ตอนที่ 21 : เด็กขี้อ่อย อร่อยยันเช้า

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 16902
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 926 ครั้ง
    15 มี.ค. 61

FanArt by @Thitaree2547

คุณโปรดิวเซอร์กับไอแพดของเขา และเด็กตัวป่วนที่ชอบหนุนตัก



          ฮืออออออออออ เกลียด เกลียดทุกอย่างบนโลกนี้ แต่ที่เกลียดกว่าคือตัวเอง

          กูทำไปได้ไงวะ

          ภาพเมื่อคืนย้อนมาในหัวยิ่งกว่าผ้าอนามัยไม่ไหลย้อนกลับ หลับแล้วตื่นฟื้นก็ยังจำได้ ทำไมไม่ลืมๆไปอย่างคราวแรก ไอ้ภาพที่เหมือนตราบาปติดตัวนั่นมึงจะฝั่งหัวไว้ทำไม ไอ้คริสสสสสสส

          "ตื่นแล้วเหรอ" เสียงเข้มๆพูดไม่ห่าง ไม่ลืมตาก็ยังรู้ว่ามันใกล้ ถ้าไม่ใช่แม่นาคมันก็ต้องใกล้อยู่แล้วในเมื่อมือแม่งพาดอยู่บนเอวผมเนี่ย

          ผมนอนหันหลังให้มัน ซ่อนใบหน้าอับอายเอาไว้กับหมอน มีไอ้ห้องลองเสื้อแฟนบอยโรคจิตนอนซ้อนอยู่ด้านหลัง กกผมไว้อีกชั้นหนึ่ง ไม่พอหลังจากถามจบ มันก็แทะเล็มท้ายทอยกับไหล่ผมไปเรื่อยๆ

          ขนลุกซู่

          อย่ามาจูบนะเว้ย สยองงงง

          "หะ หิวแล้ว" ละแล้วมึงไปเสียงอ่อนใส่มันทำไมไอ้คริส

          โวยวายสิเว้ย มันหลอกแดกมึง

          ตะแต่ว่า ก็ยอมมันเองนี่หว่า ครั้งนี้อ้างเมาไม่ได้ด้วย

          มันบอกว่าจะให้มึงอยู่บนนะเว้ย มึงถึงยอมนอนกับมัน

          แต่มันก็ให้อยู่บนจริงๆนะ ออนท๊อปไง

          มันโกหก มันตอแหล

          มันก็พูดจริงเรื่องอยู่ด้านบน...

          "โว้ยยยย พอแล้ว!!!" ผมสะบัดหน้าสองสามครั้ง ไล่ไอ้สมองส่วนดีกับเลวที่ตีกันในหัวออก แต่คนด้านหลังคงคิดว่าผมว่ามัน เลยหยุดชะงักตาม

          "นายเริ่มก่อนนะ"

          "เออ รู้แล้ว ไม่ต้องย้ำ ไม่ได้พูดกับคุณ"

          "เมื่อคืนยังเรียกพี่สิงโตอยู่เลย"

          "อย่าล้อได้ป่ะ ตอนนั้นมันลืมตัวนี่"

          "หึหึ แล้วพูดกับใคร ในห้องมีแค่ฉันกับนาย" มันเริ่มแทะผมอีกรอบแล้ว พอเห็นไม่ห้ามก็เอาใหญ่เลยนะ

          ริมฝีปากอุ่นๆซนไปเรื่อย เดี๋ยวจูบ เดี๋ยวดูด หนักๆก็กัดลงมา

          "พูดกับตัวเอง โอ๊ย มันเจ็บนะคุณ เป็นหมาเหรอกัดอยู่ได้ ตัวผมพรุนหมดแล้ว"

          "ว่าฉันเหรอ ฉันเพื่อนเล่นหรือไง" มันก็กัดย้ำลงมาอีกครั้งเพื่อทำโทษ

          "โอ้ยยย เจ็บๆๆๆ ไม่ว่าแล้วคร้าบบบ ไม่กล้าว่าแล้ว หยุดกัดซะที แค่นี้ก็เจ็บไปทั้งตัวแล้ว"

          สิงโตชะงัก

          "เจ็บจริงเหรอ"

          "ไม่เจ็บมั้ง ลองมานอนให้ผมทำสิ จะได้รู้"

          "ฉันก็นอนแล้วให้นายทำนี่"

          "คุณ!!!"

          "หึหึ"

          "ไม่ต้องมาหัวเราะเลย ไหนบอกจะให้ผมทำไง"

          "ก็ให้ทำไปเมื่อคืน นายยังขยับไม่หยุดหรือจะเถียง"

          "ผมหมายถึงให้ผมทำคุณ ไม่ใช่แบบ...เอ่อ...แบบ อะ อะ ออน..."

          "ออนท๊อป?"

