◌ หนิงเฟิ่ง ◌ เทพเซียน สนพ.Dbooks

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 1,381,390 Views

  • 7,529 Comments

  • 8,770 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    2,591

    Overall
    1,381,390

ตอนที่ 92 : บทข้าที่เติบใหญ่ และเข้าใจสัจธรรม & ข้าที่เติบใหญ่ [เล่ม. 2]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 13655
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1086 ครั้ง
    25 ธ.ค. 61

“เซี่ยจินเซินท่านอยากลองดีกับข้าใช่หรือไม่ !!” ข้าแผดเสียงออกไปด้วยความโมโห เมื่อบุรุษตรงหน้ายังยืนจ้องหน้าตาไม่กะพริบ และไม่ขยับไปไหน


“เบาๆลงเถิดประเดี๋ยวลูกจะตื่นเอา” เซี่ยจินเซินกล่าวเสียงอ่อนพลางขยับกายเดินด้านข้างออกไปช้าๆ เพื่อหลีกเลี่ยงภรรยาที่กำลังเกรี้ยวกราด


“ท่านก็รีบออกไปสิ..จะมามัวเดินยึกยักอยู่ทำไม” ข้ากล่าวเสียงแข็งขึ้น แล้วมองท่าทางจะก้าวไม่ก้าวของเขาอย่างหงุดหงิดใจ


“ได้ๆ ข้าจะรีบออก” เซี่ยจินเซินรีบกล่าวรับคำนางอย่างโล่งอก  แล้วรีบหมุนกายจะเตรียมออกจากแต่ต้องชะงักเท้าลงเสียก่อน จากนั้นก็หันไปกล่าวกับนางเสียงอ่อนเช่นเดิม


“ข้าขออนุญาตไปหยิบอาภรณ์ในตู้ได้หรือไม่”


“ก็ไปหยิบสิ” ข้ากอดอกกล่าวขึ้น  มองท่าทางงุ่นง่านของเขา


       ส่วนเซี่ยจินเซินที่ได้รับอนุญาตก็เดินตรงไปหยิบอาภรณ์ของตนเองทันที จากนั้นก็เดินออกจากห้องด้วยอาการรีบร้อน กลัวว่านางจะอารมณ์ขึ้นมาอีก แล้วพลานโมโหเขวี้ยงแจกันสะสมของเขาจนหมดชั้น




ยามอิ่ว

     

       ข้ากำลังแต่งกายด้วยอาภรณ์ชุดขุนนางหญิงของแคว้นเยว่  เป็นชุดน้ำเงินเงางามมีปกคอยกสูงตรงขอบปักด้วยดิ้นสีทอง  ส่วนผมนั้นข้าเกล้ามัดรวบขึ้นครึ่งหัวเหมือนบุรุษจากนั้นสวมทับด้วยที่ครอบผมสีน้ำเงินลายเถาองุ่นลงไป ก็ดูเหมือนสตรีที่แต่งกายเรียบง่าย และไม่เยอะจนเกินงาม ตามมาด้วยต่างหูเถาองุ่นย้อยลงมาขนาดเล็กสีทอง ก็ถือว่าเป็นอันเสร็จเรียบร้อย ส่วนการแต่งหน้านั้นยังคงความเรียบง่ายเพียงแค่พัดแป้งบางๆ ทาชาดสีแดงไม่เข้มมากเกินไป วาดคิ้วตามโครงตวัดหางขึ้นเล็กน้อยก็ครบองค์ประกอบ



         ข้าที่แต่งกายเสร็จเรียบร้อยแล้วก็เตรียมลุกขึ้นไปหายี่หวี่ และเอ้อร์เฟยที่กำลังเล่นกันอยู่บนเตียง พลันก็มีเสียงสาวใช้จากด้านนอกดังขึ้น


“ท่านหญิงนายท่านให้มาตามแล้วเจ้าค่ะ” สาวใช้น้อยด้านห้องกล่าว


“เสร็จแล้ว…ข้ากำลังจะออกไป” ข้ากล่าวจบก็เดินไปอุ้มลูกลงจากเตียงทีละคน และเดินจูงมือเดินออกไป

