใช้ อย่างอื่น แทนดีไหมที่รัก?”  ดวงตาสีเงินหรี่ลงเล็กน้อย ลิ้นเรียวแดงไร้เลียริมฝีปากที่เหยียดยิ้มเล็กน้อยของตัวเอง

“จะอย่างไหนก็ไม่เอา!”  ชายหนุ่มย้ำ

ในที่สุดจีแอลก็ยอมผละออกจากท่อนล่างของอีธานจนได้ เจ้าตัวถอยหลังไปสามก้าวตีสีหน้าเบื่อหน่ายพลางถอนหายใจคลายกับจะต่อว่าอีธานด้วยสายตาว่าทำเรื่องยุ่งยากให้ตัวเองต้องหนักใจ

อีธานคลายใจลงได้ แต่ก็เพียงแค่ไม่กี่วินาที  เพราะหางตาเหลือบไปเห็นจีแอลคว้าบางอย่างออกมาจากอกเสื้อ ...มันคือ ปืน ตัวกระบอกเป็นสีขาวดูเหมือนพลาสติกที่น่าจะสั่งทำเป็นพิเศษ รูปทรงเล็กดูบอบบาง  อีธานไม่รู้ว่าในตัวหมอนี่พกอาวุธอะไรไว้บ้างแต่ท่าจะเยอะจนน่าทึ่งทีเดียว

“จะทำอะไร?!”  อีธานถามเสียงเครียด

“ก็ขอดีๆ ไม่ให้นี่นา”

“บอกว่าจะไม่ฆ่าฉัน แต่ไม่เคยบอกว่าจะไม่ยิงใช่ไหม?”

“ที่รักนี่จำแม่นทุกเรื่องเลย”  จีแอลยิ้มที่มุมปาก

“จะยิงก็ยิงเลย ยิ่งทำแบบนี้อย่าได้หวังเลยว่าจะได้อะไรสักหยด!

“ก็ไม่รู้สินะ  แต่ฉันว่าทำแบบนี้ ...จะรีดได้เป็นลิตรเลยล่ะ”

อีธานมุ่นหัวคิ้ว  ...จะว่าไปเขาก็ไม่เคยเห็นปืนนี่มาก่อน เหมือนสังเกตก็ยิ่งรู้สึกว่ามันไม่ใช่อาวุธทำลายล้างแบบเดียวกับทุกที 

หรือว่า?!

ร่างกายกำยำตอบสนองแบบไวเท่าความคิด อีธานไถลตัวลงจากเตียงที่นั่งพุ่งตรงเข้าหาจีแอล เพราะการจะเล่นงานอาวุธอย่างปืนก็ต้องใช้วิธีการเข้าประชิดตัว

ปากกระบอกปืนที่หันตรงมาถูกปัดเบี่ยงทิศทาง  หมัดที่สวนออกไปถูกจีแอลกันเอาไว้ได้ จากนั้นก็เริ่มชุลมุนกัน การประทะเล็กๆ ของทั้งคู่ส่งผลให้ข้าวของที่วางอยู่ในห้องกระจัดกระจาย เตียงแบบมีล้อเลื่อนถูกกระแทกจนกระแทกเข้ากับตู้ใส่ของ หลอดทดลองที่อยู่ด้านในล้มแตก

“ปฏิกริยาเร็วขึ้นนะ”  จีแอลหัวเราะหึหึ ทั้งที่ยังยื้อยุดอยู่กับอีธาน

“จะปล่อยให้นายเล่นงานอยู่ตลอดหรือไง”  อีธานว่า  “ปืนนี่ เป็นปืนแบบไหนกันแน่?”

“แหม...ระแวงเกินไปแล้ว”

“มันใช้ทำอะไร?!” อีธานถามย้ำอีกหน เขาดันตัวจีแอลไปกระแทกผนัง ท่อนแขนกดไปที่แผ่นอกด้วยกำลังทั้งหมด ส่งผลให้ร่างของของพวกเขาแนบติดกันทั้งตัวไปโดยไม่ได้ตั้งใจ

“แค่ปืนไฟฟ้า โดนช็อตนิดๆ หน่อยๆ ไม่บาดเจ็บอะไรหรอกน่า ก็แค่ตัวชาเท่านั้น”  เจ้าตัวยอมตอบในที่สุด แต่ก็มีท่าทางไม่สะทกสะท้านสักเท่าไหร่

