END นายหญิง [BeeCris]

ตอนที่ 25 : EP.24

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,600
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 131 ครั้ง
    1 ก.ย. 61


การเตรียมงานที่ดูเหมือนจะราบรื่นแต่คงจะแค่เหมือนเพราะว่าที่บ่าวสาวยังถกเถียงกันเรื่องชุดแต่งงานไม่เสร็จไม่สิ้นสักทีจนเจ้าของร้านและดีไซน์เนอร์อย่างวทานิกาต้องยกมือกุมขมับยอมแพ้เรื่องการไม่ยอมคนของคนทั้งคู่และตอนนี้ทั้งสองก็นั่งเงียบเหมือนกำลังเล่นสงครามเย็นกันอยู่


"เอ่อ..แพรว่าเรื่องชุดของคุณคริสเดี๋ยวแพรออกแบบใหม่ดีไหมคะ"


วทานิกาเสนอความเห็นทำให้ทั้งสองหันมามองเธออย่างสนใจและสายตาของคนทั้งคู่ทำให้เธอรู้สึกว่าไม่น่าพูดอะไรออกไปเลย


"ถ้าคุณแพรออกแบบคุณก็เข้าข้างบีนะสิ"

"ถ้าคริสไม่ให้แพรออกแบบนั้นก็เอาแบบเดิมนะ เราจะได้เห็นแพรตัดชุดสักที" 

"ไม่ค่ะ ชุดของคริส คริสอยากเลือกเอง"


น้ำทิพย์ถอนหายใจอย่างหมดหวังเพราะชุดที่เธออยากให้ศิรินใส่มันเป็นชุดที่เธอบอกให้วทานิกาออกแบบตามที่เธอต้องการแต่ดูเหมือนมันจะไม่ถูกใจศิรินสักเท่าไหร่ เธออยากจะตามใจศิรินหรอกนะแต่ชุดที่ศิรินต้องการมันไม่แมทกับชุดของเธอเลยสักนิดอีกอย่างชุดของเธอก็ตัดเสร็จเรียบร้อยแล้ว


น้ำทิพย์ลุกออกจากห้องไปทันทีโดยไม่ง้อศิรินสักนิดวทานิกาเองก็ไม่รู้จะแก้ปัญหานี้ยังไงดีเพราะเธอเองก็ไม่กล้าเข้าไปปลอบศิรินตอนนี้หรอกเธอเลยโทรเรียกตัวช่วยอย่างวุ้นเส้น


"วุ้น!"


วทานิกาปรี่เข้าไปหาวุ้นเส้นทันทีที่เธอเดินเข้ามาในร้านก่อนจะลากหล่อนไปอีกมุมของร้าน ไม่อยากให้น้ำทิพย์ที่นั่งอยู่โซนหน้าร้านเห็น


"สองคนนี้ยังเถียงกันไม่เลิกอีกหรอคะ" วทานิกาส่ายหน้าทันที

"ทำยังไงดีคะ"

"ตอนนี้คริสอยู่ไหนคะ"

"บนห้องทำงานแพรค่ะ"


วุ้นเส้นให้วทานิกาไปเกลี่ยกล่อมน้ำทิพย์ส่วนเธอจัดการกับศิรินเองถึงจะไม่เข้าใจว่าทำไมคนอย่างศิรินถึงได้ดื้อดึงขนาดนี้เพราะปกติเพื่อนเธอมักจะตามใจน้ำทิพย์เสมอไม่ว่าเรื่องอะไรก็ตาม


"ไงยะ ว่าที่เจ้าสาวเขาเรื่องมากแบบนี้ทุกคนป่ะเนี่ย"


ศิรินหันไปมองเพื่อนสาวแต่สีหน้ายังคงนิ่งเฉยเหมือนเดิมแค่เห็นวุ้นเส้นโผล่มาที่นี่ก็รู้ทันทีว่าเพื่อนของเธอมาเพราะเรื่องอะไร


"นี่ ถามจริงแกอยากแต่งงานกับคุณบีเขาจริงๆหรือเปล่า" ศิรินถึงกับมองหน้าวุ้นเส้นไม่เข้าใจว่าทำไมเพื่อนถึงถามแบบนี้

"มีอะไรจะบอกฉันหรือเปล่า"

"งานแต่งงานสำหรับแกคืออะไรหรอคริส"


ศิรินเริ่มจะหงุดหงิดที่วุ้นเส้นเอาแต่ถามคำถามที่มันไม่น่าตอบเลยสักนิดเพราะคำถามง่ายๆแบบนี้ใครๆก็ตอบได้กันทั้งนั้นแหละ


"ก็พิธีการตามจารีตประเพณีไง"

"ก็ใช่ แต่อีกความหมายหนึ่งคือการที่คนสองคนตกลงปรงใจจะใช้ชีวิตคู่ด้วยกันใช่ไหมล่ะ"

"อืม รู้แล้วถามทำไมอ่ะ"

"แล้วที่นี่รู้หรือยังว่าชุดแต่งงานมันก็แค่ประกอบฉากไม่ใช่ปัจจัยสำคัญของการแต่งงานเลยสักนิด สิ่งที่สำคัญคือตัวแกกับคุณบีต่างหาก คนฉลาดแบบแกฉันคงไม่ต้องพูดซ้ำหรอกเนาะ"


คนฉลาดรอบรู้ประสบการณ์รอบด้านอย่างศิรินก็ไม่คิดว่าตัวเองจะตกม้าตายกับเรื่องง่ายๆแบบนี้ สิ่งที่เพื่อนพูดมามันถูกหมดทุกอย่างเธอคงคิดแต่จะเอาชนะน้ำทิพย์จนลืมนึกถึงสิ่งสำคัญว่าเธอแต่งงานกับน้ำทิพย์เพราะอะไร




วทานิกานั่งลงข้างๆน้ำทิพย์เขายังดูหงุดหงิดเรื่องที่โดนศิรินขัดใจไม่แปลกหรอกเพราะคนเอาแต่ใจอย่างน้ำทิพย์เวลาอะไรไม่ได้ดั่งใจก็เป็นแบบนี้ทุกที


"แพรจะบอกว่าบีเอาแต่ใจใช่ไหมล่ะ"


น้ำทิพย์พูดดักทางไว้ก่อนเพราะรู้ว่าวทานิกากำลังจะพูดอะไรออกมาที่จริงก็รู้แหละว่าตัวเองนิสัยเสียในเรื่องนี้แต่มันก็อดน้อยใจไม่ได้จริงๆ


"รู้ตัวก็ดีแล้ว แพรจะได้ไม่ต้องพูดอีก"

"นี่แพรกำลังซ้ำเติมบีหรอ"

"เปล่าซะหน่อย แพรแค่อยากเตือนสติบีว่าความเอาใจแต่ใจของบีมันกำลังทำให้เกิดปัญหา"

"แล้วแพรจะให้บีทำยังไงล่ะ คริสเขาไม่ฟังบีเลยอ่ะ"


วทานิกาอยากจะเดินออกไปจากตรงนี้ซะจริงเพราะน้ำทิพย์ไม่ต่างอะไรจากเด็กเอาแต่ใจที่ไม่ยอมเข้าใจอะไรเลย