จากห้อง


        เซี่ยจินเซินยืนค่อยภรรยาตนเองอยู่ด้านหน้าเรือน พร้อมกับรอยเขียวช้ำกลางหน้าผากที่นางทิ้งเอาไว้


“รอนานหรือไม่ ?” ข้าที่สงบอารมณ์ได้นานแล้วก็เอ่ยปากถามไปตามปกติ พลางพินิจมองดวงหน้าคมเข้มทีมีรอยฟกช้ำอยู่ระหว่างคิ้ว


“มินาน” เซี่ยจินเซินกล่าวเสียงเบา จากนั้นก็หลุบตามองลูกแฝดตัวอ้วนของเขาที่อยู่ในชุดสีน้ำเงินเข้มเช่นเดียวกับแม่พวกเขา แล้วก้มตัวลงกล่าวขึ้นเสียงเบา 


“รู้เช่นนี้พ่อน่าจะใส่อาภรณ์สีน้ำเงินเช่นเดียวกับพวกเจ้า”


“พ่อ หมี พ่อ คือ อา ราย ขอ ฮับ” ยี่หวี่ช่างเจรจากล่าวถามออกไปด้วยความสงสัย


“พ่อหรือ…พ่อก็เป็นคนทำให้แม่ของลูกท้องแล้วคลอดพวกลูกออกมาไง” เซี่ยจินเซินตอบกลับยี่หวี่ด้วยใบหน้าจริงจัง


“แค่ก ๆ” ข้าที่ได้ยินที่เขากล่าวถึงกับไอออกมาด้วยความตกใจ แล้วปรับน้ำเสียงให้นิ่งเรียบกล่าวออกไป


“มันไม่มีคำกล่าวอื่นแล้วหรอกรึ….จะอธิบายลูก”


“จะให้ข้าตอบเยี่ยงใด ที่ข้ารู้นั้นพ่อคือผู้ให้กำเนิดร่วมกับคนเป็นแม่ หรือคนที่เลี้ยงดูพวกเขา แต่อย่างหลังข้ายังไม่มีโอกาสเลี้ยงลูก ก็ต้องตอบแบบแรกมิถูกรึ ?” เซี่ยจินเซินตอบนางไปตามจริง



         ที่เขากล่าวออกมาก็ถูกต้อง..จนตัวข้าไม่รู้ว่าจะโต้ตอบกลับเช่นไร จึงกล่าวออกไปตามสถานการณ์ออกไป


“เช่นนั้นท่านก็เดินสนทนากับลูกเถิด…ข้าจะเดินนำไปหารองแม่ทัพหยวนก่อน” อย่างน้อยควรจะให้พวกเขามีเวลาอยู่ร่วมกันบ้าง



         เซี่ยจินเซินที่ได้ยินนางกล่าว ตาก็เป็นประกายขึ้นมาทันที ก้มลงไปอุ้มยี่หวี่ที่แหงนหน้าขึ้นมามองเขา  ส่วนเอ้อร์นั้นเอาแต่วิ่งหนีหลบหลังแม่


“ฮือ..! เดิน เอง” เอ้อร์เฟยที่ถูกพ่อหมีกอดรัดก่อนหน้านั้นก็เอ่ยปากออกไปทันที พลางวิ่งหลบหนีคนเป็นพ่อไปด้วย


“ท่านก็เดินจูงมือลูกเถิด” ข้ากล่าวจบก็เดินนำหน้าพวกเขาไป


‘จะจูงเยี่ยงไรเล่า ตัวข้าสูงเท่าประตูส่วนลูกสูงเพียงหัวเข่า แขนก็สั้นนิดเดียว’ เซี่ยจินเซินกล่าวบ่นในใจ แต่ไม่กล้ากล่าวท้วงออกไป เขาจึงแก้ปัญหาด้วยการเดินก้มตัวลงเล็กน้อยเพื่อจูงเอ้อร์เฟย แล้วเดินตามหลังนางไป



