ตอนที่ 43 : Singto Side : ขนแมวที่ปลิวหายไป

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 9741
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 821 ครั้ง
    14 ต.ค. 61


คูมโปรดิวซ์สุดหล่อกับมือกลองของเขา by @PhetchiiPolly



          เกรซเคยบอกว่าผมเหมือนเด็ก ที่ปากไม่ตรงกับใจ ชอบใครแล้วก็ทำตัวร้ายๆใส่ เมื่อก่อนผมไม่รู้ว่ามันจริงไหมเพราะไม่เคยชอบใครจริงจังมาก่อน กับคริสเองก็ไม่มั่นใจเหมือนกันว่าความรู้สึกที่มีมันคือแบบไหน

          แบบแฟนคลับชื่นชอบศิลปิน

          หรือแบบผู้ชายคนหนึ่งที่หลงรักใครสักคน

          ผมตั้งใจที่จะไม่แสดงออกอะไรมากมาย นอกจากไม่อยากให้เสียงานแล้ว สำหรับผมยังมีคำว่า "เป็นไปไม่ได้" ติดไว้ที่หน้าผากของคริสด้วย

          หลังคอนเสิร์ตที่เขาใหญ่จบลง ดิยูนีคก็ถือว่ากลับมาประสบความสำเร็จไปอีกขึ้น แม้แต่นักข่าวที่ไม่พอใจวงนี้ยังหาข้อติมาเล่นงานไม่ได้ หลายฝ่ายแม้กระทั่งอาทีพอใจกับผลงานนี้มาก แต่ไม่ใช่ผม

          ผมวิจารณ์ตรงๆถึงข้อด้อยที่วงยังขาด ดีที่พวกเขามีเหตุผลพอจะรับฟัง ยกเว้นก็แต่คนๆเดียวที่แสดงออกว่าเกลียดผมมาตลอด

          มือกลองของดิยูนีค

          "เอ้า ดื่มเข้าไปอีก ดื่มเข้าปายยยยย" เสียงคนเมาโวยวายอยู่ข้างหูดึงสติผมที่วูบไปพักใหญ่ให้กลับคืนมานิดหน่อย

          วันนี้ถูกพวกกลุ่มนักดนตรีที่ตัวเองดูแลยัดเยียดให้ดื่มเยอะพอสมควร เด็กพวกนั้นจงใจมอมเหล้าผมด้วยการเอาคำว่า ความสามัคคีมาอ้าง ที่จริงก็รู้ทัน แต่ไม่อยากให้ต้องขัดใจกันไปมากกว่านี้จึงยอมดื่ม เห็นว่าเซนดื่มไม่มากคงพอจะดูแลสมาชิกในวงได้

          และผมก็เมาจริงๆ รู้สึกตัวอีกครั้งก็ตอนนี้ ลืมตาขึ้นพบเพดานสีขาวกับเตียงกว้าง คนเมาอีกหนึ่งคนพลิกตัวไปมาโวยวายเสียงดังลั่น

          "นี่นาย" ผมดันไหล่คริสให้พลิกไปอีกฝั่ง แขนขาวๆเอาแต่คอยจะโอบกอดตัวผมไว้ มันไม่ดีกับใจเท่าไหร่

          หากคุณชื่นชอบใครสักคนจะรู้ดีว่าการกระทำแบบนี้มันส่งผลกับความรู้สึกแค่ไหน หน้าผมนิ่ง..แต่ใจผมไม่ไหว มันเต้นอย่างรุนแรง

          "งื้ออออออ" คริสลืมตาขึ้น ดวงตาฉ่ำด้วยความเมาจ้องมองมาทางผมช้าๆ "สิงโตววววว"

          เอาแล้วไง

          "ถอยออกไป" ผมส่งเสียงดุ ดันหน้าผากคนที่ทำท่าจะโผเข้าใส่ คริสโวยวายฟังไม่รู้เรื่องแต่ก็พยายามจะเข้าใกล้ให้ได้ มือไม้ปัดป่ายไปทั่วแต่ไม่มีทางเข้าถึงตัวผม

