END llแสงแดดกลางลมหนาวll [Yaoi] [Nana-Naris]

ตอนที่ 16 : คุณแสงแดด #16

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 128,721
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 11,954 ครั้ง
    23 ก.พ. 62




ผมมองรอยสีแดงบนร่างกายตัวเองแล้วได้แต่ถอนหายใจ ด้านล่างใกล้ใบหูนั้นเป็นสีที่เข้มกว่าจุดอื่นเพราะมันมาก่อนใครเมื่อคืน นอกนั้นเพิ่งเกิดขึ้นวันนี้ คิดอยู่ว่าควรจะปิดรอยพวกนี้ยังไงดี ใส่เสื้อก็คงไม่พ้นหลุดรอดจุดแรกออกมาอยู่ดี

อะไรสิงให้ใจกล้ายอมให้เหมทำแบบนั้นกัน เท็ดกับแบร์จะต้องถือไม้รอตีผมอยู่แน่

เพราะนอนต่อไม่หลับก็เลยลุกมาอาบน้ำ อาการปวดหัวเลยดีขึ้นมาอีกนิด เปลี่ยนมาหนักใจเรื่องพวกนี้แทน เดี๋ยวจะต้องกลับบ้านด้วย แล้วจะบอกพ่อกับแม่ว่ายังไงดี งืออออ

จะไม่กินเหล้าอีกแล้ว!

ก๊อกๆๆ

“คิม” เหมส่งเสียงเรียกอยู่หน้าห้องน้ำ ผมจัดการธุระเรียบร้อยพอดีเลยเปิดออกมา ส่งยิ้มแหยกลับไปให้

“ยืมเสื้อผ้าอีกรอบนะเหม แหะๆ” รู้ตัวว่าผิด ไม่ได้ขอก่อนแต่หยิบเสื้อผ้าเขามาใส่แล้ว ถึงเหมจะให้ยืมชุดที่ใส่นอนไปเมื่อคืน คราวก่อนก็ให้ยืมแต่ไม่รู้ไงว่าตัวไหนเขาให้บ้าง คิดได้อีกทีเสื้อผ้าก็อยู่บนตัวเรียบร้อย

“อืม” การพยักหน้าทำให้ใจชื้นขึ้นมาหน่อย “แต่...”

“อ้าว ตัวนี้ใส่ไม่ได้เหรอ” คำว่าแต่ทำให้ผมก้มลงไปมองชุดตัวเองอีกรอบ ก็เป็นเสื้อยืดกับกางเกงขาสั้นธรรมดา คิดว่าเลือกชุดทั่วๆไปที่ราคาไม่ได้แพงอะไรแล้วนะ พลาดเหรอเนี่ย

“เปล่า แต่เดี๋ยวพาไปเก็บของ”

“เก็บของ? เก็บของทำไม?”

“เผื่อค้าง”

หน้าผมร้อนวูบ เข้าใจความหมายที่เหมต้องการสื่อ ไม่ใช่ไม่ให้ยืมชุด แต่ให้ไปเอาชุดมาไว้ที่นี่ ลองคิดดูดีๆผมก็ค้างที่ห้องเหมติดกันหลายคืนแล้วนะ

อา เท็ดง้างไม้เรียวแล้ว

“มะ ไม่มาค้างแล้ว”

“ทำไม” เพราะผมเกรงใจเลยบอกไปอย่างนั้น แต่คนฟังกลับส่งสายตาไม่พอใจมาให้

“ก็...ก็คิมต้องกลับบ้านไง เปิดเทอมอาทิตย์หน้าช่วงนี้คงต้องกลับไปหาพ่อกับแม่ก่อน เหมเองก็ต้องกลับบ้านใช่ไหมล่ะ”

เหมนิ่ง แล้วพยักหน้า “คิม”

“หืม?”