"บีอยากให้คุณคริสเขาฟังบี แล้วบีลองฟังคุณคริสเขาดูหรือยังล่ะแพรรู้นะว่าบีอยากให้งานมันออกมาดีแต่บีถามความต้องการของคุณคริสหรือยังว่าเขาต้องการอะไร"

"แต่ความต้องการของบีกับคริสมันไม่เหมือนกันสักนิด"

"ถ้างั้นก็เจอกันครึ่งทางสิ" น้ำทิพย์ยิ้มรับเพราะทางออกที่วทานิกาเสนอให้มันดูโอเคกับเธอและศิริน

"ขอบคุณนะแพร"



น้ำทิพย์เตรียมจะลุกและเดินไปหาศิรินแต่เจ้าตัวก็เดินมาเสียก่อนยังไม่ทันที่น้ำทิพย์จะได้พูดอะไรศิรินก็พูดแทรกขึ้นมาก่อน


"คริสอยากกลับแล้ว" 


แม้จะงงว่าเพราะอะไรศิรินถึงเดินออกจากร้านไปเลยเธอก็ได้แต่เดินตามคิดว่าศิรินต้องโกรธเธอมากแน่ๆเรื่องที่เธอเอาแต่ใจและไม่ยอมฟังหล่อน


"คริสคะ"

"พรุ่งนี้เช้าคริสต้องกลับไร่ บีจะไปด้วยกันไหม" นี่ศิรินต้องโกรธเธอมากแน่ๆถึงได้หนีกลับไร่แบบนี้

"แล้วเรื่องชุดละคะ"

"เรียบร้อยแล้วนิคะ"


มันจะเรียบร้อยได้ยังไงกันก็เธอยังไม่ได้ตกลงว่าจะเรื่องแบบไหนและเธอยังไม่ได้คุยกับศิรินด้วยซ้ำอย่าบอกว่าศิรินเลือกชุดตามใจตัวเองโดยไม่บอกเธอ


"ที่จริงชุดที่บีเลือกก็โอเคนะ"

"แต่คริสไม่ชอบ" น้ำทิพย์ว่าเสียงแผ่วเหมือนกำลังน้อยใจ

"คริสแค่บอกว่ามันโป๊ไป ไม่ใช่ไม่ชอบแล้วทำไมบีถึงอยากให้คริสใส่ละคะ"

"บีอยากให้คริสเป็นเจ้าสาวที่สวยที่สุดในงานและทำให้พวกเพื่อนๆบีตะลึงไปเลยว่าแฟนของบีสวยแค่ไหน" แววตาน้ำทิพย์ดูมีความสุขเมื่อนึกถึงสิ่งที่ตัวเองพูด


"ถ้าบอกกันแบบนี้ตั้งแต่แรกก็ยอมใส่ไปตั้งนานแล้วแหละ"


ศิรินเปิดประตูเข้าไปนั่งในรถทิ้งให้น้ำทิพย์ยืนอึ้งอยู่คนเดียวกว่าจะได้สติก็ตอนเธอเลื่อนกระจกและตะโกนบอกว่าอยากกลับบ้านนั้นแหละ




ตกลงเรื่องชุดกันได้เรียบร้อยแล้วก็เหลือสถานที่จากที่หาดูตามเว็บและเพื่อนแนะนำก็ยังไม่มีที่ไหนเข้าตาบางที่ราคาก็สูงลิ่วแต่จุคนได้น้อยส่วนที่รับคนได้เยอะก็ไม่โดนใจ มีเพื่อนสมัยเรียนของน้ำทิพย์ทำรีสอร์ทอยู่พัทยาและเสนอให้จัดงานที่นั้นเหมือนจะไปได้สวยแต่เมื่อวันก่อนเพื่อนของน้ำทิพย์พึ่งโทรมาบอกว่ามีกรุ๊ปทัวร์ของเพื่อนพ่อมาจัดสัมมนาตรงกับวันแต่งของน้ำทิพย์เลยไม่เหลือที่พักไว้เลย


"ยังหาสถานที่ไม่ได้อีกหรอคะ"


ศิรินเอ่ยถามน้ำทิพย์เพราะเธอเห็นเขาเครียดเรื่องนี้มาหลายวันแล้ว


"ถ้าหาไม่ได้ทำไมเราไม่จัดที่ไร่นี้ละคะ"


น้ำทิพย์เงยหน้ามองศิรินเหมือนบรรลุนิพพานเธอดึงตัวศิรินเข้ามานั่งตักและกอดร่างนุ่มนิ่มแนบแน่นแฟนเธอเหมือนนางฟ้ามาโปรดชัดๆ


"บีลืมไปสนิทเลย ว่ายังมีไร่นี้อยู่ทำไมคริสไม่บอกบีให้เร็วกว่านี้คะ"

"ก็นึกว่าบีไม่อยากจัดที่นี่ซะอีก"

"ทำไมคิดแบบนั้นละคะ เอาเป็นว่าสถานที่เราจัดที่นี่เนาะส่วนเรื่องที่พัก..เออ..คริสช่วยไปคุยกับคุณเปรมเจ้าของรีสอร์ทหน่อยได้ไหมคะ"

"ได้สิคะ เดี๋ยวเรื่องนั้นคริสจัดการเอง"

"ขอบคุณนะคะ"


น้ำทิพย์หอมแก้มคนบนตักแทนการขอบคุณศิรินตีเข้าที่แขนคนรักแก้เขินเพราะน้ำทิพย์ทำอะไรประเจิดประเจ่อเธอกับเขานั่งกันอยู่กลางถ้าใครเดินมาเห็นได้เป็นเรื่องแน่ๆ แต่คนอย่างน้ำทิพย์ไม่เคยจะแคร์เรื่องพวกนี้สักเท่าไหร่ใบหน้าเปื้อนยิ้มโน้มเข้ามาหาเธอช้าๆ ทำให้ศิรินหลับตาอย่างรู้ทันว่าน้ำทิพย์กำลังจะทำอะไร


"วันก่อนก็หอมแก้มโชว์ วันนี้จูบเลยหรอครับ"


เสียงของไม้ทำให้ศิรินผละตัวออกจากน้ำทิพย์แต่ก็ยังไม่ลุกจากตักคนรักเพราะน้ำทิพย์รั้งเอวของเธอเอาไว้


"ช่วยไม่ได้ นายชอบโผล่มาจังหวะแบบนี้เอง" น้ำทิพย์ตอบกลับอย่างยียวน

"เอาเป็นว่าให้อภัยครับผมไม่ถือสาคนกำลังจะแต่งงาน"

"คริสคะบีว่าคนสนิทของคริสเริ่มจะพูดไม่เข้าหูซะแล้วค่ะ"

"คริสเห็นด้วยค่ะ"


ศิรินยิ้มมุมปากอย่างเจ้าเล่ห์ปกติเธอมักจะเป็นฝ่ายแพ้เมื่อต่อกลอนกลับไม่แต่ครั้งนี้เธอกลับรู้สึกว่าเธอชนะเพราะน้ำทิพย์ช่วยเธอต่อกลอน


"สองรุมหนึ่งแบบนี้ไม่แฟร์เลยนะครับ"

