ตอนที่ 36 : น้องรหัสสายเลือดร้อน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8520
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 118 ครั้ง
    4 ธ.ค. 59

คริสพาร์ท


          ไอ้พวกปากหมาพวกนี้มันเป็นใครวะ?


          ตอนที่เราลงเรือเดินเรียบหาดกลับบังกะโล ก็มีผู้ชายห้าคนเดินลงมาจากรีสอร์ทที่พวกเราพักกันอยู่ แต่เป็นฝั่งตึกโรงแรม พอมันเห็นหน้าสไปรส์ ก็พูดแซวขึ้นมา เหมือนจะรู้จักกันมาก่อน แต่คำพูดคำจา น่าเอาตีนยัดปากว่ะ กูเป็นเพื่อนมันมาตั้งนาน สนิทแค่ไหน ยังไม่เคยแซวมันแรงขนาดนี้เลย


          "เห้ย พวกมึงเป็นใครวะ รู้จักเพื่อนกูเหรอ" ผม


          "ไอ้คริส ไม่มีอะไร ไปกันเหอะ ไอ้ถัง ดึงเพื่อนมึงสิ" สไปรส์รีบเข้ามาจับแขนดึงเอาไว้ เพราะตอนที่ผมถามไป ผมถลาเข้าไปทางพวกมันแล้ว ต่อให้เป็นใครปากหมาแบบนี้กูก็คิดว่าคงไม่ได้มาดีหรอก


          "มึงเดินไปก่อนเลยไอ้คริส เมาเรือไม่ใช่รึไง มึงด้วยไอ้ดำ พาสไปรส์กลับไปด้วย" มึงเองก็น่าสงสัย ทำท่าเหมือนรู้จักพวกมัน แถมยังเรียกไอ้สะไบว่าสไปรส์บ่งบอกความซีเรียสชัดเจน


          แถมไอ้คนที่มันออกปากไล่ คือพวกขึ้นง่ายๆทั้งนั้น


          "ทำไมวะ พวกมันเป็นใคร แล้วพวกมึงไปรู้จักได้ยังไง หน้าตากวนตีนแบบนี้คงไม่ใช่เพื่อนพวกมึงหรอกมั้ง ถ้าใช่ ไอ้คริสกับไอ้เก้าก็ต้องรู้จักดิ" ใช่ มึงพูดถูก ดัมเบล กูเป็นเพื่อนประถมไอ้ถัง เพื่อนมันกูรู้จักทุกคน กูรู้จักกระทั่งญาติห่างๆสามร้อยล้านกิโลของมันด้วยซ้ำ


          "ปากดีกันทุกตัวเลยนะพวกมึง มึงมาเจอกับกูอีกรอบมั้ย ไอ้ไก่อ่อน เมื่อวานมึงโชคดีรอดไปได้ แต่วันนี้มึงเจอกูแน่ ถ้าใครชนะได้น้องคนสวยไป กล้ามั้ยวะ" เมื่อวานมีอะไร ทำไมมันเรียกไอ้ถังว่าไก่อ่อน ทำไมต้องท้าตีเพื่อเอาตัวสไปรส์ กูสับสน


          "ทำไมกูต้องกล้าเรื่องงี่เง่าแบบนี้วะ มึงคิดว่ากูจะตกลงรึไง ปัญญาอ่อน กูบอกไปแล้ว ว่าอย่ามายุ่งกับเพื่อนกูอีก มันไม่เกี่ยว" ถัง


          "เหอะ มากับผู้ชายเป็นฝูงขนาดนี้ จะเรียกเพื่อนได้เหรอวะ เน่าขนาดนี้มึงจะหวงไปทำไม แบ่งๆกันมาให้พวกกูลองบ้างสิวะ"


          ผั๊ววว


          "เฮ้ยยยย ไอ้คริส" เสียงใครเรียกกูตอนนี้กูไม่สน ขอฟาดปากไอ้พวกสันดานเลวนี่ก่อนละกันเหอะ


          ผมทั้งต่อยแตะ ประเคนหมัดเท้าให้ไอ้คนพูดประโยคสุดท้าย จนมันล้มลงไปกับทราย แล้วกระทืบมันซ้ำ


          "ปากหมานักมึง กล้าดียังไงมาดูถูกเพื่อนกูขนาดนี้วะ ไอ้พวกเลว ไอ้ห่า ไอ้จัญไร ไอ้สันดานไพร่ ไอ้ทราม" ผมด่าไปกระทืบมันไป จนกระทั่งมีใครมาดึงตัวเอาไว้ให้ออกห่าง


