◌ บุปผาเปลี่ยนกลิ่น ◌ งานลงดิบ

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 472,962 Views

  • 2,657 Comments

  • 7,003 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    38,422

    Overall
    472,962

ตอนที่ 14 : บุปผาสีดำ สิบสาม 'แรกรักที่ตรึงใจ'

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 39030
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2777 ครั้ง
    24 พ.ค. 62

    “นึกออกแล้วหรือ…?” บุรุษผู้นั้นกล่าวขึ้น มองดวงหน้าเล็กๆ ที่กำลังเหม่อมองอากาศ นัยน์ตาสีดำคู่นั่นของนางประกายปกคลุมด้วยม่านหมอกสีจางๆ



     “ข้าจะได้อบ้างในการแลกเปลี่ยนกับท่าน ?” ข้ากล่าวถามเขา



     “คุณสมบัติที่เหนือผู้คน และกับการได้คืนเข้าสู่ร่างอีกครา” เขากล่าว พลางกระตุกมุมปากขึ้นยิ้ม ปริปากออกช้าๆเลียลิ้มฝีปากล่าง หรี่ตามองเด็กน้อยตรงหน้าราวกับว่ามองเห็นของอร่อยอันโอชะ


     

     “แลกเปลี่ยนกับความทรงจำมารดาของข้า” ข้ากล่าวขึ้นเสียงหนักแน่น เมื่อคนตายไปแล้วก็ไม่สามารถย้อนกลับ คนเป็นสิที่ข้าต้องปกป้อง ในเมื่อแม่รองสละชีวิตตนเองเพื่อข้า ข้าเองก็ต้องสละสิ่งสำคัญที่จะมีชีวิตอยู่ดูแลซิงหนี่ว์ที่เป็นคำขอสุดท้ายของนาง



      “การแลกเปลี่ยนถือว่าสำเร็จ” เขากล่าวจบ ยกปลายนิ้วเรียวที่มีเล็บยาวสีม่วงชี้ทะลุลงไปในศีรษะเล็กๆของเด็กน้อยตรงหน้า ดึงเส้นแสงสีขาวแห่งความทรงจำออกมา ยกมันขึ้นสูงแหงนหน้าขึ้นอ้าปากตวัดลิ้นกินมันเข้าไปช้าๆ ละเมียดความหอมหวานความอร่อยของมันในปาก และค่อยๆกลืนลงคอ



      ตึก…! ตึก…! เสียงฝีเท้าวิ่งเข้ามา พร้อมกับเสียงตะโกนดังก้องสนั่นหูของข้า แค่เพียงชั่วพริบตาเดียว ตัวข้าก็คืนกลับสู่ร่างอีกคราตามคำกล่าวบุรุษอาภรณ์สีดำกล่าวไว้ไม่มีผิด



      “ทหารมาขอรับนายท่าน รีบหนีกันก่อน” เสียงแห้ง กล่าวขึ้นอย่างละล่ำละลัก



      “ดูท่าเด็กน้อยผู้นี้จะทำข้อแลกเปลี่ยนเสร็จแล้ว พวกเราก็ไปกันเถิด” บุรุษดวงตาสีนิลกล่าวขึ้น เมื่อสังเกตเห็นขนตาของเด็กน้อยที่นอนอยู่ตรงพื้นสั่นระริกไปมา



      ตึก….ตึก…. เสียงฝีเท้าก้าวอย่างสม่ำเสมอค่อยๆเดินอย่างไม่รีบร้อนจากไป



     “ฆ่าพวกมันให้หมด !!” เสียงบุรุษผู้หนึ่งกล่าวดังลั่นสั่งการ



     “นายกองเยี่ยขอรับทางนี้มีเด็กอยู่สองคน” เสียงบุรุษอีกผู้หนึ่งกล่าวขึ้น



     เยี่ยเปาในอายุสิบสี่ดำรงต่ำแหน่งนายกองทหารลาดตะเวนเล็กๆ ริมนอกแคว้นซิ่น ได้เห็นควันไฟผิดปกติมาทางป่าตอนเหนือของคฤหาสน์หลังใหญ่กลางป่า จึงรีบรุดพาทหารมาทันที



