มหาจอมเวทเทพอสูร

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 382,539 Views

  • 1,570 Comments

  • 8,595 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    19,018

    Overall
    382,539

ตอนที่ 6 : การเตรียมตัวก่อนเดินทาง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2027 ครั้ง
    26 ธ.ค. 61

บทที่ 5 การเตรียมตัวก่อนเดินทาง

 

                        มาถึงของชิ้นสุดท้ายกันแล้วนะคะ....นั่นก็คือ....



                        เขายูนิคอร์น สัตว์อสูรแห่งแสงที่มีอำนาจในการเพิ่มประสิทธิภาพของบทเวทย์หากใช้ในการหลอมสร้างอาวุธและเยียวยารักษาอาการบาดเจ็บ อีกทั้งยังเป็นสัตว์อสูรระดับหกอีกด้วยค่ะมินอาร์กล่าวเสียงใส



                        ราคาเริ่มต้นอยู่ที่ หนึ่งร้อยล้านเหรียญทองค่ะ   ทุกคนเมื่อได้ยินราคาเริ่มต้นของมันก็ตกใจกันเล็กน้อยกับราคาที่แพงขนาดนี้ แต่ถึงอย่างไรแม้ว่ายูนิคอร์นจะหาได้ไม่ยากนัก แต่ก็ถือว่าเป็นสัตว์อสูรที่มีเชื้อสายของเทพ การจะกำจัดมันจึงเป็นไปได้ยากพอสมควร



                        หนึ่งร้อยยี่สิบล้านเหรียญทอง


                        หนึ่งร้อยสามสิบล้านเหรียญทอง


                        หนึ่งร้อยห้าสิบล้านเหรียญทอง



                        สองร้อยล้านเหรียญทองเสียงตะโกนแข่งราคาของขุนนางชั้นสูงคนหนึ่ง เขาเป็นถึงผู้บรรลุขอบเขตราชาเวทย์ และยังเชี่ยวชาญเวทย์มนต์ธาตุแสง ฉะนั้นหากเขาได้เขายูนิคอร์นแล้วใช้เป็นวัตถุดิบในการสร้างไม้กายสิทธิ์หรือคทาเวทย์ เขาจะสามารถเพิ่มประสิทธิภาพของเวทย์ธาตุแสงได้อย่างมาก   ผู้คนต่างเข้าใจในเรื่องนี้ดี หลายคนจึงคิดจะปล่อยผ่านการประมูลเขายูนิคอร์นในครั้งนี้



                        สามร้อยล้านเหรียญทองเสียงสดใสของเด็กน้อยกล่าวด้วยใบหน้าที่นิ่งสงบ ไม่แสดงอารมณ์ความรู้สึกใด บนใบหน้า สายตาเย็นชาจ้องมองมาที่ขุนนางคนนั้น เขาก็จำเป็นต้องใช้มันเช่นกัน



                        ไม่คาดว่าองค์ชายก็ต้องการเขายูนิคอร์นเช่นกัน แต่กระหม่อมก็มีความจำเป็นที่ต้องใช้เช่น...  ยังไม่ทันที่ขุนนางคนนั้นจะกล่าวจบ ปีเตอร์ก็ตะโกนเสนอราคาอีกครั้ง



                        สี่ร้อยล้านเหรียญทองปีเตอร์กล่าวด้วยใบหน้าเย็นชา



                        อ๊ะ...หึ้ยยยตามแต่องค์ชายประสงค์ท่านชนะแล้วขุนนางท่านนั้นใบหน้าบิดเบี้ยว ได้แต่ยอมรับสิ่งที่เกิดขึ้น เขาไม่ได้มีเงินมากมายขนาดนั้นในการจะสู้ราคาที่มากถึงเพียงนี้ จึงได้แต่สะกดข่มความไม่พอใจเอาไว้ภายในเท่านั้น




                        โอเคค่ะ เขายูนิคอร์นตกเป็นขององค์ชายปีเตอร์  ขอบคุณแขกผู้มีเกียรติทุกท่านหวังว่าทุกคนคงมาใช้บริการโรงประมูลอสูรพฤกษากันอีกนะคะหลังจากมินอาร์พูดจบผู้คนก็เริ่มทยอยออกจากห้องประมูล ปีเตอร์ส่งแหวนมิติที่มีเหรียญทองให้เบอร์ลินไปจัดการกับของที่เขาประมูลมาได้  เมื่อจัดการเรียบร้อยแล้ว ปีเตอร์และเบอร์ลินก็เดินออกจากโรงประมูลผ่านถนนสายหนึ่งที่มีผู้คนบางตา




