(END) 7th Sense (MarkBam)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 22,634 Views

  • 262 Comments

  • 2,063 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    66

    Overall
    22,634

ตอนที่ 37 : EP.37 7th Sense 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1308
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 17 ครั้ง
    29 ธ.ค. 59

EP.37

พรึบบ


แต่ก่อนที่ผมจะได้ก้าวขาออกจากประตูห้องมาร์คกลับดึงรั้งแขนของผมไว้..

"...ค่อยไปพร้อมกันพรุ่งนี้!"
"แต่ฉันต้องการรู้วันนี้! ตอนนี้! เดี๋ยวนี้! หัวฉันจะระเบิดแล้วถ้าไม่รู้ความจริง!"
"แต่มันอันตราย!! ถ้าพ่อนายทำอะไรขึ้นมาล่ะ!! ค่อยไปตอนเช้า.."

"....เดี๋ยวนะ! นี่.....นายรู้ได้ไงว่าพ่อฉัน....?"
ผมอึ่งกับสิ่งที่มาร์คพูดออกมา..เขารู้ได้ไงว่าพ่อผมีส่วนเกี่ยวข้อง...ผมมองมาร์คที่ตอนนี้ดูลุกลี้ลุกลนไม่วางตา....
"คือ....."

"นี้นายจำได้แล้วงั้นหรอ!?"
"..คือ...แบม.."
"ตั้งแต่เมื่อไหร่!?"
"...แบม"
"ฉันถามว่าตั้งแต่เมื่อไหร่!?"
ผมเน้นย้ำคำถามอีกครั้ง.....มาร์คเห็นท่าทีที่จริงจังของผมทำให้เขาถอนหายใจออกมา...

"..ตั้งแต่ตอนเจอพ่อนายที่บ้านแสงดาว...."
"เหอะ!...ให้ตายเถอะ ทำไมนายไม่บอกฉัน!"
ผมผิดหวังกับเขามากจริงๆ!...เขาเห็นผมเป็นอะไร ทำไมมีอะไรไม่เคยจะบอก ต้องให้ผมรู้เองตลอด!!
"ฉันไม่อยากให้นายเสียใจ..ที่พ่อนายไม่เป็นแบบที่นายคิด.."
"นายรู้ได้ไงว่าฉันคิดว่าพ่อฉันเป็นคนยังไง?....ฉันผิดหวังจริงๆนะมาร์ค..นายเห็นฉันเป็นอะไรกันแน่ เรื่องนี้มันไม่ได้เกี่ยวกับนายแค่คนเดียวนะ! หึ "
"แบมม...ฉันแค่ไม่อยากให้นายต้องเจ็บปวดกับความทรงจำในตอนนั้น.."
"....แล้วตอนนี้ ฉันไม่เจ็บงั้นหรอ?"
ผมถามเขาไปเสียงเรียบ..ในตาสั่นระริกที่มีน้ำใสๆคลอขึ้นมา....ยังไงผมก็ต้องรู้ความจริงเข้าซักวันอยู่ดี..ผมคิดหาวิธีช่วยเขาแทบตาย แต่เขากลับพยายามปกปิดความจริงนั้นกับผม...
"แบม...ฉันขอโทษ..ฉัน.."
"ไม่ต้องขอโทษหรอก...นายไม่เคยเชื่อในตัวฉันอยู่แล้ว.."
พูดจบผมก็ดึงข้อมือของตัวเองออกมาพร้อมกับปาดน้ำตาที่เริ่มใหลมาที่แก้ม.. เขาไม่เคยเชื่อว่าผมจะช่วยเขาได้ เขาไม่เคยเชื่อว่าผมจะสามารถรับมือกับเรื่องต่างๆที่เข้ามาได้ เขาไม่เชื่อว่าผมจะดูแลตัวเองได้...แต่ก็คงใช่ ผมไม่เคยดูแลตัวเองได้เลย ผมให้เขาคอยช่วยเหลืออยู่ตลอด..ผมรู้สึกว่าตัวเองเป็นตัวถ่วงและไร้ค่าจริงๆ...คนอย่างผมจะทำอะไรให้เขาได้บ้าง..นอกจากให้เขาปกป้องผมจากทุกอย่างที่ไม่ดีตลอดแบบนี้...

 
โครมมมมม!!

(0.0) (._.") (^^") (-..-") (0 0)
พอผมเปิดประตูก็มีบรรดาผู้สอดรู้สอดเห็นทั้งหลายล้มระเนระนาดเข้ามา...พวกมันรีบพากันลุกเลิกๆลักๆกันใหญ่..เหมือนไอ่เนียร์จะพยายามพูดบางอย่างกับผมแต่ผมไม่อยากฟัง...แต่ก่อนที่ผมจะเดินผ่านพวกมันออกไป...ผมก็หยุดและหันหลังไปมองมาร์คอีกครั้ง..เพื่อไม่ให้เขาเข้าใจเจตนาในตอนแรกของผมผิด..

