ปราการเทวะหวนคืน

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 519,856 Views

  • 6,597 Comments

  • 6,059 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    116,079

    Overall
    519,856

ตอนที่ 8 : คลังสมบัติตำหนักพยากรณ์

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 15177
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1344 ครั้ง
    6 พ.ย. 61

ตอน....คลังสมบัติของตำหนักพยากรณ์







            เสียงเก่าเเก่ที่ได้ฟังแล้วทำให้เกิดความอบอุ่นใจ มันช่างคล้ายคลึงกับเสียงที่เขาได้ฟังระหว่างการเดินทางกลับสู่กระเเสธาราของความจริงเสียจริงๆ แต่ในน้ำเสียงที่โอบอ้อมอารีนั้นมันกลับให้ความรู้สึกอีกแบบเช่นกันความรู้สึกถึงความเศร้าและความโศกา การจ้องมองความสูญเสีย นี้เป็นความรู้สึกของผู้ใดกัน ร่องรอยของการใช้ชีวิตของคนผู้หนึ่งกำลังฉายเป็นภาพมายา คล้ายดังภาพสามมิติในยุคของเต๋อ ชายที่นั้งศึกษาและอ่านตำราเหล่าพฤกษามากมาย มันไม่ต่างกับการศึกษาเหล่าพืชพรรณในยุคที่เต๋อยังมีชีวิตอยู่ เขาเคยดูสารคดีบ้าง อาณาจักรพืช อาณาจักรที่คอยค้ำจุนอาณาจักรอื่นๆ ความเคร่งเครียดของคนผู้นี้มันช่างทำให้จิตใจของเขาไม่มีความสุขเอาเสียเลย 


        เหตุการณ์แล้วเหตุการณ์เล้าที่ผ่านไป ความรู้สึกนึกคิดของคนในภาพกำลังไหลผ่านความรู้สึกของจวิ้นเต๋อเช่นกัน และหากเขาไม่ได้มีจิตใจที่เข้มแข็งพอเขาคงไม่สามารถจัดการกับความรู้สึกเหล่านี้ได้ ความสิ้นหวัง ความสูญเสีย ความหวาดกลัว และสุดท้ายคือความตาย สิ่งเหล่านี้เขาผ่านมันมาจนหมดเเล้ว มันเป็นเรื่องเล็กเมื่ออยู่ต่อหน้าคนเช่นเขา จะว่าเช่นนั้นก็นับว่าถูกหลังจากที่ภาพเหล่านั้นเลือนหายไป ปรากฏลูกบาศน์สีเขียวมรกตที่ด้านในมีภาพของเกาะลอยฟ้าขนาดใหญ่ลอยอยู่ ทำให้เขาเข้าใจทันทีว่าตอนนี้เขาอยู่ในมิติ ลูกบาศน์ที่เป็นมิติแบบพกพา  'ตำหนักศักดิ์สิทธิ์เทียมสวรรค์ ตำหนักที่เจ็ด ตำหนักพฤกษาสวรรค์' 


       "หยดโลหิตเพื่อยืนยันการครอบครองเสีย.." เสียงที่ดังก้องในหัวทำให้จวิ้นเต๋อไม่รอช้าที่จะทำตามและเพียงโลหิตหยดลงมันก็เกิดเเรงสั่นสะเทือนภายในมิติทันที และตอนนี้เองที่เขาสามารถสัมผัสมิติแห่งนี้ได้ทุกตารางนิ้ว นี่มันดูจะเหนือจิตนาการจริงๆ  เพียงนำบุตรของหย่าหลิงเข้ามาก็สามารถทำให้พวกนางปลอดภัยได้แล้ว เพียงแค่คิดเล่นๆ เเต่กลับปรากฏสัตว์เทพกิเลนเพลิงสวรรค์ทั้งสองที่กำลังนอนหลับอยู่ คล้ายพวกมันถูกลักพามาที่นี้ 'วิเศษนี้ไม่ต่างจากมิติที่สามารถเก็บของได้ เเต่ที่แตกต่างคือมันสามารถเก็บสิ่งมีชีวิตได้ 