          "สิง..อึก...สิงโตววว ไอ้ห้องลองเสื้อ อ้ายบ้าา"

          "เฮ้อออ เมาแล้วก็นอนไป" ที่จริงไม่ใช่ทางนั้นหรอกที่เมา ทางนี้เองก็เมาเหมือนกันแต่เมาน้อยกว่าแค่นั้นเอง

          "ม่ายยยย หยั่มมาสั่งงงงง ม่ายฟังหรอกเว้ย...อึ๊ก....อ้ายห้องลอง...อึ๊ก" คนเมาพูดไปสะอึกไป ท่าทางจะไม่ไหว

          แบบนี้คงไม่รับรู้อะไรแล้ว

          "นอนซะคริส พรุ่งนี้ตื่นมาจะได้ไม่ปวดหัว"

          "ฮึกกก ทำมายยย ทำมายอ่าสิงโตววว คุณก็เกลียดผมเหยอออ"

          "...เปล่า"

          "เปล่าก็กอดผมเส้ ไหนกินเหล้าคืนดีกันแล้วงายยยย"

          "เพ้อเจ้อแล้ว นายควรนอน" ท่าทางนั่นน่ารักเกินไป เขาไม่รู้ตัวเลยหรือไง ใบหน้าขาวแดงซ่าย ริมฝีปากสดใสระเรื่อ กับอาการเมาจนเหมือนจะอ้อนแบบลูกแมวที่ผมชอบ

          นี่มันอันตรายเกินไปแล้ว

          "ม่ายยยย ม่ายนอนนนน"

          "ก็ตามใจ ฉันจะกลับห้องแล้ว" ทางเดียวที่จะไม่ให้เกิดอะไรขึ้น คือผมควรกลับไปนอนห้องตัวเอง ไปจากตรงนี้ให้เร็วที่สุด

          แต่เหมือนคนเมาจะไม่เข้าใจและไม่ให้ปล่อยผมไปง่ายๆ มือขาวคว้าคอเสื้อผมแล้วกระชากเข้าหาตัวเอง ไม่ทันระวังตัวร่างกายก็หันกลับไป

          ใบหน้าห่างเพียงไม่กี่เซนเท่านั้น

          "อึก...ม่ายยอม ม่ายห้ายปาย"

          "ปล่อยคริส" ผมส่งเสียงเตือน รู้สึกถึงเสียงอะไรบ้างอย่างดังก้องอยู่ในหัว อะไรที่ตะโกนร้องว่า อันตราย

          มือดึงมือขาวออกจากคอเสื้อ คนเมาแรงไม่ได้น้อยเลย ยังคงขยุ้มเสื้อผมจนแทบจะฉีกขาดยับย่น เกิดการยื้อยุดกันไปมา ผมจะแก้มือออกแต่เขาไม่ยอมง่ายๆ ปากก็บ่นว่าผมใจร้าย เป็นห้องลองเสื้ออะไรสักอย่างที่ฟังไม่ออก

          "ไอ้บ้า...ไอ้บ้านี่...อยากลองดีช่ายม้ายยย" คริสคงจะโมโหมาก เขากระชากคอเสื้อผมอีกครั้งด้วยมือทั้งสองข้าง

          และ....

          กระแทกริมฝีปากลงมาแนบกับปากผม

          .

          .

          .

          หวาน

          .

          .

          ผมรีบดึงสติที่เหลืออยู่น้อยนิดจับไหล่แล้วผลักอีกฝ่ายให้ถอยออก แต่คริสไม่สนใจอะไรทั้งนั้น ยังคงไล่ตามปล้ำจูบอย่างเอาแต่ใจ คาสโนว่าแห่งวงการเพลงจูบเก่งสมคำร่ำรือ ที่สาวๆพากันบอกว่าพี่คริสดีแค่ไหนคงไม่ใช่แค่คำโอ้อวด

          คริสจูบเก่ง

          "อืมมมม" กว่าจะรู้สึกตัวมือกลองของวงก็ปีนขึ้นมานั่งบนตัก มือที่กระชากคอเสื้อเปลี่ยนเป็นรั้งต้นคอผมให้ขยับเข้าใกล้กว่าเดิม เอียงคอปรับองศาพร้อมกับเร่งเร้าให้ผมตอบสนองกลับบ้าง

