ตอนที่ 11 : เบียร์บอม

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10284
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 159 ครั้ง
    2 ม.ค. 60

สิงโตพาร์ท


          ผมก้าวขาเข้าไปใน ชานชลา ไม่ได้จะนั่งรถไฟไปที่ไหนหรอกนะ ชานชลาเป็นผับที่พวกเรามาสุมหัวกินเหล้ากันบ่อยๆ ไม่ว่าจะเดินไปซอกมุมไหนของร้าน ก็มีแต่พี่น้องวิศวะทั้งนั้นเลย สาวที่นี่ก็สวยๆเยอะมาก เพราะพวกเธอรู้ดีว่าที่นี่มีแต่หนุ่มวิศวะอนาคตไกล ใครดีใครได้แต่งตัวจัดเต็มกันยกใหญ่ พอผมเดินเข้าไป ก็มีเดินมาทักบ้างประปราย บางคนก็รู้จักกันดี เพราะเคยคบๆเลิกๆกันมาบ้าง บางคนก็ไม่รู้จักกัน แต่ก็เดินเข้ามาทักเพราะอยากจะสานสัมพันธ์ต่อไป


          มุมประจำของพวกผมคือวีไอพีโซนบาร์ ที่ได้วีไอพีเพราะตอนปีหนึ่งพี่นักรบพาเข้ามา ตอนนั้นพี่รหัสผมบอกว่าเป็นร้านของน้องที่สนิทกัน ผมเพิ่งรู้ตอนไอ้น้องที่สนิทกันมันเข้ามาเรียนวิศวะที่เดียวกับเรานี่แหละ ว่าคือเก้า หนึ่งในแก็งค์รุกกี้ปีหนึ่งผู้โด่งดัง


          ดังแค่ไหนก็ดูเอาสิ โต๊ะพวกมันมีหญิงไม่เคยขาด ไม่ได้หมายถึงสไปรส์ด้วยนะ หมายถึงหญิงจริงๆที่ไม่ใช่เพื่อนน่ะ มากี่ทีก็เจอสาวๆนั่งอยู่ตรงโซฟามุมประจำของพวกมันทุกที แต่ก็ไม่ได้แปลกอะไร หน้าตาแบบนี้ไม่มีใครสนใจก็บ้าแล้ว เบ้าหน้าดีกันยกแก็งค์


          ถ้าเป็นสาวๆเหมือนปกติก็จะไม่แปลกใจ แต่วันนี้ที่ประจำมันมีผู้ชายแปลกหน้ามานั่งด้วยไง แถมนั่งข้างๆดัมเบลซะด้วย ไอ้นี่มันหน้าหวาน แต่ดูแล้วนิสัยเถื่อนกว่าใครเพื่อน ไม่เหมือนน้องรหัสผม หน้าก็ตาดูแมนดีแต่แอ๊บแบ๊วและขี้อ้อนสุดพลัง

          

          "เห๊อะ ไปนั่งตรงโซฟากันเหอะว่ะ" เฟียสมองไปที่โต๊ะรุ่นน้องปีหนึ่ง ส่งเสียงฮึดฮัดในลำคอ แล้วเดินย้ายจากมุมประจำของเราไปตรงโซฟาของรุกกี้ทันที ทรุดตัวลงนั่งอีกฝั่งของปีหนึ่งหน้าหวานโดยไม่ขอใครเลย


          "มาไงวะ" ดัมเบลสะดุ้งนิดๆที่มีคนนั่งพรึ่บลงไปข้างๆ พอหันไปเจอว่าเป็นพี่รหัสถัง ก็เปลี่ยนเป็นทักทาย คือมันเห็นพวกเราตั้งนานแล้วล่ะ แต่อยู่ห่างกันเกินไปเลยไม่ได้ทักทายกัน ก็ปกตินะ บางครั้งเราก็เจอกันที่ร้าน แต่ก็ต่างคนต่างนั่งกินกับกลุ่มตัวเองไป ไม่ได้เข้ามารวมกันตลอดหรอก โดยเฉพาะหลังๆที่ผมห่างกับน้องรหัสตัวเองไป


          "นั่งด้วยดิ" มึงนั่งไปแล้วไงไอ้เฟียส เพิ่งจะขอตอนนี้เหรอวะ


          พอเฟียสนั่ง หมอกก็นั่งลงบ้างข้างน้องรหัสตัวเอง เหลือที่นั่งหนึ่งเดียวให้ผมคือข้างคริส มึงจงใจใช่มั้ย ก่อนนั่งถึงได้ส่งสายตาท้าทายมาทางนี้ พวกมึงก็รู้ดีกว่ากูยังไม่ได้ง้อมันเลย


          ผมเป็นชายแท้นะพวก ง้อใครไม่ค่อยเป็น แล้วก็ไม่รู้จะเริ่มยังไง จะว่าง้อก็ไม่น่าใช่เพราะไอ้คริสมันเป็นผู้ชายไม่ใช่ผู้หญิง แล้วอีกอย่างกิริยาของคำว่าง้อ ก็คือการขอคืนดี หรือทำให้อีกฝ่ายที่งอนหายงอน แต่นี่เราไม่ได้ทะเลาะกันแบบเห็นได้ชัด แล้วคริสมันก็ไม่ได้ออกอาการงอนอะไร มันแค่ตีตัวออกห่าง ไม่มาใกล้ ไม่อ้อนให้เลี้ยงข้าว ไม่ขอให้ติว เออ หรือนี่คืออาการงอนวะ


          "นั่งไปแล้วจะขอทำไม" ดัมเบลพูดแบบเดียวกับที่ผมคิด ส่วนเฟียสก็ยิ้มให้ แต่สายตามันแปลก ผมคิดว่ามันใช้สายตาแบบนี้มองแค่สาวในสต๊อกมันซะอีก นี่มันมองรุ่นน้องที่คณะแบบนี้ก็ได้ด้วยเหรอวะ