          "พอแล้ว ไอ้คริส มึงจะฆ่ามันรึไง" เสียงพี่สิงโต ผมไม่สนใจ สะบัดแขนออกแล้วจะเข้าไปซ้ำ แต่ก็ยังถูกแรงของอีกคนที่ช่วยพี่สิงโตดึงเอาไว้ เหวี่ยงออกไปด้านหลัง แรงโคตรเยอะขนาดนี้จะเป็นใครได้ ถ้าไม่ใช่ไอ้เถื่อนของกลุ่ม


          มันไม่ได้จะห้ามหรอกนะ มันเหวี่ยงออกไป เพราะผมเกะกะ พอผมพ้นทาง ดัมเบลก็เหวี่ยงเท้าถีบเพื่อนของคนที่ผมเพิ่งกระทืบมันไปแล้วยังไม่ลุกขึ้นมา เพื่อนมันจะเข้ามาเอาคืนผม แต่เพื่อนผมไวกว่า พอถีบมันเสร็จ ดัมเบลก็ตามไปกระทืบต่อ ไม่มีคำพูดก่นด่าแบบผม มันแค่เตะ ต่อย กระทืบอย่างหนัก จนเพื่อนอีกสามคนของพวกมันได้สติ รีบวิ่งเข้ามาจะช่วยกันรุม


          ผมสะบัดแขนออกจากพี่สิงโตอีกรอบ แล้วถีบไอ้คนที่เข้าไปด้านหลังไอ้ดำเป็นคนแรกเพื่อกันให้ ไอ้เก้าตามมาเป็นคนที่สาม แล้วจบด้วยไอ้ถังที่ต่อยไอ้คนสุดท้ายไป


          ตอนนี้ฟัดกันนัวเนียจนผมพากย์เรื่องของใครไม่ได้ เอาแค่เรื่องของตัวเองกับไอ้คนตรงหน้า มันต่อยกลับมา ผมล้มลงไป ลุกขึ้นมาได้ ก็ต่อยสวนกลับ โดนเข้าปลายคางมันเต็มๆ พอจะซ้ำ มันก็ยกเท้าขึ้นมา ถีบสวนกลับ ผมหลบเกือบไม่ทัน เฉียดหน้าท้องไปแค่ปลายเท้ามัน แต่เล่นเอาเกือบจุก


          พี่สิงโตวิ่งเข้ามาช่วย ผลักมันออกไป แล้วต่อยซ้ำ มันตัวใหญ่กว่าก็จริง แต่ผมไม่ได้กลัว พี่สิงโตต่อยตีกับมันอีกหลายหมัด และจบด้วยการถีบมันเซถอยหลังไป จากนั้นก็หันมามองผม กำลังจะอ้าปากถาม ไอ้คนถูกถีบก็รีบปรี่กลับเข้ามา ผมดันตัวพี่สิงโตหนีแล้วรับหมัดแทน เจ็บชิบหาย แต่ต้องทนเอาไว้ ต่อยท้องมันกลับคืนไป จากนั้นก็เหวี่ยงอีกหมัดลงไปที่หน้ามันอีกที


          ผ่านไปพักนึง ไอ้คนที่ผมต่อยด้วย ก็ล้มลงไป ลุกขึ้นมาไม่ได้อีก ผมหันไปมองพี่สิงโตที่ยืนหอบอยู่ข้างๆกัน จากนั้นก็หันมองรอบตัว เพิ่งสังเกตุเห็นว่า คนอื่นๆก็มีสภาพเละไม่ต่างกัน พวกเรามีแผลมีรอยช้ำกันทุกคน เพราะพวกมันตัวใหญ่กว่า บึกกว่า เหมือนพวกชอบออกกำลังกาย แต่ใจสู้ซะอย่างจะกลัวอะไร ยังไงก็ชนะแล้ว


          พี่หมอกยืนอยู่กับไอ้เก้าเหมือนจะห้าม แต่เท้าก็ถีบแอบถีบพวกนั้นไปบ้าง พี่นักรบอยู่อยู่ข้างไอ้ผู้ชายปากหมาที่ดูถูกสไปรส์ สภาพมันนอนใกล้ตายกว่าตอนแรกที่ถูกผมกระทืบ สไปรส์ยืนตกใจช็อคอยู่ห่างจากไอ้ถังไปนิดหน่อย


