Super rookie ขอโทษที..พอดีผมน่ะร้าย [SingtoKrist]

ตอนที่ 19 : ไอ้เด็กดื้อป่วย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 11072
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 179 ครั้ง
    29 พ.ย. 59

สิงโตพาร์ท


          "เท่านี้แหละ เจอกันอาทิตย์หน้านะ" พอเสียงอาจารย์ปล่อยปุ๊บ ทุกคนในคลาสก็แตกฮือ รีบพุ่งตัวออกนอกห้องทันที แน่สิวะ วันเสาร์แบบนี้ใครจะอยากมาเรียนแลปกัน แถมเมื่อวานยังเมากันแทบลุกไม่ไหว ไอ้ยักษ์นี่แทบคลานเป็นซอมบี้บวกผีจูออนเข้าแลปอ่ะคิดดู ดีนะผมรู้ว่าวันนี้มีแลปชดเชย เลยไม่ดื่มเยอะ


          "พวกมึงทำไรต่อวะ ไปกินข้าวกันป่ะ" หมอกเดินมาตรงกลางระหว่างผมกับเฟียสที่เดินคู่กัน กอดคอเราคนละข้าง


          "เออ กูว่างแล้วไม่ได้ทำอะไร" หิวแล้วเหมือนกันว่ะ นี่ก็เที่ยงกว่าแล้ว อาจารย์สอนเลยเวลาเหรอวะเนี่ย มิน่าล่ะแต่ละคนพุ่งตัวออกนอกห้องกันโคตรไว


          "กูจะแวะไปหาดัมเบลหน่อย พวกมันนั่งทำรายงานกลุ่มกันอยู่ที่โต๊ะประจำน่ะ" เหอะ รู้ทุกความเคลื่อนไหวของน้องมันดีเหลือเกินนะไอ้เฟียส น้องรหัสมึงอยู่ไหนมึงรู้ดีอย่างนี้รึเปล่า จะว่าไปวันนี้ก็ยังไม่เห็นไอ้น้องรหัสผมส่งไลน์มาป่วนเลย สงสัยนั่งทำรายงานอยู่ด้วยกันแหละมั้ง ไอ้ถังมันคุมเข้มจะตายเวลาเป็นเรื่องติว เรื่องรายงาน ไอ้คริสนี่ไลน์มานินทาโอดครวญตลอด


          "เออ งั้นไปแวะหาพวกมันก่อนก็ได้ เผื่อจะไปกินข้าวด้วยกัน" ผม


          "หึหึ มึงจะไปหาไอ้คริสล่ะสิ ทำเป็นเนียนไปกับกูนะ ไอ้เสือ" เฟียส


          "กูชื่อสิงโต"


          "แต่มึงมันร้ายเหมือนเสือ ปากบอกไม่มีอะไร แต่เจอกันเมื่อไหร่มึงนัวเนียกันตลอดเวลา" เฟียส


          "เออ ช่างมันเหอะน่า รีบๆไปเหอะ กูหิวแล้ว" หมอกตัดบทแล้วลากพวกเราไปที่โรงอาหารคณะ


          ไม่ได้จะไปกินข้าวกันหรอกนะ แต่โต๊ะประจำของไอ้แก็งค์หมูกะทะมันนั่งกันตรงนั้นตลอด พวกมึงแดกกันเก่งสินะ ถึงได้มีโต๊ะประจำอยู่ที่โรงอาหาร เสียงหัวเราะเฮฮาดังลั่นโรงอาหาร ก่อนที่พวกเราจะก้าวไปถึงอีก ดีนะพวกมึงที่วันนี้เป็นวันหยุดน่ะ ถ้ามึงดังขนาดนี้วันธรรมดา ป้าร้านก๋วยเตี๋ยวได้เขวี้ยงตะหลิวมาที่พวกมึงไปแล้ว แกยิ่งโมโหง่ายอยู่