"เอาน่า แพ้สักครั้งให้นายหญิงชื่นใจถือว่าฉันขอละกัน"

"คุณบีพูดแบบนี้ผมจะยอมให้ก็ได้ครับ"


จากที่ยิ้มเมื่อกี้ศิรินถึงกับยู่หน้าอยู่ดีๆเหมือนเธอกำลังโดนลูกน้องคนสนิทและคนรักรวมหัวมันแหย่เธอ อย่าให้ถึงทีเธอเอาคืนบ้างก็แล้วกันนะ..บี น้ำทิพย์



น้ำทิพย์ยืนคุมงานออร์แกไนที่วทานิกาจัดหามาให้เพราะเจ้าของบริษัทเป็นคนรู้จักของวทานิกาบริษัทนี้ถือว่าทำงานได้ตรงตามความตรงการของน้ำทิพย์เป็นอย่างมากแทบไม่มีตรงไหนต้องปรับแก้เลย ด้านศิรินเธอยังต้องเคลียออร์เดอร์ที่สั่งเข้ามาแม้ว่าจะหยุดรับออร์เดอร์ไปแล้วก็ตามแต่ออร์เดอร์เก่าก็ถือว่าเยอะพอสมควร


ภายในบ้านดูวุ่นวายไปเสียหน่อยเพราะเต็มไปด้วยทีมงานที่ช่วยกันจัดของให้เข้าที่เข้าทางเพราะอีกสองวันจะถึงวันงานตอนนี้โครงเหล็กที่เป็นซุ้มดอกไม้ก็เสร็จเรียบร้อย เหลือแต่ดอกไม้ที่ต้องนำมาตกแต่งก่อนวันงาน


"น้ำค่ะคุณบี" แม่บ้านถือน้ำมาให้เพราะเห็นว่าน้ำทิพย์ไม่ยอมพักกลัวว่าจะเหนื่อยเป็นลมเป็นแล้งไปเสียก่อน

"ขอบคุณค่ะ"


ทุกอย่างถูกดำเนินไปอย่างรวดเร็วเพราะไม่มีจุดไหนให้ต้องปรับแก้ จนตอนนี้เวลาล่วงเลยมาจนถึงเย็นน้ำทิพย์ให้ทีมงานกลับไปพักก่อนเพราะส่วนที่เหลือก็แค่ตกแต่งด้วยดอกไม้เท่านั้น


"ป้าค่ะ ถ้าคริสกลับมาแล้วถามหาบีบอกว่าขึ้นไปอาบน้ำนะคะ"

"ค่ะคุณบี"



ไล่หลังเพียงครึ่งชั่วโมงศิรินก็กลับมายังบ้านพักและสิ่งแรกที่เธอทำคือการถามหาน้ำทิพย์เพราะตั้งแต่เดินเข้าบ้านมาเธอยังไม่เห็นอีกคนเลย ป้าแม่เลยตอบตามที่น้ำทิพย์ได้บอกเอาไว้ ศิรินเองก็ขอตัวขึ้นไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าเหมือนกันเพราะวันนี้อากาศค่อนข้างร้อน เธอรู้สึกไม่ค่อยสบายตัวเท่าไหร่


"บี เปิดประตูให้คริสหน่อยสิ"


ศิรินเอ่ยเรียกคนในห้องเพราะประตูมันล็อกแต่ไม่มีเสียงตอบรับเลยสักนิดศิรินต้องเรียกซ้ำอีกครั้งก็ไม่มีทีท่าว่าน้ำทิพย์จะออกมาเปิดประตูให้เธอ คิดว่าน้ำทิพย์คงกำลังอาบน้ำอยู่แล้วไม่ได้ยินเสียงเธอ


"นายหญิงไม่ขึ้นไปเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วหรอคะ"

"บีล็อกห้องน่ะ เรียกก็ไม่ได้ยินสงสัยอาบน้ำอยู่"

"ทำไมวันนี้คุณบีอาบน้ำนานจังเลยคะ นี่ก็ครึ่งชั่วโมงได้แล้วนะคะ"


ได้ยินแบบนั้นศิรินก็ขอกุญแจสำรองจากแม่บ้านเพราะปกติน้ำทิพย์ไม่เคยอาบน้ำนานขนาดนี้ พอได้กุญแจมาแล้วศิรินก็ไขเข้าไปทันทีเพราะกลัวว่าถ้าน้ำทิพย์เป็นอะไรขึ้นมาจะช่วยไม่ทัน


"บี!"

"เห้ย!"


เสียงตกใจของคนในห้องพร้อมกับมือที่รวบผ้าเช็ดตัวขึ้นมาปิดตัวแทบไม่ทันเหมือนเวลากำลังหยุดเดินเพราะทั้งสองเอาแต่ยืนจ้องกันด้วยความตกใจ ศิรินเองก็ทำอะไรไม่ถูกไม่คิดว่าเปิดเข้ามาแล้วจะเจอน้ำทิพย์อยู่ในสภาพแบบนี้


"เออ..คริสคะ บีว่า.."

"อ๋อ คือ..คริส คริสว่าคริสออกไปก่อนดีกว่าเนอะ"


ศิรินรีบเดินออกจากห้องด้วยความเร็วเหตุการณ์เมื่อกี้ทำให้เธอลืมไปเลยว่าเธอขึ้นไปทำอะไรจนเสียงแม่บ้านดึงสติเธอกลับมา จากที่คิดว่าจะขึ้นไปอาบน้ำต่อน้ำทิพย์ก็เปลี่ยนใจว่าทานข้าวเย็นก่อนจะดีกว่า



วันนี้น้ำทิพย์ขอให้ศิรินอยู่บ้านเฉยๆส่วนเรื่องงานให้ไม้จัดการแทนไปก่อนเพราะเธอไม่อยากเห็นเจ้าสาวหน้าตาอิดโรยในวันแต่งงาน ศิรินก็รับปากอย่างไม่มีข้อโต้แย้งเธอนั่งมองน้ำทิพย์ที่ดูจริงจังกับการจัดงานมีบ้างที่เขาเดินเข้ามาถามเธอว่ามีตรงไหนอยากให้แก้ไขไหม เธอก็ตอบปฏิเสธเพราะทุกอย่างที่น้ำทิพย์วางไว้มันดูโอเคแล้ว


"คริสคะ เดี๋ยวสายๆแพรจะเอาชุดแต่งงานมาให้ลองนะคะ"

"ค่ะ"

"อ๋อ แล้วเดี๋ยวช่วงบ่ายทีมงานจะเอาดอกไม้มาตกแต่งบีเลือกดอกไม้ไว้เยอะเลยถ้าคริสไม่ชอบอันไหนก็สั่งให้เอาออกได้นะคะ"

"ค่ะ"

"แล้ว.."

