ตอนที่ 67 : สเปเชียล เก้า ไวน์

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6617
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 95 ครั้ง
    12 ธ.ค. 59


ไวน์พาร์ท


          "มึงฉลองเปิดเทอมได้เด็ดสมกับเป็นแก็งค์รุกกี้เลยว่ะ ไอ้เก้าเพื่อนรัก หน้ามึงกวนตีนเค้าสินะ ถึงได้ถูกเค้ายิงแสกหน้ามาแบบนี้" พี่เก้าเค้าโดนยิงไหล่นะพี่คริส ถ้าแสกหน้าคงตายไปแล้วล่ะ ไม่มานอนโรงพยาบาลแบบนี้หรอก


          "ไอ้เวร ไอ้สมคิด ถ้ากูตายกูจะเป็นผีไปหลอกมึงคนแรกเลย เออ มึงกลัวผีนี่หว่า ฮือออ สมคิ้ดดด เอาป๋าเก้าไปอยู่ด้วยยย กูจะเกาะคอมรึงงงง ฮือออออออ~" คนเจ็บยกมือสองข้างขึ้นมา ทำท่าเป็นผีหลอกเพื่อนตัวเอง


          "น่ากลัวชิบหายล่ะมึง ไปทำอะไรวะ คลาดสายตานิดเดียว มึงก็เจ็บตัวแล้ว โว้ยย แต่ละคนนี่มันจริงๆเลย ทำไมไม่ดูแลตัวเองวะ ต้องมาคอยให้กูเป็นห่วงตลอด ตายไปเลยดีมั้ย กูจะได้ไม่ต้องห่วงใครอีก" ผู้หญิงคนนึงที่เข้ามาเยี่ยมพี่เก้าพร้อมกับกลุ่มของพี่คริส พูดขึ้นมา แล้วขยับไปนั่งที่เตียงของพี่เก้า ยกมือขึ้นบีบคอ


          ผมเคยเห็นเธอนั่งอยู่ที่ชานชลากับพวกพี่เก้าบ่อยๆ แต่ก็ไม่เคยได้ทักทายกัน เพราะผมงานยุ่งไม่มีเวลาไปนั่งกินเหล้ากับพวกพี่เค้าหรอก


          ไม่เหมือนลูกเจ้าของผับ ที่อารมณ์ดีลั๊นลา นั่งกินเหล้าไม่เว้นแต่ละวัน ไม่เคยจริงจังกับอะไรซักอย่าง น่าเสียดายความสามารถในการบริหารที่เจ้าตัวมีแต่ไม่รู้ตัวจริงๆ พี่เก้าเป็นคนเก่ง ไม่ว่าจะทำอะไร ตัดสินใจอะไร ก็ทำได้อย่างรวดเร็ว โดยไม่ต้องพยายามฝึกฝนเลยด้วยซ้ำ ต่างกับผมที่พยายามแทบตาย แต่ก็สู้เค้าไม่ได้


          "มึงก็ขี้บ่นจริงๆเลยไอ้สะไบ ออกไปไกลๆเลย อย่ามาบีบคอกู โอ๊ยยย กูเจ็บแผล" พี่เก้าพยายามแกะมือเธอออก แต่เธอก็ไม่ยอมปล่อย จริงๆแล้วแรงผู้ชายอย่างพี่เก้า ถ้าตั้งใจดึงออกดีๆ ทำไมจะทำไม่ได้ ปากก็บ่น แต่ก็ออมแรงไว้แล้วทำท่าไปอย่างนั้นสินะ


          "เจ็บเหรอวะ ขอโทษๆ" เธอรีบปล่อยมือทันที ส่งยิ้มไปให้พี่เก้า


          "ฮ่าๆๆๆ กูล้อเล่นว่ะ ไม่งั้นมึงก็ไม่ปล่อยซักที แล้วนี่พวกมึงแห่กันมาทำไม ไม่เรียนเหรอ?" พี่เก้า


          "มึงคิดว่าพวกกูจะมีใจเรียนกันมั้ยล่ะ เพื่อนโดนยิงเข้าโรงพยาบาลนะเว้ย ไม่ได้เป็นไข้หวัด แล้วมึงโดนใครยิงมาล่ะ ให้พ่อกูจัดการให้มั้ย?" ผู้ชายคนที่หน้าหวานๆ สงสัยพ่อจะเป็นตำรวจสินะ ถ้าได้อย่างนั้นก็ดีไป จะได้เคลียกันได้ง่ายๆหน่อย


          "แหม เพื่อนกูโคตรเจ๋ง เอาปืนกล กับรถถังไปถล่มพวกมันเลยนะ นอนอยู่ในคุกโน่นน่ะ ไหนบอกที่บ้านใสสะอาดไงวะ ไอ้มาเฟีย" อ้าว ไม่ได้เป็นตำรวจนี่หว่า นี่พี่เก้ามีเพื่อนเป็นมาเฟียด้วยเหรอวะ ผมคงเอาแต่ทำงานมากไปจริงๆ ไม่มีเวลารู้เรื่องราวอะไรกับเค้าเลย


          ผมกับพี่เก้า เราไม่ได้สนิทกันเหมือนเมื่อก่อน เลยไม่เคยรู้ว่ากลุ่มเพื่อนเค้ามีใครแล้วทำอะไรกันบ้าง รู้จักแค่พี่คริสกับพี่ถังที่เล่นมาด้วยกันตั้งแต่เด็กๆเท่านั้นเอง วันนึงของผมก็เรียนตอนกลางวัน เลิกเรียนก็ตรงเข้าร้านเลย ถ้าคุณลุงหรือพ่อสั่งให้ตามตัวพี่เก้ามาทำงาน นั่นแหละผมถึงจะได้ออกไปไหนบ้าง เพื่อไปตามตัวเค้าไง


