คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

Reality : Blood Zodiac จักราศีเลือด

ตอนที่ 129 : - 25 May 2012 : บทเพลงจากซากศพ


     อัพเดท 6 มิ.ย. 55
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/ระทึกขวัญ / ผี
Tags: ยังไม่มี
ผู้แต่ง : นมร้อน ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ นมร้อน
My.iD: https://my.dek-d.com/Tai5chck
< Review/Vote > Rating : 100% [ 1 mem(s) ]
This month views : 3 Overall : 7,541
343 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 55 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
Reality : Blood Zodiac จักราศีเลือด ตอนที่ 129 : - 25 May 2012 : บทเพลงจากซากศพ , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 141 , โพส : 5 , Rating : 0% / 0 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


Reality .:: Blood Zodiac ::.

เรียลลิตี้ : จักราศีเลือด

25 MAY 2012

 

13.17 น.

แสงแดดที่เคยสดใส บัดนี้กลับจากหายไปกับเมฆฝนที่โหมกระหน่ำ ความกลัวเริ่มถาโถมเข้าสู่ผู้รอดชีวิตที่เหลืออยู่เพียงห้าคนในคฤหาสน์ที่แสนสยดสยองนั้น อาถรรพ์ของตระกูลหยาดพิรุณทำให้ผู้เข้าแข่งขันฝ่ายหญิงเสียชีวิตไปหนึ่งนั่นคือ เจน สาวสวยพูดเก่ง เธอถูกอะไรบางอย่างที่ควบคุมสาฆ่าตายต่อหน้าต่อตาเพื่อนที่เหลือทั้งห้าชีวิต ตอนนี้สิ่งเดียวที่พวกเขาทั้งหมดเหลืออยู่จะทำได้คือ ต้องหาหนีออกไปจากหยาดพิรุณทิพย์และเล่นงานสาให้สำเร็จ แต่ว่าหลังจากที่สายิงเจนตายไปแล้ว พวกเขายังไม่เจอสาเลย

 

นอกจากตองที่ถูกสาเล่นงานระหว่างทางไปหาสาว ๆ

 

ไทม์และคนอื่น ๆ ยังไม่รู้ว่าตองโดนสาจัดการให้สลบอยู่หน้าห้อง พวกเธอกำลังกาอาวุธและของที่พอเป็นประโยชน์เอาไปด้วย ตอนนี้ยังไม่ได้คิดว่าจะหนีด้วยวิธีไหน แต่ที่แน่ ๆ พวกเธอต้องล้มเลิกเกมนี้และเอาตัวรอดออกไป เกมทุกอย่างที่ถูกวางไว้ได้เปลี่ยนไปแล้ว และตอนนี้เอง คนดูที่ได้ชมการถ่ายทอดสดแบบเรียลลิตี้จะได้เห็นอะไรบางอย่างที่นอกเหนือการควบคุมภายในรายการแล้ว  ไคกิรวมไปถึงรุ่นพี่คนอื่นที่ได้เห็นเหตุการณ์เองก็กำลังหาทางเข้าไปช่วยเหลือพวกเขาออกมาจากคฤหาสน์แห่งนี้ แต่ถ้าพวกเขาเข้ามาสายเกินไป บรรดาผู้เข้าแข่งขันทั้งหมดอาจจะต้องกลายเป็นศพอยู่ในหยาดพิรุณทิพย์ไปตลอดชีวิต

 

“ฉ .. ฉันกลัวจนทำอะไรไม่ถูกแล้ว” นางแบบพลัสไซส์กล่าวด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือ มือไม้ของเธอหยิบจับอะไรก็ร่วงลงพื้นไปเสียหมด เธอรู้ดีว่าตอนนี้เธอกลัวมาก เธอยอมรับว่าเธอเป็นคนขี้ขลาดกับเรื่องพรรคนี้

 

ไม่เพียงแต่เธอเพียงคนเดียว ตอนนี้คนที่เหลืออยู่ต่างก็กลัวไม่แพ้กัน แต่คนที่มีสติที่ดีที่สุดในบรรดาพวกเธอทั้งหมดคือไทม์ที่พยายามคิดหาแผนการเล่นงานสาและวิธีที่จะออกไปจากหยาดพิรุณทิพย์ด้วยความปลอดภัย ในเวลานี้เธอกำลังมองหาอาวุธถนัด ๆ มือ แต่ภายในห้องกลับไม่มีอะไรน่าสนใจได้เลย