          "ไปกินข้าวด้วยกันมั้ยครับน้อง" ไอ้เฟียสเห็นดัมเบลก็วิ่งถลาเข้าไปโอบไหล่ ทำท่าแซวเหมือนพวกวินปากซอยตามสามแยกปากหมา แต่ดัมเบลกลับไม่วี๊ดว้ายหวาดกลัวเหมือนพวกที่ถูกแซวทั่วไป แค่หยุดหัวเราะกับเพื่อนๆ แล้วหันกลับมามองเพื่อนผมนิ่งๆเท่านั้นเอง


          "นั่งกันอยู่ตั้งสี่คน ทำไมพี่เค้าชวนมึงคนเดียววะไอ้ดำ ชะนีอย่างกูจะไปอยู่ที่ไหน พวกมึงมันไร้น้ำใจ ไม่แบ่งชายไทยให้กูซักคน" สไปรส์หรี่ตาแซวเป็นคำที่เหมือนจะเป็นกลอน แต่ผมว่ามันแปลก


          "ไอ้ถังไง เอาไปสิ กูยกคู่จิ้นให้" ดัมเบล


          "ไอ้เชี่ย แวะมาที่กูทำไม จะไปก็รีบไปกันเร็ว เดี๋ยวจะได้กลับมาติวกันต่อ แวะเอาข้าวไปให้ไอ้คริสด้วยนะ ป่านนี้ตายไปแล้วมั้ง" ถังด่าเสร็จก็ลุกขึ้นยืน


          "ไอ้คริสเป็นอะไร?" ผมได้ยินชื่อน้องรหัส ที่สังเกตุเห็นแต่แรกแล้วว่าไม่ได้นั่งอยู่ในกลุ่ม คิดว่ามันวิ่งไปแร่ดที่อื่นเดี๋วกลับมาอะไรแบบนี้ซะอีก


          "น้องรหัสพี่มันซ่าไง เมื่อวานปวดแผลก็ไม่ยอมบอก เสือกนั่งแดกเบียร์ต่ออีก ไข้ขึ้นจะตายคาหอแล้ว" เก้า


          "พวกมึงไปกินข้าวกันเลยนะ เดี๋ยวกูไปดูมันเอง หอมันอยู่ที่ไหนล่ะ" ไอ้เด็กเวรเอ๊ย ป่วยทำไมไม่ส่งข้อความมาบอกบ้างวะ ชอบทำให้ห่วงอยู่เรื่อย


          "เดี๋ยวส่งแผนที่ไปให้ พี่เอากุญแจห้องมันไปสิ ไม่รู้ไข้มันสูงรึเปล่า อาจจะลุกมาเปิดไม่ไหวก็ได้นะ" เก้าส่งกุญแจมาให้หนึ่งดอก


          "พวกมึงก็เหมือนกันเพื่อนป่วยขนาดนี้ ยังมานั่งหัวเราะทำรายงานสบายใจอีกเหรอวะ จริงๆเลย" มึงมันพวกไม่รู้จักห่วงเพื่อนฝูง กูไปเองน่ะดีแล้ว


          "เห้ย แค่พูดเปรียบเทียบเองนะพี่ มันไม่ได้เป็นหนักขนาดนั้น เป็นห่วงมันมากแล้วมาพาลพวกผมทำไมวะ" ผมไม่ได้สนใจเสียงตะโกนตามหลังของใครสักคนนึงในกลุ่มพวกมัน เพราะตอนนี้ขาผมพาตัวเองวิ่งออกมาจากโรงอาหารแล้ว

 

 