          "อ้าว มาประชดกูทำไมวะ คิดว่ามึงโดนยิงแล้วชิ่งหนีนี่หว่า แค่จะช่วยตามตัวให้ก็แค่นั้นเอง ถ้าอยู่ในคุกก็แล้วไปสิวะ ไอ้สันขวาน เดี๋ยวกูกระทืบซ้ำแผลเลยมึง" โหดจริงวะเพื่อนพี่เก้าคนนี้ ติดต่อไปเป็นการ์ดคุมหน้าร้านได้รึเปล่า คงไม่ได้สินะ หน้าหวานเกินไป คนไม่กลัว


          "แล้วตกลงมึงไปทำยังไงถึงได้ถูกยิงมาได้วะ" พี่ถัง ตัดบทการทะเลาะกันของเพื่อนๆ เป็นคนเดียวในกลุ่มที่มีสาระที่สุดแล้ว


          "ก็ไอ้พวกสวะมันเสือกมามีเรื่องกันในร้านกู ป๋าอย่างกูก็เลยต้องโชว์เด็กๆในร้านหน่อยว่ากูเจ๋ง วิ่งหลบลูกปืนซิกแซ็กไปมา ยิ่งกว่าเดอะแมททริกซ์ซะอีก แต่ลื่นแก้วชอตเหล้าพลาด เลยโดนมันยิงมา ฮ่าๆๆๆ"


          "โธ่ไอ้เวร กูนึกว่าจะเท่ ที่ไหนได้ ตายเพราะแก้วชอต" พี่คริสตบหัวพี่เก้าอย่างแรง ทำท่าทางผิดหวังที่หนึ่งในแก็งค์อะไรซักอย่าง ไม่เท่อย่างที่คิด


          ไม่จริงหรอก เมื่อคืนพี่เก้าเดินออกไปขวางทางปืนอย่างไม่เกรงกลัว กระทืบพวกมันซะเละ แถมถูกยิงเสร็จ ก็ยังฝืนสั่งงานในร้านเพื่อไม่ให้เกิดความวุ่นวายและความเสียหายมากไปกว่านี้ ก่อนจะยอมมาโรงพยาบาล ผิดกับผมที่มัวแต่ตกใจที่เห็นพี่เก้าถูกยิงจนทำอะไรไม่ถูก อย่างนี้ไม่เรียกว่าเท่อีกเหรอ ทำไมถึงชอบคิดว่าตัวเองไม่ได้เรื่องกันนะ


          เพราะคุณลุงชอบเอาผมไปเปรียบรึไง จริงๆผมไม่ได้เก่งกาจอะไรอย่างที่ใครๆชมเลย แค่ร้านมีปัญหา ผมยังจัดการไม่ได้


          "ไอ้ไวน์!!"


          "ครับ คุณเก้าจะเอาอะไร" เสียงลูกเจ้านายเรียกดังขึ้นมา ทำให้ผมรีบเงยหน้าไปตอบรับ เพราะมัวแต่คิดหลายๆเรื่อง


          "ไม่ได้เอาอะไร มึงรู้จักไอ้สะไบกับไอ้ดำรึยัง เพื่อนกูน่ะ"


          "คุณเก้าเคยแนะนำรึยังล่ะครับ ถ้ายัง ก็แปลว่าไม่เคย ^^"


          "กวนตีนนะมึง นี่สไปรส์ ว่าที่สะใภ้นายพล กับดัมเบล ว่าที่มาเฟีย ฮ่าๆๆๆ" ใครเค้าแนะนำตัวเพื่อนแบบนี้กันบ้างวะ ไร้สาระจริงๆ


          "สวัสดีครับ" ผมส่งยิ้มให้เพื่อนใหม่ของพี่เก้า


          "นี่สินะ ไอ้ไวน์ที่มึงชอบแพ้ทางมันน่ะ ไหนดูหน่อยดิ๊ เห็นแค่ผ่านๆตลอด" พี่สไปรส์ที่ผมได้ยินเพื่อนในกลุ่มเรียกว่า สะไบ เดินเข้ามาใกล้ๆ มองผมอย่างพิจารณา


          พี่เค้าสวยมากกกก หน้าตายิ่งกว่านางฟ้า ทำไมถึงมาเป็นเพื่อนกับกลุ่มผู้ชายที่ดูบ้าบอพวกนี้ได้วะ //////


          "เฮ้ยๆๆๆ ไอ้ไวน์ มึงหน้าแดงทำไม นี่แฟนกูนะเว้ย" พี่ถังรีบเดินมาดึงพี่สไปรส์ให้ออกห่างไปนิดหน่อย อ้าวแฟนพี่ถังเหรอ มิน่าพี่เก้าถึงเรียกว่า ว่าที่สะใภ้นายพล


          "ไอ้ถัง ไอ้บ้า กูเป็นแฟนมึงตั้งแต่เมื่อไหร่ ไม่ใช่สักหน่อย ./////////." อือ ไม่ใช่ก็ไม่ใช่ ทำไมพี่ต้องหน้าแดงตอนปฏิเสธขนาดนั้น


          "ผมไม่ได้คิดรึเปล่าวะพี่ถัง ก็แค่เห็นว่าพี่เค้าสวยดีแค่นั้นเอง" ปกติตอนเห็นที่ชานชลา ก็เห็นแต่ไกลๆ แต่ก็แค่สวยไง ไม่ได้คิดอะไรด้วยซักหน่อย ใครบ้างจะเห็นผู้หญิงหน้าตาดีขนาดนี้ใกล้ๆแล้วหน้าไม่แดงน่ะ


          "งุ้ยยย น่ารักดีว่ะ นึกว่าจะเป็นพวกกวนประสาท กวนตีนอย่างที่พวกมึงบอกซะอีก" พี่สไปรส์อมยิ้มชอบใจ ดีใจทำไมคนสวยอย่างพี่น่าจะมีคนชมบ่อยไม่ใช่เหรอ?


