คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

Reality : Blood Zodiac จักราศีเลือด

ตอนที่ 120 : - Monday : แตกคอ


     อัพเดท 14 พ.ค. 55
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/ระทึกขวัญ / ผี
Tags: ยังไม่มี
ผู้แต่ง : นมร้อน ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ นมร้อน
My.iD: https://my.dek-d.com/Tai5chck
< Review/Vote > Rating : 100% [ 1 mem(s) ]
This month views : 3 Overall : 7,541
343 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 55 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
Reality : Blood Zodiac จักราศีเลือด ตอนที่ 120 : - Monday : แตกคอ , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 124 , โพส : 4 , Rating : 0% / 0 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


Reality .:: Blood Zodiac ::.

เรียลลิตี้ : จักราศีเลือด

 1 DAYS

ก้าวเข้าสู่สัปดาห์ที่เจ็ดของการแข่งขันเกมวัดดวงสุดโหดที่จะกระชากวิญญาณของผู้เข้าแข่งขันให้หมดลมหายใจไปในแต่ละสัปดาห์ ตอนนี้พวกเขาที่เหลืออีกหกคนเดินทางมาถึงเส้นทางครึ่งหนึ่งของการแข่งขันและก้าวเข้าสู่เงินรางวัลสิบสองล้านคนละก้าว เดือนนี้เข้าสู่ฤดูฝน ก้อนเมฆเริ่มรวมตัวกันเป็นสีเทาดำสนิท ฟ้าเกิดประกายไฟกระพริบไปมาเป็นสัญญาณเตือนให้รู้ว่าอีกไม่กี่ชั่วโมงข้างหน้าฝนกำลังจะโปรยปรายลงมายังคฤหาสน์หยาดพิรุณทิพย์แห่งนี้แล้ว

 

หกชีวิตที่เหลือต่างนั่งมองออกไปนอกระเบียง ไม่มีการพูดจาหรือสนทนากันมาตั้งแต่หลังการตัดสิน ยกเว้นเพียงแต่มิยองและคลอเดียร์ที่นั่งคุยกันถึงเรื่องซุบซิบของดาราที่ดูมาจากจอแก้วที่ติดตั้งอยู่ภายในคฤหาสน์อย่างออกรส ตองและเจนเดินมายังห้องครัวเพื่อเช็คสภาพสิ่งของที่อยู่ภายในตู้แช่เย็นนั่น

 

ว่างเปล่า ....

 

“พี่สาเอาจริง” ตองพูดสั้น ๆ ก่อนที่จะกุมขมับ

 

ข้าวของและวัตถุดิบมากมายที่เคยอยู่ในตู้เย็นถูกขนออกไปขนหมด เหลือเพียงแต่ไอเย็นของตู้เย็นและความว่างเปล่าของชั้นตู้เย็นโล่ง ๆ นี่คือบทลงโทษของสาที่ได้จัดการผู้เข้าแข่งขันที่ไม่สามารถทำภารกิจภายในสัปดาห์ที่แล้วได้สำเร็จ เพราะมีผู้เข้าแข่งขันสองคนที่พลาดเกมในการตามหาอวัยวะของสัตว์ เพราะสิ่งที่ขาดหายไปในเกม ทำให้เกมไม่เกิดความสมบูรณ์นั่นคือขาของนกโกโรโกโสที่คลอเดียร์และมิยองไม่สามารถนำมันกลับมาได้

 

“แล้วเช้านี้เราจะกินอะไรกันดี? ไข่สักใบ มาม่าสักห่อยังไม่มีให้กินเลย” เจนบ่นอุบก่อนที่จะปิดตู้เย็นนั่งลงบนเก้าอี้ไม้ข้างเคาน์เตอร์ของห้องครัว

 

“ถ้าเช้านี้เราไม่ได้กินอะไรเลย เราตายแน่ ... ตายแน่ๆ” ไม่มีใครสามารถช่วยเหลือพวกเขาได้เลยสักคนเดียวเพราะนี่คือบทลงโทษที่พวกเขาทั้งหมดควรจะได้รับ