"อ่ออ....ฉันไม่ได้จะไปหาพ่อหรอก...ฉันมีคนที่อยากเจอมากกว่านั้น..."
 
พูดจบผมก็หันหลังเดินออกมาด้วยความรู้สึกเจ็บอยู่ข้างในลึกๆ...ทำไมเขาถึงไม่เชื่อใจผม....

"แบมมม..."
"ไอ่แบมมมมม....."
"เห้ยยยยยย...."

ผมเดินออกมาและไม่ฟังเสียงใครอีก...ผมต้องไปเจอเธอให้ได้....ผมต้องรู้ความจริงเรื่องนี้และ...ผมต้องช่วยมาร์คให้ได้ ถึงแม้เขาอาจจะไม่อยากให้ผมช่วยก็ตาม ผมจะแก้ไขสิ่งที่พ่อทำผิดพลาดไป...


"ครับพี่ท็อป...ช่วยส่งพิกัดมาให้ผมด้วยนะครับ ตอนนี้..ครับ"

ผมโทรถามที่อยู่ของโซเฟียจากพี่ท็อปก่อนจะเดินไปทึ่รถ มาร์คไม่มีวันตามผมออกไปได้แน่ๆเพราะช่วงเย็นตอนที่เจ๊เห็ดไปแล้วพวกผมก็ช่วยกันติดยันต์ไว้รอบๆบ้านไม่ให้วิญญาณผ่านเข้าออกได้..และแน่นอนว่ามันก็เหมือนการขังมาร์คเอาไว้ด้วยเช่นกัน...ผมก็อยากปกป้องเขาจากอันตรายเหมือนกันนะ
แต่เมื่อผมเดินมาถึงรถ..ผมกลบจำได้ว่า..ผมลืมเรื่องที่สำคัญที่สุดไป!!

".....เชี่ย!! ขับรถไม่เป็นนี่หว่า!!"

โอ้ยยย!! ผมจะไม่ยอมเสียฟอร์มขึ้นไปขอให้ไอ่พวกนั้นขับรถให้เด็ดขาด..และผมแน่ใจว่าที่พวกมันไม่ตามมาเพราะรู้ว่าผม ขับรถไม่เป็นขับรถไม่เป็น!! = =

ปี้นน ปี้นนน

ผมหลุดจากความคิดทันที่ที่มีเสียงแตรดังขึ้น..ก่อนจะมองไปตามเสียงและพบว่ามีรถหรูสีดำสนิทมาจอดอยู่บริเวณหน้าบ้าน...เมื่อผมเดินเข้าไปใกล้ กระจกรถก็ค่อยๆเลื่อนลงทำให้ผมเห็นหน้าผู้มาเยือนอย่างชัดเจน...

....ขอบคุณพระเจ้าที่ยังเมตตาลูกอยู่TT^TT
"..พี่คิดว่าให้พี่ไปส่งดีกว่านะแบม..^ ^ "
พี่ท็อปยิ้มให้ผมหน่อยๆ..รู้ใจจริงๆครับ..ผมแทบจะกราบพี่เลยตอนนี้..ผมรีบเปิดประตูขึ้นรถพี่ท็อปไปทันที....

"ไปเลยครับ.."
พูดจบพี่ท็อปก็เหยียบคันเร่งออกไปทันที...

"แบมมมมมมมมม!!"
เสียงของมาร์คดังไล่หลังมา..แต่ตอนนี้สิ่งที่ผมสนใจมากที่สุดคือ ผู้หญิงที่ชื่อโซเฟียต่างหากล่ะ!!

