คัดลอกลิงก์เเล้ว

#highlightชีวิต

โดย Rabbit K.

เรามักจะตกหลุมรัก คนที่เราไม่สามารถมีเขาในชีวิตได้

ยอดวิวรวม

48

ยอดวิวเดือนนี้

0

ยอดวิวรวม


48

ความคิดเห็น


0

คนติดตาม


1
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  5 ก.ค. 61 / 00:34 น.
นิยาย #highlightԵ

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
   สวัสดีค่ะนิยายเรื่องนี้เป็นเรื่องแรกของเรา ฝากด้วยนะคะ~



  
เรามักจะตกหลุมรัก คนที่เราไม่สามารถมีเขาในชีวิตได้


-ป่าปิง-

Twitter:mmandtkster

เนื้อเรื่อง อัปเดต 5 ก.ค. 61 / 00:34


   

                                                   Highlight Intro

 

9.36

แสงเล็ดลอดผ่านหน้าต่างใสที่มีต้นกระบองเพชรอยู่ตรงขอบหน้าต่างผ่านมาจนตกกระทบกับหน้าขาวแก้มใสปากเล็กๆ ของคนที่กำลังรู้ตัวว่าได้เวลาตื่นแล้ว

.

.

งื้ออ

คนตัวเล็กที่ลงจากเตียงเพื่อยืดตัวเต็มความสูง คนตัวเล็กเข้าของส่วนสูง165เซนติเมตร ที่ขยี้ตาขยี้แก้มจนเกิดรอยแดงที่หน้า เอื้อมมือไปหยิบโทรศัพท์มือถือเคสสีเหลืองของเขา แล้วกดไปที่แอพพลิเคชั่นสีชมพูเพื่อกดเข้าไปส่องดุรูปของใครบางคนที่เค้ารู้จักดี แต่คนในภาพไม่รู้จักเค้าหรอก ถึงเค้าจะน้อยใจนิดๆแต่ก็ทำได้แค่น้อยในเมื่อไม่ว่ายังไงก็ไม่สามารถมีเค้าในชีวิตจริงได้ ก็คงไม่เสียเวลามานั่งน้อยใจเค้าแล้วทรมานตัวเองไม่ดูรูปเค้า คงทำไม่ได้

ตึ้ง!!

เสียงจากแอพพลิเคชั่นสีเขียวดังขึ้น ทำให้คนตัวเล็กถึงกับถอนหายใจด้วยความขัดใจ ทำไมต้องมาคุยกันในตอนดูรูปเค้าคนนั้นด้วยนะ เฮ้อ

  -กลุ่มสีเหลือง [call]

-ลูกหมู

[ตื่นกันยัง]

-สารสี

[เพิ่งตื่น มีไรเปล่า]

-ลูกหมู

[ประกาศผลแล้วนะเว๊ย]

“เฮ้ย มหาวิทยาลัยประกาศแล้วจริงหรอ”คนตัวเล็กทำตาโตเมื่อคนในสายบอกว่ามหาวิทยาลัยประกาศผลการสอบแล้ว

-ลูกหมู

[ใช่แล้ว ประกาศแล้วที่เป็นข่าวดีกว่านี้ก็คือ...]

-สารสี

[คือไรวะ อย่าลีลา]

“พูดมาเร็วหมู”คนตัวเล็กตื่นเต้นจนฉี่จะราดอยู่แล้ว แต่คนในสายก็ยังลีลา

-ลูกหมู

[พวกเราติดคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์!!]

-สารสี

[กรี๊ดดดด]

“เฮ้ยจริงหรอวะ นี่พวกเราติดแล้ว ติดสถาปัตยกรรมศาสตร์”

-ลูกหมู

[อีกเรื่องหนึ่งเพื่อน สำหรับมึงโดยเฉพาะเลยปิง]

ลูกหมูพูดกับผม ใช่ครับผมชื่อป่าปิง ผมก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไมพ่อกับแม่ถึงตั้งให้ว่าป่าปิง แต่ถ้าถามว่าชอบไหม มันก็ไม่ได้แย่นะครับ ง่ายๆก็ไม่มีใครชื่อเหมือนผม ฮ่าแค่นี้ก็สบายใจแล้วครับ เพราะผมเป็นคนไม่ชอบจำอะไรง่ายๆคือขี้ลืม แงอย่าว่าหนู ผมแค่ไม่ชอบจำถ้าชื่อเหมือนกันเยอะๆเราก็ต้องมาจำอีกว่าคนนี้คนนั้น ชื่อนี้แล้วต่อท้ายว่าอะไรบ้าง ผมจำหน้าคนยากครับ หลายครั้งที่มีคนเข้ามาทักแล้วผมก็จำไม่ได้ แต่มีคนคนนึงที่ผมจำทั้งชื่อและจำทั้งหน้าได้โดยไม่ต้องพยายามเลยแหละ

-ลูกหมู

[เราสอบติดที่มหาวิทยาลัยER ซึ่งมึงก็น่าจะรู้นะปิงว่ารุ่นพี่เราคือใคร]

ลูกหมูเป็นเพื่อนผมครับ เธอเป็นผู้หญิงแมนๆที่ดูแมนแต่หน้าตาน่ารักเลยแหละ ถึงคนอื่นๆจะชอบแซวว่าผมที่เป็นผู้ชายยังน่ารักกว่ามันก็ตาม แต่ถ้าเอาหลักความเป็นจริงลูกหมูน่ารักมากเลยนะครับ แค่เป็นคนแมนเฉยๆงะ ส่วนสารสีเพื่อนอีกคนของผม เธอเป็นคนที่นิ่งพูดน้อยรอบคอบ และใจดีมากๆ ส่วนคนที่ลูกหมูพูดถึงเค้าคือคนคนเดียวกันกับคนที่ผมบอกว่า ไม่ต้องพยายามจำหน้าเค้าผมก็จำได้ เค้าคือคนสำคัญในชีวิตของผม แต่ผมกับเค้าเราไม่ได้รู้จักกัน...

ผลงานอื่นๆ ของ Rabbit K.

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

0 ความคิดเห็น