          "พอกันรึยังล่ะ พวกมึงไม่กลับไปเรียนรึไง แผลแค่นี้กูไม่ตายหรอก กลับไปเรียนซะไป อีกสองสามวันกูก็จะออกจากโรงพยาบาลแล้ว" พี่เก้า


          "คุณเก้า!! ไม่ได้นะ!!" ผมร้องท้วงทันที นี่ถูกยิงนะเว้ย จะออกจากโรงบาลในสองสามวันได้ยังไง พ่อสั่งเอาไว้ว่าอย่างต่ำก็ต้องนอนอาทิตย์นึง แต่ผมกลับถูกสายตาดุๆปรามเอาไว้ให้เงียบ


          "รีบไล่พวกกูจังวะ มึงจะทำไม จะจีบพยาบาลรึไงไอ้เจ้าชู้ กูเห็นสวยๆเพียบเลยตั้งหลายคน เห็นพวกกูหล่อกว่ากลัวนกสินะมึง" พี่คริส


          "เปล่า กูไม่ได้จะจีบพยาบาลมั้ย เดี๋ยวกูบอกพี่สิงเลยไอ้คริส ที่กูไล่เพราะกลัวว่าถ้าเราไม่เข้าเรียนกันหมด กูจะจดแลคเชอร์ต่อจากใคร ใครจะติวให้ในส่วนที่กูป่วยไป แล้วเราจะทำยังไง ถ้าเรียนกันไม่พอ ฮือออออ" ถือว่างอแงได้มีสาระมาก เห็นรึเปล่าล่ะ ว่าเค้าไม่ได้ทำตัวลอยไปลอยมาอย่างที่ปากพูด


          "ไอ้เวร ไอ้อ่อนด๋อย ไล่เพื่อนเพื่อผลประโยชน์ตัวเองเห็นๆ กูจะไม่ติวให้มึง ไม่ให้แล็คเชอร์มึงยืม ไม่ให้มึงยืมสไลด์ด้วย มึงเตรียมแดกเอฟได้เลย ฮ่าๆๆๆ" พี่คริส


          "กูคงหวังพึ่งคนบ้าอย่างมึงได้หรอกไอ้คริส กูหมายถึงไอ้ถังกับไอ้ดำมั้ยล่ะ น้ำหน้าอย่างมึงก็มาแดกเอฟเป็นเพื่อนกูเท่านั้นแหละ ปัญญาอ่อนเป็นต้นหญ้าอย่างมึงจะมาติวอะไรให้กูได้ ฮ่าๆๆๆ" พี่เก้า


          "กูติวอิ้งค์ให้มึงได้ไง อย่าลืมสิ กิตติ กูเก่งอยู่วิชานึง ส่วนมึง ไม่มีเลย ฮ่าๆๆๆ" ถ้าจะจิกกัดกันขนาดนี้พี่เอานวมเลยมั้ย ไม่ต้องหัวเราะใส่กันหรอก


          "เออว่ะ เพื่อนคริสสส อย่าทำแบบเน้ ติวให้กูที อีกสองวันกูจะไปหา งือออออ" แล้วพี่เก้าก็เปลี่ยนท่าทีเป็นอ้อนพี่คริสแทน เมื่อตัวเองจะได้รับผลประโยชน์ คนพวกนี้เป็นเพื่อนกันจริงๆแน่เหรอวะ ดูไม่รักกันเท่าไหร่เลย ตั้งแต่เข้ามาเหมือนมายืนด่ากันมากกว่ามาเยี่ยมนะ


          "ไร้สาระกันจริงๆ ไปเหอะว่ะ จะได้ทันเข้าวิชาบ่าย ไว้กูว่างม๊ากกมากกกกก จะเจียดเวลามาเยี่ยมใหม่นะเพื่อนรัก ตอนนี้ไปล่ะ หมั่นไส้มึง ไอ้พวกไม่รู้จักห่วงตัวเอง" พี่สไปรส์เฉดหน้าผากพี่เก้าทีนึง แล้วก็เดินนำขบวนทุกคนออกไป


          "คุณเก้า เมื่อกี้พูดจริงเหรอที่บอกว่าอีกสองวันจะออกจากโรงพยาบาลน่ะ ไม่ได้นะ พ่อสั่งเอาไว้ว่าคุณเก้าต้องนอนอยู่ที่นี่อาทิตย์นึงอย่างน้อย" ผมรีบท้วงทันที หลังจากแก็งค์พวกพี่ๆเดินออกไป


          "มึงกลัวกูไม่หายดี หรือกลัวพ่อมึงด่าล่ะ" คนที่มีท่าทีลั้นลาต่อหน้าเพื่อนๆ กลายเป็นคนที่นิ่งขรึมเหมือนเดิมเมื่ออยู่ต่อหน้าผม เป็นแบบนี้ทุกครั้ง ไม่รู้ว่าเกลียดอะไรผมนักหนา


          "ผมไม่รู้หรอก ผมแค่ทำตามหน้าที่ คุณอยากคิดเอาเองว่าจะให้ผมคิดยังไง ก็ตามสบายสิ^^"