          ก๊อกๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ


          ไอ้เด็กเวรเปิดสิวะ ช้าขนาดนี้ตายในห้องไปรึยังเนี่ย หรือไขเข้าไปเลยดี มีกุญแจอยู่แล้วนี่หว่า แต่ถ้ามันไม่เป็นหนักมากแบบที่เพื่อนบอก ไขเข้าไปจะเสียมารยาทเกินไปรึเปล่าวะ แต่เวลามันไปค้างห้องผมก็ไม่เห็นเคยเกรงใจนี่นา ขนาดเสื้อผ้ามันยังไม่เคยเอาไป ยึดของผมไปใส่ แล้วก็ไม่เคยคืนตลอด ลองเคาะอีกรอบละกันวะ ไม่เปิดค่อยไข


          ก๊อกๆๆๆๆๆๆ


          เงียบกริบ เอาวะ ไขแม่ง


          น้องรหัสปีหนึ่งที่เคยเป็นตัวแสบประจำคณะ หัวเราะร่างเริงอยู่ตลอดเวลา ตอนนี้สภาพมันนอนหน้าแดงอยู่บนเตียงเพราะพิษไข้ มันไม่ได้หลับสนิท ตากึ่งตื่นกึ่งหลับ ปรือขึ้นมามอง พอเห็นว่าเป็นผม ก็ปิดหนังตากลับลงไป ไม่ได้พูดอะไร


          "เป็นไงมั่ง เพื่อนบอกไม่สบาย" ผมเดินเข้าไปใกล้ นั่งลงข้างเตียง ยกมือขึ้นแตะหน้าผาก ตัวมันอุ่นจนเกือบร้อน


          ".........."


          "มึงกินข้าวกินยารึยัง"


          "อื้อออ" คนป่วยขยับตัวเข้ามากอดเอว เอาหัวหนุนตัก แล้วซุกหน้าลงมาที่ท้องผมทันที อ้อนเหรอวะ?


          "คริส พี่ถามว่ากินข้าวรึยัง"


          "งืออ ยัง" อย่ามาทำซ่อนหน้าหนีนะเว้ย ตั้งแต่เช้ามันได้กินข้าวรึเปล่าวะเนี่ย


          "ข้าวเช้าล่ะ"


          "........" เงียบนี่คือยังไม่ได้กินใช่มั้ยวะ ไอ้แสบเอ๊ย กูจะทำยังไงกับมึงดีเนี่ย


          "กินแต่ยา" สุดท้ายมันก็ยอมตอบกลับมาจนได้


          "ไอ้เวรเอ๊ย มึงกินแต่ยา มันก็กัดกระเพาะกันพอดี หมอเค้าก็บอกอยู่ว่าให้กินข้าวก่อนแล้วค่อยกินยาน่ะ อย่างนี้สมควรแล้วล่ะที่มึงจะ.."


          "พี่สิง อย่าด่า" แรงกอดที่เอวที่เพิ่มขึ้น กับหน้าที่เงยขึ้นมามอง หน้าแดงปากแดงเพราะไข้ สายตาที่อ้อนเหมือนเด็กที่กำลังทำความผิดแล้วกลัวจะถูกพ่อแม่ดุ ทำให้ผมเงียบไปเลย


          "ไม่ด่าจะให้กูทำยังไงกับมึงดีห๊ะ" ผมก้มหน้าลงไปเกือบชิดคนที่นอนหนุนตักอยู่ใกล้ๆ จ้องตาแล้วถามเหมือนตอนที่แม่เคยทำกับผมตอนเด็กๆ แต่ตอนนั้นแม่พูดเพราะกว่านี้นะ


          "นอน"


          "เออ ง่วงก็นอนสิวะ แต่กินข้าวก่อน เดี๋ยวจะได้กินยาอีกรอบ" กูใจดีแค่ไหน แวะซื้อข้าวซื้อน้ำขึ้นมาให้มึงเต็มไปหมด ทั้งๆที่ใจอยากจะตรงดิ่งมาด่ามึงถึงห้องเป็นอย่างแรกด้วยซ้ำ


          "อื้อออ ไม่ใช่ ไม่นอน" คริสซุกหน้าแดงๆของมันกลับไปที่ท้อง หน้าท้องผมอุ่นขึ้นมาเพราะหัวร้อนๆของมัน


          "อยากนอนกับพี่เหรอ" ผมยิ้มร้าย เมื่อคืนมึงแกล้งให้คนมองกูทั้งสแตนนี่หว่า เวลาปกติผมร้ายสู้มันไม่ได้ แต่ถ้ามันป่วยแบบนี้ หึหึ


          "........"