อย่าไปนาน...ไม่มีอะไร” เขาพูดเสียงแผ่วเบาก่อนจะปัดประเด็นนั้นไป แต่ไม่ทันแล้ว ผมได้ยินชัดเจนเลย แม้ว่าเหมจะพูดเบาแค่ไหน แต่อย่าลืมว่าติ่งอย่างผมต้องสนใจเขาแม้จะสิ่งเล็กน้อยก็ตามอยู่แล้ว

“คิมไม่ไปนานหรอก บ้านไม่ได้ไกล แค่สามสี่วันก็กลับมาแล้ว พอดีพ่อบอกว่ามีธุระจะคุยด้วยน่ะ ที่บ้านคิมทำงานกันหมดทั้งพ่อกับแม่ต้องเดินทางไปโน่นนี่ตลอด นานๆถึงจะได้เจอกันที นี่พอดีกับที่คิมปิดเทอมพวกท่านก็อยู่บ้านพอดี”

“อืม ดีแล้ว” เหมอมยิ้มที่มุมปาก ยกมือขึ้นลูบหัวผมเล่นเหมือนลูบให้แมว

“เหมล่ะ กลับบ้านนานรึเปล่า คุณพ่อกับคุณแม่มีถ่ายทำอยู่ต่างประเทศไม่ใช่เหรอ อุ๊บ!” นึกขึ้นได้ผมก็รีบยกมือขึ้นปิดปากตัวเอง

เหมจะสงสัยหรือเปล่าว่าผมรู้เรื่องเขามากเกินไป รู้ไปถึงครอบครัวที่พ่อเป็นผู้กำกับละคร ส่วนคุณแม่ก็ทำงานอยู่ในบริษัทเดียวกัน และตอนนี้กองละครนั่นก็กำลังถ่ายทำอยู่ต่างประเทศด้วย

ถ้าเขารู้ว่าผมเคยติ่งเขาหนักมาก จะรังเกียจไหมนะ จะบอกเลิกหรือเปล่า

ผมจะต้องเก็บเรื่องนี้ไว้เป็นความลับที่สุด จะต้องไม่ให้เหมรู้ว่าผมเคยสต็อกเกอร์เขา

“หึหึ ใกล้กลับมาแล้ว” โชคดีที่เหมไม่ได้ติดใจสงสัย เขาตอบกลับมาตามปกติ แถมยังถามเรื่องครอบครัวของผมด้วย “แล้วพี่คิมล่ะ”

“พี่เคียวเหรอ ปิดเทอมที่โน่นกับที่นี่ไม่ตรงกันน่ะ คิดว่าคงไม่ได้กลับมา แต่พี่เคียวสัญญากับคิมแล้วว่าปิดเทอมใหญ่จะกลับมาหานะ”

“คงคิดถึงคิมน่าดู”

“อื้อ ก็โทรคุยกันบ่อย แต่ช่วงนี้คิมสอบพี่เคียวเลยบอกจะไม่โทร ให้คิมสอบก่อน” พูดแล้วก็คิดถึงพี่ชายจัง เรื่องของผมกับเหมผ่านไปไวมา นี่ยังไม่ได้เล่าเรื่องที่ผมได้คบกับเหมให้พี่เคียวฟังเลย ทั้งที่เราไม่เคยมีความลับต่อกันแต่ด้วยระยะทางและเวลาที่ต่างกันคนละซีกโลกจะอัพเดตข่าวสารอะไรก็ลำบากจริงๆ

“ใกล้เรียนจบแล้วสินะ”

“ใช่ คิมเร่งวันเร่งคืน เคยเตือนตลอดให้ตั้งใจเรียนจะได้จบกลับมาหาคิมเร็วๆ แต่ก็โดนพี่เคียวบ่นกลับมาด้วยล่ะว่าให้บอกตัวเองก่อนแล้วค่อยไปสอนพี่ ไม่ฟังเราด้วยอ่ะ” ฟ้องซะเลย ถึงจะรู้ว่าเหมก็คงไม่สามารถทำอะไรพี่เคียวได้อยู่ดี แต่ก็จะฟ้องอ่ะ

เหมฟังไปยกยิ้มไปที่มุมปากไป ท่าทางอารมณ์ดีที่ได้ฟังผมเล่าเรื่องนั้นเรื่องนี้ ผมก็เลยเพลินพูดไม่หยุด

“แต่ก็แปลกนะ สองวันมานี้ดองแชตคิมด้วยล่ะ ส่งข้อความไปเล่าเรื่องสอบ เรื่องรายงานก็ไม่ยอมตอบทั้งที่ปกติไม่เคยทิ้งห่างเกินวัน หรือพี่เคียวจะป่วย”

“เคยป่วย?”