                        เบอร์ลินพอจะหาผู้ที่สามารถหลอมสร้างไม้กายสิทธิ์ระดับสูงได้บ้างหรือไม่ปีเตอร์กล่าวน้ำเสียงราบเรียบ




                        มีอยู่คนหนึ่งขอรับ เป็นนักหลอมสร้างของราชวงศ์ ตระกูลของเขาทำการหลอมอาวุธให้กับราชวงศ์มายาวนานหลายชั่วอายุคนแล้วขอรับ และยังเป็นนักหลอมสร้างระดับห้าอีกด้วยอย่างที่ทราบโดยทั่วกันว่า นักหลอมสร้างส่วนใหญ่จะมีระดับอยู่ที่สามหรือสี่เท่านั้น ระดับห้าในดินแดนแห่งนี้นับว่าหาได้ยากยิ่ง แทบจะนับด้วยนิ้วมือเพียงข้างเดียวได้เลย ระดับของนักหลอมสร้างคือความสามารถในการหลอมสร้างระดับของอาวุธขึ้นมา เช่นนักหลอมสร้างระดับห้า ก็สามารถหลอมสร้างอาวุธระดับฟ้าได้ เช่นเดียวกันกับนักโอสถ นักโอสถระดับห้า ก็สามารถสร้างยาระดับลึกลับได้



                        พาข้าไปพบเขาหน่อยเบอร์ลิน



                        ขอรับเบอร์ลินพาปีเตอร์เดินผ่านภายในตัวเมือง แสงแดดยามบ่ายสาดส่องไปทั่ว หลังจากเดินมาได้สักพักใหญ่ก็มาถึงทางเข้าปราสาทด้านทิศตะวันออก ยามรักษาการณ์ที่เฝ้าหน้าประตูทางเข้าทำความเคารพทั้งสองคน เมื่อเดินตัดสวนน้ำพุเข้ามาด้านในป่าเล็กๆ ด้านข้างปราสาท ก็ได้ยินเสียงตีเหล็กดังขึ้นอย่างไม่ขาดสาย สาเหตุที่โรงหลอมอาวุธตั้งอยู่ในเขตป่า คงเพราะไม่อยากให้ผู้ใดรบกวนจนเสียสมาธิ  ทั้งสองเดินเข้าไปเคาะประตู



                        ก๊อกกก!! ก๊อกกก!! ก๊อกกก!!



                        นั่นใครเสียงชายชราดังขึ้น น้ำเสียงทรงพลังแฝงด้วยอำนาจของขอบเขตราชันเวทย์



                        ข้าเองเบอร์ลิน ข้าพาองค์ชายปีเตอร์มาพบท่านเบอร์ลินกล่าวอย่างนอบน้อมและสุภาพ



                        ห๊ะ องค์ชายปีเตอร์งั้นรึชายชรารีบเปิดประตูออกมาต้อนรับ ภาพที่ทั้งสองคนเห็นเป็นชายชราแต่งกายชุดสีน้ำตาลรูปร่างกำยำสูงใหญ่ หนวดเครายาวจนถึงท้อง แววตาทรงพลังมองทั้งสองอย่างเอ็นดู พร้อมทั้งเชิญทั้งสองเข้ามานั่งที่โต๊ะด้านใน ภายในบ้านหลังนี้เป็นทั้งที่พักและโรงหลอมอาวุธ ไอความร้อนจากเตาหลอม แผ่กระจายไปทั่วบ้าน สร้างความร้อนระอุเล็กน้อย



                        องค์ชายจริงๆด้วย ฮ่า ฮ่า ฮ่า พระองค์คงจะจำไม่ได้แล้วว่าในสมัยเด็ก พระองค์ก็ทรงแอบมาวิ่งเล่นแถวนี้เป็นประจำ แล้วก็ทรงโดนพระบิดาดุกลับไปทุกครั้ง ฮ่า ฮ่า ฮ่าชายชรากล่าวอย่างยินดีพร้อมหัวเราะเสียงดัง



                        เรื่องน่าอายแบบนั้นไม่ต้องไปพูดถึงมันหรอกน่าปีเตอร์กล่าวอย่างอายๆ แม้เขาจะเป็นเทพอสูรแต่ความรู้สึกนึกคิดของปีเตอร์ก็แฝงเข้ามาในจิตใจของเขาเช่นกัน



                        ข้ามีเรื่องอย่างให้ท่านช่วยพอจะช่วยเหลือข้าได้หรือไม่ปีเตอร์กล่าวด้วยน้ำเสียงจริงจังแล้วมองไปยังชายชราอย่างคาดหวัง