          "เออ นั่นแหละ คุณผิดสัญญา"

          "เมื่อคืนไม่เห็นนายบ่นนี่ ก็เห็นยอมทำ"

          "โว้ยย ไม่คุยกับคุณแล้ว ปล่อยเลย ผมหิว" ผมจะลุกออกจากเตียง แต่งัดแขนมันออกจากตัวไม่ได้ ดิ้นไปดิ้นมายังไงก็ไม่หลุด สิงโตแกล้งผมด้วยการรัดแน่นกว่าเดิมแล้วหัวเราะเยาะใส่

          เจ็บใจว่ะ แผนไอ้เก้าไม่เห็นได้ผล นอกจากจะไม่ได้เย้ยมัน ผมยังเสียตัวรอบสองอีก

          "แรงเท่ามด"

          "ไอ้แรงยักษ์ ไอ้ยักษ์ ปล่อยเลยนะคุณ"

          "หลุดออกไปให้ได้เองสิ" สิงโตหัวเราะชอบใจ ผมถึงกับหยุดดิ้นแล้วเงยหน้าขึ้นไปมองชัดๆ ไม่เคยเห็นสิงโตหัวเราะแบบนี้มาก่อน

          ใบหน้าหล่อเคยจริงจังเคร่มขรึมมาตลอดดูอ่อนกว่าวัยลงมาเยอะเมื่อริมฝีปากได้รูปยกขึ้นและฉีกกว้าง ดวงตาสดใสเป็นประกายน่ามองจนละไปไหนไม่ได้ พลันหัวใจก็เต้นแรงโครมคราม

          ผมสบตามัน มันสบตาผม รอยยิ้มค่อยหุบลงช้าๆ แต่สายตายังคงเป็นประกายดังเดิม ใบหน้าคมเข้มค่อยๆเคลื่อนลงมาหา

          ทีละนิด

          ทีละนิด

          ส่วนผมก็ยกใบหน้าตัวเองขยับเข้าหาอีกฝ่ายราวถูกสะกดเช่นกัน

          "อืมมมมมม" เมื่อริมฝีปากแตะกันแนบชิด ต่างก็ตักตวงบดเบียดเข้าหากันเร่าร้อน ผมยกมือขึ้นบีบไหล่สิงโตไว้แน่น ส่วนสะโพกผมถูกบีบนวดเบาๆ

          เสียงจูบหนักหน่วงขึ้นเรื่อยๆ ร่างที่เคยนอนเคียงข้างค่อยๆขยับขึ้นไปคร่อมอยู่ด้านบน ริมฝีปากไม่ยอมละไปไหน ผมเลื่อนมือสองข้างขึ้นโอบรอบลำคอแกร่ง ดึงรั้งเข้าหาตัว สางปลายนิ้วเข้าไปในกลุ่มผมนุ่มอย่างเพลิดเพลิน

 




          ก๊อกๆๆๆๆ

          เสียงเคาะประตูปลุกผมจากความฝันอีกครั้ง มองนาฬิกาที่ผนังแล้วพลิกตัวหนี เพิ่งหลับไปอีกรอบแค่สองชั่วโมงเองหลังจากตื่นมาทำศึกกับอีกคนอีกรอบในตอนเช้า ใครมาเคาะห้องวะ รำคาญจนต้องดึงผ้าห่มขึ้นคลุมตัว รู้สึกหนาวจากไอของเครื่องปรับอากาศที่กระทบผิวไร้เสื้อผ้า

          ก๊อกๆๆๆๆ

          เสียงเคาะดังขึ้นอีกครั้ง คนข้างตัวผมเริ่มขยับบ้าง แต่เป็นการขยับซุกเข้ามากอดผมให้แน่นกว่าเดิม

          "อื้ออ ไปเปิดสิ" ผมพึมพำบอก หนังตาหนักจนยกไม่ขึ้น

          ไม่รอให้เสียงเคาะดังเป็นครั้งที่สาม หรือผมบอกซ้ำ สิงโตก็ยกแขนออกจากตัวผม ขยับลงจากเตียง ผมปรือตาเล็กน้อย เห็นแผ่นหลังแข็งแกร่งก้มลงหยิบเสื้อคลุมอาบน้ำผมขึ้นมาใส่ลวกๆ จากนั้นก็เดินไปเปิดประตู เห็นพี่เซนยืนอยู่และมองเลยไหล่เจ้าของห้องมาทางผม

          เสียงพูดคุยกันเบาๆไม่ได้ทำให้ผมสนใจเท่าไหร่ ขยับพลิกตัวไปอีกด้าน แล้วหลับต่อ

          ก็แค่พี่เซน

          "ปลุกไอ้คริสด้วย"

          "อือ"

          ปัง!!

          เดี๋ยวนะ...พี่เซน!!!