          พวกปากหมาล้มกันเกือบหมด คนที่ชกกับไอ้ถังขยับหนีออกไปดูเพื่อนตัวเอง สายตาหวาดระแวง แอบเหลือบมองมาที่พวกเราเป็นระยะ เหมือนกลัวพวกเราจะเข้าไปรุมกระทืบมันซ้ำ ไอ้ปากดีคนแรกที่เจอผมเข้าไปแล้วต่อด้วยพี่นักรบ สภาพแย่สุด นอกนั้นไม่เท่าไหร่ ไม่มีใครตายหรือเป็นอะไร พวกมันแค่ล้มไปเพราะเหนื่อย และหมดใจจะสู้ มีรอยแผลฟกช้ำไม่ต่างกับพวกผม 


          แต่พวกเราไม่ได้สนใจ ตอนนี้สายตาพุ่งไปที่ดัมเบลที่กำลังประคองพี่เฟียสเอาไว้ เสื้อยืดสีเทาที่ใส่ไปดำน้ำวันนี้ ยังเปียกชื้นจากน้ำทะเล มันกึ่งแห้งกึ่งเปียก ไอ้พี่เฟียสมีสภาพไม่ต่างกับพวกเราทุกคนเท่าไหร่ แต่มีอย่างหนึ่งที่ต่างออกไป คือตรงหน้าท้อง มันมีสิ่งแปลกปลอมที่เรียกว่า


          เลือด


          "พี่ เจ็บมากรึเปล่า ทนหน่อยนะ เดี๋ยวพาไปหาหมอ" ดัมเบลตกใจหนักจนหน้าซีด เพราะเลือดไม่ใช่น้อยๆ มันเป็นวงกว้างขนาดเท่าจานข้าวใบใหญ่ เสื้อฉีกขาดออกไปเป็นรอยถูกของมีคมตัด มันไปโดนอะไรตอนไหนมาวะ


          พวกเราทุกคนวิ่งถลาไปตรงหน้าพี่เฟียส มองสภาพแผลอย่างหนักใจ ข้างๆเท้ามีมีดพกหนึ่งอันที่เปื้อนเลือดตกอยู่


          "มะ ไม่เป็นไร ไม่ต้องตกใจ แค่ถากๆน่ะ" พี่เฟียสพยายามเค้นเสียงตัวเอง กัดฟันพูด แล้วฝืนส่งยิ้มให้ดัมเบล


          "ไม่เป็นไรได้ไงวะ จะทะลึ่งโผล่เข้ามารับแทนทำไม ผมหลบได้อยู่แล้ว ไอ้บ้าเอ๊ย ใครโทรตามรถพยาบาลรึยัง เร็วๆเข้าสิวะ เวรเอ๊ย กูจะต้องทำยังไงต่อเนี่ย ห้ามเลือด ใช่ห้ามเลือด เอาอะไรห้ามวะ ผ้า เอาผ้ามา ใครมีผ้า โว้ยยยย" ดัมเบลสติแตกไปแล้ว แต่มันก็พยายามตั้งสติถอดเสื้อยืดตัวเองออกแล้วเอากดแผลพี่เฟียสเอาไว้ เจ้าของแผลเบ้หน้าเพราะความเจ็บ แล้วทรุดตัวลงนั่งบนกองทรายอย่างหมดแรง


          "รอแป๊บนะ ไอ้หมอกมันวิ่งไปตามคนที่โรงแรมแล้ว เดี๋ยวคงมา" พี่นักรบรีบบอกเพื่อให้ดัมเบลสงบสติตัวเองลงบ้าง ตอนนี้มือที่กำลังกดแผลอยู่ สั่นอย่างหนัก


          เรายืนมุงกันทำอะไรไม่ค่อยถูก แล้วพี่สิงโตก็นั่งลงไป


          "เดี๋ยวกูทำเอง มึงใจเย็นแล้วไปสงบสติซะ" พี่สิงโตดันมือดัมเบลออก แล้วจะกดแผลพี่เฟียสแทนให้


          "จะให้สงบยังไงวะ ไม่เห็นรึไงว่าเลือดมันไหลไม่หยุดน่ะ พี่ไม่ห่วงมันก็ถอยออกไปเลย เดี๋ยวผมทำเอง" ดัมเบลตะโกนลั่นมองพี่สิงโตอย่างโมโห