          ผมรีบดันไหล่คริสออกอีกครั้ง

          "พอแล้ว ปล่อยฉัน"

          "อืมม สิงโต"

          ให้ตาย..คุณควรทำยังไงหากคนที่คุณชอบเมาแล้วเรียกชื่อแบบนี้

          น้ำเสียงออดอ้อนดั่งลูกแมว สีหน้าเว้าวอน น้ำเสียงแหบพร่ายั่วยวน

          ผมคนนะ...ไม่ใช่เจย์ดีวัด

          "ปล่อยพี่เถอะคริส ไม่อย่างนั้นจะเสียใจได้นะครับ" แม้ว่าเขาจะยังพอคุยโต้ตอบได้ แต่เชื่อว่าเมาขนาดนี้ตื่นมาไม่มีทางจำได้แน่ๆ น้ำเสียงเย็นชาจึงเปลี่ยนเป็นอ่อนโยน คำเรียกแทนตัวที่อยากจะใช้มานานก็เปลี่ยนไปเช่นกัน

          "ม่ายยย..อึ๊ก...เสียใจ"

          "คริส ความอดทนของพี่ก็มีขีดจำกัดนะ" ขณะที่พูดมือยังต้องคอยห้ามปรามฝ่ามือที่ลูบไล่อยู่บนหน้าอก ริมฝีปากบางเฉียบที่กำลังซุกซนอยู่ที่ซอกคอ

          "ม่ายต้อง...อึ๊ก...ทน" คริสประกบจูบลงมาอีกครั้ง

          เป็นครั้งที่ทำให้ความอดทนของผมหมดสิ้นลง



 







          ผมตื่นก่อน นอนมองหน้าน้องอยู่นานมากกว่าที่คนเพลียหลับจะค่อยๆขยับตัวช้าๆ เห็นแบบนั้นผมก็รีบหลับตาลง รับรู้ว่าคนข้างกายที่ผมกอดเอาไว้แน่นทั้งคืนกำลังลืมตามองสำรวจไปทั่วห้อง พอเขาหันมามองผม ผมจึงลืมตาขึ้นบ้าง

          ดวงตากลมเบิกกว้างด้วยความตกใจ

          ส่วนผมก็มองร่องรอยบนตัวที่ตอนนี้เห็นได้ชัดกว่าเมื่อคืนมาก....ช่างสวย เหมาะกับน้องคริสจริงๆ

          ไม่ใช่เพียงแค่เขา แต่ตัวผมเองก็มีร่อยรอยที่ถูกทำเอาไว้เมื่อคืนเช่นกัน คนเมาทั้งจิกทั้งข่วนดึงทึ้งหนังหัวจนผมแทบจะหลุดออกมาทุกเส้น อืมม..รอยเล็บของคริส...ถ่ายรูปเก็บไว้ดีไหมนะ

          คริสสบถเบาๆว่าเจ็บ นั่นทำให้ผมรู้สึกผิดขึ้นมา

          "เฮ้ย!! ไอ้ห้องลอง!!...โอ้ย เจ็บบบ" เห็นหน้าเพื่อนร่วมเตียงอย่างผมที่เขาเกลียดแสนเกลียดเจ้าตัวก็ลุกพรวด จากนั้นก็ทิ้งตัวลงนอนตามเดิม

          อยากจะพุ่งเข้าไปช่วย แต่เจอสายตาแบบนั้นผมจึงเลือกจะนอนนิ่งแบบเดิม คริสนิ่งไปก่อนที่จะตาโตกว่าเดิมมากๆๆๆ

          สีหน้าเสียใจ ผิดหวัง หรืออะไรที่คล้ายๆคนได้ฟังเรื่องวันพรุ่งนี้โลกจะพังพินาศทุกคนจะตายหมดทำให้ผมเลือกจะบอกเขาไป

          "ฉันเมา"

