มหาจอมเวทเทพอสูร

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 297,281 Views

  • 1,127 Comments

  • 8,284 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    46,278

    Overall
    297,281

ตอนที่ 5 : โรงประมูลอสูรพฤกษา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 22019
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1800 ครั้ง
    26 ธ.ค. 61

บทที่ 4 โรงประมูลอสูรพฤกษา



            แสงแดดยามเช้าสาดส่องกระทบใบหน้าของเด็กน้อยวัยเจ็ดปี เสียงหมู่มวลวิหคขับขานท่วงทำนองคล้ายดังเสียงระฆังสวรรค์ บรรยากาศยามเช้าเย็นสบาย เด็กน้อยนอนขลุกตัวอยู่ใต้ผ้าห่มอันอบอุ่น     


   

                        ก๊อกกก!!! ก๊อกกก!!! ก๊อกกก!!!



                        องค์ชายขอรับ ได้เวลาตื่นแล้วนะขอรับเสียงของเบอร์ลินดังขึ้น ทำลายความสุขในการนอนของปีเตอร์จนหมดสิ้น สิ้นเสียงเบอร์ลินก็เข้ามาในห้อง



                        หากไม่รีบตื่นจะไปไม่ทันงานประมูลนะขอรับเบอร์ลินกล่าวเสียงใส 



                        จริงด้วยสินะ วันนี้ต้องไปโรงประมูลนิปีเตอร์กล่าวขึ้น จากนั้นลุกจากที่นอนในสภาพงัวเงีย เกาะไหล่ของเบอร์ลินไปยังโรงอาบน้ำส่วนพระองค์  หลังจากที่ปีเตอร์อาบน้ำเสร็จเรียบร้อย ก็ทรงเตรียมตัวออกไปในเมือง



                        พระองค์จะไม่ทรงรับประทานอาหารก่อนหรือขอรับ



                        ไม่ละเบอร์ลิน เราไปหาทานภายในเมืองกันดีกว่า ข้าอยากสัมผัสบรรยากาศของธรรมชาติและผู้คนภายในเมืองหลวงกล่าวจบปีเตอร์ก็เดินนำเบอร์ลินออกจากตัวปราสาททันที



            หลังจากเดินพ้นขอบเขตของพระราชวัง ก็พบกับผู้คนเดินขวักไขว่กันอย่างครึกครื้น บรรยากาศภายในตัวเมืองแห่งนี้ เต็มไปด้วยสีสันและความสดใส มีต้นไม้ใหญ่ที่ให้ร่มเงาอยู่กลางเมือง ด้านข้างมีน้ำพุรูปปั้นคล้ายอสูรวารีชนิดหนึ่งพ่นน้ำออกมาจากปาก รอบๆมีสวนดอกไม้ขนาดเล็กเรียงรายกัน ที่แห่งนั้นเต็มไปด้วยหนุ่มสาวนั่งคุยกันอย่างสนุกสนาน  เสียงของพ่อค้าแม่ค้าตะโกนขายของกันแข็งขัน  เสียงตีเหล็กดังมาจากร้านหลอมอาวุธ ส่วนร้านอาหารก็ทำอาหารกันอย่างขะมักเขม้น ส่งกลิ่นหอมฟุ้งไปทั่วทั้งนครหลวงแห่งนี้ เวลานี้เป็นช่วงที่ภายในตัวเมืองครึกครื้นมากที่สุด



                        ข้าหิวแล้วเบอร์ลิน เราไปหาอะไรกินกันเถอะ มื้อนี้ข้าเลี้ยงเจ้าเอง เจ้านำทางไปเลยปีเตอร์กล่าวแล้วยิ้มเล็กน้อย เบอร์ลินพยักหน้ารับ แล้วเดินนำไปยังร้านอาหารแห่งหนึ่ง เป็นตึกขนาดใหญ่ด้านนอกมีพนักงานต้อนรับคอยบริการลูกค้าอยู่ หลังจากที่ปีเตอร์และเบอร์ลินเดินมาถึงยังหน้าร้านแห่งนี้ พนักงานสังเกตเห็นการแต่งตัวของทั้งสอง แต่งกายคล้ายชนชั้นสูง จากนั้นจึงเหลือบไปเห็นสัญญาลักษณ์ของราชวงศ์บนเสื้อของปีเตอร์ ทำให้ทราบถึงฐานะของเขาเป็นอย่างดี



