◌ บุปผาเปลี่ยนกลิ่น ◌ งานลงดิบ

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 474,980 Views

  • 2,668 Comments

  • 6,997 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    40,440

    Overall
    474,980

ตอนที่ 2 : บุปผาสีดำ หนึ่ง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 45819
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2490 ครั้ง
    23 พ.ค. 62

         ถ้ากล่าวเล่าเรื่องราวทั้งผ่านสายตาเยี่ยเปาผู้เดียวก็กระไรอยู่ มันจะดูไม่เป็นธรรมแก่คุณหนูไป๋เอาได้ ข้าซึ่งเป็นเทพดวงชะตาผู้ลิขิตขอนำเสนอเรื่องราวในมุมมองพระเจ้าร่วมกับเยี่ยเปา ณ



       เมื่อเข้าสารธฤดูใบไม้ร่วงหล่นเต็มสวน มีสตรีร่างบางเกล้าผมเป็นมวยก้นหอย นั่งอยู่บนตั่งไม้ ดวงหน้างามได้รูปไร้การแต่งเต็มสีสันใดใดบนนั้น

ยามนี้นางกำลังก้มหน้าปักผ้าในมือ ท่าทางสบายๆใจ



     “คุณหนูใหญ่ครานี้ท่านปักผ้าเช็ดหน้าลายอะไรให้คุณชายเยี่ยหรือเจ้าคะ?” สาวใช้ตัวน้อยด้านข้างนามว่าเสี่ยวเมิ่งเอ่ยปากถามด้วยความอยากรู้

นางนั่งมองคุณหนูของนางนั่งปักผ้ามาได้ครึ่งชั่วยามแล้ว



     “เป็ดน้ำเคียงคู่” ไป๋มี่อิงกล่าวตอบ ตัดด้ายในมือไปด้วย



     “คราที่แล้วคุณชายเยี่ยก็ไม่รับของที่คุณหนู เป็นเช่นนี้แล้วท่านยังจะ…..” เสี่ยวเมิ่งกล่าวขึ้นเสียงแผ่วเบา ชำเลืองไป๋มี่อิงด้วยสายตาละห้อย



     ตัวเสี่ยวเมิ่งเองก็ไม่เข้าใจว่าเหตุใดคุณหนูของนางถึงปักใจรักคุณชายเยี่ยเพียงผู้เดียวเท่านั้น

ดูแล้วคุณชายเยี่ยเองก็ไม่ได้มีใจใคร่รักคุณหนู หรือรับน้ำใจจากคุณหนูของนางเลยสักคราเดียว


   

     “จะรับไม่รับช่างเสียประไร ข้าอยากมอบให้เสียอย่าง” ไป๋ลี่อิงกล่าวตอบ พร้อมรอยยิ้มงามที่ผุดขึ้นมา ก้มหน้าก้มตาปักต่อไปอีกพักใหญ่ ถึงจะเงยหน้าขึ้นมาสั่งสาวใช้ตัวน้อยด้านข้างต่อ “เสี่ยวเมิ่งไปเอาผ้ามาเพิ่มทีข้าจะปักถุงหอมให้คุณชายเยี่ยด้วย” พลันกล่าวจบนางก็ก้มหน้าลงมองผ้าเช็ดหน้าในมือที่ปักเสร็จด้วยความปลื้มใจ



     “เจ้าค่ะ” เสี่ยวเมิ่งมองคุณหนูของตนด้วยแววตาเห็นใจอยู่ครู่เดียวเท่านั้น จึงจะหมุนกายเดินกลับเข้าไปในเรือน



     และในขณะเดียวกันหน้าสวนด้านข้างเรือนหลิ่ง มีสตรีตัวเล็กปากนิดจมูกหน่อย ย่างกายเข้ามาในสวนด้วยท่าทางการก้าวเดินช้าๆ ในท่วงท่าสง่างามตามแบบฉบับคุณหนูที่รับการอบรมอย่างดี