                        เรื่องอันใดหรือพะยะค่ะชายชราที่มองเห็นแววตาจริงจังของปีเตอร์ กล่าวด้วยน้ำเสียงยินดี



                        เราต้องการให้ท่านหลอมสร้างไม้กายสิทธิ์ให้เรา เรามีผลึกแก่นแท้อสูรจิ้งจอกเพลิงระดับหก และเขาของยูนิคอร์นระดับหก ท่านพอจะสร้างให้เราได้หรือไม่ เรามีเวลาเหลืออีกสองเดือนก่อนจะต้องไปเรียนที่โรงเรียนเวทย์ศักดิ์สิทธิ์ปีเตอร์กล่าวพร้อมกลับเอาวัตถุดิบทั้งสองออก เมื่อชายชราเห็นก็ฉายแววตาตื่นเต้น เพราะของทั้งสองสิ่งหากนำมาสร้างเป็นไม้กายสิทธิ์จะทรงอานุภาพในการร่ายเวทย์เป็นอย่างมาก และจะเพิ่มประสิทธิ์ภาพและความทรงพลังในการร่ายเวทย์ไฟและเวทย์รักษา



                        ได้แน่นอนพะยะค่ะ เพียงแค่เดือนเดียวกระหม่อมก็สามารถสร้างเสร็จแล้ว



                        ขอบใจท่านมากปีเตอร์ส่งวัตถุดิบทั้งสองให้กลับชายชราแล้วเดินจากไป ตรงไปยังตัวปราสาท หลังจากแยกกลับเบอร์ลินปีเตอร์ก็เข้าไปในห้องเพื่อพักผ่อนจนเผลอหลับไป



            เช้าวันใหม่แสงตะวันสาดส่องไปทั่วทั้งห้อง เสียงร้องขับขานของเหล่าวิหคอสูรที่บินตรวจการรอบปราสาทคล้ายกับว่าจะปลุกพวกที่ยังหลับไหลอยู่ภายในปราสาทแห่งนี้ ในใจของปีเตอร์คิดว่า หากเขามีพลังมากกว่านี้ คงจะเผาทำลายพวกมันให้สิ้นที่มารบกวนการนอนของเขา อาจเป็นเพราะเขาอยู่ในร่างของเด็กน้อยจึงรู้สึกขี้เซาเป็นพิเศษ



                        ก๊อกกก!!  ก๊อกกก!!  ก๊อกกก!! 



                        เช้าแล้วนะขอรับ เสียงของเบอร์ลินดังขึ้น  เฮ้อเจ้านี่มาปลุกให้มันได้ทุกเช้าสิ ขี้เกลียดตื่นจริงๆเลยยยย       หลังจากที่ปีเตอร์อาบน้ำเสร็จก็ไปร่วมรับประทานอาหารกับพระบิดาและพระมารดาของตน พูดคุยกันเล็กน้อยจึงได้เอ่ยถามเบอร์ลินว่า



                        ที่ปราสาทมีหอสมุดหรือไม่ ปีเตอร์กล่าวถาม  นั่นทำให้คนที่อยู่ในห้องรับประทานอาหารต่างตกใจเล็กน้อย เพราะแต่ไหนแต่ไรมาปีเตอร์ไม่เคยสนใจในการอ่านหนังสือหรือตำราแม้แต่น้อย แต่คงเป็นเพราะพรสวรรค์ในการฝึกฝนเวทย์มนต์ของปีเตอร์ได้ตื่นขึ้นแล้ว เขาก็คงจะพยายามพัฒนาตัวเองต่อไป



                        มีขอรับ เป็นหอสมุดของพระราชวังขอรับ



                        พาข้าไปหน่อยเบอร์ลิน ปีเตอร์กล่าวเสียงเรียบ



            เบอร์ลินนำพาปีเตอร์เข้ามาในส่วนลึกใต้ดินของปราสาท เบื้องหน้าปรากฏบานประตูโบราณขนาดใหญ่ ปรากฏลวดลายพฤกษาขนาดใหญ่รายล้อมด้วยวงอักขระเวทย์หลายสิบวง จากที่ปีเตอร์มองก็พบว่า วงเวทย์เหล่านั้นเป็นวงเวทย์ป้องกันชั้นสูงต้านทานได้แม้แต่การโจมตีจากราชันเวทย์เลยทีเดียว เมื่อทั้งสองมาถึงหน้าประตูได้ไม่นาน  น้ำเสียงอันทรงพลังก็ดังออกมาจากด้านในของประตู



                        นั่นใคร!!!”