          "ใครอ่ะ" ไอ้เฟียสไม่สนใจคำประชด แต่ชี้นิ้วไปที่ผู้ชายที่นั่งอีกฝั่งของดัมเบล ผมยืนดูพวกมันแล้วเมื่อย เลยทรุดตัวลงนั่งที่ว่างที่เหลือตัวสุดท้าย คือโซฟาตัวยาวที่มีสไปรส์นั่งริมสุด คริสนั่งตรงกลาง เหลือที่ว่างริมอีกฝั่งไว้ให้ผม


          "ไม่รู้ มันบอกว่ามาขอนั่งด้วย" ดัมเบล


          "แล้วมึงก็ให้มันนั่งเนี่ยนะ อ้อยเค้าเหรอวะ" เฟียส


          "อ้อยพะ.. เปล่า ก็เหมือนพวกพี่ไง นั่งโดยไม่ขอ ถึงจะเป็นที่สาธารณะแต่ก็มีคำว่าสิทธิส่วนบุคคลแปะอยู่นะเว้ย" ตอนแรกดัมเบลคงอยากจะด่าคำว่า พ่อ งง แต่เห็นเป็นรุ่นพี่ก็เลยปรับคำพูดนิดหน่อย แต่ประโยคสุดท้ายรุ่นพี่สามคนของพวกมึงในโต๊ะชะงักเหล้าในมือเลยนะเว้ย มึงด่าพวกกูหน้าด้านรึเปล่าวะ


          "มาทำอะไรตรงนี้ครับแทนไท ยุ่งอะไรกับเด็กกู" เฟียสดึงไหล่ดัมเบลเข้าหาตัวเอง แล้วพูดกับคนที่ไม่ใช่แก็งค์ปีหนึ่งแต่มานั่งแปลกปลอมอยู่ตรงนี้


          พวกเรารู้จักมันดี มันคือแทนไท ปีที่แล้วมันเป็นตัวแทนเดือนนิติฯ พูดง่ายๆก็มันเรียนนิติฯปีสอง ร้านเหล้ามีเต็มประเทศไทย ทำไมทุกคนต้องพุ่งมาร้านนี้วะ หรือมันใกล้มหาลัย?


          "นี่เด็กมึงเหรอ กูไม่รู้ งั้นก็แล้วไป" แทนไทพูดจบก็ลุกขึ้นเดินหนีไป เหลือทิ้งไว้แค่คำด่าของดัมเบล


          "เด็กพ่อง ใครเป็นเด็กมึง" ไอ้กลุ่มนี้นี่ความเคารพต่อรุ่นพี่อยู่ตรงไหน ใครเป็นพี่รหัสมันวะ


          "ก็ไม่ใช่ แต่เห็นหน้ามึงเหมือนจะรำคาญก็เลยไล่ให้ไง" เฟียสส่งยิ้มเลวที่แสนจะกวนประสาทกลับไป แล้วปล่อยมือออกจากดัมเบล กลับมากินเหล้าต่อ


          "ไปซักที ตอนแรกกูนึกว่าจะได้เห็นมึงสอยไอ้พวกที่มาจีบมึงร่วงอีกซักคนซะแล้วไอ้ดำ พี่ไม่น่ารีบเข้ามาเลยพี่เฟียส อดดูของดี" เก้าขยับตัวนั่งให้ตรง พูดด้วยท่าทางเสียดายที่ไม่ได้เห็นของสนุก มึงกับพี่รหัสมึงนี่ดูนิสัยเหมือนกันดีนะ ตอนเลือกพี่รหัส หมวกคัดสรรเค้าเลือกจากสันดานสินะ เห็นเรื่องชาวบ้านเป็นเรื่องสนุกไปหมด พวกมึงได้ไปต่อ เข้าบ้านสลิธีรีนเลยครับ (คนแต่ง: ขออภัย มุขแฮรี่ฯถ้าใครเกิดไม่ทัน)


          จากที่คุ้นเคยกับเด็กกลุ่มนี้มาบ้าง ถ้าจะให้ไล่นิสัยของพวกมัน ดัมเบลก็เป็นประเภทเถื่อนๆขัดกับหน้าตา สไปรส์ก็ถึก ห้าวกว่าผู้ชายบางคน ถังจะเป็นพวกเงียบๆจะเฮฮาก็แค่กับกลุ่มเพื่อนตัวเอง เก้านิสัยชอบเห็นเรื่องของคนอื่นเป็นเรื่องสนุกไปหมด ส่วนคริสก็แสบแต่ชอบงอแงขี้อ้อน พวกมันห้าคนไม่เหมือนกันเลย แต่ที่คบกันได้คงเป็นเพราะนิสัยเฮฮาตลกหมูกะทะกับความแสบเกินบรรยายกันทั้งกลุ่มล่ะมั้ง


          "กูไม่รู้นี่หว่า เห็นหน้าแบบนี้ คิดว่าจัดการเองไม่ได้ เลยอาสาช่วย" เฟียสยังยิ้มกวนตีนอยู่อีกรอบ


          "กูว่ามันมีพลังงานบางอย่างว่ะ ดูแล้วกลุ่มกูคงจะมีแค่กูคนเดียวแล้วล่ะ ที่จะมีลูกหลานสืบสกุล" หมอก


          "ฮ่าๆๆ ไอ้ถังมึงน่าสงสารจริงๆ ต้องมาต่อสู้กับพี่รหัสตัวเอง กูว่าถังเบลจะแตกดับก็ครั้งนี้แหละ" เก้า           

          

          "เชี่ย อย่าพูดเรื่องนี้กูอารมณ์เสีย" ดัมเบล

     

          "เอาไปเหอะพี่ ผมยกให้ เลี้ยงดูมันให้ดีล่ะ มันชอบนอนดึก กินข้าวไม่เป็นเวลา อาหารโปรดคือพิซซ่าหน้าปลาไหล ไม่กินปลาร้า เวลางอนให้ง้อมันด้วยดอกหญ้า ถ้าเรื่องมากไม่ยอมหายก็จับกดแม่งเลย" กูคิดว่ามึงจะเป็นพวกเงียบๆไม่มีมุขเต่าถุยเหมือนเพื่อนๆในกลุ่มซะอีกไอ้ถัง เออ พวกมึงมันศีลเสมอกันจริงๆ