          "ชิบ! พี่เซน! โอ้ยยย สะโพก" พอลุกพรวดอาการเจ็บปวดก็แล่นไปถึงสะโพกจนต้องทรุดกลับลงไปนอนอีกรอบ เมื่อคืนก็ว่าหนักแล้ว มาโดนซ้ำตอนเช้าอีก ไม่เจ็บก็ไม่ใช่คนละ

          "ทำไมรีบลุกแบบนั้น" สิงโตเดินกลับมานั่งใกล้ๆ มองดุๆเหมือนเป็นความผิดกูคนเดียวเลยนะ

          "เพราะใครเล่า เออ ช่างแม่ง ว่าแต่พี่เซนมาเหรอ พี่เซน"

          "อือ มาบอกให้ปลุกนาย พวกนั้นจะชวนออกไปข้างนอก ไปอาบน้ำได้แล้ว"

          "ไม่ดิๆ ไม่ใช่เรื่องนั้น คือว่า พี่เซนมันมา แล้วนี่ห้องคุณ อย่างนี้มันก็เห็นผม แล้ว โอ้ยยยย"

          "พูดให้รู้เรื่องคริส ฉันไม่เข้าใจ" ไอ้ขี้เก๊กเอ๊ย ไม่ฉลาดเลย หัดเดาบ้างสิวะ

          "พี่เซนไม่ตกใจเลยเหรอคุณ ผมนอนบนเตียงคุณนะ แก้ผ้าด้วย มันไม่คิดไปถึงไหนต่อไหนเหรอ" ผมดูตื่นตูมล่ะมั้งในสายตาสิงโต มันถึงได้ถอนหายใจใส่เบาๆ ตอนที่ผมโวยวายแล้วเขย่าแขนมัน

          "เห้ออ ไม่รู้สิ เซนไม่ได้พูดเรื่องนี้ แค่บอกให้ปลุกนายอาบน้ำแล้วลงไปชั้นล่าง"

          "งะ งั้นเหรอ"

          "อืม งั้นแหละ ไปอาบน้ำไป หิวไม่ใช่เหรอ"

          "เออ จริงด้วย........."

          "อะไร?" คนถามยกคิ้ว เมื่อผมพูดแล้วเงียบไป จ้องหน้ามันนิ่งๆ

          "ชะ ช่วยหน่อยดิ"

          "ช่วย? ยังไหว?"

          "บะ บ้า ไม่ใช่อย่างนั้น คือ ผม ผมลุกไม่ไหวอ่ะ"

          "แล้ว?"

          "อะ อุ้ม อุ้มหน่อย" ผมชูสองแขนไปตรงหน้า หน้าร้อนขนาดนี้ คงแดงแหละ แต่ก็ดีกว่าฝืนเดินเองให้เจ็บกว่าเดิม มั่นใจเกินล้านเปอร์เซ็นต์ว่าทันทีที่วางเท้าลงกับพื้น ร่างจะต้องทรุด จากประสบการณ์ครั้งก่อนไง นี่หนักกว่าครั้งก่อนอีก

          ผมไม่รู้ว่าสิงโตทำหน้ายังไง เพราะไม่กล้ามอง ได้แต่ก้มหนา ชูสองแขน รอดูผลตอบรับเงียบๆ ผ่านไปเกือบครึ่งนาที....สิงโตก็สอดแขนเข้ามาที่ใต้ขาพับและแผ่นหลัง ยกตัวผมลอยขึ้นจากพื้น

          "อ๊ะ"

          "นิ่งๆ นายไม่ได้ตัวเบา"

          นิ่งก็นิ่งดิทำไมต้องดุ

          สิงโตพาผมเดินอย่างมั่นคงไปทางห้องน้ำ ผมคล้องคอมันไว้อีกทีกันตก ระยะทางไม่ได้ไกลแค่สองสามก้าว

          "เดี๋ยวนะ ห้องน้ำผมสิ ไม่ใช่ห้องน้ำคุณ"

          "มันไกล นายหนัก ฉันอุ้มไปไม่ไหว"

          "งั้นประคองก็ได้"

          "เสียเวลา อาบนี่แหละ สบู่แชมพูก็มีครบ เดี๋ยวฉันไปเอาเสื้อผ้าที่ห้องนายให้ทีหลัง"

          "งั้นก็ได้" ก็ดีนะ อาบไหนก็เหมือนกัน ผมเลยเลิกประท้วง ยอมให้สิงโตอุ้มเข้าไปในห้องน้ำ

          คนอุ้มปล่อยผมลงพื้นแต่ยังประคองเอวเอาไว้กันขาทรุด ผมเกาะไหล่กว้างเอาไว้แน่น เงยหน้าขึ้นไปมองหน้าอีกรอบ

          "อะไรอีก อยากให้อาบให้?" คนถามยกคิ้วกะกวนประสาท ผมก้มหน้าลงไม่กล้าสู้ตาอีกรอบในตอนที่ตอบรับคำแผ่วเบา

          "อือ อะ อาบด้วยกันมั้ย"

          "........"