        "ใจเย็นก่อนหย่าหลิง พวกเขาปลอดภัยดี " จวิ้นเต๋อสัมผัสได้ถึงความแปรปรวนของกิเลนสวรรค์หย่าหลิง และไม่นานร่างของกิเลนก็ปรากฏตรงหน้าพร้อมกับแววตาที่สื่อถึงความมึนงง สงสัยว่าอยู่ที่ไหนกัน ที่แห่งนี้ทำให้พวกมันรู้สึกผ่อนคลาย และรู้สึกถึงความปลอดภัยอย่างชัดเจน และหลังจากนั้นจวิ้นเต๋อก็นึกถึงข้ารับใช้ทั้งสอง ด้วยความที่อยากแกล้งคนที่บอกว่าจะเฝ้าโดยที่ไม่ยอมหลับ แต่ตอนนี้พวกเขาหลับกันทั้งคู่ ก็อดที่จะว่าไม่ได้ พวกเขาเหน็ดเหนื่อยกันมาตลอกทั้งวันแล้ว ให้พวกเขาพักผ่อนก็นับว่าดีแล้ว



        "  ท่านปู่!!!!!!!     " เสียงแหกปากดังลั่นของหานหลี่เล่นเอาจวิ้นเต๋ออดที่จะหัวเราะออกมาไม่ได้ เจ้าตัวคงคิดว่าฝันไปที่ตื่นขึ้นมาในสถานที่แห่งนี้ แต่ก็ต้องเงียบเสียงทันทีเมื่อพบว่าหานกู่ ท่านปู่ที่เขาเรียกหาก็กำลังตกใจตาเหลือกเช่นกัน เพราะมันชัดเจนว่านี้ไม่ใช่ความฝัน เพราะทุกคนอยู่กันครบในที่แห่งนี้

      "เจ้าไม่ตกใจเลยหรือหานกู่ ที่นี้อาจมีสิ่งที่ฆ่าพวกเจ้าได้เลยนะ " ถึงจะขู่แต่ก็ยังแฝงไปด้วยน้ำเสียงที่ติดไปในทางจะเล่นมากกว่า ทำให้ข้ารับใช้ทั้งสองต่างเบาใจ ถึงจะไม่อาจหาคำตอบได้ว่าที่นี้คือที่ไหน แต่เป็นสถานที่ที่ท่านอ๋องพามาอย่างแน่นอน 



.(เช้าาาาาา)


        ตอนนี้ทั้งสามกลับมานั่งอยู่ในจุดที่พวกเขาใช้หลับนอนเมื่อคืน แต่สายตาของข้ารับใช้กำลังจ้องมองไปยังลูกบาศน์สี่เหลี่ยมที่ห้อยอยู่ที่ข้อมืออันขาวผ่องของท่านอ๋องหากไม่สังเกตุก็คงคิดว่ามันเป็นเพียงอัญมณีตกแต่งเครื่องประดับธรรมดา แต่แท้จริงมันคือความยิ่งใหญ่ที่สุดในชีวิตที่ทั้งสองได้เห็น และมันดูจะเป็นของมีค่ามากที่สุดที่ทั้งสองรับรู้มา จะไม่ให้มีค่าได้ยังไงท่านอ๋องสามารถอยู่ในนั้นตลอดไปได้เลยทีเดียว



            ใบหน้าที่โผล่พ้นผ้าคลุมลวดลายกิเลนสวรรค์ที่ปักด้วยดิ้นทอง มันขับให้ดวงตาสีสุกสกาวราวกับทับทิมน้ำงามที่กำลังจ้องมองไปยังกองเพลิงที่กำลังลุกไหม้  ไม่แปลกที่แม้แต่เปลวเพลิงอาจต้องเอียงอายดวงตาของท่านอ๋องเสียด้วยซ้ำ ท่านอ๋องยังคงไม่ล่ะทำเนียมของท่านชายศักดิ์สิทธิ์นับว่าเป็นสิ่งที่ถูกต้อง หากบอกว่าการแต่งตัวเช่นนี้ธรรมดาสำหรับท่านชายศักดิ์สิทธิ์ก็คงไม่อาจเชื่อถือ แน่นอนว่าสิ่งของที่สูงค่าของราชวงศ์ล้วนถูกส่งมาที่นี้ และตอนที่ตำหนักพยากรณ์ล่มสลายกลับได้มันกลับไปเพียงน้อยนิด 