          "กดพ่อง ไอ้ถัง มึงพูดเชี่ยอะไร" ดัมเบล


          "อ้าว จากคนรักเก่า ให้คนรักใหม่ไง" มึงเกิดยุคไหนไอ้ถัง เพลงนี้กูยังเกือบฟังไม่ทันเลยนะ


          "เพราะมึงคนเดียวเลยสะไบ มานั่งข้างกูทำไม กูอดเต๊าะสาวเลยวันนี้" เสียงน้องรหัสดังขึ้น ผมเลยเลิกสนใจ #เฟียสถังเบล แล้วกลับมาดูฝั่ง  #สิงโตคริสสไปรส์ บ้าง อ้าวผมใส่ชื่อตัวเองลงแฮชแทกทำไมวะ เออ ช่างเหอะ 


          ตอนนี้ไอ้คนนั่งกลางหันไปผลักหัวเพื่อนสาวของตัวเองเบาๆอย่างหมั่นใส้ ก่อนหน้านี้มันเหลือบตามองผมแต่ไม่ได้พูดอะไร ในเมื่อมันไม่ได้ห้าม ผมเลยหน้าด้านนั่งต่อในกลุ่มพวกมันนี่แหละ เบื่อนั่งข้างบาร์แล้ว โซฟาสบายกว่าเยอะ


          "กูหย่อนก้นลงก่อนมึงมั้ย มึงมานั่งตามกูเอง โถไอ้เต่าถุยเพื่อนรัก เหลือที่นั่งไว้อ่อยสาว ดันได้พี่รหัสมาแทนซะงั้น ฮ่าๆๆๆ" สไปรส์เชยคางคริสขึ้นมาเยาะเย้ยถากถางอย่างสะใจ


          "เซงว่ะ ไอ้เก้าเอาเบียร์บอมมึงมาได้แล้ว สิบแก้วที่มึงจะง้อกูอ่ะ" พอเถียงสไปรส์ไม่ชนะ คริสก็หันไปงอแงกับเพื่อนคนอื่นต่อ จากที่ผมเห็นนอกจากความแสบงอแงขี้อ้อนที่ผมบรรยายไป ผมว่าคริสยังติดนิสัยชอบสกินชิพอีกด้วย ตอนที่มันพูดงอแงกับเก้า มันก็เอาหัวไปซบไหล่สไปรส์ ถ้าคนไม่รู้มาก่อนเค้าก็คิดว่ามึงเป็นแฟนกันไง แล้วจะบ่นทำไมที่วันนี้ไม่มีสาวมานั่งให้มึงเต๊าะอ่ะ


          "เออ สั่งไปให้แล้ว รอหน่อยดิวะ ของดีต้องใจเย็น เดี๋ยวกูให้เด็กเคลียร์โต๊ะให้ด้วย กูจะจับเวลา ถ้าห้านาทีมึงกินไม่หมด กูจะเก็บตังค์" เก้า


          "ไอ้งก อะไรของมึง ไหนบอกจะเลี้ยงกูที่พวกมึงบังอาจใช้คนหล่ออย่างกูเป็นฐานเหยียบกันขึ้นไปชิงธงไงวะ พวกมึงทุกคนนะแกล้งกู ถีบกูลงบ่อทำไม" อ้อ ไอ้ที่ผมเห็นมันพุ่งลงบ่อคนแรกวันนี้คือมันโดนเพื่อนถีบลงไปหรอกเหรอ นึกว่าใจกล้า ห้าวหาญเสียสละตัวเองไปเป็นฐานให้เพื่อนๆเหยียบขึ้นไปเอาธงรุ่นซะอีก อ่อนด๋อยเอ๊ย อุ๊ปส์ ผมติดคำพูดพวกมันแล้วใช่มะ


          "ขอนั่งด้วยได้มั้ยคะ" เสียงผู้หญิงคนนึงดังขึ้นทำให้แปดชีวิตบนโซฟาหันกลับไปมอง เธอส่งยิ้มมาที่ผม แปลว่าพูดกับผมใช่ป่ะ พอเห็นแบบนั้นอีก6หนุ่มก็คอตกหันกลับไปคุยกันต่อ ส่วนหนึ่งสาวก็เลิกสนใจ


          "ได้สิครับ" ผมส่งยิ้มกลับไปให้ เธอมองกลับมากวาดสายตาไปข้างๆตัวผม เหมือนจะสื่อความหมายว่า ให้กูนั่งได้แต่กูจะนั่งส่วนไหนล่ะไอ้ควายที่นั่งมันเต็มแล้ว อุ๊ปส์ ผมติดนิสัยกลุ่มเด็กปีหนึ่งมาอีกแล้ว ไม่น่าหลวมตัวมาคลุกคลีกับพวกมันเลย


          ผมมองตามไปรอบๆตัว โซฟาขนาดนั่งสองคนสองตัว ตัวนึงมีเฟียสกับดัมเบล อีกตัวมีเก้ากับหมอก ฝั่งตรงข้ามเป็นโซฟาเดี่ยวที่ถังยึดครองเอาไว้คนเดียว โฟซาขนาดใหญ่สามที่นั่งก็มีผมคริสแล้วก็สไปรส์นั่งอยู่แล้ว แค่นี้ก็เบียดกันจะตาย นั่งตรงไหนไม่ได้อีกแล้ว


          "คริสลุก" ผมตัดสินใจดึงแขนคริสที่นั่งกลางให้ลุกขึ้น มันยืนตามอย่างงงๆ ผมขยับเข้าไปนั่งแทนที่มัน คนที่ถูกไล่กระทันหันอ้าปากจะประท้วงว่าที่นั่งกู แต่ผมดึงมันกลับลงมาให้นั่งที่เดิมซะก่อน


          "เชิญนั่งเลยครับ" ผมหันกลับไปส่งยิ้มหวานให้สาวสวย ตอนนี้เหลือที่นั่งว่างให้แล้วหนึ่งที่ ฉลาดซะไม่มีล่ะตัวกู