“ไม่เคยหรอก พี่เคียวน่ะเหรอจะเคยป่วย ออกจะแข็งแรงปานซุปเปอร์ฮีโร่ขนาดนั้น ให้แก้ผ้าเหลือแค่บ็อกเซอร์ไปยืนกลางหิมะยังไม่เป็นอะไรเลยมั้ง ผิดกับคิมเลย พูดแล้วก็คิดถึงพี่เคียวจัง”

“เดี๋ยวก็กลับมา”

“นั่นสินะ หืม?

“ไปกินข้าว” เหมตัดบท หมุนตัวเดินนำออกจากห้องไปก่อน ทิ้งผมไว้กับความสงสัยบางอย่าง แต่ก็คิดไม่ออกว่ามันคืออะไร ..อ่า ปวดหัว ไปกินข้าวกับเหมดีกว่า เดี๋ยวจะต้องเตรียมตัวเก็บของกลับบ้านด้วย

อ้อแต่ก่อนกลับ คงต้องหาที่ปรึกษาเรื่องการปกปิดรอยที่เหมทำไว้สักหน่อยแล้ว

ถ้าพ่อเห็น บ้านแตกแน่นอน

 

[แกว่าไงนะคิมหันต์!!]

“เบาๆสิแก้ว หูเราจะแตกแล้ว” นี่ต้องดึงโทรศัพท์ออกห่างจากหูเลยนะ เพราะเสียงเพื่อนสนิทตอนมัธยมมันดังเกินไป

[ให้มันแตกไป แตกเหมือนใจแกอ่ะ กล้ามากนะไปสารภาพรักกับเหม คบกับเหม แล้วยังไปให้เหมมาร์กอีก หนูคิมตัวน้อยๆของชั้นหายไปไหนแล้วววว]

โอ้ยย หูผมจะแตกจริงๆแล้วนะ

“แก้วอ่ะ”

[ไม่ต้องมาเรียก ถ้าอยู่ใกล้ๆได้โดนก้านมะยมแน่คิมหันต์ โอ๊ย หงุดหงิด ขึ้นมาเชียงใหม่เดี๋ยวนี้เลยนะ]

“ไปได้ที่ไหนกันเล่า แก้วนี่ตลก”

[มันน่านัก ปล่อยตัวมากเกินไปแล้ว ถึงเหมจะเป็นฝ่ายรุกก่อนก็เถอะ แกหัดเล่นตัวบ้างสิ ยอมเขาง่ายๆเดี๋ยวเขาก็เห็นว่าไม่มีค่าหรอก เคยสอนอะไรไปหัดจำบ้าง]

“เราไม่ได้ยอมเหมง่ายๆสักหน่อย ก็แค่...เคลิ้ม แหะๆ”

[ยังจะมาแหะๆอีก] เสียงกัดฟันกรอดๆนี่ดังลอดเข้ามาในสายเลย ถ้าอยู่ใกล้คงได้ถวายก้านมะยมให้ผมเพิ่มอีกคนอย่างที่ปากว่าจริง

“ก็เรารักเหมนี่ แก้วก็รู้”

[เห้อ เอาเถอะ ว่าแต่เมื่อกี้ถามเรื่องคิสมาร์กใช่ไหม ถ้าจากที่เคยได้ยินมาก็เอารองพื้นมากลบๆ คิดว่าคงจะใช้ได้อยู่นะ]

“จริงเหรอ ขอบคุณมากนะแก้ว” ดีจังที่ถามถูกคน จำได้ว่าแม่มีรองพื้นตั้งหลายกระปุก แอบเอามาใช้นิดหน่อยคงไม่เป็นไร