 

“เดี๋ยวฉันจะลงไปเอามีดในห้องครัวนะ” มิยองเปรย ทุกคนมองไปตามเสียงของหล่อน

 

“ม .. มันอันตรายนะแก ถ้าเกิดพี่เขาอยู่ ....” คลอเดียร์พยายามรั้งเพื่อนสนิทของเธอเอาไว้ไม่ให้ไปเสี่ยงอันตรายด้านนอก เธอคิดเพียงอย่างเดียวถ้าอยู่กันตอนนี้ รวมกันแบบนี้ พวกเธอจะปลอดภัยมากที่สุด

 

“เราไม่มีอะไรสู้กับพี่สาเลย ... ในห้องครัวต้องมีมีด ... ฉันจะไปเอามีด แกจะไปกับฉันไหม?” มิยองมองหน้าของเพื่อนก่อนที่จะจับมือของเพื่อนเอาไว้แน่น

 

วินาทีนั้นเธอสัมผัสได้ถึงความรู้สึกของคลอเดียร์อย่างชัดเจน ตอนนี้มือคู่นั้นช่างเย็นยะเยือกราวกับน้ำแข็งที่กำลังจะละลายอยู่ในขั้วโลกเหนือ สายตาคู่งามเริ่มมีน้ำตาคลอที่สองเบ้าตา กลับกัน คลอเดียร์กำมือของเพื่อนเอาไว้แน่นขึ้นจนมิยองเองถึงกับสะดุ้งโหยง

 

“ฉันไม่ทิ้งเธออยู่แล้ว!” คลอเดียร์กระชับมือของเพื่อนสนิทก่อนที่ทั้งสองจะค่อย ๆ เดินลงไปด้านล่าง สายตาพยายามมองซ้ายทีขวาทีอย่างระแวดระวัง ก่อนที่จะเริ่มก้าวลงบันใดไปอย่างช้า ๆ และเงียบเชียบที่สุดก่อนที่เข้าไปในห้องครัว

 

เมื่อมาถึงยังห้องครัว ข้าวของทุกอย่างที่อยู่ภายในห้องระเนระนาดไม่เป็นท่า กระทะที่เคยวางอยู่บนเตาแก๊สร่วงลงมาที่พื้น เครื่องปรุงต่าง ๆ กระเด็นไปคนละทิศคนละทาง อุปกรณ์ครัวที่เคยวางอยู่ตำแหน่งประจำของมันหลุดร่วงลงพื้นอย่างไม่เป็นระเบียบ น้ำจากท่อประปาถูกเปิดทิ้งเอาไว้จนล้นอ่านไหลลงมาเอ่อพื้นบริเวณนั้น สภาพของห้องครัวที่เคยสะอาดตอนนี้กลับต่างกันอย่างสิ้นเชิง ทั้งคู่มองหน้ากันอย่างหวดกลัว หากแต่ขาก็ยังก้าวเข้าข้างใน ตอนนี้พวกเธอไม่รู้ลเลยว่ามันคือฝีมือของวิญญาณเจ็ดพี่น้องหรือว่าเป็นฝีมือของสากันแน่

 

พวกเธออยากให้เป็นอย่างหลังมากกว่า ....

 

“เธอลองไปดูทางนั้น เดี๋ยวฉันไปดูทางโน้นนะ” มิยองพูดก่อนที่จะสาวเท้าไปทางที่วางมีด ส่วนคลอเดียร์เดินไปหยิบไม้นวดแป้งที่ตกอยู่ที่พื้น เธอกำมันไว้แน่นอย่างโล่งใจ วินาทีนี้มันคืออาวุธคู่กายที่ดีที่สุด

 

นางเอกสาวดาวยั่วเดินเข้าไปด้านในผ่านน้ำที่เปิดทิ้งไว้ เธอทำทีจะเดินไปปิดมัน แต่ในตอนนั้นเองที่สายตาของเธอมองเห็นบางสิ่งบางอย่างที่นอนแน่นิ่งอยู่ที่พื้น ร่างของชายหนุ่มคนเดียวที่เหลืออยู่ในเกมถูกมัดขาเอาไว้ ส่วนแขนก็ถูกมัดในสภาพอไขว้หลัง เทปกาวสีเทาถูกปิดอยู่ที่ปากสีแดงอมชมพูนั้น จมูกนั้นมีเลือดกำดาวไหลออกมา เขาพยายามสะบัดแขนและขาเพื่อให้หลุดจากพันธนาการ หากว่ามันแน่นจนเกินไป “ตอง!!” มิยองร้องเสียงหลงโดยลืมไปว่าที่นี่มันอันตรายมาก เธอพยายามแกะเชือกนั้นออก คลอเดียร์เองทำอะไรไม่ถูกนอกจากยืนมองอยู่แบบนั้น ไม้นวดแป้งสั่นตามแรงมือของหล่อน