          "เออ รู้แล้วน่า ถ้าไม่เมาเราจะเอากันเหรอวะ กูคงไม่ยอมนอนกับมึงง่ายๆหรอกถ้ามีสติน่ะ โว้ยยยย เหี้ยไรวะเนี่ย" คำพูดร้ายๆที่ออกมาอย่างไม่ตั้งใจ...หรือตั้งใจ เหมือนกับน้ำกรดที่สาดลงมาบนหัวใจ

          การนอนกับผมมันคงแย่มากในความคิดของเขา แต่สำหรับผมมันเป็นคืนที่วิเศษที่สุด

          แต่จะทำอะไรได้ ทั้งหมดเกิดขึ้นเพราะผมฉวยโอกาสนี่ ต่อให้ถูกทำให้เจ็บปวดกว่านี้มันก็คือสิ่งที่ผมทำให้มันเกิดขึ้นเอง แค่นี้ยังน้อยไปด้วยซ้ำกับสิ่งที่ผมทำให้คริสสูญเสีย

          อยากจะรับผิดชอบ พอเห็นเขาทรุดลงกับพื้นก็เลยใช้คนอื่นๆมาขู่เพื่อบังคับให้เขารับความช่วยเหลือด้วยการพาไปที่ห้องน้ำ

          คริสเห็นร่องรอยบนตัวของตัวเองแล้วก็โวยวายบ่นผมอีกรอบ ผมก็ทำหูทวนลม

          ดูจากสภาพแย่ๆนี่แล้วคงปล่อยให้อาบน้ำเองไม่ได้ กลัวว่าเขาจะหกล้มในห้องน้ำก็เลยช่วยอาบให้

          ผมหวังดีนะ

          แต่คริสคงแปลเจตนาของผมผิดไป

          ปากเล็กๆนั่นบ่นด่าไม่ยอมหยุด เลยจัดการปิดปากซะเลย

          "อื้อออออออ" คงจูบเพลินไปหน่อย ทั้งที่ตั้งใจแค่จะทำให้เงียบ คราวนี้คนโดนจูบเลิกบ่นก็จริง

          แต่กลับก้มหน้าซ่อนดวงตาแดงก่ำที่เริ่มมีน้ำตาคลอเนื่องจากถูกผมดุไปอีกรอบ

          เห็นแบบนี้ใจผมก็อ่อนยวบ

          "เสร็จแล้ว...ไปเช็ดตัวกับผมให้แห้ง เดี๋ยวจะไม่สบาย เดินไหวหรือเปล่า" น้ำเสียงผมก็อ่อนลงตาม มือโอบกอดไหล่ที่สั่นระริกเอาไว้แน่น

          "ไหวโว้ย ไปห่างๆเลย" เงียบได้แป๊บเดียวคนที่ทำท่าจะร้องไห้ก็กลับมาห้าวเหมือนเดิม สะบัดตัวออกจากผมแล้วเดินออกจากห้องน้ำไป

 


          เสื้อลิมิเตดอิดิชั่น!!

          นี่เป็นเสื้อที่มีตัวเดียวในโลก ผมอดไม่ได้ที่จะหยิบมันมาใส่ ด้านหลังสกรีนชื่อและตำแหน่งในวงของคริสเอาไว้ด้วย ผมมีเสื้อตัวนี้เหมือนกันแต่ค่ายไม่ได้ทำชื่อด้านหลังให้ เอาไปสกรีนเองมันก็รู้สึกไม่เป็นออฟฟิเชียลเท่าไหร่ แถมยังไม่กล้าใส่ไปไหนมาไหนอีกต่างหาก ได้แต่แขวนเอาไว้ในตู้เสื้อผ้า

          ครั้งนี้ผมมีข้ออ้างให้ใส่มันแล้ว ความตื่นเต้นกับเสื้อผ่านมาเพียงวูบเดียวเท่านั้น คนที่ถูกผมทำร้ายเมื่อคืนยังคงนั่งใส่กางเกงขาสั้นที่ผมตั้งใจเลือกให้ด้วยท่าทางน่าสงสาร ใจอยากจะเข้าไปช่วยแต่รู้ดีว่าเดี๋ยวก็ต้องโดนด่าและปฏิเสธกลับมาจึงเลือกจะยืนมองนิ่งๆ ส่งสายตาให้กำลังใจที่ไม่มีวันไปถึงคนรับให้ จากนั้นก็ส่งเสื้อแขนยาวมีฮู้ดไปให้อีกตัวเพื่อปิดบังรอยที่ผมสร้างเอาไว้เมื่อคืน