          "ถ้าทำตามหน้าที มึงก็กลับไปดูร้านเลยไป!! ไม่ต้องมานั่งเฝ้ากูยี่สิบสี่ชั่วโมงหรอก กูไม่ได้ใกล้ตาย ไม่ต้องห่วงหรอก" แล้วพี่เก้าก็ล้มตัวลงนอนกับเตียง คลุมผ้าจนถึงหัว ทำตัวเหมือนเด็กๆ


          "เห้อออ ครับ ครับ ผมกลัวแผลคุณไม่หายดี อย่าทำตัวแบบนี้สิ นี่ไม่ใช่โรงพยาบาลเด็กนะคุณเก้า"


          "มึงมันกวนตีน ทำไมไม่เห็นน่ารักเหมือนตอนเด็กๆเลยวะ ไอ้ไวน์น้องกูมันตายไปแล้วใช่มั้ย" เสียงต่อว่าดังออกมาจากผ้าห่ม ทำให้ผมเลือกที่จะไม่เถียงต่อ กลับไปนั่งเฝ้าคนป่วยที่โซฟาตามเดิม ผมไม่มีอะไรจะพูดนี่น่า ปล่อยให้พักไปน่าจะดีกว่า  

 

 




          "คุณเก้าหยุดเถอะ คุณทำแบบนี้ไม่ได้นะ คุณต้องพักต่อ" ผมพยายามทักท้วง ขอร้อง ห้ามปราม ข่มขู่ ทำสารพัดทุกรูปแบบมาเกือบสองชั่วโมงแล้ว เพื่อยับยั้งคนที่พยายามจะออกจากโรงพยาบาลให้ได้


          "มึงหุบปากไปเลย กูหายดีแล้ว กูทนนอนเป็นง่อยมาตั้งสามวันแล้วไง มึงยังไม่พอใจอีก ไม่ต้องกลัวโดนด่าหรอกน่า กูจะรับหน้ากับพ่อกูแล้วก็อามานพเอง" คนดื้อก็ยังคงเป็นคนดื้อ พี่เก้าเปลี่ยนชุดเป็นเสื้อผ้าปกติ เตรียมย้ายออกจากโรงพยาบาล ผมห้ามเท่าไหร่ก็ไม่ฟัง


          "แต่นี่มันเพิ่งจะสามวันเองนะ คนถูกยิงที่ไหน เค้ารักษาตัวแค่นี้กัน"


          "กูถูกยิงแค่ถากๆ วันเดียวก็ลุกขึ้นวิ่งได้แล้วมั้ย จะสปอยอะไรกูนักหนา ทั้งมึงทั้งพ่อมึงมันวุ่นวาย กูจะไป ไม่ต้องมาห้าม กูเบื่อที่นี่ หมอก็อนุญาตแล้วด้วย" พูดจบก็คว้ากุญแจรถเดินออกจากห้องพักคนป่วยไปเลย


          "ที่หมอเค้าอนุญาตเพราะคุณเก้าไปขู่ว่าจะพังโรงพยาบาลไม่ใช่รึไง ไอ้ห้องน้ำคนไข้ในห้องที่คุณเก้าพังไป เราก็ต้องจ่ายค่าเสียหายนะ ทำไมดื้อแบบนี้" ผมเดินตามไป บ่นไป รั้งตัวไปจนกระทั่งถึงรถ


          "แล้วไง กูจะไปเรียนแล้ว มึงไม่มีเรียนรึไง มาเฝ้ากูอยู่ได้ หัดใช้ชีวิตของตัวเอง แล้วเลิกทำตามคำสั่งของพวกนั้นซักทีเหอะ มึงไม่อยากทำอะไรก็บอกเค้าไป ไม่ใช่เอาแต่ตามใจจนเค้าเคยตัวกันหมด อยากได้อะไร แล้วตัวเองทำไม่ได้ ก็มายัดใส่สมองมึง บังคับให้มึงทำตามใจ มึงไม่เบื่อมั่งรึไง ถอยออกไปกูจะกลับห้องกูแล้ว" ทำไมด่ามั่วขนาดนี้วะ ตกลงพี่ออกจากโรงพยาบาลเพราะเรื่องอะไรกันแน่


          ที่ผมตามใจคุณลุงกับพ่อ ก็เพราะว่าพี่ไม่อยากทำไม่ใช่รึไง


          ผมไม่เคยอยากเรียนบริหาร ไม่เคยอยากดูแลผับ ไม่เคยอยากจะเป็นลูกรักของคุณลุง ตัวผมเองก็อยากใช้ชีวิตเหมือนวัยรุ่นธรรมดา ทำตามความฝันของตัวเอง แต่ก็ต้องเลือกเรียนในสิ่งที่ตัวเองไม่ต้องการ เพื่อให้ใครบางคนได้เรียนคณะที่เค้าฝันเอาไว้ ใช้เวลาของตัวเองทั้งหมดทำงาน เพื่อไม่ให้ใครบางคนต้องถูกพ่อบังคับให้ทำในสิ่งที่เค้าไม่อยาก แต่สิ่งที่ได้มาคือความเกลียดชังและระยะห่างที่ถอยออกไป


          "ผมจะไปด้วย ถ้าคุณเก้าจะออกจากโรงพยาบาล ผมก็ต้องตามไปดูแลข้างนอก" ผมกระโดดตามขึ้นรถไป นั่งด้านข้างคนขับ พี่เก้ามองมานิดนึงแล้วขับรถออกไปอย่างเร็วด้วยความหงุดหงิดอารมณ์เสีย