        ความคิดอ่านของหานกู่นั้นมันดังมากพอให้คนที่อยากอ่านความคิดของเหล่าข้ารับใช้เล่นๆถึงกลับตกตะลึง เพราะตอนนี้ตนรู้แล้วว่าลืมเลือนสิ่งใดไป วิหารล่มสลายแต่พวกเขาไม่อาจได้สมบัติของตำหนักพยากรณ์ไปได้ เพราะสมบัติที่มีค่าถูกเก็บไว้อย่างดี และเส้นทางที่จะไปถึงก็มีเพียงอ๋องศักดิ์สิทธิ์หรือท่านชายศักดิ์สิทธิ์เท่านั้น 


       "ขอบคุณเจ้ามาหานกู่ ข้านึกว่าข้าลืมอะไรไปเสียอีก เจ้าอย่าห่วงเลยสมบัติพวกนั้นยังอยู่ดีแน่นอน ตามข้ามา " ความยินดีในน้ำเสียงและความกระตือรือร้นที่จะเก็บสมบัติที่เป็นสิทธิ์ตนเองในฐานะอ๋องศักดิ์สิทธิ์ 


      หานกู่แทบหยุดหายใจเรื่องของสมบัติช่างมันเถิด ท่านอ๋องอ่านความคิดข้าอีกแล้วหรือเพราะเเน่นอนว่าเขาเพียงคิดถึงสมบัติมีค่าของตำหนักพยากรณ์ แต่กลับไม่มีผู้ใดได้ไป กระเเสข่าวมากมายต่างสงสัยกันและกัน เขาคิดไม่ตกจนมายืนต่อหน้าเสาค้ำสวรรค์ที่แตกหัก แต่หลังเสานั้นเป็นผาหินที่สลักลวดลายของตำหนักพยากรณ์เอาไว้ แม้เเต่เหล่าข้ารับใช้ยังไม่เคยรู้จนบัดนี้ประตูบานใหญ่ปรากฏขึ้นมาแล้ว บันไดวนที่ทอดต่ำลงไปภายใต้หุบเหวที่ไม่เคยมีในความทรงจำของข้ารับใช้เช่นหานกู่มาก่อน  มันมีได้ยังไงสวรรค์ สิ่งที่เหล่าผู้คนตามหามากมายห้องเก็บสมบัติวิเศษของทางตำหนักพยากรณ์แท้จริงแล้วไม่เคยมีผู้ใดเข้ามาได้ ยกเว้นอ๋องศักดิ์สิทธิ์คนล่าสุด 


          'เฟิงไหลจง ศิษย์น้องของข้าเจ้าคงเหงามากที่ศิษย์พี่เช่นข้าทอดทิ้งเจ้า ' หานกู่มองท่านอ๋องของตนหลังจากที่จ้องมองรายชื่อของอ๋องศักดิ์สิทธิ์องค์ล่าสุด และดูจะมีความสัมพันธ์ที่ดีต่อกัน 


         "ท่านอ๋องเฟิงไหล เป็นผู้ที่มีจิตใจโอบอ้อมอารีมากขอรับท่านอ๋อง ในลมหายใจสุดท้ายท่านอ๋องยังพูดถึงศิษย์พี่ของท่านอ๋องด้วยขอรับ.. " ถึงจะพอคาดเดาได้ว่า อ๋องฉีหลินจวิ้นเต๋อนั้นคงมีฐานะเป็นศิษย์พี่ของท่านอ๋องเฟิงไหล ถึงจะไม่ได้มีบันทึกหรืออาจถูกปกปิดไว้ แต่ความเป็นอ๋องศักดิ์สิทธิ์ก็ปรากฏตรงหน้าอยู่แล้ว เพียงการย่างก้าวเข้ามาในห้องที่มีการควบคุมด้วยอักขระชั้นสูง ละอองปราณสีทองต่างไหลวนรอบตัวพร้อมกับที่รายนามสีทองที่สลักลงไปยังผาหินเป็นตัวอักษรที่อัดแน่นไปด้วยปราณแห่งชีวิต