[จริงดิคิม จำเกอร์ห้องหนึ่งได้เปล่า ที่เป็นเพื่อนสนิทกับเหมแล้วก็มินน่ะ]

“อื้อ จำได้ ที่สอบติดที่อื่นใช่ไหม คนอื่นๆในกลุ่มก็สอบติดที่อื่นกันหมด มีแค่เหมกับมินเองที่สอบติดที่เดียวกับเรา”

[เอาใหม่สิ ใครสอบติดที่เดียวกับใครนะ ไม่ใช่แกตามไปที่เดียวกับเหมหรอกเหรอ ไอ้เพื่อนบ้าผู้ชาย]

“แหะๆ แก้วอ่ะ” แก้วน่าจะยังเคืองที่ผมไม่ยอมไปเรียนเชียงใหม่ด้วย แต่ถึงจะไม่ตามเหมมาเรียนที่นี่ ผมก็คงไม่ได้ไปเรียนเชียงใหม่อยู่ดี

[แก้วอ่ะๆ พูดเป็นอยู่แค่นี้ อ้อนเก่งล่ะที่หนึ่ง เอาเถอะๆ กับมาเรื่องเกอร์ก่อน เราคิดว่ามันจะไปเรียนต่อเมืองนอกที่ไหนได้ ติดเชียงใหม่เหมือนกัน แต่คนละคณะ วันก่อนเจอที่โรงอาหารเฉยเลย]

“อ้าวเหรอ แล้วเป็นไงบ้างอ่ะ เกอร์สบายดีป่ะ”

[ได้ทักนิดหน่อย แต่แปลกว่ะ มันถามหาคิมด้วย เหมือนรู้เลยว่าคิมเรียนที่เดียวกับเหม]

“ก็ไม่แปลกนะ มินอาจจะบอกก็ได้นี่ เกอร์กับมินสนิทกันจะตายไป ช่วงนี้เราก็เจอมินบ่อยๆด้วย”

[อันนั้นก็จริง เราคุยกับเกอร์เรื่องเพื่อนที่โรงเรียนเก่า แล้วเผลอบ่นเรื่องไลลาไปหลังจากที่คิมเล่าให้ฟังอ่ะ รู้ไหมเกอร์หัวเราะแล้วบอกว่า สงสัยเหมจะไม่กล้าบอกเรื่องไลลา แปลกมั้ยล่ะ เรื่องอะไรวะ เรื่องแฟนเก่าเหรอ]

“......”

[พอเราถามเกอร์ก็พิรุธแล้วหนีไปเรียนเลย แกไม่คิดว่ามันแปลกเหรอคิม]

“นั่นสิ แปลกจริงๆด้วย หรือว่าเหม...จะกลับไปคบกับไลลาอีกครั้ง” 

ถ้าใช่ผมร้องไห้จริงๆนะ ไม่เอานะ ไม่ยอมด้วย


*******************


[โอ้ยย แกช่วยคิดอะไรที่ดีกว่านี้หน่อย ทำอย่างกับไม่รู้จักนิสัยเหม คบใครก็คบอยู่คนเดียว ดูอย่างตอนคบกับไลลาสิ มีผู้หญิงต่อคิวมาขอเป็นแฟนขอเป็นกิ๊กตั้งเท่าไหร่ ไม่เห็นจะสนใจใครสักคน ชั้นถึงได้แปลกใจไงว่าทำไมเหมถึงได้ตกลงกับแกง่ายๆอ่ะคิม]

อันนี้ผมก็ไม่รู้ ที่จริงผมก็แอบแปลกใจนะเพราะมีคนที่ดีกว่าผมตั้งมากมาย ทำไมเหมถึงเลือกผม

[เอาเถอะ เรื่องนี้เดี๋ยวคอยตามสืบจากเกอร์ให้ น่าจะหลุดปากง่ายอยู่ ไม่ต้องห่วงนะ]

“แก้วนี่มีความอยากใส่ใจเยอะเนอะ”