          ผมรู้หรอกน่า ว่าไม่อยากเข้าใกล้ผมน่ะ ตั้งแต่ที่ผมรับปากจะช่วยงานคุณลุงตอนขึ้นม.4 พี่เก้าก็ไม่เคยพูดดีๆกับผมอีกเลย ถอยห่าง มองหน้าผมเหมือนไม่พอใจ เรียกผมว่าไอ้ลูกรัก สายตาที่มองก็มีแต่ความเกลียด ไม่ได้เป็นพี่ชายที่ใจดีเหมือนก่อนอีกเลย


          "มึงจะมาตามกูทำไม พ่อมึงสั่งเอาไว้อีกล่ะสิ ตามได้ตามไปละกัน กูอยากจะรู้ ว่ามึงจะทนกูได้แค่ไหน"


          "ครับ ผมจะตามคุณเก้าไปทุกที ผมต้องทำหน้าที่ของตัวเองนี่นา^^"

 



          คนที่หนีออกจากโรงพยาบาลบอกว่าจะกลับห้องตัวเอง กลับขับรถไปเรื่อยๆ มือขวากดโทรศัพท์ส่งข้อความไป มือซ้ายก็จับพวงมาลัย ทำแบบนี้เราจะตายกันมั้ย แต่คงไม่เป็นไร ถ้าเราตายพร้อมกัน ^^


          "นี่เราจะไปที่ไหนกันคุณเก้า?" มันไม่ใช่ทางไปคอนโดฯของพี่เค้านี่หว่า


          ".........." ตั้งแต่จบประโยคข่มขู่นั่น เค้าก็ทำเหมือนกับผมเป็นอากาศ ไม่มีตัวตน มองไม่เห็น ถามอะไรก็ไม่ตอบ เป็นเด็กรึไง ทำไมชอบทำตัวแบบนี้


          รถที่ขับเร็วยิ่งกว่าพายุ จอดลงที่หน้าร้านเหล้าร้านนึง มันไม่ใช่ชานชลา ไม่ใช่ร้านอื่นๆในเครือของพวกเราด้วย คนขับเดินลงจากรถไป ไม่พูดอะไรซักคำ ผมรีบลงเดินตามเข้าไปด้านใน ที่นี่การตรวจโคตรไม่เข้มงวด ต่างกับร้านที่ผมดูแลลิบลับ ผมผ่านเข้ามาได้อย่างง่ายดายทั้งๆที่อายุยังไม่ถึงเกณฑ์จะเข้าผับได้ด้วยซ้ำ น่าอันตรายจริงๆ 


          นี่ถ้าชานชลาเป็นแบบนี้ผมคงเครียดเพราะต้องเคลียกับตำรวจวันละไม่รู้กี่หนแน่ๆ แค่ดดีปืนนั่นก็ยังไม่เคลียเลย ถ้าคนถูกยิงนี่หายเมื่อไหร่ คงต้องจัดระบบความปลอดภัยให้ลูกค้าใหม่ แล้วเพิ่มการตรวจค้นให้เข้มงวดกว่านี้ อ้อ อบรมการ์ดใหม่ด้วย ตรวจยังไงถึงปล่อยหลุดได้


          "สวัสดีคร้าบบบบ เบลเบล มารอพี่เก้านานรึยัง ขอโทษนะ รถติดอ่ะ" อ้อ ที่พยายามจะหนีออกจากโรงพยาบาลมาให้ได้ เพราะมีนัดกับผู้หญิงนี่เอง


          "ก็นานนิดหน่อย แต่ไม่เป็นไรเบลเบลรอพี่เก้าได้อยู่แล้ว คิดถึงจังไม่โทรหาเบลเบลตั้งนาน โทรไปก็ไม่รับ" เบลเบลนั่งรออยู่ที่โต๊ะก่อนแล้วตอนเราเดินเข้ามา พอพี่เก้าเข้าไปนั่งเบียดชิดด้วยข้างๆ ก็ยิ้มหวานส่งมาให้


          "ขอโทษนะคร้าบ งานที่ร้านยุ๊งยุ่งน่ะ" พี่เก้าดึงเอวเบลเบลเข้ามาใกล้หอมแก้มเอาใจไปหนึ่งที ส่งยิ้มหวานให้ตอบกลับไปเหมือนกัน


          ผู้หญิงที่ดูยังไงก็น่าจะอายุไม่ถึงวัยเข้าผับได้ แต่ตัวด้วยเสื้อผ้าที่ เอิ่ม ควรเรียกว่าเสื้อผ้าได้มั้ย ทั้งตัวมันปิดอะไรได้บ้าง ชุดเกาะอกสีดำสนิทเข้ารูปที่กระโปรงสั้นแบบสั้นมากถึงสั้นที่สุด ตรงช่วงเอวจนถึงใต้อกเป็นผ้าซีทรูบางๆที่เชื่อต่อระหว่างตัวเสื้อกับกระโปรงเอาไว้ ริมฝีปากเคลือบลิปติกสีแดงสด แต่งหน้าจัด แต่ก็ดูสวยมากกกก น้อยกว่าพี่สไปรส์แค่นิดเดียวเอง ถ้าลบเครื่องสำอางค์ออก น่าจะไม่ถึงสิบเจ็ดหรอกมั้ง พี่เก้าจะติดคุกมั้ยวะเนี่ย


          ผมนั่งลงที่เก้าอี้อีกตัวนึง ปล่อยให้สองคนนั้นนั่งออเซาะจนแทบจะกินกันอยู่บนโซฟาตัวใหญ่ หันไปมองบรรยากาศรอบๆร้านแทน