          "นอนแบบไหนดีล่ะ" ผมดึงหน้ามันกลับขึ้นมา ดันตัวให้กลับไปนอนหงายที่เตียง เอาตัวเองตามลงไป กดไหล่เอาไว้ แกล้งมัน เชื่อสิเดี๋ยวมึงต้องโวยวาย


          "งืออ ไม่แกล้งสิ"


          ตึกตัก


          "............." ทำไมมึงต้องหน้าแดงแล้วหันหนีด้วยวะ


          "อื้ออออ อย่า"


          "..............." อย่าอะไรวะ กูยังไม่ได้ทำอะไรเลย นอกจากกดไหล่มึงเอาไว้ แล้วก็เอาหน้าเข้าไปใกล้จนจมูกเกือบชนกันแค่นั้นเอง


          แก้มมึงน่ากัดว่ะ เหมือนซาลาเปาเลย ผมย้ายเป้าหมายไปที่แก้มขาวๆที่ตอนนี้เปลี่ยนเป็นสีแดงเพราะไข้ กัดลงไปแรงๆอย่างหมั่นเขี้ยว


          "อื้อออ"


          หึหึ ไอ้เด็กนี่เวลามันป่วยแล้วความแสบมันหายไปหมดเลยว่ะ ตอนที่มันรู้ว่าต้องเย็บแผลที่มือเมื่อวานก็เหมือนกัน ร้องให้งอแงเป็นเด็กๆ แล้วก็ขี้อ้อนมากด้วย จะว่าไปผมยังไม่ได้เลี้ยงเหล้ามันตามสัญญาเลยสินะ แต่ไม่กินก็ดีแล้วล่ะ คออ่อนแต่แม่งชอบแดกเหล้าชิบหาย แล้วก็ต้องให้เพื่อนลากกลับบ้านไป แล้วดันเป็นพวกเมาแล้วชอบเลื้อยคนอื่นไปทั่วอีก ถ้าไม่ใช่คนในกลุ่มเพื่อนมัน ไม่ใช่ผมที่เป็นพี่รหัสมัน แต่เป็นคนอื่นที่เค้าคิดอะไรกับมันลากตัวมันไป จะเกิดอะไรขึ้นวะ เวลาแม่งอ่อยแล้วตาโคตรฉ่ำเลย


          "พี่... ทำอะไรน่ะ" เสียงเรียกเบาๆของน้องรหัสทำให้ผมที่กำลังคิดอะไรเพลินๆอยู่ เรียกสติตัวเองกลับมาอีกครั้ง


          เชี่ย ปากกูไปซุกอยู่ตรงคอมันตั้งแต่เมื่อไหร่วะ เมื่อกี้กัดแก้มมันเล่นเฉยๆไม่ได้ใช่รึไง ไอ้สิงโต มึงทำบ้าอะไรของมึงวะ


          "เปล่า กินข้าวได้แล้ว เดี๋ยวมึงจะได้กินยานอน"


          "ไม่กินได้มั้ย พาไปอาบน้ำก่อน ร้อน" คริสมองตามผมที่ลุกออกมายืนข้างเตียงตาปริบๆ


          "อาบพ่อง เดี๋ยวได้ไข้แดกมึงตายห่า เดี๋ยวกินข้าวกินยาเสร็จ กูเช็ดตัวให้" สภาพอย่างมึงยังคิดจะอาบน้ำอีกเหรอวะ ไม่เจียมกะลาหัวจริงๆเล้ย