          "คะ คือผมกลัวล้มอ่ะ ถ้าเจ็บตัวเดี๋ยวทำงานไม่ได้" ถึงจะดูเสียศักดิ์ศรีไปหน่อย แต่ก็ไม่มีอะไรให้เสียแล้วนี่ ถ้าเกิดเจ็บตัวมากกว่านี้ทำงานไม่ได้ขึ้นมา สู้ขอร้องมันไปตรงๆเลยดีกว่า

          "คริส" สิงโตส่งเสียงรอดไรฟันเหมือนคนกลั้นอดทน หรือมันโกรธที่ผมไปใช้มันเยอะก็ไม่รู้

          "......มะ ไม่อาบด้วยกันก็ได้" ผมปล่อยมือออกจากไหล่ ตั้งใจจะเกาะผนังเอาไว้แทน แต่มือร้อนยังคว้าเอวเอาไว้แน่นไม่ให้ขยับ เสียงดุอยู่แล้วดุขึ้นกว่าเดิม คนเย็นชาหลุดโมโหขึ้นมาจนได้

          "นายนี่มัน!"

          "อะไรเล่า ผมทำอะไรผิดอีก ทำอะไรก็ไม่ดีไปหมด ออกไปเลยไป"

          "คริส พูดดีๆ"

          "ก็พูดดีแล้ว คุณดุผมทำไมเล่า"

          "..........."

          "ฮึก" เสียใจนะเว้ยไม่ใช่ไม่เสียใจ ที่เห็นโง่ๆบ้าๆไปวันๆนี่ไม่ใช่ไม่คิดมากนะ ผมเป็นผู้ชาย ได้ยินมั้ยว่าผมเป็นผู้ชาย จะให้ฟูมฟายเหมือนผู้หญิงได้ยัไง

          "เห้ออออ มานี่มา" สิงโตนิ่งไปพักก็ถอนหายใจอีกรอบ ดึงผมเข้าไป...กอด

          มืออุ่นลูบหัวเบาๆจนผมหยุดสะอื้น ไร้คำพูดปลอบใจ แต่การกระทำกลับทำให้หัวใจผมหวั่นไหวอีกแล้ว จากนั้นก็เลื่อนมือไปเปิดน้ำจากฝักบัวให้รดตัวเราโดยที่มืออีกข้างยังกอดเอวเอาไว้กันผมล้ม กดสบู่มาถูตามตัวเราสองคน

          "เด็กขี้ยั่วเอ๊ย ขี้แยด้วย" ถูไปก็บ่นไป

          ผมกัดปากเงียบๆ ปล่อยให้สิงโตอาบน้ำให้ ไม่พูด ไม่เถียงอะไรอีก

 



          อาบน้ำแต่งตัวเสร็จก็ลงมาจากชั้นบนพร้อมสิงโต ไม่ได้อยากรอนะ แต่ถูกสั่งเอาไว้ว่าให้ลงมาพร้อมกัน มันกลัวผมตกบันไดแล้วทำงานไม่ได้ ปากร้ายนี่แก้ไม่หายจริงๆ

          "มาแล้วเหรอเพื่อนคริสสสสส" ทันทีที่ก้าวเข้าไปในห้องรับแขกไอ้เก้าก็พุ่งเข้ามา สายตาล้อเลียน สิงโตก็เลยผละออกจากผมหรือเรียกง่ายๆว่าโยนผมให้เก้าประคองแทน ส่วนตัวเองก็หนีไปทางห้องครัว

          นี่ก็หิวเหมือนกันนะเห้ย ทิ้งกันได้ไง

          "แหม่ๆ ได้กันคืนเดียว มองตามไม่วางตาเลยนะ"

          "ห๊ะ" ผมตกใจรีบหันกลับมามองไอ้เก้า มันหลิ่วตาแซ็วไม่หยุด

          "อย่ามาปิดเลย เมื่อคืนอ่ะ ได้กันแล้วอ่ะดิ"

          "มึงรู้ได้ไง พี่เซนบอกเหรอ"

          "เปล่า แต่ห้องพี่สิงโตอยู่บนห้องกู เสียงเตียงสั่นทั้งคืนพวกกูเกือบนอนไม่ได้ ไม่รู้ก็บ้าแล้ว ไหนจะเสียงครางพวกมึงอีก จัดเต็มบ้านสะเทือนทั้งหลัง"

          โอ้ยยย ชิบหาย จะเอาหน้าไปไว้ไหนล่ะทีนี้

          พอผมไม่ตอบอะไร ไอ้เก้าก็เลิกล้อ มันตบไหล่ผมเบาๆทีนึง พาไปนั่งที่โซฟาตัวยาว ส่วนตัวเองก็นั่งโซฟาเดี่ยวใกล้ๆกัน ชะโงกหน้าเข้ามากระซิบ สมาชิกคนอื่นๆอย่างพี่หนึ่งกับแฟนก็นั่งอยู่ไม่ไกลด้วย

          "เห้ย กูล้อเล่น อย่าทำหน้าเครียดดิวะ เสียงมันไม่ได้ดังขนาดนั้นหรอก ห้องอื่นอยู่ตรงข้ามหมดคงไม่ได้ยิน"

          "ละ แล้ว แล้วมึงได้ยิน////"

          "เหอะๆ มึงทำกูเกือบถูกพี่เซนปล้ำแล้ว ดีนะว่ากูเมาหนักเลยหลับไปก่อน"

          "นี่ ยังไม่ได้กันจริงดิ"

