END llแสงแดดกลางลมหนาวll [Yaoi] [Nana-Naris]

ตอนที่ 15 : คุณแสงแดด #15

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 136,072
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 12,215 ครั้ง
    21 ก.พ. 62





อีกแล้ว...

ห้องที่ตอนนี้แสนจะคุ้นตา ผนังสีน้ำตาลอ่อน ผ้าปูเตียงสีขาว และกรอบรูปดวงอาทิตย์แบบนี้ แน่นอนว่าผมได้ตื่นมาที่ห้องนอนของเหมอีกครั้ง

เมื่อคืนภาพตัดไปตรงไหนก็จำไม่ได้ เหมือนแบร์จะพูดอะไรสักอย่างแต่ก็รางเลือนมาก หลังจากนั้นผมก็มาตื่นที่ห้องนี้แหละ

ทันทีที่จะลุกทั้งหัวและตัวก็รู้สึกหนักอึ้งจนต้องทิ้งตัวลงอีกครั้ง ห้องนอนของเหมหมุนเคว้งคว้างเหมือนไวกิ้งจนต้องหลับตาลงให้รู้สึกดีขึ้นแทนที่จะเป็นลมไปก่อน สักพักโทรศัพท์ของผมก็ส่งเสียงดังมาจากข้างเตียง

เปล่า ไม่ใช่โต๊ะหัวเตียง

แต่เป็นพื้นข้างเตียงที่มีกองเสื้อผ้าของผมกองอยู่นั่นแหละ

หืม? กองเสื้อผ้า

!!!!

ช็อกแค่ไหนสายตาก็ค่อยๆเลื่อนสำรวจร่างกายตัวเองลงไปทีละน้อย ตอนแรกไม่กล้ามองแต่ก็รู้สึกได้ว่าผิวตัวเองเสียดสีกับเนื้อผ้าอยู่ คงไม่ใช่ผ้าห่มหรอกมั้ง

เสื้อครบ

กางเกงครบ

ฮู่ววว โล่งงงง

ซะที่ไหน!! นี่มันไม่ใช่เสื้อผ้าผมนี่หว่า ไม่ต้องเดาก็รู้ว่าต้องเป็นเสื้อผ้าเจ้าของห้อง แล้ว..แล้ว เมื่อคืนผมภาพตัดใครจะเป็นคนเปลี่ยนชุดให้ล่ะ

ผมเสียหายไปหรือยัง

ฮืออออ เสียดายจำอะไรไม่ได้เลย

“เป็นอะไร” คนข้างๆส่งเสียงแหบแห้งอย่างคนเพิ่งตื่นนอนมาดึงความสนใจ นั่นแหละผมถึงเพิ่งรู้สึกตัวว่าเหมนอนอยู่ข้างๆ

นอนข้างๆ

ข้างๆแบบใกล้มาก

ที่ตัวหนักเพราะว่าเหมเอาแขนมาพาดไว้นี่เอง ฮืออออออ อีกรอบ หัวใจจะวายแล้ว ทำไมเหมถึงได้มานอนอยู่ตรงนี้ได้ล่ะ...อ้อ นี่ห้องเหม

“ทำไมคิมมาอยู่นี่” เพราะถามเจ้าของห้องไม่ได้ ผมก็เลยถามถึงตัวเอง ก่อนจะคิดได้ว่าไม่น่าถามให้โง่ ผมไปกับเหมก็ต้องเป็นเหมพามาอยู่แล้ว ครั้งก่อนที่ไปหลับคาร้านอาหารเหมก็พามา

ดวงตาที่เข้าใจอะไรขึ้นมาบ้างแล้วคงส่งผ่านไปถึงอีกคน เหมพยักหน้าคล้ายจะยืนยันว่าความคิดผมถูกต้องแล้วเปลี่ยนไปถามเรื่องอื่นแทน

“ฝันร้าย?” เขาเอียงคอ(น่ารักโคตรๆ) “ทำหน้าแปลก”