 

เธอใช้เวลาในการแกะเชือกที่คล้องขาออกด้วยเวลาไม่นานนักตามด้วยเทปกาว ในขณะที่เธอกำลังพยายามจะแกะเชือกที่มัดแขนเอาไว้ จู่ ๆ กลับมีใครบางคนบุกเข้ามาในห้องครัวอย่างเงียบ ๆ ก่อนที่จะกระทุ้งด้ามปืนเข้าที่ท้ายทอยของคลอเดียร์จนร่างของหล่อนล้มตึงลงไป

 

“พี่สา!” มิยองตกใจจนผงะถอยหลัง สาได้ทีเดินเข้ามาจิกผมยาวสวยของเอจนร่างนั้นลุกขึ้นมาด้วยความเจ็บปวด

 

“ยิงนกนัดเดียว ได้มาตั้งสาม!!” สาหัวเราะออกมาอย่างบ้าคลั่ง วูบนั้นเอง มิยองรู้สึกได้ นั่นไม่ใช่สาที่เธอเคยรู้จักอย่างแน่นอน เธอจิกหัวของมิยองก่อนที่จะเหวี่ยงเธอไปหน้าเคาน์เตอร์จนร่างนั้นไถลไปอยู่บนเคาน์เตอร์ครัว จานชามร่วงลงแตกกระจายหลายต่อหลายใบ

 

“เสียงอะไรน่ะ!?” ดอกญ้าตกใจกับเสียงด้านล่างจนมือไปปัดโคมไฟหล่นลงพื้น ไทม์มองหน้าลงไปด้านล่างก่อนที่จะกึ่งเดินกึ่งวิ่งลงไปที่ห้องครัว

 

ภายในห้องมีเสียงโครมคราม ตองพยายามประคองตัวเองให้ลุกขึ้นมาจากพื้น หากแต่มันทุลักทุเลเกินไปที่จะลุกมาได้ ทางด้านของมิยองเองก็กำลังมึนอยู่การกระแทกของพื้นเคาน์เตอร์เมื่อครู่ สาเดินเข้ามาก่อนที่จะยิงฟันสวยให้มิยองพรางจ่อปืนเข้าไปที่หน้าผากงามของหล่อน

 

“ท่านนี่มีเรือนร่างที่งดงามนะ แต่น่าเสียดาย ที่ต้องตายก่อนวัยอันควร” สาเปรยก่อนที่จะเริ่มลั่นไก

 

“ตายเหมือนลูก ๆ ของแกน่ะเหรอ!!” สิ้นเสียงของคนคนหนึ่ง เธอใช้ไม้นวดแป้งฟาดลงที่ท้านทอยเช่นเดียวที่สาทำบ้าง คลอเดียร์พยายามลุกขึ้นมาและประคองร่างของตองเช่นกัน

 

“รีบไปเร็วมิยอง ตอนนี้พี่สากำลังสลบอยู่” มิยองรีบลุกขึ้นหลังจากที่ตองกำชับ ทั้งสามต่างเริ่มวิ่งมายังบันใดพอดีกับที่พวกของดอกหญ้าเดินลงมา

 

“เกิดอะไรขึ้น เสียงโครมครามเชียว!” ไทม์ถาม หากแต่ไม่ได้รับคำตอบใดนอกจากมือของคลอเดียร์ที่พาทั้งสองขึ้นมาด้านบน

 

“ฉันว่าหลบในห้องดนตรีดีกว่า” ตองเสนอ ทุกคนไม่ได้ลงความเห็นแต่อย่างไร พวกเขาทั้งหมดวิ่งเข้าไปในห้องดนตรีก่อนที่จะเริ่มล๊อกประตูเอาไว้อย่างแน่นหนา ที่นี่อาจจะพอปลอดภัยได้บ้างแต่คงระยะเวลาสั้น ๆ เท่านั้น  