          "ไม่ไวไฟเท่ามึงครับ เป็นไงวิธีกูได้ผลดิ อ่อยปุ๊บได้พี่สิงโตปั๊บ บอกแล้วว่าเจ๋ง"

          อยากจะด่า แต่พูดอะไรไม่ได้ อธิบายไปว่ากะจะจับทางโน้นทำเมียแต่พลาดก็เปล่าประโยชน์ เงียบเอาไว้แล้วปล่อยให้เรื่องนี้กลายเป็นความลับที่ตายไปพร้อมกับผมก็แล้วกัน

          "แล้วนี่พี่เซนขึ้นไปเรียกทำไมวะ จะออกไปไหนกัน" ผมเปลี่ยนเรื่อง ไม่อยากวนอยู่เรื่องนี้อีก เดี๋ยวคนอื่นจะรู้มากกว่านี้ ยิ่งไอ้โนว่าให้รู้ไม่ได้ มันได้แซ็วยับกว่าไอ้เก้าแน่ อ้อ พี่หนึ่งอีกคน

          "จะชวนออกไปฉลองไง ไปหาอะไรอร่อยๆกินกันที่บางปูป่ะวะ ไม่ไกลคนไม่เยอะด้วย"

          "ฉลองอะไร?" จะว่าคอนเสิร์ตเมื่อวาน พวกเราก็ไม่ได้เป็นเจ้าของคอนเสิร์ต วันเกิดใครก็ผ่านไปหมดแล้ว

          "เอ้า ก็ฉลองที่พวกเราหยุดพร้อมหน้าพร้อมตากันไง นี่โทรชวนพี่น้ำกับครอบครัวแล้ว น้องมีมี่ก็จะมาด้วย" น้องมีมี่คือลูกสาวพี่น้ำครับ

          "ยังไงก็ได้อ่ะ ดีเหมือนกัน กูหิวมาก ร่างกายต้องการอาหารทะเล ป่ะไปกันเลย"

          "เดี๋ยวดิวะ รอให้พี่น้ำมาก่อน" ไอ้เก้าดึงแขนผมที่จะลุกเอาไว้ ส่ายหน้ากับความใจร้อนของผม

          "แต่กูหิว"

          "เอ้า" ถ้วยข้าวต้มยื่นมาตรงหน้า เจ้าของเสียงกับมือคือคนที่หายหน้าไปในครัวเมื่อกี้นั่นล่ะ

          "อะไร?" ผมเงยหน้าขึ้นมองสิงโต อยู่ๆก็เอาข้าวต้มมายื่นให้

          "ข้าวต้ม กินซะ" ไร้ความอ่อนโยนสุดๆ ถ้วยแทบจะเกยหน้าผมอยู่แล้ว

          "ให้ทำไม"

          "กินข้าว เมื่อเช้าบ่นหิวไม่ใช่เหรอ นายตัวรุมๆเดี๋ยวจะได้กินยาไว้"

          "ใส่อะไรลงไปรึเปล่าวะ ทำไมใจดีแปลกๆ แล้วนี่ไปแป๊บเดียวทำไมมีข้าวต้มได้ ทำเอง?"

          "ไม่ได้ใส่อะไร ฉันเห็นมันอยู่ในหม้อในครัวก็เลยตักมา ไม่รู้ใครทำ" ตอบครบเชียว แถมทำสีหน้าประมาณว่า เมื่อไหร่จะเลิกถามแล้วกินซักทีด้วย เต้นที่นั่งกับพี่หนึ่งอยู่ฝั่งตรงข้ามคงได้ยินเสียงพวกเราคุยกัน ก็เลยตอบคำถามเรื่องข้าวต้มปริศนาให้

          "อันนั้นทานได้นะพี่คริส เต้ยกับแอร์ช่วยกันทำเมื่อเช้า คิดว่าหนุ่มๆตื่นมาจากแฮงค์คงจะหิวกันเลยทำอะไรอ่อนๆไว้ให้" ท่าทางปกติของเต้ยกับพี่หนึ่งทำให้ผมเบาใจว่าสองคนนี้ไม่รู้เรื่องเมื่อคืน

          แล้วสายตาก็เหลือบไปเจอพี่เซนเดินตามไอ้ห้องลองเสื้อเข้ามาด้านหลัง ความระแวงก็เกิดขึ้นอีกครั้ง กลัวจริงๆว่าพี่เซนจะแซวอะไรรึเปล่า แต่พี่มันก็แค่เหลือบมองแล้วไปนั่งเบียดไอ้เก้าให้มันโวยกลับเล่น

          "จะกินได้รึยัง มองคนอื่นอยู่ได้ ไหนบอกหิว"

          "ก็หิว" ผมรับถ้วยข้าวต้มมาวางบนตัก คนช้าๆให้คลายร้อน คนที่เอาข้าวต้มมาให้ทิ้งตัวลงนั่งข้างๆ เหลือบตาแอบมองกันเป็นระยะ ผมเห็นว่ามันนั่งนิ่งๆ คนอื่นก็เข้าโหมดโลกส่วนตัวกันไปหมดแล้ว ก็เลยชวนคุยตามนิสัยเงียบไม่เป็น