       "ฉีหลินจวิ้นเต๋อ.......   " 




       รายชื่อเพียงหนึ่งเดียวที่ถูกสลักเอาไว้ หนึ่งในกว่าร้อยรายนามมีเพียงหนึ่งที่ส่องแสงแสดงถึงการยังคงชีวิตอยู่ ประวัติศาสตร์ที่ยาวนานการสืบทอดตำแหน่งและฐานะของท่านชายศักดิ์สิทธิ์

       และเเน่นอนม่านลวงตาที่คลายตัวลงเผยให้เห็นถึงสมบัติของตำหนักพยากรณ์ที่มีมากมายราวกับว่าถูกสะสมมานับอสงไขปี สมบัติที่แม้แต่จะใช้ชีวิตหรูหราเช่นใดก็ไม่อาจสั่นคลอนความรุ่งเรืองได้ และเเน่นอนว่าทั้งหมดล้วนเป็นสิทธิ์ของอ๋องศักดิ์สิทธิ์ 


      "ผ้าไหมธาราเหมันต์(ใช้ในฤดูร้อน) ผ้าไหมหนอนอัคคี(ใช้ในหน้าหนาว) ผ้าไหมลายวิหก(ใช้ในฤดูใบไม้ล่วง) และสุดท้ายผ้าไหมฟ้าหมื่นธารา(สำหรับฤดูใบไม้ผลิ) " พวกมันมีมากพอให้ตัดชุดนับหมื่นชุด ปัจจุบันพวกมันแทบหายสาบสูญมีเฉพาะราชวงศ์ชั้นสูงเท่านั้น และถึงจะมีผ้าไหมมาทดแทนแต่ยังไงพวกมันก็ยังไม่อาจลดคุณค่ามันได้ 


       "หยกห้อยเพลิงเมฆา  หยกห้อยหมื่นธารา หยกห้อยวิญญาณหยิน หยกห้อยกิเลนสวรรค์  หยกห้อยเต่ามังกรนิลกาล และอีกมากมายนับไม่ถ้วน " นอกจากเหล่าเครื่องแต่งกายสูงค่าแล้วเหล่ายุทธภัณฑ์ที่มีตั้งแต่ระดับภิภพ ระดับนภา และมีสองชิ้นที่งดงามจนไม่อาจหักใจจากมันได้ 

     "พิณเก้าวิญญาณสวรรค์........เกราะวิญญาณไหมฟ้า  ยุทธภัณฑ์ระดับสวรรค์ " หากรวมกับขลุ่ยหยกเป่ยหู่ นับว่าอ๋องจวิ้นเต๋อครอบครองยุทธภัณฑ์ระดับสวรรค์ถึงสามชิ้น 



    "  พวกเจ้าเลือกอาวุธยุทธภัณฑ์ตามใจพวกเจ้าเถอะ " คำสั่งที่ไม่ได้สนใจกิริยาของเหล่าข้ารับใช้เลยทำให้ทั้งสองต่างหันมองหน้ากันอย่างเกรงใจ แต่หากได้ยุทธภัณฑ์ระดับนภาล่ะก็จะทำให้ความสามารถของเขาเพิ่มขึ้น และการจะกลายเป็นมือเท้าแทนท่านอ๋องนั้นก็จะง่ายขึ้นไปอีก เมื่อคิดได้เช่นนั้นพวกเขาเลือกในสิ่งที่พวกเขา  'สนับมือที่เป็นรูปพยัคฆ์แน่นอนว่ามันเป็นยุทธภัณฑ์ระดับนภาที่หลอมรวมกับแก่นอสูรเเล้ว มันเหมาะกับผู้ใช้เพลงหมัดเช่นหานหลี่ 