“ปะ เปล่า แล้ว แล้ว เสื้อผ้า” ผมก้มมองเสื้อผ้าตัวเอง เหลือบมองเหม แล้วก็หันหน้ากลับมามองแขนที่ยังพาดอยู่บนเอว ไม่กล้าแม้แต่จะขยับตัว

เป็นอีกฝ่ายที่ขยับเข้ามาใกล้แทน

เหมกระชับแขนตัวเองให้แน่นขึ้น ลมหายใจร้อนเป่ารดที่ซอกคอ ขนนี่ลุกพึ่บพับจนอดจะหดคอหนีไม่ได้

“อื้อ ยะ อย่าแกล้งคิม”

“อย่าทำเสียงแบบนี้” เจ้าของเสียงแหบดุออกมาเบาๆ จมูกโด่งของเหมเฉียดไปมาตรงผิวแถวต้นคอ ก่อนจะฝังหน้าตัวเองเอาไว้ที่นั่นไม่ขยับอีก

“เหมเปลี่ยนเสื้อผ้าให้คิมเหรอ”

“อืม” เหมรับคำในลำคอ

ผมไม่กล้าถามเลยว่าเห็นอะไรไปบ้าง มันจะกลายเป็นการดูถูกเหมไปหรือเปล่า เขาอุตส่าห์หวังดีเปลี่ยนชุดให้กลัวว่าจะไม่สบายตัวแล้วยังจะมาเรื่องมากก็ยังไงอยู่

ว่าแต่...ผมใส่กางเกงในตัวใหม่มาหรือเปล่า

“คิม” กำลังจะแอบเปิดดูใต้ผ้าห่ม เหมก็ดันเรียกขึ้นมาก่อน สะดุ้งไปเล็กน้อยต้องดึงมือกลับขึ้นมาไว้บนผ้าห่มเหมือนเดิม

“เปล่านะ คิม..คิมไม่ได้แอบดูกางเกงใน!

“......” ซวยแล้ว

“ฮืออออ คือคิมปวดหัว คิมเมาค้าง” จะแก้ตัวอะไรคิดว่าเขาก็คงจะไม่เชื่อแน่ ขนาดผมยังคิดเลยว่าข้อแก้ตัวนี่โคตรปัญญาอ่อน เมาค้างมันเกี่ยวอะไรกับกางเกงในกันคิมหันต์

“หึหึ”

“แล้วเหมเรียกทำไม” เปลี่ยนเรื่องดีกว่า

“มานี่สิ” เหมขยับตัวออกไปนิดหน่อย ตะแคงตัวมาทางผมแล้วอ้าแขนออก ผมนอนงงในดงภาพพระอาทิตย์ ไม่เข้าใจนัก อาจจะเพราะเพิ่งตื่นนอน เหมก็ค้างอยู่ท่าเดิมไม่ได้เร่งอะไร รอจนกระทั่งผมเริ่มเข้าใจความหมายของเขา

“อื้ม” รีบรับคำด้วยรอยยิ้มกว้าง พลิกตัวนอนตะแคงเข้าไปใกล้เหมมากกว่าเดิม

เหมล่ะก็ อยากให้ทำแบบนี้ก็ไม่บอกตรงๆ น่ารักจัง

“แบบนี้ใช่ป่ะ” ผมถามไปส่งยิ้มไป แต่พอเงยหน้ามองเหมแล้ว...รู้สึกจะไม่ใช่ ทำไมต้องมองแรงแบบนั้นด้วยล่ะ

คิดว่าเข้าใจถูกแล้วซะอีก

“เหมไม่ได้จะให้คิมนวดแขนให้เหรอ?”

“คิมหันต์” เป็นครั้งแรกที่เขาเรียกผมด้วยชื่อเต็มๆ เสียงกระซิบต่ำฟังดูน่ากลัวเล็กๆ ไม่รู้ว่าเหมโกรธอะไรแต่เพื่อเอาตัวรอดเลยคิดจะขยับถอยหนี ไม่ทันจะได้ทำอย่างนั้นร่างกายทั้งร่างก็ถูกรวบแล้วรั้งเข้าหาตัวคนทำ

.

.