          "ไม่กินเหรอ ทำไมเอามาให้ผมคนเดียวอ่ะ"

          "มันเหลือถ้วยสุดท้าย พวกนั้นคงกินกันไปหมดแล้ว"

          "งะ งั้นเหรอ"

          "อืม รีบกินซะ มันไม่ร้อนหรอก ฉันอุ่นกับไมโครเวฟ"

          ผมกัดปากชั่งใจอยู่แป๊บนึงก็ขยับตัวพร้อมถ้วยข้าวต้มไปนั่งใกล้สิงโตมากขึ้น กระชับช้อนในมือแน่นขึ้นเพื่อเรียกความกล้า ยังคงคนช้อนไปมาไม่ยอมตักขึ้นมากิน ท่าทางประหม่าของผมทำให้คนข้างๆมองแล้วยกคิ้วแปลกใจ

          "กะ กิน กินด้วยกันรึเปล่า" กลั้นใจถามออกไปแล้วก็นิ่งรอคำตอบ ผมเห็นสายตาแปลกๆวูบนึงก็รีบก้มหน้าลง

          "ใคร? ฉันเหรอ"

          "อย่าแกล้ง รู้อยู่แล้วสิว่าถามคุณ"

          "คิดว่าหูฝาด"

          "ตกลงจะกินป่ะเนี่ย ไม่งั้นผมกินหมดนะ" โมโหแล้วนะเว้ย เล่นตัวอยู่ได้

          "หึ กินเถอะ เดี๋ยวไม่อิ่มก็มาโกรธฉันอีก"

          "ตามใจ" ในเมื่อมันปฏิเสธ ผมก็ชวนเป็นมารยาทเท่านั้นแหละ คุณธรรมมันค้ำคอแบบว่ามันเป็นคนตักมาให้แล้วไม่ได้กินไง

          แต่พอกินไปได้สักพัก ข้าวต้มที่คิดว่าอร่อยก็ไม่รู้รสเท่าไหร่ ผมคนเล่นบ้าง ตักคำเล็กๆเข้าปากบ้าง จนสุดท้ายก็ทนไม่ไหว ตักขึ้นมาคำใหญ่ๆพูดเต็มช้อน แล้วยื่นมันไปตรงหน้าสิงโต

          "กินเหอะ กินด้วยกัน"

          สิงโตทำหน้าแปลกใจอีกครั้ง มองผมอยู่นาน สุดท้ายก็อ้าปากออก ผมดันช้อนเข้าไปในปาก มองคนกวนประสาทที่เคี้ยวไปมองหน้าผมไปไม่วางตา

          "ปะ เป็นไง อร่อยมั้ย" ผมถาม

          "อืม ก็ดี นายกินด้วยสิ เดี๋ยวจะได้กินยา มีอย่างนั้นยาจะกัดกระเพาะ"

          "เอาอีกคำ" ผมตักไปยื่นให้อีกครั้ง

          "พอแล้ว เดี๋ยวนายไม่พอกินนะ"

          "ไอ้เก้าบอกว่าเดี๋ยวเราจะไปกินข้าวที่บางปูกัน รองท้องคนละครึ่งไว้ไปกินที่โน่น"

          คราวนี้สิงโตนิ่งไปเลย

          "มะ ไม่ได้ห่วงนะเว้ย แต่ผมจะเก็บท้องไว้กินอาหารทะเล ผะ ผม ผมชอบอาหารทะเลมากกว่าข้าวต้มอ่ะ แต่เต้ยกับแอร์ทำมาแล้วจะเหลือก็เดี๋ยวเสียใจไง คุณตักมาก็ต้องช่วยผมรับผิดชอบสิ" แฮ่กๆๆ เหนื่อย

          "คริส"

          "อะไรเล่า บอกว่าไม่ได้ห่วง"

          "เปล่า ฉันจะบอกว่า ฉันยังไม่ได้พูดอะไรเลย ร้อนตัวทำไม"

          "ผมไม่ได้ร้อนตัว ผมแค่พูดให้ฟัง คุณจะได้ไม่เข้าใจผิดๆ"

          "หึหึ โอเค ฉันจะพยายามเข้าใจว่านายห่วงฉันแต่ปากแข็ง"

          "บอกว่าเปล่า..."