                        เราคือองค์ชายลำดับที่สาม ปีเตอร์ เราต้องการเข้าไปยังหอสมุดแห่งนี้ ปีเตอร์กล่าวเรียบ ใบหน้านิ่งไม่ปรากฏอารมณ์ใดๆ   จากนั้นประตูบานใหญ่ก็ค่อยๆเปิดออก ปรากฏร่างของหญิงชราผู้หนึ่งผมขาวยาวถึงกลางหลัง ใบหน้าปรากฏร่องรอยแห่งความแก่ชรา ดวงตาสีฟ้า บนหัวมีเขาสีน้ำตาลอ่อนคล้ายเขากวาง ประดับด้วยรอยยิ้มอันอ่อนโยน ปลดปล่อยกลิ่นอายอันทรงพลังของระดับราชาเวทย์ แต่งกายด้วยชุดคลุมสีเขียวลวดลายเถาวัลย์สีน้ำตาล ก่อนจะกล่าวอย่างนอบน้อม



                        หม่อมฉันลิเลียน่า จากตระกูลอสูรกวางพฤกษา ทำหน้าที่เป็นบรรณารักษ์ประจำหอสมุดแห่งนี้  พระองค์มีสิ่งใดให้หม่อมฉันรับใช้หรือไม่ ลิเลียน่ากล่าวอย่างสุภาพพร้อมกับโค้งศรีษะลงเล็กน้อย



                        เราต้องการเข้าไปอ่านหนังสือภายในหอสมุดแห่งนี้ ปีเตอร์กล่าวด้วยน้ำเสียงเรียบเฉยไร้อารมณ์   หลังจากลิเลียน่าได้ฟังก็พยักหน้าแล้วเดินนำปีเตอร์เข้าไปด้านใน ก่อนจะเดิมปีเตอร์ได้กล่าวขึ้น



                        เจ้าไม่ต้องตามเราเข้าหรอกนะเบอร์ลิน เราต้องการความเป็นส่วนตัว เบอร์ลินเมื่อได้ฟังดังนั้นก็พยักหน้าแล้วเดินจากไป



            ภายในหอสมุดแห่งนี้มีลักษณะพื้นที่โค้งเป็นวงกลม มีทั้งหมดสามชั้นด้วยกัน พื้นที่บริเวณตรงกลางเป็นโต๊ะเก้าอี้ที่เตรียมไว้สำหรับนั่งอ่านหนังสือจำนวนสิบกว่าตัว บรรยากาศที่เงียบสงบ กลิ่นอายพลังเวทย์แผ่ออกมาจางๆประปนกับอากาศโดยรอบ ชั้นวางหนังสือทำจากไม้สีน้ำตาลเข้มกำกับอักขระเวทย์ฟื้นฟูชนิดหนึ่งเอาไว้ คงเพื่อป้องกันการเสื่อมสภาพของหนังสือและป้องกันฝุ่นจับเป็นแน่ สูงไปด้านบนของหอสมุดแห่งนี้ เป็นผลึกเวทย์ลงอักขระธาตุแสงส่องสว่างไปทั่วหอสมุดแห่งนี้  โดยส่วนใหญ่แล้วจะมีเฉพาะสมาชิกราชวงศ์และเจ็ดตระกูลผู้พิทักษ์เท่านั้นถึงจะมีสิทธิในการเข้าใช้หอสมุดแห่งนี้



                        ภายในหอสมุดแห่งนี้ได้รวบรวมหนังสือที่สำคัญอันเป็นข้อมูลต่างของแต่ละอาณาจักร ประวัติศาสตร์ เศรษฐกิจ เส้นทางการค้า สมาชิกราชวงศ์ สถานที่สำคัญต่างๆ รวมทั้งตำราเวทย์มนต์ที่มาตั้งแต่หมื่นปีก่อน จนถึงปัจจุบัน รวมถึงความรู้ในศาสตร์อื่นด้วย ลิเลียน่ากล่าวอย่างนอบน้อม  ปีเตอร์หยักหน้าเล็กน้อย ก็เดินไปตามชั้นหนังสือภายในชั้นที่หนึ่ง