          "โว้ยยยย ไอ้ร้ายกาจ มึงจะควบสองเลยรึไง" หมอกปาเม็ดมะม่วงที่วางอยู่บนโต๊ะมาที่ผม แต่โดนหน้าผากคริสเต็มๆ เหอะๆๆสมน้ำหน้า


          "ควบสองอะไรของมึง นั่งสิครับ" ผมด่าหมอก แล้วหันกลับไปส่งยิ้มเชิญคนที่ยังยืนงงๆอยู่ให้รีบนั่งลงมา


          "มึงก็คิดได้เนาะ สาวไม่มีที่นั่ง เลยให้น้องมันนั่งตักมึง แล้วเค้ายังจะกล้านั่งคุยกับมึงอยู่มั้ย?" แล้วเม็ดมะม่วงเม็ดที่สองก็ลอยมาโดนหน้าผากคริส คราวนี้เป็นฝีมือเฟียส


          ใช่ ผมให้คริสลุกขึ้นไป เพื่อให้มันนั่งตักผมแทน ก็หาที่นั่งให้คนสวยที่มาขอนั่งกับผมไง มันแปลกตรงไหนล่ะ คนเพิ่งเห็นหน้ากัน จะให้ผู้หญิงมานั่งตักผมงี้เหรอ ผมก็สุภาพบุรุษนะครับคุณ แล้วคริสก็ไม่เชิงว่านั่งตักด้วย มันนั่งที่ว่างบนโซฟา แค่อยู่ระหว่างขาของผมเท่านั้นเอง


          "อ้อ ไม่ต้องงงหรอก นี่น้องรหัสผม เราสนิทกันน่ะ ไม่มีอะไร" ผมรีบอธิบายให้สาวสวยที่ยังยืนงง ส่งยิ้มกลับไปให้ยืนยันว่าไม่มีอะไรจริงๆ เธอยิ้มแบบไม่แน่ใจ แต่ก็ยอมนั่งลงมา


          "พี่แม่ง อะไรของพี่วะ ผมไม่ได้สาวยังต้องมานั่งดูพี่จีบอวดอีกงี้ก็ได้เหรอ" คริสบ่นพึมพำอย่างหงุดหงิด มันคงยังไม่หายโกรธเรื่องที่ผมบังคับให้ขอโทษพี่แคนโดยที่ไม่ถามก่อนว่ามันผิดจริงรึเปล่าสินะ


          "จริงๆผมขอเก้าอี้จากโต๊ะอื่นมาให้ก็ได้นะ แต่ไม่เอาดีกว่า แบบนี้ก็น่าสนุกดี" กูรู้ไอ้เก้า มึงกับพี่รหัสมึงสันดานเดียวกันไง ชอบดูอะไรสนุกที่คนอื่นเค้าไม่สนุกด้วย



          ผมนั่งคุยกับสาวสวยที่แนะนำตัวเองว่าชื่อแตงโม แค่ชื่อก็น่ากินแล้วล่ะ เธอคุยสนุกร่าเริง แล้วก็ยิ้มสวยมาก แบบนี้น่าจะสานสัมพันธ์ต่อไปได้ยาวนาน หลังจากเลิกกับลีนคนที่ไปอ่อยคริสด้วยเบอร์โทร ผมก็ยังไม่เจอใครที่ถูกใจอีกเลย


          "มาแล้วโว้ยย เริ่มรึยังไอ้คริส สิบแก้วของมึง" ผมละความสนใจจากแตงโม กลับไปดูบนโต๊ะ แก้วเบียร์สิบใบขนาดใหญ่ วางเรียงกันอยู่จนเต็มโต๊ะยาวกลางโซฟา บนขอบแก้วมีแก้วชอตเล็กอีกเก้าใบวางซ้อนอยู่ ผมชะโงกหน้าไปมองเจ้าของแก้วสิบใบบนโต๊ะ มันตาวาวอารมณ์ดีทันที


          "มึงแดกเหล้าเก่งขนาดนี้กูเลี้ยงมึงไม่ไหวแน่ๆ" ผมดึงเอวมันเข้าหาตัว ถ้าให้เลี้ยงข้าวยังพอว่า แต่ได้ข่าวว่าพวกมันกินเหล้ากันแทบจะทุกวันเลย


          "เหอะ" คริสหัวเราะในลำคอ แล้วเลิกสนใจผม ยังไม่เลิกงอนอีกเหรอวะ


          "กูจับเวลาแล้วนะ เริ่มได้" พอเก้าบอกว่าเริ่มได้ คริสก็หยิบชอตวอดก้าเล็กขึ้นมาหนึ่งชอตกรอกเข้าปากตัวเองอย่างเร็ว ผมมองอย่างสนใจเพราะไม่ค่อยได้เห็นเบียร์บอมบ่อยๆ มันต้องกินกันเป็นแก็งค์ใหญ่ไงถึงจะสนุก กลุ่มผมมีแค่สามคนเอง ไอ้ของแบบนี้มันต้องสั่งทีละหลายๆแก้ว แต่ครั้งนี้คริสจะกินเองคนเดียวสิบแก้วเลย มองกันทั้งโต๊ะ แตงโมงเองก็มองอย่างสนใจ แถมตอนนี้ก็เริ่มมีคนอื่นเข้ามารุมดูกันแล้วด้วย



(เบียร์บอม CR ในภาพค่ะ)

          พอแก้ววอดก้าแก้วแรกว่างเปล่า คริสก็ใช้แก้วนั้นกระแทกชอตเล็กๆที่วางอยู่บนปากแก้วเบียร์ที่เรียงกันอยู่บนโต๊ะ จนชอตเล็กล้มเป็นโดมิโนตกลงไปในแก้วเบียร์ใหญ่ๆทีละชอตจนครบสิบแก้ว เสียงฮือฮา และเสียงเชียร์อย่างถูกใจดังขึ้นรอบตัวทันที เบียร์ในแก้วกลายเป็นฟองทันทีและกระฉอกขึ้นมาหลังจากถูกกระทบด้วยชอตวอดก้าชอตเล็กที่ตอนนี้จมลงไปก้นแก้วแล้ว บางส่วนกระเด็นมาโดนหัวเข่าผม และเสื้อเจ้าของแก้วเบียร์บอมสิบแก้วอีกด้วย แต่มันไม่ได้สนใจ หมดแก้วแรกก็ต่อด้วยแก้วที่สองทันทีอย่างรวดเร็ว