"ทำไมแบมถึงอยากไปเจอโซเฟียหรอ?" อยู่ๆพี่ท็อปก็ถามขึ้น

"เอออออ...ผมมีเรื่องสำคัญต้องงคุยกับเธอน่ะครัยงบ^^"
"สำคัญมากเลยสินะ..ถึงได้อยากเจอตอนนี้น่ะ.."
"ก็....ครับ.."
ผมไม่รู้จะตอบพี่ท็อปไปยังไงเลยเออๆออๆตามไป..
"ให้พี่โทรไปบอกให้ก่อนมั้ยว่าแบมจะไปหะ.."
"ไม่ครับ!! อย่านะครับ!"
"0.0 ....."
พี่ท็อปดูตกใจเอามากๆที่ผมรีบสวนไปอย่างนั้น...ถ้าบอกก่อนก็ไมเซอร์ไพร์สสิ! หึ
"คือ.....คือว่า...เอ่ออออ.."
"โอเค..ไม่เป็นไร ถ้าแบมไม่อยากให้พี่บอกก่อนก็ไม่เป็นไรหรอก ^__^"
 "แหะๆ..^^"" ผมหันไปยิ้มเจื่อนๆให้พี่ท็อป ต้องขอบคุณมากจริงๆที่เขาไม่เคยเซ้าซี้ผมเลย...ผมถอนหายใจอย่างโล่งอก! แต่อยู่ๆหน้ามาร์คก็ลอยขึ้นมา...ถ้าเรื่องมันเป็นแบบที่ผมคิดไว้ล่ะก็...มาร์คจะเป็นยังไงนะ..แล้ว....ผมก็เริ่มเข้าใจความรู้สึกของเขาแล้วว่า..ทำไมถึงไม่กล้าบอกผม...ถ้าเป็นแบบนั้นจริง ผมก็ควรบอกเขาใช่มั้ย เพื่อที่เราจะได้ช่วยกันแก้ไขเรื่องต่างๆได้....
"แบมมม.."
"..."
"แบมมมม...ถึงแล้วว"
"....."
"แบมม!!"
"หะ ห้ะ! ครับ 0.0!!"
ผมสะดุ้งนิดหน่อยที่พี่ท็อปเรียกผมเสียงดัง..
"ถึงแล้วครับ....บ้านโซเฟีย..พี่คงไม่ลงไปด้วยนะเพราะกลัวนักข่าวจะมาเห็นเข้า เดี๋ยวจะเสียหายกันป่าวๆ แต่พี่จะอยู่รถรอนะ.."
"อ่อออครับ...ขอโทษนะครับที่ทำให้พี่ต้องลำบากเลย..."
"ไม่เป็นไรหรอก..พี่ไม่ได้ลำบากอะไรอยู่แล้ว....^__^"
"ไว้ผมจะตอบแทนพี่แน่นอนครับ.."
"...โอเค^__^"


ผมเดินลงจากรถมาด้วยความตื่นเต้น..หัวใจเต้นแรงไม่หยุด! ผมยืนอยูที่ประตูรั้วทำใจอยู่สักพัก..ให้จิตใจของตัวเองสงบลง..และ..ผมจะยอมรับความจริงต่างๆให้ได้...ผมต้องแก้ไขเรื่องต่างๆที่เกิดขึ้นเพราะพ่อผมให้ได้...!! 
 

กริ้งง    กริ้งงงงง

ผมตัดสินใจกดกริ่งหน้าประตูบ้านของโซเฟีย....ไม่นานนัก...ก็มีเสียงใครบางงคนบ่นขึ้นมา..

"นั้นใคร?....ทำไมมาเอาซะดึกดื่นเชียวยะ!!" เสียงเจ้เฮอร์ชี่ไม่ผิดแน่ๆ..คงอยูดูแลโซเฟียสินะ...

"..ผมเองครับ....แบมแบม"

สิ้นเสียงของผมเสียงบ่นของเจ้เฮอร์ชี่ก็หยุดลง...มีแต่ความเงียบที่เข้ามาครอบงำสักพัก..ก่อนที่ประตูบ้านจะเปิดออกมาอย่างช้าๆ..

ครืดดดดดดดดดดด....

....ดูเหมือนเจ้เฮอร์ชี่จะตกใจไม่น้อยที่ผมมาหาถึงที่...หน้าแกยังตึงเปรี้ยเหมือนเดิมเดะ....เจ้แกแง้มประตูออกมาทำให้สามารถมองเห็นหน้าได้อย่างชัดเจน..และ.....
คนที่ผมต้องการเจอ....

"ใครมาหรอคะจะ...เจ้.....0-0"
โซเฟียชะงักคำพูดลงเมื่อเธอมองสบสายตามาที่ผมพอดี...เธอเองก็ดูอึ่งอยู่ไม่ใช่น้อย.....

"สวัสดี....มินนี่.....เออะ...ไม่ใช่สิ ไมอา !"

ผมว่าพรางส่งยิ้มเย็นไปให้เธอ....




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 17 ครั้ง

2 ความคิดเห็น

  1. #148 Pang42690 (@Pang42690) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 1 มกราคม 2560 / 20:06
    ห้ะคือไร
    #148
    0
  2. #147 Silver Bullet (@F-o-N) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2559 / 20:11
    หือออออออออออออ !! มินนี่? ไมอา? อะไรอ่ะะะ
    #147
    0