◌ บุปผาเปลี่ยนกลิ่น ◌ งานลงดิบ

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 480,769 Views

  • 2,707 Comments

  • 7,024 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    46,229

    Overall
    480,769

ตอนที่ 13 : บุปผาสีดำ สิบสอง 'ห้วงฝันแห่งวันวาน'

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 38166
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2778 ครั้ง
    24 พ.ค. 62

        เมื่อมองน้องสาวของตนว่ายไปได้เกือบครึ่งแล้ว ไป๋มี่อิงจึงทอดถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่



      "แล้วเช่นนี้ข้าควรทำเช่นไรต่อดี มัวแต่ช่วยซิงหนี่ว์จนตัวเองพันไปด้วยสายบัวเช่นนี้ " นางพึมพำขึ้นมาเสียงเบา



     “มี่เอ๋อร์..ไฉนเจ้าไม่ว่ายกลับมา”จิ้นฝานตะโกนถามด้วยความร้อนใจ เพราะยามนี้ใบหน้างามแลดูเหนื่อยล้าอยู่มากจนเห็นได้ชัด



     ไป๋มี่อิงวาดสายตามองไปทางเสี่ยวฝานยิ้มให้เขาอย่างอ่อนใจ ยามนี้ความเย็นของน้ำเสียดแทงลึกเข้ามาจนปวดกระดูก เมื่อครู่ก่อนนหน้านี้ได้ใช้แรงเกือบทั้งหมดในการว่ายน้ำทรงตัว และออกแรงฉีกอาภรณ์ของไป๋ซิงหนี่ว์ให้เร็วขึ้น ดำผุดดำว่ายอยู่หลายครา [ว่ายน้ำในใกล้เข้าฤดูหนาว]



     “ช่วย ข้า ด้วย” ไป๋มี่อิงขยับปากกล่าวช้าๆ ให้จิ้นฝานที่มองมาอ่านปากนาง เพราะยามนี้แทบไม่มีแรงจะตะโกนตอบกลับ แถมแขนขาก็เริ่มชาขึ้นเรื่อยๆ



      ไม่ใช่แค่จิ้นฝานที่เห็นไป๋มี่อิงที่พยายามลอยคอเหนือน้ำ ยังมีซิ่นสือ และเยี่ยเปาที่กำลังกราดตามองสำรวจ เผื่อมีผู้คนยังตกหล่นเหลืออยู่



      พลันสายตาของเยี่ยเปาก็สบเข้ากับดวงหน้างามก่อนหน้านี้ที่ตรึงตาตรึงใจเขาไว้ชั่วขณะหนึ่ง

พวกเขาทั้งสามที่เห็นไป๋มี่อิงกำลังหมดแรงหลุบต่ำลงใต้น้ำเรื่อยๆ ก็รีบกระโดดลงน้ำแหวกว่ายไปช่วยนางอย่างรีบร้อน


ไป๋มี่อิง


จมดิ่ง..


สู่สายน้ำ…


แห่งห้วงนิทรา….


     ‘ย้อนฝันรำลึกในวันวาน สิบสี่ปีที่ผ่านมาเร็ว ราวกับสายลม’



    “แม่รอง !!! ท่านต้องอดทนไว้ อีกไม่นานจะมีคนมาช่วยพวกเราแล้ว” ข้ากล่าวขึ้นเสียงหลง ยามนี้สตรีวัยสามสิบใบหน้าอ่อนโยนกำลังกระอักเลือดล้นทะลักออกมาจากปาก แต่ดวงหน้าของนางยังคงระบายไปด้วยรอยยิ้มละมุน มองมาด้วยความรักอย่างเต็มเปี่ยม



     “คุณหนูเจ้าคะ…ข้าฝากซิงหนี่ว์ด้วย” นางกล่าวเสียงแหบพร่า ค่อยๆรับตาลงช้าๆ สุดท้ายนางก็สิ้นลมในอ้อมอกของข้า



     ข้าอดกลั้นเสียงสะอื้นที่อัดแน่น วางตัวนางลงช้าๆ เดินกลับมาหาน้องสาวต่างมารดาอายุเพียงสองปีเท่านั้นที่นั่งคุดคู้กอดตุ๊กตาผ้าในมืออย่างไม่รู้ความ



     ในยามนี้บ้านพักตากอากาศของท่านพ่อนอกแคว้นซิ่นโดนพวกโจรเถื่อนเข้ามาบุกปล้น ตอนที่ท่านออกไปทำธุระด้านนอกทันที



     แม่รองคืออนุภรรยาของท่านพ่อ ที่เลี้ยงดูข้ามาตั้งแต่เล็กให้ทั้งความรัก ทั้งความอบอุ่นแทนมารดาที่เสียไปแล้ว นางวิ่งเข้ามาเป็นโล่กำบังให้กับข้าที่กำลังโดนปลายดาบพุ่งตรงเข้ามา



     ข้ากอดน้องสาวตัวน้อยมองพวกมันที่ล้อมวงเข้ามาใกล้เรื่อยๆ



     “เจ้าเป็นบุตรคนแรกของตระกูลไป๋ใช่หรือไม่ ?” บุรุษดวงตาสีดำนิลดุจเหยี่ยวกล่าวขึ้นเสียงเรียบนิ่ง



     “ข...ข้า” ข้าในวัยอายุห้าปีกล่าวตอบมันเสียงสั่นเครือด้วยความกลัว



     “รู้หรือไม่…ว่าบุตรคนแรกสามารถทำข้อแลกเปลี่ยนกับบุรุษเก็บวิญญาณได้” บุรุษดวงตาสีนิลกล่าวจบ แทงดาบลงกลางอกของข้าทันที