          "กูจะไม่ห่วงมันได้ไง มันเป็นเพื่อนกูนะ แต่มึงกดแบบนี้แทนที่มันจะหาย มันจะตายห่าซะก่อน ออกไปเลยไป มึงไปทำให้ตัวเองใจเย็นขึ้นก่อน ร้อนไปแล้วมันช่วยอะไรได้วะ มึงต้องมีสติสิถึงจะช่วยคนได้ ไอ้คริส มาพาเพื่อนมึงออกไป เดี๋ยวนี้เลย" พี่สิงโตตะโกนกลับ แต่ไม่ได้หงุดหงิดแบบดัมเบล แค่ใช้เสียงดังเข้าข่มเพื่อเรียกสติมันกลับคืนมา พูดเบาไปคงไม่เข้าหูไอ้เถื่อนที่กำลังใกล้คลั่งสินะ


          ผมรีบไปดึงตัวดัมเบลให้ลุกขึ้นมา มันนิ่งไปเหมือนได้สติเพราะคำพูดพี่สิงโต เลยจับไว้ไม่ยากเท่าไหร่ ดัมเบลยืนค้ำหัวมองพี่เฟียสที่นั่งกึ่งเอนตัวลงบนหาดทรายอย่างเป็นห่วง น้ำตาซึมตรงขอบตา ผมโอบบ่ามันปลอบใจ แต่ไม่ได้พูดอะไร เพราะรู้ว่าถึงพูดไปมันก็เป็นห่วงอยู่ดี


          "มาแล้วๆๆ โรงแรมเค้าจะขับรถลงมารับ มึงขยับตัวไหวมั้ยไอ้เฟียส เค้าบอกว่าพาไปส่งเองไวกว่ารอรถพยาบาล" พี่หมอกวิ่งกลับมาด้วยความเร็วสูง


          "เออ ได้ กูยังไหวอยู่ อย่าทำหน้าแบบนั้นสิครับ พี่ไม่เป็นไร" พี่เฟียสกัดฟันตอบพี่หมอก แล้วหันไปปลอบดัมเบล


          รถมารับตัวพี่เฟียสไปส่งโรงพยาบาล ดัมเบลนั่งไปด้วย พร้อมกับพี่สิงโต พวกเราที่เหลือกำลังจะเดินไปขึ้นรถอีกคันที่จอดรอหน้าโรงแรม


          "พวกมึงไปกันก่อนเลย อยู่กับหมอแล้วคงไม่เป็นอะไร เดี๋ยวกูจะอยู่จัดการเรื่องไอ้พวกนี้เอง มึงเดินผ่านล็อบบี้ตามผู้จัดการโรงแรมมาด้วยนะ ส่วนมึงไอ้ถัง ไอ้สไปรส์ ไม่ต้องไป อยู่ที่นี่ กูอยากรู้ว่ามันเกิดอะไรขึ้น" พี่นักรบจัดการสั่ง มองร่างผู้ชายห้าคนที่สลบไปบ้าง นอนโอดโอยลุกไม่ขึ้นบ้าง และอีกคนที่นั่งดูอาการอยู่ข้างๆเพื่อน แต่ไม่ได้เข้ามาหาเรื่องอะไรเราแล้ว มันเป็นคนเดียวที่ผมเห็นว่าพยายามจะห้ามเพื่อน แต่ก็เข้ามาต่อยตีด้วยเพราะเหตุผลเดียวกับพวกเรา คือเพื่อนกัน


          พี่นักรบดูโกรธจนนิ่ง มองหน้าผมเหมือนบ่งบอกให้รู้ว่ากลับมามึงเจอดีแน่ไอ้คริส ทั้งๆที่เมื่อกี้มันก็ตีกับเค้าเหมือนกัน แต่ผมไม่ได้ว่าอะไร แค่พยักหน้าเหมือนยอมรับผิด เอาไว้กลับมาค่อยคุยละกัน


          "งั้นผมไปดูพี่เฟียสก่อนนะ" ผม ไอ้เก้า แล้วก็พี่หมอกรีบเดินออกไป สวนกับผู้จัดการที่มียามตามติดมาอีกสามคน เค้ากำลังจะเดินลงไปที่ชายหาดกันพอดี เพราะรู้เรื่องแล้วจากการที่พี่หมอกวิ่งหน้าตื่นไปขอรถพยาบาล เลยไม่ต้องเสียเวลาอธิบายมาก


          ผมผิดรึเปล่าวะที่ใจร้อนแบบนี้ จนทำให้พี่เฟียสต้องบาดเจ็บ ทำให้ทุกคนเจ็บตัว ทำให้สไปรส์ยืนร้องให้ ทำให้ทริปเที่ยวของเราล่ม