[จะด่าเสือกก็ด่ามา ไม่ต้องเชือดเฉือนแบบผู้ดีที่แกถนัด เหอะๆ เพื่อนใหม่แกจะรู้ไหมว่าคุณหนูคิมหันต์ที่ใสซื่อจริงๆปากโคตรจัดอ่ะ]

“เราไม่ได้เป็นอย่างที่แก้วว่าสักหน่อย”

[จ้า เอาที่มึงสบายใจ] แล้วแก้วก็ตัดสายใส่ผมเลย สรุปแล้วผมโทรหาแก้วเรื่องอะไรกันแน่เนี่ย

อ้อ รอยคิสมาร์ก

คิดได้แล้วผมก็เดินขึ้นบันไดไปที่ชั้นสอง ห้องนอนของทุกคนในบ้านไม่เคยล็อกอยู่แล้ว แม้แต่พี่เคียวที่ไปเรียนต่อก็ไม่ได้ล็อกห้อง ใครจะเข้าห้องใครก็ได้ทั้งนั้น

การหาครีมรองพื้นค่อนข้างยากกว่าที่คิดเพราะว่าแม่มีเครื่องสำอางเยอะมากและผมไม่รู้ว่าอันไหนเป็นอันไหน ใช้ทำอะไรบ้าง ต้องเสิร์ชหาในเนตไปทีละอย่าง ดีที่เจอหลังจากค้นหาว่ามันคืออะไรเป็นกระปุกที่...สิบ

คู่มือในเนตบอกว่ารองพื้นต้องพอดีกับสีผิวด้วย โชคดีอีกครั้งที่สีผิวของผมกับแม่เหมือนกันมาก พ่อกับพี่เคียวพูดประจำว่าผมได้แม่มาเยอะ ทั้งคู่ถึงได้ชอบส่งผมไปเรียนศิลปะป้องกันตัว นี่ถ้าแม่ไม่ปรามไว้บ้างอีกนิดก็จะส่งไปเรียนยิงปืนแล้ว

ก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าจะห่วงทำไม ผมเป็นผู้ชายแท้ๆ เอาตัวรอดได้น่า ทำเหมือนมีลูกสาว มีน้องสาวกันไปได้

พ่อกับแม่กลับเข้าบ้านหลังผมลงรองพื้นเรียบร้อยพอดี เพื่อกันความสงสัยเลยลงไปนั่งเล่นรอที่ห้องรับแขก คนที่เดินยิ้มมาแต่ไกลก็คือแม่ ตามติดมาด้วยพ่อที่เคยบ่นว่าหวงลูกแต่จริงๆแล้วหวงแม่มากกว่าลูกอีก คนสวยของผมตามมานั่งลงที่โซฟา เราโผเข้ากอดกันและหอมแก้มกันเป็นเรื่องปกติของบ้านหลังนี้ กอดแม่เสร็จก็กอดพ่อต่อ

“คิดถึงจังเลย”

“อย่ามาทำพูดดี ถ้าพ่อไม่โทรตามก็ไม่ยอมกลับบ้านหรอก” พ่อดักคำเป็นคนแรก “บ้านเราก็ไม่ได้ไกลสักหน่อย เสาร์อาทิตย์ก็กลับได้ มัวแต่ติดนั่นติดนี่ล่ะสิ”

“ขึ้นปีหนึ่งก็ต้องมีปรับตัวนิดหน่อย ก่อนหน้านี้ก็รับน้องด้วย แถมงานก็เยอะจะตายอยู่แล้ว ไม่คิดว่าจากมัธยมขึ้นมหาลัยแค่นี้การเรียนการสอนจะแตกต่างกันเยอะมากเลยอ่ะพ่อ”

“แล้วเป็นยังไงบ้างล่ะ ได้เพื่อนหรือยัง” แม่แย่งถามบ้าง กลัวจะน้อยหน้าพ่อ

“ได้แล้วครับ เป็นฝาแฝดชายหญิง เท็ดดี้กับแบร์ ชื่อน่ารักแต่นิสัยไม่เห็นเหมือนชื่อเลย เท็ดโคตรดุ ดุยิ่งกว่าพ่ออีก ส่วนแบร์ก็ไม่เรียบร้อย แต่สองคนก็ดีกับคิมมากเลย เป็นห่วงคิมแล้วก็ช่วยเหลือคิมเยอะแยะ”