     ความเจ็บเสียดลึกเข้าหัวใจจนวิญญาณข้าหลุดออกมาจากร่าง ยืนมองร่างกายที่แน่นิ่งของตนเองที่มีน้องสาวตัวน้อยกอดร่างข้าไว้



     “บุตรคนแรกของตระกูลไป๋….ครานี้พวกเจ้าจะเอาอะไรมาเป็นขอแลกเปลี่ยนให้วิญญาณของเจ้า” เสียงติดยียวนหางเสียงของบุรุษที่ยืนอยู่ด้านหลังกล่าวขึ้น



      ข้าจึงหันกายกลับไปมองบุรุษเจ้าของเสียงช้าๆ พินิจมองเขาอย่างถี่ถ้วน อาภรณ์สีดำสนิทปล่อยผมสยายหางตาตวัดเฉียงเรียวดุจตาหงส์ หางตาแต่งแต้มด้วยสีม่วงเข้มเป็นทางยาว



     “เจ้าเด็กน้อย….ได้ยินหรือไม่เจ้าจะเอาอันใดมาแลกเปลี่ยน สิ่งที่ข้าโปรดปรานชอบกินที่สุดคือความทรงจำแสนล้ำค่าของคนผู้นั้น” เขาทอดสายตามองเด็กน้อยที่ยืนร่างกายโปร่งแสง ดวงตากลมโตมองมาอย่างไม่กระพริบ



     อืม….สมแล้วที่เป็นทายาทรุ่นที่สิบของหอหลิวลี้ อยู่ในเหตุการณ์เช่นนี้สำหรับเด็กอายุเพียงห้าปี เจ้านี่ยังคงสงบนิ่งเยือกเย็นอยู่ อีกทั้งแววตาก็ไม่สั่นไหว หรือหวาดกลัว



     ไฉนเลยไป๋มี่อิงจะไม่กลัวยามนี้นางกลัวแทบสติหลุด แต่ต้องอดกลั้นให้ลึกสุดของหัวใจ



      เพราะท่านพ่อกล่าวอยู่เสมอ 'หากเจ้ากลัวสิ่งใด ก็ต้องเสแสร้งต่อหน้ามันว่าไม่กลัว แล้วเจ้าจะก้าวผ่านมันไปได้เอง'



     “เจ้าจะไม่สนทนากับข้าสักคำหน่อยหรือ ?” เขากล่าวขึ้น



     “ความทรงจำที่แสนล้ำค่า…” ข้ากล่าวขึ้นอย่างเหม่อลอย ห้วนนึกถึงความทรงจำแสนล่ำค่าของตนเอง ใบหน้าแสนเลือนลางของท่านแม่เป็นสิ่งเดียวที่ข้าหวงแหน…เป็นความทรงจำเดียวที่ข้าระลึกถึงท่านแม่ได้ 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.778K ครั้ง

13 ความคิดเห็น

  1. #1524 Horizon_right (@Horizon_right) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2561 / 18:16
    น้องง รักพี่ให้มากๆรู้ไหม พี่เขารักมากนะ รู้เปล่าาา
    #1524
    0
  2. #1187 pcy921 (@chanchanchan) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2561 / 19:52
    ว่าแล้วทำไมน้องไป๋รักและยอมน้องสาวขนาดนั้นเพราะแม่รองนี่เอง
    #1187
    0
  3. วันที่ 8 ธันวาคม 2561 / 22:55
    ถึงว่าทำไมรักน้องสาวขนาดนี้ แต่เราว่าน้องสาวก็แค่ชอบ ผช คนเดียวกับพี่แค่นั้น ไม่น่าจะเกลียดพี่สาวเข้ากระดูกดำหรอก
    #916
    0
  4. #433 นิตา (@exofan-thanita) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2561 / 14:41
    จะลืมพระเอกแล้ว
    #433
    0
  5. #162 PuiPui--r (@PuiPui--r) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2561 / 19:52
    ทั้งที่เจอเรื่องแบบนี้มาด้วยกันแล้วยัยน้องสาวเกลียดพี่นี่นะ
    #162
    0
  6. #145 Lovely_Sweety (@Lovely_Sweety) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2561 / 15:21
    รอติดตามนะคะ
    #145
    0
  7. #135 alece2 (@alece) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2561 / 14:32
    ค้างงงงงงงมาต่อด่วนค่ะไรท์
    #135
    0
  8. #134 Yuki Hime. (@Yuki1316) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2561 / 13:33
    พนันว่าไรท์จะแต่งให้น้องสาวมาทำดีด้วยทีหลัง
    #134
    0
  9. #133 Yuki Hime. (@Yuki1316) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2561 / 13:32
    เกลียดนังน้องสาว
    #133
    0
  10. #132 Phasuk Nyffenegger (@bofano) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2561 / 13:32

    ขอบคุณมากๆค่ะ
    #132
    0
  11. #131 Sweetsmile2557 (@Sweetsmile2557) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2561 / 13:13

    อ้าว....ค้างสิค่ะ...แง้ไรท์มาต่อเร็วๆนะ

    #131
    0
  12. #130 alisie_amps (@AomKazuko) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2561 / 12:56
    ค้างงงงรอนะคะ
    #130
    0
  13. #129 9SBM (@9SBM) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2561 / 12:52
    ค้างมากค่ะไรท์
    #129
    0