เหมกอดผมเอาไว้ทั้งตัวด้วยแขนสองข้างของเขา ใบหน้าผมถลาเข้าไปชนกับอกแข็งนั่นก่อนอวัยวะอย่างอื่น เจ็บจมูกแต่ก็บ่นไม่ได้ ความใกล้ชิดแบบกะทันหันส่งผลให้ผมกลายเป็นท่อนไม้ทื่อๆ จะเขินก็ใช่ จะตกใจก็ด้วย

ควรรู้สึกอันไหนก่อนดี

“นิ่งๆ” พอขยับก็โดนดุ คนยิ่งปวดหัวอยู่ด้วย

“อย่ามาดุคิมนะ” ผมเงยหน้าขึ้นไป ทำปากยื่นบอกให้รู้ว่าไม่พอใจสุดๆ อาการแบบนี้ที่เคยได้ยินเขาเรียกว่าเมาค้างใช่ไหม “ขะ ขอโทษ”

พอเสียงแข็งใส่เหมไปก็เริ่มสำนึกได้ว่าไม่ควรทำ เขายังไม่ได้ทำอะไรเลย แต่เพราะว่าผมปวดหัวมากเลยเผลอหงุดหงิดไปหน่อย

“ที่บ้านตามใจ?”

“งืออออ เปล่าสักหน่อย”

“หรือเหมตามใจ?”

“เหม~~ คิมขอโทษไง” ผมเริ่มใจไม่ดีแล้ว เหมจะโกรธผมมากหรือเปล่าที่เผลอเสียงแข็งใส่เขาแบบนั้น ถ้าเกิดเขาคิดเปลี่ยนใจอยากบอกเลิกขึ้นมา...

“จริงเหรอ?” แต่แล้วสายตาไร้คลื่นกลับแฝงไปด้วยความวิบวับเล็กๆกับเสียงล้อเลียนหน่อยๆ ผมเลยรู้ทันทีว่าถูกเหมแกล้งเข้าแล้ว

“แกล้งคิมเหรอ” กำมือเป็นก้อนเล็กๆแล้วทุบเข้ากลางหลังเลย ไม่ถนัดเท่าไหร่เพราะถูกกอดเอาไว้แน่น แต่ก็ยังดีกว่านอนเขินอยู่เฉยๆอย่างนี้ เหมหัวเราะแผ่วเบาคลายอ้อมกอดเล็กน้อยเพื่อให้ผมได้มีโอกาสเงยหน้ามองเขาถนัดขึ้น “อย่าแกล้งคิมนะ” บอกกลับไปเสียงเบา

เรามองตากัน

แล้วความรู้สึกบางอย่างก็ปะทุขึ้นมา

ใบหน้าของเหมใกล้เข้ามาเรื่อยๆ ใกล้จนสายตาพร่าเบลอมองเห็นคมสันจมูกไม่ชัดอีกต่อไป ก้อนเนื้อในอกเต้นแรงจนเจ็บแต่ผมไม่คิดจะใส่ใจมันสักนิด ทนทีที่ริมฝีปากเกือบจะแนบชิดลงมา

ผมก็หลับตาลง


****************************


ความละมุนแผ่วเบาแตะแต้มไปทั่วริมฝีปาก เหมไม่ได้จูบรุนแรงหรือเร่าร้อนอย่างที่เคยอ่านในหนังสือนิยายต่างๆ เขากลับค่อยละเลียดชิมเหมือนยามผมกินขนมเค้กหวานๆแล้วเสียดายกลัวมันจะหมด

หัวใจฟูฟ่องล่องลอยจนควบคุมสติตัวเองแทบไม่ได้

ไม่นานเหมก็ผละออกไป สายตาเขายังจ้องมองริมฝีปากที่ฉ่ำน้ำของผมอยู่ สายตาที่ทำให้หน้าร้อนผ่าวไปทั้งหน้าลามลงมาจนถึงคอ

“ยะ อย่ามองแบบนี้สิ..เขินนะ” ผมพูดอย่างกล้าๆกลัวๆ คอยช้อนสายตาเหลือบมองคนข้างๆไปด้วย

“เขินทำไม” คนขี้แกล้งก็คือคนขี้แกล้ง ส่งสายตาล้อเลียนมาอยู่ได้ “ไม่ใช่จูบแรกนี่”

“ห้ะ? อะไร?” ทำไมไม่ใช่จูบแรกล่ะ ก็...ก็...งง?