 

“ไม่มีอะไรเหลือบ้างเลยเหรอ?” ไทม์และดอกหญ้าเดินเข้ามาในห้องครัว พวกเธอทั้งสองเองก็พบกับความว่างเปล่าของตู้เย็นไม่ต่างอะไรกับตองและเจนเลยแม้แต่น้อย

 

“ดอกหญ้าเริ่มหิวแล้วล่ะค่ะ .... ไม่ได้กินอะไรตอนเช้ามีหวังเป็นลมหรือไม่ก็เป็นโรคกระเพาะแน่นอนเลย” หล่อนพูดก่อนที่จะลูบท้องของตนไปมาพร้อมกับมองกชหน้าของไทม์สลับกัน

 

“ถ้าสองคนนั่นเอาขานกกลับมาได้ พวกเราคงได้กินมื้อเช้าอร่อย ๆ ไปนานแล้วล่ะ” เจนรำพันกับตัวเองก่อนที่จะมองออกไปนอกหน้าต่างตามประสาของสาวช่างคุย เธอเสวนากับตัวเองไปเรื่อยโดยที่ไม่ได้คิดอะไร แต่หากคำพูดทุกคำพูด ประโยคทุกประโยคที่เธอปล่อยออกมาจากปาก เข้าสู่โสตประสาทของตองทุกคำ

 

ถ้าสองคนนั่นเอาขานกกลับมาได้ พวกเราคงได้กินมื้อเช้าอร่อย ๆ ไปนานแล้วล่ะ

 

ถ้าสองคนนั่นเอาขานกกลับมาได้ พวกเราคงได้กินมื้อเช้าอร่อย ๆ ไปนานแล้วล่ะ

 

“ใช่ .. เพราะสองคนนั่น!” ตองทุบโต๊ะอย่างโมโหหิวก่อนที่จะบึ่งออกไปยังโซฟาที่ตั้งอยู่ภายในห้องรับแขก ที่ที่สองสาวกำลังจ้อกันอย่างสนุกสนาน สามสาวที่อยู่ในห้องครัวไม่ได้พูดอะไรนอกจากมองหน้ากัน พวกเธอรู้ดีว่าชายหนุ่มที่เหลืออยู่เพียงคนเดียวของคฤหาสน์คิดจะทำอะไรอยู่

 

“เพราะเธอ ...” ตองขึ้นเสียงก่อนที่จะมายืนขวางหน้าจอโทรทัศน์เอาไว้

 

“อะไรของนายเนี่ย หลบไป! เขากำลังจะพูดเรื่องดาราไอดอลของฉันแล้วนะยะ!” คลอเดียร์ทำท่าปัดมือให้เขาหลีกห่างออกไป หากแต่ว่ากลับทำให้เขายืนกร่างอยู่ตรงนั้นไม่ถอยออกไปไหน ซึ่งนั่นก็เป็นการจุดชนวนของพวกหล่อนได้เป็นอย่างดีเช่นกัน

 

“เพราะเธอสองคน!”

 

“อะไร นี่อยู่ ๆ ก็มายืนชี้หน้าแบบนี้ ... ฉันไปทำอะไรให้นายไม่พอใจไม่ทราบ!” มิยองลุกขึ้นยืนอย่างไม่เกรงกลัว ในโลกใบนี้ไม่มีอะไรที่เธอต้องกลัวอีกแล้ว ทุกสิ่งที่เธอกลัว เธอเจอมาหมดแล้ว

 

“มีอะไรก็รีบพูดมาเลยดีกว่า” คลอเดียร์เริ่มกอดอกอย่างไม่พอใจ

 

“ถ้าเธอสองคนเอาขานกกลับมาให้พี่สาได้ ป่านนี้พวกเราทุกคนคงไม่ต้องมาอดตายแบบนี้ ... มันเป็นเพราะเธอ!” เขามองหน้าของทั้งสองสลับไปมาอย่างไม่พอใจ

 

