คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

Reality : Blood Zodiac จักราศีเลือด

ตอนที่ 121 : - Tuesday : สัญชาตญาณ


     อัพเดท 22 พ.ค. 55
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/ระทึกขวัญ / ผี
Tags: ยังไม่มี
ผู้แต่ง : นมร้อน ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ นมร้อน
My.iD: https://my.dek-d.com/Tai5chck
< Review/Vote > Rating : 100% [ 1 mem(s) ]
This month views : 3 Overall : 7,541
343 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 55 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
Reality : Blood Zodiac จักราศีเลือด ตอนที่ 121 : - Tuesday : สัญชาตญาณ , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 132 , โพส : 2 , Rating : 0% / 0 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


Reality .:: Blood Zodiac ::.

เรียลลิตี้ : จักราศีเลือด

 2 DAYS

“แล้วจะเอาไง!” ตองมองสาวสลับกันไปมา

 

“เอางี้ .. ฉันเห็นว่านายเป็นผู้ชายที่เหลือเพรียงคนเดียวของคฤหาสน์ ฉันจะให้นายเป็นคนตัดสินใจ ว่านายจะทำอย่างไรเพื่อช่วยพวกเราให้มีอาหาร ... ในเมื่อนายเป็นคนเริ่ม นายน่าจะมีวิธีแก้ที่ดีกว่าการมานั่งโทษคนอื่น ในเมื่อเรื่องราวมันมาถึงตอนนี้ เหวี่ยงไปก็ไม่มีอะไรดีขึ้น ถ้านายพูดๆไปแล้วอาหารจะตกลงมาจากฟ้าฉันจะยินดี .. แต่นี้ไม่ ... เอาล่ะ นายลองคิดดูแล้วกันว่าสิ่งที่นายพอจะทำได้ในตอนนี้คืออะไร ฉันจะให้นายเป็นผู้นำพวกเรา และพวกเรายินดีที่จะทำ” ไทม์พยายามหาเหตุผลมาให้ตอง ซึ่งมันก็ทำให้เขาพอที่จะเริ่มคิดอะไรออกได้บ้าง

 

“แน่ใจนะ ...” ชายหนุ่มเพียงคนเดียวเหลือบมองสองสาวสลับกันไปมาก่อนที่จะยิ้มมุมปาก

 

“จะทำอะไรก็รีบ ๆ ทำเข้าเถอะ ตอนนี้พวกเราหิวมากแล้ว” เจนเริ่มแย้ง มือขวาของหล่อนเริ่มกุมที่ท้องเป็นสัญญาณให้รู้ว่านี่คือเวลาทานอาหารของเธอแล้ว

 

“งั้น ... พวกเธอสองคนมากับฉัน ไปหาอาหารกัน” เขาพูด สายตานั่นจ้องมองไปยังสองสาวที่ยังนั่งอยู่บนโซฟา

 

“พวกเราเนี่ยนะ!! จะบ้าเหรอ!” คลอเดียร์สวนกลับมาทันควัน

 

“แต่พวกเธอไม่ใช่เหรอที่ทำให้เราไม่ได้กินข้าว นี่คือบทลงโทษของพวกเธอไง ...” เขากอดอก สองสาวมองหน้ากันก่อนที่จะไม่ได้พูดอะไรออกมาเลยแม้แต่น้อย

 

ไทม์และดอกหญ้ามีความเห็นในความคิดของตองในครั้งนี้ จริงอย่างที่ตองพูด เพราะความสงสารและความใจอ่อนของพวกหล่อนทั้งสองคนทำให้มื้ออาหารในสัปดาห์นี้ต้องถูกยึดไป นี่ก็อาจจะเป็นบทลงโทษที่ทำให้เพื่อน ๆ ไม่ได้กินอะไรเลยโดยการออกไปหาอาหารมาให้เพื่อน ๆ มันก็ถูกต้องแล้วกับความเห็นของตองในครั้งนี้