         ข้าที่กำลังเดินไปตรงทางสี่แยกก็ต้องสะดุดตาเข้ากับสตรีนางหนึ่งที่เดินถือกระโถนออกมาจากหลังเรือนใหญ่ ดวงหน้างามของนางยังคงอยู่เช่นเดิม เพียงแต่มีนัยน์ตาฉายแววอมทุกข์ออกมาอยู่มาก


 

        สตรีที่คุ้นตาคนนั้นคืออนุภรรยาของเซี่ยจินเซิน หรือหยางซิงหลิง ไฉนนางถึงเดินถือกระโถนใส่อาจมเช่นนั้นมาได้ .. ข้าจึงหยุดเท้าลง แล้วทอดมองนางที่กำเดินก้มหน้าตรงมาทางข้า



         หยางซิงหลิงมีหน้าที่ยกกระโถนอาจมของฮูหยินเซี่ย เดินออกมาจากด้านหลังเรือนใหญ่ นางเดินก้มหน้าลงเล็กน้อยยกมือข้างหนึ่งขึ้นปิดจมูกเอาไว้  แล้วรีบเดินถือกระโถนอาจมนี้ไปทิ้งให้เร็วที่สุด ไม่รู้ว่าฮูหยินเซี่ยไปกินอะไรเหตุใดถึงได้เหม็นชวนอาเจียนเช่นนี้ได้

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.086K ครั้ง

18 ความคิดเห็น

  1. #4633 monmanon (@monmanon) (จากตอนที่ 92)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2561 / 22:42

    มาแล้วๆ จะสงบลงไหม

    #4633
    0
  2. #4596 secret (@pankvang) (จากตอนที่ 92)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2561 / 18:09
    รอค่าาา
    #4596
    0
  3. #4595 rinlada2517 (@rinlada2517) (จากตอนที่ 92)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2561 / 14:50
    สนุกค่ะ มาอัฟไวๆนะ รอๆๆ
    #4595
    0
  4. #4594 blissiblithe (@blissiblithe) (จากตอนที่ 92)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2561 / 14:32
    รอค่าาาา
    #4594
    0
  5. #4591 yupa_paph (@yupa_paph) (จากตอนที่ 92)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2561 / 12:04
    รอๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #4591
    0
  6. #4590 LukiMemory (@LukiMemory) (จากตอนที่ 92)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2561 / 11:49
    รอนะคะ
    #4590
    0
  7. #4589 TukTIkinlove (@TukTIkinlove) (จากตอนที่ 92)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2561 / 08:49
    ที่บอกซีเย่วโกหกตอนแรกคือนางต้องตามไปก่อนเพื่อให้ตนปลอดภัยเพราะเข้าใจว่าพระเอกป่าเถื่อนตามข่าวลือและเพื่ออิสระจากครอบครัวเก่า ที่มาแต่งก็เพราะโดนวางยาจากแม่นมของฮูหยินจับตัวมาทั้งที่ไม่ถาม เจอเซี่ยอีกทีใหห้องหอเลย ขนาดไหว้ฟ้าดินยังเป็นคนอื่นแทนนางจะบอกตั้งใจสะทีเดียวคงไม่ถูก เมื่อเซินรู้ว่านางไม่ใช่คุณหนูใหญ่แต่แทนที่จะคุยกับนางตรงๆเปิดอกไปแต่อ้อมโลกบีบนางทางอ้อมให้พูด พอไม่พูดก็เมินเฉยบวกกับอนุหลอกว่าท้องยิ่งห่งเหิน ตอนนั้นซีเย่วเป็นคนขี้กลัวคิดมากไม่ใช่อย่างในปัจจุบัน จำได้ตอนตกน้ำก็ไม่มาสนใจถามไถ่เมียทั้งที่ป่วยไข้ #พอทบทวนหลายกระทงอยู่นะ
    #4589
    0
  8. #4583 Pimoji (@Pimoji) (จากตอนที่ 92)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2561 / 02:19
    เข้าใจทุกข้อค่ะ ในมุมมอง​คนอ่านเข้าใจอีกว่าถ้าแม่ทัพเซี่ยไม่ทิ้งซีเย่เรื่อง​คงไม่ดำเนินมาถึงขั้นนี้ 55555