          "ใครมาด้วยล่ะพี่เก้า น่าตาน่ารักจัง" เบลเบลทักทาย(?) กับพี่เก้าเสร็จ ก็เพิ่งสังเกตุเห็นผมที่นั่งมาได้เกือบห้านาทีแล้ว


          "ช่างมัน ไม่ต้องไปสนใจ เด็กที่ร้านน่ะ" คนตอบคงไม่ได้สนใจจริงๆ เพราะหลังจากตอบเสร็จ ก็ทักทายกันต่อ ฟัดกันขนาดนี้ ผมต้องโทรจองโรงแรมเอาไว้ให้มั้ยเนี่ย


          "คิ๊กๆๆ อย่าสิพี่เก้า คนตั้งเยอะ" เบลเบลหัวเราะอย่างถูกใจ ผมเบือนหน้าหนีสองคนนั้น แต่หูก็ยังได้ยินเสียงหัวเราะเบาๆอยู่ดี


          ร้านนี้ตกแต่งแย่ บรรยากาศก็ห่วยแตก พนักงานก็ดูไร้คุณภาพ คือไม่ได้จะเอามาเปรียบกับร้านตัวเองหรอกนะ แต่มันแย่จริงๆ ทำไมพี่เค้าถึงได้นัดผู้หญิงมาร้านแบบนี้วะ รสนิยมหกเรี่ยราดมาก ติดลบสุดๆ ปกติเห็นนัดสาวที่ชานชลาตลอดนี่นา แต่วันนี้กลับไม่ไป หรือเป็นเพราะพ่ออยู่ที่ร้านก็เลยเลี่ยงการบ่นที่เจ้าตัวออกจากโรงพยาบาลก่อนกำหนดล่ะมั้ง


          "ขอเหล้าหน่อย" เสียงเรียกจากด้านหลัง ทำให้ผมหันกลับไป มองคนสองคนที่ทักทายกันบนโซฟา พี่เก้าเริ่มเมาหลังจากดื่มมาหลายชั่วโมง ร้องเรียกจะเอาเหล้าเพิ่ม ส่วนเบลเบลดื่มไปแค่นิดหน่อยเท่านั้น


          "พอได้แล้วมั้งครับคุณเก้า คุณเมามากแล้วนะ เดี๋ยวก็เจ็บแผลหรอก" คือความเมาไม่เกี่ยวกับเจ็บแผลหรอกนะ แต่ถ้าเมาแล้วไปล้มหรือไม่ได้สติอะไรขึ้นมาก็คงทำให้บาดเจ็บซ้ำที่เดิมได้ ไม่นับรวมลูกค้าในร้านที่ท่าทางดูนักเลงมากมาย ต่างกับที่ชานชลา ถ้าขืนเมาแล้วเปรี้ยวขึ้นมา อาจจะได้ตีนเพิ่มแผลอีกก็ได้นะ


          "เออ พอก็ได้ ไปเบลเบล ไปต่อกันนะ" ทำไมว่าง่ายวะ หรือว่าแค่อยากจะไปต่อกันแน่


          "ที่ไหนล่ะคะ คอนโดฯพี่เก้าดีมั้ย ถ้าใช่เบลเบลเต็มใจไปนะ" ถ้าพี่เก้าบอกว่าได้ เธอคงเป็นตัวจริงๆแน่นอน พี่เค้าไม่เคยพาสาวคนไหนไปที่คอนโดฯเลยซักครั้ง ถ้าจำไม่ผิดล่ะนะ เราไม่ได้พูดคุยกันหลายปีแล้ว


          "อือออ ม่ายได้ คอนโดฯพี่เอาไว้ให้ อึ๊ก แฟนเข้า ไปโรงแรม โอเค๊"

 



          "เดินดีๆสิคุณเก้า เห้ออออ" สุดท้ายคนเจ้าชู้ก็โดนเบลเบลตบหน้า ด่าว่าอีกหลายประโยค จากนั้นเธอก็เดินปึงปังออกจากร้านไป ก็สมควรล่ะนะ เล่นไปพูดแบบนั้นนี่หว่า สุดท้ายก็เลยต้องมานอนเปลี่ยนเดียวดาย กลับมาตายรังที่คอนโดฯตัวเอง เดือดร้อนผมต้องแบบคนเมาที่ตัวใหญ่กว่าขึ้นมาอีกด้วย


          "เออออ รู้ล้าวววว มึงประคองดีๆเส้ กูเดินดีอยู่ มึงแหละปราคองม่ายดี อ้ายวาย"


          "ถึงแล้ว นอนไปซะ นี่ชนนั่นชนนี่ไปทั่วขนาดนี้ แผลจะอักเสบมั้ยเนี่ย" ผมโยนคนที่แบกมาลงบนเตียง นั่งลงข้างๆ ดึงคอเสื้อลงมาดูแผลที่หัวไหล่ให้ มันไม่ถึงกับต้องเย็บ แต่เพราะว่าวันนี้พี่เก้าดื้อจะไปกินเหล้าจนเมา และผมตัวเล็กกว่าแบกไม่ค่อยไหว ระหว่างทางเลยชนกับผนังบ้าง ขอบประตูบ้าง จนตอนนี้เลือดเริ่มซึมออกมาจากผ้าก๊อซสีขาวแล้ว


          "เอออ แผลไง ฮ่าๆๆๆๆ แผล ไอ้ วาย"


