(รอบสต๊อก) Beat live but i LOVE ll ชน/ดนตรี/กาล ll [Fanfic SingtoKrist]

ตอนที่ 22 : คนมึนกับซึนมาพบกัน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 15977
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 804 ครั้ง
    17 มี.ค. 61

          โอ้ทะเลแสนงามมมม ฟ้าสีครามสดใสสสสส มองเห็นเรือหาปลา แล่นอยู่ในขี้โคลนนนนนน

          ก็บางปูไง มันจะไปมีทะเลสวยๆได้ยังไงเล่า ก็มีแต่โคลนเลนนี่ล่ะ ไม่มีชายหาดสีขาว ไม่มีสาวๆนุ่งบิกินี่เป็นอาหารตา แต่อาหารทะเลอร่อยก็พอแก้ขัดไปได้ ถือซะว่าช่วงนี้คนน้อยจะได้กินของอร่อยๆสะดวกๆ

          "ถ้าไปพัทยาคงได้เห็นฝรั่งสวยๆนอนอาบแดด" แต่ก็ยังเสียดายอยู่ดี

          "มึงนี่นะไอ้คริส ทะลึ่งไม่ดูเวลา นี่มาพักผ่อนกันโว้ย" คนนั่งแถวหลังจะโกนด่าข้ามหัวมา

          "ทำพูดไป ที่ออกตัวอย่างนี้เพราะเต้ยมาด้วยอ่ะดิพี่หนึ่ง ถ้าแฟนไม่มาก็กอดคอลั๊นลาหาฝรั่งสวยๆกับผมแล้ว"

          "ไอ้คริส" ไอ้พี่หนึ่งสะดุ้งแรง ขยับมาตบหัวผมเบาๆ ยิ่งออกอาการอย่างนี้แฟนก็รู้ทันพอดีว่าร้อนตัว ผมปีนขึ้นเอาเข่าวางบนเบาะ หันกลับไปหาเต้ยที่นั่งข้างพี่หนึ่ง

          "จริงๆนะเต้ย เมื่อต้นปีไปเล่นคอนเสิร์ตที่กระบี่ยังเอากล้องส่องทางไกลไปส่องสาวจากระเบียงโรงแรมไปที่ชายหายอยู่เลย พยายามมากอ่ะ คาราวะในความหื่น" ยุได้รีบยุครับ

          "มึงก็ยืนส่องกล้องอยู่ข้างกู"

          "เอ้า ผมโสดป่ะวะ จะส่องกี่สิบบิกีนี่ก็ได้ ที่สำคัญ ไอ้โนก็ยืนข้างพี่หนึ่งอีกฝั่งด้วยนะแอร์"

          "ไอ้คริส อย่าเผาบ้านกู แอร์ยิ่งไม่รู้ว่าอันไหนพูดจริงพูดเล่นอยู่" ถึงคราวไอ้โนสะดุ้งบ้าง แอร์มองมันนตาเขียวเลย ผมเลยรีบส่งยิ้มขอโทษแล้วหันกลับไปนั่งที่ เพราะไอ้คู่ที่วางระเบิดไว้เริ่มทะเลาะกันแล้ว

          ลืมไปว่าแอร์ขี้หึง ไม่เหมือนเต้ยที่แค่หัวเราะเพราะรู้ว่าเป็นมุข

          "นั่งดีๆสิ" ยังไม่ทันนั่งลงดีคนข้างๆก็ดุอีกแล้ว ที่บ้านให้อาหารเม็ดเหรอครับ ดุตลอด

          "ก็กำลังจะนั่งนี่ไง"

          "ป่วนไปทั่ว"

          "หรือจะให้อ่อยไปทั่วดีล่ะ" ได้โอกาสแล้วต้องอ่อยครับ ผมวางหัวลงไปบนไหล่สิงโต เงยหน้าขึ้นมองดูว่าคนขี้เก๊กจะมีหลุดบ้างรึเปล่า ซึ่งก็ไม่ มันยังนั่งตัวตรงหน้าตายเหมือนเดิม เมื่อไหร่จะหลุดทำหน้าเหวอให้ผมหัวเราะเยาะมันสักทีวะ

          "ลองดู" คำคล้ายจะเป็นคำขู่มากกว่าประโยคคำถาม ผมเลยหัวเราะกลบเกลื่อน อยู่ๆก็ดูน่ากลัวนิดๆ

          "ล้อเล่นน่า แล้วนี่เมื่อไหร่จะถึงซักทีอ่ะคุณ บางปูก็แค่นี้เอง เราออกจากบ้านมาตั้งสิบนาทีแล้วนะ

          "รถติดอย่างนี้คงอีกนาน"

          "งั้นผมนอนนะ ถึงแล้วปลุกด้วย"