        เเละกระบี่บุปผามรกตที่ทั้งใบมีดสลักลวดลายของบุปผาหยกงดงามปลดปล่อยไอเย็นของหยกสวรรค์ แน่นอนว่ามันถูกตีขึ้นจากหยกสวรรค์ และหลอมรวมกับแก่นอสูรประเภทวิหก 'วิหกสวรรค์มรกต' ทำให้มันเป็นยุทธภัณฑ์ระดับสูงสุดในระดับนภาทีเดียว


      เพียงพริบตาที่พวกมันตัดสินใจเลือกรางวัลที่ท่านอ๋องจงใจมอบให้ และพอได้สติหันกลับมาอีกทีเหล่าสมบัติที่กองเผนินเลือนหายไปในพริบตา จะมีแหวนมิติใดสามารถเก็บสมบัติทั้งหมดได้ยกเว้น ... ทังสองสายตามองไปยังลูกบาศน์มรกตที่ทั้งสองต่างรับรู้ว่ามันคือสิ่งใด 




       "การที่จะเสพสุขจากการเที่ยวเล่นไปวันๆอย่างน้อยพวกเราก็ต้องได้อยู่อย่างสุขสบายว่าไหม " เสียงที่เจือไปด้วยความสนุกสนานดังขึ้นอย่างไม่ใส่ใจ ข้ารับใช้ทั้งสองต่างส่ายหน้าในความเรียง่าย?  และไม่สนใจไขว่ขว้าอำนาจของนายตนเลย ครั้นจะก่อตั่งตำหนักพยากรณ์ก็ไม่สามารถทำได้ แล้วจะทำอย่างไรได้อีกนอกจากอยู่ไปวันๆ แต่ในแต่ล่ะวันตั้งแต่ท่านอ๋องตื่นขึ้นมานี้มันตื่นเต้นที่สุดในชีวิตพวกเขาเลยก็ว่าได้ 








      ## พระเอกเรื่องนี้เป็นคนธรรมดาไม่มีความแค้น ไม่มีความฝันอะไรที่ยิ่งใหญ่ต้องการอยู่อย่างสงบเสพสุขกับความร่ำรวย หากถามว่าไม่พัฒนาตนเองหรือ พระเอกอยู่ในระดับนิราศ คงไม่ถูกรังแกง่ายๆ





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.344K ครั้ง

30 ความคิดเห็น

  1. #5214 บิลเลียส (@Ororite) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 31 มกราคม 2562 / 09:12
    ก็คนมันรวยอ่ะ
    #5214
    0
  2. #3796 Bounthien1990 (@Bounthien1990) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 14 มกราคม 2562 / 00:13
    ชอบมากกกก
    #3796
    0
  3. #3638 dream4try (@dream4try) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 8 มกราคม 2562 / 21:19
    ก็ชอบดีนะ ฟีลแบบเรื่อยๆไม่ต้องมีอะไรยิ่งใหญ่มากนัก แค่ใช้ชีวิตในแต่ละวันให้มีความสุขก็พอแล้ว
    #3638
    0
  4. #2947 SkaDaChanPheng (@SkaDaChanPheng) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2561 / 19:53
    ชอบๆๆๆขอบคุนคับ
    #2947
    0
  5. #2650 DangUP8888 (@DangUP8888) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2561 / 12:57

    จริง .... ความสุขที่แท้จริง คือการปล่อยวางจากความทุกข์ แม้เพียงนั่งเฉยๆก็แสนสุขกับชีวิตได้ ... ดังนั้นสุขหรือทุกข์ขึ้นอยู่ที่ใจเรากำหนดครับใ
    #2650
    0
  6. #1902 Annny1230 (@Annny1230) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2561 / 22:16
    นิสัยรวยงี้555555
    #1902
    0
  7. #1896 กบ เคโระจัง (@kob_beer) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2561 / 19:32