          "เดี๋ยวผมเปลี่ยนผ้าก๊อซให้ดีกว่านะ แผลคุณเก้าคงปริแล้วล่ะ" ผมลุกจากเตียงจะไปเอาชุดปฐมพยาบาลมาเปลี่ยนให้ แต่แขนถึงดึงกลับไปอย่างแรง


          ร่างกายปลิวลงไปเซถลาไปนอนบนเตียง อีกฝ่ายขึ้นมาคร่อมตัวเอาไว้ กักขังแขนสองข้างของตัวเอง ไม่ให้ผมหนีไปไหนได้


          "คุณเมามากแล้วนะ คุณเก้า ถอยออกไป" ผมไม่ได้ผลัก แค่พูดเท่านั้น


          "พี่เก้า เรียกพี่สิ ไวน์" เสียงพี่เก้าเปลี่ยนเป็นอ่อนโยนทั้งๆที่ยังเมา ผมอึ้งจนทำอะไรไม่ถูกอยู่พักใหญ่ น้ำเสียงที่เมื่อก่อนผมเคยได้ยินบ่อย


          "ไม่ ผมไม่เรียก คุณเป็นเจ้านาย ไม่ใช่พี่ชาย ถอยออกไปคุณเก้า" ครั้งนี้ผมเริ่มดันตัวเบาๆ แล้วสองมือก็ถูกดึงออกไปกดเอาไว้กับเตียง


          "ไวน์ เรียกพี่หน่อย พี่เก้า" ถ้ายอมเรียก น่าจะดีกว่านะ จะได้จบๆไป ยังไงก็เมาจนไม่รู้เรื่องอยู่แล้วนี่


          "พี่เก้า...อุ๊บ" ผมถูกจูบ พี่เก้าเมาจนไม่รู้เรื่องไปแล้ว ว่าตัวเองกำลังทำอะไรอยู่ ไม่รู้ว่าเค้ากำลังจูบคนที่เค้าเกลียด คนที่เค้าไม่ยอมมองหน้า ไม่พูดดีด้วยมาหลายปีแล้ว ถ้าพี่เก้าเมาขนาดนี้ ผมจะผลักออกก็คงได้ แต่กลับไม่ทำ สองมือของผมมันหนัก สมองก็ค้านสุดๆ พี่เก้าเมา..คงไม่เป็นอะไร


          "อย่าร้องไห้ไวน์ อย่าร้อง...พี่จะปลอบใจให้นะ" มือใหญ่เอื้อมขึ้นมา ซับน้ำตาตรงแก้มให้ ความอ่อนโยนที่ผมไม่ได้รับมานานมากแล้ว ใบหน้าเลื่อนลงมาซับจูบอีกครั้งที่ริมฝีปาก มือลากไล้ไปตามตัวผม จากริมฝีปากพรหมจูบไล่ลงมาจนถึงซอกคอ ดึงเสื้อออกไปจากตัวของผมช้าๆ


          พี่เก้า ถ้าผมทำตามความต้องการของตัวเองบ้างสักครั้ง จะเป็นอะไรรึเปล่า ขอแค่ครั้งนี้ครั้งเดียว ผมจะไม่เรียกร้องอะไรอีกเลย


          ผมปล่อยตัวเองให้คนที่กอดผมอยู่ ทำอะไรๆอย่างที่เค้าต้องการอย่างเต็มใจ ถ้าเมาขนาดนี้ ตื่นมายังไงก็คงจำอะไรไม่ได้อยู่ดีนั่นแหละ



#ขอโทษทีพอดีผมน่ะร้าย

ทอล์คค่ะ: ไม่มีอะไรจะพูดนอกจาก ไวน์จ๋า ลาก่อยยยย คู่ลุงหลานเค้ายังนอนโซฟากันอยู่เล้ยยย คู่นี้มันอัลไลลล เค้าจาร้องไห้ ใครก็ได้ปลอบที สงสารไวน์ ทำไมทำแบบนี้ // อ้อ อินไปสินะ 5555 ** ตอนหน้าเอาใครต่อดี ถามไปงั้นแหละ มีเพลนเอาไว้แล้ว ***

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 95 ครั้ง

3,826 ความคิดเห็น

  1. #3650 PuiPui--r (@PuiPui--r) (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 5 มีนาคม 2561 / 11:10
    ไวน์น้อยยยย ป้าปวดใจ
    #3650
    0
  2. #3506 Sphier (@sphier) (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2560 / 08:25
    เค้าอ่านถึงชื่อเบลเบลแล้วขำพรืดเลยฮื้อ นึกถึงชื่อดารา---คนนึงเลย ขอโต้ด555555555
    #3506
    0
  3. #1279 s.lattecoffee (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2559 / 22:05
    เก้าลึก ๆ แล้วแกก็รักไวน์ใช่ไหม แต่แกแค่ไม่พอใจที่น้องมันทำตามใจพ่อแกจนไม่เป็นตัวของตัวเอง



    ไวน์ทำไมหนูน่าสงสารขนาดนี้ลูก T^T
    #1279
    0
  4. #1261 มินเตยคนดีคนเดิม (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2559 / 16:29
    โอยยยยยย ไวน์จ๋า ไม่เอาแบบนี้สิลูก