          เก้ายื่นไอโฟนที่มีตัวเลขบอกเวลา 2.35 นาทีมาตรงหน้าพวกเราทุกคนกลางโต๊ะ หลังจากคริสกระแทกแก้วเบียร์แก้วที่สิบลงไป เสียงเป่าปาก ปรบมือดังลั่นจากคนที่มุงในร้าน และกลุ่มเพื่อนๆของพวกเรา จากนั้นคนมุงก็เริ่มสลายไป


          "เจ๋งสัสไอ้คริส แค่เกือบ3นาทีเองว่ะ" หมอกมองรุ่นน้องอย่างทึ่ง


          "กูว่าวันนี้เละอีกแล้วล่ะ ครั้งก่อนแค่สี่แก้วมันยังแทบไม่เหลือสติกลับบ้านเลย" สไปรส์


          "ครั้งก่อนไอ้เก้ามันโกงไง มันใส่วอดก้าลงไปในเบียร์ก่อนแล้วหนึ่งชอต" ดัมเบล


          "หึหึ ครั้งก่อนสองชอต แต่ชอตละสี่สิบ ครั้งนี้วอดก้าแค่ชอตเดียว แต่กูสั่งให้เค้าใส่แบบหกสิบว่ะ ฮ่าๆๆๆๆ" เก้ายิ้มเลว แล้วหัวเราะอย่างสะใจ เรียกเสียงตกใจของคนทั้งโต๊ะดังลั่น ยกเว้นตัวคนดื่มที่เริ่มเอนตัวพิงหลังลงมากับอกผมแล้ว


          "ไอ้เก้า มึงจะบ้าเหรอ มึงก็รู้ว่าไอ้คริสมันกินผสมไม่ค่อยจะได้" ถัง


          "มันอยากซ่าเอง ก็แค่จะสอนให้มันเข็ดบ้าง" เก้า


          "งั้นวันนี้มึงลากมันกลับบ้านเลยนะ กูไม่เอาด้วยหรอก ครั้งก่อนสี่แก้วมันยังเลื้อยกูจนขนลุก" ดัมเบล


          "ไม่ได้ดิ กูบอกไปแล้วไง ว่าญาติกูจะมา" เก้าตกใจแล้วรีบปัดความรับผิดชอบทันที


          "พี่สิง ฮึก" ระหว่างที่เพื่อนของตัวเองกำลังเถียงกันเรื่องที่วันนี้ใครจะได้รับคริสกลับบ้านไป เจ้าตัวก็หมุนหน้ากลับมาเรียกผมเบาๆ หน้าแดงจัดแล้วสะอึกนิดหน่อย


          "ว่าไง เมาแล้วสิมึง โดนเพื่อนเล่นของหนักเลยนะ" ผมดึงเอวมันเอาไว้ ไม่ให้ไหลตกลงไปจากโซฟา ยื่นหน้าเข้าไปใกล้ เพราะมันเริ่มพูดเบาลงเรื่อยๆ


          "พี่แม่งเลว ทำไมไม่ถามผมบ้าง ว่าผมทำไปทำไม"


          "..........."


          "ผมอุตส่าห์เชื่อพี่ ทำตามที่พี่สอนทุกอย่าง"


          "..........."


          "ผมเห็นพี่ เป็น ฮึก พี่ชาย ผมผิดหวัง"


          "คริส" ผมเรียกชื่อคริสอย่างเสียใจ


          "ทำไมไม่ถามวะ ไอ้เลว ทำไมต้องมองกูด้วยสายตาแบบนั้น เพื่อนกูโดนมันขับรถเกือบชน เป็นมึงจะยืนดูเฉยๆแล้วหัวเราะขำรึไงวะ" คนเมาเริ่มพูดเสียงดังขึ้น จนสไปรส์ที่นั่งข้างเลิกด่าเก้าแล้วหันกลับมาสนใจคริส


          "มันเมาแล้วล่ะ ไม่งั้นมันไม่หลุดพูดกับพี่แบบนี้หรอก ไอ้คริสมันอยากให้พี่ถามมันมากเลยนะ ว่ามันไปต่อยแฟนไอ้เพลินวานทำไม ถึงพี่จะด่ามันหรือลงโทษมันหลังจากนั้นมันก็ไม่ว่าพี่หรอก มันแค่อยากให้พี่ฟังมันก่อน" สไปรส์ยิ่งพูด ความรู้สึกผิดในใจผมก็เริ่มมากขึ้นไปอีกเรื่อยๆ ผมเป็นรุ่นพี่ที่แย่สินะ สมกับที่พี่นักรบเคยมองด้วยสายตาตำหนิ แล้วบอกให้ผมไปเรียนรู้การเป็นรุ่นพี่มาใหม่


          ผมได้แต่สอนมัน แต่ไม่เคยฟังมันเลย


          "ไอ้คริส กูขอโทษ" ผมซุกหน้าลงไปที่ข้างหูคนเมา แล้วพึมพำขอโทษเบาๆ กระชับกอดของตัวเองแน่นเพื่อให้รู้ว่าผมเสียใจจริงๆ


          "งั้นแตงโมขอตัวก่อนดีกว่านะคะ" แตงโมเห็นสถานการณ์ไม่ค่อยดีเท่าไหร่ เลยลุกขึ้นแล้วเดินหนีไปเลย ผมไม่ได้สนใจ ผู้หญิงหาใหม่เมื่อไหร่ก็ได้ แต่ความรู้สึกของน้องรหัส จะให้แก้ไขก็คงยาก มันคงผิดหวังในตัวผมมากเลยสินะ