 




          "ไม่สาหัสมากครับ แค่เย็บห้าเข็ม คนไข้อดทนมากเลย ไม่ร้องแม้แต่นิดเดียวทั้งๆที่เย็บสดเหมือนกัน ไม่เหมือนคุณเนาะ ร้องเต้นท์พยาบาลแทบแตก แถมตัดไหมยังตามมาทำโรงพยาบาลผมแตกอีก" ให้ทายว่าใครพูดประโยคนี้ หนึ่ง สอง สาม สี่ ไอ้หมอคนเดิมไง ไอ้คนที่ทำร้ายผมด้วยเข็มเย็บแผล ไอ้คนที่ตัดไหมด้วยแรงช้างสาร ไอ้คนที่มันชอบหัวเราะเยาะผม มันมาทำอะไรที่โรงพยาบาลบนเกาะวะ


          "หมอมาทำอะไรที่นี่ครับ ไม่ได้อยู่โรงพยาบาลที่กรุงเทพฯเหรอ หรือว่า มาพักร้อนลั๊นลา" ผมถาม


          "555555555 คุณยังตลกเหมือนเดิมเลยเนาะ ผมเพิ่งเดินออกจากห้องฉุกเฉินที่มีร่างของเพื่อนคุณนอนอยู่ในนั้น จะเรียกพักร้อนได้ยังไง" แล้วกูจะรู้มั้ย แล้วมึงพูดอะไรน่ะหมอ ร่างของเพื่อนคุณนอนอยู่ในนั้น มันเป็นศพรึไง เรียกอะไรเพ้อเจ้อจริงๆ มึงมาแข่งมโนกับกูเลยมั้ย ท่าทางได้อยู่นะ


          เหมือนหมอจะดูออกว่าผมคิดอะไร หลังจากสบตากับผมปิ๊งๆ เลยรีบกระแอมไอ แล้วพูดต่ออย่างจริงจัง


          "ผมมาดูโรงพยาบาลที่สาขานี้ เพราะแพทย์ที่นี่เค้าลาไปเที่ยวพักผ่อนที่เกาะภูเก็ตกันหมด คงอยู่ที่นี่อีกพักใหญ่ๆ ถ้ากลับไปแล้วคุณไปหาหมอไม่เจอผมก็อย่าแปลกใจ อย่าคิดถึงกันล่ะ 5555" กูไม่ไปหามึงหรอกหมอ นี่สาบานว่าจริงจัง? แล้วหมออะไร ไปเที่ยวภูเก็ต เกาะที่นี่ไม่มีให้เที่ยวรึไง ลางานอะไร จากเกาะสู่เกาะ วุ้ยยย เลิกสนใจพวกมัน แล้วหันมาสนใจพี่เฟียสกันบ้างเหอะ


          "ครับ" ผมรับคำสั้นๆพอเป็นมารยาท นี่ตกลงกูไร้สาระใช่มั้ย ทำไมพวกมึงทุกคนมองกูแบบนั้น สายตาเหมือนจะด่าจะฆ่ากันให้ตาย ที่กูชวนหมอคุยลั๊นลา ไม่ถามเรื่องพี่เฟียสซักที แล้วพี่สิงโตก็รีบเข้าเรื่องอย่างจริงจัง


          "แล้วเพื่อนผมต้องนอนโรงพยาบาลรึเปล่าครับ"


          "ครับแผลไม่ลึกมาก แต่ก็กว้างอยู่ ผมวัดดูน่าจะประมาณ ห้าหกเซ็นต์ คงยังให้ขยับตัวมากไม่ได้ ต้องนอนดูอาการซักสองสามคืน" มึงวัดแผลคนไข้ด้วยอัลไล ไม้บรรทัดเหรอหมอ กูเถียงในใจ ไม่กล้าออกเสียงไป เดี๋ยวไอ้ดำมันฆ่ากู


          "ย้ายไปโรงพยาบาลที่กรุงเทพฯไม่ได้เหรอครับ น่าจะสะดวกกว่า" ดัมเบลที่เดินออกมาพร้อมกับหมอจากห้องฉุกเฉิน ถามบ้าง