    เรียบง่ายแบบรวยๆอ่ะ
    #1896
    0
  8. #1788 ้ีhunhan_yang (@NielOng_Yang) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2561 / 22:48

    การเดินเรื่องเรื่อยๆแบบนี้แหละ

    ชอบบบบบ
    #1788
    0
  9. #1774 nawnom (@lkamonwan) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2561 / 20:38

    ความเรียบง่ายที่ร่ำรวย ชอบๆ555555555

    #1774
    0
  10. #1759 peace_at (@peace_at) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2561 / 22:24
    แบบนี้แหละดีแล้ว
    #1759
    0
  11. #1590 River no off return (@rattyas) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2561 / 21:47
    ชอบความชิลล์ที่ไม่ค่อยจะชิลล์
    #1590
    0
  12. #935 Zebastian Michaelis (@beerorbie) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2561 / 21:50
    ชอบเรื่องนี้สุด ชิลมาก ไม่ต้องมีเรื่องความรักมาเกี่ยวข้องก็สนุกได้ ไม่ปวดหัวด้วย
    #935
    0
  13. #932 Bloody_Mary (@bloody-marry) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2561 / 20:53

    เกือบลืมไปแล้วนะนี่ว่าจวิ้นเต๋อเป็นพระเอก
    #932
    0
  14. #800 saqooljung (@saqool) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2561 / 20:19
    อาเต๋อ

    สายชิลล์
    #800
    0
  15. #420 kimurakung (@kimurakung) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2561 / 14:40

    เห็นด้วย ระดับนิราศ นี่ก็แทบจะสูงสุด คงหาใครมาต่อกรได้ยาก

    #420
    0
  16. #411 Lukiris Tink (@kimchi9) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2561 / 22:51

    อ่านเพลินมาก
    #411
    0
  17. #389 sumomoji (@sumomoji) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2561 / 14:12

    พูดง่ายๆ พระเอกมีชีวิตแบบ สโลไลท์

    #389
    0
  18. #343 นัท (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2561 / 19:09

    ่ท่านอ๋องได้เวลาเที่ยวเเล้ว...ใช้ชีวิตแบบสบายๆแต่จริงๆสร้างตำหนักขึ้นมาก็ดีนะ แล้วใช้เวทย์หรืออักขระสำทับอีกทีหนึ่งใครเข้าออกไม่ได้นอกจากคนในตำหนักพยากรณ์ (แต่ถ้าสร้าง กลัวมีคนมากวนใจอ๋องไม่ได้ไปเที่ยว 555+) งั้นเปิดตำหนักทำนายปีละครั้งแล้วกัน อิอิ

    #343
    0
  19. #284 xวาuxวาu (@mojikiss) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2561 / 22:18
    รวยสุดๆเลยสินะ
    #284
    0
  20. #267 EReNoR (@tamtummai) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2561 / 09:33
    เดี๋ยวกะมีคนมาให้ตบ
    #267
    0
  21. #254 grime (@grime) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2561 / 21:27
    อยากให้เพิ่มระดับบ้าง
    #254
    0
  22. #241 ThnpKt (@ThnpKt) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2561 / 08:04
    ชอบความอยู่ไปวันๆแต่รวยเว่อร์อ่ะ อยากมีแบบนี้บ้าง
    #241
    0
  23. #198 xoxo__0 (@xoxo__0) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2561 / 19:23
    ชอบค่ะไม่ต้องมีนางเอกมากวนใจ
    #198
    0
  24. #166 Nalinrat-Kip (@Nalinrat-Kip) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2561 / 10:16

    อยู่ไปวันๆจริงเหรอคะไรท์ 555+ กลัวว่าจะอยู่แก้ปัญหาไปทีละวันมากกว่าค่ะ *-* https://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/bb-01.png

    #166
    0
  25. #151 RungRungring (@RungRungring) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2561 / 23:52
    ฟิลแบบ "ก็เก่งแล้วอะจะฝึกทำไม เอาเวลาไปเอี่ยวดีกว่า" อะไรแบบนี้
    #151
    0