     “เจี่ยเจียท่านทำอะไรอยู่หรือเจ้าคะ….วันพรุ่งมีงานเลี้ยงเลื่อนยศที่จวนท่านเสนาบดีกรมพระคลัง ท่านพ่อให้ข้ามาแจ้งข่าวกับท่าน” ไป๋ซิงหนี่ว์กล่าวเสียงหวานละมุน นางมาหาพี่สาวต่างมารดาเพื่อมาแจ้งข่าวที่บิดาฝากฝังมาให้มาบอกไป๋มี่อิง



     “ดีจริง! ข้าพึ่งปักผ้าเช็ดหน้าเสร็จวันพรุ่งจะได้ไปมอบให้คุณชายเยี่ยเสียเลย” ไป๋มี่อิงกล่าวขึ้นด้วยความดีใจ นางครุ่นคิดอยู่พักใหญ่ว่าจะหาโอกาสมอบให้เขาอย่างไรดี



     “เจี่ยเจียให้ข้าช่วยท่านแต่งกายไปงานเลี้ยงวันพรุ่งดีหรือไม่?” ไป๋ชิงหนี่ว์ยกมุมปากขึ้นยิ้มกล่าวถามพี่สาวที่นั่งก้มหน้าพลิกผ้าในมือไปมา



     “เหม่ยเหม่ยเจ้าช่างเป็นคนดีจริงๆ วันพรุ่งข้าขอรบกวนเจ้าแล้ว” ไป๋มี่อิงหันไปกล่าวกับน้องสาวด้วยน้ำเสียง และแววตาดีใจ



     เวลาที่ไป่มี่อิงไปงานเลี้ยงจะมีไป๋ซิงหนี่ว์ช่วยนางแต่งกายให้เป็นประจำ เพราะในยามปกติที่อยู่เรือนนางมักแต่งกายด้วยอาภรณ์บุรุษ หรือไม่ก็สวมใส่อาภรณ์มีสีเรียบง่ายธรรมดา อีกทั้งส่วนมากจะเป็นสีดำซะส่วนใหญ่



     นางไม่ใคร่สนใจการแต่งกายของอิสตรีเทไรนัก เพราะเนื่องจากตั้งแต่นางอายุครบหกปีต้องติดตามบิดาออกเดินทางไปทำการค้าอยู่บ่อยครั้ง ดังนั้นการแต่งกายจึงต้องสะดวก และเคลื่อนกายได้อย่างคล่องแคล่ว ทะมัดทะแม่งอยู่ตลอดเวลา



     ในเช้าวันรุ่งขึ้น เป็นยามเซินภายในเรือนหลิ่งมีไป๋ซิงหนี่ว์กำลังยุ่งจนไม้มือพัลวัน กับการทำผมให้กับไป๋มี่อิงทรงผมที่นางทำนั้นได้รังสรรค์ออกมาอย่างตั้งใจ จะตั้งใจด้วยความยินดี ยินร้ายก็ต้องมาดูกันอีกทีว่าผลลัพธ์นั้นจะออกมาเช่นไร



      “คุณหนูรองเจ้าค่ะ เกล้าผมสูงเด่นเช่นนี้จะเหมาะกับคุณหนูใหญ่หรือเจ้าคะ?” เสี่ยวเมิ่งกล่าวถามอย่างกล้าๆกลัวๆ ทรงผมสูงจนน่าตกใจ มองดีๆ เหมือนกับแจกันทรงสูงก็มิปาน



      ทุกคราที่คุณหนูรองมาแต่งกายให้คุณหนูใหญ่ มักจะแต่งกายให้แลดูตลกขบขันอยู่เป็นประจำ เสี่ยวเมิ่งเคยบอกคุณหนูใหญ่ไปแล้วหนหนึ่ง