          "ถ้าเราอยู่บนฝั่งผมก็ให้กลับเดี๋ยวนี้ทันทีเลยก็ยังได้ แต่นี่เราอยู่กันบนเกาะไง จะนั่งเรือกระแทกๆออกไป แผลได้ปริพอดี หรือมีอีกวิธีก็เฮลิคอปเตอร์ แต่แบบนั้นก็มีไว้แค่สำหรับตอนส่งคนไข้ฉุกเฉินจริงๆ เคสเพื่อนพวกคุณไม่หนักมาก นอนรอที่นี่ต่อไปน่ะดีแล้ว ถือว่าเที่ยวพักผ่อนลั๊นลากันต่อไปก็แล้วกันนะ" ใครจะยังมีอารมณ์เที่ยวอีกวะ มึงคิดได้ไงเนี่ยหมอ นับวันยิ่งกวนประสาทนะ ถือว่าสนิทกันรึไง


          "ครับ เอาอย่างนั้นก็ได้" ดัมเบลรับคำอย่างจำใจ คำสั่งของแพทย์ถือเป็นสิทธิ์ขาด ถ้าเค้าไม่ให้ไป เราก็ทำอะไรไม่ได้


          "ใครมีคำถามอะไรอีกมั้ย ถ้าไม่มีผมขอตัวไปดูคนไข้คนอื่นต่อก่อนนะ หิวน้ำด้วย ขอตัว บ้ายย" มึงเล่นจังเลยหมอ อารมณ์ดีไปไหน ดูหน้าญาติคนไข้ด้วย พวกกูซีเรียสกันอยู่ รีบๆไปให้ไวเลย


          "เอาไงดีวะ ต้องโทรบอกบ้านไอ้เฟียสก่อนมั้ย เดี๋ยวกูไปถามมันก่อนนะ" พี่หมอกพูดขึ้นหลังจากหมอแยกตัวออกไป เราที่เหลือกำลังปรึกษากันอยู่ว่าควรทำยังไง แล้วพี่หมอกก็เดินเข้าห้องฉุกเฉินไปหาพี่เฟียส


          "พวกมึงไปพักกันก็ได้ เดี๋ยวกูเฝ้าพี่เฟียสเอง กูไม่มีอารมณ์เที่ยวต่อแล้วล่ะ ไม่ต้องห่วง" ดัมเบลฝืนยิ้มให้พวกเรา ทั้งๆที่ใจมันห่วงพี่เฟียสมากกว่าใครเพื่อน


          "เฮ้ย ไม่เอาดิวะ เฝ้าก็เฝ้าด้วยกัน มึงคิดว่าพวกกูยังจะมีอารมณ์เที่ยวกันอยู่อีกรึไง" เก้า


          "เออ งั้นเดี๋ยวค่อยว่ากัน กูขอไปดูพี่เฟียสก่อนนะ"


          "เดี๋ยวไอ้ดำ กูขอโทษนะ ถ้ากูไม่ใจร้อน พี่เฟียสก็คงไม่เจ็บตัว" กูโคตรรู้สึกผิดเลย เพราะกูใช่มั้ย


          "ไม่หรอก ตอนนั้นกูก็โกรธเหมือนกัน มึงไม่ได้ผิดคนเดียวหรอก พวกกูก็ผิดที่ไม่ได้ห้ามมึง แถมมีเรื่องตามมึงอีกต่างหาก พี่เฟียสมันไม่ได้เป็นอะไรมากหรอก เมื่อกี้มันยังเย็บแผลไปเต๊าะกูไปอยู่เลย มึงไม่ต้องห่วงมากหรอกไอ้คริส กูเข้าไปนะ ว่าจะไปขอให้พยาบาลเย็บปากมันซะหน่อย ฮ่าๆ" มึงก็ยังจะเล่นนะไอ้ดำ เมื่อกี้ยังทำหน้าเครียด ร้องไห้เป็นห่วงมันแทบตายอยู่เลย


          "กูไปด้วยดิ" พี่สิงโตเดินตามดัมเบลเข้าไป ผมกับเก้าก็เลยเข้าไปด้วย แล้วสรุปพวกเรามาคุยกันที่หน้าห้องทำไม เข้าไปคุยกันข้างในแต่แรกก็จบ


          "เป็นไงมั่งพี่ อึดดีนี่หว่า" ไอ้เก้ามองพี่เฟียสที่นอนนิ่งอยู่บนเตียงคนไข้ ยกคิ้วกวนตีนส่งไป


          "สบายเว้ย แค่นี้จิ๊บๆไกลหัวใจ กูยังไม่ตายง่ายๆหรอกพวกมึง" พี่เฟียสนอนนิ่งแต่ปากดีเหมือนที่ดำเบลมันบอกจริงๆ มีทำท่าชูสองนิ้ว อย่างอวดดี แถมยกคิ้วกลับอีกด้วย