     เป็นไปตามคาดคฤหาสน์หลังนี้มีโจรบุกปล้นสะดมเผาวอดไปแล้วครึ่งหลัง บ่าวใช้ต่างพากันนอนตายเกลื่อนกลาด



     ข้าที่รู้สึกตัวตื่นมาพร้อมกับความผิดปกติทางการสัมผัสทั้งหมดเสียงที่ได้ยินฟังชัด แม้กระทั่งเสียงนกร้องด้านนอก เสียงลมหายใจของพวกเขาทั้งหมด และกลิ่นคาวเลือดชวนเวียนหัวที่ได้กลิ่นแรงกว่าคราแรก



      พลันร่างกายก็สัมผัสถึงแรงโอบอุ้มขึ้นมา พร้อมกับเสียงหายใจหอบด้วยความเหนื่อย อีกทั้งยังได้กลิ่นหอมผสมของดอกไม้หลายชนิดลอยตีเข้ามาในจมูกของข้า



     “อดทนไว้…ข้าจะพาเจ้าไปหาท่านหมอ” เยี่ยเปาช้อนร่างกายเด็กน้อยขึ้นมาช้าๆ จากนั้นก็รีบรุดพานางวิ่งออกมาด้านนอกทันที



     ข้าลืมตาขึ้นช้าๆมองบุรุษใบหน้ามน ที่มีเม็ดเหงื่อผุดขึ้นจนไหลหยดลงมาบนใบหน้าของข้า



     ‘ขอบคุณเจ้าค่ะ... ‘ ข้ากล่าวในใจ



     “เจ้าลืมตาแล้ว….. เห้ ! ประเดี๋ยวอย่าพึ่งหลับ” เยี่ยเปาก้มมองเด็กน้อยในอ้อมอกครู่หนึ่งได้เห็นว่านางลืมตาขึ้น แล้วก็ปิดลงไปเหมือนเดิม

.

..

….

…..

..…….นี่เจ้าเด็กน้อย วิญญาณไม่มีการนอนหลับหรอกนะ เจ้าจะมัวแต่หลับเช่นนี้ไม่ได้……...

เสียงบุรุษอาภรณ์สีดำดังก้องอยู่ในหูของข้า เป็นเสียงที่ได้ยินอีกครั้ง

 


      “ฮืออๆ….เจี่ยเจียท่านฟื้นขึ้นมาเถิด ข้าผิดไปแล้วเจ้าค่ะ ถึงข้าจะชอบเอาแต่แกล้งท่าน แอบคิดว่าท่านทึ่มทือ แต่ตัวข้ารู้ดีว่าไม่มีผู้ใดในแผ่นดินหยวนโปวจะรักข้ามากกว่าท่านอีกแล้ว ท่านรักคุณชายเยี่ย ข้าไม่ต้องการเขาแล้ว สิ่งที่ดีข้าล้วนจะมอบให้ท่านก่อน ท่านเลี้ยงข้ามาอย่างดี ตามใจข้าทุกอย่างไม่เหมือนท่านพ่อที่เอาแต่กล่าวห้าม….ได้โปรดสวรรค์คืนนางให้ข้าเถิด” ไป๋ซิงหนี่ว์กอดพี่สาวต่างมารดาร้องไห้ปานจะขาดใจ



       ตัวนางรู้ดีว่าไป๋มี่อิงทั้งรักทั้งเอ็นดูนางมากมากเพียงใด เพราะด้วยนิสัยชอบดูแคลนผู้อื่น ชอบยกตนเหนือใคร ชอบคิดว่าตนเองดีกว่าผู้ใด ปล่อยสิ่งเหล่านี้ครอบงำจึงละเลยความรู้สึกมากมายที่ไป๋มี่อิงมอบให้นาง



      พอยามนี้เมื่อมองเห็นสิ่งสุดท้ายที่พี่สาวตนเองยอมสละทั้งชีวิตให้นาง นางถึงเข้าใจว่าตนโง่งมและทึ่มทือมากกว่าพี่สาวของนางเองเสียอีก