          "เมื่อกี้ก็เพิ่งนอนไป" คนว่ายกไอแพดคู่ใจขึ้นมากดเลือกเพลง ผมคว้าหูฟังข้างนึงมาเสียบหูไว้ ลอยหน้าลอยตากะว่าโดนด่าแน่ แต่ไอ้ห้องลองเสื้อแค่ยกไหล่แล้วใช้หูฟังข้างที่เหลือเพียงข้างเดียว

          ภายในรถก็มีเสียงพูดคุยเบาๆแถวใครแถวมันไป ผมก็มีคุยกับสิงโตบ้างเรื่องเพลง หรือบางทีก็เคลิ้มจะหลับ จนกระทั่งรถตู้มาจอดหน้าร้านอาหาร พี่น้ำก็ลงไปก่อน สักพักถึงเดินกลับมาตามพวกเราไปห้องที่จองไว้ส่วนตัว

          ร้านอาหารเก่าแก่แต่ปรับปรุงใหม่ให้น่าดึงดูดและสนใจมากขึ้น ห้องอาหารส่วนตัวขนาดยี่สิบคนเมื่อเปิดประตูเข้าก็ได้กลิ่นลมทะเลพัดเข้าหน้า เพราะผนังด้านที่หันเข้าหาทะเลนั้นเปิดโล่ง คล้ายๆกับพวกไพรเวทรูมของร้านอาหารที่ญี่ปุ่น

          นั่งไม่ถึงห้านาทีอาหารก็ทยอยมาเสิร์ฟ พี่น้ำโทรสั่งล่วงหน้าระหว่างที่เรานั่งรถมากันที่นี่แล้ว เพื่อไม่ให้เสียเวลา พอเริ่มกินผู้จัดการวงดีเด่นก็เข้าเรื่องงานทันที

          "พรุ่งนี้มีงานแทรกนะ ถ่ายนิตยสารเล่มนึง ทั้งวงเลย"

          "โหห พี่น้ำ ไหนบอกว่าหยุดสามวันไง" ไอ้โนบ่นคนแรก ได้ยินแว่วๆว่าจะพาแอร์ไปเที่ยว สงสัยจะอด งานนี้มีคนถูกเมียงอนรอบที่ล้านอีกแน่

          "ชั้นก็เพิ่งพูดว่างานแทรก คอนเสิร์ตเมื่อวานทำให้วงเรามีกระแสที่ดีมาก แฟนๆเรียกร้องอยากเห็นดิยูนีคกันอีก นี่พูดกันส่วนตัวเลยนะ กระแสเราในโซเชียลดีกว่าวงเจ้าของคอนเสิร์ตด้วยซ้ำ เพราะงั้นก็ทำงานไปก่อน แป๊บเดียวก็ซาแล้ว ทนเอาหน่อยนะแอร์ เดี๋ยวช่วงทำเพลงไอ้โนก็ว่างเยอะแล้ว"

          "ค่ะ" แอร์ก็เลยต้องรับคำเพราะพี่น้ำออกหน้าให้

          "ถ่ายแนวไหนอ่ะพี่น้ำ" เรื่องงานไม่น่ากังวลเท่าไหร่ ผมกังวลเรื่องเดียวคือถ้าต้องถอดเสื้อหรือโชว์ผิวมากๆ ตายครับงานนี้

          รอยที่ไอ้ห้องลองเสื้อทำเอาไว้ไม่มีทางหายทันในวันเดียวแน่นอน

          "ก็ตามปกติพวกเราคือร็อคๆหน่อย ถ่ายกับบิ๊กไบค์ นิตยสารเค้าอยากสัมภาษณ์เรื่องข่าวมากกว่านะพี่ว่า" ถ้าพี่น้ำตอบอย่างนั้นก็ค่อยโล่งหน่อย

          "ตอนเปลี่ยนเสื้อผ้าระวังด้วยล่ะ" เหมือนสิงโตจะรู้ว่าผมคิดอะไร ใช้จังหวะที่คนอื่นรุมถามรายละเอียดงานกับพี่น้ำ ชะโงกหน้ามากระซิบ

          "เพราะใครเล่า"

          "เพราะนายไง"

          "เพราะคุณต่างหาก อย่ามาโทษผม"

          "นายเริ่มก่อนนะ"

          "แต่รอยบนตัวผม ผมไม่ได้บังคับให้ทำนี่"

          "ฉันลืม"

          "อ้างแบบนี้ก็ได้เหรอ"

          "แล้วนายล่ะ อ้างซ้อมบทก็ได้เหรอ"

          "คุณ!!!" ผมกัดฟันมองคนกวนประสาท โกรธก็โกรธแต่ไม่กล้าตะโกนให้คนอื่นสนใจ

          ไม่อยากจะคุยด้วยก็เลยหันหน้าหนีไปมองวิวป่าชายเลนด้านหน้าแทน ดีกว่ามองหน้าคนขี้เก๊กให้เสียอารมณ์ ผ่านไปสักพักกรรเชียงปูขาใหญ่เนื้อแน่นฟูที่ถูกแกะออกอย่างสวยงาม มีปลายก้ามให้จับพอดีมือก็วางลงมาบนจาน