          "ลงไปพร้อมกันเลยไหม ฉันแวะเอากระเป๋าที่ห้องแป๊บเดียว" เผื่อว่าจะได้ช่วยน้องถือกระเป๋าด้วย สภาพแบบนี้ผมไม่อยากให้ทำอะไรสักอย่าง แทบอยากจะอุ้มลงจากห้องไปวางไว้บนเบาะอย่างนุ่มนวลด้วยซ้ำ แต่ก็อย่างที่รู้ๆกัน เสียงผมมันเป็นแบบนี้ ท่าทางผมมันก็เป็นแบบนี้

          คริสมองด้วยสายตาตัดพ้อและขุ่นเคือง ซึ่งผมตีความหมายว่า...เกลียดจนไม่อยากจะอยู่ใกล้

          "ไม่ล่ะ ลงไปก่อนเลย กู..ผมรออีกสักพัก"

          แล้วเขาก็เงียบ

          เกลียดพี่..ขนาดนั้นเลยเหรอ

          "ตามใจ" ผมหมุนตัวออกจากห้องทันที พิงหลังกับบานประตูที่ปิดสนิทและเงยหน้าขึ้นข่มความรู้สึกเจ็บปวดในหัวใจตัวเอง

          มึงไม่น่าทำเลยไอ้สิง...ไม่น่าทำจริงๆ

 



          กลับมากรุงเทพฯก็มีเรื่องวุ่นนิดหน่อยให้แวะไปจัดการ เพราะแผนการณ์ของเซนทำให้ข่าวที่เริ่มจะลุกลามบานปลายกลายเป็นเรื่องไม่น่าสนใจไปได้ภายในการให้สัมภาษณ์ครั้งเดียว จากนั้นพี่น้ำก็พาสมาชิกในวงและผมกลับมาบ้านพัก

          มีการเลือกห้องกันนิดหน่อยจากนั้นก็ต่างคนต่างแยกย้ายกันพักผ่อน

          ผมนอนไม่หลับ เรื่องที่เกิดขึ้นทำให้จิตใจวุ่นวาย ไม่มีสมาธิ เอาแต่คิดว่าน้องจะเกลียดผมหรือเปล่า คิดมากจนต้องลงมาหาน้ำดื่มแก้ฟุ้งซ่าน กำลังจะกลับขึ้นไปนอนคริสก็โผล่เข้ามาในห้องครัวพอดี

          น้องไม่ยอมพูดด้วย ผมต้องเริ่มพูดก่อน เห็นท่างทางห่างเหินเย็นชาที่ยิ่งกว่าเดิมผมก็แทบจะถอดใจ บางทีเรื่องไหนที่มันเป็นไปไม่ได้ มันก็ไม่มีวันเป็นไปได้ต่อให้เราพยายามวิ่งตามจนสุดกำลัง

          "กินด้วยมั้ย?" ขาที่กำลังจะก้าวออกจากครัวชะงัก เสียงคนด้านหลังเอ่ยเบาๆหากทำให้หัวใจผมเต้นแรง

          ชวนกินมาม่าด้วยกัน แถมยังต้มให้อีกด้วย แบบนี้...น้องไม่โกรธผมใช่ไหม

          ผมดีใจมาก ยืนมองน้องต้มมาม่าให้กินด้วยสีหน้ามีความสุขแบบที่คนกำลังทำสมาธิกับอาหารไม่ทันเห็น แถมโชคยังเข้าข้างด้วยการที่ในครัวไม่มีอุปกรณ์อย่างชามหรือจานเลยสักใบ เราต้องนั่งกินมาม่าหม้อเดียวกัน ใบหน้าใกล้กัน เถียงกันว่าวิธีกินแบบไหนอร่อยกว่า