“ว่าเพื่อน” แม่ดุไม่จริงจังออกไปทางแซวมากกว่า ผมมองหน้าแม่แล้วก็เริ่มอ้อนแบบไม่แคร์ว่าจะถูกพ่อเขม่นเลย

“แม่จ๋า คิมอยากกินแกงเขียวหวาน เอาเผ็ดๆเลยนะ ทำให้คิมหน่อยสิ ไม่ได้กินกับข้าวฝีมือแม่ตั้งนานแล้ว คิดถึ๊งงคิดถึงงง”

“ไม่ได้ วันนี้แม่สัญญาว่าจะทำพะแนงให้พ่อแล้ว ของแกไว้กินพรุ่งนี้สิ” พอเป็นเรื่องแม่ คำว่าลูก ก็กลายเป็นแกทันที

“จ้าๆ ไม่ต้องเถียงกัน ทำทั้งสองอย่างนั่นแหละ งั้นเดี๋ยวแม่เข้าไปดูในครัวก่อนนะ ว่าขาดเหลืออะไรบ้างจะได้ออกไปซื้อเพิ่ม”

“เดี๋ยวคิมขับรถให้”

“พ่อขับให้เอง”

“พ่ออ่ะ แย่งคิมทำไม นานๆมาทีให้คิมดูแลแม่บ้างสิ”

“พ่อทำของพ่อประจำอยู่แล้ว แกนั่นแหละแย่งพ่อทำไม”

“คิมก็อยากอยู่กับแม่บ้าง”

“นี่เมียพ่อ แกก็ไปอยู่กับแฟนแกโน่นไป๊”

“พ่อแล้วๆ สองคนพ่อลูก ไม่ต้องเถียงกัน ไปทั้งคู่นั่นแหละตกลงนะ”

“คร้าบบบ / จ้ะ” ผมกับพ่อประสานเสียงกันรับคำแม่ พอแม่เดินออกจากห้องนั่งเล่นไปแล้ว พ่อก็กลับมาทำสีหน้าเคร่งขรึมไม่ขี้อ้อนหยอกเล่นเหมือนตอนอยู่ต่อหน้าแม่ สองมาตรฐานอย่างนี้ประจำจนผมกับพี่เคียวชินไปแล้ว

เอ.. เหมือนใครบางคนอยู่นะ

“คิมหันต์” โหมดจริงจังของพ่อมาแล้วผมเลยทำตัวจริงจังบ้าง ขยับตัวนั่งตรงเป็นการเป็นงานแบบที่พ่อมองแล้วก็ยิ้มขำ ยกมือมาขยี้หัวผมเล็กน้อย พ่ออ่ะ ไหนว่าจริงจังไง “เรื่องที่เราเคยคุยกันตกลงว่ายังไงลูก”

“..........”

“ว่าไง สอบเสร็จแล้วนี่ ตอนนี้หมดหนึ่งเทอมที่ลูกขอเวลาเอาไว้แล้ว พ่อมาทวงคำตอบของคิม”

“ถ้า.....คิมเปลี่ยนใจ” ผมตอบกลับอ้อมแอ้ม แอบมองสีหน้าของพ่อไปด้วย ถึงจะใจดีแต่พ่อก็มีมุมที่เข้มงวดและดุอยู่บ้าง แต่ทุกอย่างท่านทำไปมีเหตุผลทั้งนั้น

“แน่ใจแล้วเหรอลูก” เสียงถามย้ำอีกครั้งไม่ได้ทำให้ผมลังเล ก่อนหน้าที่พ่อโทรมาบอกให้กลับบ้านเพราะมีเรื่องจะคุย ผมก็คิดอยู่แล้วว่าต้องเป็นเรื่องนี้และเตรียมคำตอบเอาไว้เรียบร้อย

“อื้อ คิมแน่ใจ คิม...ไม่ไปแล้วได้ไหมครับ”

“......”