“ฉันทำไม่ลงหรอกนะ .... ต้องหักขานกแล้วปล่อยมันไปแบบนั้น ... ถ้ามันไม่มีชา มันก็ไม่มีความหมาย!” คลอเดียร์เริ่มมีน้ำโห

 

“และถ้าไม่มีขา ฉันว่าฆ่าให้มันให้ตายดีกว่าให้มันต้องทรมานไม่ดีกว่าเหรอไง!” มิยองพยายามหาข้อสนับสนุนมาช่วยเพื่อนสาวคนเดียวของหล่อน ถึงแม้ว่าเหตุผลมันจะดูค่าง ๆ คู ๆ ก็ตามที

 

“แล้วทำไมไม่ฆ่ามันล่ะ!” ตองเองไม่ยอมลดละ

 

“แต่มันก็จริงอย่างที่ตองพูดนะพวกเธอ ทำไมพวกเธอทำอะไรถึงไม่นึกปากท้องของคนที่เหลืออยู่บ้าง เธออย่าลืมสิว่างานนี้พวกเราทำกันเป็นทีมนะ ... ชนะก็ชนะหมด แต่ถ้าแพ้ก็ซวยหมดทุกคนเหมือนกัน” เจนเองก็เข้าข้างในความเห็นของตอง

 

ถึงแม้ว่าการฆ่าสัตว์เป็นเรื่องที่แสนจะยากเย็นและทรมานสำหรับคนที่มีจิตใจที่ขี้สงสารอย่างคลอเดียร์ แต่การที่ทำอะไรโดยไม่นึกถึงส่วนรวมก็เป็นสิ่งสำคัญเหมือนกัน เพราะฉะนั้นตอนนี้เหตุผลแต่ละคนก็มีค่าเท่ากันทั้งนั้นและมันก็ดูสมเหตุสมผลในความเห็นของแต่ละคน

 

“ฉันไม่ได้อยากจะคิดฆ่าพวกมันนะ ...” มิยองเริ่มเสียงต่ำลง

 

“เรื่องนี้ฉันไม่แกร่งพอ ... ฉันไม่สามารถฆ่ามันได้ ...” คลอเดียร์เองก็พูดในสิ่งที่เธออยากพูด แต่การที่มาทำอะไรแบบไม่มีมารยาทของตองเอง พวกเธอก็ไม่ชอบเหมือนกัน

 

“แต่ฉันได้ยินมาจากดอกหญ้าไม่ใช่เหรอว่านายกับเจนเองก็แค่ส่งปลากระสูบขีดขึ้นมาบนบกส่วนคนที่จัดการตัดครีบจริง ๆ แล้วคือดอกหญ้าไม่ใช่เหรอ” ไทม์เริ่มสวนกลับใส่ชายหนุ่มบ้าง

 

ไม่ใช่ว่าไทม์พยายามหาข้อแก้ต่างเพื่อมาปกป้องทั้งสองสาว เรื่องนี้คลอเดียร์และมิยองเองก็มีความผิดเช่นกันที่ไม่ทำตามภารกิจที่ได้รับมอบหมายทำให้คนอื่นเดือดร้อน แต่เธอพยายามหาทางออกที่ดีที่สุดให้พวกเจาทั้งหมดเพื่อที่จะได้เลิกทะเลาะกันทั้งคู่

 

ซึ่งมันก็ได้ผล ทั้งคู่ลดปากเสียงลง คลอเดียร์เลิกกอดอกก่อนที่จะทิ้งตัวไปยังโซฟาเพื่อสงบสติอารมณ์ของตนที่กำลังจะระเบิดเต็มที มิยองพยายามลูบปอยผมเพื่อให้เพื่อนนั้นใจเย็นลงไปบ้าง

 

“แล้วที่นี้จะเอายังไงกันต่อไป ... จะต้องมาอดตายอยู่แบบนี้เหรอ?” เจนมองหน้าของเพื่อนสลับกันไปมาเพื่อให้ได้คำตอบเร็วที่สุด ยังไงซะเธอและเพื่อนคนอื่นจะต้องไม่มาตายเพราะการอดอาหารอย่างแน่นอน