      ' ซิงหนี่ว์กำลังร้องไห้หรือ ? ข้าไม่เคยโกรธเจ้าหรอก เพราะเจ้ายังเด็กนัก อารมณ์ และความนึกคิดยังไตร่ตรองได้ไม่ดี และเป็นเพราะข้าเองที่ไม่ยอมสั่งสอนเจ้าให้ดี '



...……ในเมื่อหลับก็ลุกขึ้นมาเสีย จะให้ข้าผู้เป็นเจ้ารัตติกาลผู้ยิ่งใหญ่แห่งแดนปรโลก ยืนรอเช่นนี้หรือ หึ มิรู้ว่าตระกูลไป๋สั่งสอนบุตรมาเช่นไรกัน……..



     “พูดมากเสียจริง…” ไป๋มี่อิงกล่าว พลางลุกขึ้นมานั่งทับบนร่างกายตนเองที่นอนนิ่งบนเตียงไม้หลังใหญ่ในห้องนอน อีกทั้งยังมีเด็กน้อยขี้แยร้องโฮน้ำมูกน้ำตาเปลอะร่างของนางไปหมด



     “ดูเสีย…โตขึ้นมาเป็นเด็กปากหาญเยี่ยงนี้ !” เขากอดอก หรี่ตาดุจหงส์มองนาง อย่างคาดโทษ เมื่อสิบสี่ปีก่อนนางยังดูหน้าเอ็นดูกว่าตอนนี้เสียอีก



     “ไม่เจอกันตั้งนาน ท่านยังคงเหมือนเดิม มิแก่มิตาย” ไป๋มี่อิงแกล้งกล่าวเย้ากวนโทสะ เขาเล็กน้อย

บุรุษผู้นี้ใบหน้ายังคงเดิมไม่มีรอยเหี่ยวย่นตามกาลเวลา สวมใส่อาภรณ์สีดำสนิท หางตายังแต่งแต้มด้วยสีม่วงเป็นทางยาว ผมสีดำขับปล่อยทิ้งตัวลงกลางหลัง



    “หึหึ รู้จักมีอารมณ์ขัน วันนี้เจ้าจะเอาอันใดมาแลกเปลี่ยน ?” เขากล่าวถามตรงประเด็นทันที เนิ่นนานมาแล้วที่ไม่ได้ลิ้มรสของอร่อย



     “แลกเปลี่ยน….” ไป๋มี่อิงหลับตาระลึกถึงห้วงความทรงในหัวทั้งหมด สิ่งใดกันที่แสนล่ำค่าที่จะนำมาแลกเปลี่ยนครานี้ได้



      ระลึกนึกถึงผู้ใด จะควรค่าแก่การให้นางลบเลือน ผู้ใดกันที่ไม่จำเป็นต้องมีอยู่ในชีวิต


ท่านพ่อ……


ซิงหนี่ว์…..


จิ้นฝาน….


ซิ่นสือ …



       ล้วนแต่เป็นความทรงที่แสนล้ำค่า หากนางลบเลือนพวกเขาไป พวกเขาคงต้องเจ็บปวดมากเช่นกัน



      ‘เยี่ยเปา’ ตัวนางขอลบเลือนเขาให้หายไปจากความทรงจำ ถึงแม้ว่าจะเป็นแรกรักที่ตรึงใจมาตลอดสิบสี่ปี ถือว่าสามปีที่ตามเกี้ยวท่านเป็นการตอบแทนคุณที่ท่านช่วยชีวิตนาง กับซิงหนี่ว์ไว้



     'ต่อให้ข้าไม่มีท่านอยู่ในความทรงจำ ไม่มีท่านในชีวิต ท่านก็ยังคงเป็นท่านและใช้ชีวิตอยู่อย่างมีความสุขเช่นเดิม' ไป๋มี่อิงกล่าวขึ้นในใจ



     “ครานี้ข้าจะได้สิ่งใดอีก ?” เมื่อตัดสินใจได้แล้วก็กล่าวถามเขา



     “คุณสมบัติที่เหนือผู้คน และกับการได้คืนเข้าสู่ร่างอีกครา” เขายังคงกล่าวประโยคเดิมเมื่อสิบสี่ปีก่อน