          ไร้สาระ...แต่ผมกลับมีความสุข

          แต่คนจิตใจไม่บริสุทธิ์อย่างผมฟ้าคงเข้าข้างได้ไม่นาน สักพักก็ลงเอยด้วยการทะเลาะกันเหมือนเดิม

          "ก็หัดจริงจังกับชีวิตบ้าง ทำๆเล่นๆอยู่อย่างนี้ใครเขาจะเชื่อถือ" เป็นเพราะปากที่ไม่ดีของผมเอง พอได้เป็นเจ้าของก็เริ่มแสดงความหึงหวง

          ไม่อยากให้น้องเป็นของใคร ไม่อยากให้น้องมองใครอีก

          แต่จะเอาสิทธ์อะไรไปห้าม

          "ไม่รู้อะไรแล้วอย่ามาพูด การที่ไม่ได้ตีหน้าขรึมทำตัวเย็นชาอย่างคุณ ไม่ได้แปลว่าผมไม่เอาจริงกับสิ่งที่ผมรักหรอกนะ"

          "อย่าหนี"

          "ไม่ได้หนี แต่ขี้เกียจจะพูดกับคนพูดไม่รู้เรื่อง"

          "ไม่หนีก็ดี อย่ามาทำตัวเป็นเด็กๆเข้าใจไหมคริส ประชดประชันไปก็ไม่ได้อะไร นายต้องพิสูจน์ให้ฉันเห็นสิว่านายจริงจังกับมันแค่ไหน ไม่ใช่ประชดแล้วเดินหนี"

          "ไม่ต้องมายุ ผมรู้นะว่าคุณจงใจยุให้พวกเราลุกขึ้นสู้ ถึงไม่พูดผมก็รู้ว่าต้องทำอะไร"

          "ก็ฉลาดนี่"

          "ไอ้...."

          "ถ้าด่า ฉันจูบนะ"

          "ไอ้บ้า นี่บ้าไปแล้วเหรอห๊ะ" ท่าทางตื่นกลัวมันน่ารักซะจนอดใจที่จะแกล้งไม่ไหว

          "จะปราบคนอย่างนายก็ต้องวิธีนี้เท่านั้น"

          "เชี่ยเหอะ กูเป็นคนนะเว้ย ไม่ใช่สิ่งของที่มึงอยากจะเอาชนะแล้วก็ทำอะไรก็ได้ ไม่สนใจความรู้สึกกันน่ะ"

          "คริส พูดดีๆ" ผมก้าวเท้ารุกเข้าไปหาจนคนถอยจนมุมที่โต๊ะกินข้าว

          "อะ อะไรเล่า"

          พอคริสยอมอ่อน ผมเลยรีบเข้าเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อคืน สีหน้ากลืนไม่เข้าคายไม่ออก ไม่อยากจะยอมรับว่าเรื่องที่เรามีอะไรกันเป็นเรื่องจริงทำให้ผมเจ็บปวดอีกแล้ว

          คริสอยากจะลืมมัน อยากจะทำเหมือนกับว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น

          มันทำได้จริงๆเหรอ สำหรับผม..ผมทำไม่ได้

          "ช่างหัวมัน...โอเคนะ"

          ".......อืม" ผมจะตอบอะไรได้ล่ะในเมื่อเขาไม่ได้ต้องการให้ผมรับผิดชอบนี่

          ไม่ควรเลยไอ้สิง ไม่ควรที่จะถลำลึกจนถอนตัวไม่ได้แบบนี้เลย

          ไม่ใช่เพราะว่าผมได้เขาแล้วความรู้สึกถึงเปลี่ยน

          ไม่ใช่เพราะเขาเป็นนักร้องดังที่ผมเฝ้าติดตามอีกต่อไป

          แต่เพราะความเป็นคริส...ทำให้ผมมั่นใจ....ผมตกหลุมรักเขาจริงๆซะแล้ว

          ควรเดินหน้า...หรือถอยหลังดี...สิงโต



.....................................................................................