          สิงโตไม่ได้พูดหรืออธิบายว่าทำไมถึงได้ทำอย่างนั้น แต่ผมเดาเอาแล้วกันว่ามันคือการ...ง้อ

          เกร็งปากไม่ให้กระตุกยิ้มโคตรยากเลยว่ะ คนเย็นชาก็มีวิธีง้อในแบบคนเย็นชาใช่มะ พอลองมาคิดๆดู ไอ้เรื่องที่เถียงกันก็หาสาระไม่ได้จนไม่รู้จะโกรธไปทำไม ผมเลยหยิบปูมาจิ้มน้ำจิ้มแล้วเอาเข้าปาก

          เนื้อปูสด หวาน ผสานกับน้ำจิ้มเปรี้ยวนิดเผ็ดหน่อย เข้ากันจนหยุดไม่ได้ คนอื่นมัวแต่คุยกันเรื่องงาน ผมก็เลยกินคนเดียวแม่งหมดจานเลย โดยมีคนแกะหน้านิ่งทำหน้าที่แกะแล้ววางใส่จานให้เงียบๆ

 



          "อืมมมมมมมมมม"

          ยกมือขึ้น...แล้วก็เอาลง

          เดินวนไป วนมา

          "เอาไงดีวะ"

          เดินวนอีกรอบ ยกมืออีกรอบ แล้วก็เอาลงอีกรอบ

          หลายคนคงสงสัยว่าผมเป็นอะไร ตอนนี้ผมกำลังชั่งใจว่าควรเปิดประตูออกจากห้องนอนไปดีรึเปล่า ในมือมีสมุดโน้ตกับโทรศัพท์ ส่วนอีกมือก็จะยกขึ้นเปิดลูกบิดประตูแต่ก็ไม่กล้า เป็นอย่างนี้มาครึ่งชั่วโมงแล้ว

          คือตั้งแต่กลับมาจากทานอาหารทะเล ต่างคนก็ต่างแยกย้ายกันพักผ่อนเพื่อเตรียมทำงานในวันพรุ่งนี้ ผมว่างก็เลยลองแต่งโน้ตเพลงเล่นๆ แล้วเกิดคิดขึ้นมาได้ว่ามันเหมือนจะดี ดีที่สุดเท่าที่เคยแต่งมา แต่มันก็ติดขัดอยู่นิดหน่อย ทำเองก็ตันเลยอยากได้คำแนะนำจากผู้เชี่ยวชาญ ซึ่งคนที่เชี่ยวชาญเรื่องการแต่งเนื้อร้องและทำนองเพลงที่สุดในบ้านหลังนี้จะเป็นใครล่ะ ถ้าไม่ใช่คุณโปรดิวเซอร์ที่กำลังโด่งดัง ผู้พักอยู่ห้องตรงกันข้าม

          เวลาก็เกือบๆสี่ทุ่มแล้ว จะไปถามก็ไม่รู้ว่าจะเหมาะรึเปล่า เมื่อคืนก็เพิ่งมีคดีเรื่องซ้อมบทละครไป วันนี้ไปเคาะห้องถามเรื่องเพลง มันไม่หาว่าผมอ่อยมันอีกรอบเหรอ

          "แต่มึงก็ไม่มีอะไรจะเสียแล้วนะไอ้คริส" ผมเดินวนไปวนมาพูดกับตัวเอง

          ใครเคยมีอารมณ์ศิลปินจะรู้ว่า เวลาที่เราสร้างสรรค์ผลงานอะไรออกมา ทำเพลินๆแล้วติดขัด มันหงุดหงิดแค่ไหน แล้วก็ยิ่งผลงานนั้นมันออกมาดีมากด้วย ยิ่งอยากอวดอ่ะ

          "ไม่เอาดีกว่า เดี๋ยวมันหาว่าอ่อย" สุดท้ายผมก็ตัดสินใจไม่ไปเคาะห้อง แต่ก็ยกมือขึ้นมาจับลูกบิดประตู

          นี่ไม่ได้ออกไปส่องไอ้ห้องลองเสื้อนะ แค่จะลงไปหาน้ำดื่ม อาหารทะเลมันเค็มไง เลยคอแห้ง

          แกร๊ก!!