                        ร้านสะพานแดงของเราเป็นเกียรติอย่างยิ่งที่ได้ต้อนรับองค์ชายลำดับสาม ปีเตอร์ พระองค์ประสงค์สิ่งใดหรือขอรับพนักงานคุกเข่ากลับพื้นแล้วกล่าวอย่างสุภาพ



                        ไม่ต้องมากพิธี เราต้องการจะทานอาหารของที่นี่ จัดเตรียมที่นั่งให้แก่เราด้วยปีเตอร์กล่าวเรียบๆ จากนั้นจึงเดินตามพนักงานเข้าไปพร้อมเบอร์ลิน ด้านในมีการตกแต่งอย่างสวยสดงดงาม โคมไฟผลึกคริสตัลสาดแสงกระจายไปทั่ว โต๊ะเก้าอี้ทำจากเนื้อไม้อย่างดี ภายในร้านส่งกลิ่นหอมของดอกไม้นานาชนิด  พนักงานพาเข้ามายังโซนด้านหนึ่งของร้านเก้าอี้และโต๊ะดูหรูหรา ตกแต่งด้วยของต่างๆ ที่วิจิตรตระการตา มองไปด้านนอกมองเห็นสะพานไม้สีแดงกลางสวนหย่อมขนาดเล็กมีบ่อขนาดเล็กอยู่ตรงกลางสวน หมู่มวลบุปผาเบ่งบานสะพรั่งส่งกลิ่นหอมอ่อนๆ โชยมาตามลม หลังจากที่เบอร์ลินสั่งอาหารเสร็จแล้วก็นั่งคุยกันสักพักก็ได้ยินเสียงหนึ่งดังโวยวายขึ้นมา



                        ทำไมอาหารมาช้าแบบนี้!!! ข้าสั่งมาห้านาทีแล้วนะ พวกแกทำไมทำกันช้าแบบนี้ชายหนุ่มอายุราวยี่สิบปี ผมสีแดงเพลิงกล่าวอย่างมีโทสะ รอบกายรายล้อมไปด้วยทหาร สิบกว่านาย



                        กรุณา...กรุณารอสักครู่นะขอรับ อีกเดี๋ยวอาหารจะมาแล้วพนักงานบริการพูดด้วยเสียงสั่นเครือและหวาดกลัวเป็นอย่างมาก



                        ปึ้ง!!!



                        แกรู้ไหมว่าข้าเป็นใคร!!!”  หนุ่มผมแดงตวาดแล้วทุบโต๊ะเสียงดังสนั่น



                        มันโง่หรือเปล่า ขนาดตัวมันเองยังไม่รู้เลยว่ามันคือใคร ฮ่า ฮ่า ฮ่าปีเตอร์ตะโกนเสียงดัง พร้อมทั้งหัวเราะออกมา



                        หื้ยยย เจ้าเด็กเหลือขอ แกบังอาจมากที่มาหัวเราะเยาะข้าแบบนี้ คงไม่อยากมีชีวิตอยู่แล้วสินะหนุ่มผมแดงตะโกนออกมาอย่างมีโทสะ ปลดปล่อยพลังเวทย์ขอบเขตสัมผัสเวทย์ขั้นเก้าออกมา ขณะที่กำลังจะเดินไปหาเด็กน้อยคนหนึ่ง น้ำเสียงอันทรงพลังก็ตวาดดังลั่นร้าน



                        ใครมาบังอาจ ก่อความวุ่นวายในร้านของข้า ออกไปจากร้านข้าเดี๋ยวนี้นะ ข้าไม่สนว่าเจ้าจะเป็นใคร หากไม่ออกไปข้าจะทุบตีและโยนเจ้าออกไปน้ำเสียงที่ทรงพลังและแฝงเร้นไปด้วยอำนาจของระดับราชาเวทย์ ชายชราคนหนึ่งเดินออกมาจากมุมหนึ่งของร้าน ส่งจิตสังหารไปยังหนุ่มผมแดง



                        เจ้า...เจ้า...เจ้า...ข้าไปก็ได้!!!” ชายหนุ่มผมแดงเหงื่อตกเพราะทนรับแรงกดดันพลังขนาดนี้ไม่ไหว จึงรีบเดินออกไปจากร้านพร้อมเหล่าทหารติดตาม      ชายชราเดินทรงมาทางปีเตอร์แล้วคุกเข่าลงกับพื้นกล่าวด้วยท่าทางนอบน้อม



                        กระหม่อมเป็นเจ้าของร้านแห่งนี้ ขออภัยที่ไม่ได้ออกมาต้อนรับพระองค์ด้วยตนเอง และขออภัยต่อบุคคลเสียมารยาทเมื่อครู่นี้ด้วยนะขอรับ