“พ่อ” กลัวจังว่าพ่อจะไม่ยอม ถ้าเป็นแบบนั้นคงต้องหาเหตุผลมาอธิบายกันอีกยาวๆ แต่หลังจากนิ่งไปไม่นานคนที่เลี้ยงผมมาทั้งชีวิตก็ค่อยๆคลี่รอยยิ้มขึ้น

“ถ้าอย่างนั้นก็ตามใจลูกนะ พ่อให้สิทธิ์ลูกเลือกเสมอ แต่บอกพ่อได้ไหม ว่าทำไมคิมถึงเปลี่ยนใจ”

“...เพราะ”

“เพราะ?”

“เพราะเหมันต์”

พ่อนิ่งไปอีกครั้ง “คบกันแล้วเหรอ?”

“ครับ”

“อ้อ พ่อเข้าใจแล้ว”

“พ่อโกรธคิมหรือเปล่าที่คิมทำตัวเหลวไหลอย่างนี้ แต่พ่อครับ คิมไม่คิดจริงๆว่าเหมจะตอบตกลง เป็นเพราะคิดว่าคิมจะไม่มีโอกาสนั้นอีกแล้วถึงได้ลองกล้าเสี่ยงพูดออกไป มันน่าเหลือเชื่อมากจนคิมคิดว่าคิมฝัน แล้วคิมก็...ไม่อยากจะตื่นขึ้นมา พ่อจะดุจะว่าคิมก็ได้ คิมรู้ว่าสิ่งที่ตัดสินไปลงไปแบบนี้มันดูเหมือนเด็กไม่รู้จักโต แต่คิมไม่อยากห่างจากเหม คิม..”

“เอาล่ะ ใจเย็นๆนะคิมหันต์ พ่อไม่ได้จะว่า พ่อบอกแล้วไงว่าพ่อให้ลูกเป็นคนตัดสินใจ ก็เหมือนกับที่ลูกขอเวลาหนึ่งเทอมก่อนจะให้คำตอบนั่นแหละ แต่คิมต้องจำไว้นะว่าสิ่งนี้คิมเป็นคนเลือกเอง ถ้าเกิดว่าวันหนึ่งผิดหวังหรือเสียใจ นั่นก็เป็นสิ่งที่คิมเลือก”

“พ่อ”

“ตอนนี้คิมโตแล้ว ต้องเลือกทางเดินด้วยตัวเอง พ่อกับแม่ก็มีหน้าที่แค่ชี้แนะเท่านั้น เลือกให้คิมเหมือนตอนเราเด็กๆไม่ได้อีกแล้ว แต่จำไว้นะว่าข้างหลังของคิมยังมีพ่อกับแม่เสมอ”

ผมโชคดี..โชคดีจริงๆที่เกิดมาในครอบครัวนี้ มีพ่อกับแม่แบบนี้

“และก็ยังมีพี่ด้วยอีกคนนะคิ้ม”

“คิมต่างหะ...พี่เคียว!!

พี่ชายผม มาอยู่ที่นี่ได้ยังไง!!


........................................

เปิดตัวแฟนเราเอง พี่เคียววววว

ตอนนี้อยากเน้นพื้นฐานครอบครัว ว่าทำไมน้องถึงได้โตมาเป็นคนสดใสและคิดดีแบบนี้


B
E
R
L
I
N
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 11.954K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

11,915 ความคิดเห็น

  1. #11854 KatCher (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 8 มีนาคม 2564 / 14:36
    ดหมนายสืบประวัติมากพี่เคียวใช่ไหมถึงได้รู้เรื่องน้องเยอะอย่างงี้
    #11,854
    0
  2. #11826 mook (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2564 / 11:00