"เหนื่อยไหมบี"


ศิรินถามขึ้นก่อนที่น้ำทิพย์จะพูดต่อเธอเคยคิดว่างานแต่งถ้าเราจ้างทีมงานแล้วเราก็จะได้นั่งสบายๆรอเข้าพิธีเท่านั้นแต่เปล่าเลยเจ้าของงานต่างหากที่ดูวุ่นวายกว่าคนอื่นๆ เธอดูจากแววตาของน้ำทิพย์ก็รู้ว่าเขาเหนื่อย


"เหนื่อยค่ะ แต่มีความสุขมากกว่า"


น้ำทิพย์กุมมือเธอไว้รอยยิ้มเขาบอกว่าเขามีความสุขจริงๆถึงแม้จะเหนื่อยกับการจัดงานก็ตาม เหนื่อยถึงขั้นที่เมื่อวานตอนเย็นน้ำทิพย์เผลอนอนแช่น้ำจนไม่ยินเสียงเรียกของเธอ


"ได้มองหน้าคริสแบบนี้ก็หายเหนื่อยเป็นปลิดทิ้งเลยค่ะ"

"ถ้าบีเหนื่อยบีก็พักสิ เดี๋ยวคริสจัดการต่อเอง"

"ไม่เป็นไรค่ะ บียอมเหนื่อย"


ศิรินไม่ตอบอะไรเพราะรู้ว่าต่อให้เธอหาเหตุผลมาลบล้างน้ำทิพย์ก็ไม่ยอมให้เธอต้องทำอะไรแน่นอนนอกจากชี้นิ้วสั่งการเท่านั้น นี่แหละน้ำทิพย์คนเอาแต่ใจ


"คุณบีคะ" เสียงทีมงานเอ่ยเรียก

"เดี๋ยวบีมานะ"



ช่วงบ่ายวทานิกานำเอาชุดที่เธอออกแบบมาให้ศิรินลองก่อนเพราะหากมีตรงไหนต้องปรับแก้เธอจะได้แก้ทัน ศิรินมองตัวเองผ่านกระจกแล้วอมยิ้ม


"พอดีเลยค่ะ"


วทานิกาเอ่ยบอกเพราะไม่มีตรงไหนให้ต้องปรับแก้ศิรินขอดูชุดของน้ำทิพย์เพราะเจ้าตัวไม่ว่างมาลองเพราะมัวแต่เตรียมงานอยู่ด้านล่าง ชุดของเธอและชุดของน้ำทิพย์เป็นโทนเดียวกันเนื้อผ้าก็ใส้สบายไม่ได้อึดอัดอย่างที่คิด


"ขอบคุณนะคะคุณแพร ถ้าไม่ได้คุณแพรบีต้องแย่แน่ๆเลยค่ะ"


นึกแล้วก็ขำตอนที่รู้ว่าน้ำทิพย์พยายามแค่ไหนกับการจัดหาร้านเช่าชุดเพราะจำนวนเงินที่มีมันไม่ได้มากมายถึงขั้นที่หาชุดราคาแพงได้ และเขาก็ไม่ยอมปรึกษาเธอด้วยกลัวว่าศิรินจะเสนอตัวเข้ามาช่วย


"ถือว่าเป็นของขวัญวันแต่งงานนะคะ ถ้าถึงงานแพรบ้างคงต้องรบกวนไวน์ชั้นดีจากไร่คุณคริส"

"ได้สิคะ ว่าแต่ว่าที่เจ้าบ่าวเป็นใครกัน บอกได้ไหมคะ"


ถึงก่อนหน้านี้จะมีเรื่องบาดหมางกันแต่พอเวลาผ่านไปศิรินและวทานิกาก็กลับมาคุยหยอกล้อและเป็นเพื่อนที่ดีต่อกันได้ไม่แน่ว่าในอนาคตอาจจะช่วยเหลือจุนเจือกันในหลายๆเรื่อง


"คุณคริสจะลองชุดใส่ตอนกลางคืนไหมคะ"

"ไม่ดีกว่าค่ะ ไว้ใส่วันงานทีเดียวเลยดีกว่า"


วันงานที่ศิรินหมายถึงก็คือวันพรุ่งนี้จากที่ใช้เวลาเตรียมงานหนึ่งเดือนเศษๆไม่คิดว่ามันเร็วขนาดนี้ อาจจะเพราะน้ำทิพย์ได้ดีไซน์เนอร์อย่างวทานิกาที่มีคนรู้จักในงานด้านนี้มาช่วยอีกแรง



เกือบจะเย็นทีมงานพึ่งนำดอกไม้มาตกแต่งเพราะตอนกลางวันแดดร้อนเกินทำให้ดอกไม้เหี่ยวได้ง่ายๆ ตอนนี้แดดเริ่มอ่อนลงทีมงานก็ช่วยกันตกแต่งอย่างขมักเขม้น ศิรินมองหาน้ำทิพย์พึ่งสังเกตได้ว่าน้ำทิพย์ไม่ได้อยู่แถวนี้เลย


"ป้าคะ เห็นบีหรือเปล่า"

"เห็นบอกว่าจะไปจัดการเรื่องไวน์และเครื่องดื่มที่จะใช้ในงานน่ะค่ะ"

"ขอบคุณค่ะป้า"


ดอกไม้ที่ใช้จัดในงานแทบจะไม่เหมือนงานแต่งงานงานอื่นเลยเพราะมันหลากสีสันไปหมดอย่างเช่นดอกกุหลาบสีขาวและสีชมพูไหนจะมีดอกลิลลี่และดอกไม้ชนิดอื่นอีก ถึงมันจะดูหลากหลายแต่พอจัดออกมาทันกลับดูเข้ากันเสียอย่างนั้น


"เออ..คุณคริสต้องการแก้ตรงไหนไหมคะ"


ทีมงานเดินเข้ามาถามตามที่น้ำทิพย์ได้บอกไว้เพราะเขากลัวว่ามันจะไม่ถูกใจศิรินแต่เท่าที่ดูก็ยังไม่มีตรงไหนที่จะไม่ถูกใจมันดูดีซะจนศิรินไม่อยากให้แก้ตรงไหนเลย


"ไม่ค่ะ แค่นี้ก็สวยแล้วค่ะ"


งานเริ่มเป็นรูปเป็นร่างมากขึ้นกว่าเมื่อวานที่แม่แต่โครงเหล็ก และภายในบ้านก็เป็นทีมงานอีกกลุ่มที่ช่วยเตรียมของในพิธีหมั้นซึ่งดูละเอียดและปราณีตกว่างานด้านนอก ศิรินกำลังจะเดินเข้าไปดูใกล้ๆแต่เสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้นมาเสียก่อน


"ฮัลโหลบี"

'คริสคะ ให้คนรถไปรับแม่ที่สนามบินหน่อยสิคะ'

"ไหนบอกว่าแม่จะมาพรุ่งนี้เช้าไม่ใช่หรอคะ"

'พอดีว่าไฟท์พรุ่งนี้เช้าไม่มีน่ะค่ะ ตอนนี้บีไม่สะดวกด้วยคริสช่วยเป็นธุระให้บีหน่อยนะคะ'

"ก็ได้ค่ะ"


ศิรินมองหาคนรถของเธอเพราะเมื่อกี้เธอยังเห็นเขาเดินอยู่แถวนี้อยู่เลยแต่ตอนนี้เธอกลับมองไม่เห็นเขาซะอย่างนั้น ศิรินจึงหันไปหาแม่บ้าน