                        ไม่ต้องมากพิธีหรอกท่านผู้อาวุโส ข้าไม่ได้ถือสาหาความอันใด ว่าแต่คนเมื่อครู่นั่นใครรึปีเตอร์กล่าวถามพร้อมกับยิ้มอย่างอ่อนโยนให้กับชายชรา



                        ขอบพระทัยอย่างยิ่งองค์ชาย บุคคลเมื่อครู่คือบุตรชายลำดับที่สองของ ขุนนางฟีดาร์ส ชื่อว่า ฟีดาร์สเดส ขอรับ ขุนนางฟีดาร์สเป็นขุนนางใหญ่ของอาณาจักรรับใช้บ้านเมืองอย่างซื่อสัตย์ มีจิตใจดีงาม แต่แตกต่างอย่างยิ่งกับบุตรชายของเขาที่อันธพาลเกเรไปทั่วชายชรากล่าวเสียงราบเรียบ



                        อ่า บางทีอุปนิสัยก็ไม่ได้สืบทอดทางสายเลือดละนะ ขอบใจท่านมากที่ช่วยเหลือข้าในวันนี้ปีเตอร์กล่าวด้วยใบหน้ายิ้ม



                        หามิได้ขอรับองค์ชาย เชิญท่านทั้งสองทานอาหารอย่างมีความสุขขอรับชายชรากล่าวจบ ก็เดินจากไป หลังจากอาหารถูกนำมาเสิร์ฟ ทั้งสองคนก็ทานอาหารไปได้ครู่หนึ่งก็จ่ายเงินแล้วเดินทางจากร้านตรงไปยังโรงประมูลทันที  หลังจากเดินมาได้ประมาณสามสิบนาที เบื้องหน้าก็พบกับฝูงชนหนาแน่น  ป้ายด้านหน้าเขียนว่า โรงประมูลอสูรพฤกษาผู้คนต่างต่อคิวซื้อบัตรเข้าร่วมงานประมูลและเข้าชมงานประมูล ผู้คนกว่าหนึ่งร้อยคนเบียดเสียดกันเพื่อแย่งกันซื้อตั๋วเข้างาน ไม่เว้นแม่แต่เจ้าเมืองขนาดเล็กตามเมืองต่างๆยังต้องให้ลูกน้องแย่งซื้อตั๋วมาให้ได้



                        กว่าจะได้เข้าไปคงอีกนานสินะ คนเยอะขนาดนี้ปีเตอร์กล่าวด้วยน้ำเสียงหน่ายๆ



                        เรื่องนั้นให้กระหม่อมจัดการเองขอรับองค์ชายเบอร์ลินกล่าวจบจึงคืนร่างเป็นจิ้งจอกสายลมขนสีเขียวอ่อน สูงประมาณหนึ่งเมตร รอบตัวมีสายลมพัดอ่อนๆออกมาจากร่าง  จากนั้นจึงกระโดดตรงไปยังผู้ดูแลด้านหน้าประตู จึงคืนร่างเป็นมนุษย์พูดคุยกันอยู่เพียงแปบเดียว ผู้ดูแลหน้าถอดสีหันมองมาทางปีเตอร์ จากนั้นรีบวิ่งตรงมาทันทีแล้วให้คนคุ้มกันแหวกฝูงชนออกกั้นเป็นทางเดิน



                        ขอประทานอภัยด้วยองค์ชายปีเตอร์ที่กระหม่อมไม่ได้ออกมาต้อนรับด้วยตัวเองผู้ดูแลกล่าวพร้อมกับคุกเข่า



                        ไม่ต้องมากพิธีหรอก เราต้องการเข้าร่วมงานประมูลในครั้งนี้ เจ้าเป็นธุระในการจัดที่นังให้เราได้หรือไม่ปีเตอร์กล่าวเสียงราบเรียบ และยิ้มเล็กน้อย



                        ได้ขอรับ เชิญองค์ชายตามกระหม่อมมาหลังจากนั้นผู้ดูแลจึงเดินนำทั้งสองคนเข้าไปยังด้านในโรงประมูล สร้างความสงสัยต่อฝูงชนด้านนอกเป็นอย่างมาก



                        นั่นเขาเป็นใครน่ะ ทำไมผู้ดูแลจึงมาต้อนรับด้วยตัวเองกันนะ



                        ขนาดเราเป็นเจ้าเมือง แม้จะเป็นจะเป็นเมืองเล็กๆ ยังไม่ได้รับการต้อนรับดีถึงเพียงนั้น