เดินหน้าสิคะคูมแฟนบอย เดี๋ยวก็ได้มือกลองขี้อ้อยมานอนกอดทุกคืนแล้ว

กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด

ถามกันมาเยอะ เรื่องนี้รวมเล่มนะคะ

มีสเปคุณโปรดิวซ์ไปจนถึงไทม์ไลน์เดียวกับตอนจบของพาร์ทคูมมือกลอง

แล้วมีต่ออีกนิดเป็นสเปฯพาร์ทคริสในเล่ม หลังจากคัมแบ็ค(ก็คือหลังจากตอนจบนั่นแหละ)

บวกบทสรุปของพี่หนึ่งน้องโนด้วยยยย

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 821 ครั้ง

3,944 ความคิดเห็น

  1. #3898 Xialyu (@Xialyu) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2561 / 22:00
    สู้ๆนะพี่สิง
    #3898
    0
  2. #3725 Yonchanok Wongtang (@nutty38) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2561 / 19:46
    มีเป็นe-bookมั้ยคะ
    #3725
    0
  3. #3633 creamsarang (@creamsarang) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2561 / 14:11
    กี๊ดดดดดดพี่สิงคิดอะไรในหัวเยอะแยะขนาดนี้เชียว ตอนแรกก็นึกว่าไม่สนใจน้องโถววววพี่สิง
    #3633
    0
  4. #3590 Nabhat (@Nabhatrapee) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2561 / 17:56
    อ้าว ๆ คราวก่อนยังบอกอยู่เล้ยยยย ว่าคิดแค่แฟนคลับ ไหงวันนี้คิดจะเป็นแฟนครับเสียแล้ว แถมข้ามขั้นไปแล้วด้วย

    ตอนที่อยากช่วยน้องแต่น้องไม่ต้องการ ต้องออกมายืนสลดนอกห้องนี่ ดูเล็กน้อย แต่มันเจ็บจริงนะ
    #3590
    0
  5. #3565 มีนา (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2561 / 15:22

    พี่สิงคนเย็นๆไม่มีจริง555

    ปล.ถ้าน้องคริสรู้จะเป็นไงนะหลงคูมโปรดิวเซอร์หนักกว่าตอนรู้ว่าชอบคุนเขาอีกแน่ๆ555

    #3565
    0
  6. #3564 -BVR- (@o_n-l-y_) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2561 / 13:15
    ฮือออ พี่สิงน่ารักมากกก แงง
    #3564
    0
  7. #3563 Bibblegum (@Bibblegum) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2561 / 08:42
    พี่สิงรุกไปเลยค่ะ สุ้ๆน่าาา
    #3563
    0
  8. #3561 Chowa (@Chowa) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2561 / 08:49
    ปากไม่ตรงกับใจ นะพี่สิง ถ้าพูดดีกับน้อง น้องยอมอ่อนให้อยู่แล้ว น้องชอบคนเอาใจ แล้วจะเจอคริสพาสขี้อ้อนแทน
    #3561
    0
  9. #3560 FairyP718 (@sn_inmymind) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2561 / 22:15
    หวานอมขมกลืนเนอะ ตอนที่ยังรักน้องข้างเดียว กว่าจะลงเอยได้ คูมโปรดิวเตอร์ไฟท์ติ้ง
    #3560
    0
  10. #3558 mamorun (@mamorun) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2561 / 20:54

    เดินหน้าสิคะ น่ารักขนาดนี้

    #3558
    0
  11. #3554 pimmy_g (@pimmy_g) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2561 / 14:50
    รวมเล่มมมมม เรื่องนี้ที่รอคอย
    แอดทำ e-book ด้วยปะคะ
    #3554
    0
  12. #3553 Gojjika (@Gojjika) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2561 / 11:04

    เย่เย่ ดีใจรวมเล่มๆ ยิ่งอ่านพาร์ทคูมโปรดิวเซอร์ ก็ยิ่งหลงรักเรื่องนี้ ขอบคุณนะคะไรท์ มันมีความสุขมากเลยที่ได้อ่านเรื่องราวของไรท์ ????????????