“เมื่อคืนเมา”

“เหมจูบคิมตอนเมาเหรอ?” ได้ไง ทำไมไม่รู้อ่ะ ไม่เอาตอนไม่รู้ตัวสิ คิมไม่ยอม!!

“คิมจูบเหมต่างหาก...ต่อหน้าทุกคน”

“.......” ผมอึ้งจนถึงขั้นช็อกไปแล้ว เรื่องพลิกยิ่งกว่าคดีหวยสามสิบล้าน กลายเป็นผมจะ..จูบเหม แถมยังต่อหน้าทุกคนด้วย ฮืออออ เท็ดจะต้องถือไม้เรียวรออยู่หน้าหอแน่นอนเลย

“จำไม่ได้?” สายตาเหมคล้ายไม่สบอารมณ์เท่าไหร่ ทำให้ผมต้องตอบกลับด้วยเสียงอ้อมแอ้มอย่างคนมีความผิดติดตัว

“คะ คิมเมา” ว่าแต่ผมผิดอะไรวะ

“งั้นจะจูบ...จนกว่าคิมจะจำได้” แม้ไม่บ่อยครั้งที่เหมจะพูดอะไรยาวๆ แต่ไม่ได้ทำให้ตื่นเต้นเท่ากับความหมายในประโยคที่เขาบอกหรอกนะ

“ถะ ถ้าคิมจำไม่ได้ล่ะ”

“ก็จูบไปเรื่อยๆ”

“เดี๋ยวเหม...อื้มมมมมม” ไม่ทันแล้ว

ว่าแต่ผมต้องถูกเหมจูบอีกนานแค่ไหน ถ้าจำไม่ได้ตลอดไป เราจะแก้ปัญหานี้ยังไงดี ฮืออออออ

แบร์ โทรเรียกรถพยาบาลให้เพื่อนด้วย

เหมคนหื่นทำร้ายหัวใจคิมอีกแล้ว

 

Rrrrrrrrrrrrrrrrr

“แฮ่กๆๆ..ทะ..โทรศัพท์”

“....”

ท้วงออกไปแบบนั้นคนที่ยังซุกหน้าอยู่ตรงซอกคอก็ไม่ได้คิดสนใจสักนิด เสียงเรียกเข้าที่ดึงสติกลับมาตรงคอก็รู้สึกเจ็บจี๊ดๆ ความรู้สึกเดียวกับเมื่อคืนตอนที่เหมขอใส่ปลอกคอ แต่ครั้งนี้อาจจะมากกว่าเพราะเจ็บขึ้นมาหลายครั้งและหลายตำแหน่ง

เหมยังคงไม่ใส่ใจ ย้ายหน้าจากตรงนั้นไปตรงนี้ ทำตัวเป็นคนหูหนวกตาบอดไปแล้ว ผมเลยลองทักท้วงไปอีกรอบทั้งที่เรี่ยวแรงและสติตัวเองก็ไม่ค่อยจะมีเหลือ เสียงที่พูดออกไปก็กระท่อนกระแท่นเต็มที

“เหม...อืมมม...ปล่อยคิม...อ่อน” คำว่าก่อนถูกกลืนหายอีกรอบ ผมตีไหล่คนที่ยังปล้ำจูบไม่ยอมเลิก สุดท้ายเขาก็ยอมละริมฝีปากออกไปสักที

ผมไม่ได้สนใจเหมที่ดูไม่พอใจเท่าไหร่ ดันตัวเขาที่คร่อมอยู่ด้านบน(ขึ้นไปตอนไหน?)ออก คลานลงจากเตียงแค่ครึ่งตัวควานมือหาโทรศัพท์ในกระเป๋ากางเกงบนพื้น

