◌ หนิงเฟิ่ง ◌ เทพเซียน สนพ.Dbooks

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 1,380,921 Views

  • 7,529 Comments

  • 8,778 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    2,122

    Overall
    1,380,921

ตอนที่ 136 : บทพร้อมรบ [เล่ม. 3]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 9425
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 911 ครั้ง
    7 ก.พ. 62

เล่ม 3




         ภายในงานเลี้ยงวันเกิดเฒ่าฮูหยินงานได้ดำเนินมาถึงครึ่งทางแล้ว แขกเหรื่อที่ได้รับเชิญมานั้นต่างพากันนั่งชมการแสดงที่ทางตระกูลซ่งได้จัดหามาให้ความรื่นเริงกับแขกที่มาในวันนี้ พร้อมกับอาหารรสชาติอันโอชาที่เลือกสรรมาอย่างดี เคียงคู่กับสุราหมักรสหวานชั้นเลิศ




           ส่วนจ้าวจื่อถงที่นั่งรอซิงเยว่อยู่ในงานเลี้ยงก็ชะเง้อหน้าขึ้นมองนางที่เดินกลับเข้ามาในงานด้วยสีหน้าอึมครึม  .. สีหน้าของนางดูเหมือนกับว่าจะเคร่งเครียดเลยนั้นก็ไม่ใช่ทีเดียว มันดูคล้ายกับคนที่กำลังขบคิดไม่ตกอยู่ในหัวเสียมากกว่า 




“เหตุใดเจ้าไปห้องน้ำนานนัก” จ้าวจื่อถงเอ่ยปากถามนางด้วยความสงสัย




“ข้าเดินเตร็ดเตร่ชมจวนไปด้วยเจ้าค่ะ” ข้ากล่าวตอบเขา พลางเก็บเรื่องที่พึ่งพบเจอมาก่อนหน้านี้เอาไว้ในใจ  และคิดว่าเอาไว้หลังเลิกงานเลี้ยงค่อยกล่าวเล่าให้เขาฟังจะดีกว่า



“เอาจริง ?” จ้าวจื่อถงหรี่ตาเล็กลงข้างหนึ่ง กล่าวถามด้วยน้ำเสียงทะเล้น จากนั้นก็ละลายสายตาจากนางไปมองคู่หมั้นตัวน้อยที่นั่งก้มหน้าก้มตาคีบอาหารเข้าปากไม่สนใจผู้คน รวมกระทั่งเขาด้วยเช่นกัน




         ข้าที่เดินกลับเข้ามาในงานเลี้ยง แล้วนั่งลงด้านข้างพี่จื่อถง ด้วยอาการกระสับกระส่ายก้นไม่ติดตั่ง และได้ตอบคำถามของเขาไปหนึ่งประโยค พลางกวาดสายตามองไปรอบๆ งานเลี้ยงเพื่อหาตัวพ่อบ้านเสวีย  แต่กลับเห็นแม่ทัพซ่งที่เดินเข้ามาในงานโดยใข้เส้นทางเดียวกับที่ข้าใช้  ยามนี้เส้นผมที่ยาวประบ่าของเขาถูกมัดรวบขึ้นครึ่งหัวอย่างลวกๆ ไม่เรียบร้อยเหมือนคราแรกที่เห็น จากนั้นตัวข้าก็รีบเลื่อนสายตาที่จ้องมองเขาอยู่กลับมามองนางรำด้านหน้ากลางเวทีด้วยอาการตื่นเต้น และสัมผัสถึงความเปียกชื้นของเหงื่อที่ไหลออกจากฝามือทั้งสองข้างข้าที่กำแน่นเอาไว้บนตัก




          จะไม่ให้ข้ารู้สึกตื่นเต้นระทึกใจได้อย่างไร เพราะทางที่เขาเดินกลับมานั้นเป็นเส้นทางเดียวกับข้าที่เดินเข้ามาก่อนหน้าเขาเพียงครู่เดียวเท่านั้น  ยามนี้ไม่ใช่ว่าเขาจะเห็นสิ่งที่ข้าทำไปหมดทุกอย่างแล้วหรอกรึ  !  ยิ่งแม่ทัพซ่งเป็นคนหูตาว่องไวอีก …. . ข้าอยากจะยกมือขึ้นมาเขกกะโหลกตนเองสักสิบยี่สิบทียิ่งนัก