    ถึงจะเข้าใจแต่ก็ยังคงเคืองๆอยู่นะ
    #4583
    0
  9. #4582 ANGELBABYCOOL (@ANGELBABYCOOL) (จากตอนที่ 92)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2561 / 02:11

    นางเอกอาจจะผิดที่โกหก

    แต่อย่าลืมว่านางแต่งงานตอนที่ยังไม่ปักปิ่น

    แถมโดนบังคับ ถูกเลี้ยงแบบคนใช้

    โดนกลั่นแกล้ง

    แล้วจะให้นางไปเอาความมั่นใจมาจากไหน

    ไม่แปลกที่นางจะกลัว

    ส่วนหลัวนางอายุมากกว่านาง

    วุฒิภาวะทางสมองน่าจะมากกว่านี้

    ถ้านางไม่พูด ทำไมไม่ให้คนไปสืบหาความจริง

    แล้วทำไมม่เปิดอกคุยกับเมีย

    นางเอกจะผิดที่โกหกแต่นั่นเพราะว่านางโดนกระทำ

    แต่หลัวนางเราว่าตั้งแต่ทิ้งเมียเอาไว้

    น่าจะทำใจเรื่องนางอาจตายเอาไว้

    ตัวเองเป็นเป็นคนมีฝีมือ

    ยังไง ๆ ก็ต้องช่วยแม่สุดที่รักกับอนุที่รักได้อยู่แล้ว

    ถ้านางเอกเราไม่มีลูก
    ป่านนี้ท่านแม่ทัพคงแต่งงานใหม่
    รับอนุเพิ่ม มีลูกไปแล้ว

    และในที่สุดใครทำอะไรไว้ก็ได้แบบนั้น

    มีลูกแฝดแต่ไม่ได้ใช้นามสกุลตัวเอง

    สมน้ำหน้า

    นี่ถ้าเมื่อไหร่ที่นางกับลูกจะออกจากจวน

    ไปอยู่กับพ่อกับพี่ชาย

    เราว่าเรื่องน่าจะยาวววว



    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 25 ธันวาคม 2561 / 02:13
    #4582
    0
  10. #4580 Aorn (จากตอนที่ 92)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2561 / 00:25

    เหล่านี้อยู่ที่ความรู้สึกและมุมมองของ ผู้ถูกกระทำและผู้กระทำค่ะ สิ่งที่เกิดขึ้นก็เกิดไปแล้วและก็เจ็บไปแล้วในอดีต สำหรับนางเอกก็ได้รับรู้ถึงเหตุผลในวันนั้นจากแม่ทัพเซี่ยแล้วและให้อภัยแล้วเช่นกัน...ดังคำที่ว่า " ให้อภัยแต่ไม่อยากเสวนาต่อด้วย = ให้อภัยแต่ไม่ให้โอกาสอีก "

    ประเด็นตอนนี้อยู่ที่ว่า นางเอกจะให้โอกาสแม่ทัพเซี่ยอีกหรือเปล่าเท่านั้น 

    รอไรท์มาต่อไวๆค่ะ

    #4580
    0
  11. #4579 beebb_bb (@beebb_bb) (จากตอนที่ 92)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2561 / 00:16
    รออออออออ
    #4579
    0
  12. #4577 khomkiew (@khomkiew) (จากตอนที่ 92)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2561 / 00:13
    รออออจร้า
    #4577
    0
  13. วันที่ 24 ธันวาคม 2561 / 23:55
    เข้าใจทุกข้อค่ะ จะไม่นอน รออัพตอนต่อไป 555
    #4576
    0
  14. #4575 หนอนแก้ว (จากตอนที่ 92)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2561 / 23:50