          ทันทีที่ประตูเปิด ก้าวขาออกไป สายตาผมก็สบเข้ากับเจ้าของห้องตรงข้ามที่กำลังเดินมาทางนี้พอดี เหมือนมันจะเดินมาจากทางบันได เห็นผมก็ชะงักไปนิดหนึง เดินเข้ามาหา

          "ยังไม่นอนอีกเหรอ พรุ่งนี้งานเช้านะ"

          "แล้วคุณล่ะ"

          "ฉันลงไปดื่มน้ำ กำลังจะขึ้นมานอนแล้วล่ะ"

          "อ้อ"

          จากนั้นก็พากันเงียบไปทั้งคู่ ผมก้มมองพื้นบ้าง ผนังบ้าง มือตัวเองที่มีสมุดกับโทรศัพท์ที่หยิบติดมือมา เหลือบมองหน้าสิงโตนิดหน่อย จนอีกฝ่ายที่จ้องนิ่งๆถอนหายใจออกมาเบาๆ

          "จะไปไหน?"

          "ละ ลงไปดื่มน้ำเหมือนกัน" ทำไมอึดอัดงี้วะ

          "ไปดื่มน้ำ ต้องเอาโทรศัพท์ไปด้วยหรือไง"

          "ก็ พอดี...ตอนแรกว่าจะถามอะไรคุณหน่อย แต่เห็นว่ามันดึกแล้ว นี่ติดมือมาเฉยๆ"

          "ถามฉัน? ถามอะไร"

          "ผมแต่งทำนองเพลงเล่นๆน่ะ ทำตั้งหลายชั่วโมง แต่มันติดตรงท่อนจบนิดหน่อย ก็เลยอยากได้คอมเม้นต์จากคุณ"

          "ตอนนี้เนี่ยนะ มันดึกแล้ว พรุ่งนี้นายต้องทำงาน"

          "ผมนอนไม่หลับนี่ อยากทำให้เสร็จๆไป คุณช่วยฟังหน่อยสิ ไม่นานหรอก"

          ".............."

          "ดะ ได้มั้ย"

          "เอาไว้พรุ่งนี้ ตอนนี้นายควรนอนได้แล้ว"

          "มันเพิ่งสี่ทุ่มเองนะ"

          "นายต้องตื่นเช้า งานถ่ายแบบ นายแบบก็ควรพักผ่อนให้เพียงพอ มันมีผลต่อความสดชื่นของใบหน้า ไม่มีใครอยากซื้อนิตยสารที่มีปกนายแบบหน้าคล้ายหมีแพนด้าหรอก"

          เชื่อแล้วว่าขยับปากที เจ็บจี้ดไปถึงแกนประสาท ปากจะจัดไปไหน

          "เออ ไม่ทำแล้วก็ได้ นอนก็นอน" ผมกระชากเสียง หมุนตัวจะหนีเข้าห้อง แต่ข้อมือถูกจับเอาไว้ ไม่เท่านั้น เจ้าของห้องตรงข้ามยังเปิดประตูห้องตัวเอง

          และลากผมตามเข้าไป

          ปัง!!

          เสียงปิดประตูห้องที่คุ้นเคย คล้ายได้ยินเมื่อวาน สถานการณ์ก็เหมือนเดจาวู เมื่อผมยืนกลางห้องที่เจ้าของห้องหันหลังกลับมาเผชิญหน้า ตัวเหยียดตรงเต็มความสูง กอดอก และจ้องนิ่งๆ

          "เอ่อ ผมจะไปนอน"

          "อืม"

          "งั้นไปนะ" ผมหมุนตัวอีกรอบ ไม่เข้าใจว่ามันดึงเข้ามาในห้องมันทำไม

หมับ

          ข้อมือถูกยึดไว้อีกครั้ง หันไปมองคนจับอย่างไม่เข้าใจ เจ้าตัวก็ไม่ได้อธิบายอะไรนอกจากจับเอาไว้เฉยๆ

          "ปล่อยดิ จะไปนอน"

          "อือ"

          "อือ ก็ปล่อยดิคุณ"

          "............."

          "ถ้าคุณไม่ปล่อยผมจะพักผ่อนให้เพียงพออย่างที่คุณว่าได้ยังไง"

          "ไหนเพลง"

          "ห๊ะ"

          "เพลงที่แต่งไง" สิงโตลากผมมานั่งบนเตียง หยิบหูฟังของตัวเองมาเสียงเข้ากับโทรศัพท์ผม ขยับตัวไปกึ่งนั่งกึ่งนอนอยู่กลางเตียง ด้วยสายหูฟังที่ความยาวไม่ได้มากขนาดนั้น ผมจึงต้องปีนขึ้นเตียงไปนั่งข้างๆ เหยียดขายาวไปกับเตียง เอนตัวพิงหัวเตียง เลื่อนไฟล์ในโทรศัพท์กดเล่น

          สียงดนตรีแนวป๊อบร็อคดังขึ้น นักแต่งเพลงชื่อดังก็หลับตาลง ฟังไปเงียบๆ ปลายนิ้วเคาะจังหวะกับต้นขาตัวเองพร้อมโยกหัวเบาๆไปด้วย ท่าทางที่เหมือนมืออาชีพขัดกับชุดนอนเสื้อยืดแขนยาวสีเทากลางเก่ากลางใหม่ หัวยุ่งนิดๆเหมือนคนสระผมแต่ไม่หวี และใบหน้าเรียว คิ้วเข้ม