         จากนั้นชายอาภรณ์สีน้ำเงินเข้มเงางามสะท้อนแสงโคมไฟภายในงานก็เลื่อนผ่านระดับสายตาของข้าที่นั่งอยู่บนตั่งไม้ไปช้าๆ  และในช่วงจังหวะที่แม่ทัพซ่งกำลังจะเดินผ่านหน้าไปนั้น  ตัวข้าก็ได้กลั้นใจภาวนาอย่าให้เขารู้เรื่องที่ข้าได้ทำไปก่อนหน้านี้เลย ..  พลันเสียงที่นุ่มละมุนหูของสตรีก็ดังแทรกเข้ามาในความคิดของข้า




“จินเหยียนท่านไปไหนมารึ ?” ข้าเงยหน้าขึ้นมองตามเสียงของสตรีผู้นั้นที่เรียกแม่ทัพซ่งด้วยชื่ออย่างสนิทสนม




“หืม…..องค์หญิงเจียวซู่” ซ่งจินเหยียนก้มหน้ามองสตรีตัวเล็กตรงหน้าด้วยความแปลกใจอยู่มาก เขาไม่คิดว่านางจะมางานเลี้ยงในวันนี้ด้วย ดูท่าแล้วคงจะเป็นฝีมือฮองเฮาที่เป็นคนจัดการส่งองค์หญิงเจียวซู่มา




         ข้าที่แหงนหน้ามองพวกเขาสนทนาตรงหน้าอยู่นั้น ก็พึ่งระลึกนึกขึ้นมาได้ว่าในงานเลี้ยงชมดอกอิงฮวาเมื่อสิ้นปีที่แล้วขึ้นมาได้ว่าฮองเฮาทรงตรัสถึงฤกษ์อภิเษกของแม่ทัพซ่ง กับองค์เจียวซู่ ที่แท้สตรีที่มีใบหน้าจิ้มลิ้มตัดผมหน้าสั้นระดับคิ้วคนนี้คือคู่หมั้นของแม่ทัพซ่งนี่เอง .. แล้วเหตุใดพวกเขาทั้งสองถึงมาหยุดสนทนาต่อหน้าข้ากัน ?  [องค์หญิงเจียวซู่* = บทสิ้นปี]




“จินเหยียน…เราบอกท่านกี่ครั้งแล้วให้เรียกเราว่า เจียว ซู่” องค์หญิงเจียวซู่กล่าวด้วยน้ำเสียงละมุน พร้อมรอยยิ้มหวานส่งไปให้คู่หมั้นรูปงามของพระองค์




“องค์หญิงมีธุระอันใดกับกระหม่อมหรือพ่ะย่ะค่ะ” ซ่งจินเหยียนขยับแขนไปไพล่ไว้ด้านหลังทั้งสองข้าง แล้วเรียกขานนางเฉกเช่นเดิมเหมือนคราแรก 



“อ่า…....”    องค์หญิงเจียวซู่ที่เจอคำกล่าวของซ่งจินเหยียนเข้านั้น นางถึงกับทำคำที่จะกล่าวออกไปนั้นหล่นหายไปในคอเสียแล้ว   ตามจริงนางควรจะชินกับความเฉยชา และเย็นชาของซ่งจินเหยียนได้เสียที แต่ทุกครั้งที่เจอคำกล่าวหน้านิ่งของเขาเข้าให้ทีไร นางก็มักจะทำตัวไม่ถูกทุกที




         ตัวข้าที่นั่งอยู่บนตั่งไม้มองเห็นสีหน้าถอดสีขององค์หญิงเจียวซู่ก็อดนึกสงสารนางขึ้นมาไม่ได้ ดูเอาเถิดพระสวามีในอนาคตของพระองค์ช่างเย็นยะเยือกราวกับก้อนหิมะ ภายนอกถึงแม้ว่าจะดูขาวนุ่มนวลน่าสัมผัส  แต่หากเข้าไปใกล้ และสัมผัสจะเจอความเย็นที่บาดผิวได้ และยิ่งไปกว่านั้นแม่ทัพซ่งดูไม่มีทีท่าอยากจะแต่งงาน จะว่าไปแล้วเขาอาจจะชมชอบบุรุษก็เป็นได้ เพราะครานั้นที่เมืองอู๋ข้าเคยเอ่ยปากถามเขาด้วยความสงสัย ว่าเหตุใดเขาถึงเข้ามาทำดีกับข้า แต่แม่ทัพซ่งกับกล่าวตอบออกมาว่าเขานั้นไม่ได้ชอบพอตัวในข้า  และดูเหมือนว่าในยามนี้เขาก็ไม่ได้สนใจอิสตรีนางไหน ดูท่าแล้วคงจะไม่พ้นต้องตัดแขนเสื้อแล้วกระมัง