          ผมเดินไปแกะข้าวใส่จาน เดินกลับมาวางไว้ที่โต๊ะหนังสือข้างเตียง หันไปมองคริสที่ยังตาปรืออยู่เหมือนเดิม ง่วงขนาดนี้ยังคิดจะอาบน้ำ กูเชื่อมึงจริงๆเลย


          "ลุกขึ้นมากินไหวมั้ยวะ หรือจะให้กูถือเอาไว้ ให้มึงกิน เหมือนตอนกูป่วยดี" ตอนนั้นผมโคตรตลกมันเลย โต๊ะญี่ปุ่นก็มี แต่มันโง่ไง มันถือชามข้าวต้มเอาไว้ในมือ ให้อยู่ในระดับที่ผมตักกินได้ถนัด ทั้งๆที่ถ้วยร้อนจะตายแต่มันไม่บ่นเลยซักคำ


          คริสพยักหน้า แล้วดันตัวขึ้นมา ผมเลยต้องไปช่วยประคองไอ้ตัวแสบ มาวางไว้ที่เก้าอี้


          "หืม? เวลาพี่ป่วย คนที่บ้านเค้าซื้อข้าวมันไก่ให้กินเหรอ?" มึงกวนตีนกูใช่มั้ย มองจานแล้วหันมาแกล้งถามหน้าตายแบบนี้ มึงจะด่าก็ด่ามาตรงๆเลยสิวะ ไอ้เด็กเวร


          "กูรีบ จอดร้านไหนได้ก็ซื้อร้านนั้นแหละ ทำไมวะ คนป่วยเค้าต้องกินแต่โจ๊ก กับ ข้าวต้มรึไง ข้าวมันไก่นี่แหละ อิ่มดี"


          "พี่รีบเหรอ งั้นไปทำธุระเหอะ ผมกินข้าวแล้วจะนอนแล้วล่ะ ผมอยู่ได้"


          "กูไม่ได้มีธุระที่ไหน ที่กูรีบก็เพราะ..." เออ นั่นสิ กูรีบทำไมวะ เพื่อนรักมันยังไม่เห็นเดือดร้อนขนาดนั้นเลย        "เพราะกูร้อน อากาศข้างนอกแม่งโคตรร้อน โดดแดดนานๆแสบตัวว่ะ"


          "ถ้าพี่กลัวแดด พี่เรียนโยธาทำเชี่ยอะไรวะ เหอะๆๆ"


          "ปากดีนักนะมึง หายไข้แล้วใช่มั้ย กูจะได้ถีบตกตึกต่อไปเลย"


          "โหยยย พี่สิงโตค้าบบบ นี่น้องคริสไง น้องรหัสสุดที่รักของพี่น่ะ" มึงไม่ต้องประจบกู ไม่ทันแล้วโว้ย เดี๋ยวพ่อถีบยอดหน้าเลย


          "มึงเลิกกอดกูแล้วรีบกินข้าวได้แล้ว เดี๋ยวจะได้กินยา อาทิตย์หน้ามีสอบนะเว้ย ถ้ามึงไม่หาย แดกเอฟแน่ๆ"


          "พูดเรื่องเรียนทำมัย ชิ" มึงนี่มันขี้เกียจจริงๆ พอพูดเรื่องเรียนก็หันหน้าหนีไปกินข้าว เลิกกวนประสาททันที ตกลงมึงหายแล้วใช่มั้ย ไอ้เด็กขี้อ้อนที่อยู่บนเตียงเมื่อกี้วิ่งหนีหายไปไหนแล้ววะ

 



          "ถนัดมั้ย กูช่วยจับให้เอาเปล่า"


          "ไม่เป็นไรพี่ ของผม ผมจับเองก็ได้"


          "ให้กูจับให้เถอะ มา"


          "โอ๊ยย ซี้ดด เบาๆดิวะ พี่แม่ง ไม่ระวังเลย ถนอมมันหน่อยสิวะ"


          "โทษที เจ็บรึเปล่า ดูหน่อย"