          เอ่อ มันจะฮอตไปรึเปล่า

          ยิ่งคอเสื้อแบบกระดุมสองเม็ดไม่ได้ติดเลยซักเม็ด โชว์ผิวสีเข้ม ลำคอหนา กระดูกไหปลาร้าลึกเป็นหลุมสองด้าน เพิ่มความเซ็กซี่ในแบบสมชายจนอดจะกลืนน้ำลายเหนียวๆลงคอไม่ได้

          "คริส"

          "ห๊ะ หือ ฟะ ฟังจบแล้วเหรอ" เสียงสั่นทำไมวะ

          "ฉันเรียกตั้งหลายรอบ ถ้ามองเหมือนจะกินฉันเข้าไปขนาดนี้ นายจะไม่ได้คอมเม้นต์เรื่องเพลง....และไม่ได้นอน"

          "อะไร๊ ผมเปล๊า"

          "หึหึ เด็กหื่น"

          "ใครหื่น! คุณสิหื่น! ผมแค่รอฟังคอมเม้นต์ไม่ได้คิดอะไรอกุศลแบบนั้นสักนิด มโนไปเองอย่ามาโทษ"

          "งั้นเหรอ" คำพูดเหมือนจะเข้าใจ แต่เสียงล้อเลียนกับสายตารู้ทันนั่นอะไรกันวะ เดี๋ยวพ่อจิ้มตาบอด

          "เออสิ ตกลงว่าไง ทำนองดีรึเปล่า"

          "ใช้ได้ แต่จังหวะเร็วไปเหมือนเร่งเกิน บางท่อนก็ต้องแก้ไข ถ้าปรับอีกนิดฉันว่าอาจจะเอาใส่ในอัลบัมที่เราจะออกครั้งหน้าได้เลย"

          "จริงเหรอ" เพราะดีใจที่คนแต่งเพลงชื่อดังบอกว่าเพลงผมอาจจะได้อยู่ในอัลบัมของดิยูนีค เรียกร้อยยิ้มกว้างจากผม และกระโดดเข้าไปนั่งคุกเข่าอยู่ข้างสิงโต สองมือเขย่าต้นแขนแข็งๆไปด้วย

          "ฉันบอกว่าอาจจะ อย่าเพิ่งดีใจไป ยังต้องแก้ไขอีก"

          "งั้นทำเลย"

          "ทำตอนนี้?"

          "อื้อ ทำตอนนี้เลย อยาก"

          สิงโตไม่ได้ตอบว่าจะทำเพลงหรือไม่ทำ แต่ดันไหล่ผมให้เอนลงไปนอนบนเตียง ผมก็มองมือที่อยู่บนไหล่ตัวเองงงๆ พอจะเงยหน้าขึ้นไปถาม ก็เจอริมฝีปากจู่โจมเข้าซะก่อน

          จูบที่ทำให้หายใจแทบไม่ทัน

          "อื้อออออ" ก่อนจะขาดใจตายจริงๆ ผมก็ตีอกกว้างเตือนให้มันผละออก

          "ทะ ทำบ้าอะไรเนี่ย"

          "นายบอกเอง ว่าอยาก"

          "หมายถึงทำเพลงเว้ย อย่ามาไสย"

          "หึหึ" เสียงหัวเราะแบบนี้ คือรู้ว่าผมหมายถึงเพลง แต่แกล้งผมสินะ

          "คุณนี่มัน"

          "นอนได้แล้ว เรื่องเพลงไว้ค่อยทำต่อวันหลัง" เจ้าของห้อง เจ้าของเตียง และเจ้าของผ้าห่ม ขยับตัวเข้ามาใกล้มือดึงผ้าห่มผืนหน้าขึ้นมาคุลมร่างเราสองคน หลังจากปิดสวิชไฟที่หัวเตียงเรียบร้อย

          "เดี๋ยวดิ ผมจะกลับไปนอนห้องผม"

          "ดึกแล้ว"

          อยากจะถามจริงๆว่า มันจะสักกี่ก้าวกันวะ ห้องก็อยู่แค่นี้เอง แต่...อืม ก็อุ่นดีนะ "งะ งั้น นอนนี่ก็ได้ มันดึกแล้วนี่เนอะ"

          "อือ ดึกแล้ว นอนซะ"

          ผมไม่ได้ตอบ พลิกตัวตะแคงไปทางสิงโต ขยับเข้าไปใกล้อีกนิด เป็นจังหวะเดียวกับที่วงแขนอีกฝ่ายกระชัดรอบตัวเข้ามาพอดี กลิ่นสบู่กลิ่นเดียวกับที่ผมใช้เมื่อเช้าปะทะจมูก ผมหลับตาลง และเข้าสู่นิทราในเวลาไม่นาน