แต่ทว่าไป๋มี่อิงเองตอบกลับนางมาว่า ‘เหม่ยเหม่ยอุตส่าห์ทำให้จะเสียน้ำใจนางได้ที่ไหนกัน’


   

       แล้วเช่นนี้จะให้นางทำเช่นไรได้ เมื่อคุณหนูใหญ่เห็นดีเห็นงามด้วยขนาดนี้ นางเองก็หมดปัญญาจะกล่าวตักเตือนไม่รู้ว่าครานี้คุณหนูรองจะแต่งกายให้คุณหนูใหญ่ออกมาเป็นเช่นไรอีก



     “สูงอันใดกัน สตรีในเมืองหลวงต่างก็ทำผมเช่นนี้กัน” ไป๋ซิงหนี่ว์กระตุกปากขึ้นยิ้มกล่าวเสียงใส



     “เอาเถิดแล้วแต่เหม่ยเหม่ย เลยหากเจ้าว่าดีข้าก็ว่าดี” ไป๋มี่อิงกล่าวขึ้นเสียงเรียบ ดวงตางามมีสีม่วงประกายอมดำลึกราวกับก้นบ่อในเวลานี้



      “เจี่ยเจียข้าได้ยินมาจากสหายมาว่าคุณชายเยี่ยชอบสีเหลืองสีส้มเป็นพิเศษ วันนี้ท่านแต่งกายด้วยอาภรณ์สีเหลืองสดดีไหมเจ้าคะ คลุมทับด้วยเสื้อคลุมสีส้ม และใส่กำไลทองต่างหูทอง” ไป๋ซิงหนี่ว์กล่าวพลางเลือกหยิบอาภรณ์มาให้พี่สาวที่นั่งอยู่หน้าโต๊ะเครื่องแป้ง



      “จริงหรือ! วันนี้ข้าจะใส่สีนี้” ไป๋มี่อิงกล่าวขึ้นอย่างตื่นเต้น แต่นัยน์ตายังคงนิ่งดุจเป็นน้ำก้นบ่อยู่ตามเดิม



     เป็นที่รู้กันดีว่าไป๋มี่อิงตามเกี้ยวเยี่ยเปามาสามปีกว่าได้แล้ว เขาไม่ยอมปลงใจกับนางเสียที ทุกครั้งที่พบกันในงานเลี้ยง หรือเทศกาลที่จัดขึ้น นางมักจะหาของกำนัล หรือของแทนใจไปให้เขาอยู่เสมอไม่เคยขาด



     ปีนี้นางอายุจะครบสิบแปดปีแล้ว ท่านพ่อก็เร่งเร้าให้นางแต่งบุรุษเข้าบ้านเสียที บุรุษที่นางหมายปองจะเป็นผู้ใดไปนอกจากเยี่ยเปาบุตรชายคนเล็กของแม่ทัพใหญแคว้นซิ่น



      ไป๋มี่อิงแต่งกายอยู่นานหนึ่งชั่วยามเต็มก็ถึงคราเดินออกมาด้านหน้าคฤหาสน์ที่มีรถม้าคันใหญ่จอดอยู่



     “คุณหนูใหญ่เจ้าค่ะ…” เสี่ยวเมิ่งยืนรนไม่อยู่กับที่นางไม่รู้ว่าควรจะกล่าวออกไปดีหรือไม่ ว่าคุณหนูของนางแลดูราวกับนกแก้ว สีเหลืองสีส้ม และยังปักปิ่นดอกไม้สีชมพูที่ประดับบนผมที่เกล้าทรงสูงอลังการเสียดฟ้านั่นอีก หาได้มีความงามอยู่ไม่ มันมีเพียงความพิศดารเสียมากกว่า



     “ว่าอย่างไรหรือเสี่ยวเมิ่ง” ไป๋มี่อิงหันหน้ามากล่าวเนิบๆ แสร้งยิ้มหวานตามที่น้องสาวนางได้กล่าวบอกไว้ว่าคุณชายเยี่ยชอบสตรียิ้มเก่ง และน้ำเสียงใสราวกับเสียงนกร้อง ยามก้าวเดินต้องส่ายสะโพกเหมือนแม่หมู เขาจะถูกใจมากเป็พิเศษ