                        สงสัยจะเป็นลูกหลานชนชั้นสูงละมั้ง



            หลังจากเข้ามาภายในโรงประมูล บรรยากาศเก่าแก่ของวัตถุต่างๆ ที่ใช้ในการตกแต่งภายใน ชวนให้รู้สึกมีมนต์ขลัง ด้านในมีทหารรับจ้างกระจายดูแลความเรียบร้อยไปทั่ว พรมสีแดง ถูกปูไว้เป็นทางเดินเข้าไปด้านใน ผู้ดูแลพาทั้งสองเข้าไปยังที่นั่งประมูลในชั้นที่สาม เป็นห้องส่วนสำหรับบุคคลชั้นสูง ภายในตกแต่งประดับประดาเลยคริสตัลแสงสวยงาม เก้าอี้นั่งถูกจัดทำอย่างหรูหราด้วยไม้ชั้นดีขัดเงาจนสวยงาม ปีเตอร์นั่งลงที่เก้าอี้ตรงกลางด้านหน้าสุด ถัดไปด้านหลังเบอร์ลินก็นั่งลงเช่นกัน



                        เราไม่ต้องการให้ใครมารบกวนเรา ไม่ต้องส่งใครมาคอยรับใช้เรานะปีเตอร์กล่าวกับผู้ดูแล  ผู้ดูแลพยักหน้าเล็กน้อยก่อนจะเดินกลับออกไป  ภายในห้องประมูลมีเวทีขนาดใหญ่ แสงไฟสาดส่องไปยังกลางเวที ปรากฏร่างของสาวสวยคนหนึ่ง แต่งกายชุดสีเขียวอ่อน เสื้อผ้ารัดรูปจนมองเห็นสัดส่วนอย่างชัดเจน เรือนผมสีดำเงา ดวงตาสีน้ำตาลอ่อน ปากทาสีแดงสด ท่าทางยั่วยวนเหล่าบุรุษ



                        สวัสดีแขกผู้มีเกียรติทุกท่านค่ะ ดิฉัน มินอาร์ รับหน้าที่เป็นพิธีกรและดำเนินการประมูลในครั้งนี้นะคะ ทุกท่านพร้อมกันหรือยังคะมินอาร์กล่าวด้วยน้ำเสียงสดใส แววตากวาดไปรอบๆห้องแห่งนี้ ส่งสายตายั่วยวนเหล่าบุรุษ ใช้เสน่ห์ดึงดูดทุกสายให้จับจ้องมาที่เธอ



                        มินอาร์จัง น่ารักที่สู๊ดดดดด



                        ไม่เจอกันนานยังสวยเหมือนเดิมเลย



                        พร้อมแล้วจ้าน้องมินอาร์ของพี่  เหล่าบุรุษทั้งหลายในห้องนี้ต่างหลงเสน่ห์ การยั่วยุยั่วยวนของนางกันแทบทั้งสิ้น แต่ไม่ใช่สำหรับปีเตอร์ที่ เพราะเพียงแค่มองแวบแรกเขาก็รับรูปถึงการใช้เวทย์เสน่ห์มั่วเมาจิต ที่จะทำให้เป้าหมายหลงใหล มั่วเมาในผู้ใช้เวทย์ และคงไม่ได้ผลกับเหล่าผู้ที่มีการบ่มเพาะขั้นสูง เช่นกัน



                        เอาละค่ะ มาเริ่มการประมูลชิ้นแรกกันเลยนะคะชายร่างกำยำถือกล่องสีดำใบหนึ่งมาวางยังแท่นกลางเวที ทุกสายตาล้วนจับจ้อง มินอาร์ค่อยๆเปิดกล่องออก กลิ่นอายของพิษกระจายคลุ้งออกมา แต่ถูกยับยั้งไว้ด้วยม่านพลังที่ลงกำกับกล่องใบนั้นเอาไว้



                        เริ่มที่ของชิ้นแรกกันเลยค่ะ เขี้ยวของอสรพิษเงามรกตสัตว์อสูรระดับหกที่หาได้ยากยิ่งค่ะ



                        ราคาเริ่มต้นอยู่ที่ ห้าล้านเหรียญทองค่ะสิ้นเสียงประกาศของมินอาร์ ทุกคนต่างตกใจเล็กน้อยกับราคาที่ค่อนข้างสูงแบบนี้ หนึ่งล้านเหรียญทองก็เป็นเงินเดือนทั้งเดือนของขุนนางแล้ว