          "กูจะกลับแล้วนะ" เฟียสลุกขึ้น แล้วดึงแขนดัมเบลให้ลุกตาม คนถูกดึงมองหน้าอย่างไม่เข้าใจ กูก็ไม่เข้าใจ มึงไปดึงน้องมันขึ้นทำไม


          "ผมต้องไปส่งสไปรส์ที่บ้าน" ดัมเบล


          "เดี๋ยวกูให้ไอ้หมอกไปส่งให้ รถกูยังซ่อมไม่เสร็จเลย ไปส่งกูหน่อยดิ" ไอ้เฟียส แล้วทำไมมึงไม่ให้ไอ้หมอกไปส่งมึง แล้วให้เพื่อนเค้าไปกันเองวะ


          "เออ มึงไปเหอะ เดี๋ยวกูไปส่งสไปรส์เอง วันนี้กูจะไปนอนคอนโดพี่นักรบ" ถัง


          "งั้นกูกลับมั่ง เดี๋ยวญาติกูจะมาแล้ว" เก้ามองนาฬิกาแล้วรีบลุกขึ้นบ้าง


          "กูก็จะกลับแล้วเหมือนกัน พรุ่งนี้กูต้องกลับบ้านที่ต่างจังหวัด" หมอก


          "เฮ้ย กลับกันหมดแบบนี้แล้วใครจะเอาไอ้คริสกลับล่ะ กูไม่ได้นะ เพราะวันนี้ญาติมานอนที่บ้านเหมือนกัน" สไปรส์


          "กูก็ไม่ได้ จะไปนอนกับพี่นักรบ พี่มันมีงานต้องเคลีย ไอ้คริสต้องเสียงดังแน่คืนนี้" ถัง


          "กูบอกว่าญาติกูมาไง เดี๋ยวไอ้คริสมันเลื้อย แล้วเค้าเข้าใจผิดหาว่ากูกับมันมีอะไรกันอีก" เก้า


          "กูพามันกลับก็ได้" ดัมเบลเสนอ ในกลุ่มนี่รู้สึกมันจะรับผิดชอบสูงที่สุดแล้วสินะ


          "ไม่ได้ วันนี้มึงต้องไปกับกู กูมีธุระที่อื่นอีกนิดหน่อย จะเอาคนเมาไปได้ไงวะ" เฟียส กูถึงได้บอกมึงไงให้ไอ้หมอกไปส่งมึงแทน ไม่สิกูไม่ได้บอกมันนี่หว่า กูแค่คิดในใจ


          "เออ เดี๋ยวกูพามันกลับเอง พวกมึงไปกันเหอะ" สุดท้ายผมก็ทนไม่ไหว เลยต้องรับอาสาแทน ดึงเอวคนที่นั่งมึนแต่ไม่พูดอะไรให้ลุกขึ้น จับแขนขึ้นพาดบ่าตัวเอง เพื่อแบกมันไปที่รถ


          "ดี เอาไปเลย!!" เสียงของหกคนที่เหลือหันมาแล้วตะโกนใส่หน้าผมพร้อมกัน ไอ้พวกเวร มึงไม่ห่วงเพื่อนกันเลยสินะ

 



          ผมโยนร่างที่ไม่มีใครต้องการลงบนเตียงนอนตัวเอง เห็นตัวมันหนักแบบนี้มันหนักจริงนะเนี่ย ผมแบกมันโคตรทุลักทุเลเลย กว่าจะเอามันขึ้นห้องมาได้


          "นอนไปทั้งแบบนี้เลยละกันมึง กูก็เมาไม่ต่างกัน" ถึงไอ้คนเขียนจะไม่มีบทตอนผมกินเหล้า ผมก็ดื่มเยอะเหมือนกันนะ แค่มีสติแล้วไม่เมาเท่ามัน กรึ่มๆเท่านั้นเอง


          หลังจากถอดรองเท้าแล้วเอาขามันขึ้นไปพาดบนเตียง ผมก็เดินไปเปลี่ยนเสื้อผ้าเป็นชุดที่สบายขึ้น มองคนที่เมาหลับอยู่บนเตียงแล้วก็สงสาร หรือจะเปลี่ยนชุดให้มันบ้างดีวะ คงไม่ลำบากมากหรอกมั้ง ทุกทีถ้าไอ้หมอกหรือไอ้เฟียสมันเมาแล้วมานอนที่ห้อง ผมก็แค่ทิ้งมันไว้แบบนี้ แล้วปิดไฟนอนเลย แต่เพราะความรู้สึกผิดที่ทำกับไอ้เด็กแสบนี่เอาไว้ ทำให้ผมตัดสินใจกลับไปที่ตู้เสื้อผ้าตัวเอง หยิบเสื้อยืดตัวใหญ่ที่สุดที่ตัวเองมีกับกางเกงขาสั้น เดินกลับไปที่เตียง


          "โว้ยย มึงนี่หนักชิบ ไอ้น้องเวร" เหงือผมแทบตก หลังจากดึงกางเกงยืนส์ของมันออกจนหลุดพ้นขาไปได้ เล่นดิ้นไปมาขนาดนี้ มึงเมาจริงหรือกำลังแก้แค้นกูอยู่วะ


          "งื้อออออออ" พอถอดเสื้อผ้ามันออกเหลือแค่บ๊อกเซอร์ ไอ้คนที่เมาก็ครางด้วยความหนาวทันที ตัวมันสั่นนิดๆเพราะความเย็นของเครื่องปรับอากาศ จากนั้นก็ลุกพรวดขึ้นมาอย่างรวดเร็วจนผมที่นั่งอยู่ข้างตัวมันตกใจ


          "หนาววววว" คริสดึงตัวผมเข้าไปกอดเอาไว้แน่นเพราะต้องการความอบอุ่น


          "ไอ้คริส  เอาเสื้อไปใส่ดิ เดี๋ยวก็ปอดบวมตายหรอกมึง" ผมแกะมือมันออกแล้วยื่นเสื้อไปให้ เพราะเห็นมันลุกขึ้นมาแล้ว แต่มันไม่รับ กลับซบหน้ามาบนไหล่ มือโอบเอวผมเอาไว้แน่น ผมหัวเราะในคอทันที นานแล้วนะที่มันไม่อ้อนผมแบบนี้