    “แลกเปลี่ยนกับความทรงจำของเยี่ยเปา” นางกล่าวประโยคเดิมเช่นกัน แค่เปลี่ยนชท่อผู้แลกเปลี่ยนความทรงจำด้วยเท่านั้น



     “การแลกเปลี่ยนถือว่าสำเร็จ” เขากล่าวจบ ก็ยกปลายนิ้วเรียวที่มีเล็บยาวสีม่วงชี้ทะลุลงไปในศีรษะของสตรีตรงหน้า ดึงเส้นแสงสีขาวแห่งความทรงจำออกมา มันดูยาวกว่าคราแรกอยู่หลายเท่า



      ดูท่าแล้วคงจะเป็นความทรงจำที่ล้ำค่ากับนางอยู่มาก เขายกมันขึ้นสูงแหงนหน้าขึ้นอ้าปากตวัดลิ้นกินมันเข้าไปช้าๆ ละเมียดความหอมหวานความอร่อยของมันในปากอยู่นานมาก แล้วค่อยๆกลืนลงคอนึกอย่างเสียดาย. นานๆทีจะพบของอร่อยล้ำเช่นนี้…

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.777K ครั้ง

41 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2562 / 02:02
    ไหนๆเรื่องนี้ก็แฟนตาซีแล้วทำไมไม่ให้จ้าวรัตติกาลเป็นพระเอกไปเลยล่ะคะ *ทำหน้าจริงจัง*
    #2044
    0
  2. #1525 Horizon_right (@Horizon_right) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2561 / 18:20
    อื้อหือ พี่มี่กลับมาแล้วนะชิงว์หนี่ ดูแลพี่เขาดีๆล่ะ
    #1525
    0
  3. #1494 Alamadine (@alamadine) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2561 / 12:16
    ผมสีดำขลับ มิใช่ ผมสีดำขวับ
    #1494
    0
  4. #1472 MissPiggy (@misspiggytoo) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2561 / 18:55
    พล๊อตเรื่องน่าสนใจคะ
    ตอนแรกแอบคิดว่า ตายแล้วมีวิญญาณคนอื่นเข้าร่างอีกแล้วป่าว
    #1472
    0
  5. #1291 popeye1a (@popeye1a) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2561 / 18:09
    ทำไมชุ้นชอบ คนที่เอาความทรงจำไปล่ะ55555. แก ชั้นชอบเค้าจริงๆ 555555
    #1291
    0
  6. #1189 pcy921 (@chanchanchan) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2561 / 19:57
    อออออออเพราะเยี่ยเปาช่วยชีวิตอะเนอะ แต่ลืมพี่เยี่ยก็ไม่เป็นไรค่า พี่จิ้นไท่จือท่านชายเหวินก็แซ่บ เอาคนไหนชี้!
    #1189
    0
  7. #1057 _jh408 (@ppciiz) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2561 / 01:14
    พระเอกก็คือรักคนแต่รูปโฉมถูกม้ะ เจอนางลุคสวยๆยังตะลึง นี่ต่างจากคนอื่นตรงไหน
    #1057
    0
  8. วันที่ 8 ธันวาคม 2561 / 23:05
    ว้าวววว น่าสนใจมากกับวิธีที่ทำให้นางเอกลืมอดีต แต่โจรที่บุกมาปล้นฆ่าตั้งแต่เเรกนี่มีจุดประสงค์อะไรรึเปล่า เหมือนต้องการให้นางเอกตายเพื่อให้ได้ความสามารถพิเศษมาเลย

    แต่ทีนี้ก็รู้แล้วทำไมนางเอกปักใจชอบพระเอกมานานขนาดนี้ทั้งๆที่3ปีที่แอบชอบพระเอกก็ไม่ได้ทำดีกับนางเลย ลุ้นมสก อยากรู้ว่านางเอกจะได้พลังพิเศษอะไรกลับมา