                        หนังสือภายในชั้นที่หนึ่งจะเกี่ยวกับประวัติศาสตร์ความเป็นมาของทั้งห้าอาณาจักร และข้อมูลสำคัญของดินแดนแห่งนี้  ชั้นที่สองจะกล่าวถึงความรู้ในศาสตร์อื่นทั้งด้านการหลอมสร้าง การปรุงยา การสร้างเครื่องประดับ ข้อมูลของสัตว์อสูรที่อยู่ภายในดินแดนแห่งนี้ และข้อมูลของสิ่งของสำคัญต่างๆ ในชั้นที่สามจะเป็นตำราเวทย์มนต์ตั้งแต่ยุคโบราณถึงปัจจุบัน หากองค์ชายประสงค์สิ่งใด สามารถเรียกหม่อมฉันได้เลยนะพะยะค่ะ ลิเลียน่ากล่าวพร้อมกับเดินกลับไปนั่งที่โต๊ะทำงานของเธอ



            ปีเตอร์เดินผ่านชั้นหนังสือในชั้นที่หนึ่ง ในตอนนี้ข้อมูล ความเป็นมาของดินแดนแห่งนี้ เขาแทบจะไม่รู้อะไรเลย หนึ่งแสนปีที่ผ่านมา เขาไม่ได้ทราบถึงความเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นของแต่ละดินแดน รวมถึงความทรงจำของปีเตอร์เกี่ยวกับอาณาจักร หรือ ดินแดนอื่นก็แทบจะไม่มีเลยด้วยซ้ำ ฉะนั้นแล้วในตอนนี้เขาต้องทำการเก็บข้อมูลให้ได้มากที่สุด ด้วยความสามารถของดวงตาที่ได้หลอมเข้ากับร่างต้นของเทพอสูรแล้ว ความสามารถในการจดจำของเขาจึงมีมากกว่าคนอื่นหลายเท่านัก ขอเพียงแค่มองผ่านเพียงครั้งเดียวก็สามารถจดจำได้แล้ว เขาคิดจะใช้เวลาภายในหนึ่งเดือนนี้จดจำข้อมูลทั้งหมดภายในหอสมุดแห่งนี้ แล้วค่อยใช้เวลาในการทำความเข้าใจในภายหลัง



            เขาเลือกหยิบหนังสือเล่มใหญ่หนามากกว่าหนึ่งพันหน้า เป็นเรื่องเกี่ยวกับประวัติศาสตร์ของดินแดนแห่งนี้ออกมานั่งอ่านที่โต๊ะโซนกลางของหอสมุด หลังจากอ่านไปครึ่งชั่วโมงก็จบ ปีเตอร์พอจะสรุปข้อมูลคร่าวๆของดินแดนแห่งนี้ได้ว่า ดินแดนแห่งนี้มีชื่อว่า ทวีปเอเลนเทียร์ เป็นหนึ่งในสี่ดินแดนของมนุษย์ ประกอบไปด้วยห้าอาณาจักร คือ อาณาจักรครามเหมันต์ ตั้งอยู่ทางทิศเหนือ, อาณาจักรทรายปฐพี ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออก, อาณาจักรทะเลวายุ ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตก, อาณาจักรอสูรพฤกษา ตั้งอยู่ทางทิศใต้ และอาณาจักรแห่งแสงตั้งอยู่ใจกลางของดินแดนแห่งนี้



                        อาณาจักรครามเหมันต์ ตั้งอยู่ทางทิศเหนือของดินแดน ปกคลุมไปด้วยหิมะตลอดทั้งปี บรรยากาศหนาวเย็น มีหิมะตกตลอดทั้งปี ภูมิประเทศประกอบด้วยเทือกเขาสูงรายล้อมเป็นพรมแดนทางธรรมชาติ ตอนกลางของอาณาจักรเป็นที่ราบ เศรษฐกิจหลักของอาณาจักรได้จากการทำเหมืองแร่ผลึกเวทย์เป็นหลัก เนื่องจากสภาพอากาศที่หนาวเย็นจนไม่สามารถเพาะปลูกได้ ผู้คนในอาณาจักรแห่งนี้เชี่ยวชาญเวทย์น้ำและเวทย์น้ำแข็ง



                        อาณาจักรทรายปฐพี ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกของดินแดน บรรยากาศร้อนระอุ ภูมิประเทศตอนบนเป็นพื้นที่ภูเขาสูง ประกอบไปด้วยภูเขาหินแร่ และภูเขาไฟ พื้นดินโดยรอบเป็นทะเลทรายอุณหภูมิสูงตลอดทั้งปี ส่วนอื่นของอาณาจักรเป็นที่ราบลุ่ม พื้นดินแห้งแล้งกันดาร ไม่สามารถทำเกษตรกรรมได้ เศรษฐกิจหลักของอาณาจักรมาจากการเลี้ยงสัตว์ ซื้อขายสัตว์อสูร การทำเหมืองแร่ และการทำประมง เนื่องจากมีพื้นที่ที่ติดกับมหาสุมทรและมีสัตว์อสูรระดับสูงอยู่น้อย ผู้คนในอาณาจักรแห่งนี้เชี่ยวชาญเวทย์ดินและเวทย์โลหะ