 

ทุกคนต่างตกอยู่ในสถานการณ์ที่แสนหวาดกลัว ทุกคนต่างรวมตัวกันยกเว้น มิยองนั่งลงบนเก้าอี้เปียโน ส่วนคลอเดียร์นั้นนั่งอยู่ข้างซอซึ่งเป็นพื้นที่ว่าง ส่วนอีกสามคนอยู่ตรงกลางห้อง พวกเขากำลังพยายามตั้งสติ นางแบบสาวนั่งกอดเข่าเอาไว้ เธออยากให้เรื่องนี้เป็นความฝัน เธออยากตื่นมาและเล่นเกมต่อโดยที่ไม่มีอะไรเกิดขึ้นเลยที่นี่

 

“เราต้องรีบออกไปจากที่นี่นะ!” ดอกหญ้าพูดในขณะที่มือก็กำลังระวิงอยู่กับการแก้เชือกที่มัดมือของชายหนุ่มเอาไว้

 

“ฉันคิดแผนไว้แล้ว ในเมื่อด้านหน้าเราไม่สามารถว่ายน้ำข้ามแม่น้ำกว้างไปได้ ฉันว่ามีทางเดียวที่หนีได้คือต้องเลาะป่าไปเผื่อเจอชาวบ้านอย่างที่เคยวางแผนเอาไว้ ชาวบ้านพวกนั้นจะต้องช่วยเราได้แน่นอน” ไทม์เสนอแผนการอีกครั้ง

 

“แล้วพี่สาล่ะ?” ดอกหญ้าหันมามองด้วยสีหน้าที่ตกใจระคนความกลัว

 

“ไม่ได้เด็ดขาดนะ ถ้าเอาไปด้วย ตอนที่เธอฟื้นขึ้นมาต้องสติแตกอีกแน่ ๆ ดีไม่ดีพวกเราอาจจะถูกฆ่าตายระหว่างทางก็ได้” มิยองอธิบายเหตุผล เธอไม่อยากเอาศัตรูร่วมทางไปด้วยอย่างแน่นอน

 

ทุกคนกำลังหาทางออกที่ดีที่สุดให้แต่ทุกคน ในตอนนั้นเองกลับมีบางอย่างค่อย ๆ ออกมาจากมุมมืด บางสิ่งบางอย่างที่มาพร้อมกับเส้นเอ็นนับสิบที่ลอยวนอยู่ตามร่างของมัน ร่างนั้นคลานออกมาจากความมืดมิดของห้องดนตรีโดยที่ไม่มีใครได้ทันสังเกตเลย มันค่อย ๆ คลานเข้ามาก่อนที่ร่างของใครบางคนกระตุกด้วยความตกใจ

 

หากแต่มันสายไปเกินที่จะพูดหรือร้องออกมาได้!

 

“ดอกหญ้าว่าเอาไปด้วยแล้วใช่นี่มัดตัวเธอเอาไว้” ดอกหญ้าหยิบเชือกชูให้เพื่อน ๆ ดู ก่อนที่ตองและไทม์จะยิ้ม เธอคว้าเชือกเอาไว้ก่อนที่จะรีบวิ่งออกไปกับตองเพื่อไปจัดการมัดร่างของสาเอาไว้และพาเธอออกไปด้วย ดอกหญ้าเดินตามออกไปก่อนที่จะหันกลับมาเพื่อเรียกเพื่อนทั้งสองที่เงียบไปนาน ในตอนนั้นเธอเห็นอะไรบางอย่างอย่างชัดเจน

 

“มิยอง!!” เธอดึงตัวของมิยองลุกมาจากเก้าอี้ก่อนที่เส้นเอ็นประหลาดจะเลื้อยเข้ามาพันตัวเธอเอาไว้ สายตาคู่งามของทั้งสองสาวเลี้ยวหลังไปพบกับบางอย่างที่น่าหวาดกลัวกว่านั้น

 