          "ไม่เป็นไร ช่างมันเหอะ งั้นต่อเลยนะ"


          "อือ อ้าปากดิ" ผมจับช้อนขึ้นมาอีกรอบ หลังจากที่คว้าผิดไปโดนมือที่เป็นแผลของคริสเข้า ตักไก่กับข้าว แล้วยัดเข้าปากมันไป เจ็บมือไหนไม่เจ็บนะมึง ดันมาเจ็บมือขวาอีก อาทิตย์หน้าจะทำข้อสอบยังไงวะเนี่ย ขนาดข้าวยังกินไม่ถนัดเลย


          "อาบน้ำได้มั้ย? มันร้อน" พอกินข้าวกินยาเสร็จ ก็ต่อด้วยอาบน้ำเหรอวะ


          "เช็ดตัวเอาได้ป่ะวะ เดี๋ยวไข้มึงขึ้นอีกหรอก"


          "ไม่เอา อาบน้ำดีกว่า เช็ดตัวก็ไม่หายเหนียวหรอก นะนะ" ดูมันอ้อนเป็นเด็กสามขวบ ทำไมมันชอบกอดเอวแล้วเอาหน้ามาถูกตรงท้องจังวะ


          "เพิ่งกินข้าวอิ่มจะอาบน้ำได้ยังไงล่ะคริส เอาไว้พรุ่งนี้เช้าค่อยอาบนะ เดี๋ยวแผลเผลอไปโดนน้ำแล้วจะอักเสบ เออมาให้กูดูแผลหน่อย"


          "ไม่หรอก ยังเหลือมือซ้ายอยู่นะ อาบได้" เออ แผลไม่บวมช้ำน่ากลัวอะไร แต่แดงนิดหน่อย ก็ยังวางใจไม่ได้


          "เมื่อกี้มึงยังกินข้าวเองไม่ได้เลยนะ อวดดีจะอาบน้ำ นอนอีกซักงีบละกัน เดี๋ยวเย็นๆค่ำๆค่อยอาบเอ้า นี่กูยอมมึงที่สุดแล้วนะ"


          "อาบตอนนี้แหละ จะได้นอนยาวเลยนะ เนี่ยปวดหัวแล้วด้วย"


          "มึงเป็นคนป่วยที่โคตรจะเรื่องมากเลยไอ้คริส!! เดี๋ยวนั่นเดี๋ยวนี่อยู่ได้! กูบอกว่าอาบไม่ได้ไง!!! นอนๆไปได้แล้ว!!โว๊ะ" กูเบื่อจะพูดปากเปียกแล้ว


          "อ้อ ครับ" มันกัดปากนิดหน่อย แล้วเดินกลับไปล้มตัวลงนอน หันหลัง ห่มผ้า เงียบสนิท


          ถ้าไอ้เด็กนี่มันพูดครับ คือ 

     

          หนึ่ง มันกำลังซีเรียส 

          สอง มันกำลังอ้อน 

          สาม มันกำลังงอน 


          แล้วสถานการณ์ที่ผมเพิ่งตวาดมันออกไปอย่างหมดความอดทนเมื่อกี้ คุณคิดว่ามันกำลังเป็นอะไรอยู่ล่ะ?