                        อาณาจักรทะเลวายุ ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของดินแดน เป็นอาณาจักรที่มีสายลมพัดผ่านตลอดทั้งปี มีทัศนียภาพที่สวยงาม บรรยากาศเย็นสบาย เหมาะสมแก่การทำเกษตรกรรม เพาะปลูกพืชต่าง และเลี้ยงสัตว์  มีพื้นที่ชายฝั่งทะเลเหมาะแก่การทำประมง ดังนั้นเศรษฐกิจของอาณาจักรนี้จึงเจริญรุ่งเรืองอย่างมาก และถือว่าเป็นอาณาจักรที่มีประชากรอาศัยอยู่เยอะที่สุด ผู้คนภายในอาณาจักรแห่งนี้เชี่ยวชาญการใช้เวทย์ลมและไฟ



                        อาณาจักรอสูรพฤกษา ตั้งอยู่ทางทิศใต้ของดินแดน เป็นอาณาจักรที่ตั้งอยู่ในป่าลึก มีแนวเขาและป่าทึบเป็นพรมแดนทางธรรมชาติ ส่วนที่ติดกับมหาสมุทรมีสัตว์อสูรที่แข็งแกร่งกว่าระดับแปดขึ้นไปอาศัยอยู่เป็นจำนวนมาก จึงคล้ายกับเป็นพรมแดนทางธรรมชาติอย่างหนึ่ง สภาพภูมิประเทศเป็นป่ารกทึบมีสัตว์อสูรอาศัยอยู่เป็นจำนวนมาก มีการปิดกั้นประเทศห้ามผู้เข้ามาในอาณาจักร เศรษฐกิจของอาณาจักรมีการส่งออกผลึกเวทย์ สมุนไพร ต้นไม้ เนื้อและผลึกแก่นแท้ของสัตว์อสูร ถือว่าเป็นผู้ค้ารายใหญ่ของดินแดนแห่งนี้ เป็นอาณาจักรที่มีจำนวนประชากรน้อยที่สุด ผู้คนภายในอาณาจักรแห่งนี้เชี่ยวชาญการใช้สัตว์อสูรและเวทย์พฤกษา



                        อาณาจักรแห่งแสง ตั้งอยู่ทางตอนกลางของดินแดนแห่งนี้ เป็นอาณาจักรที่เป็นกลางทางการเมือง ไม่ฝักใฝ่ฝ่ายใด ไม่ขึ้นตรงกับผู้ใดเป็นอาณาจักรขนาดกลางที่ทรงอำนาจ เนื่องจากเป็นที่ตั้งของสามขั้วอำนาจคือ สมาพันธ์ประกายแสง หอการค้าแห่งแสง และโรงเรียนเวทย์ศักดิ์สิทธิ์ ขั้วอำนาจทั้งสามนี้ทรงพลังทัดเทียมกับกองทัพเต็มรูปแบบของอาณาจักรหนึ่งได้เลย อีกทั้งด้วยความเป็นกลางจึงได้รับความนับถือจากอาณาจักรอื่นอีกด้วย ทั้งยังเป็นศูนย์กลางทางการค้าขายที่ใหญ่ที่สุดของดินแดน และยังมีโรงเรียนเวทย์ที่สร้างบุคคลที่มีชื่อเสียงหลายต่อหลายคนของดินแดนแห่งนี้อีกด้วย