                        สิบล้านเหรียญทองชายวัยกลางคนคนหนึ่งแต่งกายคล้ายขุนนางชั้นสูง



                        สิบห้าล้านเหรียญทอง หวังว่าท่านจะเห็นแก่หน้าเราหญิงชราผู้เป็นภรรยาของเจ้าเมืองบุปผาสีชาดกล่าวอย่างมั่นใจ



                        สามสิบล้านเหรียญทอง ในงานประมูลใครมีกำลังทรัพย์มากกว่าก็จะได้ของสิ่งนั้นไปครอง ฮ่า ฮ่า ฮ่าเจ้าเมืองบุปผาสีครามกล่าว พร้อมเสียงหัวเราะ    หญิงชรารายนั้นได้แต่กัดฟันกั้นโทสะเอาไว้ในใจ ในเวลานี้สำหรับเขี้ยวอสูรนี้ราคาแพงมากเกินไปแล้ว จึงไม่มีใครคิดที่จะแข่งราคาต่อ



                        สามสิบล้านครั้งที่หนึ่ง...สอง...สาม



                        เขี้ยวอสรพิษเงามรกตตกเป็นของเจ้าเมืองบุปผาสีครามค่ะมินอาร์กล่าวจบก็ปิดกล่องแล้วชายร่างกำยำก็ยกกล่องขนาดเล็กอีกหนึ่งใบของออกพร้อมเก็บกล่องใบเดิมกลับไป  มินอาร์เปิดกล่องออก ประกายเปลวเพลิงเส้นเล็กๆ วิ่งวนไปทั่ววัตถุก้อนนั้น



                        สำหรับของชิ้นต่อไป ผลึกแก่นแท้อสูรธาตุไฟ ของสัตว์อสูรจิ้งจอกเพลิง สัตว์อสูรระดับหก อีกทั้งยังเป็นหนึ่งในสิบสัตว์อสูรธาตุไฟที่ทรงพลังที่สุดอีกด้วย



                        ราคาเริ่มต้นของมันอยู่ที่ ห้าสิบล้านเหรียญทองค่ะ



                        ห้าสิบห้าล้านเหรียญทอง!!!” เจ้าเมืองบุปผาสีขาวกล่าวเสียงดัง



                        เจ็ดสิบล้านเหรียญทองพ่อค้าเศรษฐีคนหนึ่งตะโกนขึ้น



                        แปดสิบล้านเหรียญทอง หวังว่าทุกท่านคงจะเห็นแก่หน้าของข้า ข้าจำเป็นต้องใช้มันเพื่อสร้างอาวุธชายหนุ่มผมแดงกล่าวขึ้นอย่างมั่นอกมั่นใจ เขาคือ ฟีดาร์สเดส นั่นเอง เขาหวังว่าทุกคนจะเห็นแก่หน้าพ่อของเขา เพราะราคาขนาดนี้ถือว่าแพงอยู่มากเขายังจำเป็นต้องซื้ออย่างอื่นอีก



                        หนึ่งร้อยล้านเหรียญทอง!!!” เสียงดังขึ้นจากโซนที่นั่งชั้นที่สาม ผู้คนต่างหันหน้าไปมองตามทิศทางของเสียงนั้น ก็เห็นเด็กน้อยคนหนึ่งยกมือร่วมประมูล



                        นั่นมันใครกันน่ะ



                        ใครกันปล่อยให้เด็กเข้ามาเล่นในที่นี่



                        นั่นมันเจ้าเด็กเหลือขอเมื่อตอนนั้นนิ!!!” ฟีดาร์สเดสตะโกนอย่างมีโทสะ เมื่อเขาเห็นว่าเสียงตะโกนแข่งเสนอราคามาจากเด็กเหลือขอที่เขาเจอที่ร้านอาหาร



                        แกไอ้เด็กเหลือขอ!!! เหอะ บังเอิญจริงที่มาเจอแกที่นี่ แกคงไม่รู้สินะว่าข้าเป็นใคร



                        ข้าเป็นถึงบุตรชายลำดับที่สองของขุนนางฟีดาร์สขุนนางชั้นสูงของอาณาจักรแห่งนี้ ว่านี้ข้าจะเมตตาปล่อยเจ้าไป ไสหัวไปซะเจ้าเด็กเหลือขอฟีดาร์สเดสตะโกนอย่างมีโทสะ หากจะต้องแข่งราคาสูงขนาดนั้นเงินของเขาจะไม่พอที่จะซื้อของอย่างอื่นอีก