          "ขออีกคำสิ" สิงโตไม่รอให้ผมปฏิเสธจนจบก็อ้าปากรอ เห็นแล้วเจ็บใจไอ้สีหน้ารู้ไปหมดทุกอย่างนั้นจนหมั่นไส้ เลยตักยัดปากเข้าไปอีกคำ แล้วก็กินของตัวเองสองคำเป็นการข่มมัน

          พอกินอิ่มโปรดิวเซอร์ของวงก็เดินเอาชามไปเก็บ กลับมาอีกครั้งพร้อมน้ำกับยา ผมรับมากินอย่างง่ายดาย ไม่ใช่คนกินยายากอยู่แล้ว จากนั้นก็นั่งเล่นดูทีวีรอพี่น้ำมาไปเรื่อยๆ ไม่มีอะไรทำ

          "ง่วงเหรอ"

          "อืม" ที่ผงกหัวหงึกๆนี่ไม่ใช่ตอบรับคำนะ สัปหงกต่างหาก เมื่อคืนนอนไม่พอนี่นา ตอนเช้ามาก็โดนสูบพลังไปอีกรอบ พอท้องอิ่มหนังตาก็หย่อน

          "งั้นนอนนี่" มืออุ่นที่เริ่มคุ้นเคยยกขึ้นมาวางบนหัวผม คนข้างๆขยับไปจนสุดของโซฟา ดึงรั้งให้ผมนอนราบลงไป

          หนุนตัก

          "เห้ย.."

          "นอนซะคริส เดี๋ยวพี่น้ำมา ฉันจะปลุก" สิงโตก้มลงมาดุด้วยเสียงจริงจังจนไม่กล้าเถียง

          "ก็ได้" เออช่างเหอะ ผมง่วง เพราะงั้นผมนอนเอาแรงก่อนก็แล้วกัน คร่อกกกกกกก


........................................

55555 ชื่อตอนไม่เกี่ยววว อะไรคืออุ้ม อาบน้ำด้วยกัน

ป้อนข้าวป้อนยา หนุนตัก จร้าาาาาาา ความเย็นชาที่ใส่ใจนี้

#อยากมีโปรดิวเซอร์เป็นของตัวเอง

ปล.แฟนอาร์ตนั่น สาบานว่าไม่ได้แอบอ่านฟิคเราล่วงหน้า


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 926 ครั้ง

3,945 ความคิดเห็น

  1. #3877 Xialyu (@Xialyu) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2561 / 16:03
    ใส่กันไปอีกกกกกกก
    #3877
    0
  2. #3788 BlackDragon_MN (@blackdragon-mn) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2561 / 00:02
    น่ารักว้อยยยยยยย ความผัวเมียมันอบอวนอยู่รวบตัวพวกเธอนะ รู้ตัวกันเถอะะะพ

    แล้วเซนเก้า คริสสิงเค้านำไปหลายแต้มแล้วนะ ไม่เร่งเครื่องตามมาบ้างเนอะนั่น หึหึหึ
    #3788
    0
  3. #3162 Chowa (@Chowa) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 11 เมษายน 2561 / 10:22
    คริสสสเด็กน้อย ตกหลุมลึกมากกก แคร์เค้าแต่ปากแข็งไปงั้น
    #3162
    0
  4. #2790 chonlakhun (@chonlakhun) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 6 เมษายน 2561 / 19:24
    หืมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม
    #2790
    0
  5. วันที่ 4 เมษายน 2561 / 14:42
    ตกหลุมเข้าคริส อย่าปากแข็งเลย แสดงออกขนาดนี้ 555
    #2591
    0
  6. #2330 nunyjan (@nunymind) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 31 มีนาคม 2561 / 21:29
    เด็กปากแข็งก็ต้องเนียน ๆ แบบนี้อะเนอะ คุณโปรดิวเซอร์ คิคิ
    #2330
    0
  7. #1309 JJ_II_BB (@JJ_II_BB) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 16 มีนาคม 2561 / 20:30
    ทำไมวันนี้ยังไม่มาต่อคราฟ
    #1309
    0
  8. #1306 everybny (@everybny) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 16 มีนาคม 2561 / 14:53
    งื้ออออรักกานแล้วช่ายม๊ายยยยยยป๊าม๊าน่ารักจางงงงงโง้ยฟิยอ่ะ
    #1306
    0
  9. #1303 emie2001 (@emie2001) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 16 มีนาคม 2561 / 12:57
    อยากอ่านพาร์ทพี่สิงแล้ว
    #1303
    0
  10. #1302 PPoorrnnppaatt (@PPoorrnnppaatt) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 16 มีนาคม 2561 / 12:38
    งือออออ อบอุ่นนนนนน
    #1302
    0
  11. #1301 Oarly (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 16 มีนาคม 2561 / 12:36
    โอ้ยน้องคริสลูกเจ้าเด็กปากแข็งอะไรคือพอพี่เค้ามาแทะๆเล็มๆบอกว่าสยองแต่สุดท้ายกลายเป็นสยิวซะงั้น แล้วอะไรคืออ้อนให้พี่เค้าอุ้มให้อาบน้ำให้ พี่สิงนี่ก็ติดบ่วงความน่ารักของน้องแล้วล่ะซี้เริ่มยอมน้องแทบจะทุกอย่างแล้ว
    #1301
    0
  12. #1300 nicharee277 (@nicharee277) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 16 มีนาคม 2561 / 12:23
    น้องอ่อนพี่มากเลย
    #1300
    0
  13. #1298 มีนเม (@meanmae_sk) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 16 มีนาคม 2561 / 12:09
    โอ้ยยยยยยยยย อ้อนให้อุ้มไปอาบน้ำ ชวนอาบน้ำอิก ความอ้อยนี้ คนพี่ที่ตอบช้าก้กลัวจะอดใจไม่ไหวสินะ อยากอ่านพาร์ทคุณโปรดิวเซอร์แล้ว อยากรู้จักพี่เขาคิดไรอยุ่ รู้นะว่าพี่แอบชอบน้องแล้ว
    #1298
    0
  14. #1297 creamsarang (@creamsarang) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 16 มีนาคม 2561 / 11:44
    อ่อยเค้าได้แล้วน่ะ รู้ตัวยัง คริสเอ้ยยยพี่สิงเค้าหลงเธอแล้ว
    #1297
    0
  15. #1296 KIiGeE (@KIiGeE) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 16 มีนาคม 2561 / 11:31
    น่ารักอ่าาาาาาาา
    #1296
    0
  16. #1295 [Yada-Hae]* (@yadapawee) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 16 มีนาคม 2561 / 10:24
    น้องคริสน่ารักกกกกกกก เป็นเด็กที่มีสเน่ห์มากๆเลยเนี่ย ขี้อ่อย ขี้อ้อนไม่รู้ตัวสินะ -ที่ตั้งใจจะทำกับพี่สิงอะ เอาจริงๆเราว่าไม่มีผลเท่ากับสิ่งที่น้องเผลอทำออกมาหรอก แบบที่อ้อนให้อุ้ม ให้อาบน้ำให้ โคตรน่ารักเลย งื้อๆๆๆ ไม่นับกับที่เผลอชอบไปลูบตัวพี่เค้าอีก ชอบสินะ ซิกแพคกับกล้ามแน่นๆ คนโดนลูบก็ชอบไม่ต่างกันร้อกกกก จะคอยดูคนปากแข็ง 2 คน ใครจะยอมรับหัวใจตัวเองก่อน อิอิ
    #1295
    0
  17. #1294 -BVR- (@o_n-l-y_) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 16 มีนาคม 2561 / 09:25
    นี่คิดว่าพี่สิงก็รักน้องแล้วป่ะ ดผุแลดีขนาดนี้ ส่วนคนน้องนั้น หึ แค่คนปากแข็งอ่ะค่ะ
    #1294
    0
  18. #1293 February Asce (@mira_asce) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 16 มีนาคม 2561 / 08:25
    ความอ้อนนี้ พี่เค้าก็ย๊อมมมยอมมม
    #1293
    0
  19. #1292 ทะเล (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 16 มีนาคม 2561 / 07:50
    โอ๊ยยยยยย แซ่บจิงโว้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย

    นี่มันมือกลองวงร็อคหรือแมว อ้อนทุกๆห้านาทีเรยยยยยยย

    ได้กันแล้ว(แบบจำได้)อะไรๆก็เปลี่ยนสินะ

    พังหมดแล้วกำพงกำแพงที่คริสสร้างขึ้นมา โดนคุณโปรดิวเซอร์เค้าแอทแทคหมดแล้ว



    อ่านแล้วก็ #อยากมีโปรดิวเซอร์เป็นของตัวเอง จริงๆ

    ใจสั่นไม่ไหวล้าวววววววว เจาาาาาาาาาาาา
    #1292
    0
  20. #1291 i am Dalnim (@Magic_Snow) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 16 มีนาคม 2561 / 06:53
    ชอบพี่เค้าไปแล้วแน่นอนน้องคริสแต่ติดที่ปากแข็งเท่านั้นเอง ส่วนคุณโปรดิวนี่ก็ต้องชอบบ้างแหละไม่งั้นคงไม่ห่วงน้อง
    #1291
    0
  21. #1290 parksukie (@parksukie) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 16 มีนาคม 2561 / 06:21
    อยากอ่านพาร์ทพี่สิงบ้าง ส่วนคริสนั้นนั้นรักเขาไปเต็มๆใจแหละ แต่ปากแข็ง 55555
    #1290
    0
  22. #1289 Miki_milky (@Miki_milky) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 16 มีนาคม 2561 / 05:48
    โอ้ยๆๆ ปากแข็งทั้งคู่ชอบก้อบอกว่าชอบเถอะนะ มีความห่วงใยตลอด
    #1289
    0
  23. #1288 suchawadee2535 (@suchawadee2535) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 16 มีนาคม 2561 / 04:53
    คนอื่นเป็นอากาศกันเลยทีเดียว
    #1288
    0
  24. #1287 SylavanhNgchl (@SylavanhNgchl) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 16 มีนาคม 2561 / 04:53
    คริสก็ยังเป็นครืส ปากแข็ง
    #1287
    0
  25. #1286 deutsch166 (@deutsch166) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 16 มีนาคม 2561 / 04:48
    อะไรคือต่อรอบเช้า อะไรคือชวนอาบน้ำด้วยกัน
    ขี้อ้อนขี้อ่อยเกินไปแล้ว พี่สิงจิไม่ทน งื้ออออ น่ารักอ่ะ
    #1286
    0