    หนูจะรักพี่เค้าขนาดนี้ไม่ได้

    ฉันมีความเชื่อลึกๆว่าเก้าจะรู้ตัวและจำได้จ้ะ ดราม่ากำลังมา ~ ฉันสัมผัสได้ค่ะคุณริว .....
    #1261
    0
  5. #1219 golfhat (@golfhat) (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2559 / 00:33
    อย่าเพิ่งได้กันเลยขอร้องง สงสารไวน์ อนาคตหนูลูกกกกงื้อออออออ
    #1219
    0
  6. #1218 golfhat (@golfhat) (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2559 / 00:32
    โอ้ยยยใจร้ายยอ้าาา ตอนเมาอีกล้าวววงื้ออออออออออออออออออออออออ
    #1218
    0
  7. #1217 MimiPornsinee (@MimiPornsinee) (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2559 / 00:07
    อยากให้ไวน์บอกความจริงไป เเหม่ พึ่งชมว่าสุภาพบุรุษอยู่สุดท้ายเสียตัวอีกล่ะ -..-
    #1217
    0
  8. #1216 Ame Neko (@ciel037870643) (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2559 / 00:02
    ละละเลาอยากได้ฉากคัท ฮือออออ คู่นี้อัลลัยยยย มีใจให้กันอยู่แล้วแน่ๆ เก้าแกมันซึนใส่ไวน์ใช่มรั้ยยยยย
    #1216
    0
  9. #1215 Max ST (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2559 / 23:50
    Nc!!!!!!!!!
    #1215
    1
    • #1215-1 sweetyn2 (@SweetyN) (จากตอนที่ 67)
      12 ธันวาคม 2559 / 23:54
      ตีห้า!!!!!
      #1215-1
  10. #1206 - Nusjung - (@tabtimnak) (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2559 / 23:02
    ชัดเลยคู่นี้มันรักกันอยุ่แล้ว ที่ชอบกกหญิงนี่กะทำให้ไวน์หึงหรือเปล่า
    #1206
    0
  11. #1205 nonticha183 (@nonticha183) (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2559 / 22:59
    หือออไวท์สงสารหนูจัง
    พี่เก้าเขาไม่ได้เกลียดหนูหรอก
    เขาคงแค่ไม่ชอบใจที่หนูทำตามคำสั่งพ่อของเขา
    แบบไม่ลืมหูลืมตาเขาคงแค่เป็นห่วง
    แต่คือไวท์จะหนีกลับก่อนพี่เก้าจะตื่นหรออย่าทำแบบนั้นเลย
    อยู่ให้อีพี่เก้ารับผิดชอบซ่ะโดยดี
    #1205
    0
  12. #1202 numdum (@tanzaa) (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2559 / 22:29
    นี่คิดว่าเก้าคงรักไวน์มานานแล้ว แต่ไวน์ทำตัวแบบห่างเหิน เก้าเลยเริ่มเกลียดไวน์ พอเมา จิตใต้สำนึกโผล่ เลยไปกดไวน์ซ้า
    #1202
    0
  13. #1201 Nalisanp (@Nalisanp) (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2559 / 22:26
    น้องไวน์ ม่ายยยยยย //ทำไมคู่นี้เร็ว 55555 โดนน้องเรียกว่าพี่ ถึงขั้นไปต่อไม่เป็นเลยเหรอออ พี่เก้าาาา
    #1201
    0
  14. #1200 season1317 (@season1317) (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2559 / 22:15
    เร็วมากกกกกกกกกกกกก ไวไฟฝุดๆ
    หน่วงๆง่ะ สงสารไวน์อ่าาาา
    ต้องทนขนาดไหนกันนะ รับผิดชอบด้วยเก้าาาาา
    #1200
    0
  15. #1199 mintra_kh (@mintra_kh) (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2559 / 22:11
    น้องวายยยยยยยยยยยยยยยยยย โธ่ลูก
    #1199
    0
  16. #1198 a_liew (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2559 / 22:11
    -___-'' มาแรงงงงจริง ๆ คู่นี้

    สิงสมคิด ยังลีลาอยู่ตั้งนาน ส่วนคู่อิลุงเพิ่งอนุบาล 1 เอ๊งงงง

    แน่ใจหราาาา ว่าอิพี่มันจำอัลลลไลลไม่ได้ ไม่ใช่แอ๊บเมาาา แล้วเนียนกดน้องหรอกนะ

    ก็.. คอนโด มีไว้ให้แฟน(ครับ) นี่เน๊อะ พี่เก้าาาาาาา!!!!!

    #1198
    0
  17. #1197 neung_no (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2559 / 22:10
    โห้ๆๆๆตัดได้ใจร้ายมาก..สงสารน้องไวท์อีกคนแล้วนี่คงแอบชอบพี่เขามาตั้งแต่เด็กแล้วใช่ไหมเนี้ย..
    #1197
    0
  18. #1196 nala (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2559 / 22:09
    วายยยยยยยยยย ไวน์ สงสารไวน์
    #1196
    0
  19. #1195 ไอย์ 🍭 (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2559 / 22:07
    อยากได้ฉากคัทคู่นี้จังเลยน้อออ~ ><
    #1195
    1
    • #1195-1 sweetyn2 (@SweetyN) (จากตอนที่ 67)
      12 ธันวาคม 2559 / 23:32
      มีคัทจ้า พรุ่งนี้ตีห้านะ เตรียมผ้าเช็ดหน้าเอาไว้ด้วย
      #1195-1
  20. #1194 Amika (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2559 / 22:06
    มาแว้วๆๆๆๆ เก้าไวน์ เอาอีกๆ สู้ๆนะไรต์

    #1194
    0
  21. #1191 Woragunya (@Woragunya) (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2559 / 22:00
    ไวน์เก้าต่ออออออออ
    #1191
    0
  22. #1190 Evil Master (@joonkiller) (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2559 / 21:58
    ไวไฟจริง ลาก่อยนะนุ้งไวน์ 55555 คู่นักรบหมอกนี่ดูอนุบาลไปเลยย 555555555
    #1190
    0