"อ้อน ช่วยไปตามคนรถให้หน่อยนะ"

"เออ..พอดีทีมงานขอยืมรถทางเราไปช่วยขนดอกน่ะค่ะ"


ตอนนี้เหมือนว่าเธอกำลังงานเข้าเพราะไม่มีรถไปรับแม่ส่วนไม้ก็อยู่กับน้ำทิพย์อีก เธอมองหาคนช่วยก็ไม่เห็นว่ามีใครจะว่างเลย


"มีอะไรหรือเปล่าคะคุณคริส" เหมือนเสียงสวรรค์

"คุณแพร"


ศิรินฉีกยิ้มกว้างจนวทานิกาไม่เข้าใจว่าเธอไปอารมณ์ดีมาจากไหนกว่าจะเข้าใจก็ตอนขึ้นรถมาเรียบร้อยแล้ว


"ขอบคุณนะคะ ไม่ได้คุณแพรคริสต้องแย่แน่ๆ"

"วันนี้คุณคริสขอบคุณแพรหลายรอบแล้วนะคะ ไม่เป็นไรหรอกค่ะเรื่องแค่นี้เอง"

"ถึงจะอย่างนั้นก็ต้องขอบคุณอยู่ดีค่ะ"



ทุกอย่างถูกจัดเตรียมไว้เรียบร้อยพร้อมสำหรับงานหมั้นและงานแต่งในวันพรุ่งนี้ ศิรินยืนมองพื้นที่ด้านล่างที่ถูกตกแต่งอย่างสวยงามคิดไม่ถึงว่ามันจะเป็นงานของเธอ


"มายืนทำอะไรตรงนี้คะ"


น้ำทิพย์สวมกอดกันจากทางด้านหลังกลิ่นครีมอาบน้ำอ่อนๆและอ้อมกอดอุ่นจากตัวน้ำทิพย์กับลมเย็นๆทำให้เธอรู้สึกผ่อนคลายอย่างบอกไม่ถูกแต่มันรู้สึกดีมากๆเลยล่ะ


"ตื่นเต้นจังเลยเนาะ"


ศิรินไม่ได้ตอบคำถามที่น้ำทิพย์ได้เอ่ยถามไปแต่เธอกลับบอกความรู้สึกที่ตัวเองกำลังรู้สึกอยู่ ทำให้น้ำทิพย์แอบยิ้มและเข้าใจว่าเพราะอะไรทำถึงทำให้ศิรินออกมายืนตากลมอยู่ตรงนี้


"บีอยากให้ถึงพรุ่งนี้เร็วๆค่ะ อยากเห็นคริสในชุดเจ้าสาวจะแย่อยู่แล้ว"


ศิรินยิ้มให้กับคำพูดนั้นและบิดตัวหันหน้าเข้าหาน้ำทิพย์


"ทำไมต้องเป็นคริสล่ะบี"


น้ำทิพย์ไม่เข้าใจว่าศิรินหมายถึงอะไร สีหน้าเธอคงแสดงออกชัดเจนไปหน่อยจนศิรินต้องขยายความ


"ทำไมถึงเลือกคริสเป็นเจ้าสาว"


แววตาที่จดจ่อรอคำตอบทำให้น้ำทิพย์นึกแกล้งแต่คิดว่าเวลาแบบนี้มันไม่ควรเพราะศิรินคงอยากรู้คำตอบจริงๆว่าเพราะอะไรถึงได้เกิดงานแต่งงานขึ้น


"เพราะบีรักคริสไง"


ถึงตรงระเบียงจะมืดยังไงเธอก็เห็นว่าศิรินกำลังหน้าแดงและที่เงียบไปก็คงเพราะว่าเขินอยู่ก็เป็นซะแบบนี้จะไม่ให้เธอรักได้ยังไงกัน


"ดึกแล้ว คริสว่าเราไปนอนกันดีกว่านะ"


ศิรินบ่ายเบี่ยงเปลี่ยนเรื่องเพื่อแก้อาการเขินของตัวเอง ทำทีว่าจะเดินหนีแต่ก็ถูกน้ำทิพย์รวบตัวเองไว้


"ไหนๆก็ต้องนอนแยกห้องกันแล้วขออยู่แบบนี้อีกห้านาทีนะคะ"


ตามประเพณีก่อนวันแต่งบ่าวสาวต้องห้ามเจอหน้ากันและแยกกันอยู่แต่ในกรณีของน้ำทิพย์แม่บอกว่าให้แยกกันนอนก็พอแล้ว น้ำทิพย์จึงกอบโกยอ้อมกอดของศิรินให้ได้มากที่สุดเพราะกว่าจะเช้าก็อีกหลายชั่วโมง


"พอแล้วค่ะ ไปพักผ่อนกันพรุ่งนี้ต้องตื่นแต่เช้านะ"

"เดี๋ยวบีเดินไปส่งที่ห้องนะคะ"


ถึงจะปฏิเสธแต่น้ำทิพย์ก็ดื้อดึงจะเดินมาส่งให้ได้เธอรู้หรอกว่าเขาต้องการจะยืดเวลาให้อยู่กับเธอนานๆ ไม่ใช่ว่าเธอไม่อยากอยู่กับน้ำทิพย์หรอกนะ แต่งานพรุ่งนี้มันหนักอาจจะทำให้เธอและน้ำทิพย์เหนื่อยกันทั้งคู่เลยอยากให้พักผ่อนเอาแรงให้เต็มที่


"บอกฝันดีบีหน่อยสิคะ"

"ฝันดีนะคะ"


ศิรินเอ่ยบอกอย่างว่าง่ายเพราะไม่อยากให้น้ำทิพย์งอแง ส่วนเจ้าตัวก็ยิ้มไม่หุบและเอ่ยบอกกลับพร้อมกับดึงว่าที่เจ้าสาวมาจูบอยากไม่กลัวว่าจะมีใครผ่านมาเห็น


"ฝันดีค่ะ"




นาฬิกาบอกว่าตอนนี้ตีสามครึ่งศิรินลุกขึ้นไปอาบน้ำแต่งตัวเพราะนัดกับช่างแต่หน้าไว้ตอนตีสี่และเขาก็มาตรงตามเวลาเป๊ะเอ่ยทักทายทำความรู้จักกันสองสามประโยคเขาก็เริ่มทำหน้าที่ของเขาทันที ส่วนเธอก็ต้องนั่งนิ่งๆให้ช่างแต่งหน้าทำงานได้สะดวก


"ผิวหน้าคุณคริสเนียนมากๆเลยนะคะสวยสมวัยมากๆเลยค่ะ เผลอๆหน้าเด็กกว่าคนวัยเดียวกันซะอีก"

"วัยเดียวกันนี่หมายถึงวัยไหนหรอคะ"

"วัยเบญจเพศไงคะ"


ศิรินอมยิ้มเล็กน้อยเพราะช่างแต่งหน้าคงจะยังไม่ทราบว่าเธอน่ะอายุเลยวัยเบญจเพศไปตั้งหนึ่งรอบแล้วแต่กลัวว่าเขาจะหน้าแตกหากไปพูดกับคนอื่นศิรินเลยบอกไปว่าเธออายุเท่าไหร่