    เราว่าไม่เหมาะอยู่ดี จะบอกว่านางเอกโกหก คุณต้องดูด้วยว่านางเอกมาแต่งกับคุณเพราะว่านางโดนจับมาแต่งไม่ได้เต็มใจ ถ้านางบอกความจริงไปหรือไม่บอกก็มีผลเท่ากันอยู่ดี คุณรู้ความจริงว่าอะไรเป็นอะไรแต่กลับไม่ช่วยนางเอกแก้ปัญหากลับบีบบังคับให้เค้าบอกความจริงกับคุณ แล้วเรื่องที่ทิ้งไว้ให้รับมือกับโจรอีกเหตุผงไม่โอเคมากๆเลย กลัวลูกหลุดแต่ไม่กลัวโจรฆ่าเมียเหรอ เริ่มต้นชีวิตใหม่ค่ะ หาผัวใหม่ชีวิตดีๆรออยู่จะกลับมาจมปล๊กทำไมจริงไหม ครอบครัวอบอุ่นได้ไม่จำเป็นต้องมีพ่อแม่ลูกครบก็ได้ หาสามีใหม่โลด พี่ซงงงงงง อยู่ไหนมารับนางเอกไปทีเบื่อสามีเก่า

    #4575
    1
    • #4575-1 khomkiew (@khomkiew) (จากตอนที่ 92)
      25 ธันวาคม 2561 / 00:23
      จริงๆเราว่าถ้ามองย้อนไปสมัยอดีต การมีผัวเดียวของผู้หญิงยุคนั้นมันเป็นเรื่องสมควรยุแล้วยิ่งมีลูกอีก ปมเรื่องมันผูกกันไปมายุแล้วด้วยนะ ไหนจะฮองเฮา ไหนจะอดีตของนางเอก ไหนจะราชวงศ์เครือญาติที่ซับซ้อนของนางอีก จริงๆเป็นเราถ้าถูกหลอกเราก็ระแวงนะ เราว่ามองตามเนื้อเรื่องของคนแต่งเถอะ ความจริงอยากให้พี่ซงเจอกับคู่ของนางดีกว่า ไม่ใช่นางเอกไม่ดีนะแต่ใจลึกๆอยากให้นางแต่งกับหญิงที่โสด น่ารัก มีมุมพูดมากหน่อย ช่างฉอเลาะ ออดอ้อน น่าจะเข้ากับแม่ทัพซงนะ ความคิดของเรานะ
      #4575-1
  15. #4573 secret (@pankvang) (จากตอนที่ 92)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2561 / 23:27
    กดเข้ามาดูทั้งวัน รอนะคะ
    #4573
    0
  16. #4572 ชอบอ่านนิยาย (จากตอนที่ 92)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2561 / 23:19

    1.เรื่องนี้นางเอกผิดจริงที่ปกปิดตัวตน

    2 . ถึงจะปกปิดชื่อจริงแต่อยู่กินกันมา2ปีไม่รู้เลยหรอเมียตัวเองเป็นคนขี้โกหกไหม และถึงจะไม่แน่ใจว่าโกหกหรือไม่โกหกทิ้งไว้ให้รอเลยนี่ก็โหดร้ายเกินไป

    3.ถ้ากลัวว่าลูกหลุดแล้วอนุที่ท้องล่ะไม่กลัวลูกหลุดหรอ ไหนว่าห่วงลูก

    4.งง ทำไหมเซี่ยจินเจินมารับลูกจะหลุด

    5.แบ่งทหารคุ้มครองมากกว่าพออภัยได้ แต่ให้เมียรอรับมือโจรจำนวนมากกับทหาร10คนนี่เกินไป น่าจะให้ทหารพาหนีไปอีกทาง และนัดพบกันสักที่ โอกาสรอดยังมากกว่าเลย

    6.เห็นด้วยค่ะแล้วแต่จะผิดมากผิดน้อยพออภัยได้หรือไม่น่าให้อภัย

    อันนี้ความคิดเห็นส่วนตัวนะคะที่จริงคงมีหลายมุมมองหรือทางเลือกมากกว่านี้แล้วแต่คนจะคิด