 

“มีใครค้านไหม?” เขาถามความเห็นจากเพื่อน ๆ

 

ไม่มีใครคัดค้านการตัดสินใจในครั้งนี้ของเขานั่นก็หมายความว่าหน้าที่ในการออกหาอาหารมาแบ่งให้เพื่อน ๆ กินจึงเป็นหน้าที่ของคลอเดียร์ มิยอง และตองที่อาสาจะไปดูแลและคุมพฤติกรรมในระหว่างการออกหาเสบียงของสองสาว ส่วนไทม์ เจน และดอกหญ้าก็อยู่ที่บ้านและเตรีมเครื่องครัวเอาไว้ในการทำอาหารโดยรอสามคนนั้นกลับมา

 

“ฉันอยู่เตรียมครัวก็ได้นะ แล้วพวกเธอออกไปกัน” มิยองยกมือพูด

 

“เธอนั่นแล่ะที่ต้องออกไป อย่าลืมนะว่าเธอมีความผิดอยู่” เจนกอดอกมองมิยองที่พยายามเลี่ยงในความผิดและหน้าที่ของตัวเอง

 

“แล้วเราต้องไปหาที่ไหน ....” คลอเดียร์ถามชายหนุ่มที่ยืนอยู่ตรงหน้า

 

“ฉันว่าในป่านี้น่าจะมีพวกผลไม้หรือไม้ก็พวกสัตว์ที่พอจะให้ล่าได้บ้างล่ะนะ” เขาพูดก่อนที่จะเหลืองมองไปเห็นอาวุธที่ตั้งโชว์อยู่ภายในตู้ มันคงจะเป็นหน้าไม้เก่า ๆ ของบรรพบุรุษตระกูลหยาดพิรุณทิพย์ เห็นรุ่นพี่อย่างสาเคยบอกว่าตระกุลนี้ชื่นชอบในการล่าสัตว์ป่าเป็นกิจวัตรอยู่แล้ว อาวุธนี้จึงเหมาะแก่การออกล่าเหยื่อที่เป็นสัตว์อย่างที่สุด

 

หลังจากที่พวกเขาลงความเห็นกันเป็นที่เรียบร้อยแล้วว่าใครจะอยู่ใครจะไป ตองและสองสาวจึงเดินออกมาจากทางคฤหาสน์จากทางด้านหลัง ทิ้งให้สามสาวที่เหลือเดินเข้าครัวเพื่อจัดแจกอุปกรณ์การครัวและรอให้อีกสามคนเอาของกลับมาเท่านั้น

 

“มื้อนี้คงไม่มีน้ำปลา น้ำตาล เครื่องเทศ ... หรือซอสอะไรเลยสินะ” เจนบ่นอุบ

 

“ก็ยังดีกว่าไม่มีอะไรกินเลยไม่ใช่เหรอ?” ดอกหญ้ายิ้มหวานก่อนที่จะเริ่มหยิบเอากระทะและตะหลิวออกมาจากช่องเสียบ

 

กลุ่มนักล่าอาหารซึ่งประกอบไปด้วย คลอเดียร์ มิยอง และตอง ชายหนุ่มเพียงคนเดียวที่เหลืออยู่ในเกมแห่งความตายนี้ พวกเขาทั้งสามคนออกมุ่งหน้าไปยังชายป่าที่อยู่ห่างจากคฤหาสน์ไม่ไกลนัก ในมือของตองนั้นมีอาวุธอย่างหน้าไม้พร้อมลูกดอกหนึ่งชุดใหญ่ มันคงเพียงพอที่จะใช้ล่ากวางหรืออะไรสักตัวที่จะนำมาทำอาหารได้

 