จะว่าไปแล้วเมื่อกี้ก็เหมือนจะดังมาครั้งหนึ่งตอนที่ผมตื่นใหม่ๆ

เท็ดดี้

ซวยแล้ว มองเห็นก้านมะยมอยู่รำไร เท็ดจะต้องโกรธมากแน่ๆ ทั้งเรื่องเมื่อคืนที่เมาแล้วรั่ว ไหนจะเรื่องไม่ที่ยอมรับโทรศัพท์นี่อีก

“ทะ เท็ด” กดรับสายแล้วก็ตะกายกลับไปนอนหงายบนเตียงอีกรอบ ผมเหลือบหางตามองเหมที่คว้าเอวผมไปกอดเหมือนเป็นเอวของตัวเอง...พักหลังกอดบ่อยไปนะ

คิมใจไม่ดี

[รับสายช้า]

“กูเพิ่งตื่น มะ มึงมีอะไรเหรอ” ผมเอียงคอหลบเหมที่กดปลายจมูกลงมาบนผิว เขาส่งสายตาขุ่นๆมาให้แต่ก็ยอมอยู่นิ่งๆ เอาหูแนบแก้มผมใกล้ๆกับโทรศัพท์ที่คุยกับเท็ดอยุ่

[อยู่ไหน]

“ยะ อยู่”

[ห้องไอ้เหม?]

“อือ มึงมีอะไรรึเปล่า วันนี้ไม่มีเรียนนี่ กว่าจะเปิดเรียนก็อาทิตย์หน้า” ผมพยายามเปลี่ยนเรื่องให้ไปไกลจากห้องเหม กลัวเท็ดจะบ่นเอา แต่คิดว่าคนอย่างเพื่อนสนิทผมเหรอจะรู้ไม่ทัน

[กูจะไปรับ อีกสิบนาทีลงมา]

“เท็ด กูเพิ่งตื่น มึงไม่ต้องมารับหรอก”

[สิบนาที]

“คือกูปวดหัวอ่ะเท็ด น่าจะเมาค้าง เดี๋ยวกูดีขึ้นจะกลับเอง มึงไม่ต้องขับรถจากบ้านมารับกูที่คอนโดฯเหมแล้วไปส่งกูที่หอก็ได้ เสียเวลามึงเปล่าๆ อีกอย่างมึงก็ไม่รู้ว่าเหมอยู่คอนโดฯไหน”

[โง่ มึงก็แชร์โลฯมาสิ] เออว่ะ โง่จริงด้วย

“ก็ได้..อ๊ะ” เถียงมันไม่ได้แล้วผมเลยจำต้องรับปาก แต่ยังไม่ทันพูดจบโทรศัพท์ก็ถูกดึงออกไปโดยคนข้างตัว ผมหันไปมองเห็นเหมเอาโทรศัพท์ผมแนบกับหูตัวเอง

“แฟนกู กูดูแลได้” แล้วก็กดตัดสายแถมปิดเครื่องให้ด้วย

“เหม” อยากจะบ่นแต่เจอคำว่าแฟนเข้าไปเสียงก็เลยอ่อนจนกลายเป็นการเรียกชื่อเฉยๆ ขอโทษนะเท็ด เอาไว้จะโทรกลับไปใหม่ก็แล้วกัน ผมคิดว่าเหมคงไม่ชอบหน้าเท็ดเท่าไหร่ เลยเลือกไม่พูดอะไรอีก ไว้ค่อยหาโอกาสให้สองคนนี้ปรับความเข้าใจกันทีหลัง

“อะไร”

“คิมปวดหัว” บอกคนที่ส่งสายตาดุๆมาให้ ดวงตาไร้คลื่นจึงอ่อนลง

“งั้นนอนพัก” เขากดตัวผมนอนเหมือนเดิม มือที่สัมผัสไหล่ส่งผ่านความอบอุ่นจนเกินพอดีถึงได้ก้มลงไปมองด้วยความแปลกใจ