เส้นเอ็นสีขาวบรรจงถักทอร้อยเข้าไปในใบหูของหญิงสาวที่กำลังหวาดกลัว หล่อนไม่มีเสียงแม้แต่จะพยายามขอความช่วยเหลือจากเพื่อน เส้นเอ็นมากมายที่ใช้ทำเป็นสายซอทะลุผ่านไปหู โพรงจมูก ช่องปากขนเข้าไปในหลอดลม มันบรรจงรัดตัวเธอเอาไว้จนเหมือนผ้าที่ถูกมัดด้วยเชือกหนา เธอไม่สามารถขยับตัวได้ น้ำตาเริ่มไหลออกมาจากดวงตาคู่สวยก่อนที่จะกลายเป็นสีแดงเข้ม ไรฟันเริ่มมีเลือดไรออกมาเหมือนคนเป็นหลง เส้นเอ็นทั้งหลายบีบรัดแน่นที่หัวจนค่อย ๆ บาดผ่านผิวหนัง เลือดไหลซึมออกมา ร่างของเธอพยายามดิ้น หากแต่ไม่สามารถหลุดพ้นได้ เธอพยายามออกแรงดึงจนร่างกระตุกเหมือนโดนไฟช๊อต มิยองร้องไห้กับสภาพของเพื่อนตรงหน้าที่ตอนนี้เคล้าความสวยของเธอเริ่มหายไป ทุกครั้งที่เส้นเอ็นถูกร้อย เสียงเพลงของหยาดพิรุณทิพย์ก็เริ่มบรรเลงขึ้น หญิงสาวในร่างของเสื้อกระเช้าสีแดงแบบเด็ก ๆ เดินออกมาจากมุมมืดนั้นด่อนที่จะเริ่มจับซอและสีเป้นเพลงที่แสนน่ากลัว

 

บทเพลงบรรเลงผ่านเส้นเอ็นที่รัดตัวของคลอเดียร์เอาไว้ รอยยิ้มเริ่มฉีกกว้างไปถึงใบหู คอเอียงเล็กน้อยก่อนที่จะบรรเลงเพลงต่ออย่างไม่แยแสอะไร ทั้งสองร้องไห้ก่อนที่จะวิ่งออกไป มิยองมองร่างของเพื่อนเป็นครั้งสุดท้ายก่อนที่จะโดนดอกหญ้าพาออกไปจากภาพที่แสนสยดสยองนั้น

 

TO BE CONTINUED .....  

nu eng



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
Reality : Blood Zodiac จักราศีเลือด ตอนที่ 129 : - 25 May 2012 : บทเพลงจากซากศพ , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 141 , โพส : 5 , Rating : 0% / 0 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
# 5 : ความคิดเห็นที่ 339
 
นางแบบสาว ตายโหด น่าสงสารด้วย -0-
Name : P'Princess. < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ P'Princess. [ IP : 182.53.36.101 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 9 มิถุนายน 2555 / 20:03
# 4 : ความคิดเห็นที่ 330
สงสารคลอเดียร์ T^T
PS.  ดังม่านหมอก บดบัง ซึ่งรักร้าว เห็นเพียงเงา แต่รู้ซึ้ง ถึงความช้ำ รักเธอมาก เหลือคณา ใจระกำ ได้เพียงทำ โอบล้อมเธอ เมื่อสายไป
Name : สึคุง~VGL~รุ่นที่10 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ สึคุง~VGL~รุ่นที่10 [ IP : 49.48.121.149 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 8 มิถุนายน 2555 / 20:32
# 3 : ความคิดเห็นที่ 322
T T
จะเหลือใครรอดบ้างเนี่ย (เชียร์สาละหนึ่งคน)
PS.  กาลเวลาที่ผันผ่าน.. สายธารที่แปรผัน.. รัตติกาลไร้แสงจันทร์.. ความฝันที่ไม่มีวันเป็นความจริง... @!~-เวอร์ซัส ซีสตริงค์-~!@
Name : ธาราปริศนา < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ธาราปริศนา [ IP : 171.4.54.153 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 6 มิถุนายน 2555 / 20:04
# 2 : ความคิดเห็นที่ 321
คลอเดียร์!
ฮื่อ..! แม่พระ(ยูน)ไปสะแล้ว
PS.  โลลิ ~ โลลิ ~ ป็อป ~ โลลิป็อป... :'D
Name : ไม้ขัดส้วม !?! < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ไม้ขัดส้วม !?! [ IP : 223.204.15.57 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 6 มิถุนายน 2555 / 18:41
# 1 : ความคิดเห็นที่ 320
คลอเดียยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย T^T
Name : แน็ตตี้ [ IP : 101.108.101.74 ]

วันที่: 6 มิถุนายน 2555 / 18:12
หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android