          ผ้าห่มห้องนี้มันอุ่นหรอก ไม่ได้อะไรเลย

 




          กล้องจากโทรศัพท์จ่อสลับไปมาตรงหน้าพวกเราทั้งที่ยังแต่งหน้าแต่งตัวกันไม่เสร็จ ดีที่รู้อยู่แล้วว่าทีมงานจะไลฟ์เบื้องหลังการถ่ายทำนิตยสาร ผมเลยรีบเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อนเลย เผื่อไอ้เก้าหรือไอ้โนเล่นอะไรแผลงๆอย่างเปิดผ้าม่านห้องเปลี่ยนเสื้อผ้าเข้า มีหวังได้โชว์รอยตามตัวออกไลฟ์แน่ๆ

          ขึ้นชื่อว่าไลฟ์ก็คือถ่ายทอดสด ตัดออกไม่ได้ ไปแล้วไปเลย ยิ่งพวกแฟนคลับนี่ตั้งอัดคลิปเอาไว้ เดี๋ยวได้งานเข้าให้พี่ทีเรียกไปปรับทัศนะคติอีก

          "น้องคริสสสส เป็นไงจ๊ะ ถ่ายปกไอฟอร์เอ็กซ์วันนี้" พี่สต๊าฟหันโทรศัพท์มาทางผม แล้วทำหน้าที่เป็นพิธีการสัมภาษณ์ ไอฟอร์เอ็กซ์เป็นนิตยสารที่ดังมาก สำนักงานใหญ่อยู่ที่นิวยอร์คโน่นครับ ไม่แปลกใจที่พี่น้ำบังคับให้เรารับงานด่วน

          "ดีใจครับ ตื่นเต้นด้วย เมื่อคืนรีบนอนพักผ่อนเลยนะ จะได้หน้าเฟรชๆมาถ่ายรูปขึ้นปก"

          "โอ้ยยย หน้าโทรมก็ยังงานดีจ้า หล่อ น่ารักแบบนี้ แฟนคลับเหมาหมดแผงแล้ว"

          "ฮ่าๆๆๆ"

          "เอาล่ะ ไปดูคนอื่นบ้าง คนดูคอมเม้นมาว่าอยากดูคู่จิ้นเรือไททานิค ไหนๆเราไปหาพี่เซนกับน้องเก้ากันดีกว่า โน่นค่ะ แต่งหน้าอยู่ทางโน้น" พี่สต๊าฟถือโทรศัพท์เดินไปอีกมุมที่พี่เซนนั่งแต่งหน้ามีไอ้เก้าป่วนอยู่แถวๆนั้น

          โมเมนต์ที่ผมเดาได้ว่าต้องหวีดกันเต็มไลฟ์แน่ๆ

          ยิ่งพอเห็นทีมงานไลฟ์ ไอ้เก้าก็เซอร์วิสคู่จิ้น(ที่ตอนนี้เป็นคู่จริงไปแล้ว)เต็มที่ ใครคอมเมนต์ให้ทำอะไรก็ทำ ทั้งป้อนน้ำพี่เซน ป้อนขนมพี่เซน หัวหน้าวงเราก็ไม่น้อยหน้า ตีหน้านิ่งแต่อ้าปากรับทุกอย่าง

          "ชาเขียวไหม" แก้วพลาสติกใสด้านในบรรจุชาเขียวปั่นรวมกับน้ำแข็งสีสวยตัดกับวิปครีมสีขาวด้านบนถูกยื่นมาตรงหน้า ผมมองไล่ตั้งแต่แก้ว มือ แขน ยันใบหน้าคนถือ ยกยิ้มให้นิดๆ แต่งหน้าเสร็จพอดีก็เลยขยับตัวไปรับ เดินตามไปนั่งที่โซฟาด้านหลังพี่เซนกับไอ้เก้าที่กำลังไลฟ์กับทีมงานนิตยสารอยู่

          "ของคุณล่ะ" ผมมองแก้วชาเขียวที่มีอยู่แก้วเดียว

          "ฉันไม่ชอบ นายดื่มเถอะ จะได้สดชื่นตอนทำงาน"

          "อ้าว แล้วทำไมไม่ซื้อมัคคิอาโต้ร้อนมาดื่มด้วยกันล่ะ"

          "ไม่มีกาแฟขาย เหลือแต่ชาเขียว"

          "ไม่ชิมเหรอ ลองดูสิ เผื่อว่าจะชอบ" ผมยื่นแก้วไปตรงหน้า จ่อปลายหลอดเข้ากับริมฝีปากสิงโต

คนขี้เก๊กเหลือบมองนิดนึง แล้วก็ยอมดูดแบบไม่เล่นตัวมาก จิบไปนิดก็ปล่อยหลอดออก ทำหน้าตาประหลาดจนผมหัวเราะลั่นอย่างไม่เกรงใจทีมงานกับสมาชิกเต็มห้อง