           ส่วนซ่งจินเหยียนนั้นก็เลื่อนสายตาที่มององค์หญิงเจียวซู่อยู่นั้น หลุบตาต่ำลงไปมองที่ดวงหน้างามของซิงเยว่ที่กะพริบตาปริบๆ นั่งอยู่บนตั่งไม้แหงนหน้าขึ้นมามองเขา และองค์หญิงเจียวซู่ด้วยสายตาราวกับว่านางกำลังสงสารผู้ใดอยู่ในใจ จากนั้นเขาก็ย่นหัวคิ้วเข้ากดหัวลงเล็กน้อย ใช้สายตาดุมองไปที่นางเพื่อเป็นการตักเตือนเรื่องมารยาทที่นางได้หลงลืมไป




            ตัวข้าที่สบเข้ากับดวงตาที่ดุดัน ไม่พอใจของแม่ทัพซ่งก็เหลือบตาไปมองทางอื่นทันที พลางกล่าวโทษในใจไปด้วยว่าเขาจะดุข้าผ่านทางสายตาได้ที่ใดกัน  ข้ารู้ตัวดีอยู่หรอกว่าไม่ควรจ้องมองผู้อื่นยามสนทนากันโดยที่เราไม่มีส่วนเกี่ยวข้อง แต่พวกท่านเองไม่ใช่รึ ! ที่มายืนอิดออดสนทนาต่อหน้าผู้อื่น และยังยืนค้ำหัวข้าอีก อันไหนมันเสียมารยาทมากกว่ากันแน่ !?




       ซ่งจินเหยียนที่เห็นว่าซิงเยว่หลบสายตาไปมองทางอื่น จึงเลื่อนสายตากลับมามองคู่สนทนาต่อ แล้วกล่าวเสียงทุ้มออกไป  หากองค์หญิงไม่มีธุระอันใดกระหม่อมขอตัวพ่ะย่ะค่ะ”  พอเขากล่าวจบก็เดินเบี่ยงกายผ่านองค์หญิงเจียวซู่ไป




“ประเดี๋ยวก่อนจินเหยียน…ออกไปคุยกับเราเป็นการส่วนตัวได้หรือไม่” องค์หญิงเจียวซู่รีบหันกายไปจับชายแขนเสื้อของซ่งจินเหยียนทันที แล้วกลั้นใจกล่าวออกไปรวดเดียว




            ตัวข้านั้นที่เสแสร้งมองไปทางอื่นก็รีบวาดสายตากับไปมองพวกเขาทั้งคู่ ส่วนหูทั้งสองข้างก็ผึ่งออกมาด้วยความสนใจ เรื่องในใจที่ลุ้นว่าแม่ทัพซ่งจะจับได้หรือไม่ก่อนหน้านี้ ก็ได้อันตรฐานหายไปด้วยความสอดรู้ในเรื่องตรงหน้านี้แทน   ...  ดูแล้วองค์เจียวซู่ก็ใจกล้าอยู่ไม่น้อย  จากนั้นข้าก็เหลือบสายตามองสูงขึ้นไปอีก เพื่อจะมองสีหน้าแม่ทัพซ่งที่ตัวสูงกว่าองค์หญิงอยู่มาก ว่ายามนี้เขาจะทำสีหน้าเช่นไรที่มีสตรีเข้าหาก่อน   แล้วก็ผิดคาดสายตาอันเย็นเหยือกสีน้ำตาลของเขามองหลุบต่ำลงมาทะลุตัวองค์หญิงเจียวซู่มาหาข้าที่นั่งอยู่ด้านล่างแทน




             ซ่งจินเหยียนที่มองดวงหน้างามของซิงเยว่ที่เลิ่กลั่กไปมา และแสร้งเบือนหน้าเสตาที่สบตากับเขาเมื่อครู่นั้นมองไปทางอื่นทันที  จากนั้นเขาก็ดึงสายตากลับขึ้นเลื่อนไปด้านนอกเป็นเชิงให้องค์หญิงเป็นคนนำทางเขาไป แล้วได้กล่าวออกไปด้วยน้ำเสียงที่เรียบนิ่ง    “ได้พ่ะย่ะค่ะ”




"เฮ้อออ…ยามนี้ก็พากันไปได้เสียที" ข้านั่งมองพวกเขาทั้งสองเดินตามกันออกไปด้านนอกงานเลี้ยงก็ผ่อนลมหายใจออกมาด้วยความปลอดโปร่ง  แล้วกล่าวพึมพำกับตนเองไปด้วย เมื่อครู่นั้นข้ารู้สึกอึดอัดยิ่งนัก  ที่มีคนมายืนสนทนากันตรงหน้าจะไม่ให้ข้าอยากรู้อยากเห็นก็กระไรอยู่