    แอบตลกนิดหน่อยที่พอตายก็สามารถแลกความทรงจำกับการฟื้นคืนชีพ+พลังพิเศษ งี้ลูกคนโตของตระกูลนี้ในรุ่นก่อนๆไม่ตายกันเป็นว่าเล่นเลยเหรอ?555 (แต่ยังไงก็ชอบไอเดียนี้มากๆ สร้างสรรค์เว่อร์)
    #918
    0
  9. #788 Tanz Giroro (@narakstory) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2561 / 06:46
    รู้สึกเพื่อนพระเอกกับเพื่อนนางเอกยังน่าลงเรือมากกว่าอีก แลชอบคนที่หน้าตาเกิน
    #788
    0
  10. #768 RachaMaFai (@lovely-love-y612) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2561 / 19:13
    อ่านบทนี้กี่ทีก็สงสารนางเอก รักเขาแต่เขาไม่รัก สมน้ำหน้าพระเอกนัก

    ถ้าเรื่องจริง ลืมได้แบบนี้คงดีไม่น้อย แหะๆ
    #768
    0
  11. #605 Kungbible (@Kungbible) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2561 / 12:14
    เรื่องนี้แปลกกว่าทุกเรื่อง
    สนุก น่าติดตามมากค่ะ
    #605
    0
  12. #526 kedsarawadeedee (@kedsarawadeedee) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2561 / 20:45
    โอ้รักแรกโดนขายไปซะแล้ว
    #526
    0
  13. #434 นิตา (@exofan-thanita) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2561 / 14:45
    ลืมๆไปเสีย
    #434
    0
  14. #221 Sidamao (@Sidamao) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2561 / 20:11
    แค่ไม่รักก็เจ็บ ดีใจมากให้นางเล่นตัวบ้าง เศร้ามานานแล้ว
    #221
    0
  15. #205 Millez (@sora-kaze) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2561 / 16:35
    เย้ ลืมไปเลยย ไม่เชียร์ให้คนนี้เป็นพระเอกเลยค่ถ เด๋อเกิน แก๊งเพื่อนนางยังน่ากินกว่าอีก 5555555
    #205
    0
  16. #167 Poly_Mokona (@Poly_Mokona) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2561 / 21:56
    ตัดสินใจได้ดีมาก ลืมๆไปซะ

    หาเรือใหม่ไฉไลน่าลงกว่าเดิมเถอะ อิอิ
    #167
    0
  17. #166 areerat1422 (@areerat1422) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2561 / 20:47

    ลืมเยี่ยเปาดียิ่งนัก..เยี่ยเปาก็ต้องมาจีบนางแทนอีกไม่นานแน่ๆรออ่านค่ะสนุกมากๆ

    #166
    0
  18. #165 Naja103 (@Naja103) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2561 / 20:17
    ยี่เปาคงจะเสียใจ แน่แล้ว
    #165
    0
  19. #164 AssasinX25 (@AssasinX25) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2561 / 19:55
    ดีค่ะ การแลกเปลี่ยนดี อิอิ
    #164
    0
  20. #161 PuiPui--r (@PuiPui--r) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2561 / 19:51
    ตัดสินใจได้เริ่ด
    #161
    0
  21. #160 9SBM (@9SBM) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2561 / 19:13

    ขอบคุณ
    #160
    0
  22. #159 alisie_amps (@AomKazuko) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2561 / 19:12
    รออออออออ
    #159
    0
  23. #158 นมเย็น (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2561 / 19:08

    ขายไปซะความทรงจำไม่คู่ควร 555 สะใจ

    #158
    0
  24. #157 blueLemonsoda (@kikuza004) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2561 / 18:45
    ไม่ให้เยี่ยเปาเป็นพระเอก!!!!!!
    #157
    0
  25. #156 YuYuRika (@yuyurika) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2561 / 18:33
    ยกเยี่ยเปาให้น้องไปเลยจ้า นางเอกสมควรคู่กับบุรุษที่ดีกว่าเยี่ยเปาเสียด้วยซ้ำ คนอะไรมองแต่เปลือก //อินมาก หมั่นไส้เยี่ยเปาเว่อร์ เห็นเพชรเป็นก้อนกรวด 555
    #156
    0