          "ฮ่ะๆๆ ท่าทางจะไม่ชอบจริงๆนะคุณ"

          "รสมันแปลกๆ ชาธรรมดาโอเค แต่ชาเขียวขอผ่าน"

          "โอเค งั้นผมดื่มเอง คุณไม่ได้ถ่ายรูปนี่ ไม่ต้องสดชื่นก็ได้ แค่นี้ก็หล่อจนสต๊าฟคิดว่านายแบบแล้ว"

          "เหรอ" สิงโตนิ่งไปนิด ก็ยกยิ้มมุมปาก สายตาแพรวพราวที่ไม่เห็นบ่อยนักขยับเข้ามาใกล้ บวกกับท่านั่งที่ยกแขนพาดขึ้นบนพนักพิงโซฟาเลยผ่านไหล่ผมไป ท่าทางแม่งโคตรไม่น่าไว้วางใจเลย

          "เหรออะไร?" ผมถอยไปนิดหน่อยหนีการคุกคาม แต่คนเย็นชากลับสวมหน้ากากเจ้าเล่ห์ขยับตามแกล้งกันไม่หยุด

          "เหรอ...ฉันหล่อเหรอ...ในสายตานาย"

          ชิบ! เพิ่งรู้ว่าเมื่อกี้ผมพูดอะไรออกไป มึงไปชมมันทำม้าย ไอ้คริสสส

          "กะ ก็งั้นๆ ผมหล่อกว่า"

          "หึหึ"

          "ยิ้มอะไรเล่า หันหน้าไปทางอื่นเลย ไม่ต้องมอง" ผมดันแก้มสิงโตให้หันหนีไปทางอื่น เจ้าตัวยอมโดยดี เลิกแกล้งแล้วหยิบไอแพดขึ้นมากดแทน ปล่อยให้ผมได้มีโอกาสหายใจสะดวกๆบ้าง สักพักสต๊าฟด้านนอกก็มาเรียกพวกเราออกไปถ่ายงาน



...............................................................

มีความเนียนๆนอนห้องเดียวกัน ดึกมากเลยค่ะได้ข่าวว่าสี่ทุ่ม เดินไปห้องตัวเองไม่ถึงสิบก้าว

ทำไมคะ กลัวโจรดักเหรอ ดึกแล้วไม่กลับห้อง สำหรับการไลฟ์สดนั้น เดี๋ยวได้มีประเด็น หึหึ


.....................................

แจ้งข่าวค่ะ!!

เปิดพรีออเดอร์ฟิค 'Wedding รักโคตรป่วน' 

จำนวน 4 เล่มจบ 1500หน้า (เฉลี่ยเล่มละ 400น.) 

รวมสเปเชียล 3 ตอนที่ไม่ได้อัพในเน็ต

ราคา 1600บ. (รวมบ็อกซ์เซ็ต) / 1400บ. (ไม่มีบ็อกเซ็ต)

กรอกรายละเอียดในลิ้งค์ด้านล่าง

ปิดพรี 30 เมษายน 2561

https://docs.google.com/forms/d/e/1FAIpQLSeKa6tHytTv8V8SwWjiqpTZHr5ckpxL-QMTEbg2mwkF8uRzHA/viewform

ใครอยากมีอาโบเป็นของตัวเอง จับจองกันได้

อ่านตัวอย่าง {Wedding} รักโคตรป่วน 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 804 ครั้ง