          "ปากดีนะ อย่าขยับมากสิ เดี๋ยวแผลก็เปิดหรอก" ดัมเบลกดมือพี่เฟียสลง บังคับให้มันนอนนิ่งๆ เป็นปลาตายอย่างเดียว ไหนมึงบอกไม่ห่วงมันแล้วไง ไอ้ปากแข็ง


          "ห่วงพี่เหรอครับ พี่เจ็บจังเลยอ่ะดัมเบล จุ๊บๆตรงแผลให้หน่อยน้า" ไอ้พี่เฟียสอ้อน


          "บ้าเหรอวะ เดี๋ยวแผลก็ติดเชื้อจากน้ำลาย เข้าสู่กระแสเลือดกันพอดี" ดัมเบลมองหน้าด้วยสายตาเหมือนจะด่าว่าปัญญาอ่อน


          "น้ำลายเข้าสู่กระแสเลือด แต่ดัมเบลเข้าสู่หัวใจพี่น้า อิอิ" เออ ปัญญาอ่อนจริงๆนั่นแหละ มึงอิอิทำไมไอ้พี่เฟียส มึงเจ็บจริงรึเปล่า กูขอจิ้มแผลพิสูจน์ดูหน่อยได้มั้ย


          "โอ้ยย มึงทำอะไรไอ้คริส กูเจ็บนะ" ก็เจ็บจริงนี่หว่า ไม่ได้แกล้งอ้อนไอ้ดำ


          "เปล่า โทษทีอยากเห็นว่าแผลมันใหญ่รึเปล่า ขอโทษนะพี่ที่ทำให้เจ็บตัว" ผมไม่ได้หมายถึงที่กดแผลมันเบาๆเมื่อกี้หรอกนะ ผมหมายถึงที่ผมใจร้อนไปมีเรื่องต่างหาก


          "มึงไม่ต้องมาดราม่าใส่กู มึงไม่เกี่ยว กูเต็มใจปกป้องดัมเบลของกูเอง เนาะๆๆ ตัวเอง มาป้อนข้าวป้อนน้ำพี่หน่อยนะ พี่ต้องการพยาบาลส่วนตัว งือๆ" เออ มึงจับกันไปเหอะ กูไม่ยุ่งแล้ว อัลไลของมันวะ ติงต๊องจริงๆ หมอเค้าเอาเลือดอะไรมาใส่เพิ่มให้มึงกันแน่ไอ้พี่เฟียส ถึงได้ต๊องขนาดนี้ เลือดกูใช่มั้ย


          "งั้นกูกลับไปดูที่ทางรีสอร์ทหน่อยนะ มึงเฝ้ามันไปก่อนละกันไอ้ดำ เดี๋ยวกูกลับมาซื้อข้าวซื้อน้ำมาให้ด้วย ถ้าได้ห้องพิเศษแล้วก็โทรบอกกูละกัน" พี่สิงโตผู้ซึ่งเป็นการเป็นงาน เป็นเรื่องเป็นราวที่สุดในกลุ่ม รองจากพี่รหัสของมัน สั่งๆๆๆเสร็จก็ลากแขนผมออกไป ตามด้วยพี่หมอกแล้วก็ไอ้เก้า




#ขอโทษทีพอดีผมน่ะร้าย

ทอล์คค่ะ: 555 ฉากแอคชั่นนน พวกแกนี่ไปที่ไหนก็มีแต่เรื่องเนาะ แต่คราวนี้สมคิดไม่ผิด(มั้ง) พวกนี้ปากหมาเกินไปโดนซะบ้างน่ะดีแล้ว แต่สมคิดของเรานี่สิจะเป็นยังไง จะโดนพี่นักรบด่ามั้ย แล้วต้องอยู่บนเกาะนี้กันไปอีกนานเท่าไหร่ //แล้วหมอคนดีคนเดิมจะตามพวกนี้ไปทุกที่เลยรึไง อะไรก็เกิดขึ้นได้ในฟิคเค้าสินะ เหอๆ// เซอร์ไพรส์มะ คู่เฟียสดัมเบล โผล่มาทีก็ได้แผลเบยย ตอนหน้าเป็น ดัมเบลสเปนะคะ // บอกแล้วไง ฟิครอบนี้ไม่มีความหวาน หึหึ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 118 ครั้ง