    #3553
    0
  13. #3552 สุวรรณา (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2561 / 10:25

    สงสารสิง แต่ก้อสม'หน้า ปากกะใจไม่ตรงกัน ใจนี่อ่อน แต่ปากแข็ง ไอ่พี่ซึนเอ้ยยย บอกรักน้องไปสิ

    #3552
    0
  14. #3551 suyu27 (@suyu_nuananong_b) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2561 / 10:15

    ไหนบอกว่าอิคูนโปรดิวมันเมาแบบจำไม่ได้ไงงงงงงง

    คุณแฟนบอยมันเป็นนักวางแผนนนนนน ทั้งตัวน้องทั้งเสื้อ

    #3551
    0
  15. #3550 kiew_koy (@kiew_koy) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2561 / 07:53
    สงสารคูมโปรดิว ปากแข็งท้างคู่
    #3550
    0
  16. #3549 aomm_choco (@aomm_choco) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2561 / 07:51
    สงสารคูมโปรดิวซ์อ่ะ แง้ ปวดใจจจจ
    #3549
    0
  17. #3548 Mee_myself (@phamaimadmee) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2561 / 07:26
    โอ๊ยยยย เดินหน้าเท่านั้นค่ะคุณ // ว่าแต่แมวน้อย2ตัวมาแล้วทำไมไม่มีตอนcut ไม่ได้หวังอะไรเลยจริงๆ
    #3548
    0
  18. #3547 MooAonnn (@N-an) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2561 / 01:16
    ทำไมปวดใจแทนคุณโปรดิวเซอร์​ ฮืออ...
    #3547
    0
  19. #3546 nongpe41 (@nongpe41) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2561 / 00:51
    โอ้ยเตรียมเก็บเงินอีกแล้ว แต่คุณโปรดิวเซอร์นี่ แฟนบอยขั้นหนักมากอะ แต่คงไม่ใช่แค่แฟนบอยแล้ว เพราะเค้าตกหลุมรักจริงๆ แล้ว แถมได้กันแล้วด้วย เลื่อนขั้นๆๆๆๆๆ ใจเย็นๆ นะคะ เดี๋ยวก็จะมีมือกลองมานอนกอดทุกคืนแล้ววววววว
    #3546
    0
  20. #3545 Sonsawan Kaewmora (@ploy_35) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2561 / 00:44
    สงสารคุณเขาจัง ฮื่อออ
    #3545
    0
  21. วันที่ 31 พฤษภาคม 2561 / 00:02
    เราต้องเดินหน้า ต้องสู้ค่ะคูมโปรดิวซ์ อ่านพาร์ทที่แกแล้วสงสารนะ จริงๆรักน้องมากเเต่เเสดงออกมาตรงข้าม จริงๆคุณมือกลองไปอ่อยเค้าก่อนนะ แหมๆๆ เอาเถอะอีกหน้อยก็ติดพี่เค้า ฮุๆ-,,-
    #3544
    0
  22. #3543 GuzzDeDreamer (@zamourai) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2561 / 23:58
    คุมโปรดิวเซอร์ เดินหน้าต่อ คริสใสอ่อนจะตาย สู้ๆ
    #3543
    0
  23. #3542 Milky_Lhinping (@milkygumby) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2561 / 23:40

    กรี้สสสสสสสสสสสสสสสจะรอรวมเล่มนะคะ คูมโปรดิวซ์เซอร์เดินหน้าต่อสิคะ



    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 30 พฤษภาคม 2561 / 23:54
    #3542
    0
  24. #3541 ryokiller13 (@ryokiller13) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2561 / 23:17
    โอ้ววววว ตอนเมากับตอนไม่เมาต่างกันสุดขั้วเลยคริสสสสส ความอ้อยนี้คว้าคอพี่เค้าไปจูบก่อนอีกกกกก ส่วนคูมโปรดิวเซอร์นี่...ได้เป็นติ่งระดับ vvvvvvip ไปแล้ววววววว
    #3541
    0
  25. #3540 nunyjan (@nunymind) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2561 / 23:14
    เริ่มก่อนแบบนี้ จริง ๆมีใจให้ก็บอก
    #3540
    0