          "หายโกรธกูรึยัง" 


          "งือออ หนาว กอดหน่อย" คนเมาไม่ตอบคำถาม แต่ดึงมือผมขึ้นไปโอบเอวตัวมันเอาไว้ พูดจาอ้อแอ้ไม่ค่อยรู้เรื่อง


          "หนาวก็ใส่เสื้อผ้าสิวะ กอดกูแล้วจะอุ่นรึไง"


          "ฮือออ"


          "เชี่ย มึงทำอะไรเนี่ย" ผมตกใจเพราะมันร้องครางแล้วซุกหน้ามาที่ซอกคอผม ลมหายใจอุ่นๆที่เป่ารดคอกับริมฝีปากที่ฝังลงมา ทำให้ผมเริ่มเข้าใจแล้วว่า ที่พวกเพื่อนๆมันเรียกว่า ไอ้คริสเลื้อย เป็นยังไง


          ผมดันไหล่มันให้ถอยออกไปช้าๆ เห็นหน้าขาวเปลี่ยนเป็นสีแดง กับตาปรือที่มองผมเพราะความเมา


          "กูคิดผิดคิดถูกวะ ที่ไม่ทิ้งมึงไว้ตามถังขยะข้างทาง อย่าอ้วกรดเตียงกูก็พอ นอนไปได้แล้ว" ผมดันไหล่มันแค่เบาๆ ร่างทั้งร่างก็ทิ้งตัวกลับลงไปนอนบนเตียงเหมือนเดิม


          เลิกล้มความคิดที่จะใส่เสื้อผ้าให้มันไปได้เลย เดี๋ยวแม่งมาซุกตรงนั้นตรงนี้อีก ผมห่มผ้าจนมิดคอให้ แล้วเดินไปปิดไฟกลับมาล้มตัวลงนอนข้างมัน

 



          "ไอ้คริส มึงนอนได้รึยัง กูเหนื่อยแล้วนะ" ผมดันคนที่กลิ้งมานอนซุกนอนเบียดอยู่ไม่ห่างตัว ปากมันก็บ่นงึมงำอะไรไม่รู้ตลอดเวลามาครึ่งชั่วโมงแล้ว ไม่ยอมหลับซักที


          หรือกูควรต่อยมึงให้สลบไปเลยวะ จะได้ไม่ต้องคอยผลักออกแบบนี้


          "งือออ สาวน้อยย" สาวพ่อง เมาแล้วมโนอะไรอยู่วะ อย่าลูบกูสิโว้ยยยย จะทนไม่ไหวแล้วนะ เดี๋ยวพ่อถีบตกเตียงเลย


          ไอ้เด็กแสบสอดมือเข้าไปใต้เสื้อยืดแล้วลูบวนไปมาอยู่ตรงหน้าท้อง จากนั้นก็เลื่อนขึ้นไปเรื่อยๆ จนกระทั่ง


          "โว้ยยยย ไอ้เด็กเวร" ผมตะปบมือมันเอาไว้ก่อนที่มันจะเลื่อนไปจนถึงหน้าอก จากนั้นก็ลุกขึ้นนั่ง เอาผ้าห่มพันตัวมันไว้ กลิ้งมันจนหมุนไปนอนที่สุดขอบเตียง


          นอนเป็นมัมมี่ไปก็แล้วกันมึง หวังว่าคงหมดฤทธิ์แล้วนะ ผมหอบหายใจอย่างเหนื่อยกับการสู้รบคนเมา จากนั้นก็ทิ้งตัวกลับลงไปนอนเหมือนเดิม ครั้งหน้าคงต้องมีผ้าห่มสำรองบ้างซักผืนแล้วล่ะ ผ้าห่มทั้งหมดที่มีเอาไปห่อตัวไอ้มือปลาหมึกนั่นหมดแล้ว หนาวโว้ยยยย ตื่นเมื่อไหร่กูจะกระทืบมึงแน่ไอ้น้องรหัสเฮงซวย




ทอล์คค่ะ: เดี๋ยวรู้กันว่าตื่นมาเต่าถุยจะโดนกระทืบจริงรึเปล่า หุหุ //ไอ้เบียร์บอมนี่เคยลองครั้งเดียว มึนเหมือนกันนะ เคยกินวอดก้าเพียวๆหลายชอตไม่มึน แต่ทำไมวอดก้าผสมกับเบียร์ถึงมึนได้ ไม่รู้เหมือนกัน //ตกลงตอนนี้สองคนนี้ดีกันรึยังอ่ะ ทำไมมันกกมันกอดกันอีกแล้ว นี่ขนาดยังไม่ดีกันนะ พวกแกจะโชว์หวานอวดชะนีที่เข้ามาหาไปอีกนานแค่ไหน กว่าจะรู้ตัว หาาาาา 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 159 ครั้ง