    #4572
    3
    • #4572-2 ฝันกลางวันถึงใคร (@noo-dd) (จากตอนที่ 92)
      25 ธันวาคม 2561 / 00:15
      2. เราว่าเซี่ยจินเซินคงผิดหวังมากกว่า และรอซีเย่มาสารภาพ การที่เค้าจะไม่เชื่อซีเย่ ณ เวลาฉุกเฉินนั้นก็เป็นไปได้ และเค้าไม่ได้ตั้งใจทิ้งไปเลย แต่กลัวว่าตัวเองจะดูแลไม่ทั่วถึง เพราะฝ่าออกไปก็เสี่ยงเหมือนกัน โจรเต็มเมือง แล้วเค้าก็ทิ้งทหารให้ซีเย่มากกว่าที่ตัวเองเอาไปซะอีก กะว่าจะกลับมารับซีเย่ทัน แต่ตัวเองประเมินสถานการณ์ผิด กลับมาไม่ทัน ทหารตายหมด
      3. เซี่ยไม่ได้กลัวลูกหลุดอะไรหรอก ในแง่เซี่ย สถานการณ์ที่เค้าคุ้มครองผู้หญิงได้แค่ 2 คน: แม่, เมีย(ที่คิดว่า)ท้อง, เมีย(ที่คิดว่า)ไม่ท้อง คือมันต้องเลือก ณ ตอนนั้น ก็ต้องให้แม่กับคนท้องไปก่อน จะให้เอาเมียไป ทิ้งแม่ไว้ ,หรือทิ้งคน(ที่คิดว่า)ท้องไว้ ก็ไม่ได้ปะ มันก็เป็นหลักการในการช่วยคนทั่วไปนะ คนแก่ คนท้องมาก่อนคนแข็งแรง
      แต่ในมุมนางเอก ไม่ว่ายังไง คือเค้าถูกทิ้งอยู่ดี แต่ในตอนนี้ นางเอกเป็นทหารแล้ว เค้าจะเข้าใจเซี่ยมากขึ้น ถ้าตอนนี้ ซีเย่อยู่ในสถานการณ์เดียวกัน ที่ต้องช่วยผู้หญิง 2ใน3 ซีเย่ก็น่าจะตัดสินใจแบบเดียวกัน
      #4572-2
    • #4572-3 นานายัง (จากตอนที่ 92)
      25 ธันวาคม 2561 / 00:36
      โหข้อสามนี่ไร้ใจมากเลย เหมือนเห็นหน้าที่สำคัญกว่าคนรัก หน้าก็เป็นนิสัยของแม่ทัพดี
      #4572-3
  17. #4571 ธารกมล (@narumol001) (จากตอนที่ 92)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2561 / 23:01

    ......
    #4571
    1
  18. #4570 novellover (@Novellover) (จากตอนที่ 92)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2561 / 23:00

    ข้อ 3 ถ้าอนุตั้งครรภ์จริงก้ตกเลือดได้เหมือนกัน

    คือ ทิ้งไว้ตอนนั้นไม่เชื่อว่าท้องนะ

    แต่อาจจะมีโอกาสรอดทั้งสองทาง

    รถม้า และ ทหารน้อยก็คล่องตัว


    #4570
    5
    • #4570-2 แมวไม่เล็ก (@THEDEEM) (จากตอนที่ 92)
      24 ธันวาคม 2561 / 23:10
      แทง* ไม่ใช่ท้อง มึน 5555
      #4570-2
    • #4570-5 แมวไม่เล็ก (@THEDEEM) (จากตอนที่ 92)
      24 ธันวาคม 2561 / 23:36
      ตีความผิดแล้ว
      1.อนุนั่งรถม้าการเคลื่อนตัว กับม้ามันต่างกัน
      2.ระหว่่างหญิงท้อง[ที่โกหกตอนั้น} กับผู้หญิงธรรมดา[แต่ต้องท้องจริง] ต้องมองมุมมองเซี่ยจินเซินว่าต้องเลือกคนท้องเท่ากับสองชีวิต
      3.ที่ไรท์บอกว่าลูกหลุดนั้นคือที่ไรท์คิด ไม่ใช่เซี่ยจินเซิน เพราะพล๊อตมันล๊อคไว้ให้เด็กรอดชีวิต สมมุติถ้าเซี่ยจิเซินเอานางเอก และมารับทัน ก็จะต้องให้นั่งม้าที่มีแรงกระแทก ท้องหนึ่งเดือนเข้าสองเดือนมันมุโอกาสหลุดแน่ๆ

      ไปเก่งอธิบายเลยจีจี TT
      #4570-5