3,945 ความคิดเห็น

  1. #3878 Xialyu (@Xialyu) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2561 / 16:16
    เนียนกันตลอด
    #3878
    0
  2. #3789 BlackDragon_MN (@blackdragon-mn) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2561 / 19:02
    มีบรรยากาศมุมิงุงิกันสุดๆ
    #3789
    0
  3. #3163 Chowa (@Chowa) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 11 เมษายน 2561 / 11:22
    ขาดกันไม่ได้เลยนะตอนนี้ กุ๊งกิ๊งกันสองคน
    #3163
    0
  4. วันที่ 4 เมษายน 2561 / 22:51
    แหม๋ ห้องตัวเองมีไม่นอนนะคริส เด็กขี้อ่อยย
    #2604
    0
  5. #2380 nunyjan (@nunymind) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 1 เมษายน 2561 / 15:25
    4 ทุ่มแล้ว ดึกม๊าก มาก ห้องก็ไกลอะเนอะ คิคิ
    #2380
    0
  6. #1523 Emptinesspst (@priawsmilez) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 20 มีนาคม 2561 / 19:39
    แหมมมม ดึกแล้วกลับห้องไม่ได้เนอะห้องมันไกลมากกก 😏 เนียนทั้งคู่เหม็นความดูแลเทกแคร์ 🙄
    #1523
    0
  7. วันที่ 19 มีนาคม 2561 / 08:46
    สรุปเนียนทั้งคู่ แหมมมม ใจเรามันไม่เป็นของเราเเล้วใช่มั้ยล่ะคุณทั้งสอง คริ้~
    #1436
    0
  8. #1426 สุวรรณา (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 19 มีนาคม 2561 / 00:23
    ตอนหน้าประเด็นร้อน มือกลองกะโปรดิวซ์
    #1426
    0
  9. #1418 Myaaa (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 18 มีนาคม 2561 / 23:01
    เขินนนนนนน
    #1418
    0
  10. #1412 FairyP718 (@sn_inmymind) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 18 มีนาคม 2561 / 22:20
    ต่างคนต่างเนียนเนอะ แหม่
    #1412
    0
  11. #1411 ryokiller13 (@ryokiller13) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 18 มีนาคม 2561 / 22:19
    ถ้าการกลับห้องนอนตัวเองจะลำบากขนาดนี้ แนะนำให้ย้ายไปอยู่ห้องเดียวกันสักทีค่ะ แล้วจะได้ไม่ต้องหาข้ออ้างไปหาอีกคนด้วย วินวินเนอะ 55555555
    #1411
    0
  12. #1367 bestapinya (@bestapinya) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 18 มีนาคม 2561 / 15:18
    เค้าจะลงไปกินน้ำด้านล่างไม่ใช่เหรอค่ะ???555
    #1367
    0
  13. #1366 Hare-Akira (@hare21mrk) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 18 มีนาคม 2561 / 13:55
    เนียนทั้งคู่แหล่ะ อิน้องก็อยากจะกินพี่ คนพั่ก็อยากตะกินน้อง ใช้เพลงมาเป็นข้ออ้างชัดๆ หึหึ
    #1366
    0
  14. #1365 SnowBlack NPY (@nooneuynpy) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 18 มีนาคม 2561 / 01:50
    ตกลงสิงโตไม่ลงไปกินน้ำแล้วหรอ 555
    #1365
    0
  15. #1364 emie2001 (@emie2001) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 17 มีนาคม 2561 / 18:38
    ชอบความเนียน รอตอนต่อไปค่ะ
    #1364
    0
  16. #1363 JJ_II_BB (@JJ_II_BB) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 17 มีนาคม 2561 / 17:37
    น่ารักฝุดๆๆๆ
    #1363
    0
  17. #1362 แสงรัตติกาล (@prang9210) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 17 มีนาคม 2561 / 17:37
    นั่งหลังไลฟ์ ต้องมีแฟนๆตาดีเห็นแน่
    #1362
    0
  18. #1361 moonui-ii (@moonui-ii) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 17 มีนาคม 2561 / 15:50
    เดี๋ยวได้เกิดประเด็นแน่ 5555
    #1361
    0
  19. #1360 phonphimon0123 (@phonphimon0123) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 17 มีนาคม 2561 / 15:14
    เนียนจริงจริง
    #1360
    0
  20. #1359 a_liew2 (@a_liew) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 17 มีนาคม 2561 / 14:19
    ชอบความหิวน้ำพร้อมกัน แหมมมมมมม.. คอแห้งพร้อมกันเลยเนอะ
    ยอมใจในความหวงแบบหน้านิ่ง ๆ ของคุณพี่เค้าจริงจัง -_-''
    ก็ไม่ได้จะอัลลลไลลลล แต่กล้าทำ...ก็ "ลองดู"  T - T  รู้สึกถึงความดาร์คในประโยคนี้
    อิน้องคริส เวลาดื้อ ก็ได้ใจมาก เวลาอ้อน ก็อ้อนตาใสมากกกกก
    แบบนี้พี่สิงจะไปไหนรอดดดดดด  *อย่าเอาเรื่องจริงมาแต่งเส่ะ!!!!!!!*
    '____'   ผ้าห่มห้องพี่คงอุ่นมากจริง ๆ  หรือว่าหมอนข้างมนุษย์จะอุ่นกว่า!!!!!????????
    #1359
    0
  21. #1358 YYFEWYY (@YYFEWYY) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 17 มีนาคม 2561 / 13:56
    รอตอนต่อไป
    #1358
    0
  22. #1357 XiaowenMXu (@XiaowenMXu) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 17 มีนาคม 2561 / 11:14
    คริสเอ้ยยยยย....เส็ดพี่ฉิงแน่
    #1357
    0
  23. #1356 Peemy (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 17 มีนาคม 2561 / 11:04
    ได้กันแล้วไม่ต้องจีบแล้วแต่งเลย5555
    #1356
    0
  24. #1355 mnttj (@mnttj) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 17 มีนาคม 2561 / 10:28
    รักกันแล้วอะไรก็ดี 55555555
    #1355
    0
  25. #1354 creamsarang (@creamsarang) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 17 มีนาคม 2561 / 10:14
    ดันไปนั่งอยู่หลังกล้องด้วยได้เป็นประเด็นแน่
    #1354
    0