ทอล์คค่ะ: ตอบคำถามพี่สิงข้อไหนดี อิอิ / อะไรคือการเอาข้าวมันไก่มาให้คนป่วยกินอ่ะพี่สิง แล้วมีแถว่าคนป่วยทำไมต้องโจ้กกับข้าวต้มด้วย รีบก็บอก ห่วงน้องก็บอก ทำเป็นอ้างแดดร้อน เค้ารู้กันทั้งประเทศแล้วมั้ย โกหกไม่เนียนเลย // ได้ยินมั้ย หัวใจฉันนน มันกำลังบอกรัก รักเธออยู่ แต่ฉันไม่อาจจะเปิดเผยใจบอกไปให้ใครได้รู้ หุหุ ร้องเพลงอ่าา ไม่มีอัลไล แต่งเรื่องนี้เมื่อไหร่ คิดถึงเรื่องที่มาริโอ้เคยเป็นพระเอกทันที จำชื่อเรื่องไม่ได้เพราะนานแล้ว แต่ชอบมากกกก คือเนื้อเรื่องไม่มีความเกี่ยว แต่ทำไมรู้สึกถึงเรื่องนั้นก็ไม่รู้ //ตอนหน้ายังอยู่ที่การพยาบาลคนป่วย พี่สิงจะเลือกโจทย์ข้อไหน แล้วจะทำยังไง รอตอนบ่ายๆนะจ๊ะ ฝาก #ขอโทษทีพอดีผมน่ะร้าย ด้วยน้าาา ไปเล่นกันได้ **ไปล่ะ ทอล์คยาวประจำ**

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 179 ครั้ง

3,826 ความคิดเห็น

  1. #3776 BlackDragon_MN (@blackdragon-mn) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 14 เมษายน 2562 / 22:47
    กดสามค่ะพ่อ ง้อด่วนเลย แล้วก็นะ ลูกเค้ามีพ่อมีแม่ไปกัดแก้มแล้วต่อด้วยซุกคอคืออะร๊ายยยยย
    #3776
    0
  2. #3715 Chowa (@Chowa) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 13 เมษายน 2561 / 20:32
    ปากแข็งทั้งคู่เลยนะ ดุน้องทำไมพี่สิง น้องแค่อยากอาบน้ำ
    #3715
    0
  3. #3532 creamsarang (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2560 / 11:30
    ข้อสามเลยค่ะพี่สิง ง้อเดี๋ยวนี้เลยยยยยยย55555555555
    #3532
    0
  4. #3106 Intelligence- (@capacite) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 9 มกราคม 2560 / 17:30
    รู้เลยย ข้อสามมาแต่ไกลอ่ะ 555 แล้วอะไร ไรท์ชอบทำให้คิด แค่จับถ้วยนี่ต้องร้องครางขนาดนั้นมั้ย? 55555
    #3106
    0
  5. #2693 namhom-3449 (@namhom-3449) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 3 มกราคม 2560 / 22:12
    โดนงอนตามระเบียบค่ะเพ่อาการเเบบเน้ไม่ต้องคิดให้เจ็บกะลาหัว5555
    #2693
    0
  6. #2568 JongjitSriyan (@JongjitSriyan) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 2 มกราคม 2560 / 14:05
    โดนงอนสมบูรณ์แบบ 5555
    #2568
    0
  7. #1845 Tansaranporn (@Tansaranporn) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2559 / 08:18
    สิ่งเล็กๆที่เรียกว่ารัก ค้ะไรท์
    #1845
    0
  8. #1587 tbuykeid37 (@tbuykeid37) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2559 / 16:24
    งอนนนน
    #1587
    0
  9. #356 MimiPornsinee (@MimiPornsinee) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2559 / 23:07
    อ้อยหนักมากกกกก
    #356
    0
  10. #317 TmPreaw (@TmPreaw) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2559 / 16:39
    น้องคริสโคตรอ้อยเลยค่ะ
    #317
    0
  11. #308 แมวป่า (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2559 / 13:14
    คริสน่ารักเกินไป เริ่มจะรักแล้ว

    อิจสิงวะ แอบอยากกินซาลาเปา
    #308
    0
  12. #306 season1317 (@season1317) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2559 / 11:36
    น้องงอนรึป่าวพี่สิงเอ้ย
    #306
    0
  13. #303 a_liew (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2559 / 10:28
    -*- อิพี่สิง อย่าดุน้องงงง มันป่วยอยู่นะ เดี๊ยะดีดตกตึกกกก