“จะให้พวกเราทำอะไรต่อ” มิงยองหันมาถามชายหนุ่มอีกครั้ง พวกเขาเดินลัดเลาะเข้ามาในป่าขึ้นเรื่อย ๆ จนวิสัยทัศน์ด้านบนนั้นถูกบดบังไปด้วยต้นไม้ที่แผ่กิ่งก้านสาขาปกคลุมพื้นดินจนมองแทบไม่เห็นท้องฟ้าและพระอาทิตย์ที่กำลังตั้งสง่าอยู่บนฟ้า

 

“พวกเธอไปล่ากวางแล้วกัน ฉันจะรออยู่ที่นี่” เขาพูดก่อนที่จะส่งหน้าไม้ให้คลอเดียร์

 

“ให้มันได้อย่างนี้สินะ!” เธอมองค้อนก่อนที่จะคว้าหน้าไม้มา แต่ตองกลับชักกลับไป

 

“อะไร?” เธอเลิกคิ้วขึ้นหนึ่งข้างอย่างฉงนใจในการกระทำของชายหนุ่ม

 

เขายิ้มก่อนที่จะจะเปรยเบา ๆ “ฉันคงไม่ใจร้ายถึงขนาดให้พวกเธอต้องไปล่าสัตว์หรอกนะ แค่ไปหาผลไม้ที่จะพอเป็นของหวานล้างปากได้ก็โอเคแล้ว อีกสักชั่วโมงค่อยกลับมาเจอกันตรงนี้นะ” นั่นคือประโยคสุดท้ายก่อนที่เขาจุเดินลัดเลาะไปตามแนวป่าเพียงลำพัง

 

“อะไรของเขานะ!” คลอเดียร์กอดอกมองจนกว่าร่างนั้นจะหายลับไป

 

“ดู ๆ เขาก็ไม่เลวร้ายอย่างที่ฉันคิดนะ ยังพอมีจิตใจที่ช่วยเหลือสตรีผู้อ่อนแออยู่บ้าง” มิยองพยักหน้าไปมา

 

“นี่หมายรวมถึงฉันด้วยหรือเปล่ายะ ไอ้คำว่าสตรีผู้อ่อนแอเนี่ย!” คลอเดียร์หันมายิ้มเชิงแซวอย่างที่เล่นที่จริง มิยองมองหน้าของเพื่อนก่อนที่จะอมยิ้มออกมา

 

“รวมด้วยก็ได้ ถ้าเธอเป็นผู้หญิงน่ะ” พูดจบเธอก็ระเบิดหัวเราะอย่างสะใจออกมาก่อนที่จะเดินนำหน้าไป ปล่อยให้คลอเดียร์แลบลิ้นปลิ้นตาอยู่คนเดียวพลันวิ่งตามเพื่อนสาวไปติด ๆ

 

ตอนนี้เป็นเวลาใกล้เที่ยงแล้ว หากแต่อุณหภูมิภายในป่าลึกนั้นไม่มีความร้อนเหลืออยู่เลยสัดนิด กลิ่นอายจากความเย็นของพื้นดินและต้นไม้ทำให้ชายหนุ่มที่เดินถือหน้าไม้มาเป็นอาวุธคู่ใจไม่รู้สึกถึงความเหน็ดเหนื่อยเลยสักนิด เขากำอาวุธของเขาให้ถนัดมือ สองเท้าต่างเดินอย่างเงียบเชียบเพื่อไม่ให้สัตว์ป่าที่อยู่แถวนั้นแตกตื่น เช่นเดียวกับสองสาวที่ต่างเดินทางตามหาดงผลไม้ป่าที่พอจะเป็นของหวานกินเล่นได้

 

ที่หยาดพิรุณทิพย์ตอนนี้พวกไทม์นั้นเตรียมเครื่องครัวไว้เป็นที่เรียบร้อยและรอเวลาให้พวกเขาที่เหลือนำอาหารกลับมาเท่านั้น ความหิวทั้งหมดเริ่มปะดังเข้ามาภายในร่างกายของพวกเธอทั้งสาม ดอกหญ้าจึงตัดสินใจเดินมาเปิดทีวีที่ห้องรับแขกเพื่อกลบเกลื่อนความหิวไปได้บ้าง