            ทุกคนที่อยู่ในที่โรงประมูลแห่งนี้ต่างตกใจกับคำด่าอย่างมีโทสะของฟีดาร์สเดส พวกเขาคิดว่าทั้งสองคนคงมีความแค้นต่อกันมาก่อน หลายๆคนเริ่มคิดว่าเจ้าเด็กนี่ช่างโชคร้ายยิ่งนัก ที่ไปมีเรื่องกับฟีดาร์สเดส ที่มีนิสัยชอบระรานผู้อื่นไปทั่ว แต่หลังจากนั้นไม่นาน บรรดาเจ้าเมืองใหญ่ที่อยู่ภายในโรงประมูลเริ่มสังเกตเห็นบางอย่างบนตัวของเด็กน้อยคนนั้น  สัญญาลักษณ์ของราชวงศ์บนปกเสื้อของเด็กน้อย บรรดาพวกเขาต่างหน้าถอดสี



                        นั่น...นั่น...นั่มมัน หรือว่าจะเป็น…เจ้าเมืองใหญ่คนหนึ่งกล่าวอย่างกระตุกกระตัก ตื่นตะลึง



                        หรือว่าจะเป็นองค์ชายลำดับสาม องค์ชายปีเตอร์!!!” เจ้าเมืองบุปผาสีชาดกล่าวขึ้นอย่างตกใจ เพราะเขาเริ่มจำใบหน้าของเด็กน้อยที่อยู่ภายในงานเลี้ยงของเมื่อคืนได้แล้ว



                        ใช่จริงๆด้วย เขาคือองค์ชายปีเตอร์ขุนนางและแขกผู้มีเกียรติที่ได้รับเชิญไปงานเลี้ยงภายในพระราชวังกล่าวขึ้นอย่างพร้อมเพียงกัน พวกเขาเริ่มจำใบหน้าของปีเตอร์ได้แล้ว  ในตอนนี้ใบหน้าของฟีดาร์สเดส เริ่มซีดลงจนเห็นได้ชัด



                        ใช่ท่านนี้คือ องค์ชายปีเตอร์ องค์ชายลำดับที่สามแห่งราชวงศ์อสูรพฤกษา เจ้าคนต่ำช้าฟีดาร์สเดส บังอาจลบหลู่เบื้องสูง เจ้ามันโอหังนัก!!!” เบอร์ลินกล่าวตวาดเสียงดัง     ในขณะนี้ฟีดาร์สเดสหน้าซีดยิ่งกว่าเดิมเสียอีก ขาเริ่มสั่นจนทรุดลงกับพื้น เหงือไหลอาบหน้า ดวงตาฉายแววหวาดกลัว



                        เจ้าเมืองบุปผาสีชาด ลบหลู่เบื้องสูง ด่าทอราชวงศ์มีโทษสถานใด!!!” เบอร์ลินกล่าวอย่างมีโทสะ เขาอัดอั้นมาตั้งแต่ที่เรื่องที่ร้านอาหารแล้ว



                        เรียน...เรียน...เรียนท่านเบอร์ลิน ลบหลู่เบื้องสูง หมิ่นประมาทสมาชิกราชวงศ์ มีโทษสถานเบาโบยด้วยเหล็กห้าร้อยทีต่อหน้าฝูงชน สถานหนักประหารชีวิตขอรับ เจ้าเมืองบุปผาสีชาดกล่าวด้วยน้ำเสียงหวาดกลัวแม้เขาจะเป็นถึงเจ้าเมืองสำคัญ แต่เมื่อเทียบเจ็ดตระกูลผู้พิทักษ์แล้วนับว่าต่ำต้อยกว่ามาก และโทษทัณฑ์ในการลบหลู่เบื้องสูงนั้นเป็นโทษที่ร้ายแรงอย่างมากในอาณาจักรแห่งนี้ และยิ่งต่อหน้าตระกูลผู้พิทักษ์ที่เทิดทูลราชวงศ์อย่างหาที่สุดมิได้แล้ว เป็นความโง่เขลาอย่างถึงที่สุด   ฟีดาร์สเดสเมื่อได้ยินบทลงโทษที่เจ้าเมืองกล่าว ใบหน้าซีดขาว ดวงตาเลื่อนลอย ร่างกายสั่นสะท้าน เขาต้องการกล่าวขออภัยโทษแต่ด้วยความหวาดกลัวจึงไม่อาจเอ่ยออกมาได้