            ดูเหมือนว่าแต่ละอาณาจักรต่างเกรงกลัวต่อขุมพลังของอาณาจักรแห่งแสง  คงจะมีเพียงอาณาจักรอสูรพฤกษาที่ยังคงวางเฉยต่อขั้วอำนาจนี้ เนื่องจากเป็นที่รู้โดยทั่วไปว่า อาณาจักรอสูรพฤกษามีการหนุนหลังจากหนึ่งในห้าดินแดนต้องห้ามนั่นคือ แดนศักดิ์สิทธิ์แห่งมังกรการที่มีหนึ่งในดินแดนต้องห้ามหนุนหลังนั้น ส่งผลให้กำลังรบของอาณาจักรนั้นทรงพลังอย่างมาก ในช่วงที่ผ่านมานั้นจึงไม่โดนการรุกรานจากอาณาจักรอื่นเลย เนื่องจากเป็นอาณาจักรที่ปิดกั้นผู้คนภายนอกดังนั้นข้อมูลของอาณาจักรแห่งนี้ที่ผู้อื่นรับรู้จึงน้อยมาก และยังมีตำนานเล่าขานว่าภายในอาณาจักรมีมังกรพฤกษาที่ทรงพลังอาศัยอยู่ อีกทั้งขุมพลังของดินแดนต้องห้ามแต่ละแห่งนั้นทรงพลังอย่างมาก และตัวตนอย่างมังกรซึ่งเป็นสัตว์อสูรชั้นสูง ทรงพลัง และเปี่ยมไปด้วยปัญญาแล้วคงยากที่จะต่อกรได้ ด้วยความสงบที่ผ่านมายาวนานนั้น อาณาจักรอสูรพฤกษาก็ไม่ได้ทำการรุกรานอาณาจักรอื่นเช่นกัน 



                        มังกรพฤกษาอย่างนั้นหรือ ทำไมข้าถึงไม่เคยได้ยินมาก่อนเลย ปีเตอร์กล่าวอย่างแผ่วเบา



                        มังกรพฤกษาของอาณาจักรแห่งนี้คือพี่ชายขององค์ราชินีหรือก็คือท่านลุงขององค์ชาย ลิเลียน่ากล่าวอย่างสุภาพนอบน้อม เนื่องจากห้องสมุดแห่งนี้เงียบมาก เธอจึงได้ยินที่องค์ชายพูดแม้จะกล่าวอย่างแผ่วเบาก็ตาม เธอรู้สึกทึ่งอยู่เล็กน้อยกับความเร็วในการอ่านหนังสือของปีเตอร์ แต่ก็ไม่ได้คิดอะไรมาก



                        รู้หรือไม่ว่าตอนนี้ท่านลุงอยู่ที่ใด ปีเตอร์กล่าวถามลิเลียน่า เพราะเขาก็อยากเห็นมังกรในยุคสมัยนี้ว่าจะมีความทรงพลังในระดับเมื่อเทียบกับเมื่อหนึ่งแสนปีก่อน



                        ได้ยินว่าออกไปทำภารกิจพร้อมกับองค์ชายทั้งสองที่ดินแดนศักดิ์แห่งมังกรพะยะค่ะ



                        เช่นนั้นก็ไม่เป็นไร ปีเตอร์ถอนหายใจเล็กน้อย ไม่ได้เจอก็ไม่เป็นไร สักวันก็คงจะได้เจออยู่ดี