ยิ่งฟัง อีธานเลยยิ่งโมโห

จีแอลโยนปืนในมือไว้ที่โต๊ะใกล้  เจ้าตัวปล่อยให้อีธานล็อกตัวติดผนังไว้โดยไม่ขัดขืน ทั้งที่ถ้าวัดกันด้วยพละกำลังจีแอลน่าจะเป็นฝ่ายเหนือกว่า

อีธานจ้องมองดวงตาสีเงินที่อยู่ในระยะใกล้นิ่ง มันสวยงามดึงดูดแต่ก็แฝงไปด้วยความรู้สึกอันตราย

“เอาเถอะ วันนี้ขอแค่เลือดก็ได้”  จีแอลตอบ น้ำเสียงอ่อนโยน พลางใช้มือข้างที่ยังว่างไล้แนวกรามของอีธานเบาๆ “ของอย่างอื่นไว้นายเต็มใจกว่านี้ฉันค่อยเอา”

“มันไม่มีวันนั้นหรอก” อีธานว่า กระชากข้อมือของจีแอลออกจากหน้าของตัวเอง และดันมันไว้กับกำแพงห้อง

“อย่ามั่นใจนักสิ  ...ฉันน่ารักออกนะ นายจะอดใจไหวเหรอ?”

“คำว่า น่ารัก มันห่างจากตัวนายเป็นล้านโยชน์ล่ะมั้ง”

“งั้นคำว่า เซ็กซี่ ล่ะ?”  จีแอลยิ้มยั่ว ขณะเบี่ยงช่วงลำคอของตัวเองเล็กน้อย เผยให้เห็นแนวเส้นสวยงามที่ลากยาวไปจนถึงไหปลาร้า

คราวนี้อีธานปฎิเสธไม่ออก กลิ่นหอมหวานอ่อนบางเบาโชยมากระทบจมูกอีกแล้ว ราวกับว่าร่างตรงหน้ากำลังปล่อยสารบางอย่างมากระตุ้นปลุกเร้า

อีธานมองริมฝีปากที่ห่างไปแค่คืบตรงหน้า มันดูหวานล้ำ ล่อล่วงให้อยากจูบ ...จนกระทั่งอีกฝ่ายขยับเอ่ยคำพูดออกมานั่นแหละความรู้สึกของอีธานก็ดิ่งฮวบ

“เพื่อแลกกับแผนการของครูส นายยอมให้เลือดกับฉัน...แล้วถ้าฉันฆ่าไอ้หมอนั่นให้ล่ะ นายจะยอมทำกับฉันหรือเปล่า?”

ชายหนุ่มอึ้งกับสิ่งที่ได้ยิน  ดวงตาสีน้ำเงินของเขาเบิกกว้างขึ้น อารมณ์หวาบไหวที่อบอวลชั่วครู่จางหายวาบไปหมดสิ้น ...อีธานถอยออกมาหนึ่งกว้า ปล่อยร่างของจีแอลเป็นอิสระ

เขาจ้องมองชายหนุ่มผู้มีดวงตาสีประหลาดนิ่ง

อยู่ๆ ก็ฉุกคิดขึ้นมา ...ดูเหมือนเพื่อแลกกับสิ่งที่ต้องการ หมอนี่สามารถทำอะไรก็ได้

ทั้งหมดก็เพียงเพราะเลือดของอีธานเปล่งประกายตอบสนองออกมาตอนที่ทดสอบด้วยอุปกรณ์นั้น เพียงเพราะเขาเป็นหนึ่งในเปอร์เซ็นต์อันน้อยนิดที่อาจจะมีเลือดที่เข้ากันได้เจ้าตัว  

สิ่งที่ชัดเจนมาตั้งแต่แรก อีกทั้งจีแอลก็พร่ำบอกความต้องการนี้อยู่หลายหน ก็คือ เซ็กซ์ ...จีแอลไม่ได้ต้องการตัวตนของอีธานจริงๆ หรอก แต่ต้องการแค่สิ่งที่ไหลเวียนอยู่ในร่างเขาต่างหาก

ไม่รู้ทำไม แต่อีธานรู้สึกหนักอึ้งขึ้นมา ราวกับว่าลึกลงไปในแล้วจิตใจของเขากำลัง...ผิดหวัง  

“ว่าไง?”  จีแอลเข้าใจว่าอีธานกำลังตัดสินใจเรื่องข้อเสนอของตัวเองอยู่ คิ้วเรียวเลิกขึ้นข้างหนึ่งขณะรอคำตอบ

“ตอนนี้ฉันไม่อยากได้ชีวิตของใคร”  อีธานตอบออกไปในที่สุด ร่างสูงถอยห่างออกไปพลางจัดเสื้อผ้าของตัวเองให้เรียบร้อยเข้าที่