                        ช่างมันเถอะเบอร์ลิน ครั้งนี้เราจะไม่ถือสาหาความอันใด….แต่หากพบเห็นเจ้าทำตัวระรานผู้อื่นอีก เจ้าจะได้รับบทลงโทษ!!!” ปีเตอร์กล่าวอย่างมีโทสะเล็กน้อย ที่เขาไม่ถือสาหาความกับฟีดาร์สเดส เนื่องเพราะเขายังเห็นแก่หน้าของบิดามันที่เป็นขุนนางผู้ซื่อสัตย์ และหากเขาอภัยโทษให้กับมัน ผู้คนที่อยู่ในที่นี้ย่อมมองเขาอย่างเป็นสมาชิกราชวงศ์ผู้ทรงความเมตตาเป็นแน่



                        ข...ขอ...ขออภัยในความโง่เขลาของกระหม่อมด้วย...กระหม่อมมีตาหามีแววไม่ ขอบพระทัยในความเมตตากรุณาขององค์ชายขอรับฟีดาร์สเดสกล่าวพร้อมคุกเข่าก้มที่พื้น บัดนี้ศักดิ์ศรีความถือดีของเขาหายไปจนหมดสิ้นแล้ว เขาซาบซึ้งในความกรุณาของปีเตอร์อย่างมาก  บรรดาแขกภายในงานประมูล ต่างก็ซาบซึ้งในความเมตตาขององค์ชายน้อย



                        เริ่มงานประมูลต่อเถอะปีเตอร์กล่าวด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย



                        งั้น...มาต่อกันเลยนะคะ มีใครจะให้มากกว่าหนึ่งร้อยล้านเหรียญทองหรือไม่ค่ะมินอาร์ที่เริ่มตั้งสติจากเหตุการณ์วุ่นวายเมื่อครู่ได้ ก็เริ่มดำเนินงานประมูลต่อ



                        หนึ่งร้อยล้านครั้งที่หนึ่ง...สอง...สาม...ผลึกแก่นแท้อสูรเป็นขององค์ชายสามไปเลยค่ะผู้คนต่างก็กำลังตกใจกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น จึงไม่มีใครคัดค้านอะไรมากมาย รายการประมูลของผ่านไปอีกสิบกว่าชิ้น         



                        มาถึงของชิ้นสุดท้ายกันแล้วนะคะ....นั่นก็คือ....

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.8K ครั้ง

16 ความคิดเห็น

  1. #842 Achoui_winniemark7 (@bongkochakron) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 20 มกราคม 2562 / 18:31
    ตัวละครมีเหตุผลดี
    #842
    0
  2. #777 Mr.kongkang (@kangproject2) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 16 มกราคม 2562 / 22:24
    ขอบคุณครับ
    #777
    0
  3. #740 iN3310K (@iN3310K) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 14 มกราคม 2562 / 03:18
    องประกอบจากนิยายจีนในนิยายตะวันตกเนี่ยนะ?
    #740
    0
  4. #718 Ominem1 (@Ominem1) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 12 มกราคม 2562 / 00:38
    ใช้คำว่ากล่าวเยอะเกินไป เยอะจนเกินความจำเป็น ไม่เชื่อลองอ่านตอนนี้ดู ถ้าจะใช้คำว่าตะโกน ก็ไม่ควรมีคำว่ากล่าว
    #718
    0
  5. #599 Zebastian Michaelis (@beerorbie) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 4 มกราคม 2562 / 22:07
    คือถ้าจะชื่อเป็นฝรั่งก็ควรจะเป็นฝรั่งทั้งหมดนะ มินอาร์ นี่โผล่มายังไงฟะ? กับชื่อ ฟีดาสเดส เนี้ย คิดได้ไงอ่ะ นี่อ่าน ฝีดาษ ทุกรอบเลย
    #599
    0
  6. #537 Anomynos (@independence2210) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 1 มกราคม 2562 / 21:42
    มันขัดๆหรือเปล่า ทำไมพนักงานตอนรับร้านอาหารสังเกตเห็นสัญลักษณ์ของราชวงศ์ แต่คนอื่นไม่สังเกตเห็น มันพับเก็บไปเหรอ
    #537
    0
  7. #484 Fresher Aeolus Zephyrus (@fresherzephyr) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2561 / 13:21
    กลับ -> กับ
    นัง -> นั่ง

    แล้ว-ฟีดาร์สเดสนี่ก็ออกจะโง่ไปหน่อยมั้ง เด็กที่จ่ายเงินแพงกว่าที่มันมี จะเป็นเด็กเหลือขอได้ยังไง แล้วก็หมอบกราบมันดูแปลกๆ คุกเข้ายังพอว่า หมอบกราบมันแทบจะอยุธยาแล้ว ทางตะวันตกไม่มี
    #484
    0
  8. #459 IceCessWar (@IceCessWar) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2561 / 19:53
    งงจังอ่า รบกวนไรท์ตอบด้วยนะ?????