"ที่จริงคริสเลยวัยนั้นมานานแล้วค่ะ"

"ตายจริง ถ้าให้เดาคงจะสามสิบต้นๆใช่ไหมคะ"

"สามสิบเจ็ดค่ะ"

"ว้าย จริงหรอคะเนี่ย ไม่ได้อำกันเล่นหรอกนะคะ"


พี่ช่างแต่งหน้าหญิงในร่างชายคนนี้ดูจะตกใจเอามากๆพอเธอย้ำว่าจริงเขาก็เอ่ยถามถึงเรื่องการดูแลผิวหน้าไหนจะถามเรื่องครีมบำรุงต่างๆนานา เกิดเสียงพูดคุยตลอดการแต่งหน้าทำให้ศิรินเริ่มเรื่องความง่วงไปเสียสนิท


ตอนนี้ตีห้าครึ่งวุ้นเส้นช่วยวทานิกาถือชุดแต่งงานเข้ามาในบ้านเจอแม่เข้าพอดีเพราะกำลังเช็คความเรียบร้อยกันอยู่


"สวัสดีค่ะแม่"

"สวัสดีจ๊ะหนูแพร"

"บ่าวสาวล่ะคะ"

"แต่งหน้าอยู่น่ะจ๊ะ หนูแพรขึ้นไปได้เลยนะ"

"ค่ะ แพรขอตัวก่อนนะคะ"


วทานิกาเดินเข้ามาในห้องของศิรินช่างแต่งหน้าก็พึ่งแต่งหน้าให้เจ้าสาวเสร็จพอดี


"ลงจากคานได้สักทีนะแก"

"นี่คุณ พูดอะไรแบบนั้นล่ะ" วทานิกาถึงกับตีแขนวุ้นเส้นที่พูดจาไม่เข้าหู

"ไม่เป็นไรค่ะคุณแพร คริสไม่ถือสาคนพูดจาไม่รู้เรื่อง"

"แหม เดี๋ยวนี้เข้าขากันจังเลยนะ"


วุ้นเส้นแอบจิปากนิดๆที่สองคนนี้กำลังรุมเธอ


"เดี๋ยวแพรขอเอาชุดไปให้บีก่อนนะคะ"


วทานิกาเดินออกจากห้องไปปล่อยให้เพื่อนสนิทอย่างศิรินและวุ้นเส้นคุยกันระหว่างที่ศิรินทำผมไปด้วย วทานิกาเดินมายังอีกห้องที่อยู่เยี่ยงๆกัน เห็นช่างแต่งหน้าทำผมเดินกลับมาทางเธอ


"เสร็จแล้วหรอคะ"

"ยังไม่ได้แต่งเลยค่ะ พวกเราเคาะห้องตั้งนานคุณบีไม่ยอมเปิดประตูเลยค่ะ"


วทานิกาเดินนำช่างทั้งสองมายังห้องน้ำทิพย์อีกครั้งเธอลองเคาะประตูแต่ก็ไม่มีเสียงตอบรับเคาะอีกรอบพร้อมเอ่ยเรียกน้ำทิพย์แต่ข้างในก็เงียบสนิท วทานิกาเลยต่อสายหาคนเป็นแม่ทันที


"แม่คะ ให้คนมาเปิดประตูห้องบีหน่อยสิคะ"


เมื่อเปิดประตูเข้ามาได้แล้วสิ่งที่เห็นคือน้ำทิพย์หลับไม่รู้เรื่องอะไรเลย คนเป็นแม่จึงจัดการเดินเข้าไปปลุกส่วนคนที่เหลือก็ยืนกดดันน้ำทิพย์อยู่รอบเตียง


"บีลูก สายแล้วนะ"

"อื้อแม่ บีง่วงอ่ะ" อีกคนงอแงและนอนต่อ

"สงสัยงานแต่งวันนี้คงต้องยกเลิกแล้วมั้งคะเพราะว่าเจ้าบ่าวไม่ยอมตื่น" 


วทานิกาเน้นคำว่าเจ้าบ่าวเสียงดังฟังชัดสักพักเหมือนคนที่นอนอยู่จะระลึกได้ว่าวันนี้เป็นวันสำคัญของตัวเองผ้าห่มถูกถีบออกพร้อมร่างเพียวบางที่ดีดตัวลุกขึ้น


"แม่ ตอนนี้กี่โมงแล้วอ่ะ"

"จะหกโมงแล้ว"

"ตายๆๆ สายแล้วอ่ะแม่ ทำไงดีๆ"


น้ำทิพย์ถึงกับรนรานเพราะเธอตั้งนาฬิกาปลุกไว้ตั้งแต่ตีห้าแต่เหมือนว่าเธอจะไม่ได้ยินเสียงมันตอนนี้เจ้าตัวก็เดินวนไปวนมาจนทุกคนเริ่มจะเวียนหัว


"ใจเย็นๆบี แพรว่าบีไปอาบน้ำนะจะได้มาแต่งหน้าแต่งตัว"

"โอเคๆ"


ใช้เวลาแค่สิบนาทีในการอาบน้ำเท่านั้น น้ำทิพย์ก็มานั่งให้ช่างแต่งหน้าทำผมวทานิกาและแม่ก็ต้องกับต้องปาดเหงื่อการเข้านอนไวไม่ได้ช่วยให้น้ำทิพย์ตื่นเช้าได้เลย



แม่อยู่ช่วยน้ำทิพย์แต่งตัวส่วนวทานิกาก็กลับมายังห้องของศิรินเพราะเธอจะมาช่วยศิรินแต่งตัวอาจจะด้วยชุดศิรินที่มันยุ่งยากกว่าของน้ำทิพย์ รอจนถึงเจ็ดโมงครึ่งช่างทำผมก็ทำผมให้ศิรินเสร็จพอดี


"หิวไหมแกทานไรก่อนไหม"


วุ้นเส้นเอ่ยถามเพื่อนเพราะถ้าศิรินไม่ทานตอนนี้กว่าจะได้ทานอีกทีก็น่าจะตอนบ่าย ศิรินพยักหน้ารับวุ้นเส้นก็จัดการเดินไปหาอะไรที่ทานรองท้องมาให้


"ระหว่างรอวุ้นแพรแต่งตัวให้คุณคริสเลยดีกว่าค่ะ"


เนื่องจากชุดของศิรินเป็นเกาะอกและพาดทับด้วยสไบและข้างล่างก็เป็นผ้าซิ่นวทานิกาเลือกออกแบบโดยใช้ผ้าที่ใส่สบายเป็นผ้านิ่มใช้เวลาอยู่นานพอสมควรเพราะรายละเอียดในการใส่ชุดไทยค่อนข้างเยอะ


"สวยมากเลยค่ะคุณคริส"


วทานิกามองศิรินผ่านกระจกจากที่เมื่อวานแค่ลองชุดก็ว่าสวยแล้ววันนี้ศิรินแต่งหน้าด้วยยิ่งสวยเข้าไปอีก ผมที่เกล้าขึ้นและมีการถักเปียเล็กน้อยตกแต่งด้วยดอกไม้สดสีขาวกับปิ่นปักผมสีทองให้เข้ากับชุด