 

เรื่องนี้ไม่มีใครผิดเลยทั้งนั้น พวกเขาทั้งหมดทำตามความต้องการของตัวเอง เมื่อบรรยากาศและสถานการณ์เริ่มกดดันลง ด้านมืดของทุกคนจะเริ่มเผยออกมาจากจิตใต้สำนึกของร่างกายมนุษย์ทุกคน พวกเขาทั้งหมดเองก็เช่นกัน ตอนนี้พวกเขาเริ่มแตกคอกันเองเสียแล้ว

 

เพียงเพราะอาหารเท่านั้น .....

 

“แล้วจะเอาไง!” ตองมองสาวสลับกันไปมา

 

“เอางี้ .. ฉันเห็นว่านายเป็นผู้ชายที่เหลือเพรียงคนเดียวของคฤหาสน์ ฉันจะให้นายเป็นคนตัดสินใจ ว่านายจะทำอย่างไรเพื่อช่วยพวกเราให้มีอาหาร ... ในเมื่อนายเป็นคนเริ่ม นายน่าจะมีวิธีแก้ที่ดีกว่าการมานั่งโทษคนอื่น ในเมื่อเรื่องราวมันมาถึงตอนนี้ เหวี่ยงไปก็ไม่มีอะไรดีขึ้น ถ้านายพูดๆไปแล้วอาหารจะตกลงมาจากฟ้าฉันจะยินดี .. แต่นี้ไม่ ... เอาล่ะ นายลองคิดดูแล้วกันว่าสิ่งที่นายพอจะทำได้ในตอนนี้คืออะไร ฉันจะให้นายเป็นผู้นำพวกเรา และพวกเรายินดีที่จะทำ” ไทม์พยายามหาเหตุผลมาให้ตอง ซึ่งมันก็ทำให้เขาพอที่จะเริ่มคิดอะไรออกได้บ้าง

 

TO BE CONTINUED ......

 nu eng



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
Reality : Blood Zodiac จักราศีเลือด ตอนที่ 120 : - Monday : แตกคอ , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 124 , โพส : 4 , Rating : 0% / 0 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
# 4 : ความคิดเห็นที่ 306
หิวแทน(อะไรของมัน)
PS.  ดังม่านหมอก บดบัง ซึ่งรักร้าว เห็นเพียงเงา แต่รู้ซึ้ง ถึงความช้ำ รักเธอมาก เหลือคณา ใจระกำ ได้เพียงทำ โอบล้อมเธอ เมื่อสายไป
Name : สึคุง~VGL~รุ่นที่10 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ สึคุง~VGL~รุ่นที่10 [ IP : 1.4.255.237 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 2 มิถุนายน 2555 / 18:36
# 3 : ความคิดเห็นที่ 253
สงสารสองสาวก็สงสาร สงสารคนอื่นๆที่ไม่ได้กินก็สงสาร - -"
PS.  กาลเวลาที่ผันผ่าน.. สายธารที่แปรผัน.. รัตติกาลไร้แสงจันทร์.. ความฝันที่ไม่มีวันเป็นความจริง... @!~-เวอร์ซัส ซีสตริงค์-~!@
Name : ธาราปริศนา < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ธาราปริศนา [ IP : 171.4.89.147 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 16 พฤษภาคม 2555 / 20:15
# 2 : ความคิดเห็นที่ 252
ตอง เอาไง...เครียด
Name : fokus502 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ fokus502 [ IP : 110.77.238.81 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 15 พฤษภาคม 2555 / 15:41
# 1 : ความคิดเห็นที่ 251
เครียดเบาๆ
PS.  โลลิ ~ โลลิ ~ ป็อป ~ โลลิป็อป... :'D
Name : ไม้ขัดส้วม !?! < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ไม้ขัดส้วม !?! [ IP : 171.4.107.203 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 15 พฤษภาคม 2555 / 03:13
หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android