3,826 ความคิดเห็น

  1. #3551 creamsarang (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2560 / 09:57
    มันจะสะใจกว่านี้ถ้าพี่เฟียสไม่โดนมีด

    พวกนั้นโดนแน่ พี่ยามจับมันโลยย
    #3551
    0
  2. #2621 JongjitSriyan (@JongjitSriyan) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 3 มกราคม 2560 / 06:37
    ถ้าเป็นเรา ก็คงอยู่เฉยไม่ได้อ่ะนะ
    #2621
    0
  3. #1836 Nu Pae (@pupay468) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2559 / 06:37
    อ่านตอนพวกนั้นว่าผู้หญิงแล้ว อยากเข้าไปในนิยายเพื่อกระทืบพวกมันจริงๆ
    #1836
    0
  4. #846 คนอ่าน (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2559 / 15:03
    ใช่คริสไม่ผิดดิ อย่าว่าคริส เป็นเราก็คงต่อยมันเหมือนกัน จริงดูถูกผู้หญิงด้วยกันงี้มันขึ้นนนน-*-!!!
    #846
    0
  5. #611 MimiPornsinee (@MimiPornsinee) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2559 / 00:26
    ชอบหมออ่ะตลกกกกก ถ้ามีจริงคนไข้คงตบปากเเหก
    #611
    0
  6. #609 s.lattecoffee (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2559 / 22:59
    จะเป็นอะไรไหมถ้าจะบอกว่าโคตรชอบหมอเลย 5555 ฮ่าดีอ่ะ
    #609
    0
  7. #605 a_liew (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2559 / 22:39
    มีความเละกันทั่วหน้า แต่ก็แอบสะใจ ปากดีก็ต้องเจอแบบนี้ -*-

    ยุ่งกับใครไม่ยุ่ง ดันหาเรื่องกับสายโหด

    ดูแต่ละคนใจเย็นนนนนนนเป็นน้ำร้อนเดือดเลยยยยยยย!!!!

    ชอบพี่เฟียสหยอดน้องงงง ขนาดว่าเดี้ยงแบบนี้ก็ยังนะ ...
    #605
    0
  8. #595 neung_no (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2559 / 19:37
    รีบจุงแขนตัวแสบไปจัดการเลยพี่สิง..ลงโทษด้วยวิธีไหน

    ดีนะ..เลือดร้อนไม่เท่าไหร่แต่ทำให้พี่สิงห่วงนี้ดิโดนแน่สมคิด
    #595
    0
  9. #594 season1317 (@season1317) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2559 / 18:49
    ตอนฉากแอคชั่นมีความรู้สึกอยากจะร่วมวงกระทืบมากเลยอะ555555// อิน
    #594
    0
  10. #593 Oct.me (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2559 / 18:37
    ถุยไม่ผิด ถุยรักเพื่อน ถุยพุ่งคนแรกตลอดๆๆ

    ขอให้ถุยรอดปลอดภัยจากพี่นักรบ หุหุ
    #593
    0
  11. #592 apiinify (@apiinify) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2559 / 18:34
    คริสเอ้ยยยยย
    #592
    0
  12. #591 nala (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2559 / 18:18
    อยากอ่านสเปดัมเฟียสสส อีพี่เฟียสนี่เต๊าะได้ตลอดๆ 5555

    สมคิดคงไม่โดนด่าโน้ะ
    #591
    0
  13. #590 Chompoo Za (@0913851443) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2559 / 18:12
    สมคิดใจร้อนทุกเรื่องเลยอ่ะ55 แต่ชอบมว๊ากกกกกกกก >0<* หวานไม่มากไม่เป็นไร ขอแค่เค้าคู่กันเป็นพอ ^^
    #590
    0
  14. #588 Evil Master (@joonkiller) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2559 / 18:06
    หึ่ยยยย ชอบเวลาบู๊กันแล้วมีคนเจ็บตัว555 แต่เอาจริง-พวกนั้นมันก็สมควรลงไปกองกับพื้นละแหละ นี่อ่านเเล้วยังขึ้นแทนสไปรท์เลย ปล. เรารอฉากหวานของสิงคริสอยู่นะ แต่ดูท่าสมคิดคงโดนด่าก่อนหวาน555
    #588
    0
  15. #586 Guggai Exo-l (@supananguggai) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2559 / 17:40
    ฮืออออ อยากเห็นสมคิดหวานๆนิดนึงก็ยังดี TT 5555
    #586
    0