การแต่งหน้าก็จะเป็นโทนอ่อนดูหวานๆรับกับชุดสไบเปิดไหล่ทุกอย่างดูลงตัวไปหมดไหนจะผิวขาวเหมือนน้ำนมของศิรินยิ่งทำให้ชุดที่เป็นสีทองดูดึงดูดเข้าไปอีก


"โห นี่ใช่นายหญิงเจ้าของไร่หรือเปล่าเนี่ย"


วุ้นเส้นที่เดินเข้ามาก็ยังอดแซวไม่ได้เพราะเธอไม่เคยศิรินแต่งตัวด้วยชุดไทยแบบนี้มาก่อนอย่าว่าแต่แต่งชุดไทยเลยหน้าศิรินปกติก็ไม่ค่อยจะแต่งหรอกแม้ตอนอยู่เมืองนอกจะเที่ยวกันบ่อยศิรินก็เพียงแค่แต่งอ่อนๆเท่านั้น


"ถ้ารู้ว่าแกจะสวยขนาดนี้ ฉันจีบแกไปนานล่ะ"


ศิรินเหลือบไปมองวทานิกาเพราะวุ้นเส้นดันเผลอพูดจาแบบนั้นออกมาแต่วทานิกาก็ไม่ได้อะไรคงจะรู้ว่าวุ้นเส้นก็แค่พูดเล่นไปตามประสาคนพูดมากนั้นแหละ


"พูดอะไรเกรงใจคนข้างๆหน่อยไหม"

"คุณแพรคะ ฉันไม่ได้หมายความอย่างที่พูดจริงๆหรอกนะ"

"แพรเข้าใจค่ะ ถึงคุณจีบคุณคริสจริงแพรว่าคุณคริสเข้าไปเอาคุณหรอก จริงไหมคะคุณคริส"

"จริงค่ะ"

"อ้าว นี่ฉันโดนรุมอีกแล้วหรอ"


ทั้งสองหัวเราะออกมาพร้อมกันทำให้วุ้นเส้นได้แต่ยิ้มแห้งๆก่อนจะขอตัวไปดูขบวนเจ้าบ่าวเสียหน่อยว่าเตรียมพร้อมหรือยัง


"เฮ้อ เสร็จสักที"


น้ำทิพย์ถอนหายใจอย่างโล่งอกเพราะเหลือเวลาอีกครึ่งชั่วโมงแต่ก่อนจะไปรวมกับขบวนขันหมากก็แอบส่องกระจกดูตัวเองเสียหน่อยก่อนจะฉีกยิ้มกว้าง


ชุดของน้ำทิพย์เป็นเสื้อเชิ้ตผ้าไหมสวมทับด้วยสูทสีครีมและข้างล่างนุ่งโจงกระเบนสีทองเข้มเพราะจะได้เข้ากับชุดเจ้าสาวน้ำทิพย์ดูจะภูมิใจกับชุดที่ดูเข้ากับตัวเองไม่น้อย


"ลงไปเตรียมตัวได้แล้วบี"



ตอนนี้ทุกอย่างถือว่าพร้อมหมดแล้วรอก็แต่ขบวนขันหมากเท่านั้นรออีกแค่หนึ่งนาทีตามฤกษ์เก้าโมงเก้านาที พอได้เวลาขบวนเจ้าบ่าวก็แห่กันมาเสียงดนตรีดังบอกว่าได้เวลาแล้ว



ทางด้านศิรินความตื่นเต้นเริ่มก่อตัวขึ้นทุกทีที่ใกล้ถึงเวลาทุกอย่างทำให้ศิรินเริ่มไม่เป็นตัวของตัวเองใจมันก็เต้นแรงแทบจะหลุดออกมาสองมือบีบกันแน่นพยายามหายใจเข้าลึกๆและทำตัวให้นิ่งเข้าไว้แต่ก็ไม่เป็นผลจนวทานิกาต้องช่วยปลอบ



เมื่อขบวนขันหมากฝ่าด้านประตูเงินประตูทองเข้ามาได้แล้วก็มานั่งรอเจ้าสาวซึ่งวุ้นเส้นอาสาเดินมาตามศิริน ทุกคนจดจ่อรอดูความสวยงามของเจ้าสาวและก็ไม่ทำให้ทุกคนผิดหวังเพียงแค่ศิรินก้าวออกมาสายตาทุกสายตาจับจ้องด้วยความชื่นชม


"บี!"

"คะ"

"เดินไปรับหนูคริสสิลูก"


น้ำทิพย์ที่มัวแต่ตกอยู่ในภวังค์โดนคนเป็นแม่สะกิดให้เดินไปรับเจ้าสาวมานั่งข้างก่อนที่พิธีจะดำเนินการและทุกอย่างก็รายรื่นไปได้ด้วยดีจนจบพิธี


"จะมองอีกนานไหมคะ" ศิรินเอ่ยถามเพราะตอนนี้เข้ามาในห้องแล้วน้ำทิพย์ยังมองเธอไม่เลิก

"ก็แฟนบีสวยนี่นา ไม่ใช่สิต้องเรียกว่าเมียต่างหาก"

"บี!"

"หรือไม่จริงล่ะ คริสเป็นเมียบีแล้วนะ"


น้ำทิพย์ดึงศิรินเข้ามากอดจนจมูกของทั้งคู่แทบจะชนกันความดีใจและอาการเขินของศิรินมันแสดงออกผ่านใบหน้าที่แดงก่ำอย่างเห็นได้ชัด น้ำทิพย์อดใจไม่ไหวที่จะหอมแก้มอีกคนฟอดใหญ่ทำให้ศิรินเขินหนักกว่าเดิมไปอีก


"ปล่อยได้แล้ว คริสจะไปเปลี่ยนเสื้อผ้า"

"บีว่าเราเข้าห้องหอตอนนี้เลยดีไหมคะ"

"ทะลึ่ง!"



งานตอนกลางคืนดูจะผ่อนคลายลงมาหน่อยเพราะไม่ได้มีพิธีการอะไรมากมายและแขกที่มาร่วมก็เป็นพวกเพื่อนๆของน้ำทิพย์เสียส่วนใหญ่ส่วนแขกฝั่งศิรินล้วนแต่เป็นคู่ค้าซะมากกว่าเพราะเพื่อนสมัยเรียนไม่สามารถบินมาร่วมงานได้ แต่แขกคนพิเศษของศิรินที่ไม่มาไม่ได้เลยพี่ชายของเธอ


"โอโห้ นายหญิงของพี่สวยที่สุดเลยค่ะ"

"ทำไมมาช้าจังละคะ คริสนึกว่าจะไม่มาซะแล้ว" ศิรินอดที่จะงอแงไม่ได้ก็เคนเล่นมาซะใกล้เวลางาน

"ไฟท์มันดีเลนิดหน่อยค่ะ"


ทุกอย่างคล้ายงานแต่งของเคนและซินดี้ต่างกันตรงที่ว่างานแต่งของศิรินและน้ำทิพย์ดูสดใสมีสีสันกว่าก็ดูจากดอกไม้ที่หลากหลายสายพันธ์บางคนอาจจะคิดว่าคนจัดต้องจัดแบบมั่วๆที่คิดจะจับอะไรใส่ก็ใส่ไป ซึ่งก็คิดถูกเพราะน้ำทิพย์เป็นคนบอกให้จัดแบบนั้นและมันก็ออกมาดูลงตัว