แล้วก็พบว่า...เสื้อที่ใส่อยู่...ไม่ได้ติดกระดุม

“เหม!! งื้อออ” ผมเม้มปากจ้องหน้าคุณฤดูหนาว ทั้งเขินทั้งเคือง คนบ้าอะไรมือไวชะมัด เสื้อเชิ้ตตัวใหญ่ของเขาเองที่เป็นทั้งคนเปลี่ยนให้ และถอดออก

ด้วยน้ำมือของคนๆเดิม คอเสื้อเชิ้ตหลุดร่นลงจากไหล่ เปิดแผ่นหลังไปถึงครึ่งและกองค้างที่ข้อพับแขนทั้งสองข้างของผม ไม่ต่างอะไรกับแก้ผ้าเลย

คุณฤดูหนาวบ้า! เหมบ้า!

“หึ” คนไม่สำนึกกระตุกยิ้มอย่างชอบใจ ไม่สนสายตาประนามจากผมเลย เขาปลดมือผมที่รวบเสื้อเข้าด้วยกันออกแล้วกลัดกระดุมให้ใหม่ ดันตัวผมนอนอีกรอบ ห่มผ้าเรียบร้อยก็ลุกจากเตียง “นอนต่อ”

“แล้วเหมล่ะจะไปไหน ไม่นอนต่อเหรอ”

เขาส่ายหน้า

“มะ มานอนกับคิมสิ” พอปวดหัวแล้วผมก็อ้อน เหมลงไปยืนข้างเตียงฝั่งของผมแล้ว เขาโน้มตัวลงมา วางมือที่หมอนห่างจากใบหูผมไปไม่เยอะ และกระซิบเสียงแหบทุ้ม

“บอกว่าอย่ายั่ว”

“ไม่ได้ยั่วสักหน่อย ก็แค่...นอนกอดกัน”

“ถ้าให้นอน” เขากดจมูกลงมาบนแก้มหนึ่งทีแล้วพูดต่อ “ไม่หยุดแค่กอด”

“..........”

นอนนะครับ..คิมหันต์คนดี” พูดจบเหมก็หมุนตัวออกจากประตูห้องนอน

ทิ้งร่างผมให้ระเบิดบู้มอยู่บนเตียง ถ้าจะพูดด้วยเสียงอ่อนโยนขนาดนี้ ใช้คำแบบนี้ เอาคิมหันต์ไปโยนลงน้ำได้เลย ไม่ต้องต้ม น้ำเดือดแน่นอน หน้าร้อนไปหมดแล้ว


.............................................

พี่เหมมันร้ายยยยยย น้องหนีไปปปปปปปป

ปล.สำหรับคนที่เพิ่งเคยอ่านผลงานของเราเป็นเรื่องแรกนะคับ

ขอแจ้งไว้ก่อนว่าส่วนมากแล้วนิยายเราจะมีคู่รองเสมอ หรือบางครั้งก็บรรยายคู่หลักผ่านมุมมองคนอื่น

ในส่วนของเรื่องนี้ก็อย่างที่พายเรือกันไป คือ เท็ดดี้กับมินนี่ หวังว่าจะรักคู่รองด้วยน้า

ปล2.สำหรับคนที่รอน้าซายด์เดี๋ยวจะรีบเคลียร์ทุกสิ่งแล้วมาอัพให้ตามปกติน้า ไม่เทแน่นอน


B
E
R
L
I
N
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 12.215K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

11,923 ความคิดเห็น

  1. #11901 namwarncm (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2564 / 17:13
    เหมไม่อ่อนโยนต่อใจเลย
    #11,901
    0
  2. #11853 KatCher (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 8 มีนาคม 2564 / 13:59
    เหมนายร้ายว่ะ เงียบ ๆ แต่เด็ดใช่มะ
    #11,853
    0
  3. #11825 mook (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2564 / 10:40

    พี่เหมคนร้ายกาจจจจจ ส่วนอีกคู่เราจะพายจนปวดแขนกันไปข้างเลยแน่นอนค่าเท็ดดี้มินนี่555