    กระตุกกระตัก - ตะกุกตะกัก

    เรานึกว่าอย่างหลังซะอีก ..แต่ไม่มั่นใจเพราะเห็นหลายคนเขียน โอ้ะ! สับสนคำไทยจริง
    #459
    0
  9. #416 MINERVA09 (@morakot3014) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2561 / 17:14
    เดี๋ยวนะของไม่กี่ชิ้นแปปเดียวชิ้นสุดท้ายแล้ว==?
    #416
    0
  10. #409 ขอเบรกนิส (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2561 / 08:07

    ไมติดภาพลักษณ์ว่าทางยุโรปเขาไม่มีธรรมเนียมคุกเข่ากันล่ะ ถ้าไม่ได้อยู่ในพิธีการ อันนี้แลดูเหมือนหนังจักรๆวงศ์ๆน่ะ


    คำราชาศัพท์มาเยอะจริง ยุโรปเขาก็ไม่ค่อยมีคำเฉพาะที่ใช้กับราชวงศ์ มีแต่คำเรียกตำแหน่งไรงิ


    บางคนว่ายุโรปแบ่งแยกชนชั้น มีชั้นยศเยอะแยะมีชนชั้นสูง เรายังต้องคุกเข่าให้ราชวงศ์อยู่เลย เทียบกับราชวงศ์ทางยุโรปเขาก็ดูจะไม่อะไรมาก ดูข่าวราชสำนักของต่างประเทศอย่างกับคนละโลกเดียวกันเลย


    โทษที ผมไม่ได้ตั้งใจจะทำให้งานกร่อยหรือหมิ่นอะไรนะ แต่ทางยุโรปกษัตริย์เค้าต้องเอาใจขุนนาง ลองสังเกตุในหลายๆซีรีย์ขุนนางบ่อยครั้งจะจิกกัดกษัตริย์ซึ่งๆหน้า ไม่ได้กลัวตัวสั่นอยู่ ซึ่งผมว่ามันดูมีเสน่ห์ดีนะ มีความเชือดเฉือน ผมนึกว่าฟีดาร์สจะตอบกลับไปว่า "อุ๊บส์ ที่แท้ก็เป็นรัชทายาทลำดับสาม ข้าได้ยินว่าร่างกายของพระองค์ไม่สู้ดี ไร้พรสวรรค์ ไม่นึกว่าจะได้มาเจอกับท่านในโรงประมูล ดูเหมือนพระบิดาท่านจะเอ็นดู มอบทองคำมากมายให้ท่านใช้จ่าย ทรงหมายตาแก่นอสูรไปทำอาวุธหรือแม้ว่าท่านจะไม่มีความสามารถใช้มัน หรือว่า มองหาคู่นอน ..."


    อะไรประมาณนั้นน่ะ แบบใน game of throne หรือใน kingdom of heaven หรือ อะไรแบบนั้นน่ะ


    ยุโรปไม่เน้นแนวคิดสมมุติเทพ คนก็คนเหมือนกันใครสืบสายเลือดกษัตร์ย์ก็ว่าไป

    #409
    0
  11. #380 hancock003 (@hancock003) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2561 / 18:06

    คุนนางฟรีดาก หรอ??
    #380
    0
  12. #208 trp1021 (@trp1021) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2561 / 01:04
    เกือบหัวขาดแล้วฟีฟี้
    #208
    0
  13. #26 Luke3139 (@fang3139) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 26 กันยายน 2561 / 15:19
    ขุนนางฝีดาด?(พรืดดด!!)
    #26
    1
  14. #12 kimurakung (@kimurakung) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 23 กันยายน 2561 / 10:02
    อายุ 20 ปีระดับพึ่งถึงสัมผัสเวทย์ขั้นที่ 9 เอง
    #12
    0
  15. #6 dpsdfnxx (@dpsdfnxx) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 22 กันยายน 2561 / 23:16
    มีคำผิดนิดหน่อย แต่ก็ยังสนุกค่ะ อ่านไม่สะดุด สู้ๆค่ะ
    #6
    0
  16. #3 Monkiie FonFee (@monkiiefon) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 21 กันยายน 2561 / 21:40
    เริ่มสนุกแล้วววว สู้ๆ ค่ะไรท์
    #3
    1