    เด็กก้อนตอนป่วยอ้อนได้น่ารักมุ๊งมิ๊งมากกกก

    อิพี่ใจอ่อนแล้วดิ่ เดี๋ยวกอด เดี๋ยวซุกกกกกก

    พบคนคิดไม่ดี 1 อัตรา =.,=!!!!
    #303
    0
  14. #299 s.lattecoffee (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2559 / 09:36
    สิงอาการนายออกเยอะมากเลยอ่ะ น้องกำลังป่วยต้องใจเย็น ๆ
    #299
    0
  15. #292 apiinify (@apiinify) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2559 / 08:04
    พี่สิง อย่าดุน้องสิ
    #292
    0
  16. #282 Guggai Exo-l (@supananguggai) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2559 / 02:59
    ตบ ตะคอกคนไม่สบายได้ไง -3-
    #282
    0
  17. #276 ทีมพีรญา (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2559 / 01:24
    เรื่องสิ่งเล็กๆที่เรียกว่ารักคร้าาาาาาา ตอนนั้นเราก็ชอบมากกกกก พี่โชน(มาริโอ)หล๊อหล่อ ตึกตัก ในตอนนี้คือของพี่สิงใช่ม๊ายยยยยย กรี๊ดดดดดด สิ่งที่กำลังจะได้กันกำลังจะมาาาาา เรื่องนี้จะจบที่กี่ตอนอ่าาาา คือเราชอบเรื่องนี่อ่ะ ไม่อยากให้จบเร็ว แต่ก็เป็นกำลังใจให้ไรท์น๊าาาา รอรอ รอมาต่อน๊าาา
    #276
    0
  18. #274 Evil Master (@joonkiller) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2559 / 01:15
    ห่วงก็บอกว่าห่วงเส้ จะปากแข็งให้ได้อะไรรรร เอาจริงความรู้สึกมันเตลิดไปไกลละแต่ดันยังไม่รู้ใจตัวเองทั้งคู่งี้ปะ
    คริสนี่เราว่าไม่อ้อน ก็งอนแต่งอนไม่จริงปะ ยิ่งแผนสูงอยู่ งอนให้เขามาง้อให้เขามาตามใจไรงี้ เหมือนตอนติวห้องสิง 555
    #274
    0
  19. #273 Killer (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2559 / 01:14
    ไรท์ ทุกเรื่องมาริโอ้ก็เป็นพระเอกนะ 55555



    น้องอยากอ้อนอะ คนป่วยต้องการคนดูแล

    พี่สิงก็ใจเย็นๆหน่อยดิ

    การดูแลคนป่วยเรื่องนี้กับเรื่อง Boarding ต่างกันลิบลับเลย 55555
    #273
    0
  20. #270 ืneung_no (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2559 / 00:48
    อารมณ์แบบ 2+3 อ่ะทั้งอยากอ้อนพี่และก็งอนด้วยที่โดนดุ..

    น้องป่วยอยู่ก็เห็นใจน้องบ้างเถอะพี่สิง ที่ทำนี้ไม่ห่วงเลยเนาะ.แถร่รรไปเรื่อยเลย
    #270
    0
  21. #268 Pimmeii (@pimmeii) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2559 / 00:30
    สองคนนี้เหมาะกับเพลงโซตัส5555
    แค่เรารู้กันดีแค่เพียงในใจ สองคนเท่านั้นก็คงดีพอ 
    มึนอึนกอดมากอดกลับวนกันไปป
    ฟินไปสิคุณขา
    หนังมาริโอ้เรื่องสิ่งเล็กที่เรียกว่าร้ากก
    #268
    0
  22. #267 TAKARA KUN (@TAKARAKUN) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2559 / 00:24
    ห่วงน้องคริสตัวแสบก็บอกย่างอ้างโน่นอ้างนี่
    #267
    0
  23. #266 ooff (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2559 / 00:23
    ตัดจบแบบนี้ ฆ่ากันเลยมั้ยไรท์

    กระซิกๆ
    #266
    0