    #11,825
    0
  4. #11699 bamboomaipai (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2563 / 21:28
    หลายรอบล่ะ เราเนี่ยอ่านหลายรอบล่ะ555 จะอ่านกี่รอบก็ชอบเหมือนเดิม ชอบมากด้วย^^
    #11,699
    0
  5. #11674 Pamgun (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 30 กันยายน 2563 / 18:06
    กรี้ดดดกกดดดดดดดด
    #11,674
    0
  6. #11655 millun (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 2 กันยายน 2563 / 21:05
    เขินอะะะะะะ~~~~~~งื้ออออออฟหกดเ้่าสวงฃ
    #11,655
    0
  7. #11635 0987807777 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2563 / 12:06
    รักคู่รองค่าาาาาาาาาาาาาาาาาาา
    #11,635
    0
  8. #11620 parkraerim (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2563 / 00:42
    จับขังที่แท้ทรู ขังแบบเนียนๆทำหน้านิ่งไม่มีการล่กการเลิกลั่กใดๆทั้งสิ้น เหมคนจริงนะครับพ้ม
    #11,620
    0
  9. #11611 baekbow (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2563 / 07:38
    หูยยยย ฟัดจูบกันแต่เช้าเลยอ่ะ เหมร้ายมาก นี่สิเรียกกกแฟนที่แท้ทรู
    #11,611
    0
  10. #11592 Choi_Jina_ (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2563 / 17:23
    กำกางเกงแน่นมาก
    #11,592
    0
  11. #11550 Yinggi11 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2563 / 14:37
    เเงงงงง ร้ายกาจ~~~
    #11,550
    0
  12. #11474 In.orn (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2563 / 23:56
    น่ารัก กลับมาอ่านหลายรอบละ
    #11,474
    0
  13. #11381 Cho19888 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2563 / 22:47
    อ่านไป ขำไป ฟินจุกๆๆๆ
    #11,381
    0
  14. #11311 Saguramio (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 22 เมษายน 2563 / 14:36
    ร้ายกาจ!!!!
    #11,311
    0
  15. #11128 YanisaCH (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 14 เมษายน 2563 / 21:46
    ง๊าาาาาาาาา
    #11,128
    0
  16. #11063 NACHI1743 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 11 เมษายน 2563 / 23:07
    กรี้ดดดดดดนั่นไงคู่รองจริงด้วย!!
    ไม่รู้นะแต่หลายๆเรื่องเนี่ยที่แต่งแบบนี้
    แบบมีคู่รองอ่ะ คู่รองจะเหมือนคู่หลัก
    คือจะเป็นจุดสนใจหรือน่าติดตามมากกว่า
    แต่เรื่องนี้รู้สึกว่าคู่หลักนี่ยังดูเป็นคู่หลักอยู่
    ซึ่งก็คือดีอ่ะ ดีเลยยยย
    #11,063
    0
  17. #11007 Spices_smile (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 2 เมษายน 2563 / 00:25
    เเงงงงงงงง
    #11,007
    0
  18. #10957 yuri_miko (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 14 มีนาคม 2563 / 18:25
    เหมร้ายมากกก คิมก็อ้อนเก่งเหลือเกิน
    #10,957
    0
  19. #10925 _jppm (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 11 มีนาคม 2563 / 18:12
    เง้อ ;-;
    #10,925
    0
  20. #10901 srpyw (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 8 มีนาคม 2563 / 17:17
    เหมเธอร้ายมาก!!!!! ลุ้มคู่เท็ดดี้กับมินนี่นะคะ555555555
    #10,901
    0
  21. #10884 CUTE_VILLAIN (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 1 มีนาคม 2563 / 17:41
    ขี้อ่อยนะเธอหนะะะ
    #10,884
    0
  22. #10869 ChorthipJoy12 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 1 มีนาคม 2563 / 09:34
    เหม หื่นนะ
    #10,869
    0
  23. #10848 priyatida_tt (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2563 / 21:44
    เหม!!!เทอมันร้ายยยยยยย
    #10,848
    0
  24. #10816 nnenennnn (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2563 / 15:43
    เย้ยยยยย
    #10,816
    0
  25. #10744 Ruruka Buta (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 24 มกราคม 2563 / 19:43
    เหมมันร้ายมากค่ะนายแม่
    #10,744
    0