    ครอบครัวน่ารักอบอุ่นจัง

    #11,826
    0
  3. #11696 J2J2 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2563 / 13:32
    แงงงงงงงครอบครัวน่ารักมากกกกกก
    #11,696
    0
  4. #11612 baekbow (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2563 / 08:04
    งื้อออออออ เปิดตัวละครใหม่ ว่าแต่พี่เคียวดุไหมนะ จะหวงน้องกับเหมหรือป่าว แต่เรื่องเหมเคียวคงรู้ ขนาดพ่อยังรู้เลย
    #11,612
    0
  5. #11593 Choi_Jina_ (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2563 / 17:29
    ครอบครัวน่ารักมากๆๆๆๆๆ
    #11,593
    0
  6. #11551 Yinggi11 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2563 / 14:49
    น่ารักมากเลยยย
    #11,551
    0
  7. #11129 YanisaCH (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 14 เมษายน 2563 / 21:54
    งื้ออออออออ
    #11,129
    0
  8. #11064 NACHI1743 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 11 เมษายน 2563 / 23:17
    อบอุ่นนนนนนนนนนนนนน
    #11,064
    0
  9. #11027 K Flawless (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 5 เมษายน 2563 / 10:58
    น่ารักมากกกกกกก
    #11,027
    0
  10. #11008 Spices_smile (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 2 เมษายน 2563 / 00:30
    ครอบครัวนี้น่ารักมากเลย
    #11,008
    0
  11. #10958 yuri_miko (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 14 มีนาคม 2563 / 18:34
    ร่าเริงมากเลยยย
    #10,958
    0
  12. #10926 _jppm (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 11 มีนาคม 2563 / 18:19
    โอ้ย น่ารัก 55555555555
    #10,926
    0
  13. #10870 ChorthipJoy12 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 1 มีนาคม 2563 / 09:59
    คิ้มๆๆๆๆ
    #10,870
    0
  14. #10745 Ruruka Buta (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 24 มกราคม 2563 / 19:56
    ครอบครัวน้องน่ารักอะ คุยเปิดใจกันทั้งบ้าน ดูอบอุ่นมาก // เหมดูเหมือนจะรู้จักกับพี่เคียวมาก่อนปะ
    #10,745
    0
  15. #10725 rattanalak44 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 16 มกราคม 2563 / 09:09
    พี่เคียวต้องงานดีมากๆแน่เลย
    #10,725
    0
  16. #10599 Bee_Bee_1225 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 3 มกราคม 2563 / 05:08
    อะไรยังไงแก้มไปสืบมาเลยนะ 5555 ครอบครัวนี้น่ารักจังแหะ
    #10,599
    0
  17. #10522 PandaPuffycheeks (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 1 มกราคม 2563 / 16:25
    เหมก็รู้เยยะอะนะ
    #10,522
    0
  18. #10399 Phakchira_Ice (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2562 / 14:49
    โอ้ยยย อยากรู้แล้วว่าปิดไรบ้าง
    #10,399
    0
  19. #10369 Spices_smile (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2562 / 07:08
    น่ารักอะ ทั้งครอบครัวเลย
    #10,369
    0
  20. #10258 ojay2 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 23 กันยายน 2562 / 16:23
    เหมกับเคียวอาจจะเป็นเพื่อนกันป่ะ
    #10,258
    0
  21. #10172 Nuthathai Por (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2562 / 10:50

    เหมกับพี่เคียวนี่ติดต่อกันป่ะ ดูจะรู้ความเคลื่อนไหวกันจังเลยนะ

    #10,172
    0
  22. #10150 polar Co., Ltd. (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2562 / 00:15
    ครอบครัวน่ารักมาก
    #10,150
    0
  23. #10142 Hiroyosha (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2562 / 13:21
    5555รูกกกกเหมโป๊ะแตกเรื่องพี่ไงงงรูกกกกกกก เอ้ะ แต่ไม่อ้อได้ไงงงเราาา555555
    #10,142
    0
  24. #10073 Gukka (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2562 / 22:31
    คุณพ่อคุณแม่น่ารักจังเลยยน
    #10,073
    0
  25. #9966 tangthaiparichat (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2562 / 00:39
    ครอบครัวอบอุ่น
    #9,966
    0