ไม่นานนักเสียงบานประตูก็เปิดออก อาเธอร์พูดว่า ขอเข้าไปนะก่อนจะโผล่หน้าเข้ามาแบบกล้าๆ กลัวๆ ชายเลือดสีขาวเหลือบมองเพดานห้อง ทำราวกับว่ากลัวจะเห็นฉากวาบหวามคาราคาซังของคนที่อยู่ด้านใน เมื่อไม่มีเสียงอะไรตอบกลับเจ้าตัวถึงได้ค่อยๆ กวาดตามองไปในห้อง

“อะไรเนี่ย?!”  เจ้าตัวร้องลั่น เหมือนถูกใครเหยียบเท้า  “พวกนายทำบ้าอะไรกันในนี้?!

“เล่นท่ายากไปนิด”  จีแอลตอบหน้าตาเฉย กับสภาพห้องที่ดูเละเทะ ข้าวของหลายอย่างกระจัดกระจาย ตกเกลื่อนพื้น

อาเธอร์อ้าปากค้าง พูดอะไรไม่ออกอยู่พักหนึ่ง  “เอ่อ...แล้วไหน...”

จีแอลตีสีหน้าเบื่อหน่าย  “จะบ้าหรือไง... เห็นห้องแบบนี้ก็น่าจะรู้แล้วนี่ว่าตีกันอุตลุด เพราะงั้นไม่ได้อะไรทั้งนั้นนั่นแหละ!

“โธ่เอ๊ย ฉันก็นึกว่า...”  อาเธอร์หัวเราะเบาๆ  “แต่เอาเถอะแค่เลือดก็ดีมากแล้วล่ะ ระดับความเข้มข้นดีมากเลย ที่รักของนายแข็งแรงและมีเชื้อสายที่ดีสุดยอด”

“อยู่แล้วล่ะ”

“ส่วนผลอย่างอื่นเดี๋ยวฉันจะวิเคราะห์อีกที”  อาเธอร์กล่าว ดวงตาสีขาวขุ่นเหลือบมาทางอีธานเล็กน้อย มีสีหน้าที่เคร่งเครียดขึ้น ก่อนจะขยับเข้าใกล้จีแอล กระซิบบางอย่างที่ข้างหู

อีธานไม่ได้ยินสิ่งที่พูด เห็นแต่เพียงคิ้วเรียวที่ขมวดเล็กน้อยของจีแอล

“ใช่แน่เหรอ?”

“คิดว่า”  อาเธอร์พยักหน้าตอบกลับ

จีแอลนิ่งเงียบไปไม่กี่วินาที ก็ส่งเสียงหัวเราะต่ำในลำคอ ดวงตาสีเงินเปล่งประกายดุดันโหดเหี้ยมออกมา

“ฉันมีเป้าหมายในชีวิตสองอย่าง”  จีแอลกล่าวขณะกันมาทางอีธาน  “และฉันจะมันให้ลุล่วงทั้งคู่ ไม่ว่าจะต้องแลกกับอะไร!

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 98 ครั้ง

942 ความคิดเห็น

  1. #350 tungminpe (@tungminpe) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2560 / 15:37
    เป้าหมายนั้นคืออะไร~
    #350
    0
  2. #144 ∑⊙ω⊙ (@windy1905) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2559 / 23:36
    โวะ เริ่มเกิดอาการน้อยอกน้อยใจแล้วเหรออีธาน ถถถถถถถถถถ
    #144
    1
    • #144-1 สั้น สั้น (@ToniToni) (จากตอนที่ 30)
      10 กุมภาพันธ์ 2559 / 15:17
      อีธานขี้น้อยใจ คิดเยอะ อีกหน่อยโรคเครียดจะถามหา ไมเกรนรับประทานแน่นอน
      #144-1
  3. #143 KillerKill (@valasmps) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2559 / 21:56
    นึกว่าจะได้จริงๆ 555
    #143
    1
  4. #142 PRF •_• (@resepnin) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2559 / 21:04
    อยากให้อีธานเคะ T^T
    #142
    1
  5. #141 mini_mickey (@nattymini) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2559 / 17:09
    อาเธอร์พูดว่าไงอะอยากรู้ววววววว
    #141
    1
    • #141-1 สั้น สั้น (@ToniToni) (จากตอนที่ 30)
      3 กุมภาพันธ์ 2559 / 20:45
      เดี๋ยวต้องได้รู้ อิอิ

      ยังไงติดตามอ่านต่อไปด้วยนะค้า ^^
      #141-1