และเพื่อคลายความสงสัยตอนพิธีกรถามน้ำทิพย์เลยบอกว่าเหตุที่ใช้ดอกไม้หลายสายพันธุ์เพราะเธอและศิรินค่อนข้างแตกต่างกันการที่ดอกไม้ไม่ในโทนเดียวกันมันก็เหมือนกับชีวิตของเธอและศิริน ถึงแม้จะต่างแต่มันก็มีบางอย่างที่ทำมันทำให้เข้ากันได้ก็คือความลงตัว


เสร็จพิธีก็มีปาร์ตี้ชุดใหญ่งานแต่งของน้ำทิพย์ทั้งทีจะน้อยหน้าคนอื่นได้อย่างไรกันเธอก็จัดดีเจที่กำลังเป็นขวัญใจวัยรุ่นพร้อมกับพิตตี้สาวมาต้อนรับแขกในงาน และศิรินก็พึ่งได้รู้ว่าที่น้ำทิพย์บอกว่ายุ่งๆที่แท้ก็ยุ่งเรื่องนี้


"มองพริตตี้ตาไม่กระพริบเลยนะคะ"

"บี บีก็แค่..เช็คความเรียบร้อยค่ะว่าแขกเขาชอบหรือเปล่า"


ที่จริงพริตตี้พวกนี้ก็จ้างมาเพื่อสนองนีดตัวเองทั้งนั้นศิรินก็ไม่ได้ติดใจอะไรหากน้ำทิพย์จำทำอย่างนั้นเพราะวันนี้เธออยากให้เขาปลดปล่อยให้เต็มก่อนที่หลังจากนี้จะไม่มีโอกาศ



Happy Ending

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 131 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

987 ความคิดเห็น

  1. #985 pingpangl (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2562 / 12:03
    ก่อนที่หลังจากนี้จะไม่มีโอกาส 55555 ชอบมากค่ะไรท์ พึ่งอ่านจบ:) มันน่ารักมากมากกกเลยยย!!
    #985
    0
  2. #876 nanaki_yui (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2561 / 22:11
    ชีวิตมันเริ่มหลังจากแต่งงานไปแล้วค่ะ
    เตรียมรับชะตากรรมตัวเองได้เลยคนบีบี
    #876
    0
  3. #858 TIST_CHILL (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2561 / 17:17
    น้องบีรู้ชะตากรรมตัวเองยัง55555 จบแล้วววเสียดายจังจะมีตอนพิเศษไหมน้า
    #858
    0
  4. #856 clubbc (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2561 / 11:32
    ปลดปล่อยให้เต็มที่เลยนะน้องบี หลังจากนี้นายหญิงไม่ปล่อยแล้วนะ555
    #856
    0
  5. #855 MooKky\'s Organo (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2561 / 10:28
    จบแล้วๆๆ ขอบคุณมากๆนะคะ เราต้องคิดถึงนายหญิงกับบีมากๆแน่เลย
    #855
    0
  6. #854 NISI_WOO (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2561 / 10:04
    55555 พี่บีนี่งานแต่งยังจะดูพริตตี้อีกหรอ
    #854
    0
  7. #853 lovefilmmy1906 (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2561 / 09:59
    น่ารักมากๆเลยค่ะ ถึงเราจะไม่ค่อยได้เม้นบ่อยแต่ก็ติดตามตลอดเลยนะคะ ขอบคุณสำหรับฟิคดีๆเรื่องนี้นะคะ เราจะติดตามผลงานคุณต่อไป :)
    ปล.คงคิดถึงคุณบีกับนายหญิงแย่เลย T____T
    #853
    0
  8. #852 kaimuk544 (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2561 / 09:03
    ขำอะ จะไม่มีโอกาสอีก555555
    #852
    0
  9. #851 VPNS (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2561 / 08:55
    จบเเล้วหรอไรท์Happy endingน่ะ
    ขอตอนพิเศษนะไรท์pls
    #851
    0
  10. #850 homesixth (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2561 / 08:48
    น่ารักมากเลย ขอบคุณนะคะสำหรับฟิคสนุกๆค่ะ ^^
    #850
    0
  11. #849 Namthip_BC (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2561 / 07:59
    พี่บีจะไม่มีโอกาศอีกแล้ว55555
    #849
    0
  12. #848 Pream_fata (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2561 / 06:40
    มีพิเศษใส่ไข่มั้ยคะ
    #848
    0
  13. #847 pmnik (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2561 / 05:46
    สนุกมากค่ะ ขอคุณนะคะ
    #847
    0
  14. #846 Arsathai (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2561 / 02:04
    ชอบมากๆนะไรท์ ขอบคุณที่แต่งเรื่องนี้สนุกครบรสจริงๆ
    #846
    0
  15. #845 AmolvanMN (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2561 / 01:14
    หลังแต่งงานนี่ คนบีๆต้องกลายเป็นคนกลัวเมียแน่นอนค่ะ ไม่ต้องมีใครมาฟันธง เราฟันเฟิร์มเองค่ะ 55555
    #845
    0
  16. #844 Delight (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2561 / 01:10
    รักคุณบีกับนายหญิงคริสมากๆเลยค่ะ ขอบคุณนะคะที่แต่งเรื่องนี้ สนุก ตลก มีเศร้าบ้าง ชอบมากๆเลยค่ะ ^^
    #844
    0
  17. #842 nanaki_yui (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2561 / 14:32
    แกล้งนายหญิงเลยค่ะคนบีบี แต่หลังแต่งงานก็เตรียมตัวนะคะ...เตรียมใจไว้เลย
    #842
    0
  18. #841 บีคริส (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2561 / 11:17
    น่ารักจริงๆทั้งน้องบีทั้งนายหญิงคริส แต่งงานแล้วมีลูกเยอะๆเลยนะ
    #841
    0
  19. #840 Pream_fata (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2561 / 07:56
    เอาคืนแบบไหนคะนายหญิง
    #840
    0
  20. #839 karn (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2561 / 00:35
    นับวันนายหญิงยิ่งน่ารัก ยิ่งอ่านก็ยิ่งเขิน หลงรักเลย ไม่อยากให้จบเลยอ่า
    #839
    0
  21. #838 TIST_CHILL (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2561 / 18:34
    อ้าวไม้ย้ายพวกหรอ55
    #838
    0
  22. #837 Arsathai (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2561 / 18:17
    นั่งตงนั่งตัก สวีทกันจริงๆเลย หมั่นใส้คุณบี
    #837
    0
  23. #836 Delight (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2561 / 17:40
    คุณศิรินน่ารัก ให้คุณบีแกล้งบ่อยๆ
    #836
    0
  24. #835 clubbc (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2561 / 17:39
    ระวังจะโดนนายหญิงเอาคืนนะน้องบี55
    #835
    0
  25. #834 pmnik (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2561 / 17:36
    จะเป็นฝั่งเป็นฝาแล้วดีใจ
    #834
    0