               ส่วนจ้าวจื่อถงเองที่มองเห็นเหตุการณ์ทั้งหมดก็อดนึกเสียดายในใจขึ้นมาไม่ได้   ‘อ่า...ข้าลืมไปเสียสนิทว่าแม่ทักซ่งมีคู่หมั้นอยู่แล้ว’ เขากล่าวขึ้นในใจอย่างตัดพ้อ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 911 ครั้ง

14 ความคิดเห็น

  1. #7529 260663 (@260663) (จากตอนที่ 136)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2562 / 20:18
    ต้องทำอย่างไร
    #7529
    1
    • #7529-1 แมวใหญ่ (@THEDEEM) (จากตอนที่ 136)
      9 มิถุนายน 2562 / 20:38

      รบกวนติดต่อไปที่เฟสบุ๊ค DBooks ครับ
      #7529-1
  2. #7528 260663 (@260663) (จากตอนที่ 136)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2562 / 20:18
    ไรท์ค่ะ...อยากอ่านก่อนหน้านั้น
    #7528
    0
  3. #5666 rossukon2531 (@rossukon2531) (จากตอนที่ 136)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2562 / 11:49
    สนุกค่ะ
    #5666
    0
  4. #5645 Lingling99 (@Lingling99) (จากตอนที่ 136)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2562 / 16:08

    5555 ต่อมเผือกทำงาน เดี๋ยวเราจะร่อนไปแอบฟังพวกเค้าคุยกันให้เอง แล้วจะมาเม้าให้ฟัง https://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/yy-big-08.png

    #5645
    0
  5. #5644 Sweetsmile2557 (@Sweetsmile2557) (จากตอนที่ 136)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2562 / 13:05

    พี่จื่อถงท่านจะมาจับคู่ให้หลานสาวมิได้นางมีสามีแล้ว....ถึงจะอยากกินแม่ทัพซ่งก็ตาม คิดแล้วน้ำลายไหล 5555

    #5644
    0
  6. #5643 ัyunha (จากตอนที่ 136)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2562 / 12:36

    แม่ทัพซ่งจะหนีกลับสวรรค์แล้วจ้า

    #5643
    0
  7. #5641 ชอบ (จากตอนที่ 136)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2562 / 09:52

    จะตัดพ้อใครจะเอาเองหรือไงอย่าลืมน้องมีผัวแแล้วลูกสองด้วย555

    #5641
    0
  8. #5640 chamee (@chamee) (จากตอนที่ 136)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2562 / 08:29
    อึดอัดแทนสายเผือก 555
    #5640
    0
  9. #5639 pcy921 (@chanchanchan) (จากตอนที่ 136)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2562 / 08:25
    ยังไม่ได้หมั้นแต่แค่มีแพลนจะหมั้นไม่ใช่เหรือเจ้าคะพี่จื่อ???หรืออย่างไร???
    #5639
    0
  10. #5638 chanchan123 (@minhochanyeol123) (จากตอนที่ 136)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2562 / 08:11
    อ้าว แม่ทัพซ่งมีคู่หมั้นซะแล้ว
    #5638
    0
  11. #5637 371371 (@371371) (จากตอนที่ 136)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2562 / 08:00

    ลุ้นจนปวดหัวตามไปด้วย
    #5637
    0
  12. #5636 371371 (@371371) (จากตอนที่ 136)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2562 / 07:59

    อ่า ข้าก็ลืมสนิท ดันมาอ่านตอนต่อตอน อันสั้นน้อนนิด แล้วข้าก็ค้างเติ่งเหมือนเดิม ทุกทีที่เวปแจ้งจะเก็บไว้ 3-4ตอนค่อยอ่าน อ่าานยาวๆๆๆจนฉ่ำใจ แล้วนอนยิ้มได้ไม่ค้างคา เพราะอ่านจนตาแฉะ
    #5636
    0
  13. #5635 Phasuk Nyffenegger (@bofano) (จากตอนที่ 136)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2562 / 01:46

    สนุกๆๆๆรอลุ้นออกรบ พบสามีเซี่ยคะ
    #5635
    0
  14. #5634 ฝันกลางวันถึงใคร (@noo-dd) (จากตอนที่ 136)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2562 / 00:43
    พี่ซ่งไม่น่าได้แต่งกับเจียวซู่นะ
    #5634
    0