นิยาย Dek-D

ไม่พลาดทุกการอัปเดต
เพียงอ่านผ่านแอปนิยาย Dek-D

แอปที่จะทำให้คุณสามารถอ่านนิยายได้ทุกที่ ทุกเวลา พร้อมฟังก์ชันการใช้งานหลากหลาย รับรองสนุกไม่มีเบื่อ! ดาวน์โหลดฟรีได้แล้ว บน Android, iOS และ HUAWEI

คัดลอกลิงก์เเล้ว

ว่าด้วยเรื่องเกรด (GPA)

เกรดนี้สำคัญไฉน ทำไมเราจึงอยากได้เกรดดีๆ

ยอดวิวรวม

3

ยอดวิวเดือนนี้

1

ยอดวิวรวม


3

ความคิดเห็น


0

คนติดตาม


0
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  18 ต.ค. 63 / 13:15 น.
นิยาย Ҵͧô (GPA)

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้

เนื้อเรื่อง อัปเดต 18 ต.ค. 63 / 13:15


ว่าด้วยตัวเลขเกรด

        ตั้งแต่ไหนแต่ไร เด็กไทยคงคุ้นเคยเป็นอย่างดีกับคำว่าเกรดเฉลี่ย คงตั้งแต่ประถมศึกษาจนจบมหาวิทยาลัย หลายคนเชื่อว่าเกรดที่ดีจะนำพามาซึ่งความสำเร็จ อีกหลายคนก็เชื่อว่าเกรดไม่ได้วัดทุกอย่างของชีวิต ผมเคยเชื่อว่าเกรดดีเกรดสูงจะนำพามาซึ่งความสำเร็จ แล้วพบก็เปลี่ยนมาให้ความสำคัญกับประสบการณ์มากกว่าเกรด แต่ที่แท้จริงมันต้องควบคู่กันไป

บางคนเน้นแกรดจนไม่สนใจสิ่งอื่นเท่าที่ควร บางคนเน้นกิจกรรมโดยไม่แยแสการเรียน และก็มีคนกลุ่มหนึ่งที่ไม่เอาเกรดไม่เอากิจกรรม แต่ก็มีคนอีกกลุ่มที่เอาทำทั้งสองอย่างได้ดี

(ในทัศนาสายตาของผมที่ได้เผชิญมาตั้งแต่อนุบาลจนเรียนจบรั้วมหาวิทยาลัยในระดับปริญญาตรี)

ขอเน้นไปที่การปลูกฝังแบบสังคมไทย ซึ่งเป็นเด็กส่วนใหญ่จัดอยู่ในกลุ่มเน้นเกรดเป็นสำคัญ แล้วเกรดมันส่งผลกับพวกเขาอย่างไรบ้าง แม้ตัวผมเองจะพยายามทำเกรดให้ได้สูงที่สุดเท่าที่พึงกระทำได้ แต่ในใจของผมก็เชื่อว่าควรเน้นกิจกรรม

อย่างน้อยเกรดที่สูงกว่าเพื่อนก็นำมาซึ่ง

การได้รับความชมเชย ถ้าคุณได้เกรดอยู่ในลำดับต้นๆ ของกลุ่มไม่มีทางที่ใครจะไม่ชื่นชม ทั้งพ่อแม่ ครูอาจารย์ เพื่อนๆ และคนรอบตัว มันทำให้คุณภาคภูมิใจ แม้คุณจะพบกับสภาพที่ย่ำแย่ชีวิต ไม่ว่าจะรูปร่างหน้าตา สถานะทางการเงิน 

การทำผิดพลาด ดูเหมือนเกรดที่ดีจะลบล้างได้ดีทีเดียว 

การได้รับโอกาส ถ้าคุณได้เกรดอยู่ในลำดับต้นๆ ของกลุ่ม คุณจะได้รับการคัดเลือกก่อนใครอื่น ไม่ว่าจะเป็นหน้าที่การงาน 

การเป็นตัวแทนในงานต่าง ๆ การได้รับคัดเลือกทำหน้าที่สำคัญในกลุ่ม มันถูกหล่อหลอมมาตั้งแต่อนุบาลเพียงแต่ตอนอนุบาลไม่มีเกรดอย่างเป็นทางการมิฉะนั้นต้องได้มีการโอ้อวดเพิ่ม ส่วนใหญ่คนเกรดดีมักจะได้เป็นหัวหน้า (แต่เป็นได้ดีหรือไม่มันคนละเรื่องกัน)  ในการสมัครเป็นนักเรียนเกรดที่ดีก็เป็นอีกปัจจัยที่ทำให้คุณได้รับการคัดเลือก 

 

การได้สิทธิพิเศษ ถ้าคุณได้เกรดอยุ่ในลำดับต้นๆ ของกลุ่ม โดยเฉพาะเป็นกลุ่มที่เป็นระดับประเทศ คุณจะได้ยืนเหยียบหัวคนที่เดินผ่านไปผ่านมาตามหน้าโรงเรียน รูปคุณขนาดใหญ่กว่าตัวจริงจะยืนเด่นตระหง่านในป้าย พร้อมผลงานคะแนนหรือเกรดเฉลี่ย คุณจะไม่รู้สึกร้อนรู้สึกหนาวหรือรู้สึกใด ๆ เพราะมันเป็นเพียงแค่รูปที่ไร้ความรู้สึก แต่คุณยังรู้สึกกับความภาคภูมิใจอย่างมากก็หนึ่งปี หรือจนกว่าน้องรุ่นใหม่จะมาแทนที่ หรือจะมีงานอื่น ๆ ที่สำคัญกว่าคุณมาแทนที่ 