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.027K ครั้ง

23 ความคิดเห็น

  1. #1566 **Music** (@fhcy) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2562 / 21:19
    คำผิดไม่เยอะ ขัดตานิดหน่อยแต่เราปล่อยผ่าน คำพูดรู้สึกขัดๆนิดๆแต่ช่างมัน เราอ่านไม่เน้นละเอียดแต่เน้นสนุก แต่ถ้าอ่านลื่นคงรู้สึกดีกว่าเดิมค่ะ~
    #1566
    0
  2. #1558 Please... (@mook01110) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2562 / 07:24
    เอ่อ ไรท์คะ นิยาบแนวนี้ เราว่าคำว่าโอเคมันอ่านแล้วดูติดขัดไงไม่รู้ค่ะ TT
    #1558
    0
  3. #941 0981701126 (@0981701126) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 28 มกราคม 2562 / 08:14
    เดี่ยวนะสมัยนั้นแม่งมีคำว่าโอเครด้วยหรอว่ะ
    #941
    0
  4. #845 Achoui_winniemark7 (@bongkochakron) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 20 มกราคม 2562 / 21:11
    เออเหนด้วยนะแค่แมพ รก ค่าพลังแบบเว่อร์มากๆ
    #845
    0
  5. #809 •นิลกาฬ• (@junkskidz) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 19 มกราคม 2562 / 09:18
    ผู้หญิงพูดน่าจะเป็น”เพคะ”มากกว่า”พะยะค่ะ”นะ
    #809
    0
  6. #779 Mr.kongkang (@kangproject2) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 16 มกราคม 2562 / 22:35
    ขอบคุณครับ
    #779
    0
  7. #741 iN3310K (@iN3310K) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 14 มกราคม 2562 / 03:29
    เงินเฟ้อไม่เป็นไรเพราะมันพึ่งเอาสมบัติกลับมา แต่ค่าพลังเฟ้อนี่สิ ช่างตีเหล็ก เจ้าของร้านอาหาร บรรณารักษ์ อะไรๆก็ระดับราชาขึ้นทั้งนั้น
    #741
    1
    • #741-1 moth5633 (@moth5633) (จากตอนที่ 6)
      5 พฤษภาคม 2562 / 15:35
      ช่างตีเหล็กนั้นร้านที่ดีที่สุดในเมืองบรรณารักษ์ก็ห้องสมุดประจำวังระดันพลังจะสูงก็ไม่แปลกนิ
      #741-1
  8. #719 Ominem1 (@Ominem1) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 12 มกราคม 2562 / 00:42
    กล่าว กล่าว กล่าว ใช้คำพวกนี้เยอะเกินจำเป็นมากๆ
    #719
    0
  9. #658 The Killer Princess (@rebornmini) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 9 มกราคม 2562 / 07:15
    ครึ่งมังกรสินะ
    #658
    0
  10. #657 The Killer Princess (@rebornmini) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 9 มกราคม 2562 / 07:07
    ถ้าจะอธิบายแนวตะวันตกผสมจีนแบบนี้ให้โลกนี้มีปราณด้วยเถอะ ให้อาณาจักรนี้เป็นอาณาจักรเวทหรืออะไรก็ว่าไป
    #657
    0
  11. #641 PANTHER. (@PhuPhawat) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 7 มกราคม 2562 / 17:38
    ลิเลียน่าก็มา 555
    #641
    0
  12. #515 Frou (@Frou) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2561 / 14:28
    อะไรคือ นักโอสถ???
    #515
    1
    • #515-1 hdux (@hdux) (จากตอนที่ 6)
      31 ธันวาคม 2561 / 21:53
      น่าจะเป็นนักปรุงยานะ เพราะโอสถเป็นศัพท์เกี่ยวกับเรื่องยา
      #515-1
  13. #485 Fresher Aeolus Zephyrus (@fresherzephyr) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2561 / 13:36
    เห็นด้วยกับคห.ล่าง พะย่ะค่ะมันสร้อยคำของผู้พูดผู้ชาย ถ้าผู้หญิงต้องใช้เพคะ
    #485
    0
  14. #384 butterfly_sp (@butterfly-sp) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2561 / 18:34
    ขออนุญาตติงเรื่องคำลงท้ายของลิเลียน่านิดนึงนะคะ ตรง พะยะค่ะ ต้องเป็นเพคะ หรือป่าว ขอบคุณค่ะไรต์
    #384
    0
  15. #209 trp1021 (@trp1021) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2561 / 01:15
    ลูกครึ่งมังกรปะ?
    #209
    0
  16. #173 My friend (@tharnwimon) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2561 / 16:25
    ขี้เกียจ
    #173
    0
  17. #171 Gedestroy (@gedestroy) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2561 / 01:15
    พี่ชายแม่เป็นมังกร แม่ก็ต้องเป็นมังกร ตัวเองก็ต้องลูกครึ่งมังกร อยากเห็นมังกรก็ไป
    #171
    0
  18. #120 Aetep (@Aetep) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2561 / 13:49

    จัดมาาาาาาาาาา

    #120
    0
  19. #95 chatpichoom (@chatpichoom) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2561 / 08:45
    เงินเฟ้อมากครับ ที่เหลือดีหมด
    #95
    0
  20. #94 0921894287 (@0921894287) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2561 / 21:46
    เงินเฟิ้อนะนี่วันเดียวใช้ๆป500ล้านแล้วหรือว่าของแพงหรอคับ??
    #94
    0
  21. #29 ckchatchen42 (@ckchatchen42) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 27 กันยายน 2561 / 10:34
    ถ้าผู้หญิง น่าจะใช้คำว่า เพคะ เป็นคำลงท้ายนะครับ เวลาพูดกับคนในราชวงศ์
    #29
    0
  22. #13 kimurakung (@kimurakung) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 23 กันยายน 2561 / 10:32
    เมอร์ลิน เป็นสัตว์อสูรระดับ 8 ใช่มั้ยครับ # ทำไมเลือกแก่นไม้กายสิทธิ์เป็นธาตุไฟกับแสง ปีเตอร์รู้แล้วว่าตัวเองถนัดธาตุไหน (ได้รู้ว่าเทพอสูรถนัดธาตุอะไร) # ขอบคุณไรท์ครับ
    #13
    0
  23. #7 dpsdfnxx (@dpsdfnxx) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 22 กันยายน 2561 / 23:35
    สนุกมากเลยค่ะ คำผิดไม่มีเลย แถมความยาวของตอนพอดีไม่สั้นไม่ยาว
    #7
    1