3,826 ความคิดเห็น

  1. #3771 BlackDragon_MN (@blackdragon-mn) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 13 เมษายน 2562 / 21:51
    ทำไมว่ายัยหน้าแมนล่ะพ่ออออออออ หวานเจี๊ยบหวานเจ๊าะเบอร์นี้แล้วนะ แล้วจะโดนกระทืบจริงปร้าาาา
    #3771
    0
  2. #3707 Chowa (@Chowa) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 13 เมษายน 2561 / 14:04
    เพื่อนๆแกล้งพีรวัสทำไม ดีนะพี่สิงห่อตัวเป็นดักแด้ ไม่งั้นเจอไม้เลื้อยคุณพี
    #3707
    0
  3. #3688 Bjin_yui (@yuisupitshaya) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 9 เมษายน 2561 / 13:58
    โอ้ยยวยยยอยากเห็นพีรวัสเข็ดกับการกินอย่างที่เก้าบอก5555555พี่สิงกับพีรวัสนี่พี่รหัสน้องรหัสจริงหรอคะ ออร่าความผัวเมียความมุ้งมิ้งออกตลอดดด555
    #3688
    0
  4. #3632 Rabbittx'Jsnhz (@shzfeeel) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 21 มกราคม 2561 / 02:53
    โคตรก๊ากกกกเลย นอนขำคนเดียวตอนตีสาม จะโดนแม่ด่าอยู่แล้วเนี่ย 5555555
    #3632
    0
  5. #3595 moonui-ii (@moonui-ii) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2560 / 23:25
    สิงโต ใจเย็น นี้คริสพีรวัสไง5555
    #3595
    0
  6. #3524 creamsarang (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2560 / 07:52
    555555555อ้อนหนักมากแต่พี่สิงโตก็ยังไม่หลงกลนะ555555
    #3524
    0
  7. #2910 Intelligence- (@capacite) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 6 มกราคม 2560 / 20:59
    เอ๊ะะะะ คริสจะรอดไปได้รึเปล่าน้าาา 5555 พี่สิงจัดสิพี่ :)
    #2910
    0
  8. #2667 namhom-3449 (@namhom-3449) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 3 มกราคม 2560 / 18:30
    เด่วๆเฟียสกับดัมเบลนี่ยังไงหว่าาาาา พี่สิงถือว่าฝึกความอดทนไปเเล้วกันนะคะพี่น้องมันเลื้อยซะขนาดนั้น
    #2667
    0
  9. #2557 JongjitSriyan (@JongjitSriyan) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 2 มกราคม 2560 / 11:54
    เฟียสกับดัมเบลมีซัมติงสินะ
    #2557
    0
  10. #1113 '✏Rainfall (@KikBanthiTa) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2559 / 23:58
    ทำไมขำ555555 ม้วนเป็นมัมมี่ ชอบสไตล์การเขียนค่ะ กราบ
    #1113
    0
  11. #271 season1317 (@season1317) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2559 / 00:50
    อะไรอะพี่สิงนึกว่าจะ......ซะแล้ววว^^
    #271
    0
  12. #188 MimiPornsinee (@MimiPornsinee) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2559 / 00:31
    เขินอ่าาาาา
    #188
    0
  13. #156 Evil Master (@joonkiller) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2559 / 14:56
    เฟียสกับดัมเบลนี่.. พากันไปต่อที่ห้องสินะ5555 สิงเอ้ยกลัวเขาปอดบวม ตัวเองจะปอดบวมแทนละมั้ง เล่นยกผ้าห่มให้แบบนั้น555
    #156
    0
  14. #154 Nalisanp (@Nalisanp) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2559 / 13:02
    ถ้าเราเป็นพี่สิง เราจะไม่ทน 5555555
    #154
    0
  15. #153 s.lattecoffee (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2559 / 12:34
    สิงโตจะผลักออกทำไมไหน ๆ คริสก็ไซร์มาแล้ว เราเป็นพี่ก็ต้องไซร์กลับสิถึงจะถูก 555+
    #153
    0
  16. #150 Uraiwan-Nan-Sky (@Uraiwan-Nan-Sky) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2559 / 11:44
    นึกว่าจะได้กัน 555
    #150
    0
  17. #149 TAKARA KUN (@TAKARAKUN) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2559 / 11:29
    คริสโดนเพื่อนทิ้งเลย
    #149
    0
  18. #147 MeNiMeNie (@menizmeniez) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2559 / 11:10
    ไม่ต้องดี!!ด่าพี่สิงก่อนน โกรธให้เค้าตามง้ออีก เคืองอีพี่สิงโว้ยยยยยย!! //โทดทีอินจัด
    #147
    0
  19. #146 neung_no (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2559 / 10:27
    นั่งแบบนี้ทั้งคืนก้ยังได้..เนียนๆๆเนาะว่านอนสอนง่ายๆจริงพี่ให้นั่งตรงไหนก้นั่งเนาะ..
    #146
    0
  20. #145 a_liew (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2559 / 10:05
    -/////- เอิ่มมม ยังไม่คืนดีเนอะ แต่นัวกันซะจนชะนีเผ่นแน่บบเลยจ้าาาา!!!

    คริสเลี้อยได้อ่อยมากกกค่ะลูกกกก

    อิพี่สิงยังคิดจะเอาน้องกลับมาเลี้ยงอีกเนอะ ดูท่าจะติดใจ #เอ๊ะยังไง

    รอดูตอนน้องตื่นมาบนเตียงอิพี่ แต่ว่า.. ไม่ใช่กอดกันกลมนะคะนะ!!!!

    พี่สิงโดนน้องจุ๊บไปที มีความเขินแรงงง แหม่ะๆๆๆๆๆๆ
    #145
    0
  21. #144 wanpink (@wanpink) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2559 / 09:58
    ขำ-น้องคริส เมาแล้วชอบเลื้อย ในที่สุดก็ระบายความในใจออกมาสักที อัดอั้นมาตั้งนาน แบบนี้พี่สิงก็จะได้ง้อซะที หวังว่าคงจะไม่ป่วยซะก่อนนะ ก็ผ้าห่มนะหายไปนิ คริๆๆๆ
    #144
    1
    • #144-1 sweetyn2 (@SweetyN) (จากตอนที่ 11)
      27 พฤศจิกายน 2559 / 12:14
      เห้ยยยย นี่ญาณทิพย์มาอีกคนละ
      #144-1
  22. #143 Guggai Exo-l (@supananguggai) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2559 / 08:42
    5555 น้องคริสสส
    #143
    0
  23. #142 apiinify (@apiinify) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2559 / 08:25
    ถือว่าเป็นการง้อเด็กก็แล้วกันนะพี่สิง
    #142
    0
  24. #141 cartoon chaninmart (@chaninmart) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2559 / 07:59
    -เต่าถุยยยย เมาแล้วอ้อนขนาดนี้ พี่สิงคะ อย่าทนค่ะ จัดเลย5555555//หึ อ้อนขนาดนี้ สมคิดจะรอดไหมน้า
    #141
    0
  25. #140 Chompoo Za (@0913851443) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2559 / 07:20
    โอ้ยยยพี่คริสเมาแล้วขี้อ้อนจังง พี่สิงไม่จับกดสักที 55555
    #140
    0