     “เอ่อ…ไม่มีอันใดเจ้าค่ะ คุณหนูรีบไปเถิดประเดี๋ยวจะล่าช้าได้เจ้าค่ะ” เสี่ยวเมิ่งเองนั้นไม่กล้ากล่าวออกไปตามตรง เพราะทุกคราที่กล่าวบอกออกไปก็จบลงเหมือนเดิมทุกครั้ง



     รถม้าคันใหญ่เคลื่อนตัวอยู่บนถนนประมาณสองเค่อ ก็มาหยุดลงที่หน้าจวนท่านเสนาบดีกรมพระคลัง ไป๋มี่อิงเลิกผ้าม่านขึ้นก้าวเท้าลงไปแล้วเดินโยกย้ายส่ายสะโพกเข้าไปในงานเลี้ยง



     “เชิญขอรับคุณหนูไป๋” พ่อบ้านจวนเสนาบดีกรมพระคลังเดินมาต้อนรับแขก พานางเดินเข้าไปด้านในสวนที่จัดงานเลี้ยง



     ยามนี้สตรีที่สวมใส่อาภรณ์สีเหลืองสดสะท้อนแสงแดดยามเย็น ประกายส่องแสงกระทบสายตาผู้คนในงานเลี้ยง



     ชวนให้แขกเหรื่อจับจ้องมองมาที่นางผู้เดียวด้วยความตกตะลึง ดวงตาแต่ละคนเบิกกว้างจ้องมองมาที่นางอย่างไม่กระพริบสายตา ไฉนเลยไป๋มี่อิงจะสนใจยามนี้นางกวาดสายตาสำรวจไปทั่วงานเลี้ยงมองหาคุณชายเยี่ย ก่อนเจ้าของงานเสียอีก