 

“เมื่อไรพวกนั้นจะมานะ ....” ไทม์ที่อยู่ในห้องครัวบ่นอุบก่อนที่จะเดินไปเปิดช่องแช่แข็งในตู้เย็น ราวกับสวรรค์เข้าข้างเธอหรือเป็นเพราะโชคช่วยก็ไม่ทราบ

 

ภายในตู้เย็นนั้นมีช็อคโกบาร์ขนาดพอดีคำวางซ่องไว้หลังน้ำแข็ง สงสัยว่าสาคงจะเก็บไปไม่หมด มือขวาของเธอรีบหยิบของหวานที่หลงเหลือไว้ออกมากำไว้ในมือแน่น

 

“โชคดีจังที่ยังมีเหลืออยู่”

 

“นี่เธอทำอะไรน่ะ?” เสียงของเจนดังขึ้นทำให้ไทม์หันมาอย่างตกใจ

 

“นั่นมัน ช็อคโกแลตนี่ ... เธอมีช็อคโกแลตแล้วไม่ยอมแบ่งคนอื่นหรอ!!” เจนเริ่มโวยวาย เพราะอาการความหิวที่สะสมมานานกว่าสองชั่วโมง เธอเดินปรี่เข้ามาแต่ไทม์กลับวิ่งไปอีกทาง

 

“ช็อคโกแลตนี่ฉันตั้งใจจะแบ่งทุกคนอยู่แล้ว” เธอพยายามกล่อมให้เจนที่กำลังหิวอยู่เริ่มใจเย็นลง

 

“ถ้าฉันไม่เข้ามา เธอคงจะซัดเรียบคนเดียวสินะ .. ไม่มีทาง!!” สิ้นเสียงของเจน เธอกระโดดคร่อมร่างของไทม์เอาไว้ และแล้วตอนนี้ศึกการแย่งชิ้นอาหารที่เหลือเพียงน้อยนิดของพวกเขาทั้งหมดจึงเริ่มต้นขึ้น

 

เพียงเพราะความหิวและสถานการณ์ที่กดดันตรงหน้า พวกเขากลับปล่อยเอาสันดารดิบของตัวเองออกมา เพียงเพราะแค่ช็อคโกแลตแท่งเดียว อาจจะนำพามาซึ่งความหายนะของพวกเขาเองก็ได้ เพียงเพราะความหิว อาจทำให้พวกเขาต้องฆ่ากันเองเพียงแย่งชิงอาหารที่มีเหลือแค่น้อยนิดเท่านั้น

 

TO BE CONTINUED .....


nu eng



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
Reality : Blood Zodiac จักราศีเลือด ตอนที่ 121 : - Tuesday : สัญชาตญาณ , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 132 , โพส : 2 , Rating : 0% / 0 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
# 2 : ความคิดเห็นที่ 307
ไทม์กับเจน
เกิดศึกแล้ว
PS.  ดังม่านหมอก บดบัง ซึ่งรักร้าว เห็นเพียงเงา แต่รู้ซึ้ง ถึงความช้ำ รักเธอมาก เหลือคณา ใจระกำ ได้เพียงทำ โอบล้อมเธอ เมื่อสายไป
Name : สึคุง~VGL~รุ่นที่10 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ สึคุง~VGL~รุ่นที่10 [ IP : 1.4.255.237 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 2 มิถุนายน 2555 / 18:36
# 1 : ความคิดเห็นที่ 254
มิยอง คลอเดียร์ และตอง
หาอาหารมาเร็วๆ นะ
เพระไทม์กับเจนเกิดศึกแล้ว
PS.  โลลิ ~ โลลิ ~ ป็อป ~ โลลิป็อป... :'D
Name : ไม้ขัดส้วม !?! < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ไม้ขัดส้วม !?! [ IP : 49.48.134.108 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 22 พฤษภาคม 2555 / 18:06

หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android