เท่านั้นยังไม่พอ ในวันรับปริญญาบัตร ถ้าคุณได้เกียรติยมไม่ว่าจะเป็นอันดับหนึ่งอันดับสอง คุณจะได้รับก่อนเพื่อนที่ได้เกรดปกติ ก่อนวันรับก็จะมีพิธีเชิดชูเกียรติให้คุณ มีของขวัญ มีเหรียญ มีป็อปอัพ มีมุม สำหรับคุณโดยเฉพาะ 

คุณเห็นหรือยังว่าเกรดมันสำคัญอย่างไร แต่คุณอย่าลืมนะว่ามันคุ้มกันหรือป่าวกับสิ่งที่คุณได้มันมา

 

ถ้าข้างบนเป็นข้อดีของมัน ก็เสียของมันก็แค่ตรงข้าม คุณอาจจะได้รับการเชิดชู แต่ในขณะเดียวกันคุณจะได้รับการอิจฉา

การหมั่นไส้ การไม่ชอบขี้หน้าโดยปริยาย พ่อแม่ของคุณอาจจะไปโม้กับชาวบ้าน จนเขาเอือมระอาหรือทำลายความสัมพันธ์ถ้าไปยุ่งวุ่นวายกับลูกของชาวบ้าน แนะนำนู่นแนะนำนี่ โดยบางทีตัวคุณเองก็รู้ว่า (หมดไปกับการเรียนพิเศษขนาดไหน เสียเวลาแห่งความสุขที่จะได้สนุกเท่าไร ต้องเสียสละสิ่งทีคุณอยากทำ แค่เพื่อเกรดที่ดี)

 

เมื่อคุณได้รับโอกาสมามากมาย มันเป็นข้อดีในเบื้องต้น แต่เมื่อโอกาสมากมันทำให้คุณดูสับสน อันนั้นก็ดี อันนี้ก็ใช่ คุณก็ไขว่ขว้ามันไว้ทั้งหมด จนคุณเหนื่อยที่จะกำมันไว้แล้วคุณก็ปล่อยมันทิ้งทั้งหมด คุณรู้ทุกอย่างทำอย่างไรจะได้มันมา แต่คุณไม่รู้วิธีการจัดการกับมัน และที่สำคัญคุณไม่รู้จักตัวเองดีพอ 

 

ส่วนในด้านสิทธิพิเศษ คุณจะได้ใช้สิทธิของคุณแต่คุณก็ต้องทิ้งสิทธิปกติไปพร้อมกัน 

 

ใครจะตีความอย่างไรผมไม่อาจทราบได้ ผมแค่เป็นคนหนึ่งที่ได้ผ่านพบประสบมา เห็นเด็กที่เกรดดี ๆ ฆ่าตัวตาย เครียดกระวนกระวนกระวายเพราะได้เกรดบีมาหนึ่งตัว ส่วนไอ้เด็กที่เกรดเลวมันได้ซีมาสักตัวดีใจกระโดดโลนเต้น เห็นเด็กที่ได้เกียรติยม ไปทำงานประเดี๋ยวประด๋าวแล้วก็ออก บอกว่ามันไม่ใช่ไม่ตรงกับที่เรียน เห็นเด็กเกดธรรมดาเงินดือนไม่มากไม่มาย แต่มีความสุขทุกวันขณะทำงาน มันไม่ตรงกับที่เรียน เพราะเขาจำรายละเอียดเรื่องการเรียนไม่ได้  บางคนตอนเรียนเพื่อนรักมาก เพราะได้ช่วยเหลือเพื่อน ติวเพื่อน แต่พอจบการศึกษากันไป ทำตัวเหมือนไม่รู้จัก เขาได้แต่พ่นก่นด่าว่าไม่มีเพื่อนแท้ ทั้ง ๆที่เขาคิดว่าการติวให้เพื่อนคือการพิสูทความจริงใจ

 

ผมไม่ใช่คนเกรดีระดับต้นๆ ของกลุ่ม ผมไม่ใช่เด็กเกรดเลวระดับท้ายของกลุ่ม ผมไม่ใช่เด็กกิจกรรมตัวยง แต่ผมเข้ากิจกรรมเป็นประจำ ผมรู้แค่ทำให้เต็มที่ทำที่ผมทำได้ ทั้งสองอย่าง 

....เชิญบัณฑิตเกรียรติยมขึ้นถ่ายรูป....

ผมนั่งดูรอยยิ้มของเพื่อนและคณาจารย์หลายสิบคนบนเวที สีหน้ายินดีปรีดา พร้อมคำอวยพรต่าง ๆ นาๆ 

หนึ่ง สอง สาม แช๊ะ รอยยิ้มยังอยู่ในรูปถ่ายตลอดกาล และความรู้สึกหว้าเหว่ภายในของใครหลายคน

เสียงตบมือดังสนั่น ผมยิ้มคนเดียวในความคิด 

ผลงานอื่นๆ ของ หนุ่มจันท์

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

0 ความคิดเห็น