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.49K ครั้ง

51 ความคิดเห็น

  1. #2104 nuyokjaaaa (@nuyokjaaaa) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 5 มีนาคม 2562 / 23:23
    น้องสาวตัวร้ายยั่วๆจร้า
    #2104
    0
  2. #1903 Jolly CCP (@c1chonlana) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 มกราคม 2562 / 19:32
    การพูดการเดินการแต่งตัวมาจากคำแนะนำของน้องสินะ แหมมมม รู้เลย
    #1903
    0
  3. #1883 Pang Evill (@0870103272) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 2 มกราคม 2562 / 19:00
    ชอบนางงงงงง นางคือบุคคลที่ไม่สามารถระบุตัวตนของนางได้ ติสมาก
    #1883
    0
  4. #1782 ผีขนมหยก (@yokandmom) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2561 / 20:28
    เอิ่มมมม หนูไม่รู้จริงๆหรอลูกว่าแบบไหนเรียกสวยไม่สวย....
    #1782
    0
  5. #1517 Horizon_right (@Horizon_right) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2561 / 17:49
    ทำไมน้องทำแบบนี้... สงสารนางเอกกก ลูกกกก หนูส่องคันฉ่องก่อนออกจวนบ้างก็ได้ลูกกก
    #1517
    0
  6. #1507 FuFar Maxx (@fufer) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2561 / 23:47
    โอ้ยยย นางเอกตูโคตรอินดี้ มันจะไม่แคร์คนอื่นเกินไปแล้วน้าาาาา
    #1507
    0
  7. #1471 Aemie (@tharay_m) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2561 / 12:02
    เอ็นดู
    #1471
    0
  8. #1368 Phatcharamai12 (@Phatcharamai12) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2561 / 21:35
    อีน้องเวรถ้า-อยู่บ้านกูนะกูตบไปนานละ
    #ปล่อยกูไปกูอินอยู่
    #1368
    0
  9. #1348 Airika_Catcha (@Airika_Catcha) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2561 / 14:07
    น้องสาวนิสัยแย่มากเลย
    #1348
    0
  10. #1173 pcy921 (@chanchanchan) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2561 / 19:09
    โอ้ยยยยสงสารน้องไป๋รูกกก น้องไป๋ก็ไม่ประสีประสาไม่ทันเล่ห์น้องสาวเนอะ นังน้องสาวนังงูพิษ
    #1173
    0
  11. #1144 chanutda180557 (@chanutda180557) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2561 / 00:39
    นางเอกก็น่าเอ็นดูเขาพูดอะไรก็เชื่อเนอะแม่คุนนนนนนนนน
    #1144
    0
  12. #1045 Rabbit-G (@Rabbit-G) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2561 / 23:01
    อ้าว อีเด็กนี่มันร้าย
    #1045
    0
  13. #951 pui_songsri (@pui_songsri) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2561 / 10:04
    เจอน้องขี้อิจฉาเข้าไป นางเอก มองโลกแง่ดี เอาแต่ตามพ่อไปทำงานเลยไม่รู้เรื่องเกี่ยวกับผู้หญิงผู้หญิงเลย
    #951
    0
  14. #851 hannyhyuk~ Krisyeol (@teezer) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2561 / 01:05
    อ่าวไม่ใช่ฝีมือนางเอง เอ็นดูความไม่เข้าใจสตรี แต่ว่าซื่อเกินไปแล้วมี่อิง
    #851
    0
  15. #806 bbgun1ae (@bbgun1ae) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2561 / 20:30
    คนสวยใส่อะไรก็สวย อยากเข้าไปตบอีน้องจริง ทำแบบนี้ หมั่นเขี้ยว
    #806
    0
  16. #783 Tanz Giroro (@narakstory) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2561 / 05:26
    อ๋ออออ ฝีมือยัยน้องนี่เอง ทำอายไปทั้งพระนคร สงสารนางอ่ะ เมื่อไหร่จะรู้ตัวล่ะนี่ =__="
    #783
    0
  17. #770 nomfon-2308 (@nomfon-2308) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2561 / 19:36
    มี่อิงลู๊กกกกก....😂😂😂😂
    #770
    0
  18. #738 kulyasalin2 (@kulyasalin2) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2561 / 23:22
    ชอบนิสัยนางเอก 555 โนสนโนแคร์
    #738
    0
  19. #690 kingkie (@king2229) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2561 / 10:19
    บางทีมันก็ขำๆนางเอกก็ซื่อเกิ๊นน55โดนยัยน้องแกล้งเลย
    #690
    0
  20. #588 FerinFern (@FerinFern) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2561 / 11:35
    ด้วยความเชื่อมั่นในน้องสาว อาเมน....
    #588
    0
  21. #573 rossarin12346 (@rossarin12346) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2561 / 15:45
    สงสารนาง

    อิน้องช่างร้ายเหลือ
    #573
    0
  22. #522 skylarsakao (@skylarsakao) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2561 / 19:50
    บ้านนางเอกไม่มีกระจกรึไง ทำไมไม่ส่องก่อนออกจากบ้านนนนนนนนน 5555555
    #522
    0
  23. #481 ^ จู ^ (@inuko555) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2561 / 03:21

    คนในบ้านนางไม่มีปากพูดเหรอ

    แล้วพ่อไม่เคยทักท้วงอะไรเลยรึไง

    #481
    0
  24. #424 นิตา (@exofan-thanita) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2561 / 14:06
    ยัยน้องสาว....
    #424
    0
  25. #409 Kirumi (@Kirumi) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2561 / 00:50
    สาวใช้นางน่าจะเตือนแบบ เตือน!อะ! เอากระจกฟาดหน้านางเอกจะได้รู้ว่าตัวเองแต่งตัวเป็นยังไง555
    #409
    0